(จาการ์ตา ปี 1997)
(วิวาห์ดอกฟ้ากับหมาวัด)
หน้าไม่เห็นเหมือนนางเอกเลย
นั่นแม่ไม่ใช่เหรอ
ใช่ สวยใช่ไหมล่ะ
ตัวจริงสวยกว่าอีก
มันแน่อยู่แล้ว พูดถึงก็มาเลย
- มานี่ก่อน - อะไร ฉันจะเอาขวดนี่ไปเก็บ
รู้ไหม
ครั้งแรกที่พ่อเจอแม่ พ่อพูดว่าอะไร
- ผมต้องรู้ด้วยเหรอ - พ่อพูดแบบนี้
"ยินดีที่พบครับ
เห็นทีผมจะเป็นคนที่พระเจ้ารักมากที่สุด
เพราะตั้งแต่เล็ก พระองค์คอยนําทางผมจนมาเจอคุณ"
แล้วแม่ว่ายังไง
แม่บอกว่า "หลบไป หนังจะฉายแล้ว"
ว่าแต่พ่อกับแม่ไปเจอกันที่ไหน
ก็ที่โรงหนังไง ฮัน
ตอนนั้นพ่อเขาทํางานเป็นคนฉีกตั๋ว
คนนี้เคยเป็นเจ้านายพ่อ
เขาเป็นผู้จัดการโรงหนัง ชื่อคุณโดมี
ทําไมพ่อไม่ทํางานที่นั่นแล้วล่ะ
มันปิดไปแล้ว
แล้วก็มีโรงหนังในห้างมาแทน
คนนี้คือรามา ปามุงกัส
ดาราดังทั้งนั้นเลยนะเนี่ย
แม่เจอดาราบ่อยเหมือนกันไหมครับ
- แม่จะไปเจอทําไม - ก็มีแต่คนหล่อๆ ทั้งนั้น
พ่อของลูกหล่อกว่าเห็นๆ
ผมรักคุณจังเลย
ฉันก็รักคุณ...
(วิวาห์ดอกฟ้ากับหมาวัด)
หาใครอยู่หรือเปล่าครับ
แกคือบันดีใช่ไหม
- ครับ - มีคนแจ้งมาว่า
แกอยู่ที่นี่โดยไม่ได้รับอนุญาต
ผมได้รับอนุญาตจากเจ้าของตึกแล้วครับ
ผมวาดโปสเตอร์หนังให้โรงหนัง
แต่แกไม่ควรอยู่ที่นี่
- ไอ้เวรนี่ - บันดี
ปล่อยมัน
- หุบปาก - บันดี
บันดี
หยุดนะ
- แม่ - ไอ้ห่านี่
ปล่อยผม
- ปล่อยผม - อามีร์
- ทําบ้าอะไรน่ะ อามีร์ - ปล่อยผม
ชั่วช้ายิ่งกว่าผีห่าซาตานอีก
เดวี เราแค่อยากให้เธอกลับบ้าน ทุกคนอยากให้เธอกลับบ้านนะ
เธอจะมาอยู่กับผู้ชายที่หาเลี้ยงเธอไม่ได้ทําไม
ฉันไม่ต้องให้ใครมาเลี้ยง ฉันเลี้ยงตัวเองได้
ฉันพอใจที่ได้อยู่กับสามีกับลูกชายที่นี่
กลับบ้าน พ่อบอกไว้ก่อนตายว่า
เธอจะไม่ได้มรดกอะไรเลย ถ้าเธอยังอยู่กับผัวเธอ
ฉันไม่ต้องการมรดกนั่นหรอก
แต่เราต้องการไง เดวี ชื่อเธออยู่ในพินัยกรรม
ถ้าเธอไม่เซ็น เราก็เอามรดกไปขายไม่ได้
เอาไป
เดวี ขอร้องล่ะ
ไปซะ อย่ามายุ่งกับเราอีก
พอได้แล้ว ปล่อยมันไป
ไปกัน
(ฝันร้ายและฝันกลางวันของโจโก้ อันวาร์)
(โลกหลังประตู)
จริงหรือเปล่าครับ
ว่าที่แม่ได้เจอพ่อครั้งแรก
เป็นเพราะแม่อยากให้พระเจ้าพาไปหาเนื้อคู่
ใช่จ้ะ
แม่ก็ไม่รู้ว่าทําไมถึงรู้สึกว่าต้องไปโรงหนัง
แล้วยังไงต่อ
ตอนที่แม่เจอพ่อตรงทางเข้า
แม่ก็รู้เลยว่า...
นี่แหละเนื้อคู่ของแม่
ใครบอกแม่เหรอครับ
แม่ก็ไม่แน่ใจนะ ฮัน แต่พ่อบอกแม่ว่า
พ่อเองก็อยากเจอเนื้อคู่เหมือนกัน
ผมก็อยากขอพร ให้ตัวเองเจอเนื้อคู่ในอนาคตบ้างแฮะ
ไว้จบมหาวิทยาลัยก่อนค่อยขอก็ได้
นอนได้แล้ว
ผมสัญญา
พรุ่งนี้ผมจะหางานใหม่
งานที่ได้เงินดีกว่านี้
เราจะได้เช่าบ้านดีๆ อยู่กัน
คุณคะ
เราโชคดีแล้วที่ได้มาอยู่ที่นี่
ตึกนี้มั่นคงแข็งแรงดีจะตาย
มีคนตั้งเยอะที่เขาอยู่ลําบากกว่านี้
แต่คุณไม่สมควรต้องมาเหนื่อยแบบนี้
ถ้าฉันไม่สมควรจริงๆ
ฉันคงกลับบ้านไปแล้ว
จะมาช่วยคุณทาสีแผ่นผ้าพวกนี้ทําไม
- สู้ทาสีคุณซะดีกว่า - อ้าว
ทําไมคุณถึงอยากอยู่ต่อล่ะ
เพราะไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ฉันรู้ว่าคุณจะไม่มีวันทิ้งฉัน
ผมไม่มีวันทิ้งคุณหรอก ผมยอมตายดีกว่า
ก็ได้แต่หวังแหละนะ เดวี
ถ้าเศรษฐกิจดีขึ้น
แล้วโรงหนังกลับมาเปิดอีก
ผมจะได้กลับไปทํางานที่นั่น
สถานที่โปรดของเรา
คงไม่รู้สึกเหมือนไปทํางานด้วยซ้ํา
เป็นอะไรไป เดวี
ประจําเดือนมาเหรอ
- เดี๋ยวผมไปเอายามาให้ - ยาหมดแล้ว
- ผมจะไปซื้อที่ร้านขายยา - ไม่ต้องหรอกคุณ
- เดี๋ยวก็หายแล้ว - ไม่นานหรอก เดี๋ยวผมนั่งรถเมล์ไป
ไม่ต้องหรอกค่ะคุณ
เราไม่มีเงินแล้ว
ต้องมีเหลือพอซื้อยาบ้างแหละ
- นะ - รอเดี๋ยวนะ
เดวี
ไม่เอาใบนั้น
นั่นของที่ระลึกจากเดตแรกของเรานะ
เอาไว้ใช้ตอนฉุกเฉิน
ผมจะรีบกลับมานะ
ค่าโดยสารครับ
จะจนอะไรขนาดนั้น
(บันดีรักเดวี)
ป้ามีแค่นี้แหละ
จะใช้มุกนี้ตลอดไม่ได้นะครับ
ป้ามีแค่นี้แหละลูก
ขอล่ะ จ่ายมาให้ครบเถอะ
แบบนี้มันเอาเปรียบคนที่จ่ายนะ
คุณครับ ทําใจเถอะ
ถ้าเป็นประเทศอื่น คนแก่แบบนี้มีแต่จ่ายครึ่งราคา
ประเทศไหน พูดเหมือนเคยไปงั้นแหละ
งั้นคุณก็ช่วยป้าแกจ่ายสิ
(บันดีรักเดวี)
หัดละอายใจซะบ้างเถอะ
ค่าโดยสารครับ
คุณครับ จอดตรงนี้ด้วยครับ
(โรงหนังเรมาจา)
(โรงฉาย)
บันดีเอ๊ย บันดี
หายไปไหนมา
ตื่นสายล่ะสิดูท่า
บันดี
นายน่าจะมาถึงนี่ตั้งนานแล้วสิ
ต้องแต่งตัวให้ดีๆ เข้าไว้ บันดี
เอ้า
ใช้ได้
หล่อเอาเรื่องนะนายเนี่ย
ไปทํางานได้แล้ว
เดี๋ยวแขกจะเข้าโรงฉายแล้ว
ที่นี่มีนายฉีกตั๋วแค่คนเดียว
เข้าใจนะ
ไปได้
(โรงฉาย)
คุณบันดี
(โรงหนังเรมาจา)
(โรงฉาย)
ดูหนังให้สนุกนะครับ
เชิญเลยครับ
ดูหนังให้สนุกนะครับ
ขอให้สนุกครับ
(ฉายวันนี้ ลมหายใจแห่งรัก)
เป็นยังไงบ้าง บันดี รู้สึกยังไง
(ฉายวันนี้ ลมหายใจแห่งรัก)
คุณโดมี คุณรู้ไหมครับ
สภาพโรงหนังข้างนอกดูโทรมมากเลย
ไม่มีโรงหนังไหนควรถูกทิ้งร้างนะครับ
(โรงหนังเรมาจา)
(งานเปิดตัวรอบปฐมทัศน์ ลมหายใจแห่งรัก)
เป็นไง
ยังเหมือนร้างอยู่ไหม
ให้ฉันไล่แม่บ้านออกให้หมดเลยดีไหม
บันดี
นายยังโสดอยู่
มีงานดีๆ ทํา เงินเดือนก็ดี
นายคิดว่าเงินดีใช่ไหม
คนที่นี่นิสัยดีกันทุกคน
ทุกคนรักนาย เคารพนาย
มาเถอะ
แค่ปล่อยใจไปก็พอ
ฉันขอเข้าไปข้างในก่อน
เดี๋ยวแขกจะออกจากโรงแล้วมาดื่มกันตรงนี้
นายก็มาด้วยกันนะ
โอเคไหม
เดวี
มาร์ฮัน
(ทางออก)
มาร์ฮัน
แม่
มาร์ฮัน
เดวี
ไปตัดผมตั้งแต่เมื่อไหร่
หายปวดแล้วเหรอ
ยาที่กินประจําหมด
ผมเลยซื้อยี่ห้ออื่นมา ใช้ได้เหมือนกัน
- หายไปไหนมา - ผมแค่แวะไปที่โรงหนังประจําของเรา
- หายหัวไปไหนมา - เป็นอะไรไป เดวี
- หายหัวไปไหนมา เราไปทําอะไรให้ - เป็นอะไร เดวี
เราผิดอะไร ถึงได้ทิ้งเราไปตั้งสองปี
(ร้านซีแอนด์เอส ปี 1999)
คืนนั้น
ฉันกับมาร์ฮันตามหาคุณให้ทั่ว
พนักงานร้านขายยาบอกว่า...
พอคุณซื้อยาเสร็จก็ออกไปเลย
เราตามหาคุณไปทั่วเมือง
แต่ก็หาไม่เจอ
วันต่อมาเราก็ออกตามหาอีก
วันต่อมา แล้วก็วันต่อๆ มาด้วย
มีคนบอกว่าคุณไปแต่งงานใหม่
บางคนก็บอกว่าคุณตายแล้ว
จมน้ําตายในแม่น้ํา
พอผ่านไปปีหนึ่งเราก็เลิกตามหา
- หลังจากที่มาร์ฮันเลิกร้องไห้แล้ว - ผมสาบานเลย เดวี
ผมแค่แวะไปที่โรงหนังประจําของเรา
โรงหนังนั่นปิดไปนานแล้ว
แต่เดวี...
ตอนที่ผมเข้าไป
มันมีงานเปิดตัวหนังใหม่อยู่ เดวี
สาบานเลย
มันเป็นแค่ฝันตื่นหนึ่ง
ผมไปแค่ไม่กี่ชั่วโมงเอง
นี่ก็อาจเป็นแค่ฝันเหมือนกัน
มาร์ฮัน
มานี่ลูก
มาร์ฮัน
นี่คือเมียกับลูกชายคุณ
คุณทิ้งเราไปสองปี
บอกมาตามตรงเถอะ คุณไปอยู่ที่ไหนมา
เดวี
ผมไม่รู้จริงๆ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ผมเองก็สับสน
ผมอาจจะบ้าไปแล้ว
หรือไม่ก็แค่ฝันไป
ถ้าผมฝันไปจริงๆ
และคุณไม่เชื่อผมแล้ว...
ถ้าคุณไม่รักผมแล้ว...
ผมไม่เข้มแข็งพอจะรับมันได้หรอก เดวี
มาร์ฮัน...
ลูกไม่อยากมองหน้าพ่อ
ลูกไม่อยากอยู่ใกล้พ่ออีก
พ่อขอตายดีกว่า
ให้ผมตายไปเถอะ เดวี
(บันดีรักเดวี)
ฉันเชื่อคุณนะ ที่รัก
ฉันเชื่อคุณ
- คุณคะ - หือ
ที่ผ่านมาฉันคอยเก็บเงินไว้
ฉันรับจ้างซักผ้าให้คนอื่น
ตอนนี้เก็บได้เยอะพอสมควร เราเช่าบ้านอยู่ได้แล้ว
ตอนนี้ผมจะช่วยคุณซักผ้าไปก่อน
ระหว่างนี้ผมจะลองหางานอื่นดู
พ่อจะไม่ทิ้งเราไปอีกแล้วใช่ไหม
ไม่ทิ้งแน่นอน
ฉันเพิ่งนึกได้
ตอนฉันยังเด็ก
เพื่อนฉันหายตัวไปสามวัน
โดนผีลักซ่อน
บางทีพ่ออาจจะโดนเหมือนกันก็ได้
จากนี้ไป ไม่ว่าจะเป็นผีอะไร
ก็ไม่มีทางทําให้ผมทิ้งคุณกับลูกไปได้อีก
ผมไปซื้อบุหรี่ก่อนนะ
ไหนบอกว่าไม่มีผีตัวไหนทําให้พ่อทิ้งเราไปไง
ทําไมบุหรี่ถึงทําได้ล่ะ
ร้านอยู่ข้างหน้านี่เอง
ค่อยแวะซื้อตอนขากลับเถอะคุณ
ไม่เป็นไรหรอก
มันเหงาปากถ้าไม่ได้สูบหลังมื้อเย็น
- รถเสียเหรอ - ครับ
พอจะช่วยหน่อยได้ไหมครับ
- ได้สิ - ขอบคุณครับ
- พร้อมนะครับ - ครับ
แก
ไอ้หัวขโมย
ขโมย
- ไอ้เวรเอ๊ย - คุณครับ
- ขโมย - จับมันไว้
ผมไม่ใช่ขโมย ผมไม่ผิดนะ
เดี๋ยวครับ
ผมไม่ใช่ขโมย
เดี๋ยวก่อนครับ เดี๋ยวๆ
ผมแค่ออกมาซื้อบุหรี่
- ลูกเมียผมรออยู่ - ผมไม่ใช่ขโมยนะครับ ผมแค่...
- อย่าหนีนะเว้ย - จะไปไหน
- หยุดนะ จะไปไหน - จะหนีไปไหน
เร็วเข้า ตามมันไป
แก
จะไปไหน ไอ้เวร
ขโมย
ไอ้บัดซบ
(โรงฉาย)
คุณครับ
- บันดีเอ๊ย บันดี - ตรงนั้น...
เรากําลังรอนายอยู่เลย บันดี
เรารู้อยู่แล้วว่าคุณบันดีต้องกลับมา
คุณครับ ช่วยผมด้วย
มีคนไล่ตามผมมา เพราะคิดว่าผมขโมยมอเตอร์ไซค์ ผมต้องไปหลบ
บันดี ฟังฉันนะ
อยู่ที่นี่นายไม่ต้องซ่อนตัว
- อยู่ที่นี่ไม่มีใครทําอะไรนายได้ - ครับ แต่พวกเขา...
- พวกเขาจะมาจับผม - คุณครับ ใจเย็นก่อน
พวกเขาเข้ามาในตึกนี้ไม่ได้ครับ คุณบันดี
เพราะพวกเขาไม่ได้รับเชิญ
ที่นี่คือที่ไหนกันแน่
คุณเป็นใครกันแน่
ผีเหรอ
บันดีเอ๊ย
คุณบันดี ผมขอถามหน่อย
คุณคิดว่าชีวิตคุณตอนนี้
เป็นชีวิตที่คุณใฝ่ฝันมาแต่เด็กแล้วหรือยัง
บันดี ลองนึกดูนะ
นายฝันว่าโตมาจะไม่มีบ้านหรือเปล่า
โดนเพื่อนบ้านล้อ โดนเพื่อนฝูงล้อน่ะนะ
ผมฝันอยากมีเงินมีทอง
นั่นไง
มีบ้านหลังใหญ่ ประสบความสําเร็จ
มีหน้าที่การงานน่านับถือ
นั่นแหละประเด็น คุณบันดี
คุณไม่อยากแลกชีวิตที่เป็นอยู่ตอนนี้
กับชีวิตที่คุณเคยมีเหรอ
ผมรักภรรยากับลูกชายครับ
ผมก็ไม่เคยคิดเคยฝันว่าจะรู้สึกแบบนั้น
โอเค ลองนึกภาพดูนะ บันดี
ถ้าพวกเขาไม่เคยเจอนาย
เมียนายจะมีชีวิตที่ดีกว่านี้มาก
ลูกชายนายจะมีพ่อที่ทําให้เขาภูมิใจ
ลูกเมียผมคงจะเศร้ามากครับ
ถ้าไม่ได้เจอผมอีก
ก็แค่ชั่วคราวเท่านั้น คุณบันดี
เดี๋ยวพวกเขาก็จะลืมแล้วไปมีชีวิตใหม่ จริงไหม
เอาล่ะ บันดี
เราต้องไปแล้ว
อยู่ที่นี่ไปจนกว่าจะสงบสติอารมณ์ได้แล้วกัน
แต่จําไว้นะ บันดี
ถ้านายออกไปทางประตูนั้น...
ความเศร้า หายนะ
ถ้านายพร้อมเมื่อไหร่...
ให้ออกไปทางประตูหน้า
ลองนึกถึงชีวิตที่นายเคยฝันถึงสิ
นายจะได้ตามนั้น ในทันที
ทันทีเลย บันดี
แล้วเจอกันนะครับ คุณบันดี
- ไอ้หัวขโมย ไปหลบอยู่ไหนวะ - ไอ้ขโมย
เดวี มาร์ฮัน...
(ทางออก)
เดวี มาร์ฮัน
เดวี
มาร์ฮัน
- พวกคุณเป็นใคร - ครับ
- มีอะไรให้ช่วยไหมครับ - เมียกับลูกชายผมอยู่ไหน
หมายถึงใครครับ
ผมอยู่ที่นี่กับเมียและลูกชาย
ที่นี่ร้างมาสักพักแล้ว
เราแค่มาปรับปรุงใหม่ให้เป็นออฟฟิศครับ
แต่ผมเคยอยู่ที่นี่นะครับ
- ผม เมียผม ลูกชายผม - ถ้าผมเข้าใจไม่ผิด
เคยมีครอบครัวหนึ่งอยู่ที่นี่
- เป็นแม่กับลูกชาย - พวกเขาอยู่ไหน
คนนี้อาจจะรู้เยอะกว่าผม
คุณโซมัด ผู้หญิงที่อยู่ที่นี่กับลูกชาย...
หมายถึงคุณเดวีน่ะเหรอ
ครับ ตอนนี้เดวีอยู่ไหน
น่าจะย้ายไปอยู่บ้านเช่าที่หมู่บ้านใกล้ๆ นี้นะครับ
- ครับ - เดวีอยู่ที่นี่หรือเปล่าครับ
ครับ ไม่ทราบว่าคุณคือ...
ผมเป็นสามีเธอครับ
รอตรงนี้ก่อนนะครับ
เดวี
ผมกลับมาแล้ว เดวี
คุณ เป็นอะไรของคุณ
ผมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับผม เดวี
เดวี...
พ่อ
นั่นมาร์ฮันเหรอ
คุณกลับมาทําไมป่านนี้
คุณทําเราเจ็บปวดมาตลอด
ผมไม่เคยคิดจะทําแบบนั้นเลย เดวี
เดวี
เปิดประตูหน่อย
เดวี
คุณครับ
เดวีกับมาร์ฮัน
ทรมานมามากตอนที่คุณทิ้งพวกเขาไปอีกหน
เดวีร้องไห้อยู่หลายเดือน
เธอสิ้นหวังไปหมด
เธอเอาแต่ถามผมซ้ําไปซ้ํามา
ว่าเธอไปทําอะไรให้คุณ
มาร์ฮันก็ถามผมแบบเดียวกัน
ผมรักเดวีกับมาร์ฮัน
ผมสัญญา
ผมจะดูแลพวกเขาตลอดไป
คุณไม่ต้องเป็นห่วงนะ
ผมจะไม่ทําร้ายพวกเขา
และจะไม่ทิ้งพวกเขาด้วย
และผมก็สัญญา
ว่าจะทําให้พวกเขามีความสุข
แต่คุณก็ต้องช่วยผมด้วย
อย่ามายุ่งกับชีวิตพวกเขาอีก
มาร์ฮัน...
คราวนี้พ่อหายไปนานแค่ไหน
สามปีครับพ่อ
ตอนนี้ผมอยู่มัธยมต้นแล้ว
บอกผมมาตรงๆ ก็ได้
พ่อไปแต่งงานกับคนอื่นเหรอ
ไม่มีวันหรอก
ถ้าพ่อทํา เรื่องมันคงเข้าใจง่ายกว่านี้
พ่อไม่ได้แต่งงานใหม่
- แล้วพ่อไปอยู่ไหนมา - ก็เหมือนเดิม
โรงหนังที่พ่อเคยทํางาน
พ่อ โรงหนังโดนรื้อทิ้งหมดแล้วนะ
กลับมาทีไร พ่อก็ตัวเหม็นมอมแมมตลอด
เหมือนไม่ได้เปลี่ยนเสื้อผ้ามาหลายปี
ก็อาจไม่ได้เปลี่ยนจริงๆ ก็ได้
พ่อรู้สึกว่าพ่อไปแค่ไม่นาน
ถ้าพ่อแต่งงานใหม่ ผมคงทําใจได้ง่ายกว่า
พ่อไม่ได้แต่งนะลูก
พ่อจะทิ้งลูกกับแม่ไปได้ยังไง
พรุ่งนี้พ่อจะหางานทํา
จะได้ได้เงินเยอะๆ
พ่อจะเก็บเงินไปเช่าบ้านดีๆ สักหลัง
หาทางกลับไปคืนดีกับแม่
พ่อใหม่เป็นคนดีไหม
เขาดีมากครับ
ตอนที่พ่อทิ้งเราไปคราวก่อน แม่ใจสลายอยู่นานมาก
แต่เมื่อคืนแม่ก็เศร้าอีกแล้ว
อย่างเดียวที่ผมขอคือไม่อยากให้แม่เศร้าอีก
เดวี...
ลาก่อนนะ ภรรยาของผม
(โรงฉาย)
ยินดีต้อนรับกลับสู่บ้านที่แท้จริง
ทํางานให้สนุกนะ
คนดูจะเข้าไปไม่ได้
ถ้าไม่มีใครฉีกตั๋วให้
อันนี้ด้วย
ดูหนังให้สนุกนะครับ
- มาเป็นคู่ - ค่ะ
- ดูหนังให้สนุกนะครับ - ขอบคุณค่ะ
ขึ้นมหาวิทยาลัยแล้วผมอยากเรียนฟิสิกส์ครับ
เพราะผมอยากเข้าอีเตเบ
อยากเรียนที่ไหนหรือเรียนอะไรก็แล้วแต่ลูกเลย
ขอแค่ลูกต้องการแบบนั้นจริงๆ ไม่ใช่เลือกตามคนอื่นเขา
ครับ
ผมไปอยู่หอที่มหาวิทยาลัยได้ไหมครับแม่
แม่
- ว่าไง - ผมขอเช่าหอที่บันดุงได้ไหม
เป็นอะไรไป เดวี
ไม่สบายเหรอ
เปล่า
แม่ไปเข้าห้องน้ําก่อนนะ
เมื่อต้นปี 2004
คาดการณ์ว่าจํานวนคนไร้บ้านในจาการ์ตา
จะเพิ่มขึ้น 20 เปอร์เซ็นต์เมื่อเทียบกับปีที่แล้ว
และ 30 เปอร์เซ็นต์ในหมู่คนเหล่านั้น
ก็เป็นผู้ที่ทุกข์ทรมาน
จากอาการป่วยทางจิต
นับเป็นตัวเลขที่เพิ่มขึ้นอย่างมาก
หากมองย้อนกลับไปในช่วงสองสามปีที่ผ่านมา
ด้วยเหตุนี้ รัฐบาลจึงพยายามที่จะ...
(ผู้ป่วยทางจิตในจาการ์ตาเพิ่มขึ้น)
มาร์ฮัน
- มีอะไรครับแม่ - นั่นพ่อนี่
ดิลลา อดินดา แคสทีวี รายงานค่ะ
อาจเป็นคนอื่นก็ได้
- คนที่หน้าคล้ายกัน - ฉันรู้ว่านั่นคือบันดี
- มาร์ฮันยังบอกเลยว่าไม่แน่ใจ - ไม่
นั่นบันดี
ว่าไง มาร์ฮัน
- เจอตู้โทรศัพท์ไหม - เจอครับ
โทรหาสถานีโทรทัศน์หรือยัง
สถานีหยุดวันเสาร์ ผมเลยคุยกับรปภ.แทน
แล้วเขาไปทําข่าวที่ไหน
เขาก็ไม่รู้ ให้โทรไปใหม่พรุ่งนี้ครับ
แน่ใจเหรอว่าอยากตามหาเขา
เขาไปแล้ว
เขาทิ้งคุณไปสองครั้งแล้วนะ
เผลอๆ สามครั้งด้วยซ้ํา
เขาอาจจะลําบากอยู่ก็ได้
ถ้าเจอเขาแล้วคุณจะทํายังไงต่อ
เดวี ต่อให้เป็นเขาจริงๆ
คุณก็ทําอะไรไม่ได้หรอก
ถึงมันจะอธิบายได้ก็เถอะ
ว่าทําไมเขาถึงไม่รู้ตัวเลยทุกครั้งที่ทิ้งคุณไป
ฉันน่าจะดูออกแต่แรก
ทุกครั้งที่เขากลับบ้าน เสื้อผ้าเขาจะยับยู่ยี่
เนื้อตัวก็สกปรก เหม็นหึ่งไปหมด
ลืมๆ มันไปเถอะ
นั่นเป็นเรื่องของรัฐบาลแล้ว
ให้เขาจัดการกันเองเถอะ
ถึงคุณไปเจอเขา
แล้วคุณจะช่วยอะไรเขาได้
ให้เขามาอยู่กับเราเหรอ
คนสติไม่ดีแบบนั้นน่ะนะ
คุณสัญญากับผมแล้ว
ว่าคุณจะลืมเขา
เขาเป็นพ่อของลูกฉัน
ตอนนี้ผมเป็นพ่อของมาร์ฮันแล้ว
และเป็นสามีคุณด้วย
บันดี
(โรงฉาย)
ดูหนังให้สนุกครับ
บันดี
เดวี
ช่วยบอกฉันที
ตอนนี้คุณอยู่ไหน
บันดี
เดวี
บันดี
เดวี
ผมคิดถึงคุณ
บันดีเอ๊ย บันดี นี่
ทําอะไรน่ะ
หมายความว่าไงครับ
นายทําชีวิตคนอื่นเขาลําบากนะ
นายจะทําให้ชีวิตของลูกกับเมียลําบาก
ตอนนี้พวกเขามีความสุขกับชีวิตดีแล้ว
แต่ผมก็ยังอยู่ที่นี่นะครับ ผมไม่ได้ไปไหน
เพราะงั้นอย่าได้นึกถึงพวกเขาอีก
ความทรงจําถึงเมียเป็นแค่อย่างเดียว
ที่ทําให้ผมมีชีวิตต่อไปได้
อย่า
อย่าเชียวนะ บันดี
อย่าเชียว
นายจะทําทุกอย่างพังหมด
พวกคุณเป็นใครกันแน่
เราทุกคนเป็นเพื่อนนาย บันดี
เราคือคนที่ดูแลนาย
นายเลือกใครก็ได้ที่ถูกใจ บันดี
ให้มาเป็นเมียนาย
เป็นทาสนาย หรืออะไรก็ได้ที่นายต้องการ
แล้วแต่นายเลย
ขอโทษนะครับ
บันดี
บันดี ตื่นสิ
บันดี
เดวี
ตื่นสิ คุณ
ช่วยด้วย
ตื่นสิคะคุณ ตื่น
ช่วยด้วย
เดวี
บันดี ตื่นสิ
บันดี ตื่นได้แล้ว
(ทางออก)
บันดี
บันดี ตื่นสิคุณ
ถ้านายออกไปจากที่นี่...
แล้วกลับไปหาครอบครัว
นายจะทําให้ตัวเองผิดหวัง
ทําให้ชีวิตผิดหวัง
ทําให้โลกใบนี้ผิดหวัง พวกเขาก็ด้วย
ทั้งหมดนั่นรังแต่จะเป็นภาระ บันดี
แล้วยังไงต่อ หา
แล้วมันจะมีประโยชน์อะไร บันดี
บันดี
คําบรรยายโดย: ศรัญวัสส์ อัมภสุวรรณ์