PARK JURAJSKI TEORIA CHAOSU
„PRZYSTANEK”
NA PODSTAWIE POWIEŚCI PARK JURAJSKI MICHAELA CRICHTONA
Cholera.
Czekaj.
Teraz!
Wiej!
Co jest?
Jedź!
- Klucze są w chatce. - Żartujesz?
Mój van jest tam.
Wrzuć luz, stoczymy się.
Trzy, dwa, jeden, teraz!
Dawaj!
Trzymaj się.
- Ben! - Staram się! Tego nie było na egzaminie.
Są głodne? Jest tyle jedzenia.
Zgubiliśmy je.
Co?
To żaden dowód.
- Serio? - Sam nie wiem.
- Trochę to naciągane. - Darius...
Raptory mogło przyciągnąć światło albo... coś.
- Tyle że... - No?
Raptory...
Wyglądały na atrociraptory.
To bez sensu. Nie było ich w posiadłości Lockwoodów.
- Więcej dowodów. - To żaden dowód.
To przypadek, że pojawiły się u ciebie wtedy kiedy ja?
Może.
A to, że dzwonki i puszki z ogrodzenia zostały odcięte?
Dobra, to było dziwne.
Mówię ci, ktoś nas śledzi.
Ale dlaczego? Kto miałby to robić?
Nie wiem, ale mam różne teorie.
Przejrzyj je sobie, są z tyłu.
Jesteś nieźle zaopatrzony.
Jak kiedyś twoja saszetka.
„Tajne podwodne laboratorium Mantah Corp”?
„Mięsożerna szarańcza”?
Co...?
Po pierwsze, interwencja.
Trzymasz jedzenie w bucie? Jeśli tak, pogadajmy o tym.
Po drugie: „Stoi za tym Krem do Golenia”?
Co to jest?
To teorie.
Niektóre ze strony, niektóre moje własne.
Nie możemy żadnej wykluczyć.
Ale nieważne, kto nas ściga.
Ważne, że to robi.
- Hipotetycznie. - Nie można ryzykować.
Pamiętasz PM-ki z Jurajskiego Tropu?
Ten ktoś groził nam wszystkim.
Dobra, zadzwonię do Sammy.
Namierzą cię. To niebezpieczne.
Nie, jeśli go wyłączę.
Wyłączone też da się namierzyć.
Chyba.
Prawda?
Nie.
Mógłbym przysiąc, że tak.
Mogliśmy poszukać w Internecie, ale...
już za późno.
Zimno trochę.
Zamknę okno.
Jak chcesz ostrzec innych bez telefonów?
Nauczyłeś się telepatii?
Nie. Spójrz z tyłu.
Paczka od Sammy. Jest adres nadawcy.
Zna adres każdego.
Jedziemy do Teksasu?
I-ha.
NIEZNANY NUMER
Halo?
Wyjrzyj przez okno.
Kto mówi?
Siemka, nerdzie.
Brooklynn?
Wszystko gra?
Tak. To tylko żaluzje.
Dostałem w nos.
UNIWERSYTET DELANEY
O nie.
Oto moje ulubione miejsce w kampusie.
Najpierw nie skumałam.
Ale ten widok!
Tak.
College jest super,
ale czasem muszę wyjść, odetchnąć.
Bywa, że trudno normalnie żyć,
gdy wszystko jest... normalne.
Widzisz te pteranodony?
Jeden porwał koleżance plecak.
Serio?
Dinozaur zjadł jej pracę domową.
Co?
Prześmieszne.
Nie dla niej. Nie zaliczyła zadania.
Przepraszam. To smutne.
Fakt.
Po prostu nie wiem, czy coś jest jeszcze normalne.
Tak.
A co u ciebie? Pracujesz nad jakimiś fajnymi sprawami?
Błędy do naprawienia? Tajemnice do okrycia?
Staram się.
Niełatwo być byłą influencerką, która chce zostać dziennikarką śledczą.
- A ta strona, którą ci pokazałem? - Jurajski Trop? Wspaniała.
Co nie?
Trudno brać ją na poważnie, gdy pierwszy post na stronie brzmi:
„A co, jeśli Szóstka z Nublar zginęła na wyspie, a dr Wu ją sklonował?”.
Tak, niektóre teorie są trochę absurdalne,
ale czasem pojawia się coś, nie wiem...
Możliwego?
Tak.
Jak te klony.
Wybacz. Zapomniałem, jak męczy ucieczka przed dinozaurami.
Stań na chwilę. Chce mi się siku, odkąd ruszyliśmy.
ZJAZD
Słyszysz, co mówię?
Co się dzieje?
Ktoś nas śledzi.
Raptorów od dawna nie ma.
- Jeśli w ogóle... - Nie.
Samochód.
Gdy skręcam, on też skręca. Gdy zwalniam, zwalnia.
Gdy przyspieszam...
On też przyspiesza.
Tak.
- Nie odpuszcza. - Trzymaj się.
Stój!
- Jeszcze nie... - Stój!
Dobra.
Może nas nie śledził.
Żelkę?
Wolę łazienkę.
No co? Ja ciągle tak robię.
Co to było?
Nic.
- Benzyna się kończy? - Nie.
Mamy jeszcze 60 km.
Musimy stanąć.
Zajmie nam to tylko sekundę.
Obiecuję.
Dzięki. I kupimy prawdziwą lukrecję, a nie tę podróbkę.
U MO BENZYNA, DIESEL
Kolejny nasutoceratops?
Młodszy, ale duży. Pewnie migrują z północy.
Znajdźmy inne miejsce na postój.
Jak się nie zatrzymasz, to wyskoczę.
- Tego chcesz? - Już staję.
Mam to gdzieś. To pilne.
Przyjedźcie jak najszybciej.
To się dzieje.
Jak zwykle na stacji nie ma mydła, nie ma ręczników.
Wystraszyłeś mnie.
Co ty...?
Nie pytam nawet, co robisz na ziemi.
Musimy jechać.
Nie bez benzyny. „Zapłać”. Zaraz wrócę.
Czekaj. Darius.
Darius.
Zatrzymaliście się pomimo dinozaura?
Nie mieliśmy wyboru.
Dzwoniłem do DPP, żeby po niego przyjechało,
ale ma tyle wezwań, że nie wie, kiedy da radę.
Z przyjacielem wszystko dobrze?
Nie.
Wyglądacie znajomo.
Jesteśmy...
Taką już mamy twarz.
- Twarze. - Nie.
Znam was.
To wy byliście na wyspie.
Coś tam siódemka.
- Szóstka. - Miło się gada.
Musimy lecieć.
Chodź. Nie ufam mu.
- Facetowi ze stacji? - Słyszałem go.
- Dzwonił w naszej sprawie. - W sprawie dinozaura.
Albo chce nas spowolnić.
Zatrzymasz się na chwilę?
Nikt nas nie śledzi.
Nie podsłuchuje rozmów,
a facet ze stacji pośrodku niczego nie chce nas dopaść.
Przestań.
Myślisz, że nie chcę? Ale nie mogę.
Ktoś nam groził. Zaatakowały nas raptory.
Kto wie, gdzie i czy będziemy bezpieczny.
Myślałem, że zrozumiesz, ale chowasz głowę w piach.
Tak jak wtedy, gdy umarła.
Masz rację. Odsunąłem się.
Ale już tego nie robię. Jestem tutaj.
Bo pomimo tego, co widziałem, ufam ci.
Ty też mi zaufaj.
Co on robi?
Ostrzy rogi.
O nie, utknął.
Wyciągnijmy go, zanim zniszczy stację.
- Co? - Może krzaki go zachęcą?
Wiesz, że nasutoceratops ich nie je.
Masz lepszy pomysł?
Na pewno coś znajdę.
Uspokoję go.
Hej.
Już dobrze, pomożemy ci.
Spokojnie, wspólnie znajdziemy rozwiązanie.
Darius. Łap.
Chipsy cebulowe?
Tylko to mają.
Pyszne chipsy.
Nie! Wszystko gra, spokojnie.
Leć po gaśnicę!
Szybko!
Dzięki.
Jeszcze nigdy się tak nie bałem.
Jak przeżyliście na tej wyspie?
Nie żyliście w chronicznym strachu?
Żyliśmy. To uczucie nie znika.
Ale strach nie może przejąć kontroli.
I mieliśmy siebie.
Lepiej się zbierajmy.
- Tak. - Nie puszczę was tak łatwo.
Nie bez przekąsek. Na mój koszt.
W końcu uratowaliście mi życie.
I mój interes.
Chyba znów się pomyliłem.
Nie pij za dużo, bo będzie trzeba stawać.
Raz musiałem do łazienki i teraz mi nie odpuścisz.
Do Sammy?
Do Sammy.
Masz te dobre.
Zobaczymy. Moje żelki są najlepsze.
Ale jeśli wolisz te zawijasy, to pewnie.
Próbowałeś ich kiedyś?
Ja cię. Ale... Są takie...
Dobra, wygrałeś.
Mówiłem.
Dzięki.
Że ze mną pojechałeś i ściągasz mnie na ziemię.
Pewnie.
W kupie siła.
Myślałem, że dałeś mi je na zgodę.
Fakt.
Będziesz je przy mnie jadł?
No wiesz. Najpierw...
Napisy: Marta Przepiórkowska