(จูราสสิค เวิลด์ ทฤษฎีความอลวน)
(จุดแวะพัก)
(จากนิยายจูราสสิคปาร์ค ของไมเคิล ไครช์ตัน)
โธ่เอ๊ย
เดี๋ยว
หลบ
วิ่ง
นี่มัน...
ไปๆ
- ฉันลืมกุญแจไว้ในกระท่อม - ถามจริง
รถตู้ฉันอยู่ทางนั้น
เข้าเกียร์ว่าง น่าจะไหลไปได้
สาม สอง หนึ่ง ไปเลย
เร็วเข้า
จับไว้
- เบ็น - รู้น่า ตอนสอบใบขับขี่ไม่มีนี่
ถ้าจะหาอาหาร มันมีที่ง่ายกว่านี้นะ
น่าจะพ้นแล้ว
อะไร
มันไม่ได้แปลว่าเราถูกล่า
- ถามจริงเถอะ - ไม่รู้สิ
- มันฟังดูเว่อร์เกินไป - ดาเรียส...
มันอาจจะวิ่งตามแสงมา ไม่ก็... สักอย่าง
- เว้นแต่... - อะไร
แรพเตอร์พวกนั้น...
มันดูเหมือนอาโทรซิแรพเตอร์
แต่ไม่น่าใช่ ไม่น่าจะมีหลุดจากคฤหาสน์ล็อควู้ด
- เห็นไหม มีหลักฐานเพิ่ม - ฉันไม่คิดงั้นหรอก
นายคิดว่าบังเอิญเหรอ ที่มันโผล่มาบ้านนายคืนที่ฉันมาหา
อาจจะ
มันบังเอิญรึที่กระดิ่งกระป๋อง ที่รั้วของนายก็ถูกตัด
โอเค พิลึกจริง
บอกอยู่นี่ไง มีคนตามล่าเรา
เพื่ออะไร ใครจะทําอย่างนั้น
ฉันก็ไม่รู้แต่พอมีทฤษฎีอยู่
ไปดูสิ มันอยู่หลังรถ
เบ็น ของพร้อมมาก
เหมือนที่ชอบตุนไว้ในกระเป๋า
"ห้องวิจัยลับใต้น้ําแมนตาห์คอร์ป"
"ตั๊กแตนกินเนื้อ"
อะไรเนี่ย
อันดับแรก มาคุยกันก่อน
นายกินอาหารจากรองเท้าบูตรึ ถ้าใช่ เราต้องคุยกันหน่อยละ
สอง "ครีมโกนหนวด อยู่เบื้องหลังทั้งหมด"
มันอะไรกัน
มันคือทฤษฎี
บางอันมาจากเว็บไซต์ บางอันฉันคิดเอง
ณ ตอนนี้เราตัดอะไรออกไปไม่ได้เลย
ตอนนี้ใครล่าเราไม่สําคัญแล้ว
เอาเป็นว่ามันล่าจริง
- แค่สมมุติ - เราจะเสี่ยงไม่ได้
ข้อความที่ฉันได้จากดาร์คจูราสสิค
คนที่ส่งหมายหัวเราทุกคน
ได้ ฉันจะโทรหาแซมมี่
อะไร
โทรศัพท์ตามรอยได้ ไม่ปลอดภัย
ปิดเครื่องก็ได้นี่
ก็ยังตามรอยได้แม้จะปิด
คิดว่านะ
ใช่ไหม
ไม่
แต่ฉันว่าใช่นะ
จะลองค้นดูก็ได้แต่ว่า...
ไม่มีมือถือแล้ว
หนาวแฮะ
ปิดกระจกแล้วกัน
แล้วเราจะเตือนคนอื่นยังไง ถ้าไม่มีมือถือ
ในเว็บสอนพลังจิตด้วยเหรอ
เปล่า ข้างหลัง
ของจากแซมมี่ ที่อยู่ส่งกลับอยู่ด้านหน้า
เธอจะรู้ว่าทุกคนอยู่ไหน
งั้นเราจะไปเท็กซัสเหรอ
ยี้ฮ่า
(ไม่ทราบผู้โทร)
ฮัลโหล
มองออกมาข้างนอก
นี่ใคร
ไง เจ้าทึ่ม
บรุ๊คลินเหรอ
เป็นอะไรไหม
ไม่เป็นไร มูลี่น่ะ
มันหนีบจมูกฉัน
(มหาวิทยาลัยเดลานีย์)
โธ่ เบ็น
นี่แหละ ที่โปรดของฉันในมหาลัย
ตอนแรกฉันก็แบบ...
แต่วิวสุดยอดเลย
ใช่
มหาลัยก็ดี
แต่ก็ต้องออกข้างนอกบ้าง เพราะหายใจหายคอไม่ออก
แปลกดีที่มันยากที่จะรู้สึกปกติ
ทั้งที่ตอนนี้ ทุกอย่างก็ปกติเหลือเกิน
เห็นเทอราโนดอนข้างบนไหม
มีตัวหนึ่งฉกเป้เด็กปีหนึ่งด้วย
ถามจริง
เธอต้องบอกอาจารย์ว่า ไดโนเสาร์กินการบ้านไป
อะไร
ก็มันตลกดี
แต่สงสารเธอ เธอต้องสอบตก
ขอโทษที มันน่าเศร้าจริงๆ แหละ
เศร้ามาก
ประเด็นคือ ฉันไม่รู้ว่าอะไรคือความปกติอีกแล้ว
ใช่
แล้วเธอล่ะเป็นไงบ้าง มีอะไรเจ๋งๆ บ้างไหม
เรื่องที่ต้องแก้ไข ที่ต้องเปิดโปง
พยายามอยู่
ชีวิตมันยากจริงๆ
ในฐานะ "อินฟลูฯ โฉมใหม่ ที่กลายเป็นนักข่าวสืบสวน"
- เว็บที่ฉันให้เธอดูล่ะ - ดาร์คจูราสสิคเหรอ แจ่มมาก
ใช่ไหม
มันอาจจะไม่ชวนให้จริงจัง ในเมื่อหน้าแรกของเพจคือ
"ถ้าหกสหายนูบลาร์ตายบนเกาะ และหมอวูโคลนพวกเขาขึ้นมาใหม่"
ใช่ ก็มีเรื่องสุดโต่งอยู่บ้าง
แต่ก็มีหลายเรื่อง ที่ฉันรู้สึก... ไม่รู้สิ
ว่ามันจริงเหรอ
ว่ามันจริง
เรื่องโคลนใช่ไหม
โทษที
ฉันลืมเลยว่า การวิ่งหนีไดโนเสาร์เหนื่อยขนาดไหน
จอดหน่อย อยากเข้าห้องน้ํา ตั้งแต่ก่อนจะออกมาละ
(ร้านอาหาร - ทางออก)
ได้ยินหรือเปล่า
มีอะไร
มีคนตามเรามา
เราสลัดพวกแรพเตอร์แล้ว
- เราไม่รู้... - ไม่ใช่มัน
รถน่ะ
มันเลี้ยวตามฉันทุกโค้ง ฉันช้า มันช้าตาม
พอฉันเร่ง...
มันก็เร่งด้วย
ใช่
- มันกัดไม่ปล่อย - จับไว้
จอด
- ยังก่อน ฉัน... - เบ็น จอด
โอเค คือ...
มันอาจไม่ได้ตามเราก็ได้
รูบี้โร๊พไหม
ฉันอยากเข้าห้องน้ํา
ฉันทํามาเป็นร้อยครั้งแล้ว
เสียงอะไร
เปล่านี่
- น้ํามันจะหมดเหรอ - เปล่า
อยู่ได้อีก 60 กิโล
ช่วยจอดทีเถอะ
ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ฉันจะรีบ
สัญญา
ขอบใจ แล้วก็หาชะเอมของแท้ ไม่เอาของปลอม
(ปั๊มน้ํามันโม ดีเซล)
นาซูโทเซราทอปส์อีกเหรอ
ดูยังเด็ก แต่ตัวใหญ่ คงอพยพมาจากทางเหนือ
เราไปแวะที่อื่นกันดีกว่า
ถ้านายไม่จอดตอนนี้ ฉันจะกระโดดลงแล้ว
- เอาอย่างนั้นรึ - ก็ได้ จอดก็จอด
ผมไม่สน นี่เรื่องด่วน
รีบมาก็แล้วกัน
มันเกิดขึ้นแล้ว
สมเป็นห้องน้ําปั๊ม ไม่มีสบู่ ไม่มีทิชชู่
ตกใจหมดเลย
นายทําอะ...
ฉันไม่จําเป็นต้องรู้ว่า นายนั่งกับพื้นทําไม
รีบไปกัน
เติมน้ํามันก่อน "จ่ายที่แคชเชียร์" เดี๋ยวฉันมา
เดี๋ยว ดาเรียส
ดาเรียส
เธอเห็นไดโนเสาร์นั่นแต่ก็ยังแวะรึ
เราไม่มีทางเลือกครับ
ฉันโทรแจ้งดีพีดับเบิ้ลยู ให้มารับมันไป
แต่พวกเขาได้รับสายเยอะมาก
เลยไม่รู้ว่าจะมาได้เมื่อไหร่
เพื่อนเธอโอเคไหม
ไม่
เธอสองคนหน้าคุ้นๆ
ใช่ครับ เราคือ...
เราเป็นพวกหน้าโหลน่ะ
- เราทั้งสองคนเลย - ไม่
ฉันจําเธอได้
เธอคือเด็กที่อยู่บนเกาะนั้น
เจ็ดอะไรสักอย่าง
- หกสหายนูบลาร์ - พอแล้ว
เราต้องไปแล้ว
ไปเถอะ ฉันไม่ไว้ใจเขา
- พนักงานปั๊มน่ะเหรอ - ฉันได้ยินเขา
- เขาแจ้งเรื่องเรา - เขาแจ้งเรื่องไดโนเสาร์
หรือไม่ก็คิดจะถ่วงเรา
เบ็น หยุดสักแป๊บได้ไหม
ไม่มีคนตามเรามาหรอก
ไม่มีใครตามโทรศัพท์
พนักงานปั๊มกลางป่าเขา ก็ไม่ได้คิดจะกําจัดเรา
นายต้องพอสักที
ฉันก็อยากหยุด แต่ทําไม่ได้
มีคนขู่เรา แรพเตอร์โจมตีเรา
เราไม่ปลอดภัย เราจะกลับมาปลอดภัยอีกไหม
ฉันนึกว่านายเข้าใจ แต่นายเอาแต่ปิดตาไม่รับรู้
เหมือนตอนเธอตายเปี๊ยบ
ฉันหนีไปซ่อนก็จริง
แต่ฉันเลิกแล้ว ฉันอยู่กับนายนี่ไง
เพราะไม่ว่าฉันจะเห็นอะไร หรือเข้าใจอะไร ฉันไว้ใจนาย
ทําไมไม่ไว้ใจฉันบ้าง
มันทําอะไร
ลับเขาครับ
มันติด
รีบเอามันออกมาก่อนปั๊มจะถล่มเถอะ
- หา - เอาพุ่มไม้มาล่อมันไหม
นาซูโทเซราทอปส์ไม่กินไม้พุ่ม
มีความคิดอื่นไหมล่ะ
น่าจะมีบางอย่างข้างใน
ฉันจะปลอบมันละกัน
ว่าไง พรรคพวก
ไม่เป็นไร ฉันอยู่นี่แล้ว
ใจเย็นๆ เดี๋ยวก็ออกมาได้แล้ว
ดาเรียส รับ
ออนยี่โอส์เหรอ
ก็มีแค่นี้
ออนยี่โอส์แสนอร่อย
ไม่ ไม่เป็นไร ไม่ต้องตกใจ
เอาถังดับเพลิงมา
เราต้องรีบแล้ว
ขอบใจ
ฉันไม่เคยกลัวเท่านี้มาก่อน
พวกเธอรอดบนเกาะมาได้ยังไง
ไม่กลัวตลอดเวลาเลยเหรอ
กลัวสิครับ และไม่มีวันลืมด้วย
แต่เราจะให้ความกลัวครอบงําไม่ได้
อีกอย่าง เรามีกันและกัน
เราควรจะไปกันได้แล้ว
- ใช่ - พวกเธอไม่ได้ไปง่ายๆ หรอก
มาตุนขนมกันก่อน ฉันเลี้ยงเอง
เพราะพวกเธอช่วยชีวิตฉัน
และธุรกิจฉัน
ก็ได้ ฉันคิดผิดเรื่องเขาด้วย
อย่าดื่มเยอะล่ะ เดี๋ยวได้แวะตลอดทาง
แวะเข้าห้องน้ําหนเดียว แต่จิกไม่เลิกเลยนะ
ไปหาแซมมี่
มีของดีซะด้วย
ก็นะ รูบี้โร๊พเจ๋งสุด
แต่ถ้านายชอบทวิบเบลอร์ที่ห่วยกว่า
ฉันก็ไม่ว่า
เคยลองกินหรือยัง
โอเค ว้าว มันช่าง...
นายชนะ
บอกแล้ว
ขอบใจ ดาเรียส
ที่มาเป็นเพื่อนและคอยเตือนสติ
แน่นอน
เรามีกันและกัน
นึกว่านี่ของขวัญปลอบใจฉัน
ก็ใช่
นายคงจะไม่กินยั่วฉันใช่ไหม
ไม่หรอก แต่...
คําบรรยายโดย วิชุพร กุลมงคล