PARK JURAJSKI TEORIA CHAOSU
„RANCZO”
NA PODSTAWIE POWIEŚCI PARK JURAJSKI MICHAELA CRICHTONA
CHIPSY
Daj chipsa.
- To tutaj? - Tak myślę.
Chyba nikt nas nie śledził.
Dobra: wchodzimy,
mówimy Sammy, wsadzamy ją do vana i spadamy.
Prosto z mostu. Jasne, nie ma co jej zwodzić
rozmową o pogodzie, jak w moim przypadku.
Wilgotno tu.
Załatwmy to i wracajmy do podróży.
Czyli wierzysz, że nas ścigają.
Nie posunąłbym się aż tak daleko, ale nie zawadzi być ostrożnym.
Czy to siano?
Nie tak pachnie siano.
Nie stałeś nigdy obok siana? Nie.
Coś się pali. Pachnie jak...
Dym!
- Sammy! - Sammy!
Co to za krzyki?
Wybaczcie, spaliłam placek, ale zapasowy jest już w piecyku.
Zawsze róbcie zapasowy.
Miło cię widzieć.
Wzajemnie! Ale kiedyś łatwiej się was przytulało.
Podzielcie się wzrostem z innymi.
Co tu robicie?
- Przyjechaliśmy, bo... - Chodźcie, witajcie w domu.
Trochę tu bałagan, ale nie spodziewałam się gości.
W końcu muszę to naprawić. Kuchnia jest tu.
Kurcze, dawno was nie widziałam!
Fajne loczki.
Dzięki.
Głodni? Spragnieni? Mam coś dla was.
Nie wiedziałem, że Sammy może mieć jeszcze więcej energii.
Tak.
Przyjechaliśmy, bo...
Zapasowy placek.
Upieczony?
Nie ma na to czasu.
Jeszcze chwilę.
Tymczasem musimy ci coś...
Widzieliście moje widły? Dopiero co tu były.
Pamiętacie starą Bessie?
Urodziła młode.
Kocham małe krówki.
Zaniosę jej siana. Ale wiecie co?
To może poczekać.
Wszystko gra? Jesteś jakaś zakręcona.
Mam dużo pracy.
Jestem tu sama, Yaz kończy studia na północy, a rodzice...
Co z nimi?
Rzadko rozmawiamy, ale to nic!
Znajduję sobie zajęcia, wkręciłam się w capoeirę.
Jak to mówią, gdy życie daje ci cytryny, dodaj cukru.
Musimy...
Sammy, ty głupku! Pewnie, że chcesz ją zobaczyć.
Jasne, że chcę, ale musimy pogadać.
- Zatrzymaj się, musimy... - Kurcze.
Znowu?
Dlaczego biegniemy?
Nigdy nie byliśmy w tym dobrzy.
Serio, po co...?
Rózia?
Rózia!
Tęskniłem.
Tutaj najbardziej lubisz?
Tak, wiem, że tutaj.
Nie widziałem, że Rózia tu jest.
Ukryliśmy ją tu przed dochodzeniem w sprawie wyspy.
Łatwo coś przegapić, jak się barykadujesz w chatce bez zasięgu.
- Faktycznie. - Ale jesteś tu z nami.
O tak.
Fajne to spotkanie przyjaciół, ale chodźmy stąd, zanim...
Kto to?
Kłopoty.
Z drogi!
Róziu, nie!
Zmykaj.
Carl.
Jesteś cały?
Widziałaś? Chciał mnie zabić.
Wiesz, próbowałeś ją przejechać samochodem.
Nie chcę tego słuchać.
Już dawno trzeba było uśpić tego mięsożernego niszczyciela!
Jest roślinożerna. Nawet obrazić nie potrafi?
Rozejrzyj się.
Niszczy moją własność, prawie mnie zmiażdżyła.
Zobacz, co zostało z auta.
Chętnie zadzwonię po DPP, żeby zabrali stąd tego potwora.
- Carl... - Wiesz co?
Nie jesteś w stanie go wybronić.
Masz szczęście, jeśli jutro jego głowa nie zawiśnie na mojej ścianie!
To nie ona tu jest potworem.
Ale z ciebie twardziel.
Może pominę DPP
i sam zajmę się tym zagrożeniem.
Użyję czegoś odpowiedniejszego niż samochód.
Uspokójmy się na chwilę.
Postarajmy się nie zaogniać tego
konfliktu.
Zakładam, że obaj mnie słyszycie.
Zrobimy tak.
Zabiorę Rózię z twojego terenu i naprawię płot.
Będzie solidny.
Idź do domu, a ja przyniosę ci mój słynny placek.
Co ty na to?
Carl. Idź do domu.
Dobrze.
Gość blefował.
Zwykle tego nie robi.
To raczej gość „tykająca bomba”.
Wygląda, jakby faktycznie niejedną miał.
Zrób mu placek z błota.
Rany, mój placek! Chodź, Róziu.
Musimy porozmawiać! To ważne!
Znów uciekła.
Poczekaj spokojnie,
a ja zajmę się plackiem,
który teraz jest Carla.
Sammy, stój. To ważne.
Sammy!
Tylko nie bądź spalony. Mam dość pieczenia.
Nie! Koniec rozpraszaczy uwagi. Musimy porozmawiać.
Ktoś chce nas dopaść.
Nie wiem kto,
ale myślę, że ktoś stojący za śmiercią Brooklynn.
Chce zabić wszystkich.
Trzeba ostrzec Yaz i Kenjiego.
Jeśli ci ludzie, i jak widać raptory, nas znajdą...
to...
nie będzie dobrze.
Znajdźmy resztę, nim oni ich znajdą.
Darius?
Nie jestem pewien, ale lepiej nie ryzykować.
To mi wystarczy. Ostrzeżmy ich.
Świetnie. Plan jest...
Dokąd idziesz?
Nie mogę tak wyjechać. Potrzebujemy zapasów.
JURAJSKI TROP
Hej.
Sammy?
Kenji mieszka po drodze do Yaz.
Ciągle zmienia numer, ale zadzwonię do Yaz z drogi.
Miałam gdzieś tu mapę.
Zasięg jest słaby aż do Wyoming.
Sammy, stój.
Proszę.
Zatrzymaj się.
I co?
Mam myśleć o śmierci Brooklynn, o tym, że rodzina ze mną nie rozmawia,
że powoli tracę Yaz?
Nie.
Nie mogę się zatrzymać. Nie chcę.
Sammy...
Naprawiłam bezpieczniki tydzień temu.
Carl.
Jeśli przyszedł po Rózię, dostanie więcej niż placek z błota.
Dostanie kanapkę z pięścią.
Ty to masz gadane.
Zajmę się prądem. Idźcie do Rózi.
Okej.
Czy to...?
Jest tam.
Nie blefował.
Wiemy, że to ty, Carl! Daj spokój naszemu dinozaurowi!
Raptory. Znalazły nas.
Jak? Przejechaliśmy ponad 1600 kilometrów.
Rózia. Jest w zagrodzie łatwym łupem.
Muszę jej pomóc.
Pójdę po Sammy. Widzimy się w vanie.
Nie rozumiem.
A to co?
Spokojnie, mała. To ja.
Ukryj się gdzieś.
Sammy, chodź!
Ben, dawaj!
Trzymaj się, mała.
Czyli to się dzieje naprawdę?
Tak. Naprawdę.
Jedźmy do Yaz i Kenjiego.
Masz mapę z ich adresami? Bo ja nie.
Właściwie to tak.
Wypadła z kurtki Brooklynn, gdy ukrywałam się przed raptorem.
Po co jej była?
Zaznaczyła nasze adresy.
Patrzcie na to.
Ten w Colorado? Kto tam mieszka?
Kenji, ale ten zaraz obok? Nie wiem.
Napisała datę i godzinę... To niedługo przed jej śmiercią.
Jeśli nie jechała do Kenjiego,
to do kogo?
Napisy: Marta Przepiórkowska