1
00:00:43,793 --> 00:00:46,463
(จูราสสิค เวิลด์
ทฤษฎีความอลวน)

2
00:00:47,088 --> 00:00:48,506
(สวนสนุกดึกดําบรรพ์)

3
00:00:48,506 --> 00:00:51,134
(พี่น้อง)

4
00:00:51,134 --> 00:00:52,177
(ของราชาไดโน)

5
00:00:52,177 --> 00:00:54,846
(จากนิยายจูราสสิคปาร์ค
ของไมเคิล ไครช์ตัน)

6
00:01:17,994 --> 00:01:19,245
ให้ตายสิ

7
00:01:22,123 --> 00:01:22,957
โธ่เอ๋ย

8
00:01:26,294 --> 00:01:27,545
มีอะไรกวนใจเหรอ

9
00:01:27,545 --> 00:01:31,549
อะไร เปล่า ไม่มีอะไร

10
00:01:33,551 --> 00:01:35,678
ต้องมีอะไรแน่นอน

11
00:01:35,678 --> 00:01:38,306
ไม่อย่างนั้น นายคงไม่...

12
00:01:40,725 --> 00:01:41,684
แปะๆๆ

13
00:01:42,769 --> 00:01:45,563
ฉันคือเบ็น ฉันกําลังกังวล

14
00:01:45,563 --> 00:01:47,357
ฉันไม่ได้ทําอย่างนั้น

15
00:01:49,442 --> 00:01:52,946
เอาเถอะ ฉันไม่อยากพูดถึง ไม่มีอะไร

16
00:01:52,946 --> 00:01:55,615
ก็ได้ แต่เบาเสียงได้ไหม

17
00:01:55,615 --> 00:01:58,701
ฉันไม่ได้หลับมานานแล้ว ฉันเหนื่อย

18
00:02:05,667 --> 00:02:08,211
ก็ได้ บัมปี้น่ะ อดคิดถึงมันไม่ได้

19
00:02:08,211 --> 00:02:09,546
นั่นไง

20
00:02:09,546 --> 00:02:13,049
มันรับมือกับอาโทรซิแรพเตอร์ได้ดี

21
00:02:13,049 --> 00:02:14,843
ก็คงดูแลตัวเองได้แหละเนอะ

22
00:02:14,843 --> 00:02:17,762
อยู่แล้ว มันเอาตัวรอดได้สบาย

23
00:02:17,762 --> 00:02:21,266
ถูกของนาย
มันเป็นหญิงแกร่งที่พึ่งพาตนเองได้

24
00:02:21,266 --> 00:02:24,102
พูดแปลกดี แต่ก็โอเค

25
00:02:24,102 --> 00:02:27,230
- คนที่ควรจะกลัวคือเรานี่แหละ
- เนอะ

26
00:02:28,857 --> 00:02:29,858
ใช่

27
00:02:30,525 --> 00:02:32,110
แร็ปเตอร์พวกนั้น

28
00:02:32,110 --> 00:02:36,406
ถ้าเป็นตัวเดียวกับที่กระท่อม
แปลว่ามันตามเรามา 2,400 กิโล

29
00:02:36,406 --> 00:02:38,992
แถมยังถึงเท็กซัสหลังเราไม่นาน

30
00:02:38,992 --> 00:02:43,788
รู้สึกเหมือนเราถูกตามล่าเลยใช่ไหม

31
00:02:45,331 --> 00:02:48,042
ใช่ ฉันบอกแล้วไงว่าเชื่อนาย

32
00:02:48,042 --> 00:02:51,796
รู้แล้ว ในที่สุด
ก็มีคนเห็นด้วยกับฉันสักที

33
00:02:51,796 --> 00:02:56,509
รู้ไหมว่าฉันรอมานานแค่ไหน
มันเหมือนกับ...

34
00:02:58,344 --> 00:03:01,180
เบาเสียงลงหน่อย เรายังถูกล่าอยู่

35
00:03:01,723 --> 00:03:02,557
นั่นสินะ

36
00:03:06,561 --> 00:03:08,897
พวกอาโทรซิแรพเตอร์ดูเปลี่ยนไปไหม

37
00:03:08,897 --> 00:03:13,443
- อาจจะพรางกาย เหมือนอินโดมินัส
- ดูมีเยอะกว่าที่มีอยู่จริง

38
00:03:13,443 --> 00:03:16,571
มันปรับตัวเพื่อให้ล่าเก่งขึ้นเหรอ

39
00:03:16,571 --> 00:03:20,450
แต่ก็มีวิธีกําจัดคน
ที่ง่ายกว่าการใช้แร็ปเตอร์

40
00:03:20,450 --> 00:03:22,744
ใช่ แต่กลบเกลื่อนยากกว่า

41
00:03:22,744 --> 00:03:25,413
ถ้าแร็ปเตอร์เก็บเรา ใครจะมาสงสัย

42
00:03:25,413 --> 00:03:29,083
ใช่ แค่ไดโนเสาร์ทําตัวเป็นไดโนเสาร์

43
00:03:33,504 --> 00:03:37,550
นี่ เตือนหน่อยได้ไหม
มีคนอยู่ข้างหลังนะ

44
00:03:37,550 --> 00:03:39,802
ขอโทษที แซมมี่ เจอหลุม

45
00:03:40,970 --> 00:03:41,804
เธอไหว

46
00:03:41,804 --> 00:03:44,557
ไม่ไหวย่ะ ไม่ใกล้เคียงสักนิด

47
00:03:44,557 --> 00:03:46,684
แยซยังไม่ยอมรับโทรศัพท์เลย

48
00:03:47,185 --> 00:03:50,063
บอกแล้วไงว่าโทรศัพท์ตามรอยได้

49
00:03:50,063 --> 00:03:54,067
ฉันไม่แคร์ เบ็นจามิน
นายก็คงทําแบบนี้ถ้านายมีแฟน

50
00:03:54,609 --> 00:03:58,404
ฉันไม่ทําแน่นอน
เพราะว่าฉันมี แต่ก็ไม่ทํา

51
00:03:58,404 --> 00:04:00,531
- มีอะไร
- มีแฟน

52
00:04:02,367 --> 00:04:06,079
- จริงเหรอ
- จริง เธออยู่ที่...

53
00:04:06,788 --> 00:04:07,622
ยุโรป

54
00:04:11,584 --> 00:04:13,461
นั่นตํารวจทางหลวงเหรอ

55
00:04:13,461 --> 00:04:15,922
เปล่า ดีพีดับเบิ้ลยูน่ะ

56
00:05:15,940 --> 00:05:17,358
ทําไมนายไม่อยู่

57
00:05:17,358 --> 00:05:19,402
ดาเรียส นายอยู่ไหน

58
00:05:19,402 --> 00:05:22,405
- ดาเรียส
- ดาเรียส

59
00:05:22,405 --> 00:05:24,365
ดาเรียส ใจลอยไปไหน

60
00:05:31,122 --> 00:05:32,415
นายไหวนะ

61
00:05:32,415 --> 00:05:33,666
ฉัน...

62
00:05:34,792 --> 00:05:36,878
ไม่เป็นไร ไปกันต่อเถอะ

63
00:05:48,306 --> 00:05:50,099
ดูเหมือนจะพลาดไปสองสามตัว

64
00:05:55,646 --> 00:05:58,232
(จุดแวะพัก)

65
00:06:05,615 --> 00:06:07,492
ใกล้ถึงแล้วใช่ไหม

66
00:06:08,826 --> 00:06:10,495
(โทรหาเจ้าบ้าไดโน)

67
00:06:10,495 --> 00:06:11,412
ดาเรียส

68
00:06:11,412 --> 00:06:12,371
หือ

69
00:06:12,371 --> 00:06:13,664
ใกล้ถึงหรือยัง

70
00:06:13,664 --> 00:06:17,585
ขอโทษที น่าจะอยู่ข้างหน้านี้

71
00:06:23,591 --> 00:06:26,135
เดี๋ยว นี่บ้านของเค็นจิเหรอ

72
00:06:26,135 --> 00:06:30,098
เด็กอู้ฟู่ที่ชอบโม้
เรื่องลานโบว์ลิงอะนะ

73
00:06:31,307 --> 00:06:34,477
ฉันรู้ว่าพ่อเขาหมดตูดตอนที่ติดคุก

74
00:06:34,477 --> 00:06:36,521
ตอนที่เราส่งเขาเข้าคุก

75
00:06:36,521 --> 00:06:39,482
ใช่ แต่ไม่คิดว่าจะขนาดนี้

76
00:06:40,108 --> 00:06:43,152
ดาเรียส เค็นจิไม่เคยเล่า
อะไรให้ฟังเหรอ

77
00:06:43,152 --> 00:06:45,738
เราไม่ได้คุยกันแล้วน่ะ

78
00:06:45,738 --> 00:06:46,656
โอ้

79
00:06:47,573 --> 00:06:52,829
ข้างนอกอาจจะดูโทรม
แต่ข้างในอาจจะดูดีก็ได้

80
00:06:52,829 --> 00:06:53,913
มาเถอะ

81
00:07:04,132 --> 00:07:06,008
แน่นะว่ามาถูกที่

82
00:07:08,970 --> 00:07:10,471
ลองเคาะอีกทีดีไหม

83
00:07:13,349 --> 00:07:15,268
ดีใจที่ได้เจอเหมือนกัน

84
00:07:15,977 --> 00:07:17,228
เค็นจิ

85
00:07:17,228 --> 00:07:20,481
อย่าย่องมาข้างหลังแบบนี้สิ

86
00:07:21,274 --> 00:07:25,736
ไม่ได้ย่อง เพิ่งไปสอนปีนผากลับมา

87
00:07:26,237 --> 00:07:27,655
เค็นจ์

88
00:07:27,655 --> 00:07:32,160
นายสูงขึ้นอีกแล้วเหรอ ช้าๆ หน่อย

89
00:07:32,160 --> 00:07:37,498
ไหนๆ ก็เตะฉันแล้ว
ขอกอดหน่อยได้ไหม ยัยสาวคาราเต้

90
00:07:37,498 --> 00:07:42,253
กาโปเอย์ราต่างหาก
แต่ฉันพร้อมกอดเสมอ

91
00:07:42,795 --> 00:07:43,921
เชิญข้างในก่อน

92
00:07:44,589 --> 00:07:49,760
นี่ เค็นจ์ ฉันรู้คราวก่อน
เราจบกันไม่สวย แต่...

93
00:07:58,895 --> 00:08:00,730
เดี๋ยวตามเข้าไป

94
00:08:01,397 --> 00:08:03,983
ขอต้อนรับสู่เคหาสน์เค็นจิ 2.0

95
00:08:09,322 --> 00:08:10,406
(ค่ายปีนเขา)

96
00:08:11,324 --> 00:08:15,661
ถูกใจธุรกิจของฉันล่ะสิ

97
00:08:16,245 --> 00:08:17,914
นี่ เอาไปดู

98
00:08:18,498 --> 00:08:20,917
"คุณก็ปีนได้เหมือนกัน"

99
00:08:21,501 --> 00:08:24,962
ไม่ธรรมดาเลย เค็นจ์

100
00:08:25,588 --> 00:08:27,131
เกือบลืมเลย

101
00:08:31,969 --> 00:08:34,013
แต่นแต๊น

102
00:08:36,557 --> 00:08:38,392
มันเรืองแสงได้ด้วย

103
00:08:40,019 --> 00:08:41,229
เจ๋งไหมล่ะ

104
00:08:44,857 --> 00:08:46,734
เจ๋งดี เค็นจิ

105
00:08:47,318 --> 00:08:48,945
แต่เรามาเรื่องอื่น

106
00:08:49,570 --> 00:08:52,907
เรามาเตือนนาย เราตกอยู่ในอันตราย

107
00:08:56,285 --> 00:08:59,080
อันตรายเหรอ
ฉันบอกลาเรื่องนั้นมานานแล้ว

108
00:08:59,080 --> 00:09:02,208
ตอนนี้ฉันสนใจแต่การปีนเขาแล้ว

109
00:09:02,208 --> 00:09:05,461
ใช่ จนแร็ปเตอร์โผล่มาหน้าประตูบ้าน

110
00:09:05,461 --> 00:09:08,130
แร็ปเตอร์ ถามจริง

111
00:09:08,130 --> 00:09:09,674
ใช่ เรื่องจริง

112
00:09:09,674 --> 00:09:13,094
นายคิดว่าเรามาทําไม
ไม่ได้มาคุยเจ๊าะแจ๊ะแน่

113
00:09:14,720 --> 00:09:17,598
ว่าอะไรนะ ฉันไม่ถนัดเรื่องหักหลัง

114
00:09:17,598 --> 00:09:18,891
นายเป็นอะไรของนาย

115
00:09:18,891 --> 00:09:19,976
ที่บรุ๊คลินตาย...

116
00:09:24,188 --> 00:09:25,648
การตายของบรุ๊คลิน

117
00:09:27,233 --> 00:09:28,526
ไม่ใช่อุบัติเหตุ

118
00:09:28,526 --> 00:09:29,652
อะไรนะ

119
00:09:31,070 --> 00:09:35,116
ไม่ พูดเรื่องอะไรของนาย

120
00:09:35,116 --> 00:09:37,159
อัลโลซอรัสคืนนั้น...

121
00:09:37,785 --> 00:09:39,203
บรุ๊คลินถูกเพ่งเล็ง

122
00:09:41,414 --> 00:09:45,042
เธอตายก็เพราะใครบางคน
แต่ไม่ใช่ไดโนเสาร์

123
00:09:47,712 --> 00:09:49,589
เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

124
00:09:49,589 --> 00:09:53,509
แต่มีคนใช้ไดโนเสาร์ไล่ล่าเรา

125
00:09:53,509 --> 00:09:54,677
การตายของบรุ๊คลิน

126
00:09:55,803 --> 00:09:56,637
มัน...

127
00:09:57,221 --> 00:10:01,017
มันประหลาด
ฉันเจอแผนที่กับโน้ตที่เธอทิ้งไว้

128
00:10:02,226 --> 00:10:03,936
เป็นที่อยู่ใกล้ๆ ที่นี่

129
00:10:03,936 --> 00:10:06,981
และวันที่เขียนก็ไม่นานก่อนที่เธอจะ...

130
00:10:07,523 --> 00:10:08,733
นั่นแหละ

131
00:10:09,317 --> 00:10:11,902
มันอาจเป็นเบาะแสว่าเกิดอะไรขึ้น

132
00:10:11,902 --> 00:10:13,613
นายสองคนได้เจอกันไหม

133
00:10:13,613 --> 00:10:16,449
ไม่ ฉันไม่เคยไปที่นั่น

134
00:10:16,949 --> 00:10:18,409
แน่ใจนะ

135
00:10:19,994 --> 00:10:20,870
เค็นจิ แน่...

136
00:10:20,870 --> 00:10:24,206
เออ ถ้าเคยไปก็รู้แล้ว เชื่อเถอะ

137
00:10:24,790 --> 00:10:26,792
ทําไม มีอะไร

138
00:10:28,461 --> 00:10:29,962
พ่อฉันอยู่ที่นั่น

139
00:10:31,881 --> 00:10:32,715
แดเนี่ยล

140
00:10:33,299 --> 00:10:36,177
เธอเจอกับแดเนี่ยลเหรอ

141
00:10:38,054 --> 00:10:39,555
อะไรน่ะ

142
00:10:41,432 --> 00:10:42,266
โอ้

143
00:10:42,266 --> 00:10:43,267
เอายังไงดี

144
00:10:44,935 --> 00:10:45,770
เค็นจิ

145
00:10:47,605 --> 00:10:50,274
เฉยๆ เถอะ อีกเดี๋ยวก็หยุดแล้ว

146
00:11:17,635 --> 00:11:19,136
(โทรหาเจ้าบ้าไดโน)

147
00:11:30,022 --> 00:11:33,025
มันก็... สนุกดีนะ

148
00:11:34,693 --> 00:11:36,404
ฉันจะลองโทรหาแยซอีก

149
00:11:38,406 --> 00:11:40,533
บรุ๊คลินจะไปหาพ่อฉันทําไม

150
00:11:40,533 --> 00:11:43,369
จากที่เขาทํากับเราบนเกาะแมนตาห์คอร์ป

151
00:11:43,369 --> 00:11:45,996
เขาอาจจะเกี่ยวข้องกับการตายของเธอ

152
00:11:45,996 --> 00:11:47,748
หรือเป็นคนที่ล่าเรา

153
00:11:47,748 --> 00:11:49,667
หลังจากเขาทิ้งเราให้ตาย

154
00:11:49,667 --> 00:11:52,461
ใช่ เขาเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่ง

155
00:11:52,461 --> 00:11:56,424
พ่ออยู่ในบ้านพักฟื้น
ที่มีคนจับตาดู 24 ชั่วโมง

156
00:11:56,424 --> 00:11:57,967
เขาทําไม่ได้หรอก

157
00:11:57,967 --> 00:12:00,344
เขาคุยกับบรุ๊คลินแน่นอน

158
00:12:00,845 --> 00:12:01,971
เราควรไปพบเขา

159
00:12:01,971 --> 00:12:06,142
ไม่มีทาง ฉันไม่มีวันคุยกับเขา

160
00:12:06,142 --> 00:12:07,309
เราจบกันแล้ว

161
00:12:07,309 --> 00:12:10,604
หักหลังกันเมื่อไร
ฉันเลิกไว้ใจตลอดกาล

162
00:12:12,940 --> 00:12:15,234
ถ้าเขารู้อะไรที่ช่วยเราได้ล่ะ

163
00:12:15,234 --> 00:12:18,279
ถ้านายไม่อยากเจอเขา
จะมาอยู่ใกล้ๆ ทําไม

164
00:12:19,196 --> 00:12:20,114
ฉันไม่ไป

165
00:12:20,114 --> 00:12:24,201
ฉันสบายดีแล้ว
และฉันก็ตั้งตัวด้วยตัวเอง

166
00:12:24,201 --> 00:12:28,122
ฉันจะไม่ยอมทิ้งมัน
เพื่อเขาหรือใครแล้ว

167
00:12:29,748 --> 00:12:30,583
ฉันจะ...

168
00:12:31,667 --> 00:12:32,793
ขอไปสูดอากาศ

169
00:12:36,755 --> 00:12:37,756
เค็นจิ

170
00:12:41,427 --> 00:12:42,970
เขาไปไหน

171
00:12:42,970 --> 00:12:46,056
เขารับเรื่องพ่อได้ไม่ดีเท่าไหร่

172
00:12:46,765 --> 00:12:49,435
แยซยังคงไม่รับโทรศัพท์

173
00:12:49,435 --> 00:12:51,437
ปกติเธอก็ไม่ค่อยรับ

174
00:12:51,437 --> 00:12:54,064
แต่มักจะแชทกลับมา
ไม่ก็ส่งอิโมจิยกนิ้ว

175
00:12:54,064 --> 00:12:57,735
ถึงเธอรู้ว่าฉันจะเกลียด
เพราะมันชวนให้หงุดหงิด

176
00:12:57,735 --> 00:12:59,570
ฉันรู้เธอไม่ได้ตั้งใจ

177
00:12:59,570 --> 00:13:02,990
แต่ฉันมีสัญชาตญาณแฟน
ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

178
00:13:03,657 --> 00:13:05,326
ฉันว่าเราควรแยกกัน

179
00:13:05,993 --> 00:13:07,119
เธอกับแยซ

180
00:13:07,703 --> 00:13:13,667
ไม่ใช่ ฉันหมายถึงเรา เราสามคน
ทําไม เธอบอกอะไรเหรอ

181
00:13:13,667 --> 00:13:15,336
ไม่ รวมกันเราอยู่

182
00:13:15,336 --> 00:13:17,379
เราควรจะอยู่ด้วยกัน

183
00:13:17,379 --> 00:13:18,923
แยซต้องการฉัน

184
00:13:27,973 --> 00:13:29,308
- อย่า
- เอากุญแจมา

185
00:13:29,308 --> 00:13:30,851
อย่านะ

186
00:13:31,894 --> 00:13:33,646
- ขอบใจ
- อย่า

187
00:13:33,646 --> 00:13:36,106
เดี๋ยว เธอจะ... เฮ้ย

188
00:13:36,106 --> 00:13:37,983
เอารถฉันไปไม่ได้นะ

189
00:13:39,735 --> 00:13:43,280
ก็ได้ ไปก็ไป แต่ฉันไปด้วย

190
00:13:54,667 --> 00:13:55,501
หือ

191
00:13:56,252 --> 00:13:57,836
นี่ เปิดประตูสิ

192
00:14:00,214 --> 00:14:02,049
ขอโทษนะ ดี นายต้องอยู่นี่

193
00:14:02,633 --> 00:14:05,094
ตลกแล้ว เปิดประตูเดี๋ยวนี้

194
00:14:05,094 --> 00:14:07,805
นายพูดเอง รวมกันเราอยู่

195
00:14:07,805 --> 00:14:11,350
แยซอยู่คนเดียว
และตอนนี้เค็นจิก็ด้วย

196
00:14:12,518 --> 00:14:15,271
แล้วไง เค็นจิไม่อยากยุ่งกับฉัน

197
00:14:15,271 --> 00:14:19,024
เขาตั้งใจเมินฉันซะขนาดนั้น

198
00:14:19,024 --> 00:14:22,945
เราถูกล่าอยู่ เราต้องช่วยเหลือกัน

199
00:14:23,946 --> 00:14:27,658
งั้นทําไมนายไม่อยู่
อย่างน้อยเค็นจิก็มองหน้านาย

200
00:14:28,492 --> 00:14:29,952
ฉันทิ้งลูกไม่ได้

201
00:14:29,952 --> 00:14:32,162
มันจะดีกับนายทั้งคู่

202
00:14:32,162 --> 00:14:35,624
ระหว่างนี้นายก็
ไปกล่อมให้เขาคุยกับพ่อ

203
00:14:37,042 --> 00:14:38,294
ฮามากเพื่อน

204
00:14:41,505 --> 00:14:42,673
โอเค ได้

205
00:14:43,173 --> 00:14:44,967
ฉัน คนที่เค็นจิเกลียด

206
00:14:44,967 --> 00:14:49,305
พยายามกล่อมให้เขาไปเจอพ่อ
ที่เขาเกลียดเหมือนกัน

207
00:14:49,305 --> 00:14:50,890
- ให้ได้งี้
- เยี่ยม

208
00:14:50,890 --> 00:14:54,560
- ถึงบ้านแยซแล้วจะโทรมา
- นายไม่มีเบอร์เค็นจิ...

209
00:14:55,561 --> 00:14:56,562
นี่นา

210
00:14:56,562 --> 00:14:57,813
ดูแลตัวเอง

211
00:14:57,813 --> 00:14:59,732
ขอบใจที่ไม่ช่วย

212
00:15:07,573 --> 00:15:10,326
เค็นจิ

213
00:15:23,297 --> 00:15:25,799
แหงล่ะ ว่าต้องปีนไปไกลละ

214
00:15:30,387 --> 00:15:31,388
โอเค

215
00:15:38,020 --> 00:15:39,188
ต้องปีนตามไปสินะ

216
00:16:20,396 --> 00:16:21,647
เค็นจิ รอด้วย

217
00:16:22,231 --> 00:16:23,065
พวก

218
00:16:26,652 --> 00:16:28,904
นึกว่าเลิกเสี่ยงอันตรายแล้ว

219
00:16:44,461 --> 00:16:45,629
เค็นจิ

220
00:16:45,629 --> 00:16:46,964
ฉันลื่น

221
00:16:50,759 --> 00:16:52,344
เค็นจิ

222
00:16:52,344 --> 00:16:53,262
ช่วยด้วย

223
00:17:01,395 --> 00:17:02,646
ขอบใจ

224
00:17:04,189 --> 00:17:07,985
- นายอยู่ไหนคืนที่บรุ๊คลินตาย
- อยากคุยตอนนี้เหรอ

225
00:17:08,569 --> 00:17:11,363
นายบอกว่าจะไป แต่ก็ไม่โผล่หัว

226
00:17:11,363 --> 00:17:12,489
ตกลงอยู่ไหน

227
00:17:12,489 --> 00:17:15,617
มีอะไรสําคัญนักถึงทิ้งเธอแบบนั้น

228
00:17:17,619 --> 00:17:19,246
แล้วนายอยู่ไหน เค็นจิ

229
00:17:19,246 --> 00:17:22,374
นายก็ไม่ได้ไปเหมือนกัน
นายเป็นแฟนเธอ

230
00:17:22,374 --> 00:17:24,376
แฟนเก่า

231
00:17:24,376 --> 00:17:27,671
ใช่ นายทิ้งเธอแบบไม่แคร์สักนิด

232
00:17:31,925 --> 00:17:34,678
- ทําไม...
- เชือกปีนเขาใช้กันแบบนี้

233
00:17:54,740 --> 00:17:56,909
เธอจะต้องกรี๊ดแน่

234
00:17:56,909 --> 00:17:58,994
มันเจ๋งสุดๆ เลย

235
00:17:58,994 --> 00:18:03,207
มันสวยเป็นอันดับสอง
เท่าที่เคยเห็นมาในชีวิต

236
00:18:03,707 --> 00:18:06,710
ใกล้จะเสร็จแล้ว

237
00:18:07,836 --> 00:18:10,756
เธอต้องเงยหน้าขึ้นมาดูได้แล้ว

238
00:18:10,756 --> 00:18:15,052
มันจะอยู่อีกไม่นาน
เธอไม่ควรพลาดมัน บี มันช่าง...

239
00:18:40,869 --> 00:18:42,121
บรุ๊คลิน

240
00:18:42,121 --> 00:18:43,205
อือ

241
00:18:46,875 --> 00:18:48,001
นี่ ฉัน...

242
00:18:51,547 --> 00:18:53,799
จริงด้วย นายพูดถูก

243
00:18:53,799 --> 00:18:56,385
- มัน...
- เป็นแบบนี้อยู่เรื่อย

244
00:18:56,885 --> 00:19:01,014
ทุกครั้งที่เราอยู่ด้วยกัน
เธอใจลอยไปหลายล้านไมล์

245
00:19:01,598 --> 00:19:02,599
เค็นจิ

246
00:19:05,477 --> 00:19:06,311
บรุ๊คลิน

247
00:19:07,020 --> 00:19:09,356
พวก... เรา...

248
00:19:10,107 --> 00:19:12,192
ไปกันไม่รอด

249
00:19:12,943 --> 00:19:15,529
ฉันไม่ไหวแล้วล่ะ

250
00:19:16,780 --> 00:19:23,453
ฉันคบกับเธอไม่ได้แล้วล่ะ
ถ้าใจเธอไม่อยู่กับฉัน

251
00:19:25,205 --> 00:19:26,039
ฉัน...

252
00:20:03,577 --> 00:20:04,578
ว้าว

253
00:20:14,838 --> 00:20:16,882
ที่นี่สุดยอดไปเลย

254
00:20:19,092 --> 00:20:21,553
แหงล่ะว่านายต้องคิดว่าเจ๋ง

255
00:20:24,306 --> 00:20:26,058
ฟังนะ เค็นจิ

256
00:20:26,058 --> 00:20:29,019
บรุ๊คลินรู้สึกแย่หลังจากเลิกกับนาย

257
00:20:29,019 --> 00:20:34,483
ที่ไม่ใส่ใจความรู้สึก
ที่เมินสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

258
00:20:35,192 --> 00:20:36,610
นายรู้ได้ยังไง

259
00:20:36,610 --> 00:20:38,362
เธอเล่าให้ฉันฟัง

260
00:20:38,362 --> 00:20:39,571
ที่นายทิ้ง...

261
00:20:40,489 --> 00:20:41,990
บอกเลิกเธอ

262
00:20:41,990 --> 00:20:44,076
บนภูเขา

263
00:20:44,785 --> 00:20:46,245
เธอบอกนายเมื่อไหร่

264
00:20:46,245 --> 00:20:49,623
เธอมาพักที่กระท่อมฉันอยู่พักหนึ่ง

265
00:20:49,623 --> 00:20:52,209
เธอคงอยากระบายให้ใครสักคนฟัง

266
00:20:52,960 --> 00:20:55,754
ใช่ เธอต้องการใครสักคน

267
00:20:56,421 --> 00:20:58,674
ฉันนึกว่านายรู้

268
00:20:58,674 --> 00:21:02,302
ไม่ ฉันไม่รู้ว่าเธออยู่กับนาย

269
00:21:02,302 --> 00:21:04,221
ไม่รู้ว่าเธอไปหาพ่อฉัน

270
00:21:04,221 --> 00:21:06,098
ไม่มีใครบอกฉันเลย

271
00:21:10,310 --> 00:21:12,729
ก็ได้ พรุ่งนี้เช้าไปหาพ่อฉันกัน

272
00:21:12,729 --> 00:21:14,439
ถามเขาเรื่องบรุ๊คลิน

273
00:21:14,439 --> 00:21:15,857
เอาจริงเหรอ

274
00:21:15,857 --> 00:21:19,236
ถ้ามีคนตามล่าเรา
และพ่อฉันรู้อะไรบางอย่าง

275
00:21:19,236 --> 00:21:20,529
เราต้องได้รู้เรื่อง

276
00:21:22,823 --> 00:21:24,700
เดี๋ยว ฉันจะลงไปได้ยังไง

277
00:21:25,951 --> 00:21:26,785
เค็นจิ

278
00:21:27,369 --> 00:21:28,203
เค็นจิ

279
00:21:46,305 --> 00:21:47,306
มันมาแล้ว

280
00:21:56,064 --> 00:21:57,190
ยิงยาสลบ

281
00:22:35,270 --> 00:22:40,275
คําบรรยายโดย วิชุพร กุลมงคล