PARK JURAJSKI TEORIA CHAOSU
„KOMPROMIS”
NA PODSTAWIE POWIEŚCI PARK JURAJSKI MICHAELA CRICHTONA
Ta piosenka mi przypomina, jak...
Zagramy w Wygląda?
Graliśmy w to z rodziną.
Patrzysz przez okno i mówisz, co jak wygląda.
Ten krzak, na przykład, wygląda jak Ben.
A ta skała?
Zupełnie jak Rózia, nie?
- A drzewo... - Tak.
Kiedy skręcić?
Następna w lewo.
Potem trzy kilometry i będzie ośrodek twojego taty.
Z rodziną jest ciężko.
Zwłaszcza z twoim tatą. Będzie cię prowokował.
Ale odkryjemy, co Brooklynn tam robiła.
Potrzebny nam plan.
Ja będę złym policjantem, a ty dobrym. Zmiękczysz go, a ja...
Nie przyjmę rodzinnych rad od gościa, który nie dzwoni do mamy.
Skąd...?
Tyle dla mnie zrobiła, traktowała mnie jak syna.
Dzwonię do niej.
Ty bądź tym złym.
Chodźmy.
Tu Yasmina.
Zostaw wiadomość, czy coś tam.
Hej, Yaz!
To znowu ja, Sammy.
Chcę się upewnić, czy jesteś bezpieczna. I w domu.
Oddzwoń i daj znać, że żyjesz.
Żarcik.
Ale serio daj znać, że żyjesz.
Kocham cię, pa!
Nie zrezygnujesz z telefonu, co?
To już ustaliliśmy.
Nie waż się go wyrzucać przez okno.
Darius mnie ostrzegł.
Nawet jeśli nas podsłuchują?
Zaryzykuję.
Też jestem głody, ale serio?
Tu chcesz stanąć?
To jedyne miejsce w okolicy,
a ja nie będę dłużej jeść twoich ohydnych rzeczy.
Wybacz, zawijasy się skończyły.
O tym Darius też uprzedzał.
KRÓL DINOZAURÓW
„Prawdziwe stygimolochy”?
Co myślisz?
Teraz wszystko jest możliwe.
A może to warany z Komodo w czepkach.
Wróciły wspomnienia. Ciekawe, czy ściąga w prawo.
Od razu mam mdłości.
GDY DINOZAURY RZĄDZIŁY PLANETĄ
Witajcie, moi drodzy,
w prehistorycznym parku rozrywki Króla Dinozaurów!
Łapcie ukochanych i leki na serce,
bo przed nami dzika podróż do czasów prehistorycznych.
- O tak! - Juhu!
Spokojnie,
ja, Bobby Nublar, Król Dinozaurów,
będę wam przewodził.
Chcecie zobaczyć dinusie?
Uwaga.
Sprawiają wrażenie małych,
ale mają więcej werwy niż konie na rodeo!
Ostrożnie.
Tylko profesjonalista, taki jak ja, może je ujarzmić.
- Ej! - Cofnij się, damo!
Te groźne bestie marzą o ucieczce.
O niczym nie marzą. Są wyczerpane.
Uważasz, że to w porządku je tak tu trzymać?
Dzięki nim interes się kręci.
A teraz muszę iść, czeka mnie przedstawienie.
Kto się odważy pogłaskać te dinozaurowe demony?
- Uwolnimy je? - Tylko 5 $!
Uwolnimy.
Ma pan gości.
Telefony odbierzecie przy wyjściu.
Dziękuję, Stevens.
Wyglądasz... zdrowo.
Kazałeś zabić Brooklynn?
DLA PRACOWNIKÓW
Tędy, panie. Pokażę wam najnowszą atrakcję.
Szybko.
Nie zmieniaj pozy.
O rany.
Powiedz „Król Dinozaurów”.
Król Dinozaurów!
Otworzę to, mam wytrych w vanie.
Zero zdziwienia.
Skołuję kilka z zaplecza.
Dajcie mi sekundkę.
No proszę.
Macie szczęście. Mam dwa ostatnie.
Darmowy autograf, jak kupicie napój.
Pilnuj stygimolochów.
Pójdę po wytrych.
Spokojnie, wyciągniemy was stąd.
Jesteś. Martwiłem się.
O co? Że cię wystawię do wiatru?
Co?
Nie.
A może powinieneś się o mnie martwić.
Może wróciłam do szpiegowania
i wykradam sekretne informacje.
„Możliwa podejrzana, Sammy Gutierrez”?!
Sammy...
Nie chciałem...
Lepiej dmuchać na zimne.
Musiałem sprawdzić wszystkie tropy. Rozumiesz?
Tak. Chyba rozumiem.
Musiałeś wziąć naszą czwórkę pod lupę.
W razie czego.
Właśnie. Tak.
Innym też się przyjrzałeś, nie?
Nie tylko mnie?
Czy to ważne?
Co?
Tylko ciebie nie mogłem od razu wykluczyć.
W końcu kiedyś szpiegowałaś.
To było dawno temu.
Wiem, przepraszam.
Obiecuję, że ci ufam.
- Już. - Już?!
Nie to miałem na myśli.
Uspokójcie się!
Przykro mi.
Przykro to ci jeszcze będzie.
Ja też byłem w szoku, jak usłyszałem, że zmarła.
Wątpię.
Ale wiesz, że jestem w tym ośrodku już prawie rok, prawda?
Bo mieszkasz niedaleko, a odwiedzasz mnie pierwszy raz.
Skąd wiesz, gdzie mieszkam?
A przez ostatnie pięć lat byłem w więzieniu.
Więc wiesz, nie mogłem mieć nic wspólnego z jej śmiercią.
Zmarła kilka dni po waszym spotkaniu.
Tak.
Nie tylko ty różne rzeczy wiesz.
Po co przyszła?
Powiedziała coś, co pomoże nam odkryć, co tam robiła?
To sprawa rodzinna.
- Co? Nie. - Dobra.
- Nic nie powiesz? - Chwilę. To ważne.
Nie mam czasu patrzeć, jak grzebiesz w ziemi.
Uspokaja mnie.
Piękny macie ogród.
Fajnie się gadało.
Hoduję je, odkąd tu jestem.
Kto by pomyślał, że mam rękę do roślin.
Nie odpowiedziałeś nam.
Hodowanie ich było trudne.
To nie jest ich naturalne środowisko. Wymagają uwagi.
Mógłbym...?
Nie rób tak. Wiesz, że nie mówię po japońsku.
Miałeś tylu nauczycieli i wciąż nie jesteś dumny z naszego języka.
Jestem.
Ale nie miałem ojca, by z nim ćwiczyć.
Zajmowało mnie tworzenie spuścizny.
Dla ciebie.
Tak.
Też mi spuścizna.
Mówisz o tym?
Nie tak świat zapamięta nasze nazwisko.
Wprawiłem w ruch coś, co przywróci nam honor.
Naszej rodzinie.
Bądź tego częścią.
Nie. Znowu to samo?
Mówiłem ci, nie chcę mieć nic wspólnego z ukrytą kasą,
twoim biznesem czy spuścizną.
Wypisuję się.
Próbuję się pogodzić.
Pomimo wszystko, jesteś moim synem.
Chcesz biznesowej rozmowy? Dobrze.
Mogę negocjować.
Gdy z przyjaciółmi zniszczyliście Mantah Corp,
moja twarz była we wszystkich mediach.
Zhańbiony prezes pokonany przez słynną Szóstkę z Nublar.
Trudno znaleźć inwestorów.
Mam ci współczuć?
Moja twarz może być zhańbiona, ale twoja?
Ty przeżyłeś, jesteś bohaterem.
Tej twarzy ludzie ufają.
Zainwestują w nią.
Powiem ci, co wiem o Brooklynn,
jeśli zostaniesz prezesem nowej firmy.
Ej, co wy tu robicie?
Ben, mówiłam ci, że to nie łazienka.
Ty mała...
Chodź!
Łapy precz.
Naucz mnie tych ruchów.
No chodź, spróbuj!
Bobby musi znaleźć nową atrakcję.
Sammy?
Dawaj! Jedź!
O tak!
Czad!
Polecam się.
Uratowałaś mi tyłek.
„Historia Sammy Gutierrez ratującej tyłki ludziom”.
Wiesz, Sammy,
jesteś też na mojej liście lojalnych przyjaciół.
Naprawdę?
Pewnie. Rózia, corn dogi i ty.
Nie, Rózia, corn dogi, van i ty.
Mamy problem.
Jak leci?
Wszystko jest dla niego transakcją.
Na jego zasadach, nigdy na moich!
Jakbym...
Tak.
Kto tak robi? Jest taki...
Właśnie!
Serio? Ultimatum?
„Zaprzedaj mi duszę, a dowiesz się, co się stało z Brooklynn”.
Co byś zrobił?
Ja?
Zwykle mówię, że dobrze iść na kompromis z rodzicami.
Ale nie chcę, żebyś poświęcał aktualnego siebie,
by pogodzić się z kimś, kto źle cię traktuje.
Ale jeśli chcemy się dowiedzieć czegoś o Brooklynn...
nie mogę odmówić.
Wróciłeś.
Czyli zgadzasz się na moje warunki?
Mój jedyny wybór to zostanie prezesem dowolnej szemranej firmy,
którą zakładasz.
Wspaniale.
Spokojnie, ja wezmę na siebie ciężką pracę i szefowanie.
Ty zajmiesz się mowami do udziałowców, możesz pisać artykuliki o...
wspinaczce, tak?
Będzie łatwo.
Lubisz, jak jest łatwo.
Łatwo? Co jest w tym łatwego?
To, jak zostawiłeś mnie na pewną śmierć z dinozaurami?
A może robienie ze mnie swojej marionetki, żebym poznał prawdę?
To ma być łatwe?
Wiesz co? Nie zrobię tego.
Nie będziesz mnie dłużej kontrolował.
Odkryjemy prawdę o Brooklynn sami. Koniec.
Nie mówisz serio.
Zatrzymaj swoje sekrety. Swoje knucia i ultimatum.
Nie potrzebuję ich ani ciebie.
Żegnaj, tato.
Poczekaj!
Powiem ci o Brooklynn.
Tylko... zostań.
Jeszcze chwilę.
Przyszła w sprawie nielegalnego obrotu dinozaurami.
Kupno, sprzedaż i tak dalej.
Pomyślała, że może mam z tym coś wspólnego.
Nie miałem.
Co jej powiedziałeś?
Ważne było raczej, co ona powiedziała mnie.
Chciała wejść do gry.
Powiedziała dokładnie:
„Nie boję się ubrudzić sobie rąk”.
Nie powiedziałaby tak.
Synu. Gdy tu przyszła, wyglądała inaczej.
Jakby...
niebezpiecznie.
Nie sądziłem, że będzie tak głupia, by dać się zabić.
Słuchaj.
Nic nie słyszę.
Właśnie.
Musimy iść.
Wiej!
Biegnij!
Nie...
Kenji!
Wiej.
- Nie, tato! - Chodź!
Nie.
Musimy iść.
Wsiadajcie!
Tato...
Napisy: Marta Przepiórkowska