PARK JURAJSKI TEORIA CHAOSU
Spokojnie, już dobrze.
To było niesamowite.
14 MIESIĘCY WCZEŚNIEJ
Dzięki.
Tak bym tego nie ujęła, ale robię postępy.
Yaz jest dla siebie zbyt sulowa, plawda?
„SWOBODNE SPADANIE”
Tak.
Gadałyśmy o tym.
Tak, nie będę się więcej pieścić. Wybacz.
Myślałam, że po wyspie koniec z dinozaurami,
a one tu za mną przylazły.
Wcześniej było dobrze.
A teraz znów jest trudno.
Wiem.
Kto by pomyślał, że nasze życie takie będzie.
Trudno się zaadaptować do czegoś tak innego.
Dobrze, że znalazłaś to miejsce.
Nie słyszałam o dinoimmersyjnej terapii, ale jak widać, jest skierowana do mnie.
Jest fajna, nie?
Przeczytałam o niej na stronie poleconej przez Bena.
Czasem podsyła coś spoko.
Zdecydowanie spoko.
Nie żebym nie lubiła z tobą przebywać,
ale dlaczego zaprosiłaś mnie, a nie Sammy?
Szczerze?
Staram się pracować nad moimi lękami,
ale Sammy traktuje mnie, jakbym miała się rozpaść.
Nowy program w college’u w Wyoming dobrze nam obu zrobi.
Oby zobaczyła, że robię postępy, gdy tam będę.
Rozumiesz?
Pewnie.
Chyba że sobie wmawiam, że mi lepiej, a jestem jednak w rozsypce.
Jeśli ty jesteś w rozsypce, to dla nas już nie ma nadziei.
Plawda, malutka...
dziewczyno?
Kiedyś się uda.
DZIŚ
Przyciśnij guzik, aż usłyszysz dźwięk.
Udało się.
Sammy wisi na telefonie
Próbuje się dodzwonić Do swojej dziewczyny
Możesz ciszej?
Odbierz, Yasmina
Dawaj
Hej, Sammy.
- O rany! Yaz? - Yasmina
Hej, Ben.
Nie bij.
Yasmina!
Ben, Yaz odebrała.
Yasmina odebrała
- Sammy? - Cześć!
Jak dobrze cię słyszeć. Kopę lat.
Miałam dużo zajęć.
Właśnie skończyłam duży projekt.
- Mina! - Fajnie.
Ej, gwiazdo rocka! Yasmina odebrała.
Yasmina odebra...
O! Teraz?
Tak, teraz.
Mogłaś powiedzieć.
Właśnie to robię.
Czekaj. Ben? Ben Pincus?
- To ja! - Możesz...?
Tak! Ben tu jest.
Jedziemy się z tobą zobaczyć.
Niespodzianka!
Zaraz, jedziecie tutaj?
Co? To... wspaniale!
A z jakiej okazji?
Jesteśmy w niebe...
W Wyoming? Tak szybko?
Przed nami jeszcze godzina drogi, jak coś.
Wszystko gra?
Pewnie!
Po prostu napotkaliśmy małą przeszkodę.
Trzy przeszkody.
O jakiej przeszkodzie mówisz?
Wyjaśnię ci, jak się zobaczymy.
Nigdzie nie idź, niedługo będziemy.
Dobrze.
Ale super. Kocham cię.
Ja ciebie też.
Więc nie chciałaś jej powiedzieć?
A co mam powiedzieć?
„Pamiętasz dinozaury, przez które masz traumę?
Wiesz co?
Teraz ścigają ciebie i twoich przyjaciół”.
Racja.
Nie wiem, jak przyjmie to, że Brooklynn była celem.
Nie chcę jej przestraszyć.
Inaczej to będzie bombardowanie złymi wiadomościami.
Pamiętasz, co było, jak dinozaury dotarły na ląd?
Jej PTSD wciąż się odzywa?
Szczerze mówiąc, mało ostatnio rozmawiamy.
Jest zajęta, a gdy w końcu się słyszymy,
udaje, że wszystko gra, ale...
Nie wiem.
Przeczucie, czy tam intuicja dziewczyny, podpowiada mi, że jej ciężko.
Ale to nic. Pomogę jej przez to przejść.
Miło będzie odnowić relację.
Tak.
Mam nadzieję.
Wiedziałam, że to chroniona wyspa, ale...
nie sądzisz, że to trochę przesada?
Po tym, czego doświadczyliśmy, przesada może być dobra.
STREFA WOLNA OD DINOZAURÓW
„Strefa wolna od dinozaurów”.
Oby.
Yaz!
Przepraszam, nie...
Tak bardzo tęskniłam.
Ja też.
Nie tak sobie wyobrażałam tę wyspę.
W ogóle.
Nie?
To strefa wolna od dinozaurów?
Nie ma żadnego?
Jeden się chyba prześlizgnął, sądząc po wyglądzie.
Hej. Mój van nie jest stary, to klasyk.
Trzyma się na taśmę klejącą. Jest stary.
Przytul się, Fadoula.
Inaczej się go teraz przytula, co?
O tak.
Jesteście głodni?
Zabiorę was do Przekąski, mojej ulubionej knajpy.
Wiem, że to nie ma sensu, ale musimy iść.
Iść? Dopiero przyjechaliście.
Nie, my wszyscy. Ty też.
Nie mogę wyjechać.
Co się dzieje?
No... to tak.
Wszystko będzie dobrze,
ale szukają nas niebezpieczni ludzie.
Wszystkich. Kenjiego i Dariusa też.
Przyjechaliśmy po ciebie najszybciej, jak się dało.
Juro-rodzince coś grozi?
Tak! Więc chodźmy.
Możemy chociaż chwilę się zastanowić?
Jeśli coś nam grozi, powinniśmy tu zostać.
Musimy się spotkać z Dariusem i Kenjim.
A potem szukać bezpiecznej kryjówki?
Chyba tak.
Jest bezpieczniejsze miejsce od strzeżonej wyspy?
Rozumiem cię, też nie dowierzałam.
Ale to prawda.
Chodźcie, pokażę wam.
Dobra. Czyli idziemy na wycieczkę.
Czyli to terapeutyczna wyspa?
Tak. Jest parę miejsc bez dinozaurów.
Po wypadku w Big Rock
stało się jasne, że jest zapotrzebowanie.
Niektóre to luksusowe resorty,
ale tu naprawdę pomagamy ludziom radzić sobie z traumą,
by wrócili do społeczeństwa.
Yasmina! Do zobaczenia na sesji?
Pewnie!
Jak możecie zagwarantować brak dinozaurów?
Pokażę ci, Benusiu.
Bum! Kamery przy każdym wejściu.
Mają noktowizory i powiadamiają nas, gdy zbliża się dinozaur.
Światło reagujące na ruch, odstraszacze, alarmy.
Mamy też system radarów,
by wykryć i odstraszyć latające dinozaury.
Twoje ulubione.
Mamy też specjalne krzewy.
Dinozaury po nich chorują, więc się nie zbliżają.
To miejsce...
Prawdziwy świat tak nie wygląda.
To daje fałszywe poczucie bezpieczeństwa.
Trzeba się mierzyć z problemami, a nie ukrywać.
Nie ukrywamy się.
Ludzie dostają tu narzędzia,
by kiedyś zmierzyć się z rzeczywistością.
Pokażę ci coś.
Nie ruszaj się.
Na co dokładnie patrzę?
Co za badziew. Czujnik nie działa.
Chwilkę.
- Auć. - Pomóż mi trochę.
Mam się wtrącać?
Nie, dzięki.
I co teraz?
Kurczę.
Dobra. To do tego. Okej.
Mam. Naprawiłam!
Nic wam nie jest?
Przepraszam.
To o tym projekcie mówiłam.
To forma terapii immersyjnej z użyciem hologramów.
Myślałam, że naprawiłam wszystkie błędy, ale jednak nie.
Nawet się nie wzdrygnęłaś.
Prawda? O to w tym chodzi.
Pomagamy ludziom w aklimatyzacji do dinozaurów
bez przebywania w ich towarzystwie.
Fajne, co?
Imponujące!
No co? To prawda.
Może i imponujące,
ale musimy jechać.
Nie wiem.
To chyba idealne miejsce, w którym będziemy...
bezpieczni.
Żartujesz?
Myślisz, że mur i kilka kwiatków
obroni nas przed takim niebezpieczeństwem?
Mówicie jakimś szyfrem. Co przede mną ukrywacie?
Ruszajmy w drogę, a wszystko wyja...
- Ktoś na ściga. - Ben!
Ktokolwiek to jest, wykorzystuje dinozaury.
Boże.
Tak zrobili z Brooklynn.
- Z Brooklynn? - To dla niej za dużo.
Sammy, proszę.
Powiedzcie, co wiecie.
Śmierć Brooklynn to nie był wypadek.
Była na celowniku.
Nie wiem, co powiedzieć.
Trudno mi to ogarnąć.
Nie wierzę.
Wiem, tak mi przykro.
Chciałam być delikatniejsza.
Nie! Po prostu...
Nie wierzę. Dlaczego mi nie powiedziałaś?
Dlaczego?
Bo chcę cię chronić, żebyś nie cofnęła się do tamtego stanu.
Cofnęła? Rozejrzyj się.
Jak inaczej mogę ci pokazać,
że nie jestem już tak wrażliwa, jak sądzisz?
Nie widzisz, że dojrzałam?
Skąd mam wiedzieć?
Rzadko dzwonisz, piszesz,
nie nagrywasz się.
Nawet tradycyjny list by nie zaszkodził.
A ty się wyniosłaś, zostawiłaś mnie i przestałaś się odzywać.
I teraz winisz mnie za to, że nie widzę, że dojrzałaś?
To ty nie chciałaś tego pokazać! Ty!
Bo nieważne, co robię,
i tak traktujesz mnie jak dziecko, a nie swoją dziewczynę!
Przepraszam.
Weźmy na wstrzymanie. Zadzwońmy do Dariusa i Kenjiego.
Tymczasem ochłoniemy.
Pewnie! Weźmy na wstrzymanie.
Miłego pobytu na wyspie. Ja spadam.
Sammy! Sammy, czekaj!
Mam za nią iść?
Nie wiem.
Czemu to takie skomplikowane?
Związki są trudne.
Te na odległość są trudne.
Rozmawianie o uczuciach jest...
trudne.
Mogę to wyhaftować na poduszce?
Pożyczę ci moją.
Po prostu wiem, co czujesz.
- Gdy ja i moja dziewczyna... - Słucham?
Dlaczego wszyscy są zaskoczeni?
Nie jestem. Ja tylko... się cieszę.
Dzięki, Yaz.
Będzie dobrze. Ty i Sammy...
macie fajną relację.
Są tu jakieś inne immersyjne stacje?
Tylko ta.
A głośniki są wyłączone.
Tam!
O nie!
Biegnij!
Wiej!
- Nie! - Rich!
Nie!
Yaz!
Dzwoń do Sammy.
Sammy. Gdzie się podziała?
Czemu musi wszystko komplikować? Chcę jej tylko pomóc.
A Ben bierze jej stronę, choć wysłałam mu paczkę?
Nikt nigdy nie pomyśli o mnie.
Sammy!
- Jak...? - Wsiadaj!
Niedobrze!
Wsiadaj!
Dawaj!
- Gazu! - Gazu!
Próbuję!
Big Ben jest niezły.
Dlaczego stanąłeś?
OPUSZCZASZ STREFĘ WOLNĄ OD DINOZAURÓW
Dlaczego brama jest otwarta?
Co robimy?
Patrzcie! DPP!
W samą porę.
Prawie nas trafił.
Co jest?
Dlaczego DPP do nas strzela?
Napisy: Marta Przepiórkowska