PARK JURAJSKI TEORIA CHAOSU
„WE MGLE”
NA PODSTAWIE POWIEŚCI PARK JURAJSKI MICHAELA CRICHTONA
Po co oznaczyli Rózię jako martwą?
Mogliśmy jej nie zostawiać.
- Nie dało się... - Ciepło tu.
Teraz za zimno.
Sammy, oddychaj.
A co, jeśli znajdą Bena?
Dokąd w ogóle jadą?
A jak do Bobby'ego Nublara?
Przysięgam, jak jeszcze raz poczuję na sobie jego smród...
Podjedź.
- Uciekają. - Zobaczą nas.
- To skręć... - Sammy!
Co się dzieje?
Wyglądasz okej.
Jesteś głodna?
Może siana?
Nie jesteś głodna, nie chcesz głaskania, co jest?
Przepraszam. Nie powinnam była łapać za kierownicę.
Rozumiem, stresujesz się, ale jesteśmy drużyną, nie?
Pewnie.
Pamiętasz, jak wymiatałyśmy w kalambury na imprezie Halloweenowej?
To był debiut kostiumu awokado?
Potrzebujemy połączenia umysłów, jak podczas tamtej zabawy.
Rozumiesz?
Tak. Jesteśmy dobre w kalambury.
Świetne.
DEPARTMENT PREHISTORYCZNEJ PRZYRODY
Mamy jeszcze jednego.
MARTWY
Kenji. Patrz.
Martwy? Po co ktoś miałby sprzedać martwego...?
Na pewno nie jest martwy.
Czy to Duża?
Nie.
To nie rex z Nublar.
To skąd może być?
Dokąd z tym?
Uwaga!
Okej.
Ile osób jest w to zaangażowanych? I kto za tym stoi?
Może tam się tego dowiemy.
Spokojnie.
Hej.
Co ty robisz?
A jak myślisz? Prowadzę dinozaura na statek.
Najpierw trzeba przenieść kontener.
Dobra.
To sam go przenieś.
Pełno tu pracowników.
Darius, dokąd...?
Proszę.
Poszukajmy innej drogi.
Darius.
Patrz. Może uda się tamtędy.
Serio?
Jak mówię uczniom,
„Kon-iec wymówek, trzeba działać”.
Kon-iec z tymi hasłami reklamowymi.
Nie musisz się popisywać.
Zamknij się.
Potrzebuję pomocy.
Za mną!
Szybko, tędy.
Widzisz? Dobrze ci idzie.
Uspokoić go!
Albo ci jednak pomogę.
Możesz na mnie liczyć. Chodź.
Padła. Wszystko pod kontrolą. Bez odbioru.
Te dinozaury chyba nie jadą do Bobby'ego Nublara.
Znajdźmy Bena, zanim oni to zrobią. Kto wie, co mu zrobią.
Przenieście tego chorego do kontenera, szybko.
Dostanie nam się, jak go stracimy.
Nie.
Rózia.
Czy ty umierasz?
Trzymaj się, mała.
No dawaj.
Rusz się.
Rozejrzyj się. To miejsce jest za duże.
Nie rozpracujemy ich sami.
Nie jesteśmy sami.
Udało im się.
Co to było?
Chodźcie, musimy załadować towar.
- Może mniej groźne powitanie? - Nie.
Dobrze cię widzieć.
Tęskniłem.
Nic wam nie jest.
Hej.
Dzięki.
Gdzie Ben?
To pewnie szczur.
Daj go tutaj.
Idzie na następny statek.
Odnajdę cię, Róziu.
Obiecuję.
A potem wycelowali w opony Bena.
Nie strzelali do dinozaurów na moście?
Właśnie nie.
Patrzyli, jak toniemy w jeziorze, i nam nie pomogli.
Chcieli nas sprzątnąć.
Pewnie Upiorna Mikro-Grzywka tam była. Bo skąd indziej miałaby raptory?
Kto?
Raptory, beklespinaksy i wszystkie te?
Kto chciałby je wszystkie kupić?
Myślałem, że skala jest mała, ale wysyłają je wszędzie.
Co?
Malezja.
Holandia.
Arabia Saudyjska.
Malta.
Dosłownie wszędzie.
Czy...
to allozaur, który...
Tak.
Wiem.
Ja też za nią tęsknię.
Brooklynn mogła tam być, by kupić tego allozaura.
- Co?! - Niemożliwe.
Znaleźliśmy fakturę i torbę z pieniędzmi w...
Jej tajnym mieszkaniu.
Chyba kupowała dinozaura... dla mojego taty.
Nie zrobiłaby tego.
Prawda?
Widziałeś się z tatą? To ci powiedział?
Bo wiesz, może...
Kenji?
Mój tata...
Tata...
Ben!
Jesteś cały.
Szybko, chodźcie.
Rózia umiera.
Rózia!
Usłyszą nas.
Teraz nie.
Dlaczego to takie trudne?
No dalej.
Nie uda się.
Rózia!
- Rózia. - Już dobrze.
Jesteśmy tu.
Może zjadła coś trującego?
Może ma jakiś wirus.
Zaraz!
Czy ona...?
Szybko! Pospieszmy się.
Nie mogę stracić i jej.
Sammy, co się dzieje?
Przesuń ogon.
Na pewno możemy coś zrobić, prawda?
Sammy, powiedz coś.
Mamy nowego członka Juro-rodzinki.
Była po prostu w ciąży?
To nie było jak pomaganie moim kurom,
ale będzie żyła.
Jajo się zaklinowało.
Chcesz potrzymać?
Ma cętki.
Kiedy to się stało?
Pewnie, gdy uciekała z rancza,
bujała się z jakimś boskozaurem.
Co?
Nie myśl o tym.
Będziesz dziadkiem!
A ja babcią!
Dobrze.
Jesteście razem.
Napisy: Marta Przepiórkowska