PARK JURAJSKI TEORIA CHAOSU
„W GÓRĘ RZEKI”
Dawaj, Ben!
Chodź!
Rozgryzę to. Ale nie mogę jednocześnie was chronić.
Nie róbcie nic głupiego. Nie ryzykujcie.
- Dla własnego dobra. - Brooklynn!
Nie mów im!
Brooklynn!
O nie.
NIE ZNALEZIONO
Ktoś tu musi dać na wstrzymanie z mango.
Chodź, Ben. Wypływamy.
Wszystko gra?
Dobra.
Muszę wam coś powiedzieć.
Tam coś jest.
No nie. Dopiero co wypłynęliśmy.
To tylko hipcio.
Słodziak.
Uwaga!
Co jest?
Szybciej!
Nie da się szybciej?
Gdzie on jest?
A masz, draniu!
Co ty robisz?
Rzucaj dalej!
Nie wierzę, że to działa.
Nie!
Stój!
A masz!
Tak!
Zobaczyłeś światełko w tunelu?
Popłyńmy na środek rzeki.
Będzie tam dla niego za głęboko.
- Tak! - Rany.
To koniec.
Udało nam się.
Wkurzony hipcio? Kto by pomyślał.
Zabijają rocznie w Afryce prawie 500 osób.
Dzięki. Świetny moment na tę pocieszającą ciekawostkę.
Jesteśmy górą.
Kurczaki.
- Złe wieści. - Nie doceniliśmy tego hipcia.
Rety.
- Ronnie? - Hej! Nie uwierzysz.
Odezwał się do mnie facet z DPP, który pomógł w magazynie w Luizjanie.
Mateo. Powiedział, że Darius i reszta mu pomogli.
Wsiedli na łódź!
Chyba płyną do Afryki. Do Seneg...
Nie! Nie chcę wiedzieć.
Tak będzie lepiej. Bezpieczniej.
Okej... Nie musisz już tego robić.
Cokolwiek wiesz o operacjach Pośrednika,
to na pewno wystarczy, żeby...
Nie!
Nie wystarczy.
Muszę wiedzieć, co robi.
Myśleć jak ona.
Muszę iść na całość i zaryzykować wszystko.
By moja rodzina i przyjaciele byli bezpieczni.
Wszyscy. Ty też.
O czym ty...?
ZABLOKUJ
Co teraz?
Wiem, dokąd iść.
Zayna ma pomysł.
Jest niedaleko takie miejsce. Baba mnie tam zabiera.
Wymienimy nasze łodzie.
Słyszeliście? Wszyscy za Zayną!
Gdzie są wszyscy?
Nie wiem.
- Baba? - Kochanie. Coś nie tak?
Nie.
Wszystko gra. Robimy sobie przerwę.
Na pewno? Mam do was przyjść?
Klient zobaczył na północy mięsożernego dinozaura.
Miałem rzucić okiem, ale mogę...
Nie. Masz ważne sprawy.
Jesteśmy u wujka Oumara.
Dobrze.
Zajmie się wami.
Nie widzę go. Nikogo tu nie widzę.
Ostatnio było pełno ludzi, a teraz...
Jest poza sezonem.
Może zamknął na wakacje.
Tak!
Pewnie wyjechał.
Muszę kończyć.
Dawaj znać. Dbaj o siebie.
Zayna, pomożesz mi uzupełnić zapasy, które zjadł hipopotam?
Widzimy się przy łodziach.
Dokąd poszedł hipopotam? Muszę odzyskać telefon.
Jasne. Niby jak chcesz to zrobić?
Znajdziesz go i poczekasz, aż wyjdzie, no wiesz, drugą stroną?
Udałoby się?
- Co? - Przyspieszysz akcję, karmiąc go mango.
Pożyczę ci swój.
Serio? Dzięki. Zaraz ci go oddam, obiecuję.
Bierzmy te łodzie i szczęśliwej drogi już czas.
Coś jest z nim nie tak.
Wiem. Nawet stary popisujący się Kenji był ostrożniejszy.
Włożył rękę do paszczy hipopotama.
Próbowałam z nim gadać.
Ty spróbuj.
Przyjaźnicie się.
Racja. Pogadam z nim.
Dobra. Co? Nie.
To idę.
Pójdziesz ze mną?
Muszę coś szybko załatwić.
Idź, a ja cię potem dogonię.
Dasz radę.
Dam radę.
Oumar robi prażone fistaszki z naparem z hibiskusa.
Ostatnio były nawet świeże ostrygi.
O, są.
Nie wiedziałam, że tak rosną.
Ale masz dziś passę.
No nie wiem.
Właśnie że tak!
Świetnie ci poszło na rzece.
I wtedy, jak zakrzyknęłaś: „Ciach! A masz, hipciu!”.
Nie pamiętam żadnego „Ciach!”.
Ty byłaś super, jak walnęłaś go w nos.
Jak gwiazda filmu akcji.
Zawsze wiesz, co należy zrobić.
Skąd wzięłaś tę pewność siebie?
Dobrze mieć przy sobie wspierających ludzi.
Ja mam przyjaciół, a ty masz mamę i tatę.
To wyjątkowe. Dzięki temu łatwiej zaufać intuicji.
A moja podpowiada mi, że jako wegetarianka nie lubię ostryg,
ale inni tak.
Zwłaszcza z pikantnym sosem.
Brzmi pysznie.
Poszukam go za barem. Może znajdę też fistaszki.
Weź też dla mnie.
Sullivan.
- Znalazłaś sos? - Nie.
Wystarczy tych ostryg. Pokażmy Yaz i Benowi, co mamy.
Nie znalazłaś nic dla siebie za barem?
Nie. Nie ma tam nic apetycznego.
No dawaj. Zadzwoń wreszcie.
Ben?
Powiedz, że nie będziesz śledził hipopotama do łazienki.
Muszę odzyskać telefon.
Hej!
Weź głęboki wdech.
Nikt nie jest zły, że wypadł ci telefon Brooklynn. Spokojnie.
Nie!
Co się dzieje? Dlaczego go potrzebujesz?
Bo... po prostu! Nie mogę...
Nie pomogę, jak nie powiesz, co się dzieje.
Chcę!
Ale obiecałem...
I tak byś nie uwierzyła. Sam bym nie uwierzył.
Powiecie: „Gdzie dowód?”.
A on zniknął!
Rozkłada się w żołądku agresywnej bestii.
Czekaj, zwolnij.
- Jaki dowód? - Dobra.
Powiedzmy, że masz...
przyjaciela, który odkrył coś, co zmieni wszystko.
Tak, że czacha dymi.
I musi dochować tajemnicy.
A chce ci powiedzieć.
Ale się stresuje.
Bo nie wie, jak inni zareagują.
Czy będą źli, czy mu uwierzą. Czy bezpiecznie im mówić.
Co mam zrobić? Znaczy on. Co ten przyjaciel ma zrobić?
Nie wiem.
Powtórzysz mi to?
Ben! Zobacz, ile ostryg znalazła Zayna!
Sammy, właśnie...
Musimy uciekać.
Ten gość ze statku, Sullivan, tu był.
Co? Jest tutaj?
Był. Wącha kwiatki.
Przydałaby mi się twoja... Co jest?
Jeden problem na raz.
Chwilę.
O nie. Chyba wiem, dlaczego nikogo tu nie ma.
Witaj w domu.
Pytanko: skąd masz ten nowy system zabezpieczeń?
Pobawiłam się niektórymi fajnymi opcjami.
Powinnaś zgłosić parę błędów do obsługi klienta.
Ach tak?
Naprawdę fajne to mieszkanko.
Eleganckie. Chciałabym kiedyś takie mieć.
To inspirujące, jak wiele zarobiłaś na handlu dinozaurami.
Tego szukasz?
Kolejny suchomimus?
Czemu jest ich aż tyle?
Już prawie!
Kenji!
O nie!
Kolejny głupi pomysł?
Do łodzi i płyńcie. Złapię Kenjiego i was dogonimy.
Yaz!
Płyń! Dosiądę się do chłopaków!
Czego chcesz?
Przyszłaś zniszczyć moją sztukę?
Mam propozycję biznesową.
Ucz mnie.
Wykorzystam doświadczenie z dinozaurami i zrobię z tego biznes.
Jak ty.
Nie uwierzę, że chcesz sprzedawać dinozaury.
Terroryzowały mnie, odkąd skończyłam 13 lat.
Nie byłam ich fanką, a potem straciłam rękę.
Teraz widzę, że można na nich zarobić.
Jeśli ich nie pokonamy,
sprzedajmy je bogaczom i kupmy sobie fajny penthouse.
Co będę z tego miała?
Pomogę ci znaleźć resztę Szóstki z Nublar.
Mam zaufać komuś, kogo chciałam dopaść?
Rozumiem, czemu chciałaś.
To tylko biznes. Ale moi „przyjaciele”?
Niby im na mnie zależało, a gdy ich potrzebowałam, nie pojawili się.
Miałaś czelność wrócić do mojego domu,
zhakować mój alarm i ukraść mi laser.
Jesteś do mnie trochę podobna. Mów dalej.
Wyceluj we mnie.
Gdybym chciała cię sprzątnąć, już bym to zrobiła.
Niezłe z ciebie ziółko.
Jutro mogę zmienić zdanie, ale na tę chwilę zostań.
Musisz się sprawdzić.
Mam dla ciebie idealną okazję.
Nie mam wiadomości od ekipy jednej z operacji.
W Senegalu.
Afryka. Super, wchodzę w to.
Sucho-hipo starcie było odjazdowe!
Zasiali tu spustoszenie.
Więc jesteśmy na dobrym tropie.
Wszystko gra?
Kenji! Twoje ramię!
No proszę.
To nic. Tak się zdarza, jak spadam ze skałek.
Naprawię to.
Boże.
Udało się?
Jak nowe.
Na pewno nic ci... nie jest?
Pewnie.
Jest nieźle. Szczerze?
Inne rzeczy bolały mnie dużo bardziej.
Nie możesz się ciągle tak narażać.
Co się z tobą dzieje?
Ja... chyba...
widzę drugą łódź!
Dobrze, że są cali.
Gdzie Yaz? Biegła w stronę waszej łodzi.
Powiedziała, że wsiądzie z wami.
Zostawiliśmy ją?
Napisy: Marta Przepiórkowska