Με λένε Προμηθέα.
Ίσως κάποιοι να με έχετε ακουστά. Αν όχι, δεν πειράζει.
Για τώρα αρκεί να ξέρετε ότι είμαι φυλακισμένος.
Γιατί;
Επειδή γνωρίζω πάρα πολλά για ένα συγκεκριμένο άτομο.
Εδώ μένει.
ΟΛΥΜΠΟΣ
Πολλά αποκτά κανείς αν έχει εξουσία.
Όχι απαραίτητα γούστο, όμως.
Δείτε περπάτημα.
Εκπληκτικό.
Τέλος πάντων, λέγεται…
ΔΙΑΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ
Ναι.
Δοξασμένοι οι Ολύμπιοι.
Θνητοί,
σήμερα είναι μια γιορτή που καθιερώσατε για να με τιμάτε.
Το κάνετε καλά;
Ναι.
Το κάνετε, αλλά δεν θα έπρεπε.
Είναι ένα ανυπέρβλητο, αμείλικτο κάθαρμα.
Αλλά μην ανησυχείτε, υπάρχει σχέδιο για την ανατροπή του.
Το σχέδιο περιλαμβάνει τρεις ανθρώπους και μια προφητεία.
Ο πρώτος άνθρωπος ζει εδώ, στη Γη.
Στην Κρήτη, συγκεκριμένα.
ΔΟΞΑΣΜΕΝΟΙ ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΟΙ!
ΔΙΑΣ, ΚΟΛΛΗΤΑΡΙ
ΚΑΛΑ ΟΛΥΜΠΙΑ
ΚΑΛΑ ΟΛΥΜΠΙΑ!
ΘΕΡΜΕΣ ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ
ΒΙΛΑ ΘΡΑΚΗ
Αυτή είναι η Ευρυδίκη.
ΡΙΔΗ
Προτιμά το "Ρίδη".
Δεν έχει ιδέα για τον ρόλο που θα παίξει στην ανατροπή του Δία.
Τι κάνω, Ντένις;
Τι έχω πάθει;
Καρφάκι δεν σου καίγεται, ε;
Έχει άλλα πράγματα στο μυαλό της αυτήν τη στιγμή.
"Συναισθηματικά ζητήματα", έτσι νομίζω ότι τα λέτε.
ΓΚΡΑΝΟΛΑ ΓΑΙΑ
ΝΙΦΑΔΕΣ ΑΧΙΛΛΕΙΟΣ ΠΤΕΡΝΑ
ΣΠΑΡΤΙΑΤΙΚΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΚΑ ΜΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΔΩΡΟ
Πολλές επιλογές;
Δεν είναι για μένα, βασικά.
Ο άντρας μου ζήτησε κάτι συγκεκριμένο,
αλλά δεν θυμάμαι τι.
Δεν του έδινα σημασία.
Πειράζει;
Είμαι κακός άνθρωπος;
Μια χαρά είσαι.
Αλλά δεν χαμογελάς.
Ζητάς βοήθεια.
Τι;
Ανακοίνωση για τους πελάτες.
Οι πλαστικές τρίαινες τώρα μισοτιμής.
Καλώς ήρθατε στη γιορτή των Ολυμπίων στην Κρήτη.
Ξεκινάμε με την ετήσια ανθρωποθυσία.
Ορθώς.
-Ακολουθεί η Αριάδνη… -Με συγχωρείτε. Κυρία;
Θα το πάρετε αυτό;
Το ρόδι;
Ναι, συγγνώμη. Ευχαριστώ.
Καλά Ολύμπια.
Ό,τι πεις.
Άσε με, σε παρακαλώ! Φύγε!
Μην αντιστέκεσαι!
Φύγε! Άσε με!
Φύγε!
-Τι κάνεις; -Είναι κλέφτρα.
Όπως όλοι.
-Τι έκλεψε; -Γατοτροφή.
Όλοι κλέβουν.
Ακόμα κι οι θεοί κλέβουν. Ιδίως αυτοί. Τις ψυχές μας.
-Βλασφημείς κι από πάνω. -Ψέματα!
-Εγώ φταίω. Θα πληρώσω εγώ. -Γιατί δεν μ' ακούει κανείς;
-Θα πληρώσω εγώ. -Κανείς δεν ακούει!
-Ευχαριστώ. -Όλη δική σου.
Είσαι καλά;
Δεν με πιστεύουν, αλλά όλα βγαίνουν αληθινά.
Τους είπα για το άλογο.
Τους είπα για αυτούς που ήταν κρυμμένοι μέσα.
Τους το είπα.
Τους το είπα!
Στάσου!
Κλέβουν τις ψυχές μας.
Ποια είσαι;
Έφτασε η μέρα.
Τι είν' αυτά που λες;
Κάθε πρωί σκέφτεσαι "Ίσως σήμερα", και δεν το κάνεις ποτέ.
Αλλά σήμερα θα το κάνεις.
Τι θα κάνω;
Θα τον αφήσεις.
Δεν τον αγαπάς πια.
Τι φάση;
"Σε παρακαλούμε, Δία, πότισε τις σοδειές μας".
"Σε παρακαλούμε, Δία, κάνε να βρέξει".
Καλά Ολύμπια!
Να 'στε καλά.
Τι στο…
Θεέ μου!
-Μην το κάνεις αυτό! -Τι κάνεις;
ΗΡΑ
ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΩΝ ΘΕΩΝ
ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑ
ΚΑΙ ΑΔΕΡΦΗ
Ρίξε μια ματιά. Σου φαίνεται ίδιος;
Ναι.
Όχι, κοίτα τον. Κοίτα…
Ο Μαίανδρος είναι μια θεϊκή κατασκευή.
Όσο ρέει, ο Δίας βασιλεύει.
Σαν να 'δα ένα κενό.
Φυσιολογικό τον βλέπω.
-Είσαι σίγουρη; -Ναι.
-Έτσι ήταν πάντα; -Ναι.
-Κοίταξες καλά; -Ναι.
-Εντάξει. Είσαι σίγουρη; -Ναι.
Πρωινό.
Ναι.
Αλήθεια, πού είναι ο γιος μας;
Ο γιος σου;
Δεν έχω ιδέα.
ΔΙΟΝΥΣΟΣ
ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΗΔΟΝΗΣ, ΤΗΣ ΤΡΕΛΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΞΕΦΑΝΤΩΜΑΤΟΣ
ΠΑΝΟΠΕΑΣ
Η ΜΟΙΡΑ ΤΟΥ ΦΑΛΑΦΕΛ
Σου αρέσει η δουλειά σου;
Πολύ.
-Εγώ έχω βαρεθεί. -Τι δουλειά κάνεις;
Δουλεύω για τον μπαμπά. Αλλά δεν με παίρνει στα σοβαρά.
Έχω ιδέες για τους θνητούς.
Για τους ανθρώπους.
Είμαι καλός μαζί τους. Τους συμπαθώ.
Θέλω να προσφέρω περισσότερα.
Θέλω περισσότερες ευθύνες.
Να πας στο Τμήμα Προσωπικού, δηλαδή;
Τμήμα Προσωπικού, ακριβώς! Ναι!
Τότε, πες του πώς νιώθεις.
Μπα, δεν τα βγάζεις πέρα μαζί του έτσι.
Δεν πιάνει το συναίσθημα.
-Γαμώτο, πρέπει να του πάρω δώρο! -Έχει γενέθλια;
Κάτι τέτοιο. Αλλά τι να του πάρω;
Έχει τα πάντα.
Το πιο ξεχωριστό δώρο του γιου μου…
Τι ήταν;
Ένα ρολόι.
Είναι πολύτιμος ο χρόνος που περνάμε μαζί.
Υπέροχο.
Ο Διόνυσος είναι ιδιαίτερος.
Η μητέρα του ήταν θνητή, αλλά ο Δίας τον έχει κάνει κανονικό θεό.
Καλώς τον!
Τέλεια.
Κι αυτό έχει εκνευρίσει κόσμο.
-Γεια σου. -Γεια.
Και μάλιστα, η Ήρα μεταμόρφωσε τη μητέρα του σε μέλισσα.
Θέλεις λίγο μέλι;
Να σας πω, παιδιά.
Σήμερα είναι τα αποκαλυπτήρια του μνημείου μας στην Κρήτη.
ΖΩΝΤΑΝΑ
Μετά από αυτό.
Μ' αρέσει αυτό το σημείο.
Να και η Αγάθη του Ηρακλείου,
πρόθυμη να πεθάνει στο όνομα του Ολύμπου, σε μια συναινετική ανθρωποθυσία.
Αγάθη.
Σ' ευχαριστώ, Αγάθη.
Αμάν, κοίτα, απαίσια τα παπούτσια της Αγάθης.
Ναι.
Μπαμπά,
σου πήρα ένα δώρο.
Αλήθεια;
Τι;
Μπα σε καλό σου!
Αγαπημένο μου παιδί.
Αγαπημένο μου…
Άνοιξέ το!
Ένα ρολόι.
Ναι, γιατί είναι πολύτιμος ο χρόνος που περνάμε μαζί.
Καλά λες.
Έχω ήδη ρολόι, όμως.
Μου το έκανε δώρο ο καλός μας φίλος ο Ηρακλής.
Το έχω σαν φυλαχτό. Είναι το γούρι μου.
Αυτό, όμως, σου το πήρα εγώ, μπαμπά.
Δεν το βάζεις να δεις πώς είναι;
-Να το βάλω; -Ναι, βάλ' το.
Εντάξει.
Ναι.
-Όχι. -Όχι;
Όχι.
Λυπάμαι.
Παιδί!
Μπορείς να το βάλεις αυτό πολύ προσεκτικά
δίπλα στο υπέροχο γουρούνι που έστειλαν μόλις από την Αθήνα;
Άσ' το να πάει.
Έτσι μπράβο.
Μην το κάνεις αυτό με την καρέκλα.
Μην το κάνεις.
-Μπαμπά, πρέπει να μιλήσουμε. -Πες μου.
Βαρέθηκα.
Περίμενε. Βλέπετε τον πρόεδρο Μίνωα;
Πολίτες της Κρήτης,
δοξασμένοι οι Ολύμπιοι.
Είναι στουρνάρι.
Με πιάνεις;
Όχι, μπαμπά, σοβαρολογώ. Θέλω προαγωγή.
Κάνε με θεό της αγάπης, του πολέμου, της σοφίας.
Δεν ξέρω, κάτι σοβαρό, κάτι καθωσπρέπει, με επιρροή.
Τι;
Έλα τώρα, Διόνυσε, δεν πειράζει που είσαι λίγο ασήμαντος.
Έκαστος στο είδος του.
Άντε γαμήσου.
Μη λες τέτοια στη μάνα σου.
Δεν είναι μάνα μου.
Ζήτα συγγνώμη.
Όχι.
Ζήτα συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Σε συγχωρώ.
Παραιτούμαι.
Μην κάνεις σαν κακομαθημένο. Κάτσε.
Γίνε λίγο πιο ευγενικός.
Μην ατιμάζεις το όνομά σου.
Κοίτα. Πολλές επισημότητες.
Ωραία εκδήλωση. Κάθε χρόνο.
Ομολογώ ότι συγκινούμαι.
Το παρακολουθώ και χαίρομαι.
Γι' αυτό δεν έρχονται οι υπόλοιποι.
Είναι σκέτη απογοήτευση.
Όχι…
-Τι λάθος έκανα ως γονιός; -Αγάπη μου, δεν φταις εσύ.
Φταίω, γιατί έχει δίκιο. Κανένα απ' τα παιδιά δεν έρχεται σπίτι.
Αγάπη μου, έχεις εμένα.
…να μοχθούμε γι' αυτούς.
-Έτσι. Πες τα. -Δεν είναι μάταιο.
Ωραία.
…παρουσιάζω σήμερα ένα μνημείο αφιερωμένο στους θεούς μας.
Άντε! Δείξ' το!
Δοξασμένοι οι Ολύμπιοι.
Έλα να χαρώ!
ΟΙ ΘΕΟΙ ΓΑΜΙΟΥΝΤΑΙ
Τι είν' αυτό;
Ποιος το έκανε αυτό;
Δία…
Ποιος το έκανε αυτό;
Δεν είναι αυτό που νομίζω, έτσι;
-Σκατά είναι; -Ποιος βεβήλωσε τα θεία;
-Ποιος μας αψηφά έτσι; -"Οι θεοί γαμιούνται";
Δία…
"Οι θεοί γαμιούνται";
-Είναι βλασφημία. -Ηρέμησε.
Θνητοί…
Όχι σήμερα.
-Τέτοια μέρα; -Δία.
Όχι.
Θα τους εξαφανίσω από προσώπου γης τους μαλάκες.
-Αυτό θα κάνω. -Όχι.
Τα έχουμε πει αυτά.
Όταν έχεις εξουσία, αναθέτεις ευθύνες.
Μια χούφτα βλάσφημοι είναι. Δεν αξίζει να ασχοληθείς.
Πάρε τον Ποσειδώνα.
-Εγώ ο ίδιος… -Όχι.
Δία, είσαι ο βασιλιάς των θεών!
Είσαι ο βασιλιάς των θεών.
Οι θνητοί δεν αποτελούν απειλή για σένα.
ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ
ΟΡΦΕΑΣ ΜΟΥΣΑ
ΝΕΟ ΑΛΜΠΟΥΜ - ΟΡΦΕΑΣ
ΒΙΛΑ ΘΡΑΚΗ
Ζωή γεμάτη πίκρες για έναν άντρα…
Γεια.
Είσαι καλά;
Θέλεις τα καλά ή τα κακά νέα;
Πάντα τα κακά.
Νομίζω ότι πήρα λάθος δημητριακά.
Όμως…
Τι;
Τα καλά νέα είναι
ότι έχουν παιχνίδι μέσα.
Ναι, καλό αυτό.
Πολύ καλό.
Τι τραγούδι ήταν αυτό που έπαιζες;
Γιατί; Σου άρεσε;
Γιατί νομίζω ότι κοίμισα τον Ντένις μ' αυτό.
Πού είναι ο Ντένις;
Μ' αυτό θ' ανοίξω τη συναυλία στο παλάτι,
αν καθαρίσουν εγκαίρως το μνημείο.
-Τι; -Δεν είδες ειδήσεις;
Το μνημείο στο παλάτι.
Σωστά. Ναι, το είδα.
Λένε ότι το έκαναν οι Τρώες.
-Μπράβο τους. -Ναι.
Μου έλειψες απίστευτα το πρωί.
Δεν μου αρέσει να λείπεις.
Πώς λέγεται;
Το τραγούδι;
Τι έγινε, φίλε;
Το τραγούδι, Ορφέα;
"Ευρυδίκη".
Τι;
Το όνομά μου; Μα ήδη…
Είμαι στην αφίσα.
Νόμιζα ότι σου άρεσε η αφίσα.
Γαμώτο, δεν σ' αρέσει;
Όχι…
Απλώς, να…
Τι;
Δεν ξέρω. Δεν γίνεται να μ' αγαπάς διακριτικά;
Βασικά…
Όχι.
Τόσο κακό είναι;
Όχι.
Ρίδη;
Ρίδη…
Τι συμβαίνει;
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη μοναξιά
από το να 'σαι με κάποιον που δεν αγαπάς πια.
Ειδικά όταν αυτό το άτομο δεν το ξέρει ακόμα.
Έφτασε η μέρα.
Η Ρίδη δεν θέλει να γίνει σήμερα.
Δεν έχει το θάρρος.
Όχι ακόμα.
Γαμώτο!
Γεια. Ναι. Συγγνώμη.
Πέντε λεπτά.
Συγγνώμη.
Πήγαινε.
Μ' ακούς;
Έλα! Ξέρω ότι με βλέπεις που στέκομαι εδώ.
-Συγγνώμη, Κάλι. -Άνοιξε πια.
-Έλα μέσα. -Ευχαριστώ. Θεέ μου!
-Όταν αργείς, παθαίνω άσθμα. -Σ' αγαπώ.
-Γεια, Καλ. -Έρχονται να σε πάρουν.
-Θα πάρω ταξί. -Τι;
-Ταξί; -Ναι! Τα θυμάσαι;
Όχι, το έχω κανονίσει.
-Συγγνώμη. -Εντάξει.
Θα έρθεις, έτσι;
-Τι; -Απόψε.
-Ναι, φυσικά. -Εντάξει.
Α, και σ' αγαπώ.
Ναι, κι εγώ σας αγαπώ. Πάμε. Υπέροχα.
-Λοιπόν, θα φορέσεις μαύρα. -Ναι.
-Εντάξει. -Μ' αρέσουν.
Έλα, Δία.
Έχει δίκιο.
Είσαι ο βασιλιάς των θεών.
Βασιλιάς των θεών.
Βασιλιάς…
των καταραμένων θε…
Τι στο…
Τι είναι αυτό, γαμώτη μου;
Τι στα κομμάτια;
Έτσι αρχίζουν όλα.
ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ
Εγώ είμαι αυτός.
Γεια.
Είμαι συμπαθής;
Ρωτάει αυτόν που κάθε μέρα του τρώει το συκώτι ένας αετός.
Τι πράγμα;
Είμαι συμπαθής;
Με συμπαθεί ο κόσμος;
Μήπως δεν με εκτιμούν αρκετά;
Τι είν' αυτά που λες;
Θυμάσαι που παλιά στα Ολύμπια κάναμε μπάρμπεκιου;
Όλη η παρέα. Χορεύαμε γύρω από τον Μαίανδρο.
-Ναι. -Τα παιδιά έβγαζαν λόγο.
Η Ήρα κι εγώ, στη θεία συνουσία μας,
το ζούσαμε στο φεγγαρόφωτο.
Κάθε χρόνο.
Τι…
Το βλέπεις αυτό εδώ;
Έλα τώρα!
Έλα τώρα. Αυτή η προφητεία…
Δία…
Νομίζω ότι βγαίνει αληθινή.
Είναι γεγονός.
Διάβασέ τη.
Ξέρω τι λέει.
Διάβασέ την, είπα.
Σε παρακαλώ.
Μια γραμμή ορατή, η τάξη θα χαθεί, η οικογένεια τρωτή, το χάος κυριαρχεί.
"Μια γραμμή ορατή".
Το βλέπεις αυτό;
Βλέπεις αυτήν τη ρυτίδα;
Αυτήν την κάθετη ρυτίδα;
Όχι.
Αυτή είναι η γραμμή!
Την ανακάλυψα μόλις.
Υποτίθεται ότι είμ' αθάνατος.
Τι είναι αυτό;
Γερνάω;
Δία…
Να περιμένω και οστεοπόρωση;
Υποχώρηση ούλων; Θα πρέπει να τρώω βραστά δαμάσκηνα;
"Η τάξη θα χαθεί", αυτό λέει.
Φίλε μου, χάνεται.
Οι θνητοί κάνουν ό,τι θέλουν. Βλασφημούν.
Μόλις βεβήλωσαν το μνημείο μου.
Θέλουν να με ανατρέψουν.
Ξέρεις τι είδα στον Μαίανδρο;
Τι;
Ένα κενό.
Κι αν έχω χύσει ιδρώτα γι' αυτήν την οικογένεια τόσα χρόνια.
Δεν θα κάτσω να τη βλέπω να διαλύεται.
Προμηθέα, ήσουν παρών, ξέρεις. Είδες τι πέρασα με τον μπαμπά μου.
Μ' αυτόν τον ψυχοπαθή.
Ναι.
Να μην ανησυχώ που η οικογένεια που δημιούργησα
μπορεί να καταρρεύσει, να καταστραφεί;
Σε παρακαλώ, πες κάτι.
-Κάτι! -Έλα τώρα, βρε Δία.
Είσαι ο βασιλιάς των θεών. Τίποτα δεν μπορεί να σε βλάψει.
Δεν παίζει. Οι προφητείες είναι για τους θνητούς.
Δεν είναι νέα ρυτίδα αυτή.
Ο Μαίανδρος ρέει μια χαρά.
Για το μνημείο φταίει ο τεμπέλης ο Ποσειδώνας,
που δεν επιβάλλει την τάξη.
Δεν γίνεται να καταστραφείς.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, καλέ μου φίλε.
Μην το συζητάς.
Τι σαχλός γεροξεκούτης!
Αλλά τον αγαπάω.
Είναι ο μόνος μου φίλος στον κόσμο.
Δεν είναι αξιοσημείωτο αυτό;
Μάλιστα.
Λέω ψέματα στον Δία.
Η προφητεία μπορεί να βγει αληθινή.
Φυσικά και γίνεται να καταστραφεί.
Κι αν κάποιων τα μάτια ανοίξουν, θα καταστραφεί.
"Ασήμαντος". Είμαι εγώ ασήμαντος; Ασήμαντο είναι αυτό;
Θα συλλάβουμε όποιον πιάσουμε να υποθάλπει τους Επτά Τρώες.
Είναι τρομοκράτες και βλάσφημοι.
Οι θεοί γαμιούνται!
Τι διάολο;
Κάτω!
Παλιοαλήτη Τρώα!
-Έχεις κάνα τσιγάρο; -Το 'κοψα.
-Μπράβο. -Κι εσύ πρέπει.
Θα το κόψω.
Πήγα στις συνεδρίες στον ναό.
Ίσως έχω φυλλάδιο…
-Επιστρέφω αμέσως! -Να σου το δώσω. Τι;
Μη φύγεις!
Τον τρελό.
Είναι τρελός.
Ένα Βορέας εικοσάρι.
Κράτα τα.
Εσύ δεν είσαι;
Μπορεί.
Γαμώτη μου!
Γαμώτο!
Υπογράφεις στο κεφάλι μου;
Ναι αμέ.
ΟΡΦΕΑΣ
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Έλα δω!
Ο Ορφέας είναι!
Ο Ορφέας, ρε!
Η ζωή είναι ωραία, έτσι;
Ναι.
Μπορεί να γίνει βάναυσο το χάσμα μεταξύ αντίληψης και πραγματικότητας.
ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΡΦΕΑΣ
ΕΙΣΕΡΧΟΜΕΝΗ ΚΛΗΣΗ ΚΑΛΙ
Σταματάτε εδώ;
Καλή επιτυχία. Είμαι μεγάλη φαν.
Η Άρι. Να τη θυμάστε, είναι σημαντική. Θα την ξαναδούμε.
Ευχαριστώ.
Δεν με εμπιστεύεται, δεν με εκτιμάει.
Αυτό είναι το γενικό συμπέρασμα.
Θα του δείξω
τι μπορώ να κάνω.
Πώς σε λένε;
Τζούλιους.
Θες τη συμβουλή μου;
Ναι.
Βρες έναν σκοπό στη ζωή σου για σένα, όχι για τον πατέρα σου.
Ορίστε.
Πέντε λεπτά.
Η Ρίδη ήρθε;
-Τη χρειάζομαι εδώ, Κάλι. -Ναι, μόλις έφτασε.
Ωραία.
-Περιμένετε εδώ; Δεν θα αργήσω. -Θα παρκάρω.
ΗΡΑ
Με συγχωρείτε.
Ναι;
Θέλω να εξομολογηθώ στη Σιωπή.
Τώρα;
Ναι. Τώρα.
Οι θνητοί εξομολογούνται στις Σιωπές σκοτεινές σκέψεις και συναισθήματα,
μη γνωρίζοντας ότι τα καταγράφει όλα η Ήρα.
Της δίνουν δύναμη.
Συγχώρεσέ με, έκανα απιστία και πάλι.
Τι μου συμβαίνει;
Και καταπραΰνουν την καρδιά που δεν έχει.
Πάντα τον μισούσα. Από την αρχή.
Ιδού η Σιωπή.
Η μιλιά στην αμίλητη να σε παρηγορεί.
H θεά Ήρα να απαλύνει τον θνητό σου πόνο.
Ορθώς.
Γεια σου, μαμά.
ΑΣΦΑΛΕΙΑ
Τι κάνεις;
Δοξασμένοι οι Ολύμπιοι. Στους θεούς είθε να παραδοθούμε και να τους τιμούμε.
Ορθώς.
Θα σας ξαφνιάσω ξεκινώντας με ένα ολοκαίνουριο κομμάτι.
Γράφτηκε για το άτομο που με ολοκληρώνει.
Που με σώζει επανειλημμένα.
Δεν θέλει να το λέω, αλλά ισχύει.
Είναι κάπου εδώ.
Ρίδη!
Σ' αγαπώ με όλη μου την καρδιά.
Δεν αγαπώ πια τον Ορφέα.
Θα έπρεπε, αλλά…
Δεν τον αγαπώ.
Δεν είμαι ο εαυτός μου πια.
Είμαι δική του. Η γυναίκα του. Η μούσα του.
Πρέπει να τον αφήσω.
Αλλά δεν μπορώ.
Ξέρεις γιατί;
Εξαιτίας σου.
Ξέρεις…
Νόμιζα ότι θα άλλαζες γνώμη.
Όταν ήμουν μικρή,
προσευχόμουν.
Προσευχόμουν στην Ήρα να γυρίσεις σ' εμένα.
Μου πήρε, πόσα,
δέκα χρόνια να συνειδητοποιήσω
ότι δεν θα γυρνούσες ποτέ σπίτι.
Με πεθύμησες ποτέ;
Σου έλειψα;
Θα μου πεις τι να κάνω, να χαρείς;
Σε παρακαλώ.
Ξέρω την προφητεία μου, μαμά.
Δεν θέλω αυτό. Θέλω τη βοήθειά σου.
Αυτό θέλω.
Δεν ενδιαφέρονται οι θεοί.
Με παράτησες γι' αυτούς.
Έκοψες τη γλώσσα σου, μα δεν νοιάζονται για σένα.
Χέστηκαν για όλους μας.
Οπότε, να πάνε να γαμηθούν.
Ακούς;
Τους αψηφώ. Αψηφώ τους θεούς.
Σκάσε.
Γεια σου, μαμά.
Κάθε ώρα, κάθε λεπτό οδυνηρό
Φύγαμε, φύγαμε για Ασφοδελό
Χέρι χέρι Κράτα με να περάσουμε τον ποταμό
Κι εγώ…
Στόμα με στόμα Σαν μαζί σου κι εγώ ν' αναπνέω
Μήπως είναι υπερβολή
Τον αέρα που εκπνέεις να εισπνέω εγώ;
Μήπως σου πέφτει πολύ
Το βάρος του πόσο πολύ σ' αγαπώ;
Αλλά εγώ
Κάθε σου ανάσα να εισπνέω θέλω
Η αλήθεια κι ο μύθος μου να γίνεις θέλω
Να με συντροφεύεις μέρα νύχτα Στης ζωής την κάθε πίκρα
Κι εγώ…
Η ζωή μου είσαι κι ο θάνατός μου
Είσαι η μουσική που παίζει στο μυαλό μου
Να με συντροφεύεις μέρα νύχτα Στης ζωής την κάθε πίκρα
Μέσα από τις φωτιές
Και τις πιο απίστευτες στιγμές
Απορροφημένος θα 'μαι στη δική σου σκέψη
Μήπως σε ζορίζει πολύ
Το βάρος του πόσο πολύ σ' αγαπώ;
Μήπως είναι υπερβολή
Τον αέρα που εκπνέεις να εισπνέω εγώ;
Αλλά εγώ
Κάθε σου ανάσα να εισπνέω θέλω
Η αλήθεια κι ο μύθος μου να γίνεις θέλω
Να με συντροφεύεις μέρα νύχτα Στης ζωής την κάθε πίκρα
Κι εγώ…
Η ζωή μου είσαι κι ο θάνατός μου
Είσαι η μουσική που παίζει στο μυαλό μου
Να με συντροφεύεις μέρα νύχτα Στης ζωής την κάθε πίκρα
Σ' το είπα, θα τον αφήσεις σήμερα.
Τους αφήνεις όλους σήμερα.
ΜΙΑ ΓΡΑΜΜΗ ΟΡΑΤΗ Η ΤΑΞΗ ΘΑ ΧΑΘΕΙ
Θα σας πω κάτι για τις προφητείες.
ΜΙΑ ΓΡΑΜΜΗ ΟΡΑΤΗ, Η ΤΑΞΗ ΘΑ ΧΑΘΕΙ
Η καθεμιά είναι μοναδική.
Υποτίθεται.
"Μια γραμμή ορατή…"
Να τη.
Πάει.
Γαμώτο.
ΔΙΑΣΩΣΤΗΣ
Εγώ…
Συγγνώμη.
Εγώ…
Άδη, Άρχοντα του Θανάτου, σου προσφέρουμε αυτό το φυλαχτό…
Γαμώτο!
Δεν μπορώ να το κάνω.
Μπορείς εσύ;
Σε παρακαλώ. Συγγνώμη.
Άδη, Άρχοντα του Θανάτου,
σου προσφέρουμε αυτήν τη θνητή, την Ευρυδίκη.
Δέξου τον οβολό της
και κάνε να περάσει με ασφάλεια μέσα από το Πλαίσιο.
Ευλογήστε την ένδοξη μετάβασή της,
την αναγέννηση όλων των ανθρώπινων ψυχών.
Είθε της Ευρυδίκης να είναι ένδοξη.
Στο όνομα του Ολύμπου, προσευχόμαστε.
Ορθώς.
Ο Διόνυσος βρήκε τον σκοπό του.
Να βοηθήσει τον Ορφέα.
Που θα έκανε τα πάντα για να φέρει πίσω τη Ρίδη.
Τα πάντα.
Τα καλά νέα είναι ότι έχουν παιχνίδι μέσα.
Θέλω ένα όπλο.
Εντάξει, Ρίδη.
Θα…
Θα έρθω να σε βρω.
Μη!
Γαμώτο!
Θεέ μου!
Γαμώτο.
Όχι…
Όχι!
Τι έκανες, ρε;
Πονάει αυτή η μαλακία!
Να…
Συγγνώμη.
Γιατί με πυροβόλησες;
Δεν το ήθελα.
Μπορείς να ξαναδείς τη γυναίκα σου και ζωντανός.
Γίνεται.
Ποιος είσαι;
Και πού είναι το αίμα;
Οι θεοί δεν ματώνουν.
Και κάτι ακόμα για τις προφητείες.
Μόνο άνθρωποι τις λαμβάνουν.
Ο Δίας δεν ήταν πάντα θεός.
Δεν σας δημιούργησε αυτός.
Ήταν ένας από εσάς.
Και μπορεί να καταστραφεί από εσάς.
Περίμενα χιλιετίες να βρεθούν τα κατάλληλα άτομα
στο κατάλληλο μέρος, την κατάλληλη στιγμή.
Αυτή είναι η μόνη μας ευκαιρία.
Μια γραμμή ορατή,
η τάξη θα χαθεί…
η οικογένεια τρωτή…
το χάος κυριαρχεί.
Υποτιτλισμός: Αγγελική Πανοτάρα