Ako si Prometheus.
Baka kilala n’yo na ’ko. Kung hindi man, ayos lang ’yon.
Ang kailangan n’yo lang malaman sa ngayon, bilanggo ako.
Bakit ’ka n’yo?
Masyadong marami akong alam tungkol sa isang tao.
Dito siya nakatira.
BUNDOK OLYMPUS
Sa dami ng naibibigay ng kapangyarihan…
wala pa ring kalatoy-latoy.
’Yong lakad niya.
Pambihira.
Siya nga pala si…
HARI NG MGA DIYOS
Oo.
Pinagpalang Olympia.
Mga mortal,
isang banal na araw ’to
kung kailan dadakilain n’yo ako.
Nagagawa ba ninyo nang maayos ’yon?
Oo.
Nagagawa n’yo pero hindi dapat.
Isa siyang kataas-taasang tarantadong wagas.
Pero huwag kayong mag-alala. May plano para mapabagsak siya.
Sangkot sa planong ’to ang tatlong mortal at isang propesiya.
’Yong unang mortal, dito siya nakatira sa daigdig.
Sa Krete.
PINAGPALANG OLYMPIA
SI ZEUS, KASANGGA
MALIGAYANG OLYMPIA
MALIGAYANG OLYMPIA!
PAGBATI MULA SA LUNGSOD NG HERAKLION
Siya si Eurydice.
Riddy ang ginagamit niya.
Wala siyang kaalam-alam sa papel niya sa pagpapabagsak kay Zeus.
Ano’ng ginagawa ko, Dennis?
Ba’t ako ganito?
Wala kang pakialam, ’no?
Marami siyang ibang iniisip sa ngayon.
“Usaping pag-ibig” yata ang tawag do’n.
MAY LIBRENG LARUAN SA LOOB
Di ka makapili?
Hindi. Hindi para sa ’kin ’to.
May ipinapabili sa ’kin ang mister ko
pero hindi ko maalala ang sinabi niya.
Hindi ako nakikinig no’n.
Masama ba ’yon?
Masama ba ’kong tao?
Ayos ka lang.
Pero hindi ngiti ’yan.
Sigaw ’yan.
Ano?
Announcement para sa mga customer.
50% off na ang mga toy trident.
Selebrasyon na ng Araw ng Olympia sa Krete.
Una, ang taunang pag-aalay ng tao.
Vero.
-Susundan ito ni Ariadne… -Excuse me? Ma’am?
Isasama n’yo rin ba ’yan? ’Yang pomegranate?
Oo. Pasensya na. Salamat.
Maligayang Olympia.
Sige.
Pakawalan mo ’ko! Sige na!
Aba, umayos ka!
Pakawalan mo ’ko! Bitawan mo ’ko!
Bitaw!
-Ano ’to? -Magnanakaw siya.
Magnanakaw lahat.
-Ano’ng kinuha niya? -Cat food.
Nagnanakaw lahat.
Kahit ang mga diyos. Lalo na nga sila. Ninanakaw nila ang kaluluwa natin.
-Binabastos mo na rin ang mga diyos. -Kasinungalingan!
-Aakuin ko ’to. Babayaran ko. -Walang may pakialam!
Ba’t walang nakikinig?
-Babayaran ko. -Walang nakikinig sa sinasabi ko!
-Salamat. -Iyong-iyo na.
Ayos ka lang?
Walang naniniwala sa sinasabi ko pero nagkakatotoo ’yon.
Sinabi ko ’yong tungkol sa kabayo.
Sinabi kong may mga tao na nagtatago sa loob no’n.
Sinabihan ko sila.
Teka!
Ninanakaw ang kaluluwa natin.
Sino ka?
Ngayon na ’yon.
Ano’ng sinasabi mo?
Iniisip mo uma-umaga,
“ngayon na siguro” pero di ka tumutuloy.
Itutuloy mo ’yon ngayon.
Itutuloy?
Iiwan mo na siya.
Patay na’ng pag-ibig mo.
Ano ’yon?
“O, Zeus, diligan mo ang mga tanim namin.”
“O, Zeus, bigyan mo kami ng ulan.”
Maligayang Olympia!
Walang anuman!
Anak ng…
Huwag gano’n!
Ano’ng ginagawa mo?
REYNA NG MGA DIYOS
ASAWA NI ZEUS
AT KAPATID DIN
Tingnan mo ’to. Gaya ba ’to ng dati?
Oo naman.
Tingnan mo nang mabuti. Tingnan mo…
Sagradong bagay ang Meandros.
Hangga’t dumadaloy ’yon, maghahari si Zeus.
Parang nakita kong pumitik.
Normal na normal naman.
-Sigurado ka? -Oo.
-Gaya pa rin ’to ng dati? -Oo.
-Tiningnan mo nang mabuti? Sige. -Oo.
-Sigurado ka? -Oo.
Almusal.
Nasaan pala ang anak natin?
’Yong anak mo?
Malay ko.
DIYOS NG KALAYAWAN, KABALIWAN,
AT KAHIBANGAN
TADHANA NG FALAFEL
Gusto mo ba’ng trabaho mo?
Oo naman!
-Bagot na ’ko sa ’kin. -Ano’ng trabaho mo?
Nagtatrabaho ako sa tatay ko. Pero di niya ’ko sineseryoso.
Para sana sa mga mortal.
Sa mga tao.
Magaling ako sa kanila. Gusto ko sila.
Gusto kong may magawa pa.
Gusto ko ng higit na responsabilidad.
Parang paglipat sa HR, gano’n?
HR, tama! Oo!
Sabihin mo ang nararamdaman mo.
Hindi uubra sa kanya ’yong gano’n.
Hindi siya tatablan no’n.
Hala, reregaluhan ko pa siya!
Birthday ba niya?
Parang gano’n na nga. Ano’ng ireregalo ko? Nasa kanya na ang lahat.
Ang pinakaespesyal na ibinigay sa ’kin ng anak ko…
Ano ’yon?
Relo.
Di matutumbasan ang oras ng pagsasama-sama.
Ang ganda no’n.
Kakaiba si Dionysus.
Mortal ang nanay niya pero ginawa siyang ganap na diyos ni Zeus.
A, umabot ka!
Magaling!
May mga nainis do’n.
Hello.
Uy.
Ginawa ngang bubuyog ni Hera ang nanay ni Dionysus.
Gusto mo ba ng honey?
Uy, tingnan n’yo.
Ipapakita na nila ’yong bantayog na ginawa nila para sa ’tin sa Krete.
Pagkatapos nito.
Paborito ko ang parteng ’to.
Kasama natin ngayon dito si Agatha ng Heraklion
na siyang handang mag-alay ng sarili at mamatay sa ngalan ng Olympus…
Agatha.
Salamat, Agatha.
Iho, tingnan mo, ang pangit ng sapatos ni Agatha.
A, oo. Pa…
May regalo ako sa ’yo.
Talaga?
Di nga?
Grabe.
Ang batang ’to.
-’Tong… -Buksan mo na!
Uy, relo.
Oo, kasi di matutumbasan ang oras ng pagsasama-sama.
Ayos ’yon.
Tama, pero may relo na ’ko,
at galing ’to sa kaibigan nating si Hercules.
Parang agimat ’to. Parang pampasuwerte.
Pero galing ’to sa ’kin, Pa.
Ba’t di mo subukang isuot?
-Subukan? -Oo, subukan mo.
Sige.
Heto.
-Ayoko. -Ayaw mo?
Ayoko.
Pasensya na.
Ball boy?
Pakilagay ’to, at pakiingatan mo ’to,
sa tabi ng kagila-gilalas na baboy na galing Athens.
Wag kang magmaktol.
Ganyan.
Uy.
Huwag mong ganyanin ’yang upuan.
Huwag.
Pa, may sasabihin ako.
Sige, sabihin mo.
Nababagot ako.
Teka. ’Yong Pangulong Minos na ’yon?
Mga mamamayan ng Krete,
pinagpalang Olympia…
Isa siyang hangal.
’No?
Pa, seryoso ako. Gusto ko ng promotion.
Gawin mo ’kong diyos ng pag-ibig o digmaan o karunungan.
Kahit anong seryoso, ’yong may tunay na impluwensya.
Ano?
Ano ka ba, Dionysus?
Ayos lang maging medyo pipitsugin. May kanya-kanya tayong puwesto.
-Putang ina ka. -Oy.
Wag mong tawaging puta ang nanay mo.
Di siya ang nanay ko.
Humingi ka ng tawad.
Ayoko.
Humingi ka ng tawad.
Sorry.
Pinapatawad na kita.
Suko na ’ko.
Wag matigas ang ulo mo. Umupo ka.
Magpakabait ka naman.
Nasa pangalan mo nga ’yon. Dio-nice-us.
Tingnan mo, ang pormal.
Nakakatuwang selebrasyon ’to. Taon-taon.
Sa totoo lang, naaantig ako.
-Nakakataba ng puso na panoorin… -Oy.
Kaya ako lang ang anak mong bumibisita pa.
Nakakabigo siya.
Hindi…
-Saan ako nagkamali sa kanya? -Mahal, hindi gano’n.
Gano’n, kasi tama siya.
Walang umuuwi sa mga bata.
Mahal, nandito ako para sa ’yo.
…alam n’yong makabuluhang magsikap para sa kanila.
Heto na!
Ngayong araw, ikinararangal kong ihandog ang bantayog na alay sa mga diyos…
Sige na! Tara!
Pinagpalang Olympia.
Tara na! Sige na!
MGA DE PUTANG DIYOS
Ano ’yon?
Sino’ng gumawa nito?
Zeus…
Sino’ng gumawa nito?
Hindi naman ’yon ang iniisip ko, ’no?
MGA DE PUTANG DIYOS
-Tae ba ’yon? -Sino’ng lumapastangan sa mga diyos?
-Sino’ng bumangga sa pamilya ko? -“Mga de putang diyos”?
Zeus…
“Mga de putang diyos”?
-Panlalapastangan. -Zeus, kalma lang.
Mortal, huwag ngayon.
-Ngayon talaga? -Zeus.
Hindi puwede.
Malilintikan sa ’kin at lilipulin ko ang mga tarantadong…
Hindi.
Napag-usapan na natin ’to.
Nag-uutos ang maykapangyarihan.
Ilang lapastangan lang ’yon. Di sila pinag-aaksayahan ng oras.
Ipaubaya mo na lang kay Poseidon.
-Ako mismo… -Hindi.
Zeus, ikaw ang hari ng mga diyos.
Ikaw ang hari ng mga diyos.
Hindi banta sa ’yo ang mga mortal.
PAGBABALIK-BUHAY
PARALUMAN
BAGONG ALBUM, MAPAPAKINGGAN NA
Siyang may buhay na hapis…
Uy.
Ayos ka lang ba?
Ano’ng gusto mo, magandang balita o masamang balita?
Masama lagi.
Maling cereals yata ang nabili ko.
Pero…
Ano?
Ang magandang balita,
may libreng laruan ’to.
Ayos ’yan.
Ayos na ayos.
Ano ’yong tinutugtog mo kanina?
Bakit? Nagustuhan mo?
Kasi mukhang napatulog no’n si Dennis.
Dennis. Nasaan si Dennis?
’Yon ang unang tutugtugin ko sa palasyo
kung malilinis agad ’yong tae sa bantayog.
-Ano? -Di mo nabalitaan?
’Yong bantayog sa palasyo.
A, oo. Napanood ko ’yon.
Gawa raw ’yon ng mga Trojan.
-Ang galing nila do’n. -Oo.
Miss na miss kita kaninang umaga.
Ayoko kapag wala ka rito.
Ano’ng tawag do’n?
Do’n sa kanta?
Gusto mo ba nito?
’Yong kanta, Orpheus?
“Eurydice”.
Bakit?
Pangalan ko talaga? Ginawa…
Ginawa ko na ’yong poster…
Akala ko gusto mo ’yong poster.
Hala, di mo gusto ’yon?
Hindi, ano…
Ano lang…
Ano ’yon?
Ewan ko. Di ba puwedeng mahalin mo na lang ako nang tahimik?
Bale…
Hindi.
Masama ba ’yon?
Hindi.
Riddy?
Riddy…
Ano’ng problema?
Walang katulad ang kalungkutan sa unti-unting pagkaupos ng pag-ibig mo.
Lalo na kapag di pa alam ng kabiyak ng puso mo.
Ngayon na ’yon.
Hindi pa ngayon ’yon para kay Riddy.
Hindi buo ang loob niya.
Hindi pa.
Letse.
Hi. Oo. Pasensya na.
Five minutes.
Pasensya na.
Sige na.
Tao po?
Tao po? Alam kong nakikita mong nakatayo ako rito.
-Pasensya na, Calli. -Pagbuksan mo ’ko.
-Pasok ka. -Salamat. Zeus ginoo.
-Hinihika ako kapag late ka. -I love you.
-Hi, Cal. -May kotseng susundo sa ’yo.
-Magta-taxi na lang ako. -Ha?
-Taxi? -Oo! Tanda mo pa ’yon?
Naku, nakapag-book na ’ko.
-Pasensya na. -Sige.
Pupunta ka naman, di ba?
-Ha? -Mamaya.
-Siyempre naman. -Sige.
Oo nga pala. Mahal kita.
Mahal din kita. Tara na. Ayos ’yan.
-Mag-iitim ka? -Oo.
-Sige. -Gusto ko ’to.
Ano ka ba, Zeus?
Tama siya.
Ikaw ang hari ng mga diyos.
Hari ng mga diyos.
Hari…
ng mga lintik na…
Anak ng…
Lintik ’yan. Ano ’to?
Letse. Ano ’to?
At nagsimula na nga.
Ako nga pala ’to.
Hi.
Nakakatuwa ba ’ko?
Sabi niya sa may-ari ng atay na pinapatuka niya araw-araw sa agila.
Ano ka ’ka mo?
Nakakatuwa ba ’ko? Natutuwa ba sa ’kin ang mga tao?
Mukha bang di nila gusto ang presensya ko?
Ano’ng sinasabi mo?
Naaalala mo bang dati-rati, kapag Araw ng Olympia, nag-iihaw tayo?
Kumpleto tayo. Nagsasayaw paikot sa Meandros.
-Oo. -Ang gaganda ng sinasabi ng mga bata.
Sagrado kaming nagtatalik ni Hera sa liwanag ng buwan
at gumagawa ng mga alaala taon-taon.
Ano naman ang…
Nakikita mo ’to?
Ano ka ba?
Makinig ka. Ang propesiyang ’to…
Zeus…
Mukhang nagkakatotoo na ’to.
Nangyayari na.
Basahin mo.
Alam ko na ’yan…
Basahin mo.
Sige na.
“Guguhit at kaayusa’y guguhitan; lipi’y babagsak, sa káos ang kinabukasan.”
“Guguhit.”
Kita mo ’to?
Kita mo ’tong kulubot dito?
’Tong patayong kulubot? Sandali lang.
’Yon ang sinasabing guhit!
Kanina ko lang nakita.
Imortal dapat ako.
Aba, ano ’yon?
Tumatanda ako?
-Zeus… -Ano’ng sunod, rurupok ang buto ko?
Uurong ang gilagid ko? Kailangan ko na ng pampadumi?
“Kaayusa’y guguhitan” ang sabi.
Naku, kaibigan, ginuguhitan na ’ko.
Base sa kilos ng mga mortal. Nanlalapastangan na sila.
Binaboy nila ang bantayog ko.
Gusto nila ’kong pabagsakin.
Alam mo’ng nakita ko sa Meandros?
Ano?
Pitik.
Napagod pati bayag ko sa pag-aalaga sa pamilyang ’to nang maraming taon
para lang hayaan ’tong bumagsak.
Prometheus, nando’n ka! Alam mo ’yon!
Nakita mo’ng pinagdaanan ko sa tatay ko!
’Yong buang na ’yon.
Oo.
Hindi ba ’ko dapat nababahala na lahat ng itinayo kong ’to,
puwedeng gumuho, puwedeng mawasak?
Magsalita ka naman.
-Magsalita ka! -Zeus…
Ano ka ba?
Ikaw ang hari ng mga diyos. Walang makakaapekto sa ’yo.
Hindi matutupad ang propesiya. Pangmortal lang ’yon.
Wala kang bagong kulubot. Hindi pumipitik ang Meandros.
’Yong bantayog, katamaran ni Poseidon ’yon at di niya dinidisiplina ang bayan niya.
Hindi ka mapapabagsak.
Salamat.
Salamat, kaibigan.
Walang anuman.
Nakakasuyang gurang.
Pero mahal ko siya.
Siya ang nag-iisang kaibigan ko.
Pambihira ’yon.
Sige.
Nagsinungaling ako kay Zeus.
Puwedeng matupad ang propesiya.
Puwedeng-puwede siyang mapabagsak.
At kung mamulat ang mga dapat mamulat,
mapapabagsak siya.
Pipitsugin daw. Pipitsugin ako? Pipitsugin ba ’to?
Aarestuhin ang sinumang mahuhuling nagkukupkop sa Trojan 7.
Mga terorista at erehe sila.
Mga de putang diyos!
Putang ina!
Dapa ka lang!
Tarantadong Trojan!
-May yosi ka ba? -Tumigil na ’ko.
-Mabuti. -Tumigil ka na rin.
Titigil din ako!
Sumali ako sa mga session sa templo.
Baka may leaflet pa ’ko…
-Babalik ako agad! -…para sa ’yo. Ha?
-Uy! -D’yan ka lang!
Sira-ulo. Sira-ulo siya.
Benteng Boreas nga.
Okay na.
Uy!
Ikaw siya, ’no?
Siguro?
Grabe! Grabe ’to!
Grabe!
Pa-autograph sa ulo?
Sige. Okay.
I love you.
I love you din.
Uy! Halika na rito!
Si Orpheus ’yon!
Si Orpheus talaga!
Maganda ang buhay?
Oo.
Malupit ’yon minsan, ’yong pinagkaiba ng hinuha at realidad.
CALLI TUMATAWAG
Puwedeng pahinto sa tabi?
Good luck! Fan na fan mo ’ko.
Siya si Ari. Tandaan n’yo. Mahalaga siya. Babalikan natin siya.
Salamat.
Di niya ’ko pinagkakatiwalaan o pinahahalagahan.
’Yon ang puno’t dulo ng lahat ng ’to.
Ipapakita ko sa kanya ang kaya kong gawin.
Ano’ng pangalan mo?
Julius.
Gusto mo ba’ng payo ko?
Sige.
Alamin mo ang papel mo para sa ’yo, hindi para sa tatay mo.
Heto.
Uy. Five minutes na lang.
Nandito ba si Riddy?
-Kailangan ko siya rito. -Oo, kararating lang niya.
Sige.
-Pahintay ako? Sandali lang ’to. -Itatabi ko ’to.
Excuse me?
Ano ’yon?
Mangungumpisal ako sa tacita.
Ngayon na?
Oo. Ngayon na.
Ipinagtatapat ng mga mortal sa mga tacita ang mga bagahe sa isip at puso nila
nang walang kamalay-malay na itinatabi ni Hera ang mga inaamin nila.
Napapalakas siya no’n.
Patawarin n’yo ’ko at nangaliwa na naman ako.
Ba’t ba ’ko ganito?
Naaalo no’n ang hungkag niyang puso.
Kinamumuhian ko siya, kahit dati pa. Sa umpisa pa lang.
Nasa harap mo ang tacita.
Nawa’y lunurin ng katahimikan ang pasanin mo.
Nawa’y maibsan ni Diyosang Hera ang pighati mo.
Vero.
Hi, Ma.
Kumusta ka na?
Pinagpalang Olympia.
Magpailalim tayo sa mga diyos at dakilain natin sila.
Vero.
Sisimulan ko ’to sa ngayon ko lang tutugtugin.
Para ’to sa taong kumukumpleto sa ’kin.
Paulit-ulit na nagliligtas sa ’kin.
Ayaw niyang sinasabi ko ’yon pero totoo ’yon.
Nandito siya ngayon.
Riddy!
Mahal na mahal kita.
Hindi ko na mahal si Orpheus.
Dapat ko siyang mahalin pero…
di ko na siya mahal.
Di na ’ko ang sarili ko. Sa kanya na ’ko. Misis niya. Paraluman niya.
Kailangan ko siyang iwan.
Pero di ko kaya.
Bakit?
Dahil sa ’yo.
Alam mo, no’ng…
Akala ko dati magbabago ang isip mo.
Nagdarasal ako no’ng bata pa ’ko.
Hiniling ko kay Hera na ibalik ka niya sa ’kin.
Inabot ako nang gaano katagal? Sampung taon?
Para malinawang hinding-hindi ka na uuwi?
Na-miss mo ba ’ko?
Ha?
Sabihin mo ang dapat kong gawin.
Pakiusap.
Alam ko ang propesiya ko, Ma.
Ayoko no’n. Tulong mo ang gusto ko.
’Yon ang gusto ko.
Wala silang pakialam, ’yong mga diyos.
Ipinagpalit mo ’ko sa kanila.
Ibinigay mo ang dila mo pero wala silang pakialam sa ’yo.
Wala silang pakialam sa kahit sino sa ’tin.
Putragis silang lahat.
Narinig mo ba ’ko?
Itinatakwil ko sila.
Itinatakwil ko ang mga diyos.
Tumahimik ka.
Bye, Ma.
Bawat oras, bawat sandali ng pighati
O, nakatadhana tayo hanggang Asphodel
O, magkahawak-kamay Sa ilog ako’y iyong tangan-tangan
Ako’y…
Bibig nati’y nagtatagpo Sa hangi’y nagsasalo
Labis-labis bang Langhapin ang ibinibigay mo?
Labis-labis ba’ng Bigat ng pasang pag-ibig na ito?
Pero ako’y…
Lalanghapin anuman ang iyong alay
Magiging realidad at magiging haraya
Sa paglipas ng mga araw at gabi
Sa buhay na hapis
O, ako’y…
Dahil ika’y aking buhay at kamatayan
Pag-isip sa iyo’y rinig na’ng kundiman
Sa paglipas ng mga araw at gabi
Sa buhay na hapis
O, sa pagpupuyos
At sa sidhi’t silakbo
O, sa aking diwa’y ikaw ang bumabalot
O, nakakahapo ba’ng Bigat ng pasang pag-ibig na ito?
Labis-labis bang Langhapin ang ibinibigay mo?
Pero ako’y…
Lalanghapin anuman ang iyong alay
Magiging realidad at magiging haraya
Sa paglipas ng mga araw at gabi
Sa buhay na hapis
O, ako’y…
Dahil ika’y aking buhay at kamatayan
Pag-isip sa iyo’y rinig na’ng kundiman
Sa paglipas ng mga araw at gabi
Sa buhay na hapis
Oy!
Sinabi kong iiwan mo siya ngayon.
Iiwan mo ang lahat ngayon.
GUGUHIT AT KAAYUSA’Y GUGUHITAN…
Dapat n’yong malaman na sa mga propesiya…
…LIPI’Y BABAGSAK, SA KÁOS ANG KINABUKASAN
…walang magkaparehong propesiya.
’Yon ang akala.
“Guguhit…”
Nandito.
Wala rito.
Nalintikan na.
Ano…
Pasensya na.
Ano…
Hades, Panginoon ng Kamatayan, handog namin sa ’yo ’tong anting-anting…
Punyeta!
Hindi ko kaya.
Puwedeng ikaw na lang? Nakikiusap ako.
Hades, Panginoon ng Kamatayan,
handog namin sa ’yo ang mortal na si Eurydice.
Tanggapin mo ang barya niya at ligtas mo siyang paraanin sa Guwang.
Basbasan mo ang kanyang pagdaan,
ang Pagbabalik-buhay para sa lahat ng kaluluwa ng tao.
Nawa’y maluwalhati ang pagdaan ni Eurydice.
Sa ngalan ng Olympus, kami’y nananalangin.
Vero.
Alam na ni Dionysus ang papel niya.
Tulungan si Orpheus.
Gagawin lahat ni Orpheus mabawi lang si Riddy.
Kahit ano pa ’yon.
Ang magandang balita, may libreng laruan ’to.
Bigyan mo ’ko ng baril.
Sige, Riddy.
Pupuntahan…
Pupuntahan kita para makapiling ka.
Hoy!
Punyeta!
Putragis.
Punyeta.
Hindi puwede…
Hindi puwede!
Ba’t naman gano’n, ’tol?
Masakit ’to!
Ano…
Sorry.
Ba’t mo naman ako pinaputukan?
Hindi ko sinasadya.
Paano kung di mo kailangang mamatay para makita uli ang asawa mo?
May paraan.
Sino ka?
Saka ba’t di ka duguan?
Di nagdurugo ang mga diyos.
Dapat n’yo ring malaman tungkol sa mga propesiya
na mga mortal lang ang nakakatanggap no’n.
Hindi isinilang na diyos si Zeus.
Hindi siya ang maylikha.
Katulad n’yo siya dati.
Kaya kayang-kaya n’yo siyang mapabagsak.
Isang milenyo ko nang hinihintay
na magtagpo ang mga nakatakda sa takdang lugar sa takdang oras.
Ito ang tanging pagkakataon natin.
Guguhit…
at kaayusa’y guguhitan…
lipi’y babagsak…
sa káos ang kinabukasan.
Nagsalin ng Subtitle: Maui Felix