Chámome Prometeo.
Algúns teredes oído falar de min. Non vos preocupedes se non.
Por agora só necesitades saber que son un prisioneiro.
Por que?
Porque sei demasiado sobre certa persoa.
Aquí é onde vive.
MONTE OLIMPO
O poder pode darche moitas cousas…
mais rara vez bo gusto.
Mirade que camiñar.
Extraordinario.
En fin, chámase…
Si.
Bendita Olimpia, mortais.
Hoxe é un día sagrado no que me honrades.
Facédelo ben?
Facedes.
Facédelo, mais non deberiades.
É un cabrón de proporcións épicas.
Mais non vos preocupedes. Hai un plan para derrubalo.
O plan inclúe tres humanos e unha profecía.
O primeiro humano vive aquí na Terra.
En Creta, para ser exacto.
BENDITA OLIMPIA
ZEUS É COLEGA MEU
FELIZ OLIMPIA
FELIZ OLIMPIA!
SAÚDOS DESDE HERACLIÓN
VILA TRACIA
Esta é Eurídice.
Prefire Riddy.
Non ten nin idea do papel que terá na caída de Zeus.
Que estou a facer, Dennis?
Que me pasa?
Impórtache unha merda, non si?
Agora mesmo, ten outras cousas na cabeza.
"Asuntos do corazón." Creo que así os chamades.
GRANOLA DE XEA
TALÓN DE AQUILES - CEREAIS
FLOCOS ESPARTANOS
Non te decides?
Non, en realidade non é para min.
O meu marido pediume algo en concreto,
mais non recordo que dixo.
Non o estaba escoitando.
Iso é malo?
Son unha mala persoa?
Non o es.
Mais iso non é un sorriso. Iso é un berro.
Que?
Atención, clientes.
Tridentes de xoguete, agora a metade de prezo.
Benvidos á festa do Día de Olimpia en Creta.
Comezará co sacrificio humano anual.
Vero.
- Despois, Ariadna… - Perdoe? Señora?
Tamén quere iso?
A granada?
Si, desculpe. Grazas.
Feliz Olimpia.
Xa.
Faga o favor de soltarme!
Pois non se resista!
Déixeme en paz! Sólteme!
Sólteme!
- Que fai? - É unha ladroa.
- Todos o son. - Que roubou?
Comida de gato.
Todos rouban.
Mesmo os deuses. Sobre todo eles. Róubannos as almas.
- Agora tamén blasfema. - Mentiras!
- Dávos igual! - É culpa miña. Págoo eu.
Por que non escoitades?
- Xa o pago eu. - Dígovolo e nada!
- Grazas. - Toda súa.
Estás ben?
Ninguén cre o que digo, mais todo se cumpre.
Díxenlles o do cabalo.
Díxenlles o do home agachado dentro.
Díxenllelo!
Oe!
Róubannos as almas.
Quen es?
Chegou o día.
De que estás a falar?
Cada mañá pensas: "Talvez hoxe," e nunca o fas.
Mais hoxe faralo.
Facer que?
Deixaralo.
O teu amor está morto.
Que diaño?
"Por favor, Zeus, rega os nosos cultivos."
"Por favor, Zeus, que chova."
Feliz Olimpia!
Non hai de que!
Que carallo…?
- Non fagas iso! - A que andas?
RAÍÑA DOS DEUSES
ESPOSA DE ZEUS
Este chisme está igual ca sempre?
Está, si.
Non, mírao ben.
O Meandro é unha estrutura divina.
Mentres flúa, Zeus reinará.
Creo que vin un escintileo.
Ten un aspecto normal.
- Estás segura? - Estou.
- Está igual ca sempre? - Si.
- Fixácheste ben? - Si.
- Vale. Estás segura? - Estou.
Almorzo.
E noso fillo, por certo?
Teu fillo? Nin idea.
DIONISO
REI DO PRACER, A LOUCURA
E O FRENESÍ
PANOPEO
O DESTINO DO FALAFEL
Gústache o teu traballo?
Moito!
- A min abúrreme o meu. - Que fas?
Traballo para meu pai, mais non me toma en serio.
Podo axudar cos humanos.
Coa xente.
Dánseme ben. Gústanme.
Quero involucrarme máis.
Quero máis responsabilidades.
Ou sexa, traballar en recursos humanos?
Recursos humanos, iso mesmo! Si!
Pois dille como te sentes.
Iso non funciona moi ben con el.
Os sentimentos non son o seu.
Merda, o seu agasallo!
É o seu aniversario?
É. Máis ou menos. Mais que lle compro? O tío ten de todo.
Sabes cal foi o mellor regalo de meu fillo?
Cal?
Un reloxo.
Porque o tempo xuntos vale ouro.
Que bonito.
Dioniso é diferente.
Súa nai era mortal, mais Zeus converteuno en deus completo.
Ben! Viñeches!
Estupendo!
O que irritara a xente.
Ola.
De feito, Hera convertera a nai de Dioniso en abella.
Un pouco de mel?
Mirade.
Están a piques de desvelar un monumento dedicado a nós en Creta.
Despois desta parte.
Encántame esta parte.
E aquí temos a Ágata de Heraclión,
disposta a morrer en nome do Olimpo como sacrificio humano consentido.
Ágata.
Grazas, Ágata.
Ala, mira que zapatos tan feos leva Ágata.
Si, xa. Papá, tróuxenche un agasallo.
En serio?
Que?
Mi madriña.
Meu querido fillo.
- Si. - Ábreo!
Vaia. Un reloxo.
Si, porque o tempo que pasamos xuntos vale ouro.
Ben dito.
Si, mais xa teño reloxo,
e este deumo o noso bo amigo Hércules.
É unha especie de talismán, coma un amuleto da boa sorte.
Pois este é un regalo meu, papá.
Por que non o probas?
- Probalo? - Si, próbao.
Vale.
Si.
- Non. - Non?
Non.
Perdoa.
Recollepelotas?
Podes pousar isto con moito coidado
ao lado dese porco marabilloso que nos enviaron de Atenas?
Non te ralles.
Iso é.
Oe.
Non fagas iso coa cadeira.
Non o fagas.
Quería falar contigo.
Ben, dime.
Estou aburrido.
Espera. Mira o presidente Minos.
Cidadáns de Creta, bendita Olimpia…
É un paspán.
Sabes?
Non, papá, falo en serio. Quero un ascenso.
Ser o deus do amor, da guerra, da sabedoría…
Non sei, algo serio, algo decente e con influencia.
Que foi?
Dioniso, non ten nada de malo ser un ninguén.
Cada un ten o seu lugar.
- Vai ao carallo. - Ei.
Non mandes a túa nai ao carallo.
Non é miña nai.
Descúlpate.
Non.
Descúlpate.
Perdoa.
Perdoado.
Ríndome.
Non sexas maleducado. Senta.
Intenta ser amable.
Non custa tanto, Dioniso.
Mira que formal…
É un evento encantador.
Non teño palabras, a verdade.
É moi bonito.
Ei. Non me estraña que sexa o único fillo que te visita.
É unha decepción.
Non…
- Que fixen mal con el? - Nada, querido.
Fixen, porque ten razón. Ningún deles vén pola casa.
Querido, tesme a min.
…porque traballar para eles nunca é en van.
Alá imos! Vale!
É un honor desvelar un monumento dedicado aos nosos deuses.
Amosádemo!
Bendita Olimpia.
Quero velo xa!
AO CARALLO COS DEUSES
Que é iso?
Quen fixo isto?
Zeus…
Quen foi?
Non é o que creo que é, ou si?
- Iso é merda? - Quen profanou os deuses?
- Quen reta a miña familia? - "Ao carallo"?
Zeus…
"Ao carallo cos deuses"?
- Iso é blasfemia. - Cálmate.
Humano, hoxe non.
- Neste día? - Zeus…
Non.
Vou eliminar estes cabróns da face da puta Terra…
Non.
Xa o falamos.
O poder é delegación.
Só son uns cantos blasfemos. É indigno de ti.
Chama a Poseidón.
- Eu mesmo… - Non.
Zeus, es o rei dos deuses!
Es o rei dos deuses.
Os humanos non son unha ameaza para ti.
RENOVACIÓN
ORFEO MUSA
NOVO ÁLBUM DISPOÑIBLE - ORFEO
VILA TRACIA
Vida amarga para un home…
Ola.
Todo ben?
Queres as boas ou as malas novas?
Sempre as malas.
Creo que me enganei de cereais.
Mais…
Que?
As boas novas son
que estes traen un xoguete.
Vale, iso é bo.
Moi bo.
Que canción estabas a tocar?
Por que? Gustouche?
Creo que fixo adormecer a Dennis.
Dennis.
Onde está Dennis?
Vou abrir con ela no palacio
se lle quitan a merda ao monumento a tempo.
- Que? - Viches as noticias?
O monumento no palacio.
Ah. Non, si. Vino.
Din que foron os troianos.
- Ben por eles. - Si.
Boteite moito de menos esta mañá.
Odio cando non estás aquí.
Como se chama?
A canción?
Que tal, pequecho?
A canción, Orfeo?
"Eurídice."
Que?
O meu nome? Eu xa…
Fixen o do póster, eu…
Cría que che gustaba o póster.
Merda, non che gusta?
Non, é que…
É só que…
Que?
Non sei. Non me podes querer en silencio?
Pois…
Non.
Tan malo é iso?
Non.
Riddy?
Riddy…
Que pasa?
Non hai soidade como a que sentes
con alguén a quen estás deixando de amar.
Sobre todo cando esa persoa aínda non o sabe.
Chegou o día.
Riddy non quere que hoxe sexa o día.
Non é valente abondo.
Aínda non, polo menos.
Merda.
Ola. Si. Perdoa.
Cinco minutos.
Síntoo.
Ups.
Marcha.
Ola?
Ola? Sei que ves que estou aquí.
- Perdoa, Calli. - Abre a porta.
- Adiante. - Grazas. Mi madriña.
- Cando tardas, dáme asma. - Quérote.
- Ola, Cal. - Virá un coche por ti.
- Collerei un taxi. - Que?
- Un taxi? - Si! Recórdalos?
Non, xa o reservei.
- Perdoa. - Vale.
Vas ir, non si?
- Que? - Esta noite.
- Si, por suposto. - Vale.
Ah, por certo, quérote.
Si, eu tamén. Vamos. Que bonito.
- Vas ir de negro? - Si.
- Vale. - Gústame, sabes?
Veña, Zeus.
Ten razón.
Es o rei dos deuses.
O rei dos deuses.
O rei…
dos malditos…
Que…?
Que carallo é isto?
E así comeza.
Ese son eu, por certo.
Vaia!
Ola.
Son simpático?
Dille á persoa cuxo fígado fai picar por unha aguia cada día.
Que se es que?
Son simpático?
Caio ben á xente?
Non parecen aceptarme.
De que estás a falar?
Recordas que adoitabamos grellar o Día de Olimpia?
Toda a cuadrilla bailaba arredor do Meandro.
- Si. - Os rapaces facían brindes.
Eu realizaba o coito celestial con Hera
á luz da lúa, creando recordos.
Cada ano.
Que…?
Ves isto?
Veña, ho.
Escoita. Esta profecía…
Zeus…
Creo que vai pasar.
Está a pasar.
Lea.
Sei o que pon.
Dixen que a leas.
Por favor.
"Nace unha liña, decae a orde, cae a familia e o caos xorde."
"Nace unha liña."
Ves isto?
Esta engurra de aquí?
Esta engurra vertical? Non.
Esa é a liña!
Acabo de vela.
Suponse que son inmortal.
Que é iso?
Envellezo?
- Zeus… - Perderei tamén densidade ósea?
Sufrirei recesión xenxival? Necesitarei cirolas pasas?
"Decae a orde." Iso é o que di.
Estou a decaer, meu.
Estou. Os humanos parecen crelo. Blasfeman.
Profanaron o meu monumento.
Quérenme derrocar.
Sabes que vin no Meandro?
Que?
Un escintileo.
Traballei coma un burro por esta familia demasiados putos anos
como para sentar a ver como cae.
Ti estabas alí! Sábelo!
Viches polo que tiven que pasar con meu pai!
Ese psicópata do carallo.
Si.
Non debería preocuparme que todo o que construín
poida derrubarse, acabar feito anacos?
Por favor, di algo.
- Algo! - Zeus, veña.
Es o rei dos deuses. Nada che pode facer dano.
Non pode pasar. As profecías son para os humanos.
Iso non é unha engurra nova.
O Meandro non escintila.
O do monumento é Poseidón a ser preguizoso coma sempre
e a non manter orde na cidade.
Non te poden destruír.
Grazas.
Grazas, bo amigo.
Non hai de que.
Vellouco repugnante.
Mais quéroo.
É o meu único amigo no mundo.
Non é iso algo extraordinario?
Ben.
Mentinlle a Zeus.
A profecía pode cumprirse.
Pódeno destruír por completo.
E se certas persoas abren os ollos, hano destruír.
"Un ninguén." Como vou ser un ninguén?
Todo aquel que dea asilo a algún dos 7 Troianos será arrestado.
Son terroristas e blasfemos.
Ao carallo cos deuses!
Que diaño?
Quieto!
Troiano de merda!
- Tes un pito? - Deixeino.
- Que ben. - Ti deberías.
Fareino!
Asistín a unhas sesións no templo.
Igual teño algún folleto…
- Agora volvo! - …por aquí. Que?
- Ei! - Non marchedes!
É un chalado.
Vinte Boreas, por favor.
Deixa estar.
Ei!
Es ti, non si?
Talvez?
Hostia!
Ala!
Fírmasme a cabeza?
Si, claro.
ORFEO
Quérote.
Eu tamén te quero.
Ei! Ven aquí!
Ese é Orfeo!
O puto Orfeo!
Que boa vida, eh?
Si.
A fenda entre a percepción e a realidade pode ser cruel.
CONCERTO DE OLIMPIA ORFEO
CALLI CHAMADA ENTRANTE
Pare aquí, por favor.
Boa sorte! Son unha gran fan.
Esa é Ari. Recordádea. É importante. Volveremos a ela.
Grazas.
Non confía en min, non me valora.
Todo se reduce a iso.
Amosareille de que son capaz.
Como te chamas?
Julius.
Un consello, Julius?
Claro.
Atopa un propósito para ti, non para teu pai.
Aquí tes.
Ola. Cinco minutos.
Chegou Riddy?
- Necesítoa aquí, Calli. - Si, acaba de chegar.
Ben.
- Pode agardar? Non tardo. - Darei a volta.
Desculpe?
Si?
Quero unha divulgación coa tácita.
Agora?
Si. Agora.
Os humanos visitan as tácitas para revelar os pensamentos máis escuros,
sen saber que Hera queda coas súas confesións.
Danlle poder.
Pido perdón, xa que volvín ser infiel.
Que me pasa?
E reconfortan o seu corazón ausente.
Odieino sempre. Desde o comezo.
Velaquí a tácita.
Que falarlle a quen non fala te console. Que Hera alivie a túa dor mortal.
Vero.
Ola, mamá.
SEGURIDADE
Como estás?
Bendita Olimpia, sometámonos aos deuses e honrémolos.
Vero.
Vou levantar controversia ao comezar con algo novo.
É para a persoa que me completa.
Que me salva repetidamente.
Odia que o diga, mais é certo.
Está aquí nalgunha parte.
Riddy!
Ámote con todo o meu corazón.
Xa non amo a Orfeo.
Debería, mais…
Non o amo.
Xa non son eu mesma. Son súa. A súa muller. A súa musa.
Teño que deixalo,
mais non podo.
Sabes por que?
Pola túa culpa.
Sabes? Eu…
Adoitaba crer que cambiarías de idea.
Cando era pequena, rezaba.
Rezáballe a Hera para que te devolvese.
Levoume, canto foi,
dez anos decatarme de que non ías volver á casa?
Estrañáchesme algunha vez?
Algunha vez?
Por favor, podes dicirme que facer?
Por favor.
Coñezo a miña profecía, mamá.
Non quero iso. Quero a túa axuda.
Iso é o que quero.
A eles dáslles igual, sabes? Aos deuses.
Renunciaches a min por eles.
Cortaches a lingua por eles e non lles importas.
Non lles importa unha merda ninguén.
Así que que lles dean.
Oíchesme?
Desafíoos. Desafío os deuses.
Cala.
Adeus, mamá.
Cada hora, cada momento doloroso.
Estamos destinados aos Asfódelos.
Lévame da man a través do río.
Eu…
Boca a boca. Como se estivésemos pulmón a pulmón.
É demasiado se respiro o aire dos teus pulmóns?
É demasiado vivir baixo o peso deste amor?
Mais eu…
Quero respirar cada alento teu.
Ser a verdade e ser o mito.
Todos os días e todas as noites, ao longo da vida amarga.
Eu…
Porque es a miña vida e a miña morte.
Ti compós a música na miña cabeza.
Todos os días e todas as noites, ao longo da vida amarga.
A través das chamas e dos momentos máis intensos.
Envolvereime de recordos teus.
É demasiado vivir baixo o peso deste amor?
É demasiado se respiro o aire dos teus pulmóns?
Mais eu…
Quero respirar cada alento teu.
Ser a verdade e o mito.
Todos os días e todas as noites, ao longo da vida amarga.
Eu…
Porque es a miña vida e a miña morte.
Ti compós a música na miña cabeza.
Todos os días e todas as noites, ao longo da vida amarga.
Ei!
Díxenche que o deixarías hoxe.
Déixasnos a todos hoxe.
Debedes saber algo sofre as profecías.
Non hai dúas iguais.
Supostamente.
"Nace unha liña…"
Aí está.
Aí non.
Merda.
PARAMÉDICO
Eu…
Perdón.
Eu…
Hades, señor da morte, ofrecémosche este amuleto…
Merda!
Non podo.
Pode facelo vostede? Por favor.
Hades, señor da morte, ofrecémosche esta mortal, Eurídice.
Acepta a súa moeda e concédelle un paso seguro a través do Portal.
Bendice a súa transición gloriosa,
a Renovación de todas as almas humanas.
Gloria a Eurídice.
En nome do Olimpo, pedímoscho.
Vero.
Dioniso atopou o seu propósito.
Axudar a Orfeo.
Orfeo fará o que sexa por recuperar a Riddy.
O que sexa.
As boas novas son que estes traen un xoguete.
Quero unha pistola.
Ben, Riddy.
Vou…
Voume reunir contigo.
Ei!
Hostia!
Meu deus.
Merda.
Non…
Non!
A que cona veu iso?
Esta merda pica!
Eu…
Síntoo.
Por que me disparaches?
Non era a miña intención.
E se che digo que podes ver a túa muller sen morrer?
Hai unha forma.
Quen es?
Por que non estás sangrando?
Os deuses non sangran.
Outra cousa que debo dicir sobre as profecías
é que só os humanos as reciben.
Zeus non foi sempre un deus.
Non vos creou.
Adoitaba ser un de vós.
Por iso pode ser destruído por vós.
Levo miles de anos esperando
a ver a xente axeitada no lugar axeitado no momento axeitado.
É a nosa única oportunidade.
Nace unha liña, decae a orde…
cae a familia…
e o caos xorde.
Subtítulos: Lorena Pereiras