Adım Promete.
Bazılarınız beni duymuş olabilir. Duymadıysanız endişe etmeyin.
Şimdilik tutsak olduğumu bilin yeter.
Neden tutsağım?
Çünkü birisi hakkında fazla şey biliyorum.
Burada yaşıyor.
OLİMPOS DAĞI
Güç kişiyi birçok şeye ulaştırabilir.
Ama illa zevk sahibi etmez.
Şu yürüyüşe bakın.
İnanılmaz.
Neyse, adı…
TANRILARIN KRALI
Evet.
İyi Olimpiyalar.
Fâniler…
Bugün, beni onurlandırdığınız kutsal bir gün.
Peki güzel yapıyor musunuz?
Evet.
Evet ama yapmamalısınız.
Kendisi yüce, katıksız bir piç.
Ama merak etmeyin, onu devirmek üzere bir plan var.
Planda üç insan ve bir kehanet bulunuyor.
İlk insan burada, Dünya'da yaşıyor.
Girit'te.
İYİ OLİMPİYALAR
ADAMIM ZEUS
MUTLU OLİMPİYALAR
MUTLU OLİMPİYALAR!
HERAKLİON'DAN SEVGİLER
VİLLA TRAKYA
Bu Evridiki.
Ridi ismini kullanıyor.
Zeus'un devrilmesinde oynayacağı rolün farkında değil.
Ne yapıyorum ben Dennis?
Niye böyleyim?
Umurunda değil, ha?
Şu anda aklında başka şeyler var.
"Gönül meseleleri" deniliyor galiba.
GAİA GRANOLA
AŞİL TENDONLARI LİFLİ GEVREK
SPARTA GÜCÜ OYUNCAK HEDİYELİ
Karar veremedin mi?
Yok, kendime almıyorum.
Kocam ismiyle söylemişti
ama ne dediğini hatırlamıyorum.
Dinlemiyordum.
Kötü bir şey mi bu?
Kötü biri miyim?
Yok öyle bir şey.
Ama bu, gülümseme değil.
Çığlık.
Ne?
Müşterilerimizin dikkatine. Oyuncak üç dişli mızraklar yarı fiyatına.
Girit'in Olimpiya Günü kutlamalarına hoş geldiniz.
İnsan kurban etme geleneğiyle başlıyoruz.
Vero.
-Sonra Ariadne… -Pardon? Hanımefendi?
O da mı olacak? Nar.
Evet, pardon. Sağ olun.
Mutlu Olimpiyalar.
Evet.
-Bırakır mısın? Bırak! -Boğuşma o zaman.
Bırak! Git başımdan!
Bırak!
-Ne yapıyorsun? -Hırsız.
Herkes hırsız.
-Ne aldı? -Kedi maması.
Herkes çalıyor.
Tanrılar bile. Özellikle tanrılar. Ruhumuzu çalıyorlar.
-Tanrılara küfrün eksikti. -Hepsi yalan!
-Bilmek istemiyorlar! -Öderim.
Niye kimse dinlemiyor?
-Ben öderim. -Anlatıyorum, dinlemiyorlar!
-Sağ ol. -Senin olsun.
İyi misin?
Kimse sözüme inanmıyor ama hepsi gerçekleşiyor.
Atı söylemiştim.
İçinde adamlar saklanıyor demiştim.
Söylemiştim.
Hey!
Ruhlarımızı çalıyorlar.
Kimsin sen?
Bugün o gün.
Neyi diyorsun?
Her gün "Belki bugün" diyorsun ama yapmıyorsun.
Bugün yapacaksın.
Ne yapacağım?
Onu terk edeceksin.
Aşkın öldü.
Nasıl ya?
"Ne olur Zeus, ekinlerimizi sula."
"Ne olur Zeus, yağmur yağdır."
Mutlu Olimpiyalar!
Rica ederim.
Nasıl…
Aman!
-Yapma şunu. -Ne yapıyorsun?
TANRILARIN KRALİÇESİ
ZEUS'UN KARISI
VE KARDEŞİ
-Baksana, aynı mı sence? -E, evet.
Hayır, dikkatli bak. Yani…
Menderes ilahi bir yapı.
Aktığı sürece Zeus hüküm sürer.
-Bir kesinti gördüm sanki. -Gayet normal duruyor.
-Emin misin? -Evet.
-Her zamanki gibi mi? -Evet.
-İyi baktın mı? -Evet.
-Tamam. Emin misin? -Evet.
Kahvaltı.
Bu arada oğlumuz nerede?
Oğlun? Hiç bilmiyorum.
DİONİSOS
HAZZIN, ÇILGINLIĞIN VE MANYAKLIĞIN TANRISI
FELEK FALAFEL
İşini seviyor musun?
Çok.
-Ben sıkıldım. -Ne iş yapıyorsun?
Babamın çalışanıyım. Ama beni ciddiye almıyor.
Fânilerle potansiyelim var.
İnsanlarla.
Aram iyi. Onları seviyorum.
Daha aktif olmak istiyorum.
Sorumluluğum artsın.
İK'ya geçmek falan mı?
İK, aynen. Evet.
-Bu hislerini söyle işte. -Babamda öyle olmuyor.
Duygulara takılmıyor.
-Of, hediye almam lazım! -Doğum günü mü?
Yani, sayılır. Ne alacağım? Her şeyi var.
Oğlumun aldığı en özel hediye…
-Neydi? -Saat.
Çünkü birlikte geçen zaman değerli.
Çok hoşmuş.
Dionisos farklı.
Annesi fâniydi ama Zeus, Dionisos'u tanrı yaptı.
Yetiştin.
Çok iyi.
Rahatsız olanlar oldu.
-Merhaba. -Selam.
Hatta Hera, Dionisos'un annesini arıya çevirdi.
Bal yer misin?
Baksanıza.
Girit'te şerefimize bir anıt açıyorlar.
Bu kısımdan sonra. Bu kısma bayılıyorum.
Yanımızda Heraklion'lu Agatha var.
Olimpos uğruna kurban olmayı kabul eden bir insan.
Agatha.
Teşekkürler Agatha.
Ah, ayakkabıları da çok çirkinmiş.
Aynen. Baba…
Sana hediye aldım.
Hadi ya?
Ne?
Amanın.
Tatlı oğlan.
-Evet… -Aç! Aç!
Saat?
Evet, birlikte geçen zaman değerli olduğu için.
Güzel cümle.
Ama benim saatim var.
Yakın dostumuz Herakles'ten.
Şans tılsımı gibi bir şey, uğurlu.
Ama bunu ben veriyorum baba.
Bir taksana.
-Takayım mı? -Evet, bir tak.
Peki.
Evet.
-Yok. -Yok?
Hayır.
Kusura bakma.
Top toplayıcı?
Atina'dan gönderdikleri muhteşem domuzun yanına
çok dikkatlice koyabilir misin?
Surat asma.
Aferin sana.
Hey.
Sandalyeni öyle yapma.
Yapma.
-Baba, konuşmamız lazım. -Tabii, söyle.
-Sıkıldım. -Dur.
Şu Başkan Minos var ya?
Girit halkı. İyi Olimpiyalar…
Tam bir soytarı.
Tam.
Hayır baba, ciddiyim. Terfi istiyorum.
Beni aşk tanrısı yap. Ya da savaş, bilgelik…
Ne bileyim, ciddi bir şey olsun. Güçlü olayım.
Ne?
Yapma Dionisos, biraz hafif kalmakta sorun yok ki.
Herkesin bir yeri var.
-Siktir git. -Hey.
-Anneye "Siktir git" denmez. -Annem değil o.
Özür dile.
Hayır.
Özür dile.
Özür dilerim.
Affettim.
Pes ediyorum.
Şımarıklık yapma. Otur.
Biraz nezaket sosu fena olmaz Dioni-sos.
Ne resmî, ne hoş bir etkinlik bu. Her sene…
Yani, ağlayacak gibi oluyorum. Çok hoş.
Hey.
Çocukların bu yüzden gelmiyor.
Bu çocuk niye böyle?
Hayır…
-Nerede hata yaptım? -Hayatım, hata yapmadın.
Yaptım. Dediği doğru. Hiçbiri eve gelmiyor.
Hayatım, ben varım.
…onlar uğruna harcadığınız emek boşa gitmez.
Geliyor. Hadi bakalım.
Tanrılarımıza adadığımız bu anıtı açma şerefi…
Hadi! Göster.
İyi Olimpiyalar.
İsterim! İsterim!
KAHROLSUN TANRILAR
Bu ne?
Kim yaptı bunu?
Zeus…
Kim yaptı bunu?
Düşündüğüm şey değil, değil mi?
Bok mu o?
Tanrılara saygısızlık eden, aileme başkaldıran kim?
-"Kahrolsun tanrılar" mı? -Zeus…
"Kahrolsun tanrılar" mı?
-Küfür suçu. -Zeus, sakin ol.
Bunu bugün yapamazsın insan.
-Bugün, ha? -Zeus.
Hayır. Hayır.
O şerefsizleri yeryüzünden sileyim de görsünler…
Hayır. Bunu konuştuk.
Güç, yetkiyi dağıtmakla gelir.
Bunlar birkaç kâfirden ibaret. Senin işin değil.
Poseidon'u ara.
-Kendim… -Hayır. Zeus, sen tanrıların kralısın.
Sen tanrıların kralısın.
İnsanlar sana bir şey yapamaz.
YENİLENME
ORFE İLHAM PERİM
İLHAM PERİM - YENİ ALBÜM ORFE
VİLLA TRAKYA
Bu acı hayat boyunca
Selam.
İyi misin?
-İyi haberi mi vereyim, kötü haberi mi? -Kötüyü tabii.
Galiba gevreği yanlış aldım.
-Ama… -Ne?
İyi haber…
Bundan oyuncak çıkıyor.
Tamam, iyiymiş.
Çok iyiymiş.
-Demin hangi şarkıyı çalıyordun? -Niye? Sevdin mi?
Soruyorum çünkü galiba Dennis'i uyuttu.
Dennis… Nerede o?
Sarayda bu şarkıyla başlayacağım.
Anıtın bokunu temizlemeyi bitirirlerse.
-Ne? -Haberleri görmedin mi?
Saraydaki anıtı diyorum.
Ha, doğru. Gördüm.
Truvalılar yaptı diyorlar.
-Helal olsun. -Evet.
Bu sabah hasretinden öldüm.
Evi sensiz sevmiyorum.
Adı ne?
Şarkının.
N'aber dostum?
Şarkıyı sordum Orfe.
"Evridiki."
Ne?
Benim adım mı? Afişi kabul ettim zaten…
Afişi sevdiğini sanıyordum.
-Yok artık, sevmedin mi? -Yani…
Sadece…
Ne?
Bilmiyorum. Beni sessiz sevemez misin?
Yani…
Hayır.
Kötü bir şey mi bu?
Hayır.
Ridi?
Ridi…
Ne oldu?
Aşkın bitmekte olduğu kişiyle duyulan yalnızlık bambaşkadır.
Özellikle de daha haberi yoksa.
Bugün o gün.
Ridi bugün olmasını istemiyor.
Cesareti yetmiyor.
Henüz.
Kahretsin.
Alo? Hah, pardon.
Beş dakika. Pardon.
Tüh.
Git hadi.
Merhaba?
Burada durduğumu görüyorsun, biliyorum.
-Kusura bakma Kalli. -Kapıyı aç.
-Gel. -Sağ ol ya.
-Sen gecikince astımım tutuyor. -Seviliyorsun.
-Selam Kal. -Sana araba geliyor.
-Taksiye bineceğim. -Ne?
-Taksi mi? -Evet. Hatırladın mı?
Olmaz, ayarladım artık.
-Kusura bakma. -Peki.
Geleceksin, değil mi?
-Ne? -Bu akşam.
-Tabii geleceğim. -Tamam.
Ha, seni seviyorum.
Ben de seviyorum, hadi. Süper.
-Siyah mı giydin? -Evet.
-Peki. -Sevdim ya.
Yapma Zeus. Yapma.
Kadın haklı.
Sen tanrıların kralısın.
Tanrıların kralı.
Tanrıların…
…öyle bir kralı ki…
Ne…
Bu ne böyle?
Bu ne?
Başlıyor.
PROMETE
Bu arada bu benim.
-Merhaba. -Ben seviliyor muyum?
Karaciğerini kartala gagalattığı kişiye soruyor bunu.
Nasıl?
Seviliyor muyum?
İnsanlar beni seviyor mu? Bana kanları ısındı mı?
Ne diyorsun?
Eskiden Olimpiya Günlerinde hep barbekü yapardık, hatırlıyor musun?
Hepimiz Menderes'in çevresinde dans ederdik.
-Evet. -Çocuklar konuşma yapardı.
Hera'yla ilahi cinsel ilişkimize girerdik. Ay ışığında anı biriktirirdik. Her sene.
-Niye… -Şunu görüyor musun?
-Yapma. -Dur. Bu kehanet…
-Zeus… -Bence gerçek oluyor.
Geldi.
Oku.
-Biliyorum. -Oku dedim.
Lütfen.
"Bir çizgi belirir, düzen zayıflar, aile devrilir ve kaos başlar."
Çizgi.
Görüyor musun? Şuradaki kırışıklığı görüyor musun?
Şu dikey kırışıklık.
Gülme.
Çizgi bu işte.
Demin fark ettim.
Güya ölümsüzüm ben.
-Bu ne şimdi? Yaşlanıyor muyum? -Zeus…
Bir de kemik erimesi çıksın. Diş etlerim çekilsin. Hoşafla besleneyim.
"Düzen zayıflar" diyor.
Dostum, zayıflıyorum işte.
İnsanlar da öyle davranıyor. Bana küfrediyorlar. Anıtıma saldırdılar.
Beni devirmek istiyorlar.
Menderes'te ne gördüm?
-Ne? -Anlık kesinti.
Ben bu aile için senelerdir kıçımı yırtıyorum.
Devrilmesini mi görecektim?
Sen de vardın. Biliyorsun.
Babamla yaşadıklarımı gördün. O şerefsiz psikopatla.
Evet.
Kurduğum şeyin çöküp yok olma ihtimaline üzülmekte haksız mıyım?
Lütfen bir şey söyle. Ne olursa.
Zeus, yapma.
Sen tanrıların kralısın. Sana hiçbir şey zarar veremez.
Kehanet gerçekleşemez. İnsanlar için geçerli o.
Bu kırışıklık yeni değil. Menderes'te de kesinti yok.
Anıt olayı da Poseidon'un tembelliği. Her zamanki gibi şehri başıboş bırakmış.
Seni yok etmeleri mümkün değil.
Teşekkür ederim.
-Sağ ol sevgili dostum. -Rica ederim.
Mendebur moruk.
Ama seviyorum.
Dünyada tek dostum.
Küçümsenecek şey değil.
Evet…
Zeus'a yalan söyledim.
Kehanet gerçekleşebilir.
Zeus da pekâlâ yok olabilir.
Hatta bazı kişiler gözlerini açarsa kesin yok olacak.
Nasıl hafif kalmışım? Buna nasıl hafif denilir?
Truva Yedilisi'ni saklayanlar tutuklanacaktır.
Terörist ve kâfir oldukları bilinmelidir.
Kahrolsun tanrılar!
Ne yapıyorsun lan?
Rahat dur!
Truvalı piç.
-Sigaran var mı? -Bıraktım.
-Aferin. -Sen de bırak.
Bırakacağım.
Tapınağın faydası oldu. Yanımda broşür olacaktı…
-Geliyorum! -Bir yerlerde… Ne?
-Hey! -Bir yere gitme.
Deli. Delinin teki.
20'li Boreas lütfen.
Kalsın.
Hey!
Osun, değil mi?
Belki.
Vay be! Vay be!
Vay be!
Kafama bir imza?
Tabii, olur.
ORFE
Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Hey! Gel buraya!
Orfe be!
Orfe ulan!
Hayat güzel, ha?
Evet.
Algıyla gerçek arasındaki mesafe acı verebiliyor.
OLİMPİYA KONSERİ ORFE
KALLİ ARIYOR
Burada durabilir misin?
İyi konserler. Büyük hayranınım.
Bu Ari. Aklınızda tutun. Önemli biri. Ona döneceğiz.
Teşekkürler.
Bana güvenmiyor, değer vermiyor.
Hepsinin temelinde bu var.
Ona kapasitemi göstereceğim.
Adın ne?
-Julius. -Bir tavsiye vereyim mi Julius?
Olur.
Kendin için bir amaç bul. Baban için değil.
Al.
-Selam. Beş dakika. -Ridi geldi mi?
-Gelmesi şart Kalli. -Evet, demin geldi.
Hadi…
-Bekler misin? Geliyorum. -Park ederim.
Affedersiniz.
Evet?
Dilsize sır açmak istiyorum.
-Şimdi mi? -Evet. Şimdi.
İnsanlar dilsizlere gidip en karanlık fikir ve hislerini açıyorlar.
İtiraflarını Hera'nın sakladığından habersizler.
Ona güç veriyorlar.
Af diliyorum. Yine sadakatsizlik ettim.
Ne yapıyorum böyle?
Olmayan kalbini yatıştırıyorlar.
Ondan hep nefret ettim. Başından beri.
Dilsizin huzurundasın.
Dilsizlere konuşmak seni rahatlatsın.
Tanrıça Hera dünyevi acılarını yatıştırsın.
Vero.
Merhaba anne.
GÜVENLİK
Nasılsın?
İyi Olimpiyalar. Tanrılara tapalım, onları onurlandıralım.
Vero!
Biraz riskli olacak ama yeni bir şarkıyla başlıyorum.
Beni tamamlayan kişiye yazdım.
Tekrar tekrar kurtaran kişiye.
Söyleyince kızıyor ama doğru.
O da buralarda.
Ridi!
Seni bütün kalbimle seviyorum.
Orfe'yi artık sevmiyorum.
Sevmem lazım
ama sevmiyorum.
Artık kendim değilim. Onunum. Karısıyım. İlham perisiyim.
Onu bırakmam gerek.
Ama bırakamıyorum.
Peki neden?
Senin yüzünden.
Ben…
Eskiden fikrin değişir sanıyordum.
Küçükken dua ediyordum.
Hera'ya. Seni bana geri versin diye.
Anlamam 10 yıl sürmüştür herhâlde.
Eve dönmeyecektin.
Beni hiç özledin mi?
Hı?
Lütfen, ne yapacağımı söyler misin?
Lütfen.
Kehanetimi biliyorum anne.
Onu istemiyorum. Yardımını istiyorum.
İstediğim bu.
Tanrıların umurunda değil.
Onlar için benden vazgeçtin.
Onlar için dilini kestin ama umurlarında değilsin.
Hiçbirimiz umurlarında değiliz.
Kahrolsun tanrılar.
Duydun mu?
Ben tanrılara karşı geliyorum.
Sus be.
Hoşça kal anne.
Her an, sızı vakitlerinde de
Biz birlikte Asfodel yolcusuyuz
El ele Nehirden geçir beni
Ah, dudak dudağa Sanki ciğerlerimiz değiyor
Fazla mı gelir
Havayı ciğerlerinden solusam?
Fazla mı gelir
Bu aşkın ağırlığı?
Olsun, ben…
Her nefesini solumak istiyorum
Seninle hem gerçek hem mit olmak
Günler, geceler boyunca Bu acı hayat boyunca
Ah, hem yaşamım hem ölümümsün
Zihnimin bestesini yapıyorsun
Günler, geceler boyunca Bu acı hayat boyunca
Ateşlerde de Olağanüstü anlarda da
İçimde senin düşüncen olacak
Zor mu gelir
Bu aşkın ağırlığı?
Fazla mı gelir
Havayı ciğerlerinden solusam?
Olsun, ben…
Her nefesini solumak istiyorum
Seninle hem gerçek hem mit olmak
Günler, geceler boyunca Bu acı hayat boyunca
Ah, hem yaşamım hem ölümümsün
Zihnimin bestesini yapıyorsun
Günler, geceler boyunca Bu acı hayat boyunca
Hey!
Bugün terk edeceğini söylemiştim.
Herkesi terk ediyorsun.
BİR ÇİZGİ BELİRİR, DÜZEN ZAYIFLAR, AİLE DEVRİLİR VE KAOS BAŞLAR
Kehanetlerin özelliği şudur.
BİR ÇİZGİ BELİRİR, DÜZEN ZAYIFLAR…
Herkesinki farklıdır.
Sözde.
"Bir çizgi belirir."
Çizgi var…
Çizgi yok.
Sıçayım.
İLK YARDIM
Ben…
Pardon.
Ben…
Ölüm Tanrısı Hades,
sana bu tılsımı…
Siktir!
Yapamayacağım.
Sen yapar mısın? Lütfen.
Ölüm Tanrısı Hades,
bu fâni Evridiki artık senindir.
Sikkesini kabul et, Çerçeve'den selametle geçsin.
Onun güzel geçişini koru.
O geçişte bütün insan ruhları yenilenir.
Evridiki'nin geçişi güzel olsun.
Olimpos'a dua ediyoruz.
Vero.
Dionisos amacını buldu.
Orfe'ye yardım etmek.
Orfe, Ridi'ye kavuşmak için her şeyi yapar.
Her şeyi.
İyi haber, bundan oyuncak çıkıyor.
Tabanca istiyorum.
Evet Ridi…
Ben şimdi…
Yanına geleceğim.
Hey!
Siktir!
Tanrım.
Siktir.
Hayır…
Hayır!
Ne sıkıyorsun ulan?
Acıttı be!
Şey…
Özür dilerim.
Niye vurdun beni?
İstemeden oldu.
Karını görmek için ölmene gerek yok desem?
Bir yolu var.
Kimsin sen?
Ve niye kanaman yok?
Tanrılar kanamaz.
Kehanetlerin bir özelliği daha var.
Sadece insanlara gelirler.
Zeus hep tanrı değildi.
Sizi o yaratmadı.
Bir zamanlar sizden biriydi.
O yüzden sizin elinizde yok olabilir.
Binlerce yıldır bekliyorum.
Doğru insanların doğru yere doğru zamanda gelmesini.
Bu bizim tek fırsatımız.
Bir çizgi belirir,
düzen zayıflar…
…aile devrilir…
…ve kaos başlar.
Alt yazı çevirmeni: Hazal Ünlüçay