Cenis!
Cambiaches.
Que facedes aquí?
Mais eu…
Non volvín ao complexo.
Deshonraches os deuses e a túa tribo.
Vero.
Mamá?
Había un tipo.
Onde está…?
Onde está ese tipo?
Que fixen?
Que carallo fixen?
Que fixeches?
Con ou sen chocolate?
Vale, había queixo. Comino eu. Síntoo.
Tío, onte armáchela.
Queres recuperar a túa muller? Tes que repor forzas.
Nutritivo!
Cría que soñara contigo.
Ben, senta. Vamos.
Podo…?
É certo que podo
recuperar a Riddy sen morrer?
Si!
Mais debemos darnos présa.
Antes de que pase polo Portal.
O INFRAMUNDO RÍO ESTIXE
Pasaxeiros, dirixídevos á cuberta
para un vídeo de orientación do noso Señor Hades.
A única garantía que ofrece a vida?
Que acaba.
No que respecta aos humanos,
a morte é o único seguro.
Algúns estaredes asustados.
Algúns estaredes anoxados.
Igual criades que non era a vosa hora, mais atopade consolo nisto.
A vosa entrega aos deuses, a min e á miña familia vai ser recompensada.
Así que que lles dean.
Oíchesme?
Desafíoos.
Desafío os deuses.
Canto mellor nos servísedes a nós e á Terra,
máis gloriosa será a vosa próxima vida.
O voso transbordador está a cruzar o río Estixe.
Esta é a masa de auga que vos leva da Terra ao inframundo.
Estaremos aquí no porto
para vos guiar cara a próxima etapa da vosa travesía polo río Lete,
onde os nosos amables bucios vos axudarán a pasar facilmente
e a atravesar…
O Portal.
Creeino eu.
Creeino para vós,
para que os vosos átomos poidan regresar alegremente á Terra.
Non choredes pola vida, volvedes a ela.
Benvidos de novo ao inframundo.
Todo vai ir ben.
HADES DEUS DA MORTE
(MALA CONCIENCIA)
Ben…
Segues aí?
Ola?
PERSÉFONE RAÍÑA DO INFRAMUNDO
Ola?
Que? Si.
Si, estou aquí.
Telo en mans libres?
Non.
Tira! Si…
Imos enviar unha mensaxe aos que cubriron de caca o monumento, non?
- Non? - Si.
Vale.
Xa adestrastes máis bucios?
Non.
Estamos a traballar primeiro no proceso de selección.
Desculpa? Que…?
Para que necesitades un proceso de selección?
Recolocade o persoal.
- Vale? - Zeus.
- Perdoa… - Tíñao en mans libres.
- Custa atopar novos bucios. - O que?
Os traballadores do inframundo axeitados para ser bucios
foron aceptados e adestrados.
A calidade sería inferior se recrutamos máis agora.
E que? Non temos tempo para isto.
Tanto dá o axeitados que sexan.
É control de multitudes, Perséfone. Non é arte.
Quero máis bucios hoxe!
Tira!
Igual non é arte, mais é unha habilidade.
Levar esas almas humanas a través do Portal
é un proceso complexo e delicado.
Non podemos,
para preservar a integridade do inframundo,
permitir que os estándares…
Ola?
Considérao feito.
Que…?
Vale.
Si, ben!
Ben.
Xa que falamos,
non veriades o meu reloxo?
Estiven…
Colgaron.
Traballas demasiado.
Como cres que será a túa próxima vida? Que desexas?
Eu…
Non o sei.
Non desperdiciala?
Por que? E vostede?
En fin, fun un sacrificio de Olimpia.
Vale.
Así que supoño que unha mellora.
Quería ser unha tácita, mais, desgraciadamente, non fun chamada.
Servín a Hera, así e todo.
Aprendín a quitarlles as linguas para honrala.
E nunca casei, claro.
Por decisión propia?
Si.
Por decisión propia.
Es moi nova.
Como morriches?
Atropeloume un camión despois de dicir que desafiaba os deuses, así que…
Seguramente volverei en forma de can ou pedra.
Quen sabe, non?
Entendo.
Ben, boa sorte.
Vero.
Merda.
Merda! Imos morrer!
Non podo morrer. E non deixarei que ti morras, vale?
E como o sei?
Como sei que es quen dis ser? Ou sexa, Dioniso.
Sempre houbo deuses na Terra.
Só o sabedes se volo dicimos. Se queremos que o saibades.
Tes que confiar.
Ten fe.
Podes facelo?
Non!
- Non! - Onte apuntábaste cunha pistola. Cálmate.
Non!
Merda!
Non peches os ollos.
Hostia!
Caralludo!
Ben feito! Xenial! Iso estivo moi ben!
Ei! Que…?
Tranquilo. Só quería asegurarme.
Por que me axudas?
Non ten nada de malo ser un ninguén, Dioniso.
Gústame a túa música.
Veña, ven aquí e fálame da túa moza!
Todos os operarios necesarios no peirao, incorporádevos ao traballo.
Benvidos aos Asfódelos.
Formade unha fila ordenada e pasade polos torniquetes.
Só quero ver cinco ringleiras!
E quéroas ordenadas. Os cans están listos.
Estes son cans cérbero.
Por favor, non intentedes acaricialos.
Veña, movédevos!
Saia, por favor.
Vamos!
Ei, tranquilo! Fotis.
Fotis, veña. Vamos.
Sae, por favor.
- Por que? - Non te preocupes.
- Por que ladran? - Por aquí.
Onde me levas? Voume renovar, non?
- Explicarancho todo… - Non mo podes dicir?
Onde imos?
- Por que non mo podes dicir? - Todo irá ben. Prométocho.
Vamos.
Recordades que o plan para acabar con Zeus incluía tres humanos?
Este é o segundo.
Ceneo morreu hai dez anos. Xa vistes como.
Coma Riddy, ignora por completo a súa importancia cósmica.
Bo rapaz!
Espertou pensando que hoxe só sería
un día máis no inframundo.
Que, coma sempre,
se centraría só no pasado…
e ignoraría o presente.
En marcha.
Mais iso cambiará hoxe.
Ceneo, Prue, parabéns.
Obtivestes un ascenso.
Eu son Medusa, e ides ser formados como bucios.
- Non quero ser un bucio. - Perdoa?
- Non o solicitei. - Eu si! Rexeitáronme moitas veces!
- Seino. - Que marabilla!
Son un bo operario.
Non o es. Así e todo, non me gusta que me rouben persoal.
Ordes de Perséfone, Caronte.
Estou esperando a unha persoa.
A quen?
A súa nai.
Penseino.
- É moi privado. - Todos esperan a alguén.
- Eu non. - Estades aquí para traballar.
Non. Non quero ir. Eu quedo.
Interesante.
Parece que traballas
pensando erroneamente que tes a opción de escoller.
E os nosos cans?
Os bucios non usan cans.
Síntoo.
Eu son máis de gatos.
Perdoe, señora.
É vostede esa Medusa? A de…
- Non me convertín en pedra. - Porque estás morta.
É para hoxe! Vamos!
Visitareite. Prométoo.
Coida dela, vale?
Vamos.
Chámase Fotis.
Significa "luz".
Dáme igual.
Seguide andando!
Non vos preocupedes.
Onde imos? Imos ao Portal?
- Cría que iamos ao Portal. - E eu.
E eu!
- Non imos? - Só é un pouco de papelame. Adiante.
Se é polo que dixen no templo…
Avanza, por favor!
Papelame?
- Por que hai diso no inframundo? - Entra!
Mais ímonos renovar, non si?
NON TES QUE ESTAR MORTO PARA TRABALLAR AQUÍ, MAIS AXUDA.
Onde estamos?
Exactamente onde tes que estar!
- Que fas? - Hai que facer cola!
Este home vai competir, Patricia!
- Que? - Como sabe o meu nome?
- Ese era Orfeo? - Quen?
Ei!
Adiante!
Ola! Aquí estou! Volvín!
Si!
E ti quen es?
- Eu… - Ola, Poli.
Está comigo.
Mesa número un. Benvido á Cova.
Estás de broma?
Perdoa?
A Cova.
Trouxéchesme á Cova.
Vai ao carallo.
A Cova é famosa, mais non de forma positiva.
Aquí vén xente desesperada
para intentar acceder ao inframundo.
Hai público.
É un deporte.
Mais sempre acaba en fracaso.
Ei!
Mira.
Non sei quen ou que es, vale? E tanto me dá.
Non vin aquí para que me humillen!
Entendido?
Humillarte? De onde sacaches iso?
É unha estafa. Todo o mundo o sabe! Ninguén recupera a ninguén!
Non, iso non é certo!
É posible recuperar a alguén. Ninguén o logrou, mais ti podes!
Vale? Sei que podes!
O teu amor é superior á morte.
Que teño que facer?
É un concurso!
Un concurso, meu!
Vale.
Dioniso. Maldito mocoso.
Falemos con algún dos outros.
Ola?
Ares.
Que hai? Son papá.
Creo que che estou a deixar unha mensaxe.
Que tal, rapaz?
Quería saber se andabas por aí, e se…
Non sei, segues enfadado comigo?
En fin, necesito axuda.
Estás ao corrente
do desastre en Heraclión co monumento o outro día?
Non che doeu? A min si.
Vale, abur.
Interesante.
Vale.
Ring, ring, ring.
Ninguén está en casa?
Que pasa?
Boas, Atenea.
Ola, son papi.
Queres un traballiño? Crear mitos?
Ola?
Apolo, son papá.
Ola, Afrodita. Son papi.
Artemisa? Son o teu papaíño.
Non está ninguén? Escoitan as mensaxes?
Xa sabes, papaíño.
Hermes! Cólleo!
Familia do carallo.
A Zeus sempre o decepcionan seus fillos.
Cabróns.
Tomade!
Así que, sabiamente, sempre ten algúns no forno na Terra.
Si!
O bebé.
Fagas o que fagas, non o podes mancar.
Si.
Que vai ser?
Que fará?
Grandes cousas.
- Si? - Si.
Merda.
Creo que son meus pais.
Maldita sexa.
Para a miña preciosa embarazada. Costelas espartanas.
Xenebra troiana.
Quen di que non pode haber paz na Terra?
Vale, moi gracioso.
Cría que ías ser meu pai.
Quen anda aí?
Non ten graza.
Zeus.
- Quen…? - De que estás a falar?
Non.
Ola.
Quen es?
A súa esposa, rula.
Ben, escoitade.
Ben feito. Ou sexa, tes moito potencial na cama.
E es moi guapa. Entendo que lle parezas atractiva.
Mais acordámolo.
Acabáronse os nenos.
Síntoo.
Axúdame.
Que merda me está pasando?
Hera, é necesario?
Non, a verdade.
Zeus, por que queres un bebé?
Pola engurra?
Non é unha engurra nova.
Vouche ter que pedir que te calmes.
Non me mates, por favor.
Non te vou matar. Non.
Nada tan pouco orixinal.
Por favor…
Será divertido. Sodes unha boa cuadrilla.
Faino.
Só este. Ningún máis. Prométocho.
- Só… - Non!
- Hera… - Non! Todos eles,
todos estes mestizos requiren demasiado.
É vulgar, é paranoico e é humano.
Non os necesitas.
Ben, vounos ir preparar unha copa.
Cando volva, quero iso morto.
Ves? Díxencho, unha cuadrilla.
Por que parecen todos tan contentos aquí abaixo?
Como…?
Por que segues case totalmente espido?
Toma.
Moito mellor. Quería comentarche algo.
Acabo de estar na Terra.
De incógnito, por suposto, e…
Cada humano que vin aí abaixo
estaba notablemente alegre.
Sen medo.
E cando non teñen medo, non me veneran.
E por que…?
Por que che molesta iso?
Antes non che molestaba.
- Prometeo! - Que foi?
- Antes non tiña isto. - Ah, pois…
Non. Estoume debilitando, e eles nótano.
Creo que as cousas deberían volver ser como antes,
cando todos aí abaixo estaban sempre dos nervios.
Fun moi descoidado con iso.
Voume pór en modo eliminación total.
Indiscriminada. Non o fago hai moito.
Vou eliminar… a metade, creo.
A metade de que? Do mundo?
Vounos deixar coa boca aberta.
Vounos aterrorizar e desmoralizar para que se sometan.
Recordas cando mataches todas as formigas? De pequenos?
Unha mordeute e queimáchelas todas.
Choraches unha semana enteira.
Non recordo chorar.
Choraches. E o da cadeliña.
- Hestia. Papá atropelouna. - Veña, ho.
Non, escoita. Queríala.
Querías a esa cadeliña! É certo!
Devolvíchela á vida co teu amor! E quedou contigo para sempre.
É certo. Así era o vello Zeus, no que cría.
Hai moitas formas de que te veneren. Sábelo.
O amor ten moito poder.
Ti creas a escena, controlas a narrativa.
- Contas as historias… - Que?
Esa é a túa resposta a todo isto? Que lles conte historias?
Só digo que non tes que destruílo todo para controlar…
A ver.
Fago o que podo por protexervos.
Logrei organizar un par de cousas antes de acabar aquí, mais…
teño limitacións.
Mimá, estraño a Terra.
Máis do que poderiades imaxinar.
Vamos, Riddy.
CENTRO PARA CASOS NON RESOLTOS
Movédevos. Vamos.
Benvidos!
Quitade os chalecos, por favor. Ninguén se vai meter na auga hoxe.
Está apagado.
Está…
Como podo acender isto?
Podes acender isto?
Ben. O dos cans foi algo chocante, non si?
Preguntarédesvos por que estades aquí.
Por que?
Todos vós fostes enterrados ou cremados sen moedas.
- Iso significa… - Que?
Non podedes pasar polo Portal.
Vai ao carallo, Geri!
Quen é Geri?
Miña irmá.
O importante é non sentir vergoña.
Tomade o voso tempo para asimilar o que aconteceu.
Agora tedes moitísimo tempo.
Perdoa. Creo que houbo un erro.
Non o houbo.
Si que o houbo.
- O meu home era o meu portador da moeda. - E?
E nunca me enterraría sen unha.
Nunca o faría.
Eu…
Sen ofender.
Só digo que creo que houbo un erro.
Non hai erros.
Aquí non.
Vale.
Entón este show só é unha fachada, non si?
Non se parece en nada ao vídeo, así que…
Non hai erros.
Si?
Que nos vai pasar agora?
Hai de todo. Tedes sala de xogos, unha cantina, un bar,
un par de canchas de baloncesto, vivenda propia…
Todo o que necesitades!
Mais que facemos?
Pois traballar.
Asignaranvos un sector axeitado nuns días.
Nin falar. Teño que renovarme.
Entregáronlles aos deuses a miña infancia. Quitáronme a miña nai.
Teño que comezar de novo. Débenme unha vida nova.
Os deuses non che deben nada.
Entón quedamos así?
Canto tempo?
Só 200 anos.
Despois teredes a vosa oportunidade!
Loado sexa Hades e a súa xenerosidade.
Vero.
Volverá.
Isto vai ser divertido.
Camareiro!
- Dime que fago o correcto. - Fas o correcto.
- Máis alto. - Fas o correcto.
Mais alto, hostia!
- Fas o… - Si!
O pago da entrada.
Eu…
Merda, non teño a carteira.
Talvez o meu amigo…
Non levo efectivo.
- Síntoo. - Espera.
O meu anel de voda.
Valería con isto?
Si, vale.
Iso é romántico que te cagas.
Cambiaches de camisa?
- Quen son? - Son as Moiras.
Fan as preguntas e puntúan diferentes aspectos.
Benvidos, participantes!
Si!
Son Polifemo, o gardián da Cova.
Esta tarde, temos tres concursantes.
Todos xogan por unha oportunidade para enganar a morte
e traer a alguén de volta do inframundo.
Así é!
Por suposto, entrar só é o comezo.
Teredes traballo que facer cando cheguedes alí.
Se chegades alí abaixo.
Boa sorte a todos!
- Que pasa agora? - Céntrate.
Estades preparados?
Si!
Si! Vamos!
Si!
Primeira rolda.
Por favor, marcade cada penca, lunar e mancha do voso ser querido.
Ala!
Merda.
LETE
Próxima parada, o río Lete.
Como sabedes, os bucios son necesarios
para facilitar o paso dos acabados de morrer polo río Lete.
Aprenderedes como organizar e dirixir este proceso.
Ten moitas facetas e parece moito máis doado do que é.
Con permiso! Abran paso!
- Por favor, formade unha fila… - Apartade, por favor.
- Grazas. - Os bucios axudaranvos.
Tratádeos con respecto.
A violencia contra os bucios non será tolerada.
Vamos, non vos deteñades. Veña, seguide!
Formade unha fila ordenada e pasade polos torniquetes.
Os bucios axudaranvos. Tratádeos con respecto.
Ben, escoitade.
Non se pode obrigar a ninguén a atravesar o Portal.
O libre albedrío non é moi eficiente.
Aí é onde entrades vós.
Os bucios son esenciais.
Guiades, apoiades, escoitades.
Conseguides que a xente pase polo Portal cara a Renovación.
- Entendido? - Si!
- Non a caguedes. - Non.
Ben.
Que pasa se a cagamos?
Traballaredes en Renovación de Nenos.
E agora só quedan dous.
Ben. Seguinte rolda. Vós.
Quero sabelo todo do voso rapaz.
Contádenos por que vos deberiamos escoller
para traelo de volta do inframundo.
Non podedes falar.
- Que cona fai? - Non o sei.
Merda.
Non.
Tranquilo.
E ti cantarás sobre o teu amor.
Tamén sen a túa voz.
Ah! Si! Alí! Si!
Vai!
Síntoo, meu.
LETE
- Ei! - Perdón.
En pé! Á auga e a través do Portal.
Algúns non saben nadar.
Tedes que guialos. Por iso sodes bucios.
Escollinvos por iso en concreto.
E dáseme ben a xente.
Non.
A xente sen moeda non pode pasar polo Portal.
Coitada.
A auga non os cobre. Están atrapados.
Díxenche que era bo.
Que carallo?
Este home, amigos…
Este home fixo algo malo.
Non si?
Cóntallelo.
Non fixen nada.
Grazas.
Hostia!
- Cóntalles que fixeches. - A verdade, Orfeo.
Se non, non te podemos axudar.
Eu…
Si? Bo comezo.
Que ten no peto?
Que é isto?
A moeda da miña muller.
Que vergoña!
Porque a amo!
Necesitaba que quedase
para poder ir buscala e poder estar con ela.
Cabrón egoísta!
Iamos ter unha familia! Non a ía deixar alí!
Por favor.
Fin da partida.
Parabéns, mesa dúas.
Podedes ir ao inframundo e intentar buscar o voso fillo.
Abúrrome. Xoguemos ao billar.
Vamos.
Riddy…
Que triste está.
Ceneo.
Ceneo!
Ei.
Ti. Ti puxéchesme aquí.
Non, non o fixen.
A min pasoume o mesmo.
Enterráronme sen moeda.
E tamén teño estado aquí moitas veces
intentando pasar desta parte do río.
O meu marido quitoume a moeda.
Nin sequera me deixou morrer sen el. Incrible, non?
Por se axuda, creo que miña nai me quitou a miña.
Non axuda.
Síntoo.
Douscentos anos? Iso dixeron?
Si.
Vale.
Mellora. Prométocho.
Riddy non sabe que está exactamente onde debe estar
e que acaba de coñecer a quen debe coñecer.
Síntoo.
Non.
Foi un acto de amor.
Que podemos facer para que poida ir? Ten que haber algo.
Pois talvez
por ti, Dioniso,
poderiamos levar a dous.
Nada é imposible. Mais sairache caro.
Claro. O que sexa.
Non, a ti non. A el.
Tictac, tictac.
Non, é…
- Si, creo que non. - Que?
Non, non é meu, eu…
Non é especial, só é un reloxo.
Entón que problema hai?
Vale.
Agora que?
Onde estou?
Sei o que fago.
Teño un plan con dúas fases.
Bebe a túa auga do Meandro.
- Non, grazas. - Non…
Un momento. "Non, grazas"?
- Sempre hai algo. - Vale.
Veña, ho. Púxenche esa palla dourada e flexible.
Que ben.
Faiche xogo coa chave grega. Bebe.
Moi ben. Vale.
Fase un, desastres naturais.
Iso fará que os de aí abaixo me respecten de verdade moi rápido.
A fase dous é unha homenaxe a ti, vello amigo.
Historias. Grazas. As historias son o mellor.
Contareilles historias para que se odien entre eles, ao estilo da guerra de Troia.
Infíltrome nos seus tenros e murchos corazóns,
e vólvoos negros como a tinta.
Se o tezo ben,
moi pronto, algún cabrón intentará roubarlle a muller a outro.
Co tempo, alguén queimará un fillo para que as cousas melloren
e, en nada, teremos un conflito de dez anos
que crerán querer.
- E que fixen eu? - Nada.
Ten que ser así por todo o mundo, todo o tempo.
- Si. - Si.
E o teu reloxo?
Non o sei. Non o atopo.
Vale.
"Vale"? Un momento.
Que queres dicir? Queres dicir algo.
Non.
Nada.
Perdoa. Vamos. As fases.
Que?
Si, iso é.
Que?
- Iso é. - Que?
Hércules dixo que ese reloxo traía boa sorte.
Acompañouno durante os seus 12 traballos.
Acompañarame a min nas dúas fases.
- Primeiro atopo o reloxo. - Vale.
Despois lanzo o plan.
Boa idea.
Ese é o meu prezo.
Teño que recuperala. Teño que arranxar as cousas.
Por favor.
Serei o primeiro en traer a alguén do inframundo. Xúroo.
O meu amor é superior á morte.
Demostrareino.
Si! Vale!
Si. Fagámolo. É… Si.
- Toma. - Grazas.
Grazas.
O mito di que ninguén volveu nunca do inframundo.
Vamos. Sígueme.
Mais, como Zeus debería saber,
nunca confíes nun mito.
Subtítulos: Lorena Pereiras