ΒΕΝΖΙΝΑΔΙΚΟ ΤΥΝΔΑΡΕΩΣ
Υπάρχει τουαλέτα;
-Μάλλον άφησες τα κλειδιά… -Τουαλέτα;
Ναι. Εκεί πίσω είναι.
ΕΡΙΝΥΕΣ ΤΙΣΙ - ΑΛΗΚΤΩ - ΜΕΓΑΙΡΑ
Οι Ερινύες υπάρχουν όσον καιρό κι οι θεοί.
Ίσως και πιο πολύ.
Περιφέρονται κι αποδίδουν δικαιοσύνη όπου νιώθουν ότι έγινε αδικία.
Κάτι υποκειμενικό.
Μόνο όσοι εκείνες κυνηγούν τις βλέπουν και τις ακούνε.
-Θυμήσου. -Θυμήσου τι έκανες.
Θυμήσου.
Γεια σου, Τέρι.
Σας παρακαλώ…
-Σας παρακαλώ. -Έχεις κουραστεί;
Ξέρεις πώς να μας ξεφορτωθείς, έτσι;
Όχι, Τέρι…
Φίλε;
Ρε φίλε;
Όλα καλά εκεί μέσα;
Φίλε;
Γαμώτο! Ρε φίλε!
ΤΗΡΕΑΣ
-Βοήθεια! -Ποιος έχει σειρά;
Αυτή.
Πλάκα θα έχει αυτό.
Λοιπόν, έχετε γνωρίσει ως τώρα δύο σημαντικούς ανθρώπους.
Πάμε στον τρίτο.
Δοξασμένοι οι Ολύμπιοι.
Σας είπα ότι θα την ξαναδούμε.
Για να δείτε πόσο σημαντική είναι,
πάμε πίσω στην αρχή εκείνης της ημέρας.
Η Άρι δολοφόνησε κάποιον.
Κατά λάθος.
Είχε έναν δίδυμο αδερφό, τον Γλαύκο.
Όταν ήταν μωρά, γύρισε και τον πλάκωσε στον ύπνο της.
Χρόνια σου πολλά.
Εκείνος πέθανε από ασφυξία.
Η μητέρα της Άρι δεν αποδέχτηκε ποτέ ότι χάθηκε ο γιος της.
Έτσι, από πολλές απόψεις, δεν χάθηκε.
Χρόνια σας πολλά.
Τι;
Είπα "Χρόνια πολλά".
Γεμάτη μέρα, έτσι;
Ναι. Πώς είναι το μνημείο;
Θα μπορούσα να πω ότι είναι μεγαλοπρεπές, κυρία.
Αλήθεια;
-Ναι… -"Μεγαλοπρεπές";
-Ήταν υπέροχη η ιδέα σας. -Ναι; Βρίσκεις;
-Άρι! -Ναι…
Κάνε ησυχία. Ο Δαίδαλος προσπαθεί να συγκεντρωθεί.
Έτσι δεν είναι;
Δεν πειράζει, κυρία μου.
Φύγε.
Η μύτη είναι πολύ μεγάλη.
Το λέω κάθε χρόνο, Δαίδαλε.
Της έμοιαζε, δεν ήταν πανομοιότυποι.
Φέρνω φωτογραφία του πατέρα μου.
Ναι.
Συγγνώμη.
Όχι, έχει δίκιο.
Ο παππούς είχε ωραία μύτη.
Ωραίο διάφραγμα. Ό,τι πιο ωραίο στο πρόσωπό του.
Όχι σαν…
Τριαντάρισα πια, θα περίμενα να έχει σταματήσει.
Δεν είσαι αναγκασμένη.
Κι όμως, είμαι.
Πώς μνημονεύεις τον Ίκαρο;
Να, ξέρεις…
Προσεύχομαι.
Ευχαριστώ που αναγεννήθηκε.
Ναι.
Λογικό ακούγεται.
Τι θα κάνεις μετά;
Μετά τα Ολύμπια.
Θα σηκώσεις το Ηράκλειο στο πόδι;
Με ξέρεις δα.
Φύγε από δω, Δαίδαλε. Δεν φεύγεις ποτέ.
Μ' αρέσει εδώ.
Εσύ, Θησέα; Τι σκέφτεσαι;
Να βγάλεις το σακάκι και να γίνεις λιώμα;
Κύριε πρόεδρε.
Χρόνια πολλά, αγάπη μου.
Ξέρεις,
κάθε χρόνο
με εκπλήσσεις που το κάνεις αυτό για τη μάνα σου.
Αλήθεια.
Θέλω και το κάνω.
Όχι, δεν θέλεις.
Πάντως, σ' ευχαριστώ.
Έλα, βρε μπαμπά.
Ξέρετε τι αρνείται κάθε χρόνο;
Ένα δώρο γενεθλίων.
Φέτος ας την πείσουμε να δεχτεί.
Θα σου κάνω δώρο ό,τι θες.
Στον λόγο μου.
Οτιδήποτε.
Πώς να την πείσω;
Και πάλι όχι,
αλλά σ' ευχαριστώ.
Άντε, βρε Δαίδαλε.
Φτιάξε μια καλύτερη εκδοχή μου.
Φίλοι, πολίτες της Κρήτης,
δοξασμένοι οι Ολύμπιοι.
Σήμερα, όπως προστάζει η παράδοση,
ας θαυμάσουμε το δώρο που έκαναν σε όλους μας οι θεοί,
το θαύμα της αναγέννησης.
Εμείς οι άνθρωποι γεννιόμαστε χάρη στη γενναιοδωρία του Δία.
Κι οι καλύτεροι από μας αφιερώνουν τη ζωή τους στους θεούς.
Για την υποταγή μας στον Όλυμπο,
η αφοσίωσή μας οδηγεί σε μια νέα, καλύτερη ζωή.
Είναι η ημέρα του Γλαύκου.
Και της Άρι.
Μια ενάρετη ζωή αποκλείει τον φόβο του θανάτου.
Δεν μπορούμε να εναντιωθούμε στους θεούς ούτε στη γιορτή τους.
Δεν εναντιώνομαι στους θεούς.
Εναντιώνομαι στο ημερολόγιό τους.
Έχεις πιει;
Ιδού η Αγάθη του Ηρακλείου,
πρόθυμη να πεθάνει στο όνομα του Ολύμπου σε μια συναινετική ανθρωποθυσία,
γνωρίζοντας ότι η ευσέβειά της θα της εξασφαλίσει μια ένδοξη αναγέννηση.
Η ψυχή φεύγει από το σώμα, με την ευλογία όλων των θεών,
και επιστρέφει ως δώρο στον κόσμο, με μια νέα, υπέροχη μορφή.
Δεν υπάρχει θάνατος, μόνο αναγέννηση.
-Ορθώς. -Ορθώς.
Είναι τιμή μου που σας παρουσιάζω σήμερα
ένα μνημείο αφιερωμένο στους θεούς μας.
Φυσικά, ξέρετε τι ακολουθεί.
Κάποιος ξύπνησε πρωί σήμερα.
Γαμιέται ο Μίνωας.
Γαμιούνται κι οι θεοί.
ΦΥΤΟΓΛΥΠΤΙΚΗ ΠΤΟΛΕΜΑΙΟΣ
Στο όνομα του Δία, μείνετε ακλόνητοι.
Μη σας αποσυντονίζει τίποτα,
γιατί ξέρετε ότι το να μοχθούμε γι' αυτούς δεν είναι μάταιο.
Δοξασμένοι οι Ολύμπιοι.
Ορθώς.
ΟΙ ΘΕΟΙ ΓΑΜΙΟΥΝΤΑΙ
Τι στα κομμάτια είν' αυτό;
Θεέ μου.
ΟΙ ΘΕΟΙ ΓΑΜΙΟΥΝΤΑΙ
Σκατά είναι;
Ποιος το έκανε;
Ποιος το έκανε αυτό;
Μαμά…
Ποιος βεβήλωσε τα θεία;
Ποιος μας αψηφά έτσι;
Θα σε κυνηγήσουμε!
Θα τιμωρηθείς.
Εντάξει.
Είσαι καλά;
Να το βγάλουμε αυτό.
Εσύ…
Εσύ ούρλιαζες όταν γεννήθηκες.
Το ξέρεις;
Ναι, μαμά, το ξέρω.
Μου το έχεις πει πολλές φορές.
Ο Γλαύκος ήταν πολύ ήσυχος,
ακίνητος.
Ήταν μελανιασμένος.
Φοβόμουν ότι δεν θα επιβίωνε, αλλά ήταν τέλειος.
Ήρθες στον κόσμο και τον γέμισες με οργή.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
ΟΙ ΘΕΟΙ ΓΑΜΙΟΥΝΤΑΙ
ΤΡΩΙΚΗ ΣΥΝΟΙΚΙΑ
-Αφήστε με! -Γαμημένε αλήτη Τρώα!
Έλα!
Αφήστε με!
Θα συλλάβουμε όποιον πιάσουμε να υποθάλπει τους επτά Τρώες.
Γαμιούνται οι θεοί!
-Κάτω, γαμώτο! -Μείνε εκεί!
Τον κρατάω.
Η Εκάβη ήταν η βασίλισσα της Τροίας.
Η Ανδρομάχη ήταν νύφη της.
Οι άντρες τους σφαγιάστηκαν μπροστά τους,
και το μοναχοπαίδι της Ανδρομάχης, τον Αστυάνακτα,
τον έριξαν από τα τείχη της πόλης όταν οι Τρώες παραδόθηκαν.
Ήταν και οι δύο εξαντλημένες.
Λοιπόν;
Κύριε πρόεδρε, δεν ξέραμε κάτι.
Έχουμε σοκαριστεί κι εμείς.
Το μνημείο χτίστηκε προς τιμήν των θεών μας.
Ως σύμβολο υποταγής, ευγνωμοσύνης.
Ένα σύμβολο που οι δικοί σας θεώρησαν σωστό
να χέσουν κυριολεκτικά.
Ατιμάσατε όχι μόνο τους θεούς,
μα και τη χώρα που σας υιοθέτησε, σας έδωσε καταφύγιο.
-Ορίστε; -Έλα τώρα!
-Μητέρα. -Πες μου.
Αν υιοθετούσες παιδί, δεν θα ήθελες να έχει ίσα δικαιώματα με όλους;
Σωστά σχολεία; Ενσωμάτωση;
Ο διαχωρισμός είναι για την ασφάλειά σας.
Έλα τώρα!
Άρα στηρίζετε αυτήν την προσβολή των θεών μας;
Φυσικά και όχι.
Θέλετε να πάτε στο μνημείο, να κατεβάσετε τα βρακιά και να τα κάνετε;
Ίσως το κάνατε ήδη.
Ορίστε;
Αυτοαποκαλούνται Επτά Τρώες, απ' ό,τι ακούω. Σωστά;
Πιάσαμε τους έξι. Είναι στον λαβύρινθο.
Τώρα ψάχνουμε μόνο τον αρχηγό.
Μήπως είσαι εσύ,
γερόντισσα;
Κύριε πρόεδρε, κυρία, είμαι αφάνταστα ευγνώμων
που μας δώσατε καταφύγιο στην Κρήτη.
-Δεν γνωρίζαμε κάτι για τη φάρσα. -Τρομοκρατική ενέργεια.
Οι Επτά Τρώες είναι νεαροί, άμυαλοι,
κι ορκίζομαι ότι θα φροντίσω να τιμωρηθούν παραδειγματικά.
Μα, σας παρακαλώ, δεν έπαθε κανείς κακό.
Πού είναι ο έβδομος;
Ο αρχηγός;
Υποθέτω ότι το έχει σκάσει.
Αν παρουσιαστεί μπροστά μου ο έβδομος,
θα δώσω χάρη στους άλλους έξι.
Αν δεν το κάνει;
Γνωρίζετε την τιμωρία.
Ο Μινώταυρος;
Πατάω αυτό το κουμπί,
το φως στο κλουβί του από πράσινο γίνεται κόκκινο, κι απελευθερώνεται.
Δεν έχει επιζήσει κανείς ως τώρα.
-Έχετε διορία ως τα μεσάνυχτα. -Αλλιώς;
Θησέα!
Μάλιστα, κύριε.
Κυρία.
Είμαστε έτοιμοι για τον ναό.
Κάποιοι από μας σέβονται τους θεούς, Εκάβη.
Περίμενε.
Τώρα!
ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ
ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ
ΜΙΚΡΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑ
ΙΧΘΥΟΧΟΡΤΟΦΑΓΟΣ
Λοιπόν;
Πώς είσαι; Αλήθεια.
Τα χάλια σου έχεις.
Εντάξει.
Δοξασμένοι οι Ολύμπιοι.
Δεν το βλέπω, ρε συ.
Τι;
Το μνημείο μας στο Ηράκλειο.
Πώς γίνεται να το βρίσκεις αστείο;
Είσαι βλάκας. Μην είσαι βλάκας.
Ε, καλά.
Και τι σε νοιάζει;
Με νοιάζει γιατί είναι βλασφημία.
Έκαναν κακά… Πασάλειψαν το άγαλμά μας με κακά.
-Και λοιπόν; -Και λοιπόν;
Πρέπει να τιμωρηθούν παραδειγματικά.
Κατάλαβες;
Οι Τρώες;
Δεν τους έχουμε γαμήσει αρκετά;
Θα 'ναι σαν να πηδάμε πτώμα.
Οι άνθρωποι πρέπει να είναι στην τσίτα,
γιατί όταν χαλαρώνουν
κι απολαμβάνουν τη γαλήνη για καιρό,
είναι λιγότερο εποικοδομητικά φοβισμένοι.
Κι αν φοβούνται λιγότερο, δεν έχουν μεγάλη καΐλα να μας τιμάνε.
Κι έτσι κι έβλεπαν ότι μένει ατιμώρητη η βλασφημία…
Φίλε, θα διατρέχαμε μεγάλο κίνδυνο τότε.
-Δεν συμφωνείς; -Ναι, μα είναι θνητοί.
Δία, πώς κινδυνεύουμε απ' αυτούς;
Ο Μίνωας τσαντίστηκε. Άσ' το πάνω του.
Μην ξεφτιλίζεσαι, ρε συ.
Πρέπει να χαλαρώσεις.
Φοράς μέικ απ;
Στο μέτωπό σου;
Αντηλιακό είναι.
Σου αρέσει η θέση σου εδώ;
Μη γίνεσαι αρχίδι.
Γιατί ο Διόνυσος θέλει προαγωγή.
-Σε τι, καπετάν Χλαμύδια; -Είναι φιλόδοξος.
Θα μπορούσε να κάνει περισσότερα.
Μη με προσβάλλεις.
Πίστεψέ με, καθόλου δεν το θέλω.
Έχει να κάνει με την προφητεία σου, έτσι; Για όνομα.
Είσαι παρανοϊκός. Δεν υπάρχει προφητεία.
Είσαι ο βασιλιάς των θεών.
Δώσ' τα όλα. Κάν' τους να υποφέρουν. Δείξ' τους.
Βάλε τάξη στην πόλη σου.
Δεν είναι προαιρετικό, διαταγή είναι.
-Εμπρός; -Ξεμωράθηκε τελείως.
Του φάνηκε ότι είδε μια ρυτίδα το πρωί. Φοβάται. Θα του περάσει.
Αν σου ζήτησε κάτι, κάν' το.
Είναι πιο εύκολο έτσι.
Εσύ.
Σου αρέσει να κολυμπάς, έτσι;
Όχι…
ΗΡΑ
Η μιλιά στην αμίλητη να σε παρηγορεί.
H θεά Ήρα να απαλύνει τον θνητό σου πόνο.
Ορθώς.
Θέλω να γαμηθώ με τον Θησέα.
Τον σωματοφύλακά μου.
Και δεν ξέρω τι να κάνω με τους Τρώες.
Η μιλιά στην αμίλητη να σε παρηγορεί.
H θεά Ήρα να απαλύνει τον θνητό σου πόνο.
Ορθώς.
Λοιπόν; Ξεφούρνισέ το.
Τι έχεις να πεις;
Εγώ…
Τίποτα.
Δεν θα σε μαρτυρήσω, Μίνωα.
Τι κάνετε εδώ, κύριε;
Εκτός από το ότι ήθελα να βάλω αυτό το στιλάτο κάλυμμα κεφαλής,
ήθελα και να ρωτήσω τι σκοπεύεις να κάνεις με τους Τρώες.
Έχουμε τους έξι κι αναζητούμε τον έβδομο.
Μα υποψιάζομαι ότι δεν θα βρεθεί.
Οπότε, τα μεσάνυχτα,
θα αποδοθεί δικαιοσύνη.
-Με τον Μινώταυρο; -Ναι.
Καλώς.
Ωραία.
Φυσικά.
Μίαναν το μνημείο σας.
Σε παρακαλώ, μη με συσχετίζεις μ' αυτήν τη μαλακία.
Είναι απαίσιο. Βελτιώθηκε με τα σκατά.
Παρ' όλα αυτά, σκότωσέ τους όλους.
Θα το κάνω.
Ωραία.
Δοξασμένοι οι Ολύμπιοι.
Άσε τις γαλιφιές.
Καλύτερα να δείξουμε έλεος στους Τρώες.
-Σε καμία περίπτωση. -Κανείς δεν θα το περιμένει.
Θα ήταν πιο συνεργάσιμη η μειονότητα.
Μην τα κάνουμε χειρότερα.
Ο λαός μόνο με κίνητρα συμμορφώνεται, με οφέλη.
Όφελος δεν είναι το να μην πεθάνουν;
Ξέρεις τι εννοώ, μπαμπά.
Οι θεοί επέλεξαν να τους τιμωρήσουν. Ας μην τους αμφισβητούμε.
Για κάποιο λόγο καταστράφηκε η Τροία.
-Δηλαδή; -Επαναπαυτήκαν.
Επεκτάθηκαν υπερβολικά.
Μήπως να ψήφιζε ο λαός;
Οι Αθηναίοι αυτό κάνουν. Λειτουργεί.
Ο λαός θα σε ψήφιζε, αφού σε αγαπάει.
Δεν είναι άξιος ο λαός να ψηφίσει αυτό που χρειάζεται, Άρι. Ποτέ.
Θα γίνεις σπουδαία ηγέτιδα, αλλά έχεις πολλά να μάθεις.
Οι θεοί επιλέγουν τους ηγέτες.
Εύχεσαι να ήμουν ο Γλαύκος;
Τι;
Το εύχεσαι;
Όχι!
Όχι.
Δεν πήρες τη θέση του αδερφού σου, σου την έδωσε.
Θα τα πας υπέροχα, το ξέρω.
Αλλά οι Τρώες πρέπει να τιμωρηθούν.
Αμάν, έχουμε τη συναυλία του Ορφέα απόψε, γαμώτο.
Θα ξεμπερδέψουμε ποτέ;
Τι τρέχει;
Τίποτα.
Καλή επιτυχία! Είμαι μεγάλη φαν.
Ευχαριστώ.
-Όντως; -Όχι. Δεν ξέρω κανένα τραγούδι.
-Τότε, μην πας. -Πρέπει.
-Όχι. -Είναι τα Ολύμπια, Θησέα.
-Έχεις γενέθλια. -Μην είσαι βλάκας.
Καλά, άντε γαμήσου.
Τι είπες;
Άκου, έχω δύο εισιτήρια για το Μιούνις.
Θα έρθεις;
-Στο Μιούνις; -Ναι.
Μπορούμε να το σκάσουμε.
Θα σε βοηθήσω, δεν θα σε αναγνωρίσει κανείς.
-Θες να με πας στο Μιούνις; -Ναι.
-Γιατί; -Γιατί πάντα κάνεις ό,τι σου λένε.
Έχεις δίκιο.
Έλα, λοιπόν.
Έχεις σκύλο;
-Ψόφησε. -Φορώντας αυτήν την μπλούζα;
Άσε τις μαλακίες.
-Συγγνώμη. -Μ' αρέσει. Δεν είμαι φαν των Σατύρων.
Βασικά, σήμερα θα γίνεις.
Εντάξει.
Θεέ μου.
ΣΑΤΥΡΟΙ
Έτοιμη;
Έτσι νομίζω.
Μην ανησυχείς.
Είσαι ασφαλής.
Καλώς ήρθατε
στο Μιούνις!
Σήμερα μονομαχούν ο Καρλ Κρίξος από τη Σπάρτη
και η Αμαζόνα Ιππολύτη η Δεύτερη!
Χρόνια σου πολλά.
Για έναν από αυτούς δεν θα ξημερώσει άλλη μέρα!
Είναι όντως Αμαζόνα;
Σε άκουσε.
Σε μια δίκαιη μάχη, μια ευγενή μάχη, μια μάχη μέχρι θανάτου!
-Γιατί να μου φτιάξει αυτό το κέφι; -Δεν είπα κάτι τέτοιο.
Ξέρεις γιατί γίνεται αυτό; Αυτό το μέρος είναι μέρος πόνου.
Μένους.
Ένα μέρος όπου ο κόσμος ξεδίνει. Καλό θα σου κάνει.
Θα θαφτείτε με τιμές και θα αναγεννηθείτε μεγαλοπρεπώς.
Πάρτε θέσεις!
Θυμήσου τον Γλαύκο, Άρι.
Είσαι καλά;
Μια χαρά είμαι.
Ένα χειροκρότημα για την Αμαζόνα Ιππολύτη!
Ελπίζω να έχετε δύο οβολούς.
Γαμώτο!
Πώς σας φάνηκε;
Είσαι εντάξει;
Και η θυσία στα Ολύμπια αρκετά με ταράζει.
Δεν ξέρω γιατί βρήκα το Μιούνις καλή ιδέα.
Γαμώτη μου.
Δεν τον θυμάμαι καθόλου.
Ποιον;
-Τον Γλαύκο. -Ήσουν μωρό.
Μα υποτίθεται ότι τα νιώθεις τα δίδυμα αδέρφια.
Ακόμα κι αν πεθάνουν. Δεν τον νιώθω.
Εκπλήρωσα την προφητεία μου πριν κλείσω τα δύο.
Δεν θυμάμαι τίποτα, γαμώτο.
Ποια ήταν;
"Μια γραμμή ορατή, η τάξη θα χαθεί,
η οικογένεια τρωτή, το χάος κυριαρχεί".
Πήγαινέ με σπίτι, Θησέα.
Με συγχωρείς.
Ήταν ηλίθια ιδέα.
-Αλλά πρέπει να ρωτήσω… -Θα τιμωρηθώ.
-Τι; -Από τις Ερινύες.
-Τι λες; -Ήταν στο Μιούνις.
Δεν τις είδες, γιατί δεν μπορείς.
-Γιατί να σε κυνηγήσουν; -Σκότωσα τον δίδυμο αδερφό μου.
Δεν έφταιγες εσύ. Έλα τώρα, οι Ερινύες;
Κυνηγάνε δολοφόνους, βιαστές, αυτούς που πηδάνε τα παιδιά τους.
Και, κυρίως, όσους μένουν ατιμώρητοι.
Εσύ αυτοτιμωρείσαι μια ζωή.
Δεν θα σε κυνηγήσουν.
Με κυνηγούν.
Και δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι' αυτό.
Μήπως να έσωζες μια ζωή;
Τι;
Αν μπορούσες να σώσεις μια ζωή, θα το έκανες;
Φυσικά.
Τι κάνουμε εδώ;
Θέλω να σου δείξω κάτι.
Έλα.
ΚΕΝΤΡΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΡΩΑΔΩΝ
Η ΥΓΕΙΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ
Έλα.
Θησέα…
Να τι μπορείς να κάνεις.
Επιτέλους! Ελπίζω να έφερες καπνό.
Ναξ.
-Είναι ό,τι πιο αναξιοπρεπές έχω ζήσει. -Ναξ.
Χειρότερο από τότε που με πέταξαν από τα τείχη της Τροίας.
Ο κουβάς θέλει άδειασμα.
Γαμώτο.
Ήρθες να με πας στον πατέρα σου;
-Όχι. Τι; -Να με ρίξεις στον Μινώταυρο;
Ήρθε να σε σώσει. Να σας σώσει όλους.
Έτσι;
Είσαι ο έβδομος Τρώας.
Ωραίο μπλουζάκι.
Δεν είμαι δειλός.
Θέλω να παραδοθώ. Τα σκατά ήταν μια δική μου ηλίθια ιδέα.
Εγώ φταίω. Μα οι άλλοι έξι αρνήθηκαν, και κάποιοι,
έχοντας ομολογουμένως έναν καλό λόγο, όπως η αγάπη,
αποφάσισαν να με φυλακίσουν.
-Για να μην κάνω καμιά βλακεία. -Άντε γαμήσου.
Αναφερόμουν και στη μητέρα μου, μωρό μου.
Μάλιστα.
Θα έρθω μαζί σου.
Όχι…
Όχι, Άρι…
Σε παρακαλώ, άκουσέ με.
Σήμερα το πρωί ο μπαμπάς σου είπε ότι θα σου κάνει ό,τι δώρο θέλεις.
Ζήτα αυτόν.
Έλα δω.
Συγγνώμη που σου είπα ψέματα.
Γιατί το έκανες;
-Είναι ένα μνημείο των θεών. -Γιατί μας εγκατέλειψαν οι θεοί;
Μας μισούν.
Αρνούμαι να τους τιμήσω.
Ο λαός μου γαμήθηκε!
Δεν έχουν δικαιώματα, ζωή, τίποτα.
Απλώς επιβιώνουμε μετά βίας.
Έχουμε μείνει 15.000 το πολύ. Ήμασταν πάνω από 5.000.000.
Ήμασταν ο πιο ισχυρός λαός στον κόσμο.
Μάλλον γι' αυτό απολαμβάνουν όλοι την πτώση μας.
"Τον πέταξαν από τα τείχη της Τροίας".
Είσαι ο γιος της Ανδρομάχης, ο Αστυάναξ.
Ναξ.
Νόμιζα ότι είχες πεθάνει.
Όπως όλοι.
Γαμώτο!
Μου την έστησες για τα καλά.
Είναι η ελπίδα του λαού μας.
Ο κρυφός πρίγκιπας!
Σε έναν άλλο κόσμο, θα γινόμασταν φίλοι.
-Σε κάνα γαμημένο συμπόσιο. -Αρκετά.
Δεν ελπίζω στη βοήθειά σου. Θα πεθάνω με χαρά.
-Ναξ. -Αλήθεια, μαμά.
Αλλιώς, θα χαθούν έξι ζωές.
Θα σε πάω στον πατέρα μου.
Θα σου δώσει χάρη.
-Δεν θα το κάνει. -Θα το κάνει.
Είσαι το γενέθλιο δώρο μου.
Μήπως είναι υπερβολή
Τον αέρα που εκπνέεις να εισπνέω εγώ;
Μήπως σου πέφτει πολύ
Το βάρος του πόσο πολύ σ' αγαπώ;
Αλλά εγώ
Κάθε σου ανάσα να εισπνέω θέλω
Η αλήθεια κι ο μύθος μου να γίνεις θέλω
Να με συντροφεύεις μέρα νύχτα
Στης ζωής την κάθε πίκρα
Κι εγώ…
Η ζωή μου είσαι κι ο θάνατός μου
Είσαι η μουσική που παίζει στο μυαλό μου
Να με συντροφεύεις μέρα νύχτα
Στης ζωής την κάθε πίκρα
Ο Αστυάναξ; Τι;
Μου κάνεις πλάκα;
-Πού είναι; -Στα κελιά του λαβύρινθου, κύριε.
Άσε μας μόνους.
Άσε μας μόνους, είπα.
Μου το υποσχέθηκες.
Το πρωί είπες "Ό,τι θέλεις".
Αυτό θέλω.
Να τους αφήσεις ελεύθερους όλους.
Σε παρακαλώ.
Μου το υποσχέθηκες.
Γιατί αυτό;
Σκότωσα τον Γλαύκο!
Άσε με να σώσω αυτούς.
Εντάξει.
Αλήθεια;
Αλήθεια.
Χρόνια σου πολλά.
Ενίοτε η αγάπη υπερισχύει της λογικής.
Άρι.
Άρι, σε παρακαλώ.
Άρι, στάσου.
-Μπορούσες να μου το ζητήσεις. -Δεν μπορούσα.
-Κοίτα, Άρι… -"Κυρία" θα λες.
Κυρία, σας παρακαλώ.
Άρι, άκου…
Άρι!
Τι;
Ευχαριστώ.
Ελάτε. Βγείτε έξω, γαμώτο. Κουνηθείτε!
-Ναι! -Πάρτε τα πόδια σας!
Προχώρα, ρε φίλε!
Φτάνει!
Βγείτε, γαμώτο!
-Όλα καλά. Φεύγουμε. -Δεν είναι!
Όλα καλά.
Ανόητο παιδί!
Όλα καλά.
Ανόητο παιδί!
Τρέξε.
Τρέξε!
Μωρό μου…
Τρέξε!
Όλα καλά, Κας.
Χαλάρωσε.
Σε μια αναπάντεχη επίδειξη ευσπλαχνίας,
ο πρόεδρος Μίνωας απελευθέρωσε τους Επτά Τρώες.
Η Ανδρομάχη κι ο Αστυάναξ συναντήθηκαν και πάλι.
Ο Αστυάναξ θεωρείτο νεκρός, κι όμως, είναι ολοζώντανος.
Μια χαρμόσυνη μέρα για τον κατατρεγμένο λαό.
Ρε αλήτη Ποσειδώνα.
Άτιμο κουτορνίθι.
Μυγόχεσμα.
Γεια.
Ναι…
Γαμώ την πίστη μου!
Σου αρέσει ζεστό, ε;
Παραείναι.
Με αργανέλαιο είναι;
Το σαμπουάν.
Ναι.
Τέλεια.
Θα βάλω λίγο.
Τελείωνε, ρε συ.
Να σας εξηγήσω για τους Τρώες.
Για την απόφασή μου.
Το ξέρω. Δεν ήταν αυτό που είπαμε.
Δεν υπήρχαν…
Δεν τίθεται θέμα απόφασης, Μίνωα.
Σου είπα να κάνεις κάτι.
Δεν με νοιάζει πόσο αγαπάς την κόρη σου.
Μην ξεχνάς, δεν ενδίδεις στην αγάπη.
Κάνεις ό,τι σου λένε.
Είναι σαφές αυτό;
Είναι.
Ωραία.
Μαλακτικό, σε παρακαλώ.
ΗΡΑΙΟΝ
Ωραία μυρίζουν τα μαλλιά σου.
Προσπαθώ.
Αυτή η προφητεία…
-"Η οικογένεια τρωτή". -Σε παρακαλώ.
Μην αρχίζεις.
Όχι, απλώς λυπάμαι που μας περιλαμβάνει όλους.
Θα μου άρεσε πολύ μια προφητεία που θα μας απάλλασσε μόνο από τον Δία.
Σιγά μη δεν σου άρεσε.
Πάμε!
Ακίνητοι! Αστυνομία!
Αυτό συμβαίνει,
ξανά και ξανά,
όσον καιρό κυβερνούν οι θεοί.
-Αφήστε με! Σας παρακαλώ! -Σκάσε!
Όπου υπάρχει ομόνοια, σπέρνουν τη διχόνοια.
Όπου υπάρχει αγάπη, την καταστρέφουν.
Σας παρακαλώ, μη.
Εσύ!
Εσύ το έκανες αυτό!
Εσύ! Η οικογένειά σου!
Ο γιος μου…
Τον έχασα…
Μου το υποσχέθηκες.
Είναι θέλημα των θεών, Άρι.
Ήθελες να τους αψηφήσω;
Γεια, Άρι.
Ήρθαμε λόγω του αδερφού σου.
Υποτιτλισμός: Αγγελική Πανοτάρα