GASOLINAHAN NI TYNDAREUS
May banyo ba kayo?
-Nakasusi pa yata… -May banyo ba?
Oo na. Pagpasok mo lang do’n.
KAPARUSAHAN (PURYAS)
Kasintanda ng mga diyos ang Kaparusahan.
O baka mas matanda pa.
Naglilibot sila para ihatid ang tingin nilang naipagkait na hustisya.
Depende sa pakiwari nila.
Ang tinutugis lang nila ang nakakakita’t nakakarinig sa kanila.
Tandaan mo…
Tandaan mo ang ginawa mo…
Tandaan mo…
Hi, Terry.
Nakikiusap ako…
-Nakikiusap ako. -Pagod ka na ba?
Alam mo kung paano kami matataboy, di ba?
Hindi ganyan, Terry…
Tsong?
Ayos ka lang ba d’yan?
Tsong?
Tangina! Tsong!
-Tulong! -Sino na?
Tulong!
Siya.
Masaya ’to.
Dalawa na ang nakilala n’yong mortal na may mahalagang papel.
Sa pangatlo na tayo.
Pinagpalang Olympia.
Sinabi kong babalikan natin siya.
Para maintindihan ang kahalagahan ni Ari, bumalik tayo sa umpisa ng araw na ’yon.
Nakapatay na si Ari.
Aksidente ’yon.
May kakambal siya dati. Si Glaucus.
Nadaganan niya si Glaucus sa pagtulog no’ng maliit sila.
Happy birthday.
Hindi nakahinga si Glaucus.
Hindi tanggap ng nanay ni Ari na wala na si Glaucus
kaya may presensya pa rin siya.
Happy birthday, ma’am.
Ano?
’Ka ko, “Happy birthday.”
Maraming gagawin, ’no?
Oo. Kumusta ang bantayog?
Kaya kong sabihing “kagila-gilalas” ’yon, ma’am.
Talaga?
-Oo… -“Kagila-gilalas”?
-Ang ganda ng ideya n’yo. -Di nga? Gusto mo ’yon?
Ari. Tumahimik ka.
Nagko-concentrate si Daedalus.
Di ba?
Okay lang po ako.
Iwan mo kami.
Ang laki ng ilong niya.
Taon-taon kong sinasabi, Daedalus.
Batayan lang si Ari. Di sila identical twins.
Kukuha ako ng litrato ni Papa.
Gano’n.
Pasensya na.
Hindi, tama siya.
Matangos ang ilong ni Lolo.
Magandang septum. Pinakamapapansin mo sa mukha niya.
Hindi katulad nito…
Aakalain mong ititigil niya na ’to sa 30s ko.
Di mo kailangang gawin ’to.
Kailangan ko.
Paano mo inaalala si Icarus?
Ano…
Bale…
Nagdarasal ako. Ipinagpapasalamat ang Pagbabalik-buhay niya.
Ayos.
Mukhang makatwiran ’yon.
Ano’ng gagawin n’yo mamaya? Pagkatapos ng Araw ng Olympia.
Magwawalwal ba kayo kasama ang buong Heraklion?
Kilala n’yo ’ko.
Lumabas ka naman, Daedalus. Hindi ka lumalabas.
Gusto ko rito.
Ikaw ba, Theseus?
Ano’ng iniisip mo?
Magpapakalango? Mag-inom tayo.
Mr. President.
Happy birthday, iha.
Alam mo, taon-taon…
Di ako makapaniwalang ginagawa mo pa rin ’to para sa mama mo.
Seryoso ako.
Gusto kong gawin ’to.
Hindi ’yon totoo.
Pero salamat.
Ano ka ba, Pa?
Alam n’yo bang tumatanggi siya taon-taon?
Sa regalo.
Ngayong taon, dapat siyang umoo.
Kahit anong gusto mo, ibibigay ko.
Pangako.
Kahit ano.
Pa’no ko siya mapapapayag?
Tatanggi pa rin ako
pero salamat.
Sige na, Daedalus.
Gumawa ka na lang ng mas okay na ako.
Mga kaibigan, mga mamamayan ng Krete,
pinagpalang Olympia.
Ayon sa tradisyon sa araw na ’to,
mamangha tayo sa regalo ng mga diyos sa ating lahat.
Ang milagro ng Pagbabalik-buhay.
Isinisilang tayong mga tao dahil sa grasya ni Zeus.
Nabubuhay ang pinakamabubuti para pagsilbihan ang mga diyos.
Sa pagtalima natin sa Olympus,
magbubunga ang katapatan natin sa bago at mas magandang buhay.
Araw ’to ni Glaucus.
Pati na ni Ari.
Dahil ang nabubuhay na wagas, hindi natatakot sa kamatayan.
Hindi natin puwedeng tutulan ang mga diyos o ang kapistahan nila.
Hindi ako tutol sa mga diyos.
Tutol ako sa kalendaryo nila.
Nakainom ka ba?
Kasama natin ngayon dito si Agatha ng Heraklion
na siyang handang mag-alay ng sarili at mamatay sa ngalan ng Olympus.
Ligtas siya sa kaalamang susuklian ang kanyang debosyon
ng maluwalhating Pagbabalik-buhay.
Lilisanin ng kaluluwa ang katawan nang may basbas ng lahat ng diyos
at babalik ’yon bilang biyaya sa mundo sa bago at pambihirang anyo.
Walang kamatayan. Pagbabalik-buhay lamang.
-Vero. -Vero.
Ngayong araw, ikinararangal kong
ihandog ang bantayog na alay sa mga diyos natin.
Alam n’yo na’ng nangyari.
May gumising nang maaga.
De putang Minos.
At mga de putang diyos.
Manindigan kayo sa ngalan ni Zeus.
Huwag kayong magpapakaligaw
dahil alam n’yong makabuluhang magsikap para sa kanila.
Pinagpalang Olympia.
Vero.
MGA DE PUTANG DIYOS
Punyeta, ano ’yon?
Zeus ko po.
MGA DE PUTANG DIYOS
Tae ba ’yon?
Sino’ng gumawa nito?
Ma…
Sino’ng lumapastangan sa mga diyos?
Sino’ng bumangga sa pamilya ko?
Tutugisin at aarestuhin kayo!
Parurusahan kayo!
Tara. Ingat.
Ayos ka lang?
Tanggalin natin ’to.
Ikaw…
Ang lakas ng iyak mo pagkapanganak sa ’yo.
Alam mo ba ’yon?
Oo, Ma, alam ko.
Paulit-ulit mong sinasabi sa ’kin ’yon.
Sobrang tahimik ni Glaucus no’n.
Hindi siya gumagalaw.
Nangingitim na nga siya no’n.
Akala ko di siya mabubuhay pero wala siyang kasimbait.
Lumabas ka sa mundo at puro poot ang dinala mo.
PULISYA
MGA DE PUTANG DIYOS
Tarantadong Trojan!
Sumama ka!
-Bitawan n’yo ’ko! -Lakad!
Aarestuhin ang sinumang mahuhuling nagkukupkop sa Trojan 7.
Mga de putang diyos!
-Dapa lang! -D’yan ka lang!
Ako na’ng bahala.
Si Hecuba ang dating reyna ng Troy.
Manugang niya si Andromache.
Pinaslang sa harap nila ang mga asawa nila.
Si Astyanax naman na nag-iisang anak ni Andromache,
inihagis mula sa pader ng Troy no’ng sumuko ang mga Trojan.
Pagod at sawa na sila.
Ano na?
Mr. President, wala kaming alam do’n. Nagulat din kami gaya n’yo.
Itinayo ’yong bantayog para dakilain ang mga diyos.
Simbolo ’yon ng pagtalima at pasasalamat.
Simbolong naisip ng mga kababayan n’yo na magandang tambakan ng tae.
Binastos n’yo hindi lang ang mga diyos
kundi pati ang bansang kumupkop at nagkanlong sa inyo.
-Totoo ka ba? -Pambihira!
-Ma. -Sabihin mo nga.
Kung mag-ampon ka, ayaw mo bang magkaro’n siya ng pantay na karapatan?
Maayos na eskuwelahan? Integrasyon?
Para sa kaligtasan n’yo ang paghihiwalay sa inyo.
Ano raw ’yon?
Sinusuportahan n’yo ang pang-iinsulto sa mga diyos?
Siyempre, hindi.
Gusto n’yo bang lumapit sa bantayog, tumalungko, at dagdagan pa ’yon?
Baka ginawa n’yo na nga ’yon.
Ano ’ka mo?
Trojan 7 daw ang tawag nila sa sarili nila. Tama ba ’yon?
Anim na’ng nahuli namin. Nasa labyrinth sila.
Lider na lang ang hinahanap namin.
Ikaw ba ’yon, tanda?
Mr. President, ma’am, lubos ang pasasalamat ko
sa pagtanggap n’yo sa ’min dito sa Krete.
Wala kaming alam sa kalokohang ’yon.
“Terorismo” ’ka mo.
Bata pa ang Trojan 7, hindi sila nag-iisip,
at nangangako akong parurusahan sila hanggang matuto sila.
Pero nakikiusap ako, wala namang nasaktan.
Nasaan ’yong ikapito?
’Yong lider.
Umalis na siguro ng Heraklion.
Kung humarap sa ’kin ang ikapito, ipapawalang-sala ko ’yong anim.
At kung hindi?
Alam n’yo na’ng parusa.
Toro ni Minos?
Kapag pinindot ko ’to,
magiging pula ang ilaw ng kulungan no’n, at makakawala na ’yon.
Wala pang nakakalabas nang buhay. Hanggang hatinggabi ang palugit n’yo.
Pa’no kung di ko…
Theseus!
Sige po, sir.
Ma’am.
Pupunta na kami sa templo.
May gaya naming rumerespeto sa mga diyos, Hecuba.
Hintayin mo lang.
Ngayon na!
DIYOS NG KARAGATAN
NAKABABATANG KAPATID NI ZEUS
Ano?
Kumusta ka na talaga?
Ang sama ng itsura mo.
Sige.
Pinagpalang Olympia.
Di naman gano’n ang nangyari.
Ano?
’Yong bantayog natin sa Heraklion.
Ba’t ka natatawa do’n?
Gago ka! Huwag ka ngang gago.
Oo na. Ba’t mo ba pinoproblema ’yon?
Pinoproblema ko ’yon dahil panlalapastangan ’yon.
Tinaihan… Tinabunan ng tae ang rebulto natin.
-Ano naman? -Ano naman?
Kailangan silang turuan. Naiintindihan mo ba?
’Yong mga Trojan? Di pa ba sapat ang pangungupal natin sa kanila?
Ang dali no’n. Parang panggagahasa ng bangkay.
Nasisindak dapat lagi ang mga mortal
dahil kung kampante sila,
at kung masanay sila sa kapayapaan,
wala tayong magagamit na takot nila.
Kung hindi sila takot, hindi nila tayo maiisip na dakilain.
Kung maisip nilang hindi pinaparusahan ang panlalapastangan?
’Tol, sobrang delikado ’yon.
-Tingin mo? -Tama ka pero mortal lang sila.
Paano naman sila magiging delikado para sa ’tin?
Galit si Minos. Siya na’ng bahala do’n.
Wag mo nang ipahiya ang sarili mo.
Kailangan mong mag-relax.
May makeup ka ba?
Sa noo mo?
Sunscreen ’to. Sunblock. Gusto mo ba’ng posisyon mo rito?
Huwag kang tarantado.
Kasi nagpapa-promote si Dionysus.
At maging Kapitan Tulo?
Ambisyoso siya.
Marami siyang puwedeng gawin pa.
Wag kang mang-insulto.
Maniwala ka. Ayoko ring gawin ’to.
Tungkol ’to sa propesiya mo, ’no? Punyeta naman.
Praning ka. Walang propesiya.
Hari ka ng mga diyos.
Lalaan mo. Pahirapan mo sila. Pakitaan mo sila!
Patinuin mo ang bayan mo.
Utos ’yon, hindi pasuyo.
Hello?
Nasiraan na siya ng bait.
Akala niya, may bagong kulubot siya. Natatakot siya. Lilipas din ’yon.
Gawin mo na lang ang ipinapagawa niya. Alam mong mas madali ’yon.
Ikaw.
Mahilig kang lumangoy, di ba?
Hindi po.
Nawa’y lunurin ng katahimikan ang pasanin mo.
Nawa’y maibsan ni Diyosang Hera ang pighati mo.
Vero.
Gusto kong makadugyutan si Theseus.
’Yong bodyguard ko.
Di ko rin alam ang gagawin sa mga Trojan.
Nawa’y lunurin ng katahimikan ang pasanin mo.
Nawa’y maibsan ni Diyosang Hera ang pighati mo.
Vero.
Ano na? Sabihin mo na.
Ano’ng bagahe mo?
Ano…
Wala naman!
Ligtas sa ’kin ang sekreto mo, Minos.
Ba’t kayo naparito, sir?
Bukod sa gusto kong masubukang isuot ang headdress na ’to,
gusto ko ring itanong ang plano mong gawin sa mga Trojan.
Hawak na namin ang anim, at pinaghahahanap na ang ikapito.
Pero baka di mahanap ang ikapito.
Kaya pagsapit ng hatinggabi, magpapataw ng hustisya.
-Gamit ’yong toro mo? -Oo.
Mabuti.
Dapat lang.
Binaboy nila ang bantayog n’yo.
Huwag mo ’kong idamay sa kalokohang ’yon.
Nakakaalibadbad. Napaganda pa ’yon ng tae.
Pero patayin mo pa rin silang lahat.
Masusunod.
Mabuti.
Pinagpalang Olympia.
Huwag kang subo-titi.
Dapat natin silang pagbigyan, ’yong mga Trojan.
Hinding-hindi puwede.
Pero magugulat lahat do’n. Mas mapapasunod mo ang mga Trojan.
Sa lagay ngayon, lalala lang ’to.
Titino ang tao kapag alam nilang may mapapala sila.
’Yong buhay ba nila? Di ba ’yon ang mapapala nila?
Alam mo’ng sinasabi ko, Pa.
Kung parusa ’yon ng mga diyos, huwag mo nang kuwestiyunin ’yon.
May dahilan kung ba’t winasak ang Troy.
-Ano’ng dahilan? -Naging kampante sila.
Sumobra sila.
Ba’t di natin pabotohin ang mga tao? Ginagawa ’yon ng Athens.
Umuubra ’yon.
Iboboto ka ng mga tao kasi mahal ka nila.
Hindi mapagkakatiwalaan ang mga tao na iboto ang kailangan nila, Ari.
Magiging mahusay kang pinuno pero marami ka pang kakaining bigas.
Mga diyos ang pumipili sa namumuno.
Sana ba si Glaucus na lang ako?
Ano?
Iniisip mo ba ’yon?
Hindi!
Hindi.
Di mo inagawan ang kapatid mo. Regalo niya ’to sa ’yo.
Magiging mahusay ka. Sigurado.
Pero dapat parusahan ang mga Trojan.
Pupunta pa pala tayo sa concert ni Orpheus mamaya.
Wala ba ’tong katapusan?
Ano’ng problema?
Wala.
Good luck! Fan na fan mo ’ko.
Salamat.
-Di nga? -Hindi. Wala akong alam na kanta niya.
-Wag kang pumunta sa concert. -Kailangan.
-Di kaya. -Araw ng Olympia ngayon, Theseus.
-Birthday mo rin. -Wag kang manggago.
Okay, tangina mo.
Ano ’ka mo?
Ganito.
May dalawang ticket ako para sa Munis.
Sama ka?
Munis?
Oo! Puwedeng-puwede na tayong tumakas.
Matutulungan kita para walang makakilala sa ’yo.
-Gusto mo ’kong isama sa Munis? -Oo!
-Bakit? -Kasi lagi kang sumusunod na lang.
Tama ka.
Halika na.
-May aso ka ba? -Dati.
-Namatay ba ’yon sa T-shirt na ’to? -Sira-ulo.
-Pasensya na. -Gusto ko ’to. Pero ayoko sa Satyrs.
Gusto mo sila ngayon.
Okay!
Pambihira.
-Handa ka na? -Sa tingin ko naman.
Wag kang mag-alala.
Ligtas ka.
Nandito kayo ngayon sa Munis!
Lalaban ngayong araw, si Carl Crixus ng Sparta!
-At ang Amazon na si Hippolyta II! -Happy birthday.
Hindi na aabot bukas ang isa sa kanila!
Totoong Amazon ba siya?
Narinig ka yata.
Sa labang patas, sa labang marangal, sa labang hanggang kamatayan!
-Ba’t mo naisip na mapapasaya ako nito? -Wala akong sinabing gano’n.
Alam mo ba kung para saan ’to? Lugar ’to para sa sakit, poot.
Labasan ’to ng sama ng loob. Baka-sakaling makatulong sa ’yo.
Ililibing kayo nang may dangal at maluwalhating Magbabalik-buhay.
Pumuwesto na!
Tandaan mo si Glaucus.
Tandaan mo si Glaucus, Ari.
Ayos ka lang ba?
Ayos lang ako.
Palakpakan natin si Hippolyta ng Amazon!
May dalawang barya ka sana.
Tangina.
Ayos ba ’yon?
Okay ka lang ba?
Nahirapan na ’ko sa alay ng Olympia pa lang.
Ewan ko kung ba’t ko naisip na ayos ’tong Munis.
Punyeta.
Ni hindi ko siya maalala.
Sino?
-Si Glaucus. -Baby ka pa no’n.
Pero ramdam mo dapat ang kambal mo, di ba?
Kahit patay na siya, at wala akong madama.
Natupad ko ang propesiya ko bago ako magdalawang taon.
Wala akong naaalala sa nangyari.
Ano’ng propesiya?
Guguhit at kaayusa’y guguhitan; lipi’y babagsak, sa káos ang kinabukasan.
Ihatid mo na ’ko, Theseus.
Pasensya na, ha?
Ang tanga ng ideyang ’yon.
-Pero itatanong ko… -Sisingilin ako.
-Ano? -No’ng Kaparusahan.
-Ano’ng sinasabi mo? -Nasa Munis sila.
Di mo sila nakita kasi di mo sila nakikita.
-Ba’t ka nila hahabulin? -Pinatay ko ang kakambal ko, Theseus.
Hindi mo kasalanan ’yon. Saka ’yong Kaparusahan?
Hinahabol nila ’yong mga pumapatay, nanggagahasa,
nanghahalay ng sariling anak.
’Yong di nagbabayad ng kasalanan.
Buong buhay mo, pinagbabayaran mo ’yon.
Hindi ka nila hinahabol.
Hinahabol ako.
Mukhang wala na ’kong magagawa do’n.
Pa’no kung may iligtas ka?
Ano?
Kung may maililigtas ka, ililigtas mo ba siya?
Oo naman.
Ba’t tayo nandito?
May ipapakita ako sa ’yo.
Halika.
SHELTER PARA SA KABABAIHANG TROJAN
Halika.
Theseus…
Ito ang magagawa mo.
Sa wakas! Sana may dala kang yosi.
Nax.
Ngayon lang nasaid ang dignidad ko sa tanang buhay ko.
Kapantay ’to ng paghagis sa ’kin mula sa pader ng Troy.
Puno na ’yong orinola.
Walastik.
Dadalhin mo ba ’ko sa tatay mo?
-Hindi. Ano? -Ipapakain ako sa Toro ni Minos?
Nandito siya para iligtas ka, kayong lahat.
Hindi ba?
Ikaw ang ikapitong Trojan.
Ayos nga pala ’yang shirt mo.
Lilinawin ko. Di ako duwag.
Gusto kong sumuko. Ideya ko ’yong kagaguhang ’yon, ’yong tae.
Kasalanan ko. Pero di pumayag ’yong anim.
May mga tao ring merong dahilang nakakataba naman talaga ng puso,
gaya ng pag-ibig,
na naggapos sa ’kin dito para iligtas ako sa sarili ko.
Tarantado ka.
Kasama ang nanay ko sa tinutukoy ko, baby.
Sige.
Sasama ako sa ’yo.
Hindi…
Hindi, Ari…
Nakikiusap ako. Makinig ka muna. Okay?
Sinabi kaninang umaga ng tatay mo na ibibigay niya kahit ano’ng gusto mo.
Siya ang hingin mo.
Halika rito.
Patawad at nagsinungaling ako, Ari.
Ba’t mo ginawa ’yon?
-Bantayog ’yon para sa mga diyos. -Ba’t kami tinalikuran ng mga diyos?
Kinamumuhian nila kami. Hinding-hindi ko sila sasambahin.
Isinumpa ang mga kababayan ko!
Walang-wala sila. Walang karapatan, walang buhay.
Kumakapit na lang kami sa buhay. Pabitaw na nga.
Nasa 15,000 pababa na lang kami. Mahigit limang milyon kami dati.
Kami dati ang pinakamakapangyarihan
kaya siguro natutuwa ang lahat sa pagbagsak namin.
“Paghagis mula sa pader ng Troy…”
Ikaw ang anak ni Andromache. Ikaw si Astyanax.
Nax.
Akala ko patay ka na.
Akala ng lahat.
Letse!
Sinet-up mo talaga ako.
Siya ang pag-asa, ang pag-asa ng bayan namin.
Ang lihim na prinsipe!
Kung iba ang mga nangyari, magkakakilala tayo sa kung saang piging…
Tumigil ka na.
Di ko inaasahang tutulungan mo ’ko. Handa akong mamatay.
-Nax. -Totoo ’yon, Ma.
Di mamamatay ’yong anim para sa ’kin.
Dadalhin kita sa tatay ko, at ipapawalang-sala ka niya.
-Di niya ’yon gagawin. -Gagawin niya.
Ikaw ang regalo sa birthday ko.
Labis-labis bang Langhapin ang ibinibigay mo?
Labis-labis ba’ng Bigat ng pasang pag-ibig na ito?
Pero ako’y…
Lalanghapin anuman ang iyong alay
Magiging realidad at magiging haraya
Sa paglipas ng mga araw at gabi
Sa buhay na hapis
O, ako’y…
Dahil ika’y aking buhay at kamatayan
Pag-isip sa iyo’y rinig na’ng kundiman
Sa paglipas ng mga araw at gabi
Sa buhay na hapis
Si Astyanax? Ano? Ginagago mo ba ’ko?
-Nasaan siya? -Nasa selda sa labyrinth, sir.
Iwan mo kami.
Sabi nang iwan mo kami!
Nangako ka sa ’kin.
Sabi mo, “Kahit anong gusto mo.”
Ito ang gusto ko.
Palayain mo silang lahat.
Nakikiusap ako.
Nangako ka sa ’kin.
Ba’t ito?
Pinatay ko si Glaucus!
Gusto ko silang iligtas.
Sige.
Talaga?
Oo.
Happy birthday.
Nadadaig minsan ng pagmamahal ang katwiran.
Ari.
Ari, sige na. Ari, puwedeng huminto ka muna?
-Pinakiusapan mo na lang sana ako. -Di ko magagawa ’yon.
-Ano, Ari… -“Ma’am”.
Ma’am, sige na.
Ari, teka, makinig ka…
Ari!
Ano?
Salamat.
Bilis! Lumabas na kayo! Baba! Dali! Kilos na!
-Oo na! -Kilos na!
Deretso lang, tsong!
Ganyan nga!
Bumaba ka na!
-Ayos na. Aalis na ’ko. -Walang ayos!
Loko kang bata ka!
Ayos na.
Loko kang bata ka!
Takbo!
Anak ko.
Takbo!
Ayos na, Cass.
Relax.
Sa hindi inaasahang pagpapakita ng awa, pinalaya ni Pangulong Minos ang Trojan 7.
Magkapiling na muli sina Andromache at Astyanax.
Inakalang matagal nang patay si Astyanax pero buhay na buhay siya.
Masayang araw ’to para sa mga gipit na taong ’to.
Poseidon, walang-hiya ka.
Tukmol ka.
Inutil ka.
Oy!
Ganito dapat.
Putragis!
Mainit-init ang gusto mo?
Ang tindi!
Argan oil ba ’yon?
’Yong nasa shampoo?
Oo.
Ayos.
Pahingi ako.
Bilisan mo, tsong.
Maipapaliwanag ko ’yong nangyari sa mga Trojan.
’Yong desisyon ko.
Alam ko. Di ’yon ang pinag-usapan natin.
Wala no’ng…
Walang desisyon-desisyon, Minos.
Wala kung may ipinagawa ako sa ’yo.
Wala akong pakialam kung mahal mo ang unica hija mo.
Hindi ka dapat magpadikta sa pag-ibig.
Dapat mong gawin ang ipinapagawa sa ’yo.
Malinaw ba ’yon?
Malinaw!
Mabuti!
Pahingi ng conditioner.
KAPILYA NI HERA
Ang bango ng buhok mo.
Sinisikap ko.
’Yong propesiya…
-“Lipi’y babagsak.” -Naku.
Wag mong simulan.
Hindi. Nakakalungkot lang na kasama tayong lahat do’n.
Kasi magkakainteres ako sa propesiyang magpapatalsik kay Zeus.
Sigurado ’yon.
Bilisan n’yo!
-Walang gagalaw! Pulis ’to! -Dumapa lang kayo!
Ito ang nangyayari nang paulit-ulit
sa pamumuno ng mga diyos.
-Pakawalan n’yo ’ko! Huwag! -Tumahimik ka!
Kapag may magkabigkis, pinaghihiwalay nila.
Kapag may pag-ibig, sinisira nila.
Ma’am, huwag.
Ikaw!
Ikaw ang may gawa nito! Ikaw!
Pamilya mo ang may gawa nito!
Anak ko…
Wala na’ng anak ko…
Nangako ka sa ’kin.
Kalooban ’yon ng mga diyos, Ari.
Gusto mo bang suwayin ko sila?
Hi, Ari.
Tungkol ’to sa kapatid mo.
Nagsalin ng Subtitle: Maui Felix