Εσύ! Ναι, εσύ που αγχώνεσαι.
Εσύ το πήρες;
Όχι, κύριε!
Ξέρεις ποιος το πήρε;
Όχι, κύριε.
Εντάξει.
Πάμε!
Πάμε, είπα!
Μπίνγκο.
Εσύ με τη ρωμαϊκή μύτη.
Ναι.
Εσύ το πήρες;
-Όχι, κύριε. -Ξέρεις ποιος;
Αυτός.
Θα πετάξει μ' αυτά τα τεράστια αυτιά.
Πάμε!
Έχουμε πρόβλημα.
Ναι;
Πήρες το ρολόι του Δία;
Και βέβαια όχι.
Πρέπει να το βρούμε.
Τι; Γιατί;
Έφτιαξε αίθουσα πολέμου και σκοτώνει τους βοηθούς.
-Τι; -Ναι, καφέ μόνη μου έφτιαξα.
-"Αίθουσα πολέμου"; -Εκεί βρίσκομαι.
Υπάρχουν δύο φάσεις, απ' ό,τι βλέπω. Θα το έλεγα σοβαρή κλιμάκωση.
Τι του συμβαίνει;
Νομίζω ότι απογοητεύτηκε λίγο από το πώς τιμώρησες τους Τρώες.
Ναι. Μου το είπε.
Τέλος πάντων. Κοίτα, Ποσειδώνα, πρέπει να ξεσπάσει λίγο,
αλλά λέει ότι δεν κάνει τίποτα πριν βρει το ρολόι του.
Ρώτα τον μικρό.
-Ποιον μικρό; -Τον Διόνυσο.
Άσ' το πάνω μου.
Πάμε, είπα!
Πριν από πολύ καιρό,
πραγματικά πολύ καιρό,
ήμουν ελεύθερος.
Ελεύθερος να ζήσω τη ζωή μου και να αγαπήσω, όπως όλοι.
Κι αν αγάπησα, λέει!
Πώς είναι το γόνατο;
Γάμησέ τα.
Κοίτα,
εγώ πλέον ξυπνάω τη νύχτα για κατούρημα.
Ναι.
Πέρασε πολύς καιρός, Χάροντα.
Εμένα μου λες;
Αν ξανασυμβεί, μπορεί να έχω πεθάνει.
Μου έλειψες.
Σ' αγαπώ.
Το ξέρω.
Το εννοώ.
Τι έγινε;
Ο Δίας;
Θα μου την πέσει.
-Μακάρι να μου έλεγες γιατί. -Δεν μπορώ.
Θέλω να μου υποσχεθείς κάτι.
Ό,τι θες.
Θα συναντήσεις ένα άτομο.
Ίσως συμβεί σε λίγα χρόνια.
Πρέπει να το βοηθήσεις.
Πώς;
Προστάτευσέ το.
Θα δεις το σημάδι.
Τι σημάδι;
Χρειάζομαι κάτι πιο σαφές.
Υποσχέσου το.
Είναι ό,τι πιο σημαντικό.
Σε παρακαλώ.
Ορκίσου.
Φυσικά.
Το ορκίζεσαι;
Το ορκίζομαι.
Ευχαριστώ.
Και συγγνώμη.
Για ποιο πράγμα;
Μη με μισήσεις.
Το ευρύτερο καλό πάντα εμπεριέχει προσωπικό κόστος.
Πάντα.
Όντως από εκεί θα περάσω;
Από έναν κάδο;
Δεν μου κάνετε πλάκα;
Για τα αδιάκριτα βλέμματα.
Πάντα έτσι ήταν.
Είσαι επί ξυρού ακμής, γι' αυτό βούλωσ' το ρημάδι…
Καλά. Συγγνώμη.
Καλή τύχη.
Φέρ' τον πίσω.
Θα τον φέρω.
Σ' αγαπώ.
Ευχαριστώ για όλα.
Θα τα καταφέρω.
Το ξέρω.
Δεν έχω τίποτα να χάσω.
Βοήθησέ τον.
Βοήθα τον Ανατόλ.
Προσέχετε ο ένας τον άλλον.
-Έγινε. -Έχουμε πολλά να χάσουμε.
Κατανοητό.
Ο Ντένις!
Το γατάκι μας. Θέλει τάισμα.
Θα αναλάβεις;
Ναι. Εντάξει. Εννοείται.
Κονσέρβες κάτω από τον νεροχύτη και ξηρή…
Πού είναι η ξηρή τροφή, Πόλι;
Πρόσεχέ το, σε παρακαλώ.
Αυτό; Ναι.
Μην ανησυχείς, δεν θα το πούμε στον μπαμπά σου.
Εντάξει. Τελείωσε το σόου, παιδιά.
Εμπρός, Ορφέα.
Δεν μου κάνουν.
Ό,τι πήρες πήρες.
Και κάνεις ό,τι σου λένε.
Γαμιέσαι, Ορφέα.
Χτύπησες;
Κακώς είσαι εδώ εσύ.
Και πήρες τον οβολό της γυναίκας σου.
Ναι, τον πήρα.
Ήταν ο μόνος τρόπος να είμαστε πάλι μαζί.
Έκανα μαλακία, το ξέρω, αλλά την αγαπάω πραγματικά.
Υποσχέθηκα στη γυναίκα σου να σε προσέχω.
Συγκινήθηκα πολύ με αυτό που έκανες στο μπαρ, με την κούκλα.
Λυπάμαι για τον γιο σου.
Κοίτα, σε παρακαλώ.
Είμαστε μόνοι εδώ.
Να εμπιστευτούμε ο ένας τον άλλον;
Ευχαριστώ.
Να περάσουμε τη Στύγα.
Εντάξει.
Πάμε.
Ο Ορφέας είναι χρήσιμος.
Με τέτοιο εγώ, δεν έχει θέμα να δεχτεί την έννοια του κοσμικού σκοπού.
Και δεν υποψιάζεται ότι ο σκοπός είν' υποκινούμενος.
ΛΙΣΤΑ ΝΕΚΡΩΝ ΗΜΕΡΑΣ
Άλλοι χρειάζονται πολύ περισσότερη βοήθεια.
Η εκπαίδευση θα συνεχιστεί απόψε στις 6:00 μ.μ.
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟΝ ΑΣΦΟΔΕΛΟ
Φώτη.
Κάτσε.
Θες βόλτα;
Δεν σου βγάζω το λουρί.
Εντάξει.
Αλλά θα μου υποσχεθείς, έτσι;
Καλά.
Φώτη!
Τα ρολόγια δεν εξαφανίζονται έτσι. Κάποιος το έχει πάρει.
Πάμε.
Εδώ Δίας. Είμαι πολύ απασχολημένος.
Δία, η Περσεφόνη είμαι. Πρέπει να σου πω κάτι.
Έχουμε πρόβλημα στον Κάτω Κόσμο.
Μια ψυχή ξέφυγε από το Τίποτα.
-Τι κάνεις; -Όχι, Άδη!
Το μήνυμα διαγράφηκε.
Πρέπει να του πεις τι έγινε, Άδη. Πρέπει.
Θα το τακτοποιήσω μόνος μου.
Κάτι δεν πάει καλά, και το ξέρεις.
Πώς, Άδη; Πώς εξαφανίζεται μια ψυχή; Πώς είναι δυνατόν;
Κι αν δεν είναι μόνο μία; Κι αν είναι μόνο η αρχή;
Καμία αρχή δεν είναι. Μόνο μια υπενθύμιση. Μια σφαλιάρα.
Ο Δίας μού ανέθεσε τον Κάτω Κόσμο. Εγώ φταίω.
-Δεν φταις εσύ. -Φταίω.
Παραχαλάρωσα. Δεν φύλαγα το Τίποτα.
Άφησα το πράγμα να ξεφύγει.
Ας το δούμε ως μια ευκαιρία, λοιπόν.
Θα βρούμε την ψυχή και θα φτιάξουν όλα.
Όλα διορθώνονται, έτσι κι ασχοληθώ.
Έχε μου εμπιστοσύνη.
Δεν χρειάζεται να το μάθει ο Δίας.
Φώτη!
Φώτη.
Φώτη!
Είσαι καλά;
Πρέπει να τους βοηθήσουμε.
Ποιους;
Όλους αυτούς εκεί μέσα.
Πού εκεί μέσα;
Με έβαλαν εκεί λόγω του μνημείου, έτσι;
Για τα σκατά, για όσα είπα για τους θεούς…
Εγώ φταίω.
-Εγώ φταίω για όλα. -Θα σε βοηθήσω να περάσεις το Πλαίσιο.
Το πέρασα το Πλαίσιο.
Τι;
Καινέα!
Μείνε εκεί.
Εσύ άφησες ελεύθερο τον σκύλο;
Τον πιάσατε; Ωραία.
Τι ωραία; Μόλις κατούρησε το φαξ.
Συγγνώμη, από τον ενθουσιασμό του.
Εγώ φταίω. Τον έβγαλα βόλτα.
Μου έλειψε.
Όμως, είδα έναν…
Τι;
-Τίποτα. -Συγχαρητήρια.
Τι;
Κανείς δεν μου έχει χαλάσει ρεπό τόσο πρωί.
Τσακίσου γύρνα στη δουλειά!
Ναι.
Είσαι καλά;
Ναι.
-Βασικά… -Καλημέρα!
-Συγγνώμη, τι είπες; -Μπα, τίποτα.
Να κάτσω;
-Ναι. Φυσικά. -Όχι, είμαστε όλοι δύτες εδώ.
Βασικά, κι εγώ δύτρια είμαι.
Μόλις με έκαναν.
Μα δεν γίνεται.
-Προφανώς και γίνεται. -Πρέπει να δουλεύεις χρόνια εδώ.
Έκαναν στρατολόγηση. Χρειάζονται κι άλλους δύτες.
Τι είναι οι δύτες;
Αν είναι δυνατόν!
Ζάχαρη είναι αυτή;
Αλάτι.
Γιατί;
Για να έχει γεύση.
Σχεδόν.
Γιατί κάνουμε ό,τι κάνουμε;
Τρώμε, κοιμόμαστε, πλενόμαστε. Είμαστε νεκροί.
Νεκροί, όχι βάρβαροι.
Είναι μια ρουτίνα.
Για να νιώθουμε φυσιολογικοί.
Φυσιολογικοί, μάλιστα.
-Μα γιατί… -Πολλές ερωτήσεις κάνεις, έτσι;
Με βάση την εμπειρία μου, όσοι κάνουν ερωτήσεις μπλέκουν.
Καλά. Συγγνώμη.
Διακόσια χρόνια.
Θα περάσουν σαν νερό.
-Θα έρθετε απόψε; -Τι θα γίνει απόψε;
Δεν πήρες φυλλάδιο;
Αδριανέ!
Α, ναι.
Δώσε και σ' αυτήν.
-Ευχαριστώ. -Συγγνώμη.
ΠΑΡΤΙ ΝΕΩΝ ΔΥΤΩΝ
Θα έρθεις;
Ναι. Φυσικά.
Εσύ;
Να δω πώς θα είμαι;
Εννοείται.
Ντένις!
Ντένις;
Άσε τις μαλακίες, Ντένις.
Να σε.
Εντάξει. Τα λέμε.
ΜΟΝΟ Ο ΔΙΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ
Όχι!
Έχεις δίκιο.
Θα το σταματούσες αυτό.
Εγώ είμαι, όχι ο πατέρας σου.
Αυτό σίγουρα δεν επιτρέπεται.
-Και τώρα, με συγχωρείς… -Του πήρες το ρολόι;
-Ποιο ρολόι; -Άσε τα σάπια.
Συνάντησέ με στο ενυδρείο. Τώρα.
Έτσι μπράβο.
Καλώς τον! Έλα δω.
Έλα.
-Πρόσεχε. -Γεια.
Γεια.
Γιατί πήρες το ρολόι;
Αν φέρεσαι σαν παιδί, έτσι θα σε βλέπει.
Νομίζω ότι έχεις δυνατότητες. Το έχω ξαναπεί.
-Αλήθεια; -Ναι.
-Αλλά όχι όταν είσαι… -Έχεις δίκιο.
Έκανα κάτι πολύ σημαντικό.
Ναι;
Τι έκανες;
Έβαλα έναν θνητό στον Κάτω Κόσμο.
Απέτυχε, αλλά ανάγκασα τις Μοίρες να τον αφήσουν.
Θα είναι ο πρώτος θνητός που θα φέρει πίσω έναν νεκρό.
Κι όταν συμβεί αυτό, φαντάζομαι ότι θα κερδίσω λίγο σεβασμό.
Με δουλεύεις, έτσι;
Τι;
Να εύχεσαι να αποτύχει.
Θνητός αψηφά τον θάνατο και τους νόμους του σύμπαντος;
Αν καταφέρει και γυρίσει κάποιον από τον Κάτω Κόσμο,
ο Δίας θα σε διαλύσει.
Θα θέλει να μας διαλύσει όλους.
Δεν πειράζει, όμως. Δεν θα τα καταφέρει ο δικός σου.
Μη δίνεις τροφή στην παράνοια του Δία.
Γύρνα του το ρολόι. Πες του ότι το βρήκες κάπου.
Μόνο έτσι θα ηρεμήσει.
Εντάξει.
Ναι.
Δεν…
Δεν γίνεται.
Γιατί;
Το έδωσα
σε κάποιον.
Καλά, δεν έδωσες και την παρθενιά σου.
Ζήτα το πίσω.
Περνούσαμε ωραία κάποτε.
Εδώ Δίας. Είμαι πολύ απασχολημένος.
Γεια σου, Δία.
Μ' ακούς;
Εντάξει. Λοιπόν…
Εγώ είμαι, ο Άδης, προφανώς.
Ήθελα να σου πω ότι στρατολογήσαμε μια ομάδα νέων δυτών.
Έχουν εκπαιδευτεί όλοι, και…
Είναι πολύ καλοί.
Όχι ακόμα.
Ο Κάτω Κόσμος μπορεί να αντιμετωπίσει ό,τι έρθει.
Οπότε,
μείνε ήσυχος.
Αν θέλεις.
Αντίο.
Καλή αναγέννηση.
Τι;
Απλώς δεν το καταλαβαίνω. Γιατί χρειάζονται δύτες;
Βοηθάμε κόσμο να περάσει από το Πλαίσιο.
Τους καθοδηγούμε.
Ναι, αλλά γιατί ήθελαν κι άλλους; Αναγέννηση είναι. Προς τι η βιασύνη;
Ξέρεις γιατί έπαψα να ρωτάω;
Επειδή μπήκες σε μπελάδες;
Επειδή δεν έπαιρνα ποτέ απάντηση.
Ο Κάτω Κόσμος είναι. Κι άμα σ' αρέσει.
Τυχερή είσαι. Εγώ δεν μπορώ να περάσω. Είμαι περιπλανώμενη.
Και τι κάνεις εσύ;
Απλώς τους βοηθάω, θα έλεγα.
Τους ακούω.
Μα τι καλό παιδί!
Πόσο είσαι, αλήθεια;
Φαίνεσαι γύρω στα 12.
Βασικά,
είμαι σχεδόν 40.
Αν βάλεις και τα χρόνια θανάτου.
Προχωρήστε.
Γεια χαρά.
Αμάν…
Ήμασταν στο ίδιο πλοίο.
Πώς είστε;
Δεν ξέρω κολύμπι.
Αφιέρωσα όλη μου τη ζωή για μια καλή αναγέννηση.
Έζησα για να πεθάνω, καθώς λένε. Ορθώς.
Αλλά τώρα σκέφτομαι όλα όσα δεν έκανα.
Δεν πειράζει.
Είναι δύσκολο, έτσι; Να απαρνηθείς τον εαυτό σου.
Αυτόν εδώ.
Θεέ μου, άντε πήγαινε.
Ορίστε;
Πέρνα από το Πλαίσιο, σε παρακαλώ!
Έχεις ιδέα πόσο τυχερή είσαι;
Εσύ από το πλοίο.
Είπες ότι προσέβαλες τους θεούς πριν πεθάνεις.
Μάλλον αυτό πληρώνεις τώρα.
-Άκου… -Άσε μας, ρε μαλακισμένη θεούσα.
Πάμε να περάσετε το Πλαίσιο;
Τι κάνουμε;
Μάλλον κολυμπάμε, έτσι;
Έτσι.
-Έτοιμος; -Ναι.
-Εδώ! -Μας ακούς;
Εδώ!
Μπορείς να μας βοηθήσεις;
Έλα τώρα!
Εδώ!
-Ήρθατε από το Σπήλαιο; -Ναι.
Και οι δυο;
Φέραμε ισοπαλία.
-Θα κολυμπούσαμε, αλλά… -Καλύτερα όχι.
Μπορείς να μας περάσεις απέναντι;
Σε παρακαλούμε.
Ναι, σε παρακαλούμε.
Εντάξει.
Βάλτε τα ρούχα σας.
Άκρη!
Να περάσουν οι πρωταθλητές!
Ναι! Θέλω να επιστρέψω! Πάμε!
Θεέ μου.
Τι;
Πάμε!
Αποκλείεται.
Γεια σου, Καινίς!
Καινίς!
Κοίτα με, βλάσφημε.
-Δεν είμαι βλάσφημος. -Ναι, είσαι.
Γι' αυτό είσαι εδώ.
Και δεν αναγεννήθηκες.
Τη…
Τη βασανίσατε;
Τη μαμά σου;
Όχι, σε έδωσε ευχαρίστως.
Πολύ ευχαρίστως.
Τα λέμε, Καινίς.
Γεια. Ψάχνω ένα ρολόι.
Όχι κατοικίδια.
Τι;
Δεν ξέρεις ανάγνωση;
"Όχι κατοικίδια".
Δεν είναι κατοικίδιο.
Είναι ο Διόνυσος, ο θεός της ηδονής, της τρέλας και του ξεφαντώματος.
Ωραίος τύπος.
Βγες έξω.
Ορίστε;
Τι είπες;
Λίγο πιο δυνατά;
Συγγνώμη, δεν σε κατάλαβα.
Όποιο θέλω; Ωραία, ευχαριστώ.
Αυτό είναι!
Ευχαριστώ. Ναι!
Ας ομολογήσει κάποιος. Ποιος το πήρε; Ποιος είναι ο κλέφτης;
-Ποιος είναι ο κλέφτης; -Τι διάολο;
Ένας από εσάς το έκανε.
Ποιος πήρε το ρολόι μου, ρε;
-Μπαμπά! -Τι;
Βρήκα αυτό.
Δίπλα στην πύλη.
Γιατί φοράς μια γάτα;
Μπράβο. Έχεις αετίσιο μάτι, το σωστό να λέγεται.
Πώς κι από δω, αλήθεια;
Ήθελα να σε δω.
και να σου γνωρίσω
τον Ντένις.
Γεια σου, Ντένις.
Αντί για Ντένις, μπορούσες να τον πεις "Οιδίποδας με τέσσερα πόδια".
Δεν το πιάνω.
Αλήθεια; Καλά.
Ντένις.
-Είσαι ο Ντένις. -Έλα.
Παιδιά, καθαρίστε εδώ και φέρτε μια κανάτα με νερό Μαιάνδρου.
Και γάλα μαζί με ένα βυζί για να βυζάξει το γατί.
-Μπράβο. -Έλα.
-Τι; -Για το ρολόι.
Πού πας; Κούκλα είσαι.
Γιατί; Θες να έρθεις;
Ποιος είναι;
Αυτός που φοράει φορέματα; Μ' αρέσει αυτός.
Όχι, ο Περσέας, και μπορεί να φέρει και το άλογο.
Το άλογο; Αυτό με τα φτερά; Γαμώ.
Το ελπίζω.
-Αλήθεια; Έχουμε δουλειές τώρα, αλλά… -Δουλειές;
-Καλά, εσύ χάνεις. -Ναι.
Ναι.
Γεια σου, γλυκούλι μου.
Είσαι μωράκι, έτσι;
-Σπίθα. Σπινθηρίσαμε. -Πρόσεχε. Ναι.
Έλα μαζί μου. Περιμένει το πυρ το εξώτερον.
Όχι, σε έδωσε ευχαρίστως.
Πολύ ευχαρίστως.
ΠΑΡΤΙ ΝΕΩΝ ΔΥΤΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ 7 μ.μ.
Θα ανάψει το κέφι.
Γεια.
Ήρθες τελικά.
Ναι.
Πειράζει;
Καθόλου. Κάτσε.
Να σου βάλω;
Εντάξει.
-Ακόμα καμία γεύση. -Γεια μας.
Και πού να δεις το τσιγάρο. Τελείως μάταιο.
Να παίξουμε ένα παιχνίδι;
Είμαι κακός στα παιχνίδια.
Δεν πειράζει, Αδριανέ. Ιστορίες θα πούμε.
Λοιπόν, ποιες ήταν οι προφητείες μας;
Θα πω πρώτη. Η δική μου…
"Πλάσμα μελαχρινό, πτώση χειμερινή.
Τα μάτια δεν κλείνουν, αϋπνία παντοτινή".
Βγήκε και με το παραπάνω η δική μου.
Είχα ένα καφετί πόνι, την Κρέσιντα. Την αγαπούσα σαν αδερφή.
Έπεσε κι έσπασε το πόδι της έναν Δεκέμβρη.
Της κάναμε ευθανασία.
Ήταν απαίσιο.
Και μ' έπιασαν αϋπνίες, μάτι δεν έκλεινα.
Αλήθεια.
Η δική σου;
Όχι.
"Όχι"; Τι εννοείς;
Εννοώ "Όχι". Είναι κάτι προσωπικό.
Έχει να κάνει με τη μητέρα σου;
Τα λέμε μετά.
Πάω να…
Μυγιάγγιχτοι οι νέοι.
Στάσου.
Είσαι καλά;
Ναι, μια χαρά.
Ξέρεις πού θα βρω
κανένα από κείνα τα άγευστα τσιγάρα που έλεγες;
Ναι.
Έρχονται πολλοί σαν εμάς;
Κάμποσοι.
Η αγάπη αποβλακώνει τους ανθρώπους.
-Συγγνώμη. -Δεν πειράζει.
Όλα καλά.
Τι ήταν αυτό;
Η Σκύλλα.
Κάτσε.
Γιατί σταματήσαμε;
Έναν μπορώ να πάω απέναντι. Αυτός είναι ο κανόνας.
Είπες ότι θα μας πας και τους δύο.
Ναι. Ψέματα είπα.
Να μη διασκεδάσω εγώ;
Άντε, πλακωθείτε.
Περίμενε.
-Να πλακωθούμε; -Όχι…
Κοίτα…
Κάναμε συμφωνία.
Καλά, λοιπόν.
Θα περιμένουμε.
Τι πράγμα;
Να την αθετήσετε.
Δεν βιάζομαι.
Εκτός αν θέλετε να σας πάω και τους δύο πίσω.
Τι λέτε;
Δεν αξίζει, άλλωστε.
-Ο γιος μου αξίζει τα πάντα. -Εσύ το λες αυτό.
Όλοι αυτό λένε.
Αλλά είναι μια μπούρδα.
Πες ότι τον παίρνεις, κάτι απίθανο.
Τον πας σπίτι, περνάνε κάνα δυο χρόνια, κι αρρωσταίνει πάλι.
Ξαναπεθαίνει.
Τι θα κάνεις;
Θα ξανάρθεις;
Θα πηγαίνεις πέρα δώθε σαν κούνια;
Κι ας πούμε ότι αντέχει, ότι μένει υγιής.
Ποιος σου λέει ότι θα σε συμπαθεί;
Κι αν σε μισεί;
Κι αν σιχαίνεται τα πάντα πάνω σου;
Τι έχεις πάθει;
-Άκου, η γυναίκα μου… -Ναι, η γυναίκα σου.
Λες να γυρίσει και να μείνει δίπλα σου;
Να σ' αγαπήσει πάλι;
Είσαι σίγουρος;
Ναι.
Απόδειξέ το.
Σκότωσέ τον.
Ή εσύ αυτόν. Δεν έχει σημασία.
Όπως είπα, κάναμε συμφωνία. Κάπως θα…
Συγγνώμη.
-Μα εσύ το είπες! Δική σου ιδέα ήταν! -Το ξέρω, αλλά…
Ή εγώ ή εσύ.
Χίλια συγγνώμη.
-Είναι τελείως άγευστο. -Ναι.
Σου το είπα.
Γιατί το κάνεις;
Από συνήθεια; Δεν ξέρω. Ναι.
Κατά τον Αδριανό, για να νιώθω φυσιολογικός.
Νιώθεις πιο αληθινός,
όπως πριν, αν κάνεις ό,τι έκανες.
-Θες να νιώσεις όπως πριν; -Ναι.
-Εγώ, όχι. Δεν έκανα τίποτα στη ζωή μου. -Δεν σε πιστεύω.
Κι όμως.
Τη σπατάλησα.
Δεν είχα σκοπό.
Και τη μέρα που το συνειδητοποίησα,
πέθανα.
Κάθομαι στο πλοίο και σκέφτομαι
"Γαμώτο, είμαι νεκρή".
Αλλά σιγά σιγά άρχισα
να νιώθω γαλήνη.
Δεν πειράζει, λέω, αφού θα επιστρέψω στον κόσμο
και θα τα κάνω όλα καλύτερα.
Και τώρα έχω παγιδευτεί εδώ.
Μάλλον θα πρέπει να το αποδεχτώ κι αυτό, έτσι;
Ίσως.
Να σε ρωτήσω κάτι;
-Δεν σου λέω την προφητεία μου. -Άλλο θα ρωτούσα.
Τι;
Πώς και γνωρίζεσαι με μια Αμαζόνα;
Ήμουν κι εγώ Αμαζόνα.
Ώσπου αναγκάστηκα να φύγω.
-Προφανώς. -Ναι.
Μας έλεγαν για σας στο σχολείο.
Σε ποια ηλικία διώχνουν τα αγόρια; Στα έντεκα;
Ναι…
Εγώ ήμουν 15.
Τότε δεν ήμουν επίσημα αγόρι, έγινα λίγο αργότερα.
Πρέπει να ήταν ζόρικο.
Να φύγεις.
Ναι.
Να σου πω, όμως,
πιο ζόρικο ήταν που με σκότωσαν.
Γαμώτο! Λυπάμαι.
Να αντισταθμίσω το δικό σου "Ο άντρας μου πήρε τον οβολό μου".
Το δικό μου;
Ναι. Θέλω να πω, η μαμά μου με πρόδωσε,
οι δικοί μου με δολοφόνησαν και μου πήραν και τον οβολό.
-Έλα τώρα. -Εντάξει. Άντε γαμήσου.
-Το εκμεταλλεύομαι όσο μπορώ. -Ναι;
Ναι. Η ποιότητα του αέρα είναι φοβερή.
Κοιμάμαι καλά.
Βγαίνω πάλι ραντεβού.
-Όντως το κάνουν αυτό; -Ποιο;
Βγαίνουν ραντεβού εδώ;
Ναι, μάλλον, καμιά φορά.
Μάλιστα.
Πώς είναι τα φιλιά;
Τι;
Θέλω να πω, σαν την μπίρα είναι;
-Ορίστε; -Είναι…
Νιώθεις τίποτα; Ή είναι…
Δεν ξέρω.
Δεν το έχω κάνει.
-Ως νεκρός. Ναι. -Φυσικά.
-Ως νεκρός. -Ναι.
Να…
Να κάτι να σκέφτομαι τα επόμενα 200 χρόνια.
Ή όσα είναι.
Ξέρεις, αρέσεις πολύ στην Πρου.
-Είναι στις πρώτες μου επιλογές. -Αλήθεια;
Παίζει δυνατά.
Βοήθεια!
Αυτός είναι.
-Βοήθεια! -Ποιος είναι;
Βοηθήστε με!
Σας παρακαλώ!
Άντε γαμήσου!
Πήρες τον οβολό της γυναίκας σου και πας να μου φας τη θέση! Όχι!
Όχι!
Θα δεις το σημάδι.
Υποσχέσου το.
Είναι ό,τι πιο σημαντικό.
Μαλάκα.
Γιατί το έκανες αυτό;
Γιατί με έσωσες;
Τι σημάδι είναι αυτό;
Είναι…
Μια Μοίρα.
Μια Μοίρα μού το έκανε.
Τι σημαίνει;
Σημαίνει ότι κάτι είναι αλήθεια.
Αυτός ο τύπος;
Σοβαρά τώρα;
ΘΑΝΑΤΟΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ
Οι φυσικές καταστροφές είναι καλές.
Γίνονται στο πι και φι.
Και για τους θνητούς είναι πολύ μεγάλο σοκ.
Ανεβαίνει κατακόρυφα η λατρεία,
οι προσευχές και οι θυσίες.
Ξέρουν ότι εμείς τις προκαλέσαμε.
Όμως, τι χρειαζόμαστε για να είναι η καταστροφή αποδοτική;
Να έχει διάρκεια;
-Τίποτα; -Όχι.
-Νόμιζα ότι ήθελες προαγωγή. -Ναι, θέλω.
Εντάξει. Έλα μαζί μου.
Λοιπόν.
Θέλω να σου μάθω διάφορα για διάφορα.
Και το πρώτ…
Το πρώτο που θέλω να σου πω είναι…
Σ' ευχαριστώ.
Μ' ευχαριστείς;
Σ' ευχαριστώ, Διόνυσε, που βρήκες το ρολόι μου.
Και μου το έφερες.
Κι ας ήταν η τελευταία μας συνάντηση…
Ήμουν σκληρός μαζί σου.
Ναι, μπαμπά, εγώ…
Έχω συγκινηθεί λίγο.
Ο πατέρας μου ήταν
σκληρός μαζί μου.
Κάτσε.
Ο μπαμπάς σου δεν πήγε να σε σκοτώσει;
Ναι.
Ναι…
Ναι, όντως.
Είχε τους λόγους του, αλλά…
Τέλος πάντων, είσαι καλό παιδί,
και θέλω να σου προσφέρω αυτό που θέλεις.
Τι θέλω;
Πιο πολλή εξουσία.
Εντάξει.
Ωραία.
Θέλω;
Ναι, Διόνυσε.
Αυτό σημαίνει προαγωγή, πιο πολλή εξουσία.
Κι επίσης σημαίνει αφοσίωση,
κάτι που το διαθέτεις.
Το βλέπω.
Εγώ…
Κοίτα, μπαμπά, καλύτερα να…
Πρέπει να σου πω κάτι.
Τι πρέπει να μου πεις;
-Όχι. Τίποτα. -Μπορείς να μου λες τα πάντα.
Όχι, απλώς είμαι αφοσιωμένος.
Ναι.
Ναι. Οπότε,
θα κάνουμε αυτούς τους βλάκες
να υποταχθούν.
Θα ξεκινήσουμε με φυσικές καταστροφές.
Είναι κάτι άμεσο. Απλό.
Μετά θα συνεχίσουμε με κάτι λίγο πιο ενδιαφέρον,
πιο πολύπλοκο, περίτεχνο, σοφιστικέ. Θα σπείρουμε τη διχόνοια.
Το μίσος.
Στο εξής αυτό θα το αποκαλούμε "Δεύτερη Φάση".
Μπορεί να ξεκινήσει ως κάτι πολύ μικρό,
όπως ο βιασμός μιας γυναίκας, ο θάνατος ενός παιδιού.
Αν το κάνεις σωστά,
μπορεί να ανάψει φωτιές σε οικογένειες, χώρες και ηπείρους.
Εντάξει. Ωραία.
Ναι, εμείς…
Ξέρεις, κάποιοι θνητοί είναι…
Τι;
Καλοί.
Ναι, είναι καλοί.
Είναι καλοί ως περίγυρος
κι ως συντροφιά.
Αν είναι, λέει!
Ξέρεις, κάποιες από τις μανάδες των αγαπημένων μου παιδιών είναι θνητές.
Αλλά είναι ασήμαντες.
Σημασία έχει η οικογένειά μας.
Παίξε μαζί τους, φάε μαζί τους, κάνε τους έρωτα,
κάνε τους πλεξίδες, ό,τι θες,
Αλλά μην ξεχνάς ποτέ ότι δεν είσαι ένας απ' αυτούς.
Εντάξει;
Εντάξει.
Εντάξει, Φάση Πρώτη. Ξεκινάμε απόψε.
Έχετε ένα νέο μήνυμα.
Έλαβα το μήνυμά σου.
Τέλειος συγχρονισμός. Θα παραλάβεις πολλούς νεκρούς σύντομα.
Δία;
Όχι, εγώ είμαι, κύριε.
Καλά, πες μου.
Βρήκαμε την ψυχή, κύριε.
Σ' ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, Π.
Όχι, σας παρακαλώ.
Θες να μπεις εκεί μέσα;
Χρειάζεται βοήθεια.
Είμαστε ήδη νεκροί. Τι άλλο να πάθουμε;
Είναι κανείς εδώ;
Θεέ μου.
Τι της συνέβη;
Μόλις πέρασε το Πλαίσιο.
Τι μέρος είν' αυτό;
Υποτιτλισμός: Αγγελική Πανοτάρα