Sen! Evet, Bay Gergin.
-Sen mi aldın? -Hayır efendim!
-Alanı biliyor musun? -Hayır efendim.
Peki.
Gönder.
Gönder dedim!
Bingo.
Romalı burunlu.
-Evet. Sen mi aldın? -Hayır efendim.
-Alanı biliyor musun? -O almıştı.
O koca kulaklarla uçup gidecek.
Gönder!
-Bir sorunumuz var. -Öyle mi?
-Zeus'un saatini sen mi aldın? -Tabii ki hayır.
-Bulmamız lazım. -Ne? Niye?
Savaş odası kurdu. Top toplayıcıları öldürüyor.
-Ne? -Kahvemi kendim yaptım.
-Savaş odası derken? -Oradayım.
Gördüğüm kadarıyla iki aşama var. Durum epey ciddi duruyor.
Derdi ne?
Galiba Truvalılara verdiğin ceza onu pek tatmin etmedi.
Evet. Bana söyledi.
Neyse. Bak Poseidon…
Belli ki biraz stres atması lazım. Ama saatini bulmadan başlayamazmış.
Çocuğu yokla.
-Hangi çocuğu? -Dionisos'u.
Bana bırak.
Gönder dedim!
Uzun zaman önce…
Çok uzun zaman önce
özgürdüm.
Herkes gibi hayatı ve aşkı yaşamakta özgürdüm.
Ve birini öyle bir sevdim ki.
-Dizin nasıl? -Çok fena.
Geceleri çişe kalkmaya başladım ben de.
Evet.
-Uzun zaman oldu Haron. -Hadi canım?
Arayı yine böyle açarsak ölebilirim.
Seni özledim.
Seni seviyorum.
Biliyorum.
Ciddiyim.
Ne oldu?
Zeus mu?
Peşimde.
-Bana nedenini söylesen? -Söyleyemem.
Bana bir söz vermeni istiyorum.
Ne istersen.
Biriyle tanışacaksın.
Belki birkaç yıl sonra.
Ona yardım etmelisin.
-Nasıl? -Onu koru.
İşaretten anlayacaksın.
Ne işareti?
-Biraz daha bilgi vermen lazım. -Söz ver işte.
Bu her şeyden önemli.
Lütfen.
-Söz ver. -Tabii ki.
Söz mü?
Söz.
Teşekkür ederim.
-Ve özür dilerim. -Niçin?
Nefret etmemeye çalış.
Bütünün iyiliğinin kişisel bir bedeli hep olur.
Hep.
Geçit bu mu?
Çöp mü?
-Şaka değil, öyle mi? -Gizli işte.
Hep gizli olmuştur.
Hem sen şansını zorlama. Çeneni…
Tamam, tamam. Özür dilerim.
İyi şanslar.
Onu geri getir.
Getireceğim.
Seni seviyorum.
Her şey için sağ ol.
Başaracağım.
Biliyorum.
Kaybedecek bir şeyim yok.
Ona yardım et.
Anatole'a yardım et. Birbirinize sahip çıkın.
-Tamam. -Bizim kaybedecek çok şeyimiz var.
Anladım.
Dennis'i unuttum!
Kedimizin beslenmesi lazım. Sen besler misin?
Olur, peki. Tamam.
Islak mama lavabonun altında, kuru…
Kuru mama nerede Poli?
-Ona iyi bak lütfen. -Ha, buna mı? Tamam.
Merak etme, babana söylemeyiz.
Tamam. Gösteri bitti çocuklar.
Hadi Orfe.
Bunlar bana olmadı.
Verileni kullan.
Ve söyleneni yap.
Ağzına sıçayım Orfe.
Yaralandın mı?
Burada olmaman lazım.
-Zaten karının sikkesini almışsın. -Evet, aldım.
Kavuşmak için aklıma bir bu geldi.
Biliyorum, adice bir şey ama onu çok seviyorum.
Karına söz verdim, seni koruyacağım.
Barda yaptığın şeye çok duygulandım. Kuklayla yaptığına.
Oğlun için üzgünüm.
Bak, lütfen…
Burada yalnızız.
En azından birbirimize güvenmeye çalışsak?
Sağ ol.
Stiks'i geçmemiz lazım.
Tamam. Hadi.
Orfe işe yarar.
Öyle bir egosu var ki ilahi bir amacı olduğunu kabullenebilir.
Başkasının emellerine hizmet edeceğinden şüphelenmez de.
GÜNLÜK ÖLÜLER LİSTESİ
Bazılarına ise yol göstermen gerekir.
Ek eğitim saat 18.00'de başlayacaktır.
ASFODEL'E HOŞ GELDİNİZ
Fotis.
Otur.
Gezelim mi?
Tasmanı açmıyorum.
Tamam.
Ama söz ver, tamam mı?
İyi.
Fotis!
Saat kendiliğinden kaybolmaz ki. Birisi aldı.
Gönder.
Ben Zeus. Çok meşgulüm.
Zeus, ben Persefoni. Söylemem gereken bir şey var.
Yeraltında bir sorun var.
Söylüyorum! Bir ruh Hiçlik'ten kaçtı.
-Ne yapıyorsun? -Hayır Hades!
Mesaj silindi.
-Ona söylemen lazım Hades. Mecbursun. -Hayır, kendim hallederim.
Bir sorun var, sen de farkındasın.
Ruh nasıl kaybolur Hades? Böyle bir şey mümkün müydü?
Ya başkaları da kaybolursa, ya bu başlangıçsa?
Başlangıç falan değil. Burnumuzu sürten bir uyarı.
Zeus beni yeraltının başına getirdi. Suç bende.
-Sende değil. -Bende.
Arkama yaslandım. Hiçlik'e bakmadım. Her şeye göz yumdum.
Bunu bir fırsat olarak görelim.
Ruhu bulacağız, çözülecek. Kafama koyarsam düzelmeyecek şey yok.
Güven bana.
Zeus'a söylemeye de gerek yok.
Fotis!
Fotis.
Fotis!
İyi misin?
-Onlara yardım etmeliyiz. -Kimlere?
İçerideki herkese.
Neredeki?
Anıt yüzünden oraya konuldum, değil mi? Bok olayı, tanrılara dediklerim…
Benim suçum. Hepsi benim suçumdu.
-Çerçeve'den geçmene yardım edeyim. -Geçtim.
Ne?
Kaineus!
Burada dur.
Köpeği sen mi bıraktın?
Yakaladınız mı? İyi bari.
İyi falan değil. Faks makinesine işedi.
Özür dilerim, heyecanlandı.
Benim hatam. Gezmeye çıkardım. Elimden kaçırdım.
Bu arada demin…
Ne?
Hiç.
-Tebrikler. -Ne?
Kimse günümü bu kadar erken mahvetmemişti.
-Siktir git işinin başına! -Tamam.
İyi misin?
Evet.
-Aslında… -Günaydın!
-Ne diyordun? -Hiç.
-Oturabilir miyim? -Tabii.
Hayır, biz dalgıcız.
Ben de dalgıcım. Yeni yaptılar.
Ama imkânsız.
-Değilmiş. -Burada yıllarca çalışmış olman lazım.
Dalgıç lazımmış, işe alım kampanyası vardı.
-Dalgıç ne oluyor? -Tanrım.
-Şeker mi o? -Tuz.
Neden?
Tadı olsun diye. Neredeyse.
Niye bir şeyler yapıyoruz?
Yemek, uyumak, duş almak. Ölüyüz biz.
Evet ama vahşi değiliz.
Rutin oluyor. Kendimizi normal hissediyoruz.
Normal. Anladım.
-Ama neden… -Soru sormayı seviyorsun.
Tecrübelerime göre soru soranların başı derde giriyor.
Tamam. Affedersin.
200 yıl.
Geçip gider.
-Akşam geliyor musun? -Ne var ki?
Broşür gelmedi mi?
-Adrian! -Ha…
Ona da ver.
-Sağ ol. -Pardon.
YENİ DALGIÇLAR PARTİSİ
Gelecek misin?
Evet. Tabii ki.
Sen?
Durumuma bir baksam?
Tabii.
Dennis!
Dennis?
Sabrım taşıyor Dennis.
Buldum seni.
Hadi görüşürüz.
KURTULUŞ ZEUS'TA
Yeter!
Haklısın.
Bunu bırakmıştın.
-Benim. Baban değil. -Buna izin olmadığına eminim.
-Şimdi müsaadenle… -Saatini sen mi aldın?
-Ne saati? -Akıllılık yapma.
Akvaryumda buluşalım. Hemen.
Aferin.
Selam, gel bakalım.
Hadi.
-Dikkat et. -Merhaba.
Merhaba.
Saati niye çaldın?
Çocuk gibi davranırsan çocuk muamelesi yapar.
Bence sende potansiyel var. Söyledim zaten.
-Gerçekten mi? -Evet.
-Şey hâlin hariç… -Evet, var.
Çok büyük bir şey yaptım.
Hadi ya? Ne yaptın?
Yeraltına fâni soktum.
Testi geçememişti. Moiralara kapıyı açtırdım.
Bir ölüyü geri getiren ilk insan olacak.
Ondan sonra herhâlde biraz saygı görürüm.
Şaka, değil mi?
-Ne? -Dua et de yapamasın.
Ölüme meydan okuyup âlemler arasında geçiş yapacak, ha?
Fâni başarılı olur da yeraltından birini getirirse
Zeus seni yok eder. Hepimizi yok etmeye kalkışır.
Ama sorun yok. Hayır, sorun yok.
Seninki başaramaz. Ama babanın paranoyasını da besleme.
Saatini geri ver. Bir yerlerde bulduğunu söyle.
Anca öyle sakinleşir.
-Peki. -Tamam.
Şey…
Veremem.
-Niye? -Şeye verdim…
Birine.
Ne olmuş? Bekâretini vermedin ya?
Geri al.
Eskiden eğlenirdik.
Ben Zeus. Çok meşgulüm.
Merhaba Zeus.
Orada mısın?
Şey…
Benim, Hades. Söylememe gerek yok.
Birçok yeni dalgıç aldığımızı haber vermek için aradım.
Hepsi eğitim aldı
ve çok iyiler.
Daha değil.
Yeraltı karşılaştığı her şeyle başa çıkabilir.
"Gönder, gelsin" diyorum.
İstersen.
Hoşça kal.
Mutlu yenilenmeler.
Ne?
Anlamıyorum. Dalgıçlara ne gerek var?
Çerçeve'den geçişe yardımcı oluyoruz. Onları yönlendiriyoruz.
Evet ama niye dalgıç aldılar? İnsanlar yenileniyor işte. Bu acele ne?
-Soruları neden bıraktım dersin? -Başın derde mi girdi?
Hiç cevap alamadım.
Yeraltı işte. Böyle kabul edeceğiz.
Kendini şanslı say. Keşke ben de geçebilsem. Sonuçsuzum.
Peki ne yapılıyor?
Yardımcı oluyoruz işte. Dinliyoruz.
Mert bir adamsın.
Kaç yaşındasın sen? 12 görünüyorsun.
Teknik olarak neredeyse 40 yaşındayım.
Ölü yıllarımı sayarsak.
Devam edin.
Selam.
Olamaz.
Aynı vapurdaydık.
Nasılsın?
Yüzme bilmiyorum.
Ben hayatımı iyi bir yenilenmeye adadım.
Ölüm için yaşamak derler ya, vero…
Ama şimdi yapmadığım şeyleri düşünüyorum.
-Sorun yok. -Zor bir şey.
Kendinden vazgeçiyorsun. Bu benliğinden.
Tanrım. Yürü gitsin.
-Pardon? -Çerçeve'den geçiver. Lütfen!
Şansının farkında mısın?
Ha, vapurda tanışmıştık. Ölmeden önce tanrılara hakaret eden kişi.
Cezasını çekiyorsun demek.
-Bak… -Adi yobaz.
Çerçeve'den geçelim mi?
Ne yapacağız?
Galiba yüzmek gerekiyor, değil mi?
Evet.
-Hazır mısın? -Evet.
Hey!
-Merhaba! -Baksana!
Hey!
Hey! Buradayız!
Yardım eder misin?
Öf be.
Merhaba!
-Mağara'dan mı geldiniz? -Evet.
-İkiniz de mi? -Berabere kaldık.
-Yüzecektik, ama… -Yüzmeseniz daha iyi.
Bizi sen geçirir misin?
-Lütfen. -Evet. Lütfen.
Tamam.
Üstünüzü giyin.
-Açılın! -Açılın!
-Şampiyonlara yol açın! -Evet!
Oraya dönmek istiyorum! Hadi bakalım!
Tanrım.
Ne?
Hadi!
İnanmıyorum.
Hey, Kainis!
Kainis!
Hey!
Bana bak kâfir.
-Kâfir değilim. -Kâfirsin.
O yüzden buraya düştün ve yenilenemiyorsun.
Ona…
Ona işkence yaptınız mı?
Annene mi?
Seni biz zorlamadan sattı.
Hiç zorlamadık.
Görüşürüz Kainis.
Merhaba. Bir saat arıyorum.
-Hayvan yasak. -Ne?
Okuman yok mu?
"Hayvan giremez."
Hayvan değil bu.
Hazzın, çılgınlığın ve manyaklığın tanrısı Dionisos.
İyi çocuktur.
Dışarı.
Pardon?
Ne dedin?
Bağır biraz.
Yok, kusura bakma. Anlamıyorum.
Bunlardan mı alayım? Sağ ol.
Bu işte!
Teşekkür ederim. İşte bu!
İtiraf edin artık. Kim aldı? Klepto hanginiz?
-Klepto hanginiz? -Ne oluyor be?
Sizden biri aldı. Kim aldı ulan saatimi?
-Baba! -Ne?
Bunu buldum.
Kapının orada.
Hay aksi.
Niye kedi taktın?
Aferin. Gözlerin şahin gibi.
Bu arada evde ne işin var?
Seni görmeye geldim.
Bir de Dennis'le tanıştırmaya.
Merhaba Dennis.
Adını Dennis koyma. Ne koy, biliyor musun? Ködipus.
Anlamadım.
Gerçekten mi? Peki.
-Adın Dennis. -Gel.
Şu pisliği temizleyin. Bir sürahi Menderes suyu getirin.
Bir biberon süt de getirin, kedi emsin.
-Aferin. -Nerelerdesin?
-Niye aferin? -Saati diyorum.
Nereye? Muhteşem olmuşsun.
Gelmek mi istiyorsun?
Kim bu? Elbise giyen adam mı? Onu seviyorum.
Hayır. Perseus.
Belki atını da getirir.
At mı? Kanatlı olan mı?
-Olamaz, sikeyim ya. -İstersen.
-Gerçekten mi? Şimdi meşgulüz, ama… -Meşgul mü?
-Kendin kaybedersin. -Evet.
Evet.
Merhaba tatlı şey. Yavru musun sen?
-Elektrik çarptı. -Dikkat et.
Neyse, gel hadi. Azap planı bizi bekliyor.
Seni biz zorlamadan sattı.
Hiç zorlamadık.
YENİ DALGIÇLAR PARTİSİ 19.00'DA
Hareketlenir.
Selam.
-Canın istedi, ha? -Evet.
-Gelebilir miyim? -Tabii ki. Otur.
Koyayım mı?
Peki.
-Hâlâ tadı yok. -Şerefe!
Bir de sigarayı görsen. Bomboş.
-Oyun oynayalım mı? -Oyunlarda çok kötüyüm.
Bunda bir şey yok. Anlatma oyunu.
Evet… Kehanetlerimiz neydi?
Ben başlayayım. Benimki…
"Koyu tüylü bir varlık, buzda düşmeler.
Biraz olsun bile kapanmaz gözler."
Benimki tamamen doğru çıktı.
Doru bir midillim vardı, Cressida. Kardeşim gibi severdim.
Bir aralık ayında düşüp bacağını kırdı.
Mecburen öldürdük.
Korkunçtu.
Bir de bende uykusuzluk vardı. Gözlerim kapanmıyordu yani.
Seninki neydi?
-Hayır. -Ne demek "hayır"?
Hayır işte. Benim özelim.
Annenle ilgili bir şey mi?
Görüşürüz.
Ben bir…
Gençler çok hassas.
Hey.
-İyi misin? -Evet, sorun yok.
Şu tatsız, etkisiz sigaraları nereden bulurum, biliyor musun?
Evet.
Bizim gibi çok gelen oluyor mu?
Arada geliyorlar. Sevgi insanı aptallaştırıyor.
-Kusura bakmayın. -Sorun yok.
Sorun yok.
-O neydi? -Skilla.
Bir dakika.
Niye durduk?
Sadece birinizi geçirebilirim. Kural böyle.
"İkinizi de alırım" demiştin.
Evet, yalan söyledim.
Eğlenmeden olmuyor.
E, hadi. Dövüşün.
Bir dakika.
-Dövüş mü? -Olmaz.
Biz bir anlaşma yaptık.
Tamam o zaman. Bekleriz.
Neyi?
Birinizin anlaşmayı bozmasını. Benim vaktim var.
Veya ikinizi de geri götürebilirim. Ne dersiniz?
Çünkü değmez.
-Oğlum her şeye değer. -Öyle dersin.
Herkes der.
Ama saçmalık.
Zor ama diyelim ki kurtardın.
Eve götürdün, birkaç yıl yaşadınız. Sonra yine hastalandı.
Yine öldü.
Ne yapacaksın? Yine mi geleceksin?
Atlıkarınca gibi ha bire dönecek misin?
Diyelim ki yaşadı, bu sefer hastalanmadı.
Seni sevdiğini nereden biliyorsun? Nefret ediyorsa?
Ya her zerrene kin duyuyorsa?
Başına ne geldi?
-Bak, karımla ben… -Evet, karın…
Sence dönüp seninle yaşayabilir mi? Seni tekrar sevebilir mi?
Emin misin?
Evet.
O zaman kanıtla.
Şunu öldür.
Ya da sen öldür. Her neyse.
Dedim ya, anlaşma yaptık. Bir yolu…
Özür dilerim.
-Ama sen söyledin! Senin fikrindi! -Biliyorum, ama…
Ya sen ya ben!
Çok özür dilerim.
-Çok yavan. -Evet. Söylemiştim.
Niye içiyorsun?
Alışkanlık herhâlde. Bilmiyorum.
Adrian dedi ya, normal hissetmek için.
Daha gerçek, eskisi gibi hissetmek için. O şekillerden yapınca.
-Eskisi gibi mi hissetmek istiyorsun? -Evet.
Ben istemiyorum. Hayatta hiçbir şey yapmadım.
-Sanmıyorum. -Gerçekten. Boşa geçirdim.
Bir amacım yoktu.
Kafama dank ettiği gün öldüm.
Vapurda otururken "Ha siktir, öldüm" dedim.
Ama yavaş yavaş
bir sakinlik çöktü.
Dünyaya döneceğim için rahatladım. Bu kez daha iyisini yapacaktım.
Şimdi burada mahsurum.
Herhâlde bununla barışmaktan başka çarem yok.
Belki de.
Bir şey sorsam?
-Kehanetimi söylemem. -Yok, o değil.
Ne peki?
Bir Amazon'la nasıl tanışabildin?
Amazon'dum.
-Oradan ayrılmak zorunda kaldım. Tabii ki. -Evet, sizi okulda öğretmişlerdi.
Erkekleri kaç yaşında kovuyorlardı? 11 mi?
Evet.
Ben 15 yaşındaydım.
Resmen erkek oluşum biraz daha sonrası.
Zor olmuştur.
Ayrılmak.
Evet.
Ama açıkçası
öldürmeleri daha fenaydı.
Ha siktir! Üzüldüm.
Yok, "Kocam sikkemi aldı" muhabbetinin üstüne çıkayım dedim.
-Muhabbet, ha? -Evet. Annem bana ihanet etti.
Halkım beni öldürdü, sikkemi aldı.
-Lütfen yani. -İyi, siktir git.
-Tadını çıkarıyorum. -Öyle mi?
Evet. Hava kalitesi harika.
İyi uyuyorum. Randevuya çıkıyorum.
-Burada yapılıyor mu cidden? -Ne?
Randevulaşmalar.
Evet, galiba. Arada.
Peki.
-Öpüşmenin hissi nasıl? -Ne?
Birada olduğu gibi mi?
-Anlamadım? -Yani…
Sıfır his mi oluyor? Yoksa his var mı…
Ha, bilmiyorum.
Öpüşmedim.
-Ölüyken. -Evet.
-Ölüyken. -Anladım.
Yani…
Önümüzdeki 200 yılda düşünürüm artık.
Prue seni çok sevdi.
Listemde üst sıralarda.
-Öyle mi? -Çok üst sıralarda.
İmdat!
Bu o.
-İmdat! -Kim?
İmdat!
Karının sikkesini almışsın, yerimi mi çalacaksın? Hayır!
Hayır!
İşaretten anlayacaksın.
Söz ver işte.
Bu her şeyden önemli.
Şerefsiz.
Bunu neden yaptın?
Beni neden kurtardın?
İşaret nereden?
Şey…
Moira.
Bir Moira yaptı.
Anlamı ne?
Bir şey doğru çıkmış oldu.
Bu adam mıydı?
Ciddi misin?
ÖLÜM SOYKIRIM
Doğal afetler çok iyi. Çünkü birden yaratabiliyorsun.
Ve fânilerde büyük şok yaratıyor. İbadet oranları birden yükseliyor.
Dua ederler, adak adarlar. Çünkü bizim işimiz olduğunu biliyorlar.
Ama ne yapacağız da yıkımın üstüne kuş konduracağız?
Nasıl kalıcı olacak?
-Yok mu? -Yok.
-Terfi istemiyor muydun? -İstiyorum.
Tamam. Benimle gel.
Evet…
Sana birkaç bir şey öğretmek istiyorum. Ve…
Öncelikle şunu söylemek istiyorum.
Teşekkürler.
Teşekkür mü?
Teşekkür ederim Dionisos. Saatimi bulduğun için.
Bana getirdiğin için.
Çünkü son görüşmemizde
sert davrandım.
-Yani baba… -Hey.
Dur, duygulandım şurada.
Babam da bana karşı sertti.
Otur.
Seni öldürmeye çalışmamış mıydı?
Evet.
Evet, öyle oldu.
Kendine göre sebepleri vardı, ama…
Neyse, uslu bir çocuksun ve istediğini vereceğim.
Ne istiyordum?
Daha fazla güç.
Tamam. Süper.
-Güç mü istiyordum? -Evet Dionisos.
Terfinin anlamı daha fazla güçtür.
Ayrıca sadakattir.
Sende o var. Görebiliyorum.
Şey…
Baba, ben…
Bir şey söyleyeceğim.
Ne söyleyeceksin?
-Hiç. -Bana her şeyi anlatabilirsin.
"Sadığım" diyecektim.
Peki.
Şimdi…
Bu ahmakları dize getireceğiz.
Doğal afetlerle başlayacağız.
Pratik ve basit.
Sonra geçeceğimiz şey biraz daha ilginç. Daha karmaşık, rokoko, sofistike.
Nifak tohumu ekmek.
Nefret.
Bunu ikinci aşama olarak adlandırdım.
Çok küçük bir şeyle başlayabilir.
Mesela bir kadına tecavüz, bir çocuğun ölümü.
Çünkü doğru yaparsan
nefret aileleri, ülkeleri, kıtaları yakabilen bir şeydir.
Tamam. Süper.
Aynen…
Ama bazı insanlar…
Ne?
İyiler.
Evet, iyiler.
Kafalar. İyi anlaşıyoruz.
Bilmez miyim?
Favori çocuklarımdan bazılarının anneleri de insan.
Ama önemsizler. Önemli olan ailemiz.
İnsanlarla oyna, yiyip iç, seviş, saçlarını ör, istediğini yap.
Ama onlardan biri olmadığını sakın unutma.
Tamam mı?
Tamam.
Evet, birinci aşama. Bu gece başlıyoruz.
Bir yeni mesajınız var.
Selam, mesajını aldım.
Zamanlama mükemmel oldu çünkü sana epey bir ceset gelecek.
Zeus?
Hayır efendim, benim.
İyi, söyle.
Ruhu bulduk efendim.
TEŞEKKÜR EDERİM, P.
Hayır, lütfen.
-Oraya mı gireceksin? -Yardım etmeliyiz.
Ölüyüz. Daha ne olabilir?
Merhaba?
Tanrım.
Ona ne olmuş?
Çerçeve'den yeni geçirmiştik.
Burası ne böyle?
Alt yazı çevirmeni: Hazal Ünlüçay