Φτάσαμε σε μια κρίσιμη στιγμή.
Όλα αρχίζουν να ενώνονται.
Και τώρα σας χρωστάω μια εξήγηση για όλα αυτά,
για μένα, για τον λόγο που είμαι εδώ.
Στους μύθους, που κάποιοι ίσως έχετε διαβάσει,
με τιμώρησε ο Δίας που έδωσα στους ανθρώπους τη φωτιά.
Είμαι ήρωας, κι ας με βλέπετε εσείς ως κάθαρμα που σκότωσε το αγόρι του.
Λάθος.
Ο Δίας με τιμώρησε επειδή του εναντιώθηκα.
Του είπα ότι κατάντησε να είναι ό,τι μισούσε.
Δεν το πήρε πολύ καλά.
ΜΥΣΤΙΚΗ ΚΡΥΨΩΝΑ
-Μεγάλη αγένεια να μην ανοίγεις. -Θεέ μου!
Διάολε!
Τι θες εδώ;
Κοίτα, μπορώ να το κάνω.
Δεν το 'χει η μοίρα σου, Προμηθέα.
Ο Δίας θα σε κυνηγήσει.
Αν θες να τον σταματήσεις, πρέπει να με ακούσεις.
Ποιον εμπιστεύεσαι απόλυτα;
Ποιος θα έκανε ό,τι ζητούσες ασυζητητί;
Δεν ξέρω.
Μη λες ψέματα.
Ο Χάρων.
Ναι.
Πρέπει να τον σκοτώσεις.
-Όχι, εγώ… -Είναι ο μόνος τρόπος.
Και να ξανακερδίσεις την εμπιστοσύνη του Δία.
Υπόκυψε στην τιμωρία του και αποδέξου τη μοίρα σου.
Αν δεν το κάνεις,
ο Δίας δεν θα ηττηθεί ποτέ, κι εσύ θα έχεις αποτύχει.
Υπάρχει ένα μεγαλύτερο σχέδιο, Προμηθέα.
Το μεγαλύτερο σχέδιο.
Ναι.
-Ευχαριστώ. -Πήρε καιρό να αποκατασταθεί η σχέση.
Ευχαριστώ, καλέ μου φίλε.
Μην το συζητάς.
Έγινε, όμως.
Κόντρα σε όλες τις πιθανότητες, αυτή η σχέση διατηρήθηκε.
Κι οι άλλοι συμμετέχοντες; Δεν καταλαβαίνουν όλοι τι έκαναν…
πώς βοήθησαν.
Και δεν θα καταλάβουν ποτέ.
Άλλοι ξέρουν ακριβώς τι κάνουν…
και τι άλλο πρέπει να κάνουν.
Ένας από εμάς να αποτύχει, θα αποτύχουμε όλοι.
ΜΕΡΟΣ Ι ΕΡΙΝΥΕΣ
Λοιπόν. Ήρθε η ώρα.
Πάμε.
Θυμήσου…
Έτσι μπράβο.
-Τι ήταν αυτό; -Μια εξάτμιση. Μην ανησυχείς.
Πόση ώρα κοιμόμουν;
Δεν έχει σημασία.
Πού βρίσκομαι;
Εδώ.
Θεέ μου.
Σου αρέσει; Εγώ την έφτιαξα.
Δεν ήθελα να σκοτώσω τον Γλαύκο, εντάξει; Ήμουν μωρό.
-Και το πλήρωσα. Δεν έμεινα ατιμώρητη. -Δεν θα σε τιμωρήσουμε.
Θα σου δείξουμε την αλήθεια.
Δηλαδή;
-Δες τη σειρά. -Θα σου αρέσει πολύ.
Δεν θα ήθελα πάρε δώσε με τους θεούς, Άρι,
αν ήμουν στη θέση σου.
Ποπ κορν.
ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ ΜΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΡΙΝΥΩΝ
Τι σκατά είναι αυτό;
Σκάσε. Μη μιλάς.
Για την ιστορία, δεν ήταν δική μου ιδέα.
ΜΙΝΩΑΣ
ΠΟΣΕΙΔΩΝΑΣ
ΠΑΣ
ΔΑΙΔΑΛΟΣ
ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΠΡΩΤΟ "ΤΟ ΝΗΜΑ"
Ξέρεις γιατί λέγεται έτσι;
Γιατί μόλις το τραβήξεις, ξετυλίγεται το κουβάρι.
Μήπως φαίνεται κάτι;
-Όχι, κύριε. -Τώρα;
-Ρε φίλε… Καλώς ήρθες, πρόεδρε. -Σας ευχαριστώ.
Λοιπόν, ο προκάτοχός σου ήταν λίγο ξεροκέφαλος.
-Ναι. -Κι είναι νεκρός.
Απόλαυσε τη θέση σου.
Απόλαυσε το παλάτι σου. Μα μην ξεχνάς τρία πράγματα.
Ένα, όλα αυτά είναι δανεικά.
-Ναι. -Δύο, εγώ σε έβαλα εδώ.
Εμένα υπηρετείς.
-Μάλιστα. -Τρία.
Αυτό είναι και το πιο σημαντικό.
Αν μείνω ευχαριστημένος από σένα, μπορώ να σε κάνω αθάνατο.
Αλήθεια, κύριε;
Φυσικά.
-Ορθώς, κύριε. -Ορθώς, γαμώτο μου.
Λοιπόν.
-Από τι ξεκινάς. -Μάλιστα.
Υπάρχει ένα λιοντάρι στον ζωολογικό κήπο.
Ελευθέρωσέ το.
Να το ελευθερώσω;
Ναι. Θα φάει κόσμο. Πλάκα θα έχει.
Ναι, βεβαίως.
Στη συνέχεια, χρειάζεσαι διάδοχο.
Κάνε παιδί.
Αμάν!
-Δυστυχώς, δεν μπορώ. -Τι δεν μπορείς;
Να κάνω παιδιά. Λόγω προφητείας. Αλλά μην ταράζεστε.
Θα είμαι πιστός υπηρέτης σας.
Τι λέει η προφητεία σου;
"Στο συζυγικό κρεβάτι, του τέλους η αρχή. Νεκρό θα σε αφήσει το πρώτο σου παιδί".
-Είναι σαφές. -Το ξέρω.
Τι θα 'λεγες για δίδυμα; Μπορώ να το κανονίσω.
Ξεφορτώνεσαι αυτό που θα βγει πρώτο, κι όλα καλά.
Το άλλο θα είναι ο διάδοχός σου.
-Δεν βλέπω αυτές τις μπούρδες… -Στάσου, να σε.
Άρχισαν να κοιμούνται κολλητά, σαν κουταβάκια.
Δεν είναι υπέροχα;
Γεια σου, μικρέ μου Γλαύκε.
Και τι κάνει η υπέροχη μικρή μου Άρι;
Η μαμά σ' αγαπάει πολύ.
Αγαπάς την αδερφούλα σου, καλέ μου;
Δεν είναι πολύ όμορφη;
Μπράβο, το αγόρι μου.
Κύριε, δεν…
Τι;
Δεν μπορώ.
Είναι ο πρωτότοκος. Είσαι αιχμάλωτός μου.
Δαίδαλε, μπορείς.
Πρέπει να το κάνεις.
Άντε.
Πρέπει να εκπληρώσω το πεπρωμένο μου, Άρι.
Τι κάνεις;
Δεν βλέπω αυτά τα ψέματα.
-Είναι ψέματα; -Φυσικά.
Λάθος προφητεία. Κι ο Δαίδαλος είναι υπάλληλος.
-Όχι αιχμάλωτος. -Κι απλώς δεν φεύγει ποτέ από το παλάτι.
Είναι αντικοινωνικός.
-Δεν τον έβαλε να σκοτώσει το μωρό. -Είσαι σίγουρη;
Ναι, είμαι σίγουρη.
Ο πατέρας μου είναι καλός άνθρωπος. Τον εμπιστεύομαι.
Και οι Τρώες;
Άλλο αυτό.
Ναι;
Υποσχέθηκε να μην τους σκοτώσει.
Κι αν λέει ψέματα για την προφητεία του;
Θες να δεις το τέλος;
Με τίποτα.
Βγάλτε με από δω.
Βγάλτε με από δω!
Απαιτώ να με βγάλετε από δω αμέσως!
Βγάλτε με έξω!
Βγάλτε με από δω!
Αυτό κάνετε, έτσι δεν είναι; Ξέρω τι είναι αυτό.
Τιμωρία για τον Γλαύκο.
Τρελαίνετε τους ανθρώπους.
Τους κάνετε να χάσουν την πίστη τους σε όσα ξέρουν,
όσα αγαπούν,
μέχρι που, τελικά, αυτοκτονούν.
Δεν θα το κάνω.
-Μόνο οι θεοί θα με κρίνουν. -Γάμα τους θεούς.
Τι;
Γάμησέ τους!
-Αυτοί είναι η πηγή του πόνου σου. -Όντως, Άρι.
-Δες το τέλος. -Όχι!
Καλά. Πήγαινε σπίτι.
Τι;
-Τι; -Τι;
Ξέρει ήδη αρκετά.
Με τα πόδια, όμως.
-Μίλα στον Δαίδαλο. -Παρατήστε με.
Καλά πήγε αυτό.
Είναι ζόρικοι, έτσι; Όσοι είναι θρήσκοι.
Είμαστε πάτσι τώρα.
Τέρμα οι χάρες.
Ας κάνει ό,τι θέλει.
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ
ΠΛΗΡΕΣ ΔΙΑΘΕΣΙΜΑ ΔΩΜΑΤΙΑ
Άρι!
Πού ήσουν;
Τρελάθηκα από την αγωνία μου.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Μια χαρά είμαι, μπαμπά.
Μια χαρά.
Δεν είχα επιλογή ως προς τους Τρώες.
Έκανα το καλύτερο για την πόλη, για την Κρήτη.
Το ξέρω.
Για τους θεούς.
Μη μου το ξανακάνεις αυτό.
Φιλεύσπλαχνοι θεοί του Ολύμπου,
σας ευχαριστώ που επέστρεψε ασφαλής η κόρη μου η Άρι,
την οποία αγαπώ πιο πολύ κι από τη ζωή μου.
-Ορθώς. -Ορθώς.
Η προφητεία σου έλεγε ότι θα κυβερνούσες την Κρήτη;
Ναι.
Τι έλεγε ακριβώς;
Γιατί;
Σκεφτόμουν τη δική μου
και αυτό που προέβλεψε ότι θα έκανα στον Γλαύκο.
Δεν τη θυμάμαι απέξω.
Έχω 20 χρόνια να τη διαβάσω.
-Νόμιζα… -Τι σκατά συμβαίνει;
Δοκιμάζεις τα όρια της υπομονής μου.
Με συγχωρείς, μπαμπά.
Όχι, εμένα με συγχωρείς.
Είμαι εκνευρισμένος. Ανησύχησα.
Σ' αγαπώ, Άρι, περισσότερο από οτιδήποτε στον κόσμο.
Γεια, Δαίδαλε.
Θέλεις λίγο φαγητό;
Είναι γιαχνί.
Όχι, ευχαριστώ.
Πάντα στρώνω τραπέζι για δύο.
Αν και ο Ίκαρος…
Είναι χαζό, το ξέρω.
Συγγνώμη.
Χαίρομαι που γύρισες.
Με όλο τον σεβασμό, όμως, τι θέλεις εδώ;
Μπορώ να κάνω κάτι για σένα;
Υπάρχει θέμα με το κέρινο ομοίωμα;
Όχι.
Είσαι αιχμάλωτος, Δαίδαλε;
-Ορίστε; -Είσαι;
Βαριά λέξη το "αιχμάλωτος".
Κυκλοφορώ ελεύθερα εντός του παλατιού.
Τι έκανες;
Δεν ξέρω.
Μάλλον ο πατέρας σου ήθελε να βεβαιωθεί ότι δεν θα βρω δουλειά αλλού.
Από πολλές απόψεις, με τιμά.
Σκότωσες τον αδερφό μου, Δαίδαλε;
Με εντολή του πατέρα μου;
Θεέ μου.
Θεέ μου, το έκανες.
Ορκίστηκα να πω την αλήθεια αν ρωτούσες ποτέ εσύ ή η μητέρα σου.
Ο πατέρας σου με απείλησε.
Μου είπε ότι θα σκότωνε τον Ίκαρο
αν δεν έκανα αυτό που ζήτησε.
Και το έκανα.
Θα μπορούσα να αρνηθώ.
Ο Ίκαρος πέθανε, άλλωστε.
Δεν μπόρεσα να τον σώσω.
Τι;
Έφτιαξε τα φτερά για να το σκάσει, Άρι, να ξεφύγει από δω,
από μένα.
Όταν έμαθε τι είχα κάνει.
Όταν έμαθε ότι σκότωσες τον Γλαύκο.
Όχι.
Τότε;
Δεν είναι νεκρός, Άρι.
Εγώ είμαι.
Είναι ο Μινώταυρος.
Η αλήθεια μπορεί να διαλύσει κόσμους.
Ακόμα και τον κόσμο των θεών.
Θεέ μου, είσαι ο καλύτερος.
Θεέ μου, είσαι και ο πρώτος.
Εκεί.
ΜΕΡΟΣ ΙΙ Η ΗΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΙΩΠΕΣ
Έχεις σκεφτεί ποτέ να ξεφορτωθείς αυτά τα άγλωσσα φρικιά;
Όχι.
Γιατί;
Έτσι ο Δίας θα το μάθαινε αμέσως.
Σ' εμένα ορκίστηκαν σιωπή. Δική μου είν' η γλώσσα τους.
Κρατάνε τα μυστικά μου. Το ένα μου μυστικό, βασικά.
Εμένα έπρεπε να είχες παντρευτεί.
Αν είχα παντρευτεί εσένα, θα το έκανα αυτό με εκείνον.
Μην κάνεις σαν μωρό.
Η ΚΡΗΤΗ ΣΗΜΕΡΑ ΕΚΡΗΞΗ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟΥ ΜΕΘΑΝΩΝ
ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΑΚΡΙΔΩΝ ΣΤΗ ΣΠΑΡΤΗ
ΚΑΤΑΙΓΙΔΕΣ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΧΑΟΣ
ΑΝΕΜΟΣΤΡΟΒΙΛΟΙ ΣΑΡΩΝΟΥΝ ΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΕΥΡΑΣΙΑ
ΑΙΜΑ ΤΑ ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
Πρώτη Φάση.
Αυτή είναι η Πρώτη Φάση μας.
Αυτό θα τους βάλει στη θέση τους.
ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ
Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτό με συνεπαίρνει. Νιώθω πολύ ωραία.
-Εσύ; -Ναι.
Ναι.
Ξέρεις, νομίζω ότι περισσότερο μ' αρέσει
η φωτιά.
Είναι εξαγνιστική.
Δες τι κάναμε.
-Πολύ καλά. -Ευχαριστώ.
Νιώθεις καλύτερα;
Η αλήθεια είναι πως ναι.
Νιώθω γεμάτος ζωή και ντούρος.
Είμαι κι εγώ εδώ.
Ίσως αργότερα.
Γεια σας.
-Τι κάνεις εδώ; -Ήρθα για κολύμπι.
Γιατί δεν πήγαινες στη θάλασσα;
Πολύ μεγάλη για να κάνω τον γύρο.
Πετσέτα!
Στάζεις στο πάτωμα. Άκουσες τι είπε, μικρέ αστακέ;
Πετσέτα!
Γαμώτη μου.
Κρίση μέσης ηλικίας έχουμε εδώ;
Για στάσου. Ελπίζω να μην κάνεις σχέδια για την Κρήτη.
Κι αν κάνουμε;
Πληθυντικός;
Ναι.
Είναι καλός, εργατικός και υπάκουος.
-Αλήθεια; -Ναι.
Βρήκες το ρολόι σου.
Αυτός το βρήκε.
Αλήθεια;
Μπράβο.
Τι κάνει ο φίλος σου
που πήγε εκεί κάτω να πάρει τη γυναίκα του;
Ίσως έχεις την εύνοιά του τώρα,
αλλά θα τη χάσεις αν καταφέρουν να φύγουν.
Έτσι νομίζω, εσύ;
Εγώ στη θέση σου θα πρόσεχα.
-Να τον πηδήξεις προσπαθείς; -Σε παρακαλώ.
Δεν πηδάω συγγενείς εγώ.
Ακόμα στάζει, Δία.
Πετσέτα!
Ευχαριστώ.
Λοιπόν, τι είναι όλα αυτά; Τι συμβαίνει;
Δουλειά λέγεται, τεμπελόσκυλο.
Καλά. Απλώς άσε ήσυχη την Κρήτη.
Γεια σας!
Άκου, μικρέ.
Θα βομβαρδίσουμε την Κρήτη. Αλλά πρώτα πάω για κατούρημα.
Σου είπα, μην έρχεσαι στον Όλυμπο απροειδοποίητα.
-Πόνεσε αυτό! -Σκάσε. Σ' αρέσει να σε πονάω.
Ο Δίας απαγορεύεται να μπαίνει στο μπάνιο της Ήρας.
Άγιε Δία, πατέρα των πάντων, συγχώρεσέ μας, σώσε μας!
Σταμάτα τους σεισμούς! Σε ικετεύω, Δία! Σε παρακαλώ…
Αλλά μερικές φορές, όταν λείπει, δεν μπορεί να αντισταθεί.
Η μαμά μου έγινε μέλισσα! Τι έκανε;
Ενδιαφέρον.
Τι άλλο θέλεις να μας στερήσεις; Δεν μας έχει απομείνει τίποτα!
-Πατέρα, εγώ… -Χάθηκε όλη η πόλη!
Τι; Δεν φταίω εγώ! Εγώ δεν έκανα τίποτα!
…εκεί μπροστά μου, πρέπει απλώς να…
Καλά, γάμησα ένα γουρούνι!
Μα πνίγηκε η οικογένειά μου! Μετράει;
Γουρούνι;
Ναι, μετράει, φίλε μου.
Και τον σκότωσα.
Τον αδερφό μου! Το ίδιο μου το αίμα!
-Τον σκότωσα, γαμώτο! -Κακό παιδί.
Πέντε χρόνια, και δεν κούνησε ούτε το δαχτυλάκι του!
Θεέ μου, είσαι και ο πρώτος.
Η Ήρα;
Νομίζεις πως ο Δίας είναι ο ισχυρός;
Δεν έχεις δει τι μπορώ να κάνω εγώ.
Η μιλιά στην αμίλητη να σε παρηγορεί.
H θεά Ήρα να απαλύνει τον θνητό σου πόνο.
Ορθώς.
Πού πήγε;
Δεν μπορείς να μιλήσεις, ξέρω, όμως…
Μπορείς να γράψεις, έτσι;
Κι αν δεν μπορείς,
φοβάμαι ότι θα βιώσεις πολύ θνητό πόνο.
Λοιπόν, τι κάνει;
Τι μου κρύβει; Απλώς ξενοπηδάει;
Ή συνωμοτεί;
Γιατί άρχισε να μου λέει ψέματα;
Γεια σου, μαμά.
Μπορεί να είσαι εσύ.
Η Ήρα δεν μου λέει.
Μακάρι να μιλούσαμε.
Δεν το απολαμβάνω πια. Δεν θέλω να κάνω κακό σε κόσμο.
Δεν μπορώ να του το πω, είναι…
Σου είπα να γράψεις.
Γιατί με αναγκάζεις να το κάνω αυτό;
Πίστευα ότι ο λάρυγγας θα ατροφούσε, αλλά δεν ισχύει.
Φοβερό ουρλιαχτό.
Έλα, Ντένις.
Πάμε να φύγουμε.
Δία, είσαι εδώ;
Δία;
Δία!
Τι της έκανες;
Δεν είναι προφανές;
Γιατί;
Δεν με υπάκουε.
Επειδή είναι δική μου.
Οι Σιωπές είναι δικές μου.
Έδωσες όρκο, Δία.
Δεν επιτρέπεται να τις αγγίζεις!
-Κι εσύ έδωσες όρκο, Ήρα. -Ορίστε;
Σ' εμένα. Γαμήλιο όρκο, όρκο αφοσίωσης.
Άκουσα τις γλώσσες σου.
Τι έκανες, λέει;
Οπότε, ξέρω.
Τι ακριβώς ξέρεις;
Ότι μου λες ψέματα. Συνωμοτείς εναντίον μου.
-Τι κάνω; -Αυτό λέει η προφητεία.
"Η τάξη θα χαθεί", τα σκατά στο μνημείο.
Όμως, εσύ ευθύνεσαι για το "η οικογένεια τρωτή".
"Είσαι και ο πρώτος".
Είσαι γυναίκα μου, αδερφή μου.
Σε δημιούργησα.
Σε έστεψα.
Έτσι μου το ξεπληρώνεις;
Ασχολούμουν με τη Γη, τους ανθρώπους, με τις δύο φάσεις μου,
αλλά η απειλή ήταν εδώ.
Στο κρεβάτι μου.
Έχεις τρελαθεί τελείως. Το ξέρεις;
Αφοσιώθηκα σε εσένα, στις εκρήξεις σου,
στις επιθυμίες σου, στην οργή σου, στον φόβο σου.
Τα καταπίνω όλα για χάρη σου.
Τρώω τον πόνο σου.
Μπορούσα να έχω τη Γη, τον Κάτω Κόσμο.
Θα είχα κάνει καλύτερη δουλειά και στα δύο.
Αλλά με χρειαζόσουν εδώ.
Είσαι ευχαριστημένος με τα ηλίθια αδέρφια μας;
Είσαι;
Με τον Ποσειδώνα, που κορδώνεται άπραγος στο σκάφος του,
και με τον Άδη, που μαραζώνει εκεί κάτω, μες στο χώμα, με τη γυναικούλα του;
Σε κάνουν περήφανο;
Διευθύνουν τον κόσμο έτσι όπως θα ήθελες;
Όχι.
Μόνο εμείς είμαστε ικανοί γι' αυτό.
Δία, μαζί φτιάχνουμε τον κόσμο.
Φτιάξαμε τους μύθους και το σύμπαν έτσι όπως θεωρούσαμε σωστό.
Και οι άνθρωποι υποκλίνονται μπροστά μας.
Είσαι ο βασιλιάς, φυσικά.
Δεν χωράει αμφιβολία.
Όμως, να χαρείς, μη γελιέσαι, εγώ είμαι η βασίλισσα!
Αυτός είναι ο όρκος που δώσαμε!
-Ποιος είναι; -Τι;
Ο εραστής.
Τον ξέρω;
Έχω συναντηθεί μαζί του;
Θα τον αφήσεις να ρουφήξει νερό από τον Μαίανδρο;
Θα τον κάνεις βοηθό σου μόλις με ξεφορτωθείς;
Σε άκουσα.
-Αλήθεια; -Ναι.
Τι άκουσες;
Ποια γλώσσα; Ποιο συρτάρι;
Δείξε μου.
Δείξε μου, αγάπη μου.
Έλα.
Δείξε μου.
Αν είναι να δικαστώ, θέλω να δω στοιχεία.
Έλα. Δείξε μου.
Εδώ.
-Όχι. -Είναι όλοι νεκροί, κι εγώ…
…δεν ήταν ψέματα…
Θα βρω…
Του είπα ότι είχε δεσμό.
Εδώ είναι. Να πάρει η ευχή.
Ορίστε, πάρε το…
Πού είναι;
Όχι.
Αυτό ήταν!
Σιωπή!
Δία, κατέβα κάτω.
Κατέβα.
Αγάπη μου.
Κατέβα κάτω.
-Σε άκουσα. -Αλήθεια;
-Όντως; -Ναι.
-Και είσαι σίγουρος; -Αρκετά.
Και δεν θεωρείς πιθανό να άκουσες κάποια γυναίκα, κάποια θνητή,
να πηδιέται με κάποιον στον θάλαμο και να φαντασιώνεται ότι είναι εγώ;
Εσύ ήσουν. Η φωνή σου.
Δία, εσύ είσαι ο σωτήρας και ο άρχοντας του κόσμου.
Είσαι ο έρωτας της αιώνιας ζωής μου. Είμαι η βασίλισσά σου!
Γιατί;
Αγάπη μου, γιατί να χρειάζομαι ή να θέλω κάτι παραπάνω απ' αυτό;
Άσε πια τις παράνοιές σου.
Δεν έχω μυστικά.
Και οι δύο έχουμε εραστές, έτσι;
Αλλά μιλάμε γι' αυτούς, γελάμε, τους μοιραζόμαστε καμιά φορά.
Δεν έχω μυστικά, αγάπη μου.
Δεν υπάρχει συνωμοσία.
Μόνο ένας πολύ κουρασμένος θεός πάνω σε μια σκάλα.
Κατέβα, σε παρακαλώ.
Έλα.
Σε εμπιστεύομαι.
Με όλη σου την καρδιά;
Σε παρακαλώ.
Έλα δω.
Κάθε πράξη έχει τις συνέπειές της.
Θάψτε την.
Ακόμα και για τον Δία.
ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ ΟΙ ΝΕΚΡΟΙ
Ακούει κανείς;
Βοηθήστε με!
Πού πήγε;
Δεν ξέρω. Λες να είναι ένας απ' αυτούς;
Δεν ξέρω.
Έχει πολύ κόσμο εδώ.
Τι έκαναν;
Μ' ακούτε;
Βοηθήστε με, σας παρακαλώ!
-Αυτός είναι. -Μ' ακούτε;
Ποιος είναι;
Εδώ.
Συγγνώμη για το μνημείο.
Βοήθησέ με.
-Βοήθησέ με, σε παρακαλώ. -Ναι.
Δεν θα 'πρεπε να 'σαι εδώ.
Να σε βοηθήσω.
Έτσι.
Δεν χρειάζεται να φοβάσαι πια.
Συγγνώμη.
Ρίδη;
Ρίδη, μ' ακούς;
Είσαι πολύ κοντά.
Ναι, συγγνώμη.
Έλα, πάμε να φύγουμε από δω.
Γαμώτο.
Είσαι καλά;
Μια χαρά.
Εντάξει.
Γιατί είναι εκεί μέσα, Καινέα;
Αυτή η γυναίκα πέρασε από το Πλαίσιο, κι ο τύπος…
Το αγόρι που ακολουθήσαμε… Τι του έκανε ο Άδης;
Δεν ξέρω.
Τι έπαθες εκεί μέσα;
Εγώ…
Ήταν…
Δεν άντεχα αυτόν τον ήχο. Όταν τον άγγιξε ο Άδης.
Δεν άκουσες; Δεν ένιωσες τίποτα;
Όχι.
Τίποτα απολύτως.
Τι;
Δεν ξέρω γιατί.
Θα μάθει σύντομα.
"Μια γραμμή ορατή, η τάξη θα χαθεί,
η οικογένεια τρωτή, το χάος κυριαρχεί".
Τι έχω κάνει;
Έκανε ό,τι του έλεγε ο Δίας.
Αυτή είναι η τραγωδία του Άδη.
Ο Καινέας κι η Ρίδη θα το διορθώσουν.
Εδώ μένω.
Αυτή είναι η δική τους.
Είσαι σίγουρη ότι είσαι καλά;
Μπορώ να κάτσω μαζί σου λίγο.
Όχι.
Όχι, καλά είμαι.
Ναι. Εντάξει.
Σ' ευχαριστώ.
Καληνύχτα.
Ναι, καληνύχτα.
Η αγάπη είναι ο σκοπός των πάντων.
Αλλά είναι συχνά και το πρόβλημα.
Έτοιμος;
Υποτιτλισμός: Αγγελική Πανοτάρα