Nagsisimula na ang panahon ng pagpapasya.
Nagtatagpo na ang mga dapat magtagpo.
Ngayon, kailangan ko kayong paliwanagan tungkol sa lahat ng ’to,
tungkol sa ’kin, kung bakit ako nandito.
Sa mga alamat na baka may nakabasa na sa inyo,
ako ang pinarusahan ni Zeus sa pagkakaloob ng apoy sa sangkatauhan.
Bayani pero para sa inyo, kupal lang na pumatay ng boyfriend niya, di ba?
Hindi gano’n.
Pinarusahan ako ni Zeus dahil tinutulan ko siya.
Sabi ko, siya na’ng kinamumuhian niya dati.
Hindi niya ’yon matanggap.
LIHIM NA KUBLIHAN
-Sumagot ka kapag may kumakatok. -Punyeta!
Letse.
Ba’t ka nandito?
Kaya ko ’yon. Magagawa ko ’yon.
Di ’yon ang tadhana mo, Prometheus.
Puntirya ka na ni Zeus.
Kung gusto mo siyang mapigilan, makinig ka sa ’kin.
Sino’ng pinakapinagkakatiwalaan mo?
Sino’ng gagawa ng hihilingin mo nang walang tanong-tanong?
Hindi ko alam.
Wag kang magsinungaling.
Si Charon.
Tama.
Kailangan mo siyang patayin.
-Hindi… -’Yon ang tanging paraan.
Kailangan ding muling magtiwala si Zeus sa ’yo.
Tanggapin mo ang parusa niya pati na ang tadhana mo.
Kung hindi, hindi mapapabagsak si Zeus, at mabibigo ka na nang tuluyan.
May planong nakakahigit sa lahat, Prometheus.
Planong nakakahigit sa lahat.
Tama.
Salamat.
Matagal bago naayos ang relasyong ’to.
Salamat, kaibigan.
Walang anuman.
Pero naayos din ’to.
Sa kabila ng lahat, nanatiling buhay ang relasyong ’to.
’Yong iba pang sangkot,
puwedeng di nila maintindihan ang ginawa nila…
kung paano sila nakatulong…
at di na nila ’yon malalaman.
May iba namang batid kung ano’ng ginagawa nila…
at kailangan pa nilang gawin.
Kung mabigo ang isa sa amin, mabibigo tayong lahat.
UNANG BAHAGI ANG KAPARUSAHAN (PURYAS)
Okay, oras na.
Tara na.
Tandaan mo…
-Ganyan dapat. -Ano ’yon?
Nag-backfire na kotse. Wag mo nang isipin ’yon.
Gaano katagal akong tulog?
Di na ’yon mahalaga.
Nasaan ako?
Nandito.
Talaga ba?
Ayos ba? Ako’ng gumawa n’yan.
Hindi ko ginustong patayin si Glaucus. Baby lang ako no’n.
Pinagbayaran ko na ’yon. Naparusahan na ’ko.
-Di ka namin parurusahan. -Ipapakita namin sa ’yo ang totoo.
At ano ’yon?
Panoorin mo na lang.
Magugustuhan mo ’yon.
Iiwasan ko ang mga diyos, Ari,
kung ako sa ’yo.
Popcorn.
PROPESIYA
MULA SA PRODUKSYON NG KAPARUSAHAN
Ano naman ’to?
Tahimik lang. Bawal magsalita.
Lilinawin ko lang na hindi ko ideya ’to.
UNANG EPISODE “ANG SINULID”
Alam mo kung ba’t ’yon ang pamagat?
Kasi kapag hinila’t tinastas mo ’yon, lalabas ang hubad na katotohanan.
Nabobosohan mo ba ’ko?
-Hindi, sir. -Ngayon ba?
-Hay. Mr. President, welcome. -Salamat, sir.
’Yong pinalitan mo, medyo matigas ang ulo niya.
-Oo. -Patay na siya ngayon.
Mag-enjoy ka sa posisyon at palasyo mo
pero may tatlong bagay kang di dapat kalimutan.
-Una. Pahiram ang lahat ng ’to. -Okay, sir.
Pangalawa. Ako’ng nag-upo sa ’yo. Paglilingkuran mo ’ko.
-Okay, sir. -Pangatlo.
Ngayon, ito ang pinakamahalaga sa lahat.
Kung mapapasaya mo ’ko, puwede kitang gawing imortal.
Totoo ’yon, sir?
Oo naman.
-Vero, sir. -Oo na, tama na. Punyetang vero.
Sige!
-Mga unang gagawin. -Okay, sir.
May leon sa Heraklion zoo.
Pakawalan mo.
Pakawalan na lang basta?
Oo. Manlalapa ’yon ng tao. Masaya ’yon.
Tama. Sige.
Tapos, kailangan mo ng tagapagmana.
Mag-anak ka.
Naku.
-Sir, di ko ’yon magagawa. -Alin?
Di ako puwedeng mag-anak ayon sa propesiya ko.
Wag sana kayong madismaya. Pangako, tapat na lingkod ako.
Ano’ng propesiya mo?
“Sa pakikipagsiping, ika’y maghuhukay.
Unang anak mong hihinga’y siyang sa iyo’y papatay.”
-Malinaw ’yon. -Totoo.
Ganito na lang. Kambal! Kaya kong gawin ’yon.
Itakwil mo na lang ang unang iiire ng misis mo, puwede ’yon,
at ’yong susunod ang tagapagmana mo.
-Ayoko nang panoorin ang kataran… -Teka, ikaw na.
Hindi na sila mapaghiwalay ngayon hanggang sa pagtulog.
Nakakabilib, di ba?
O, ang baby kong si Glaucus.
At kumusta naman si Ari, ang maganda kong baby?
Mahal na mahal ka ni Mama.
Mahal mo ba si bunso, iho?
Ang ganda niya, di ba?
Ang bait naman.
Sir, hindi ko…
-Ano? -Hindi…
Hindi ko kaya.
Panganay siya at preso kita.
Daedalus, mukhang kaya mo ’to.
Mukhang kailangan mo.
Sige na.
Kailangan kong tuparin ang kapalaran ko, Ari.
-Ano ka ba? -Ayoko nang manood ng kasinungalingan.
-Kasinungalingan ba ’yon? -Oo naman.
Di ’yon ang propesiya ni Papa, at iginagalang na staff si Daedalus.
-Hindi siya preso. -Tama. Di lang siya umaalis ng palasyo.
Mapag-isa lang siya. Walang ipinapatay na sanggol si Papa sa kanya.
Sigurado ka ba d’yan?
Oo, sigurado ako.
Mabuting tao ang tatay ko at may tiwala ako sa kanya.
’Yong nangyari sa mga Trojan?
Ibang usapan ’yon.
Nga ba? Nangako siya sa ’yo na hindi niya sila papatayin.
Di ba talaga siya nagsinungaling tungkol sa propesiya niya?
Gusto mo bang tapusin?
Ayoko.
Palabasin n’yo ’ko.
Palabasin n’yo ’ko!
Palabasin n’yo na ’ko ngayon din!
Palabasin n’yo ’ko!
Ito ang ginagawa n’yo, di ba? Alam ko kung ano ’to.
Parusa ’to dahil sa nangyari kay Glaucus.
Sinisira n’yo ang bait ng mga tao.
Sinisira n’yo ang tiwala nila sa lahat ng alam nila,
sa lahat ng mahal nila,
hanggang magpatiwakal na sila.
Di ko gagawin ’yon.
-Mga diyos lang ang huhusga sa ’kin. -Mga de putang diyos.
-Ano ’ka mo? -Mga de puta sila!
-Nagdurusa ka dahil sa kanila. -Totoo ’yon, Ari.
-Tapusin mo na lang ’yon. -Ayoko!
Sige. Umuwi ka na.
Ano?
-Ano? -Ano?
Sapat na’ng alam niya.
Pero maglalakad ka.
-Kausapin mo si Daedalus. -Lubayan n’yo ’ko.
Ang ayos ng nangyari!
Mahirap silang kumbinsihin, ’no? Silang mga relihiyoso.
Patas na tayo ngayon.
Wala nang pabor-pabor.
Bahala na siya.
Ari!
Saan ka nagpunta?
Alalang-alala ako sa ’yo.
-Ayos ka lang ba? -Oo.
Ayos lang ako, Pa.
Ayos lang ako.
Wala akong ibang magagawa sa kapalaran ng mga Trojan.
Ginawa ko ang makakabuti sa Heraklion, sa Krete.
Alam ko.
Sa mga diyos.
Wag mo nang gagawin uli sa ’kin ’yon.
Mga mahabaging diyos ng Olympus,
nagpapasalamat ako’t ligtas na nakauwi ang anak kong si Ari
na mahal ko nang higit pa sa buhay ko.
-Vero. -Vero.
Sabi sa propesiya mo, ikaw ang mamumuno sa Krete, di ba?
Oo.
Paano nga ang daloy no’n?
Bakit?
Iniisip ko lang ’yong akin
at ’yong sinabi no’n na ginawa ko kay Glaucus.
Hindi ko na kabisado. Mahigit 20 taon ko nang di binabasa ’yon.
-Iniisip ko lang… -Ano ba ’to, ha?
Gusto mo ba talaga akong sagarin?
Pasensya na, Pa.
Hindi. Pasensya na.
Balisa ako. Nag-alala ako.
Mahal kita, Ari, higit sa kahit ano sa mundo.
Hi, Daedalus.
Gusto mo bang kumain?
Sinabawan lang ’to.
Salamat na lang.
Pandalawa lagi ang inihahain ko.
Kahit na si Icarus…
Parang ewan. Alam ko.
Pasensya na.
Buti’t nakauwi na kayo.
Pero mawalang-galang na.
Ba’t kayo nandito, ma’am?
May maitutulong ba ’ko?
-May problema ba sa wax figure? -Wala.
Preso ka ba rito, Daedalus?
-Ano ’ka n’yo? -Preso ka ba?
Sobra naman ’yong “preso”.
Marami akong nagagawa at nagagalawan dito sa palasyo.
Ano’ng ginawa mo?
Hindi ko alam.
Baka gusto lang ng tatay mong hindi ako makapagtrabaho sa iba.
Papuri ’yon kung tutuusin.
Pinatay mo ba’ng kapatid ko, Daedalus?
Pinatay mo ba siya sa utos ni Papa?
Grabe.
Grabe. Totoo nga.
Nangako ako sa sarili ko na kung magtanong kayo ng mama mo,
sasabihin ko ang totoo.
Pinagbantaan ako ng papa mo.
Papatayin niya raw si Icarus
kung hindi ko siya susundin.
Ginawa ko pa rin.
Puwede akong tumanggi.
At namatay pa rin si Icarus.
Di ko siya nailigtas.
Ano?
Ginawa niya ’yong pakpak para tumakas, Ari, para makaalis dito,
makalayo sa ’kin.
No’ng nalaman niya ang ginawa ko.
No’ng nalaman niyang pinatay mo si Glaucus.
Hindi. Hindi gano’n.
Ano ba ’yon?
Hindi siya patay, Ari.
Ako lang ’to.
Siya ang Toro ni Minos.
Nakakagunaw ng mundo ang katotohanan.
Maging mundo ng mga diyos.
Grabe, pinakamagaling ka talaga!
Grabe, ikaw ang pinakamagaling.
D’yan. D’yan nga.
IKALAWANG BAHAGI SI HERA AT ANG MGA TACITA
Naisip mo na bang hindi isama ’tong mga walang dila na ’to?
Hindi.
Ba’t hindi?
Kasi malalaman kaagad ni Zeus.
Sa ’kin ang kanilang panata ng pananahimik.
Sa ’kin ang mga dila nila. Iniingatan nila ang mga sekreto ko.
Bale, ’yong sekreto ko.
Ako na lang dapat ang pinakasalan mo.
Kung ikaw ang pinakasalan ko, sa kanya ako makikipagganito.
Wag kang magtampo-tampuhan.
PAGPUTOK NG METHANA, SINUNDAN NG BLACKOUT
MGA TANIM SA SPARTA, SINIRA NG MGA BALANG
WALANG KATAPUSANG KIDLAT SA BUONG MUNDO
HILAGANG EURASIA, SUNOD-SUNOD ANG MGA BUHAWI
DAGAT AEGEAN, NAGING DUGO
Unang Yugto.
’Yon ang Unang Yugto natin.
Magtitino na sila dahil dito.
Ewan ko kung ba’t sobrang saya ko dito.
Ang sarap lang sa pakiramdam.
-Di ba? -Oo nga!
Oo. Sa tingin ko…
Paborito ko siguro ’yong…
sunog.
Wagas makalinis.
Uy, tingnan mo’ng ginawa namin.
-Magaling. -Salamat.
Gumanda na ba’ng pakiramdam mo?
Oo. Gumanda na talaga.
Buhay na buhay ang dugo ko at gising na gising ako.
Nandito ako. Nandito pa ’ko.
Mamaya na lang siguro.
Hello.
Ba’t ka nandito?
Nakilangoy ako.
Ba’t hindi na lang sa dagat?
Masyadong malawak. Mahirap ikutan.
Tuwalya!
Nababasa mo ang sahig. Narinig mo ba’ng sinabi niya, boy ulang?
Tuwalya!
Punyeta.
Ano ’tong naabutan ko, midlife crisis mo?
Teka nga. Wag mong sabihing may plano kang gawin sa Krete.
Kung may plano kami?
“Kami”?
Oo.
Magaling, masipag, at masunurin siya.
-Talaga ba? -Oo.
-Nahanap mo na’ng relo mo. -Siya ang nakahanap.
Siya?
Magaling!
Kinumusta mo na ba’ng kaibigan mong tumawid para sunduin ang asawa niya?
Paborito ka ngayon pero malilintikan ka kung makabalik siya mula sa kabilambuhay.
Di ba? Ano sa tingin mo?
Bantayan mo siya. Kung ako sa ’yo.
Gusto mo ba siyang karatin?
Huwag ka nga. Hindi ako pumapatol sa kapamilya.
Nagbabasa pa rin siya ng sahig, Zeus.
Tuwalya!
Salamat.
Ano ba talaga ’to? Ano’ng meron?
Trabaho ang tawag dito, batugan.
Okay. Basta huwag mong galawin ang Krete.
Babay!
Ganito, iho. Pauulanan natin ang Krete.
Pagkatapos kong umihi.
Sabi nang wag kang pupunta sa Olympus nang walang pasabi!
Masakit ’yon!
Tumigil ka nga. Gusto mong sinasaktan kita.
Bawal pumasok si Zeus sa banyo ni Hera.
Dakilang Zeus na ama ng lahat, patawarin at iligtas mo kami!
Tama na’ng lindol! Parang awa mo na, Zeus! Pakiusap…
Pero minsan, kapag umaalis si Hera, hindi siya makatiis.
Naging bubuyog si Mama! Ano ba’ng ginawa niya?
Interesting.
Ano pa’ng gusto n’yong kunin sa ’min? Walang-wala na kami!
-Ama, sadyang… -Naglaho ang buong bayan!
Ano? Hindi ko kasalanan ’yon! Wala akong kasalanan!
…nasa harap ko no’n, kailangan ko lang…
Sige na! Baboy. Tumira ako ng baboy.
Pero nalunod kasi ’yong pamilya ko! May bilang ba ’yon?
Baboy?
Oo, may bilang ’yon, tsong.
At basta ko na lang siya pinatay.
’Yong kapatid ko! Sarili kong dugo’t laman!
-Pinatay ko siya! -Salbahe ka.
Limang taon at wala siyang itinulong na kahit ano!
Grabe, ikaw ang pinakamagaling.
Hera?
Si Zeus ba ’ka mo ang makapangyarihan?
Wala kang ideya sa kaya kong gawin.
Nawa’y lunurin ng katahimikan ang pasanin mo.
Nawa’y maibsan ni Diyosang Hera ang pighati mo.
Vero.
Nasaan na siya?
Di ka makakapagsalita pero…
makakapagsulat ka naman, di ba?
At kung hindi,
ikinalulungkot kong sabihing makakaranas ka ng matinding kalbaryo.
Sabihin mo. Ano’ng ginagawa niya?
Ano’ng inililihim niya sa ’kin? Hindutan lang ba ’yon?
May binabalak ba siya?
Ba’t nagsisinungaling na siya sa ’kin?
Hi, Ma.
Baka ikaw si Mama.
Ayaw sabihin ni Hera.
Gusto kitang makausap.
Hindi na ’ko natutuwa sa ganito. Ayokong nananakit ng iba.
Di ko makausap si Papa. Masyado siyang…
Pinapasulat ko sa ’yo.
Ba’t mo ’ko pinipilit na gawin ’to?
Akala ko nanghina na ang voice box pero hindi pala.
Grabe ang sigaw mo.
Tara na, Dennis.
Umalis na tayo rito.
Zeus, nandito ka ba?
Zeus?
Zeus!
Ano’ng ginawa mo sa kanya?
Hindi pa ba ’yon malinaw?
Bakit?
Ayaw niya ’kong sundin.
Dahil akin siya.
Akin ang mga tacita.
Sumumpa ka, Zeus.
Hindi mo sila puwedeng galawin!
-Sumumpa ka rin, Hera… -Ano ’ka mo?
…sa ’kin, ng pag-iisang-dibdib, ng katapatan.
Pinakinggan ko ang mga dila.
Ano ’ka mo?
Kaya alam ko.
Ano naman ’yong alam mo?
Nagsisinungaling ka’t may binabalak laban sa ’kin.
-Ano ako? -Ito ’yong guhit.
“Kaayusa’y guguhitan” ’yong tae sa bantayog
pero ’yong “lipi’y babagsak”,
dahil ’yon sa ’yo.
“Ikaw ang pinakamagaling.”
Asawa kita. Kapatid kita.
Ginawa kita. Kinoronahan kita.
Tapos, ganito mo ’ko susuklian?
Nakatutok ako sa daigdig, mga mortal, Unang Yugto, Ikalawang Yugto…
Pero ’yong banta, nandito…
Sa sarili kong kama.
Nawawala ka na talaga sa katwiran. Alam mo ba ’yon?
Inalay ko ang sarili ko sa ’yo, sa mga sumpong mo,
sa mga naisin mo, sa ngalit mo, sa pangamba mo.
Pinapasan ko lahat ’yon para sa ’yo. Sinasalo ko ang pagdurusa mo.
Hinawakan ko na sana ang daigdig o kabilambuhay
at alam mong mas maayos ang magiging pamamalakad ko sa mga ’yon
pero kailangan mo ’ko dito.
Ngayon, napapasaya ka ba ng mga bugok nating kapatid? Ha?
Si Poseidon, patunga-tunganga lang sa bangka niya.
Si Hades naman, nabubulok na sa kabilambuhay
sa piling ng maybahay na ’yon.
Maipagmamalaki mo ba sila?
Natutupad ba nila ang gusto mong maging takbo ng mundo?
Hindi.
Tayong dalawa lang ang makakagawa no’n.
Zeus, tayo ang humuhubog sa mundo.
Tayo ang sumulat sa mga mito at nagbalangkas sa sansinukob.
Nagpapatirapa sa ’tin ang mga mortal.
Ikaw ang hari, sigurado ’yon.
Walang duda do’n.
Pero huwag na huwag mong kalilimutan,
ako ang reyna!
’Yon ang sumpaan natin!
-Sino ’yon? -Ha?
’Yong kaulayaw mo. Kilala ko ba siya?
Nagka-sex na ba kami?
Pasisipsipin mo ba siya ng tubig ng Meandros?
Gagawin mong katulong mo kapag napalayas mo na ’ko?
Narinig kita.
-Talaga? -Oo.
Ano’ng narinig mo?
Sa aling dila? Sa aling drawer?
Ituro mo sa ’kin.
Ituro mo sa ’kin, mahal.
Halika.
Ituro mo sa ’kin.
Dahil kung nililitis ako, gusto kong makita ang ebidensya.
Halika. Ituro mo.
Dito.
-Mali. -Patay na silang lahat, at ako naman…
…di siya nagsisinungaling…
Hahanapin ko…
Sinabi kong nangangaliwa siya.
Nandito ’yon. Letse.
Heto, kunin mo…
Nasaan ’yon?
Mali.
Lintik ’yan!
Tahimik!
Zeus, bumaba ka.
Bumaba ka.
Mahal.
Bumaba ka.
-Narinig kita. -Talaga?
-Di nga? -Oo nga.
-Sigurado ka ba do’n? -Sobra.
Posible kayang may narinig kang babae,
kung sinong mortal na babae, na nasa tacita booth at nakikipag-sex
at nangangarap na ako siya?
Boses mo ’yon.
Zeus, ikaw ang tagapagligtas at namumuno sa mundo.
Pinakamamahal kita sa buhay kong walang hanggan.
Ako ang reyna mo!
Bakit?
Mahal, bakit naman ako mangangailangan o maghahanap ng higit pa do’n?
Dapat nang matigil ang kapraningan mo.
Wala akong sekreto.
Pareho tayong may mga kaulayaw, di ba?
Pero pinag-uusapan natin sila, pinagtatawanan, at sabay pang tinitikman.
Wala akong sekreto, mahal.
Walang nagbabalak.
Meron lang diyos na hapo na hindi pa bumababa ng hagdan.
Halika na, bumaba ka na.
Halika.
Mapagkakatiwalaan kita.
Nang buong puso.
Sige na.
Halika rito.
May kahihinatnan ang mga ginagawa natin. Lahat ng ginagawa natin.
Ilibing n’yo siya.
Kahit si Zeus pa siya.
IKATLONG BAHAGI ANG MGA PATAY
May tao ba rito?
Tulungan n’yo ’ko?
Saan siya nagpunta?
Ewan ko. Isa na kaya siya sa mga nandito?
Hindi ko alam.
Sobrang daming tao dito.
Ano’ng ginawa nila?
May tao ba rito?
Tulungan n’yo ’ko!
-Siya ’yon! -May tao ba rito?
Sino ka?
Nandito ako.
Patawarin n’yo ’ko sa ginawa ko sa bantayog.
Tulungan n’yo ’ko.
Parang awa n’yo na.
Oo.
Wala ka dapat dito, di ba?
Tutulungan kita.
Ganyan nga.
Huwag ka nang matakot.
Patawad.
Riddy? Riddy, naririnig mo ba ’ko?
Sobrang lapit mo.
Tama. Pasensya na.
Tara na, lumayo na tayo dito.
Letse.
Okay ka lang ba?
Ayos lang ako.
Sige.
Ba’t sila nando’n, Caeneus?
’Yong babae, dumaan siya sa Guwang, at ’yong lalaki…
’Yong lalaking sinundan natin, ano’ng ginawa ni Hades sa kanya?
Hindi ko alam.
Ano’ng nangyari sa ’yo do’n?
Ano…
Ano ’yon…
Nasaktan ako do’n sa ingay, no’ng hinawakan siya ni Hades.
-Di mo ’yon narinig? Wala kang nadama? -Wala.
Wala talaga.
Ano?
Ewan ko kung bakit.
Malapit na niyang malaman.
Guguhit at kaayusa’y guguhitan;
lipi’y babagsak, sa káos ang kinabukasan.
Ano’ng ginawa ko?
Sinunod niya si Zeus.
’Yon ang kasawiampalad ni Hades.
Dapat ayusin ’yon nina Caeneus at Riddy.
Dito na ’ko…
’Yon ang kasawiampalad nila.
Sigurado ka bang ayos ka lang?
Puwede kitang samahan sandali.
Huwag na.
Huwag na. Ayos lang ako.
Sige. Okay, sige.
Salamat.
Good night.
Good night din.
Sa pag-ibig umiikot ang lahat.
’Yon din ang problema kadalasan.
Handa ka na ba?
Nagsalin ng Subtitle: Maui Felix