Önemli bir noktaya geldik. Hikâyeler bağlanmaya başladı.
Şimdi tüm bunları açıklamak zorundayım.
Kendimi, neden burada olduğumu.
Mitleri okuyanlarınız biliyordur,
Zeus beni insanlara ateşi vermekten cezalandırdı.
Ben kahramanım. Siz "sevgili katili pislik" diyorsunuzdur.
Yanılıyorsunuz. Zeus beni direndiğim için cezalandırdı.
"Nefret ettiğin şeye dönüştün" demiştim. Pek iyi karşılamadı.
GİZLİ SIĞINAK
-Kapıyı açmamak ayıp. -Tanrım!
Ha siktir!
Niye geldin?
-Gerçekten yapabilirim, inan. -Kaderin için gelmedim Promete.
Zeus peşinde.
Durdurmak istiyorsan beni dinlemen lazım.
En güvendiğin kişi kim?
Rica ettiğin her şeyi sorgusuz sualsiz kim yapar?
-Bilmem. -Yalan söyleme.
-Haron. -Evet.
Onu öldürmen lazım.
-Olmaz… -Başka yolu yok.
Zeus'un güvenini de geri kazanmalısın. Verdiği cezaya, kaderine razı olmalısın.
Yoksa Zeus asla yenilmez, kendini şimdiden başarısız say.
Ortada daha büyük bir plan var Promete.
Büyük plan.
Evet.
Teşekkür ederim.
Bu ilişkiyi canlandırmak zaman aldı.
-Sağ ol sevgili dostum. -Rica ederim.
Ama başardım.
Bu ilişkiyse her şeye dayandı.
Diğer oyuncuların bazıları yaptıklarını anlamayacaklar.
Katkılarını görmeyecekler.
Öyle de kalacak.
Bazılarıysa ne yaptıklarını çok iyi biliyorlar.
Kalan işlerini de.
Birimiz yapamazsak hepimiz yenileceğiz.
BİRİNCİ KISIM ERİNYELER
Hadi, vakit geldi.
Gidelim.
Hatırla.
Ha şöyle.
-O neydi? -Egzoz patladı. Bir şey yok.
-Ne kadar uyudum? -Önemi yok.
Neredeyim?
Burada.
Tanrım.
Beğendin mi? Benim eserim.
Glaukos'u kasten öldürmedim, tamam mı? Bebektim daha.
Çilemi çektim. Suçum cezasız kalmadı.
-Cezalandırmaya gelmedik. -Gerçeği göstereceğiz.
Nedir?
-Programı izle. -Çok seveceksin.
Zeus, Olimpos'un tanrısı…
Selam.
Ben tanrılarla hiç muhatap olmazdım Ari.
Yerinde olsam.
Patlamış mısır.
KEHANET BİR ERİNYELER YAPIMI
-Bu ne be? -Sus. Konuşmak yok.
Bu arada bu benim fikrim değildi.
DAİDALUS
BİRİNCİ BÖLÜM "İPLİK"
Adını anladın mı?
Elinle çekmeye başlayınca gerisi çorap söküğü gibi geliyor diye.
Oram görünüyor mu?
-Hayır efendim. -Şimdi?
İlahi!
-Hoş geldin başkan. -Sağ olun.
Senden önceki biraz inatçıydı.
-Evet. -Öldü.
Koltuğunun, sarayının tadını çıkar. Ama şu üç şeyi unutma.
-Bir, bunların hepsi ödünç. -Evet efendim.
İki, seni ben seçtim. Bana hizmet edeceksin.
-Evet efendim. -Üç…
Bak bu en önemlisi.
Beni memnun edersen
seni ölümsüz yapabilirim.
Gerçekten mi?
Tabii ki.
-Vero efendim. -Aynen. Vero da vero.
Şimdi…
-Talimatlar… -Buyurun.
Heraklion Hayvanat Bahçesi'nde bir aslan var.
Serbest bırak.
Bırakayım mı?
-Evet, insan yer. Eğlenceli olur. -Evet, tabii.
Sonra da sana bir vâris gerekiyor.
Çocuk yap.
Olamaz. Efendim, yapamam.
-Ne? -Çocuk yapamam.
Kehanetimde yasak ama merak etmeyin. Sadık hizmetkârınız olacağım.
Kehanetin ne?
"Sonun evlilik yatağında başlayacak.
Ölümün nefes alan ilk çocuğunun elinden olacak."
-Çok açık. -Evet.
Şeye ne dersin? İkizler. Ben hallederim.
İlk çıkanın işini bitirirsin…
Olur gayet.
Sonraki de vârisin olur.
-Bu saçma sapan şeyi… -Dur, sen çıktın.
Hayvan yavruları gibi sarmaş dolaş uyumaya başladılar.
Muhteşem değil mi?
Merhaba minik Glaukos'um.
Güzeller güzeli Ari'm, nasılsın?
Annen seni çok seviyor.
Kardeşini seviyor musun oğlum?
Çok güzel, değil mi?
Aferin oğluma.
Efendim, yapamam…
-Ne? -Yapamam.
İlk doğan bu. Sen de tutsağımsın.
Daidalus, bence yapabilirsin.
Bence mecbursun.
Yürü.
Kaderimdekini yapmalıyım Ari.
Ne yapıyorsun?
-Bu kadar yalan yeter. -Yalanlar mı?
Tabii ki! Kehaneti bu değil.
Daidalus da saygın bir personel. Tutsak değil.
Tabii. Saraydan çıkmaması pek normal.
Adam münzevi. Babam ona bebek öldürtmedi.
-Emin misin? -Evet, eminim.
Babam iyi bir adam ve ona güveniyorum.
-Truvalılar meselesi? -O başka.
Öyle mi? Sana söz vermişti, onları öldürmeyecekti.
Kehaneti hakkında yalan söylemediği ne malum?
-Sonunu izlemek ister misin? -Asla.
Çıkarın beni.
Çıkarın beni!
Beni derhâl çıkarmanızı bekliyorum!
Çıkarın beni!
Böyle yapıyorsunuz, değil mi? Amacınızı anladım.
Glaukos için cezam bu.
İnsanları çıldırtıyorsunuz.
Sayenizde inançları kalmıyor. Bildiklerine de, sevdiklerine de.
Sonunda kendilerini öldürüyorlar.
Ben öldürmeyeceğim.
-Beni tanrılar yargılasın. -Kahrolsunlar.
-Ne? -Kahrolsunlar.
-Tanrılar bütün acılarının kaynağı. -Evet Ari.
-Sonunu izleyiver. -Hayır!
İyi. Evine git.
Ne?
-Ne? -Ne?
Yeterince gösterdik.
Yürüyerek gidersin.
-Daidalus'la konuş. -Siktir git.
Pek iyi geçti.
Çetin cevizler, değil mi? Dindar olanlar.
Ödeştik. Başka bir şey rica etmek yok.
Başının çaresine baksın.
Ari!
Nerelerdesin?
Ölüp ölüp dirildim.
-İyi misin? -Evet. İyiyim baba.
İyiyim.
Truvalılar konusunda başka şansım yoktu.
Şehir için, Girit için gerekeni yaptım.
Biliyorum.
Tanrılar için.
Bana bir daha bunu yapma.
Olimpos'un merhametli tanrıları, sağ olun.
Ari'yi eve sağ salim döndürdünüz. Canımdan çok sevdiğim kızımı.
-Vero. -Vero.
Kehanetinde Girit'e hükmedeceğin vardı, değil mi?
-Evet. -Cümle tam nasıldı?
Neden?
Kendi kehanetimi düşünüyordum. Glaukos'a yaptığım şey yazıyordu ya?
Ezberimde yok. Bakmayalı 20 sene olmuştur.
-Düşündüm ki… -Ne oluyor sana?
Sabrımı yeterince sınamadın mı?
Özür dilerim baba.
Yok, ben özür dilerim. Gerginim. Endişeden.
Seni seviyorum Ari. Bu dünyadaki her şeyden çok.
Selam Daidalus.
Yemek yer misiniz?
-Basit bir yahni. -Yok, sağ ol.
Masayı hep iki kişilik kurarım.
Sanki İkarus…
Biliyorum, saçma.
Pardon.
Dönmenize sevindim.
Yanlış anlamayın ama yanıma niçin geldiniz efendim?
Bir isteğiniz mi var?
-Bal mumunda mı sorun var? -Hayır.
Sen tutsak mısın Daidalus?
-Anlamadım? -Söyle.
"Tutsak" demek ağır kaçar.
Arazi içinde epey bir mesafe gidebiliyorum.
Suçun neydi?
Bilmiyorum.
Herhâlde babanız başka yerde iş bulmamı istemedi.
Birçok açıdan iltifat gibi.
Kardeşimi sen mi öldürdün Daidalus?
Babamın emriyle, ha?
Tanrım.
Tanrım. Doğruymuş.
Kendime söz vermiştim, anneniz veya siz sorarsanız söyleyecektim.
Babanız beni tehdit etti.
Emirlerine uymazsam İkarus'u öldüreceğini söyledi.
Bende de suç var. Hayır diyebilirdim.
İkarus da öldü zaten.
Onu kurtaramadım.
Ne?
Kanatları buradan kaçmak için yaptı Ari.
Benden uzağa.
-Yaptığım şeyi öğrendiğinde. -Glaukos'u öldürdüğünü öğrendiğinde.
Hayır.
Ne?
O ölmedi Ari.
Benim, benim.
O, Minotor.
Gerçek, kişinin dünyasını yıkabilir.
Tanrılarınkini bile.
Ah, çok iyisin!
Ah, çok iyisin ya!
Orası.
İKİNCİ KISIM HERA VE DİLSİZLER
Dilsizlerden ucube gösterisi. Hiç kovmayı düşündün mü?
Hayır.
-Neden? -Çünkü Zeus hemen öğrenir.
Sessizlik yeminlerini bana ettiler. Dilleri bana ait. Sırlarımı saklıyorlar.
"Sırrımı" desem daha doğru.
Benimle evlenmeliydin.
Seninle evlenseydim bunu onunla yapardım.
Bebek gibi davranma.
METANA VOLKANI PATLADI, ELEKTRİK YOK
SPARTA'DA EKİNLERE ÇEKİRGE İSTİLASI
DÜNYADA ŞİMŞEK FIRTINALARI
KUZEY AVRASYA'YI HORTUMLAR VURDU
KANLI EGE DENİZİ
Birinci aşama. İşte birinci aşamamız.
Bu onları hizaya sokar.
Niye şapşal gibi oldum bilmiyorum.
Güzel bir his işte.
-Değil mi? -Evet.
Evet.
Galiba aralarından en sevdiğim
yangın.
Arındırıyor.
Yaptıklarımıza baksana.
-Çok iyi. -Teşekkürler.
Moralin düzeldi mi?
Düzeldi gerçekten.
Kendimi çok canlı hissediyorum.
Ve iktidarlı.
Ben de buradayım.
Belki sonra.
Merhaba.
-Burada ne işin var? -Yüzmeye geldim.
Denize ne oldu?
Çok büyük. Gidiş geliş yapamıyorum.
Havlu!
Suyun yere akıyor. Hera'yı duymadın mı ıstakoz oğlan?
Havlu!
Eyvah.
Burada orta yaş krizi mi vardı?
Bir dakika. Bu planı sakın Girit için yapmış olma.
-Öyle yaptıysak ne olmuş? -"Yaptıysak"?
Evet. Dionisos başarılı, çalışkan ve itaatkâr.
-Öyle mi? -Evet.
Saatini bulmuşsun.
O buldu.
Öyle mi? Aferin.
Aşağıda karısını arayan arkadaşının durumunu kontrol ettin mi?
Çünkü yeraltından çıkarlarsa bu gözdeliğin uzun sürmez.
Sanmıyorum yani. Sence?
Gözün o fânide olsun. Öneririm.
-Ona asılmıyorsun, değil mi? -Saçmalama. Benim akrabayla işim olmaz.
Suyu hâlâ akıyor Zeus.
Havlu!
Teşekkürler.
E, ne bu? Neler dönüyor?
İş. Hiç duydun mu tembel piç?
İyi. Girit'e bulaşma yeter.
Baybay!
Dinle evlat.
Girit'i bombalıyoruz. Bir işeyeyim, hemen sonra.
Olimpos'a habersiz gelme demiştim!
-Ah, acıdı! -Konuşma. Acıtmamı seviyorsun.
Hera'nın banyosuna girmek Zeus'a yasak.
Yüce Zeus, her şeyin babası. Bizi bağışla, bizi kurtar.
Artık deprem olmasın! Yalvarıyorum Zeus! Ne olur…
Ama Hera dışarıdayken Zeus bazen dayanamıyor.
Annem arıya dönüştü! Suçu ne?
Enteresan.
Başka neyimizi alacaksın? Hiçbir şeyimiz kalmadı!
-Tanrım, ben… -Çiftlik komple yok oldu!
Bu ne böyle? Benim suçum değil! Bir şey yapmadım!
…hemen önümdeydi, ben de…
Tamam, söylüyorum. Domuz becerdim!
Ama ailem boğularak ölmüştü. Niye sayıldı?
Domuz mu? Tabii sayılır arkadaşım.
Ve ben onu öldürdüm!
Kardeşimi! Kendi kanımdan, canımdan.
-Öldürdüm yahu! -Yaramaz oğlan.
Beş yıl oldu, parmağını bile oynatmadı.
Ah, çok iyisin ya!
Hera?
Zeus daha güçlü mü sanıyorsun? Yapabileceklerimi görmedin.
Dilsizlere konuşmak seni rahatlatsın.
Tanrıça Hera dünyevi acılarını yatıştırsın.
Vero.
Nereye gitti?
Biliyorum, konuşamıyorsun
ama yazabiliyorsun, değil mi?
Yazamıyorsan
maalesef büyük acılar çekmek üzeresin.
Anlat. Hera ne yapıyor?
Benden sakladığı ne? Sadece seks mi?
Yoksa kuyumu mu kazıyor?
Bana niye yalan söylemeye başladı?
Merhaba anne.
Belki sensindir.
Hera söylemiyor.
Keşke konuşabilsek.
Artık zevkli gelmiyor. İnsanlara zarar vermek istemiyorum.
Konuşamıyorum da. Babam çok…
Yaz demiştim.
Bana niye bunu yaptırıyorsun?
Ses telleri körelir demiştim, körelmiyormuş.
Çığlık başarılı.
Hadi Dennis. Gidelim buradan.
Zeus, evde misin?
Zeus?
Zeus!
Ona ne yaptın?
Anlaşılmıyor muydu?
-Neden yaptın? -Bana itaat etmedi.
Çünkü bana ait.
Dilsizler bana aitler.
Yemin etmiştin Zeus.
Onlara dokunman yasak.
-Sen de bir yemin etmiştin Hera. -Pardon?
Bana evlilik, sadakat yemini ettin.
Dillerini dinledim.
Ne yaptın?
Öğrendim yani.
-Öğrendiğin şey nedir? -Yalanların, kuyumu kazmaların.
-Neymiş? -Bu çizgi o çizgi.
"Düzen zayıflar" anıttaki boktu.
Ama "Aile devrilir"in sorumlusu sensin.
"Ah, çok iyisin ya!"
Sen benim karımsın, kardeşimsin.
Seni ben yarattım. Ben kraliçe yaptım.
Karşılığı bu mu?
Dünya'ya odaklanmıştım. İnsanlara, birinci ve ikinci aşamaya.
Meğer tehdit buradaymış.
Yatağımda.
Sen aklını kaçırmaya başladın. Farkında mısın?
Ben kendimi sana adadım.
Senin öfke nöbetlerine, arzularına, hiddetine, korkuna.
Hepsini ben yükleniyorum. Acını içimde dindiriyorum.
Dünya'yı, yeraltını alabilirdim.
İkisinde de onlardan başarılı olurdum.
Ama burada kalmamı istedin.
Aptal kardeşlerimizden memnun musun? Ha?
Poseidon donuyla teknesinde kasıla kasıla dolanıyor.
Hades aşağıda toz içinde solmakta. Yanında da o ev hanımı tipli kadın.
Koltuklarını kabartıyorlar mı? Dünya'yı istediğin işleyişe soktular mı?
Hayır. Bunu sadece biz yapabiliyoruz.
Zeus, Dünya'yı yöneten ikimiziz.
Mitleri, evreni istediğimiz gibi yazan biziz.
İnsanlar ikimize birden tapıyor.
Sen kralsın, kesinlikle.
Hiç şüphe yok.
Ama şu konuda yanılgıya düşmeyesin.
Ben kraliçeyim!
Bizim ettiğimiz yemin buydu işte.
-Kim? -Ne?
Âşığın.
Tanıyor muyum? Birlikte olduğum biri mi?
Menderes suyundan beslenmesine de izin verecek misin?
Benden kurtulunca onu uşağın da yapacak mısın?
Sesini duydum.
-Gerçekten mi? -Evet.
Ne duydun?
Hangi dil? Hangi çekmece?
Göster.
Göster hayatım. Hadi.
Göstereceksin.
Yargılayacaksan delille geleceksin.
Gel. Göstereceksin.
Bu.
-Hayır. -Hepsi öldü ve ben…
Hayır.
Yalan söylemiyordu…
Bulacağım…
Kadının aldattığını söyledim.
Burada… Kahretsin!
Al şu şeyini…
Nerede?
Hayır.
Buldum.
Yeter!
Susun!
Zeus, in.
İn.
Hayatım. İn.
Sesini duydum.
-Gerçekten duydun mu? -Evet.
-Emin misin? -Çok eminim.
Peki şöyle olabilir mi?
Belki de başka bir kadının, bir insanın sesini duydun.
Belki dilsiz kabininde sevişip ben olma fantezisi kuruyordu.
Sendin. Senin sesindi.
Zeus, sen Dünya'nın kurtarıcısı ve hâkimisin.
Sonsuz hayatımın aşkısın. Ben senin kraliçenim.
Yani…
Hayatım, ben daha ne isteyeyim, başka neye ihtiyacım olsun?
Paranoyan son bulsun artık.
Benim sırrım yok. İkimiz de başkalarıyla yatmıyor muyuz?
Ama seninle onları konuşup gülüyoruz, bazen paylaşıyoruz.
Sırrım yok hayatım.
Kuyu kazma yok.
Merdivene çıkmış, bitkin bir tanrı görüyorum.
İn.
Lütfen in. Lütfen.
Gel.
Sana güvenebilirim.
Bütün kalbinle güven.
Lütfen.
Gel buraya.
Herkes eylemlerinin sonuçlarından mutlaka etkilenir.
Defnet.
Zeus bile.
ÜÇÜNCÜ KISIM ÖLÜLER
Merhaba?
Yardım edin.
Nereye gitti?
Bilmiyorum. Sence bunlardan biri mi?
Bilmiyorum.
Bir sürü insan var.
Ne yapmışlar ki?
Merhaba?
Yardım edin, ne olur!
-Bu o. -Merhaba?
-Sen kimsin? -Buradayım.
Anıt için özür dilerim.
Yardım et.
Lütfen yardım et.
Tamam.
Doğru yerde değilsin, ha?
Yardım edeyim.
Güzel.
Artık korkmana gerek yok.
Özür dilerim.
Ridi? Ridi, duyuyor musun?
Dibimdesin.
Evet, affedersin.
Hadi, gidelim buradan.
Siktir.
-İyi misin? -İyiyim, iyiyim.
Peki.
Neden oradalar Kaineus?
O kadın Çerçeve'den geçmişti. Ve…
Hades o takip ettiğimiz gence ne yaptı?
Bilmiyorum.
Oradayken sana ne oldu?
Şey…
O…
O ses canımı yaktı. Hades dokununca çıkan ses.
-Sen duymadın mı? Bir şey hissetmedin mi? -Hayır.
Hiçbir şey.
-Ne? -Nedenini bilmiyorum.
Yakında öğrenecek.
Bir çizgi belirir, düzen zayıflar,
aile devrilir ve kaos başlar.
Ne yaptım ben?
Zeus'un dediğini yaptı.
Bu, Hades'in trajedisi.
Kaineus ve Ridi yaptığını bozmalılar.
Benim odam burası.
O da onların trajedisi.
İyi olduğuna emin misin?
Gelip biraz oturabilirim.
Yok, iyiyim.
Tamam. Tabii ki.
Teşekkür ederim.
İyi geceler.
Aşk her şeydeki amaçtır.
Ama genellikle sorunu da yaratandır.
Hazır mısın?
Alt yazı çevirmeni: Hazal Ünlüçay