Ναι!
ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ
Γεια.
Πώς τα πάνε;
Ο Ορφέας και ο άντρας σου.
Είσαι καλά;
Άντε γαμήσου!
Γεια! Θα τα καταφέρει. Ο δικός σου θα τα καταφέρει.
Πέρασε τον καταραμένο τον Στύγιο ποταμό!
ΣΠΗΛΑΙΟ - ΣΤΥΓΙΟΣ ΠΟΤΑΜΟΣ - ΚΑΤΩ ΚΟΣΜΟΣ
Μου δίνεις;
Λυπάμαι.
Δεν πειράζει.
Το ξεχνάω. Όταν πεθαίνεις, δεν χρειάζεσαι αυτά που χρειαζόσουν.
Θέλουμε πολύ ακόμα;
Πόσο είσαι, πέντε χρονών;
Θα χρειαστώ κάτι να πιω σύντομα.
Μάλιστα.
Αυτή είναι.
Ποια;
Η τελική δοκιμασία.
Η έρημη γη.
Εδώ σ' αφήνω εγώ.
-Μ' αφήνεις; -Λυπάμαι, μικρέ.
Πρέπει να το κάνεις μόνος σου.
Τι δοκιμασία είναι;
Δεν ξέρω.
Κανείς άλλος δεν έχει φτάσει ως εδώ.
Κι απλώς συνεχίζω να περπατάω;
-Προς τα κει; -Ναι.
Καλή τύχη.
Στάσου! Να πάρει, ευχαρ…
Ευχαριστώ.
Τους αψηφώ. Αψηφώ τους θεούς.
-Δεν μπορώ να κοιμηθώ. -Ούτε κι εγώ.
Όλο σκέφτομαι εκείνο το μέρος, αυτό που έκανε ο Άδης.
Να έρθω μέσα;
Ναι, φυσικά.
Η μαμά σου;
Ναι.
Κι εγώ σκέφτομαι τη δικιά μου.
Έγινε Σιωπή όταν ήμουν πέντε.
Έκοψε τη γλώσσα της και αφοσιώθηκε στην Ήρα.
Μεγάλη τιμή, ε; Να υπηρετείς τους θεούς.
Δεν μπορούσα να το δεχτώ. Τους καταριόμουν κάθε βράδυ.
Ίσως γι' αυτό υπέφερα σ' εκείνο το μέρος.
Εκεί πάνε οι κακοί, οι βλάσφημοι.
Αν ισχύει αυτό, θα το ένιωθα κι εγώ.
Είμαι κι εγώ βλάσφημος.
Γιατί;
Άλλαξα.
Βασικά, θα έλεγα ότι έγινα ο εαυτός μου.
-Αλλά δεν το είδαν έτσι οι Αμαζόνες. -Απαλά κι ωραία.
Όταν τα αγόρια ενηλικιωθούν, πρέπει να φύγουν.
Αν επιστρέψουν ποτέ, εκτελούνται.
Είχαν μόλις διώξει τον καλύτερό μου φίλο.
Ήταν ο μόνος που ήξερε πώς ένιωθα.
Καινίς!
Λεώς;
Κακώς είσαι εδώ.
Θέλω να γυρίσω σπίτι, Καινίς.
Είναι απαίσια.
Θα σε σκοτώσουν αν σε βρουν.
Είσαι άντρας τώρα. Δεν επιτρέπεται να γυρίσεις.
Πότε θα τους πεις για σένα;
Μου το υποσχέθηκες, Λεώς.
Πάρε αυτό.
Ο ήλιος είναι δυνατός.
Πρέπει να φύγεις.
Εδώ!
Φύγε.
Μην το πεις ποτέ σε κανέναν αν θες να μείνεις εδώ.
Λεώς!
Γνωρίζατε κι οι δυο τους κανόνες.
Όχι άντρες, Σόφι.
Όχι άντρες.
Καινίς…
Είσαι σάρκα από τη σάρκα μου, αίμα μου.
Σε ξέρω.
Με καταλαβαίνεις;
Όταν ήσουν μικρή, νόμιζα ότι περνάς φάση.
Η μορφή δεν ταιριάζει με το περιεχόμενο.
Έτσι;
-Τι εννοείς; -Ξέρεις τι εννοώ.
Πρέπει να φύγεις.
Όχι. Δεν θέλω.
-Είμαι Αμαζόνα. -Δεν γίνεται.
Μα είμαι.
Έχω μια φίλη στην Κρήτη, θα σε βοηθήσει.
Αν ήσουν αγόρι, θα σε έλεγα Καινέα, παρεμπιπτόντως.
Αλλά μπορείς να διαλέξεις άλλο όνομα, φυσικά.
Με μισείς;
Κάθε άλλο.
Η προφητεία της μαμάς μου έλεγε ότι θα έκανε αγόρι.
Όταν γεννήθηκα, ανακουφίστηκε.
Σκέφτηκε ότι έγινε λάθος.
Οι προφητείες δεν βγαίνουν ποτέ λάθος.
Κι εγώ καταριόμουν τους θεούς.
Ακόμα το κάνω.
Οι άνθρωποι κάνουν απαίσια πράγματα στο όνομα του Ολύμπου.
Μα οι θεοί δεν νοιάζονται για μας.
Η μητέρα μου με αγαπούσε. Το ξέρω.
Αλλά με πρόδωσε εξαιτίας τους.
Ναι, γαμιούνται οι θεοί.
Το εννοώ.
Τους μισώ.
Κι εγώ.
Συγγνώμη, εγώ…
Νερό…
Χρειάζομαι νερό.
Γαμώτο!
Όχι.
Έλα τώρα.
Έλα.
-Χωρίς γραβάτα. -Με γραβάτα.
Για να σε πάρει στα σοβαρά.
Πίστεψέ με, το σωστό είναι να του το πεις.
Είναι τόσοι πολλοί, Περσεφόνη.
Μπορεί να καταστραφούμε. Τα πάντα, όχι μόνο ο Κάτω Κόσμος.
Ο Όλυμπος, η Γη, όλα μπορεί να καταρρεύσουν.
Δεν ήταν γραφτό το Τίποτα να παίρνει τόσους πολλούς.
Γι' αυτό δεν δούλεψε το Πλαίσιο.
Και γι' αυτό πάμε στον Δία.
Πώς το άφησα να συμβεί;
Είχα τόσο καιρό να πάω εκεί. Το απέφευγα, το αγνοούσα.
Σήμερα τελειώνει αυτό.
Θα λύσουμε το πρόβλημα τώρα.
Αγάπη μου, έχε πίστη στον εαυτό σου.
Δεν είσαι υπηρετικό προσωπικό.
Αδερφός του είσαι.
Είσαι ο θεός του θανάτου.
Ποιον θα ακούσει, αν όχι εσένα;
Θα πιεις νερό Μαιάνδρου; Σε παρακαλώ.
Έχει καταντήσει αγένεια πια.
Έτσι μπράβο.
Λοιπόν, τι κάνεις; Πώς πάνε οι φάσεις;
Τέρμα οι φάσεις.
Δεν είναι οι άνθρωποι το πρόβλημα.
Πρέπει να φτάσω στη ρίζα του κακού.
Μάλλον πρέπει να ξεκάνω τις Μοίρες.
Μαζί μ' αυτές θα ξεφορτωθώ και την προφητεία.
Γιατί να…
Μα έτσι υπάρχει περίπτωση να καταστρέψεις όλο τον κόσμο.
Μπορεί να καταστραφείς κι εσύ.
Το ξέρω.
Το θέμα με την προφητεία είναι πως δεν προέβλεψε ότι θα γίνεις αθάνατος,
δεν προέβλεψε ότι θα γίνεις ο κυρίαρχος των πάντων,
ο δημιουργός του Ολύμπου.
Κι αυτό επειδή την υπερέβης.
Δεν έχει καμία σημασία πλέον, πέρα απ' αυτήν που της δίνεις εσύ.
Ενδιαφέρουσα άποψη.
Ξέρεις, υπάρχουν άνθρωποι στη Γη
λιγότερο δεσμευμένοι από την προφητεία τους.
Όπως;
Ο πρόεδρος Μίνωας της Κρήτης.
Ζει κόντρα στην προφητεία του.
Ναι. Αναφέρεσαι στον γιο;
Τον Μινώταυρο;
Ναι, έχει αποφύγει τη μοίρα του.
Μέχρι να δραπετεύσει και να τον σκοτώσει.
Απλώς πήρε παράταση.
Απλώς…
Περίμενε, μου ήρθε μια ιδέα. Βρήκα τη λύση.
Μήπως να πείσουμε τον Μίνωα να σκοτώσει τον γιο του;
Να αψηφήσει την προφητεία του, ναι. Άκου.
Αν ένας απλός άνθρωπος μπορεί να αψηφήσει ό,τι του είναι γραφτό,
τότε κι εγώ θα μπορούσα να ξεχάσω το δικό μου γραφτό.
Είναι καλή ιδέα.
Κάτι παραπάνω από καλή.
Καινέα;
Ναι;
Τι σου λείπει πιο πολύ απ' όταν ήσουν ζωντανός;
Θεέ μου. Τα πάντα.
Διάλεξε κάτι. Τι σου λείπει περισσότερο;
Εκείνη η μυρωδιά,
όταν ποτίζεις φυτά το βράδυ
και κάνει ζέστη.
Είχα ένα μικρό μπαλκόνι στο διαμέρισμά μου και είχα αγοράσει πολλές γλάστρες.
Ξέρεις, μυρωδικά, λουλούδια.
Δεν ήταν όπως στο στρατόπεδο των Αμαζόνων, που δεν φύτρωνε τίποτα.
Εσένα;
Τι σου λείπει πιο πολύ;
Αυτήν τη στιγμή;
-Ελάχιστα πράγματα. -Έλα τώρα.
Όχι, το εννοώ.
Ξέρεις, ο Ορφέας πάντα ένιωθε αρκετά και για τους δυο μας.
Δεν ένιωσα ποτέ έτσι όσο ζούσα.
Λοιπόν, ποια ήταν η προφητεία σου;
Όχι.
Έλα! Δεν είμαι η Πρου.
Καλά.
"Μια γραμμή ορατή, η τάξη θα χαθεί,
η οικογένεια τρωτή, το χάος κυριαρχεί".
Δεν τη λες καλή.
Όπως είπα, πέρασα τη λεπτή γραμμή
και άλλαξα, άλλαξα το σώμα μου,
ανέτρεψα την τάξη,
κατέστρεψα την οικογένειά μου
κι έφερα το χάος.
Τι;
Έχω ακριβώς την ίδια.
Αυτό είναι αδύνατον.
Η λέξη "προφητεία" απαγορεύεται. Το είπα στους βοηθούς.
Σ' όσους δεν σκότωσε.
-Πού είναι; -Πήγε να δει τον Προμηθέα.
Δεν βαρέθηκες αυτές τις μαλακίες;
Μπορούμε να ξεφύγουμε απ' όλα αυτά;
-Μπορεί. -Εδώ είστε.
Σου έχω μια δουλειά.
-Εμένα; -Ναι.
-Πες στον δικό σου, τον Μίνωα, να… -Δία!
Πρέπει να σου μιλήσω.
Τι στο…
-Τι θέλουν αυτοί; -Δεν έχω ιδέα.
Περσεφόνη, αν και το συνηθίζεις, χάθηκε λίγο χρώμα;
-Πρέπει να σου πω. -Λάθος στιγμή.
-Κάτι συζητάμε εδώ. -Τώρα, Δία!
Μη συγχύζεσαι.
Σας αφορά όλους, πρέπει να το ακούσετε.
-Ναι, πρέπει. -Ναι.
-Καλά, εντάξει. -Πάμε μέσα;
Έχει πολύ ήλιο.
Όχι.
Πες μου.
ΜΙΑ ΓΡΑΜΜΗ ΟΡΑΤΗ…
Τι σημαίνει τώρα;
Που είναι και των δυο μας; Ποια είναι η οικογένεια;
Συνάντησα μια γυναίκα την τελευταία μου μέρα.
Νομίζω πως ήξερε ότι θα πέθαινα.
Έφτασε η μέρα.
Και η μαμά μου, μάλλον. Γι' αυτό μου έγραψε την προφητεία μου.
Νομίζω ότι οι προφητείες μας έχουν σχέση μ' εκείνο το μέρος.
Δεν έχω ακούσει κάτι για άλλο μέρος στον Κάτω Κόσμο.
Ποτέ. Ούτε στο σχολείο ούτε στον ναό.
Ναι, μόνο για την Αναγέννηση έλεγαν.
Είναι το δώρο του Άδη. Γι' αυτό έφτιαξε το Πλαίσιο.
Γαμώτο.
Ψέματα!
Το δώρο του Άδη είναι το Πλαίσιο.
Ο κόσμος αφιερώνεται στους θεούς για την Αναγέννηση,
για μια καλύτερη επόμενη ζωή.
Κι αν δεν υπάρχει επόμενη ζωή;
Κι αν όλοι όσοι περνάνε από το Πλαίσιο καταλήγουν εκεί μέσα;
Κλέβουν τις ψυχές μας!
-Μάλλον είναι όλα ένα ψέμα. -Δεν υπάρχει Αναγέννηση;
Και η τρωτή οικογένεια…
Είναι οι θεοί.
Μπίνγκο.
Πού είν' αυτός;
-Δία, να τος. -Τι;
-Από δω. -Δία.
Μην πλησιάζεις έτσι στα μουλωχτά. Άντε, γρήγορα. Φτάνει!
Φύγε!
-Ευχαριστώ. Βάλτε. -Όχι, ευχαριστώ.
Δεν έχει νερό Μαιάνδρου;
Όχι. Σήμερα μόνο χυμό.
Ναι. Άδη, σ' ακούω.
Δία…
Σ' αγαπάω.
Εντάξει.
Θα σου το πω αυτό γιατί θέλω να σε προστατέψω.
-Καταλαβαίνεις; -Σε πρόγραμμα απεξάρτησης είσαι;
Σκάσε. Άσ' τον να μιλήσει.
Μάλλον έχεις δίκιο.
Μάλλον η προφητεία είναι αληθινή, κι εσύ την εκπληρώνεις.
Άδη, για όνομα.
Αναγκάστηκα να πάω στο Τίποτα χθες.
-Γιατί; -Είχε δραπετεύσει μια ψυχή.
Το Πλαίσιο δεν δούλεψε, κι αυτός…
Έμεινε στη μέση.
-Έκανε χειροκίνητη εξαγωγή. -Ναι.
-Όπως παλιά. -Έχει ξανασυμβεί αυτό;
Όχι, ποτέ, αλλά θα ξανασυμβεί. Είναι σημάδι.
Ο Κάτω Κόσμος δεν αντέχει την πίεση που του ασκείς.
Δεν θα πίεζα αν έκανες τη δουλειά σου.
Δεν με ακούς, ακούς αυτήν τη…
Δία, σε παρακαλώ! Σύνελθε!
Από παιδί ακόμα έτσι είσαι.
Αρνείσαι ν' ακούσεις, να δεχτείς συμβουλές,
κι όταν όλα πάνε κατά διαόλου, ψάχνεις εξιλαστήριο θύμα.
Δεν θα είμαι εγώ αυτήν τη φορά, κατάλαβες;
Εσύ μου είπες να φτιάξω το Πλαίσιο.
Δία, περνάνε πάρα πολλές ψυχές από κει.
Και νομίζω ότι έχει χαθεί η ισορροπία.
Τι λες να συμβεί μακροπρόθεσμα;
Τι;
Θα σου δείξω. Κοίτα.
Τους ξεζουμίζουμε.
Ναι, τους ξεζουμίζουμε τελείως, έτσι;
-Θεέ μου. Μας το κάνει εικόνα; -Στύβουμε κι άλλο, κι άλλο…
Και τίποτα δεν επιστρέφει στη Γη πλέον!
Αν αυτά εδώ δεν έχουν μέρος και χρόνο για αποσύνθεση,
αυτό θα σπάσει κάποια στιγμή.
Και τι κάνουμε όταν ξεμείνουμε;
Δεν θα ξεμείνουμε. Δεν γίνεται να ξεμείνουμε από ψυχές.
Πού το ξέρεις αυτό;
Είμαι ο βασιλιάς των θεών, γαμώτο μου.
Χάρη σ' εμένα είστε εδώ.
Δία, πρέπει να το ξαναπάμε απ' την αρχή.
Να το κάνουμε όπως παλιά, να επιτρέπουμε την Αναγέννηση ως έναν βαθμό,
για την ασφάλεια και την επιβίωση όλων μας.
Αποκλείεται.
Τι φοβάσαι τόσο;
Είσαι παρανοϊκός, όπως ο μπαμπάς.
Άδη,
κοίτα χάλι, έχεις ιδρώσει.
Έχεις αναψοκοκκινίσει. Ζεσταίνεσαι;
Κάνει ζέστη.
Κάνε μια βουτιά.
-Μπες στην πισίνα. -Όχι, ευχαριστώ.
Θα το κάνεις θες δεν θες. Βούτα.
Όχι, μην το κάνεις αυτό…
Τι είπες; Τι είπε;
Δεν πειράζει. Θα κολυμπήσω.
-Ας είναι. -Μισείς το κολύμπι.
Μισείς το κολύμπι. Δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό.
Ναι.
-Πείσε τον. -Δία.
Έτσι μπράβο.
Έτσι.
-Νιώθεις ωραία; -Μια χαρά, ευχαριστώ.
Κοίτα, η μανούλα συμφωνεί, έτσι;
Δεν σε φοβάμαι, Δία.
-Θα έπρεπε. -Δεν σε φοβάμαι.
Αν και προσπαθείς να φέρεσαι ακριβώς όπως ο πατέρας μας.
Τι σκατά… Τι…
Για δες. Τα κατάφερες. Κατέστρεψες τον μπαμπά.
Μόνο μη γίνεις σαν αυτόν.
-Άκου τι σου λέω. -Τέλεια.
Και τι ακριβώς μου λες;
Υπάρχουν δυνάμεις μεγαλύτερες από εμάς.
Ξέρεις ότι υπάρχουν, κι ας μη σου αρέσει.
Η προφητεία είναι μια προειδοποίηση.
Προλαβαίνεις ακόμα.
Πρέπει να επαναφέρεις το Πλαίσιο, Δία.
Ποτέ δεν προοριζόταν για όλες τις ψυχές!
Αν δεν το κάνεις για να προστατεύσεις την οικογένεια,
θα το κάνω εγώ.
Σε παρακαλώ.
-Να βοηθήσω προσπαθώ. -Όχι βέβαια!
Προσπαθείς να με καταστρέψεις.
Θέλεις τη θέση μου.
-Τι; -Ναι.
-Είσαι μια φιλόδοξη νυφίτσα. -Δία.
-Αυτό είσαι, έτσι; -Δία.
Δεν σου άρεσε που σου έδωσα τον θάνατο, ήθελες περισσότερα.
Είσαι ο πιο αδύναμος, Άδη.
Είσαι εκεί που έπρεπε να είσαι, κάτω στο σκοτάδι!
Πρέπει να το αποδείξουμε.
-Θα πάμε πάλι εκεί. -Με τίποτα…
Ναι, θα πάμε.
Θα ξαναπάμε και…
Πρου. Γεια σου.
-Καινέα. -Όλα καλά; Τι ώρα είναι;
Ώρα για δουλειά, καλύτερα να βιαστείς.
Ήθελα να σου μιλήσω για χθες το βράδυ.
Κακώς επέμεινα για την προφητεία σου.
Δεν πειράζει.
Δεν θέλω να επηρεάσει τη φιλία μας αυτό.
Αλήθεια, Πρου, δεν πειράζει.
Δεν έχασες πολλά αφότου έφυγες.
Ο Αδριανός ξέσπασε λίγο.
Πού πήγες;
Εδώ.
Ρίδη.
Γεια, Πρου.
Εδώ έμεινες το βράδυ;
Παντρεμένη δεν είσαι;
Νεκρή είμαι.
Να πηγαίνω στη δουλειά.
Είσαι καλό παιδί, Καινέα.
Δουλειά.
-Αυτό είναι. -Τι;
Πάμε στον ποταμό Λήθη και δεν αφήνουμε τον κόσμο να περάσει το Πλαίσιο.
Γαμώτο.
Γαμώτο!
Άδη, ξύπνα, να χαρείς.
Μη μ' αφήνεις μ' αυτά τα αρπακτικά, ξύπνα!
Δείτε, αναπνέει!
Αναπνέει.
Προφανώς αναπνέει, δεν τον σκότωσα.
Αν και θα μπορούσα, Περσεφόνη.
Οπότε, φρόντισε να μην ξανακάνει καμιά τέτοια μαλακία!
Το Πλαίσιο παραμένει ως έχει,
κι εσείς ασχολείστε με το Τίποτα. Αυτή είναι η δουλειά σας!
Και τώρα,
έλα μαζί μου εσύ.
Θα τον καταστρέψω, Ήρα.
Τ' ορκίζομαι. Θα βρω τρόπο.
Τι σκατά συμβαίνει;
Έλεγε βλακείες.
Μαλακίες έλεγε.
Αδερφός μας είναι, Δία.
Δεν έπαθε τίποτα.
Να σου πω, ο Μίνωας…
Ναι, τι;
-Να σκοτώσει τον γιο του. -Τι;
Γιατί;
Επειδή όλοι νομίζουν ότι δεν είμαι χαλαρός,
κι αν δω ότι κάποιος αψηφεί την προφητεία του, θα χαλαρώσω.
Εντάξει.
-Έγινε. -Ναι.
Θα το δούμε ζωντανά.
Θα ψήσω αρνί.
Σολομό για σένα.
Αλλά δεν πρέπει να τον βοηθήσεις.
Πρέπει να το κάνει μόνος.
Θα το κάνει.
Ναι!
Σίγουρα μπορεί;
Με τη βοήθειά μου, μπορεί να σκοτώσει τον πρωτότοκο γιο του, τον Μινώταυρο;
Δεν είπε ο Δίας ότι δεν επιτρέπεται να τον βοηθήσεις;
Ούτε που θυμάμαι την προφητεία του. Εσείς;
-Όχι. -Κλωθογύρισμα;
Όχι.
Γράφουμε τόσες πολλές.
Αυτό βοηθάει;
Σ' ευχαριστώ.
Τη θυμάμαι αυτήν.
"Στο συζυγικό κρεβάτι, του τέλους η αρχή. Νεκρό θα σε αφήσει το πρώτο σου παιδί".
Πλάκα είχε αυτή.
Λοιπόν, ελεύθερα, κάνε ό,τι θες.
Να το ξεκαθαρίσουμε,
ο Μίνωας μπορεί να σκοτώσει τον γιο του.
Μπορεί.
Άρα οι προφητείες μπορούν να ανατραπούν;
Μια στο τόσο.
Ο Άδης έχει δίκιο, Δία, συμπεριφέρεσαι σαν τον Κρόνο.
Δεν είμαι σαν τον μπαμπά.
Μα ζει μέσα σου.
Μη γίνεσαι αυτό που ορκίστηκες να μη γίνεις, Δία.
Νομίζω ότι είναι καιρός να σας πω την αλήθεια
για το πώς δημιουργήθηκαν οι θεοί.
Ο Δίας μισούσε τον πατέρα του. Όλοι τον μισούσαν.
Και μια μέρα, μετά από μαρτύρια χρόνων, ο Δίας τον σκότωσε.
Του επιτέθηκε με τόση βία, με τόσο πάθος, με τόση ζέση,
που συνέβη κάτι εκπληκτικό.
Τη στιγμή που πέθαινε ο Κρόνος,
ο Δίας απορρόφησε την ψυχή του.
Έγινε κομμάτι του.
Του έδωσε δύναμη,
κι αυτή η δύναμη ήταν μεθυστική.
Ήθελε κι άλλη.
Του Δία τού πήρε χρόνια να καταλάβει πώς το έκανε.
Κι όταν κατάλαβε, το ξανάκανε.
Ξανά και ξανά.
Κάποια στιγμή, ο Δίας βαρέθηκε τους σκοτωμούς,
κι έτσι εφευρέθηκε το Πλαίσιο.
Όχι για την Αναγέννηση των ψυχών, για τον θερισμό τους.
Τη ρευστοποίησή τους.
Η όλη διαδικασία εκβιομηχανίστηκε, εξυγιάνθηκε.
Οι θεοί πίνουν για να παραμείνουν αθάνατοι.
Κι έτσι, το ψέμα πρέπει να διαιωνίζεται…
οι μύθοι να συντηρούνται…
οι άνθρωποι να περισπώνται.
Σ' αυτό βασίζεται ο Δίας.
Στον περισπασμό.
Θα έρθω μαζί σου να δω τον Μίνωα.
Γιατί πρέπει να πετύχει, Ποσειδώνα.
Πρόεδρε Μίνωα.
Η βασίλισσά σου, η Ολύμπια Ήρα.
Κυρία μου, δυσκολεύομαι να σας εκφράσω
το πόσο με τιμά η παρουσία σας.
Ναι, σκάσε, Μίνωα. Φτάνει.
Να σας προσφέρω κάτι;
Φτάνει!
Σε τι οφείλω την τιμή, κυρία;
Τον γιο σου, τον Γλαύκο…
Να τον σκοτώσεις.
-Μα… -Ναι.
-Μα είναι γιος μου. -Τον έχεις κλεισμένο σε μπουντρούμι.
Δεν μπόρεσα να τον σκοτώσω. Δεν μπορώ.
Ήρα, σας παρακαλώ.
Κυρία μου, εσείς πρέπει να καταλάβετε.
Αλήθεια; Γιατί πρέπει να καταλάβω;
Επειδή είστε μητέρα.
Δεν είστε;
Θα τον σκοτώσεις.
Κι αν αρνηθείς, που δεν θα συμβεί,
ή αν αποτύχεις, που δεν γίνεται,
θα πάρω το άλλο σου παιδί
και θα την κάνω να υποφέρει με τρόπους που δεν φαντάζεσαι.
Καταλαβαίνεις;
Πώς θα τον σκοτώσω; Η προφητεία μου.
Έχεις την προστασία μας.
Μιας και λέμε για παιδιά, αυτό το έφτιαξε ένα δικό μου.
Πήγαινε να ντυθείς.
Τι;
-Κι αν δεν πιάσει; -Θα πιάσει.
Πήγες στις Μοίρες, θα αποκατασταθεί η τάξη.
Κι αν ο Δίας μού κάνει κακό;
-Δεν θα τον αφήσω. -Πώς θα το κάνεις;
Δεν τον ελέγχεις.
Ούτε να πηδηχτούμε δεν μπορούμε χωρίς την άγλωσση φρουρά σου.
Τον φοβάσαι.
Έλα μαζί μου.
Γεια σου.
Σε ξέρω;
Όχι.
Νερό είν' αυτό;
Ναι.
Είναι αληθινό;
Θέλεις λίγο;
Ναι.
Ναι, σε παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Αλλά πρέπει να σου πω κάτι. Ψιλά γράμματα.
Αν το πιεις, δεν θα μπορέσεις να φέρεις πίσω τη γυναίκα σου.
Κάτσε.
-Τι; -Είναι ή το ένα ή το άλλο.
Μα…
Πού είναι;
Πόσο μακριά είναι;
Πεθαίνω.
Ναι.
Σε παρακαλώ!
Δεν θα σου σταθώ εμπόδιο.
Πιες το.
Γαμώτο.
Δεν θες να πεθάνεις εδώ.
Ορίστε.
Άντε.
Πιες να σωθείς.
Προτιμώ να πεθάνω προσπαθώντας να σώσω εκείνη.
Μπράβο!
Τα κατάφερες!
Τι;
Επέλεξες εκείνη.
Τράβα να την πάρεις.
ΚΕΝΤΡΟ ΠΕΡΙΠΛΑΝΩΜΕΝΩΝ
ΑΦΕΤΗΡΙΑ - ΤΕΡΜΑΤΙΣΜΟΣ
Καλά τα πήγε, έτσι;
Με συγχωρείς.
Συγγνώμη!
Ποιος είσαι εσύ;
Συγγνώμη, να…
Είσαι περιπλανώμενος;
Γιατί δεν φοράς στολή;
Όχι, δεν είμαι νεκρός. Είμαι ζωντανός.
Ψάχνω τη γυναίκα μου.
Τη λένε Ευρυδίκη.
Ρίδη.
Είσ' ο άντρας της Ρίδης;
Την ξέρεις;
Θα με πας σ' αυτήν;
Ναι. Εννοείται.
Πάμε στη Λήθη. Ό,τι κάνουμε, θα το κάνουμε μαζί.
Εντάξει;
Αν είν' η Πρου, μα τον Θεό…
Ρίδη.
Να πάρει η ευχή.
Γαμώτο.
Άντε πια!
Θεέ μου.
Γαμώτο μου. Άχρηστο μαραφέτι. Τι;
Τέλεια. Τι θες;
Ένας ζωντανός θνητός ήρθε στον Κάτω Κόσμο.
Εδώ, στον Ασφοδελό.
Κακό αυτό, Πατρίσια.
Πολύ κακό.
Να μιλήσω στον θείο μου;
Ναι.
Καλή ιδέα.
Αυτό θα κάνω.
Μπορείς να τον προσέχεις; Μόνο για ένα βράδυ.
Βάμος, Πατρίσια.
-Τίνος είναι το σκάφος; -Σου είπα, του θείου Π.
Ωραίο σκάφος, θείε Π.
Βγάλε τα παπούτσια!
Γαμώτο!
Τσακίσου από δω!
Φύγε!
Άσε με!
-Ναι; -Ο άντρας με το σημάδι είναι εδώ.
Το ξέρω.
Ο Προμηθέας έλεγε αλήθεια.
Συμβαίνει, έτσι;
Κάποιος θα επιστρέψει.
Μπορεί.
Ναι.
Μπορεί.
Υποτιτλισμός: Αγγελική Πανοτάρα