İşte bu!
MAĞARA
Selam!
Ne durumdalar?
Orfe ile kocanı soruyorum.
Sen iyi misin?
Siktir git!
Başaracak. Senin adam başaracak.
Adam Stiks'i geçti be!
BAŞLANGIÇ - MAĞARA - STİKS - YABAN - YERALTI - BİTİŞ
İçebilir miyim?
Kusura bakma.
Sorun değil.
Unutmuşum, ölünce böyle ihtiyaçlar kalmıyor.
Daha var mı?
Beş yaşında mısın sen?
Bir şeyler içmezsem dayanamayacağım.
Evet…
Burası.
Ne?
Son sınavın. Yaban.
Ben gidiyorum.
-Beni bırakıyor musun? -Kusura bakma evlat. Tek olman lazım.
-Sınav ne? -Bilmiyorum.
Kimse bu kadar ilerlememişti.
Yürümeye devam edeceğim, öyle mi?
-Şuradan mı? -Evet.
İyi şanslar.
Dur, teşekkür etmeyi…
Teşekkür ederim.
Ben tanrılara karşı geliyorum.
-Uyuyamıyorum. -Ben de uyuyamıyorum.
Orası, Hades'in yaptıkları aklımdan çıkmıyor.
Gelebilir miyim?
Gel tabii.
-Annen mi? -Evet.
Benim de aklıma annem geliyor.
-Ben beş yaşındayken dilsiz oldu. -Vay canına.
Evet. Dilini kesti, kendini Hera'ya adadı. Tanrılara hizmet şereftir, değil mi?
Ben kabullenmedim. Her gece tanrılara küfrettim.
Belki o yer saygısızlık edenler için. Belki bu yüzden bana acı verdi.
Öyle olsa ben de hissederdim.
Tanrılara saygısızlık ettim.
Nasıl?
Değiştim.
Aslında kendim oldum desem daha doğru.
Ama Amazonlar öyle düşünmedi.
Nazikçe.
Erkekler, ergenliğe girince yerleşkeden kovulurlar.
Geri dönerlerse idam edilirler.
En iyi arkadaşımı yeni kovmuşlardı. Hislerimi bilen tek insandı.
Kainis!
Leos?
Burada olmamalısın.
Eve dönmek istiyorum Kainis. Nefret ettim.
Seni bulurlarsa öldürürler.
Artık çocuk değilsin. Gelmene izin yok.
-Kendini ne zaman söyleyeceksin? -Söz vermiştin Leos.
Şunu al. Çok güneş var.
Gitmen gerek.
Buraya!
Git.
Kimseye söyleme. Burada kalmak istiyorsan.
Leos!
İkiniz de kuralları biliyordunuz. Erkek yasak Sofie.
Erkek yasak.
Kainis.
Sen benim kanım, canım, kemiğimsin.
Seni tanıyorum.
Anladın mı?
Sen küçükken bu şey geçer sandım.
Sende biçim içeriğe uymuyor.
Değil mi?
-Ne demek istiyorsun? -Sen anladın.
-Gitmen gerek. -Hayır. Gitmek istemiyorum.
-Ben Amazon'um. -Olamazsın.
Amazon'um.
Girit'te bir arkadaşım var. Sana yardımcı olur.
Bu arada erkek adın Kaineus olurdu.
Başka bir şey seçebilirsin tabii.
Nefret ediyor musun?
Tam tersine.
Annemin kehanetinde erkek olacağım çıkmış.
Ben doğduğumda rahatlamış.
Kehanet yanlıştır demiş.
Ama kehanetlerde yanlış olmuyor.
Eskiden ben de tanrılara küfrederdim. Hâlâ da ediyorum.
İnsanlar Olimpos uğruna birbirlerine korkunç şeyler yapıyorlar.
Ama bence tanrıların umurunda değiliz.
Annem beni seviyordu. Eminim.
Ama onlar için bana ihanet etti.
Evet, kahrolsun tanrılar.
Ciddiyim.
Nefret ediyorum.
Ben de.
Pardon, ben…
Su…
Çok susadım.
Siktir!
Hayır.
Hadi.
-Kravatsız. -Kravatlı.
Seni ciddiye alsın.
Ona söylemek doğru karar, emin ol.
O kadar çoklar ki Persefoni.
Çökebilir. Her yer çökebilir, sadece yeraltı değil.
Olimpos, Dünya, her şey dağılabilir.
Hiçlik bu kadar çok kişiye uygun yapılmadı.
Çerçeve bu yüzden arızalandı.
Biz de o yüzden Zeus'a gidiyoruz.
Bu soruna nasıl izin verdim?
Oraya uzun süre gitmedim. Kaçındım, boş verdim.
Bu bugün bitiyor.
Şu anda hallediyoruz.
Hayatım, biraz kendine inan.
Top toplayıcılarından değilsin.
Kardeşisin.
Ölüm tanrısısın sen.
Seni dinlemesin de kimi dinlesin?
Şu Menderes suyunu içer misin? Lütfen. Ayıp olmaya başladı.
Ha şöyle.
E, nasılsın? Aşamalar nasıl?
Aşama falan yok.
Sorun insanlar değil.
Sorunun kaynağına ulaşmam gerek.
Bence Moiraları yok etmem lazım.
Böylece kehanetim de yok olur.
Neden…
Öyle yaparsan her şey yok olabilir.
Sen de yok olabilirsin.
Biliyorum.
Ben de diyorum ki kehanette ölümsüz olacağın yazmıyordu.
Her şeye hükmedeceğin, Olimpos'u yaratacağın yazmıyordu.
Sen kehaneti aştın, onun ötesine geçtin.
Kehanetin artık manasız. Sen zorla mana vermeye çalışıyorsun.
İlginç bir bakış.
Dünya'daki bazı insanlar bile kehanetlerine senden az takılıyor.
Kim mesela?
Giritli Başkan Minos. Kehanetine zıt bir hayat yaşıyor.
Oğlunu mu diyorsun? Minotor'u?
Evet, Minos kaderini atlattı.
Çocuk kaçıp onu öldürünce kehanet gerçek olur.
Sadece ertelenmiş oldu. Sadece…
Bir dakika, bundan fikir olur işte. Yanıt burada.
Vay canına. Şey yapsak…
Minos'a oğlunu öldürtsek?
Kehanetine karşı gelmiş olur.
Bak, sıradan bir insan yazgısına karşı gelebilirse
ben de kendi yazgımı unutabilirim.
-Hoş fikir. -Bence hoştan da öte.
-Kaineus? -Efendim?
Hayatta olmanın en çok nesini özlüyorsun?
Tanrım. Her şeyini.
Seçmek zorundasın. En çok neyi özlüyorsun?
Sıcak havada akşam bitki sulayınca çıkan kokuyu.
Evimde küçük bir balkonum vardı, bir sürü saksı almıştım.
Otlar, çiçekler.
Amazon yerleşkesinde hiçbir şey yetişmezdi ama orada yetişiyordu.
Sen? Sen en çok neyi özlüyorsun?
Şu anda özlediğim pek bir şey yok.
-Yapma. -Yok, ciddiyim.
Orfe hep ikimizin yerine hissetti.
Hayattayken böyle hissetmedim.
E, neydi kehanetin?
Hayır.
Hadi! Ben Prue değilim.
Peki.
"Bir çizgi belirir, düzen zayıflar,
aile devrilir ve kaos başlar."
Pek hoş değil, ha?
Dediğim gibi, çizgiyi aştım.
Değiştim, vücudumu değiştirdim. Düzeni değiştirdim.
Ailemi mahvettim. Ve kaosa sebep oldum.
Ne?
Benimkiyle aynı.
Ama imkânsız.
"Kehanet" kelimesi yasak. Top toplayıcılara söyledim. Ölmeyenlere.
-Zeus nerede? -Promete'yle buluşacaktı.
Bu saçma işlerden bıkmadın mı?
Hepsinden uzağa gidemez miyiz?
-Belki. -Burada mıydınız?
Sana bir görev vereceğim.
-Bana? -Evet. Girit'teki şu adamın, Minos…
Zeus!
Konuşmamız gerek.
Ne…
-Bunlar ne istiyor? -Bilmem ki.
Persefoni, imajın belli ama bir renk olsa ölür müsün?
-Konuşmamız gerek. -Şu anda meşgulüz…
Şimdi Zeus!
-Eyvah. -Coşmasana.
-Hepinizi ilgilendiriyor, siz de dinleyin. -Doğru.
-Tamam, peki. -İçeri geçebilir miyiz?
-Çok güneşli. -Hayır.
Söyle.
BİR ÇİZGİ BELİRİR…
İkimizde aynı olması ne demek peki?
"Aile" kim?
Son günümde bir kadınla karşılaştım.
Galiba öleceğimi biliyordu.
Bugün o gün.
Galiba annem de biliyordu. Kehanetimi bu yüzden yazdı.
Bence kehanetimizin o yerle bir ilgisi var.
Yeraltında başka bir yer olduğu hiç söylenmedi.
-Okulda da, tapınakta da. -Evet, sadece yenilenme söylendi.
Hades'in bize hediyesiydi. Yenilenme için Çerçeve'yi yaptı.
Yok artık.
Hepsi yalan!
Hades'in bize hediyesi Çerçeve.
İnsanlar hayatlarını tanrılara adıyorlar ki yenilensinler,
sonraki hayatları iyi olsun.
Ya sonraki hayat yoksa?
Ya Çerçeve'den geçen herkes o yere gidiyorsa?
Ruhlarımızı çalıyorlar!
-Bence hepsi yalan. -Yenilenme yok mu?
Ve devrilebilecek aile…
Tanrılar.
Bingo.
-Nerede kaldı bu? -Zeus, geldi.
-Ne? -Bu tarafta.
-Zeus… -Sinsi gibi yaklaşmasana.
Hadi, çabuk. Yeter!
Git hadi! Teşekkürler.
-Buyurun. -Yok, sağ ol.
Menderes suyu yok mu?
Hayır. Bugün sadece meyve suyu var.
Evet, söyle Hades.
Zeus…
Seni seviyorum.
Peki.
Bunları seni korumak için söyleyeceğim. Anlıyor musun?
-Bağımlılığı yenme programına mı girdin? -Sus. Müsaade et.
Bence haklısın. Kehanet doğru, gerçekleştiren de sensin.
Hades, insaf yahu.
Dün Hiçlik'e inmem gerekti.
-Neden? -Kaçak ruh vardı.
Çerçeve çalışmamış. Ruhun işi yarıda kalmıştı.
-Mecburen eliyle çıkardı. -Evet.
Eski usul.
-Hiç olmuş muydu? -Hayır ama devamı gelecek.
Bu bir işaret. Yeraltı verdiğin yükü kaldıramıyor.
İşini yapsan yük olmaz. Beni dinlemiyorsun ki.
-Dinlediğin kişi… -Zeus, lütfen. Mantıklı ol!
Çocukluğumuzdan beri böyle. Dinlemiyorsun, tavsiye almıyorsun.
İşler boka sarınca da suçlayacak kişi arıyorsun.
Bu sefer o kişi ben olmayacağım. Anladın mı?
"Çerçeve'yi yap" dedin.
Zeus, Çerçeve'den çok ruh geçiyor. Bence bu her şeyin dengesini bozuyor.
-Uzun vadede ne olacak sence? -Ne? Ne olacak?
Göstereyim. Bak.
Biz bu nektarı alıyoruz.
Evet ya! Al babam al, hiç bırakma.
-Tanrım. Metafor mu yapıyor? -Alıyoruz da alıyoruz.
Artık Dünya'ya dönen kalmadı.
Bunların çözünecek yeri, zamanı yok.
Bu er geç bozuluyor.
Ve bunlar bitince ne yapacağız?
Bunların bitmesi mümkün değil.
-Ruh bitmez. -Nereden biliyorsun?
Tanrıların kralı olduğumdan. Varlığınızı da bana borçlusunuz.
Zeus, baştan başlamalıyız.
Eski hâline dönmeliyiz. Asgari seviyede yenilenme sunulmalı.
Hepimizin güvenliği ve canı için.
Kesinlikle hayır.
Korktuğun ne? Babam gibi paranoyaksın.
Hades, şu hâline bak. Terlemişsin.
-Kızarmışsın. Sıcakladın mı? -Evet, sıcak.
E, havuza atlasana.
Yok, sağ ol.
Öneri değildi. Gir.
Hayır, bunu yapma…
Ne dedin?
Ne dedi o?
Sorun yok, yüzerim.
-Sorun yok. -Hiç sevmezsin.
Hiç sevmezsin. Bunu yapmak zorunda değilsin.
Evet, evet.
-İkna et. -Zeus.
Ha şöyle.
-İyi geldi mi? -İyiyim, sağ ol.
Bak, anne izin veriyor, değil mi?
Senden korkmuyorum Zeus.
-Korkmalısın. -Korkmuyorum.
Tıpkı babamız gibi davranmaya çalışsan da.
Ne sikime…
Bak nerelere geldin.
Başardın. Babamızı yok ettin.
Ama ona dönüşme. Beni dinle.
Pekâlâ. Tam olarak ne diyorsun peki?
Bizden de büyük güçler var.
Hoşuna gitmese bile farkındasın.
Bence kehanet bir uyarı.
Hâlâ geç değil. Çerçeve'yi sıfırlaman gerek Zeus.
Ruhların hepsi için yapılmadı o.
Aileyi korumak için bunu sen yapmazsan ben yapacağım.
Lütfen.
-Amacım yardım etmek. -Hayır, değil.
Beni yok etmek, yerimi almak istiyorsun.
-Ne? -Evet.
-Sen hırslı bir sürüngensin. -Zeus.
-Sen busun. -Zeus.
Ölümü beğenmedin, kendini fazlasına layık gördün
ama sen en zayıf halkasın Hades!
Ait olduğun yerdesin. Aşağıda, karanlıkta!
-Yenilenme yoksa kanıtlamalıyız. -O yere dönmemiz lazım.
-Olmaz… -Gitmemiz lazım. Gidip…
-Prue. Merhaba. -Kaineus.
-Bir şey mi oldu? Saat kaç? -İş saati geldi. Acele etsen iyi olur.
Ben dün akşamla ilgili konuşmaya geldim.
-Kehanet konusunu uzatmamalıydım. -Sorun değil.
-Arkadaşlığımızın geleceği etkilenmesin. -Gerçekten Prue, sorun değil.
Sen gittikten sonra pek bir şey olmadı.
Adrian azıcık ağladı.
Nereye gittin?
Buraya geldim.
Ridi.
Merhaba Prue.
Gece burada mıydın?
-Evli değil miydin sen? -Öldüm.
Ben işe gideyim.
Sen akıllı bir gençsin.
İş.
-İşte bu. -Ne?
Lethe Nehri'ne gidelim, Çerçeve'den geçişi engelleyelim.
Siktir.
Siktir!
Hades, lütfen uyan.
Beni bu akbabalarla bırakma. Uyan!
Bakın, nefes alıyor!
Nefes alıyor.
Alıyor tabii. Öldürmedim ki.
Ama öldürebilirdim Persefoni.
O yüzden dikkat et, bir daha böyle bir bok yemesin!
Çerçeve bu hâliyle kalıyor. Siz de Hiçlik'i halledin.
İşiniz bu!
Şimdi…
Gel.
Onu yok edeceğim Hera.
Yeminle bir yolunu bulacağım.
Sana ne oluyor ya?
Pislik yapıyordu. Kıl kıl konuşuyordu.
-O bizim kardeşimiz Zeus. -Bir şeyi yok.
-Şimdi Minos'a gelelim… -Ne olmuş Minos'a?
-Söyle, oğlunu öldürsün. -Ne? Neden?
Çünkü rahat değilmişim, herkes öyle diyor.
Karşı gelinen bir kehanet görmek beni rahatlatacak.
-Peki. Olur. -Tamam.
Canlı izleriz.
Kuzu yaparım.
Sana somon.
Ama sen ona yardım etmeyeceksin.
Tek başına yapması lazım.
Yapacak.
İşte bu!
Mümkün, öyle mi?
Benim yardımımla, ilk doğan çocuğunu, oğlunu öldürebilir mi? Minotor'u?
Zeus yardım etmeni yasaklamamış mıydı?
Kehaneti hatırlamıyorum bile.
-Sen? -Hayır.
Alo, Klotho?
Hayır.
Çok kehanet yazıyoruz.
Yardımı olur mu?
Teşekkürler.
Hatırladım. "Senin sonun evlilik yatağında başlayacak.
Ölümün nefes alan ilk çocuğunun elinden olacak."
Eğlenceliydi.
Yani…
Buyur, yap.
Emin miyiz?
Minos oğlunu öldürebilir mi?
Evet.
Yani insanlar kehanetlerine karşı gelebilir mi?
Arada.
Yasas!
Hades haklı Zeus. Kronos gibi davranıyorsun.
-Babam gibi değilim. -Ama içinde yaşıyor.
Olmayacağına yemin ettiğin şeye dönüşme Zeus.
Galiba size tanrıların yaratılışını açık açık anlatmanın vakti geldi.
Zeus babasından nefret ediyordu. Bütün kardeşler öyle.
Zeus yıllarca işkence çektikten sonra bir gün babasını öldürdü.
Ona vahşice, tutkuyla, şevkle saldırdı.
Ve inanılmaz bir şey oldu.
Babası Kronos öldüğü anda ruhu Zeus tarafından çekildi.
Zeus'un parçası oldu.
Ona güç verdi.
Zeus bu güçten sarhoş oldu. Daha fazlasını istedi.
Zeus bu becerisini yıllarca çözemedi.
Çözünce de yine yaptı.
Yine.
Ve yine.
Sonra Zeus öldürmekten yoruldu.
Böylece Çerçeve icat edildi.
İnsan ruhunu yenilemek için değil, toplamak için.
Ve sıvılaştırmak için.
Süreç sanayiye çevrildi, sterilize edildi.
Tanrıların ölümsüz kalma içeceği.
İşte bu yüzden bu yalan korunmalı.
Mitler devam ettirilmeli.
İnsanlar oyalanmalı.
Zeus'un dayandığı şey bu.
Oyalama.
Minos'a ben de geleceğim.
Çünkü başarması şart Poseidon.
Başkan Minos.
Kraliçen Olimpiyalı Hera.
Kelimelerim kifayetsiz kalır efendim,
huzurunuzda olmak ne büyük bir şereftir.
Evet, evet. Sus Minos. Yeter.
Bir şey ikram edebilir miyim?
Yeter!
Ziyaretinizi neye borçluyum?
Oğlun Glaukos'u…
…öldürmelisin.
-Ama… -Evet.
-Ama o benim oğlum. -Zindanda tutuyorsun.
Öldüremedim de ondan. Öldüremem.
Hera, lütfen.
Efendim, sizin anlamanız gerek.
Öyle mi, neden? Ben neden anlıyorum?
Çünkü annesiniz.
Değil misiniz?
Onu öldüreceksin.
Reddedersen, ki etmeyeceksin,
veya yapamazsan, ki böyle bir seçeneğin yok,
diğer çocuğunu alırım.
Ona aklına hayaline gelmeyecek acılar çektiririm.
Anladın mı?
Ama nasıl öldüreceğim? Kehanetim malum.
Seni koruyacağız.
Çocuklardan bahsettik, bunu benimkilerden biri yaptı.
Git, bir şey giy.
Ne var?
-Ya olmazsa? -Olacak.
Moiralara gittin. Her şey normale dönecek.
-Hades gibi saldırıya uğrarsam? -İzin vermem.
Zeus'u nasıl durduracaksın? Üstünde gücün yok.
Benimle yatarken bile o dilsizler birliğin illa yanında.
Ondan korkuyorsun.
Gel.
Hey!
Merhaba.
Seni tanıyor muyum?
Hayır.
Su mu o?
Evet.
Gerçek mi?
İster misin?
Evet.
Evet, lütfen.
Teşekkür ederim.
Söylemem gereken bir şey var. Küçük puntolu uyarılardan.
Bunu içersen karına kavuşamayacaksın.
Bir dakika.
-Ne? -İkisinden birini seçeceksin.
Ama…
Nerede o? Daha ne kadar yol var?
Ölüyorum.
Evet.
-Lütfen! -Sana engel olmuyorum ki.
İçsene.
Siktir.
Buralarda ölme.
Ha şöyle.
Hadi.
Kurtar kendini.
Onu kurtarmaya çalışırken ölmeyi tercih ederim.
Bravo!
Başardın.
-Ne? -Onu seçtin.
Git, kavuş.
SONUÇSUZLAR MERKEZİ
İyi oynadı, değil mi?
Affedersin.
Affedersin!
Kimsin sen?
Pardon, su…
Sonuçsuz musun? Üniforman nerede?
Hayır, ben ölü değilim. Hayattayım.
Karımı arıyorum. İsmi Evridiki.
Ridi.
Ridi'nin kocası mısın?
Onu tanıyor musun?
Beni ona götürür müsün?
Evet! Tabii ki.
Hadi Lethe'ye gidelim. Ne gerekiyorsa birlikte yapalım.
Tamam mı?
Prue geldiyse, cidden…
Ridi.
Yok artık.
Siktir. Hadi yap artık.
Tanrım.
Keşke ölsem. Ağzına sıçtığımın…
Ne var?
Al işte. Ne istiyorsun?
Yeraltına canlı bir fâni gelmiş. Buraya, Asfodel'e.
Bu iyi olmadı Patricia.
Hiç iyi olmadı.
Amcamla mı konuşsam?
Evet. İyi fikir.
Öyle yapayım.
Kediye bakar mısın? Bir geceliğine.
Vamos, Patricia.
-Kimin teknesi bu? -Dedim ya, Pete amcamın.
Teknen güzelmiş Pete amca.
Ayakkabılarını çıkar!
Siktir!
Siktir git!
Çekil!
Bırak beni!
-Alo? -İşaretli adam gelmiş.
Biliyorum.
Promete'nin dedikleri doğruymuş.
O gün geldi, ha?
Dünya'ya dönen olacak.
Belki de. Evet.
Belki de.
Alt yazı çevirmeni: Hazal Ünlüçay