NGAYON NA ’YON
Umuwi na ba ng Olympus ang girlfriend mo?
Ipinapatawag tayo. May ihaw raw ang pamilya. Kasama ka.
-Masaya ’yon. -Makinig ka.
Kailangan kitang kausapin tungkol sa nakita mo.
Mas magandang hindi ’yon malaman ng tatay mo.
Mas maganda nga ’yon para sa ’yo. Pero ganito ang intindi ko.
May alam tayong baho ng isa’t isa.
Parang bala ’yon kaya wag na tayong magkasa.
Ilihim mo kay Papa na nagtawid ako ng mortal
at baka ilihim kong tinitira mo ang asawa niya.
Mahal ko si Hera.
Ha?
Kung puputak ka, mawawala siya sa ’kin.
Hindi ko kaya ’yon.
Ga’no katagal na?
Buong buhay na.
Ano’ng pakiramdam no’n?
Parang nakatiwangwang ang puso mo.
Sobrang sakit.
Gusto ko ’yon.
Hindi kita ilalaglag. Pangako.
’Yong salmon, bilis! Bilis!
Kayong dalawa, ipuwesto n’yo ’yang TV sa itinuro ko, sige na!
D’yan mismo.
Hindi d’yan!
Hindi d’yan.
Di katiwa-tiwala si Dionysus. Mag-isip ka nga.
Mapagkakatiwalaan siya. Kailangan nating magtiwala.
May magagawa ba tayo, mahal?
Wag mo ’kong tawagin no’n. Wag dito.
Ba’t di mo namalayang nasa bangka siya?
Ewan ko.
Zeus ko po. Dapat mapatay ni Minos ang panganay niya.
Kaya niya ’yon.
Saan ka pupunta? Wag kang lumayo.
Dinala mo ba ’yong mga kable?
-Ano? -Iwan mo na siya.
Si Zeus at ang bahay niya.
Isasama natin ang mga tacita. Di niya tayo mahahanap.
Kahit saan mo pa gusto.
Hindi ’to bahay ni Zeus.
Pamamahay ko ’to at dito lang ako.
Kailangan ko…
Nandito ba dapat ako?
Oo.
Isipin n’yo na lang na wala kami dito.
Okay, sige.
-Ano nga uli ang pangalan mo? -Caeneus.
Caeneus. Okay.
Si Orpheus ako.
Alam ko.
At halata namang si Medusa ka.
Oo.
Sorry at mukhang kailangan kong gawin ’to sa harap nila.
Sorry.
Pambihira.
Ano…
Wala nang sasahol pa sa kasalanan ko sa ’yo, Riddy.
’Yong…
’Yong barya…
Alam kong masama ’yong ginawa ko. Sobrang sama.
Pero tapat ang hangarin ko.
Tumawid ako
para bawiin ka sa kamatayan, Riddy, at puwede tayong magsimula uli.
Ano…
Hindi ako puwedeng sumama sa ’yo.
Ba’t hindi?
May mga kailangan akong gawin dito.
Ano ’yon?
May trabaho ako.
May mga kaibigan ako.
Kaibigan?
Ano’ng sinasabi mo?
’Tong tuod na hindi nagsasalita?
-Ano ’yon? -Pasensya na.
Ano’ng sinasabi niya?
Riddy,
kakampi natin dito ang mga diyos.
Ano ’ka mo?
Tinulungan akong tumawid ni Dionysus.
Naging magkaibigan kami. Gusto niyang sunduin kita.
Ba’t niya naman gagawin ’yon?
Naniniwala siya sa pag-ibig natin.
May malasakit siya sa ’kin, sa ’tin.
Kita mo ’to?
Galing ’to sa isang Tadhana, Riddy.
Nakatadhana ’to.
’Yong pagbalik mo. ’Yong pagsasama natin muli.
Isinusumpa ko.
Buhay ang usapan dito, Riddy. Buhay.
Nakikiusap ako.
Ano ’yon?
Sige.
Siya lang?
Agad-agad, sir.
Kakausapin ka na ni Hades.
D’yan ka lang.
Babalik ka sa daigdig.
Ako… Ano?
Matagal ka na naming hinihintay.
“Namin”? Sino’ng “namin”?
Mga rebelde, ’yong nakakakita sa tunay na mukha ng mga diyos.
Gusto mo bang iadya ang lahat sa kanya?
Kanino?
Kay Zeus.
“Lipi’y babagsak…”
Magpaalam ka na.
Kayong dalawa. Kailangan n’yong iligpit ’yon.
Nasaan si Hades?
Sabi mo, may ihaw ang pamilya. Darating ba si Hades?
Hindi.
Ayos lang ba lahat?
Ba’t may TV? Manonood tayo ng Munis?
Manonood tayo ng pagkontra ng isang mortal sa propesiya niya.
Okay, wow, kakaiba.
Wag ka munang bumanat ngayon.
Sorry naman.
Sinong mortal?
Si Pangulong Minos ng Krete.
Papatayin niya ang panganay niya.
Bakit?
Bakit? Dahil kung hindi, siya ang papatayin ng panganay niya.
At ayaw nating mangyari ’yon, di ba?
Ayaw natin.
Paano nangyari ’yon? Paano siya naging Toro ni Minos?
Ari, ano…
Teka lang pala muna.
Sino’ng inilibing ni Mama? Inilibing nila si Glaucus.
Walang inilibing.
Sabi ni Minos, di kaya ng mama mo na tingnan ’yong bangkay ng anak niya.
Kabaong lang ang nakita niya.
Kaya may mga wax figure.
Para may mayakap siya.
Paano naging Toro ni Minos si Glaucus? Sabihin mo.
No’ng una, ikinulong lang siya do’n para protektahan ang tatay mo.
Laban sa umaampang-ampang pa lang?
Daedalus.
Nasa dilim lang si Glaucus buong araw.
Walang magawa.
Bawal siyang tawagin sa pangalan o kausapin.
Nagsikap akong…
Nagsikap pa dapat ako.
Nagsimula siyang mangagat kapag pinapakain siya.
Mas asal-hayop na siya kaysa bata. Pero pagdating sa ’kin…
Mas maamo siya. Parang magaan ang loob niya sa ’kin.
Nang-atake siya ng mga bantay.
May natapyasan ng tenga. May naputulan ng daliri.
Tapos, isang araw, may napatay siya.
No’ng sinabi ko ’yon sa tatay mo, napabilib siya.
Mahina kasi ’yong kapatid mo no’ng ipinanganak siya.
Alam mong una siyang lumabas at nangingitim na siya no’n.
-Tapos, ikaw… -Ang lakas ng iyak.
Alam ko ’yon, Daedalus.
Ituloy mo na. Napabilib ang tatay ko…
Naisip niyang baka mapakinabangan ’yong bata.
Magamit na sandata.
At tumulong ka do’n.
Ginawa ko ’yong maskara niya, ’yong mga sungay niya,
lahat ng ’yon.
Pero may malasakit ako sa kanya. Hanggang ngayon.
Tingnan mo. Para sa kulungan niya ’to.
Kapag dinadalhan ko siya ng pagkain, nakikilala niya ’ko sa tunog at…
At maamo siya.
Maamo siya.
Hindi niya ’ko inaatake.
Pero kapag pinindot na ’yon,
kapag bumukas ang mga pinto nang dahil sa mekanismo ng mga ’yon…
kapag narinig niya ’yon…
Dalhin mo ’ko do’n.
Hindi puwede, Ari.
Hindi na siya ang kapatid mo. Baka mapatay ka niya.
Dalhin mo na ’ko.
“Kaayusa’y guguhitan…”
Para namang kailangan pa ng patunay.
Heto.
-Dagdagan ko pa ba ng unan? -Huwag na!
Hindi ako sasama sa kanya.
Kailangan mo, Riddy.
Hindi. May pinag-usapan tayo. Poprotektahan natin ang mga tao.
Ako na do’n.
Pipigilan ko silang dumaan sa Guwang. Kailangan ka nila sa daigdig.
Pagkakataon mo na ’to.
Sabihin mo’ng nakita natin, ’yong ginawa ni Hades, ’yong hinala natin sa mga diyos.
Paano ko naman gagawin ’yon?
Sunugin ang mga templo? Babuyin ang mga banal na aklat?
Isang tao lang ako. Ano’ng magagawa ko?
Dumaraan din naman lahat sa Guwang.
Sabihin mo, mabuhay sila.
-Sabihing mabuhay sila? -Oo.
Seryoso ako.
Sabihin mo, mabuhay sila. Mabuhay sila nang tunay.
Hindi para sa mga diyos. Para sa sarili nila.
Isa lang ang buhay natin. Sabihan mo silang sulitin ’yon.
Sabihan mo sila…
Hindi ko alam.
Basta…
Sabihin mo, tao ang nagdadala ng kagandahan.
Tama ka. Totoo ’yon.
Ano…
Ayokong iwan ka.
Babalik ka naman.
Kalaunan.
Nandito lang ako.
Baka matanda na ’ko no’n.
Sana nga.
Gusto mo ’yon?
Oo.
Lumapit ka.
Sige po, sir.
“Sir” po ba dapat o “panginoon”?
Ayos ka lang.
Unahin natin ang dapat unahin.
Letse.
Okay lang ba kayo?
Pasensya na po.
Uunahin natin ang dapat unahin. Magaling.
Gusto kitang makita nang personal.
Tumutugtog ka, tama?
Dati po, sir.
Magaling siya.
Narinig ko siya no’ng bumisita ako kay Mama.
Gusto siya ni Mama.
-Salamat po, ma’am. -Sige.
Ganito.
Kahit ang mga dakilang mandirigma, hindi nila nagawa ang nagawa mo.
Wala pang mortal na nakarating dito para magsundo ng yumaong mahal sa buhay.
Kaya naman binabati kita.
Salamat po, sir.
Sana…
Sana nagkakilala tayo no’ng buhay tayo. Bale…
Nakikilala pa lang kita pero…
’Yon.
Bibisitahin ko ang mama mo.
Ano?
Kung gusto mo lang.
Oo.
Hindi nga?
Oo sana.
Hindi ’yon mangyayari.
Ha?
Walang bumabalik.
Pasensya na.
Teka, hindi puwede, ano…
’Yong Lagusan.
’Yong Tadhana. ’Yon ang usapan.
Ano ’ka mo? “Usapan”?
Nagtagumpay ako.
-Nakapasa ako sa lahat ng pagsubok. -Hindi.
Hindi.
Huling pagsubok ang kumbinsihin ako na payagan kang umalis,
at di mo ’yon nagawa.
Hindi mo isasama pauwi ang asawa mo.
Pakiusap.
Nakikiusap ako. Gagawin ko kahit ano.
Paano kung palitan ko siya rito? Puwede na ba ’yon?
Mamamatay ka para mabuhay siya?
Siyempre naman!
Persephone…
Mahilig siya sa romance.
Patay na’ng asawa mo.
Kaya mananatili siyang patay.
Pero sa ngalan ng romance…
puwede kang manatili dito.
Ayos bang happy ending ’yon?
-Salamat, sir. -Sige.
Makakaalis na kayo.
Ilabas mo na siya.
Napakainutil mo do’n.
Ano ba’ng dapat na ginawa ko?
Mas matino do’n.
Ano ’yon?
’Yon na ang pagkakataon mong magdeklara.
Ano ’ka mo?
’Yong pagpapabalik ng patay mula sa kabilambuhay.
Di ’yon mababalewala ni Zeus.
-Malilinaw mong seryoso ka. -Hindi.
-Panggigiyera na ’yon. -Nagsimula na ang giyera, Hades.
May mga dapat manatiling sagrado, at hindi natin binubuhay ang mga patay.
Puwedeng nagkakatotoo na ang propesiya pero di tayo mag-aambag do’n.
Iniisip ko tayong lahat, di lang si Zeus.
’Yong sagot sa problema natin, ’yong solusyon, nasa Karimlan ’yon.
Sigurado ako. Nararamdaman ko ’yon.
-Paparaanan kong maayos ang mga kaluluwa. -Ano?
Ibalik-buhay. Bawasan ang naging pinsala.
Natutuhan nating humugot ng kaluluwa. Matututuhan nating bawiin ’yon.
Dapat tayong magbalik no’n sa daigdig. Magbalik no’n sa sistema.
Kung ayaw ni Zeus, ako’ng gagawa!
Magpahinga ka muna.
Persephone naman!
Hindi puwede.
Magpapahinga at magpapalakas ka muna
saka ka bumalik sa Karimlan.
Hindi ako makikipagtalo sa ’yo.
Medusa!
Sunduin mo’ng asawa niya. Bilis!
Hera?
Hi.
Puwede ko kayang…
makausap ang mama ko?
Gusto kong malaman kung aling bubuyog siya.
Sige.
Salamat?
Ganito na ba mula ngayon?
May hihingin ka sa ’min?
-Hindi. Gusto ko lang… -Kayang-kaya kita, Dionysus.
-Hera. -Patitikumin kita kung kailangan.
Makakaasa ka do’n.
Ha?
-Di mo ba siya sinabihan? -Ano’ng pinag-uusapan n’yo?
-Wala. -Wala.
-Ha? -’Ka ko, ano’ng pinag-uusapan n’yo?
Wala.
Wala?
Sige.
Alam kong iniisip n’yong mali ako.
At tanga ako
dahil naniniwala ako sa propesiya.
Pinag-uusapan n’yo ’yon.
Ikinayayamot mo ’yon.
Kinukutya mo ’yon.
Malay ko sa ’yo. Malamang na wala kang pakialam.
Pero mukhang nag-iisa lang ako
sa laban para masiguro ang proteksyon ng pamilyang ’to.
Ngayon, nandito kayo,
kasama ko kayo,
kaya pagbibigyan n’yo ’ko
hanggang mapanatag at mapagaan ang loob ko
ng mortal na kaibigan nating si Minos sa pagpatay niya sa panganay niya
at paggapi niya sa propesiya niya.
Malinaw ba ’yon?
Mabuti.
Deacon, dalhin mo dito si Daedalus. Ngayon na.
Ma’am, good evening po.
Break ka muna, Basil. Tagalan mo. Ako na’ng magla-log sa ’min.
-Pero… -Ngayon na.
Sigurado ka ba?
Buksan mo na.
Nasaan siya? Nasaan si Daedalus?
Hindi…
Hindi siya mahanap.
Paano? Preso siya, Deacon. Ba’t hindi siya mahanap?
Sorry po, sir. Ginagawa namin lahat.
Wala siya sa apartment, canteen, garden…
Sa labyrinth ba?
Wala, sir. Walang naka-log sa system.
Ano, lumipad na naman siya?
-Naisip din namin ’yon, sir, at… -Labas.
Hanapin n’yo siya!
Nakatitig siya do’n sa button. Ano ba ’yon?
Pampakawala sa Toro ni Minos.
Ba’t di pa niya ginagawa? Di mo ba siya pinagmadali?
Sandali lang. Kabado siya.
Lahat tayo.
-Kinumpirma ’yon ng Tadhana mismo, Zeusy. -Hoy.
Napag-usapan na natin ’yong palayaw.
Nagtanong ako. Mapapatay ni Minos ang panganay niya.
Sundan mo ’ko.
Malapit na tayo. Pagliko na natin dito.
D’yan ka lang sa likod ko.
Wag kang biglang gagalaw.
Sige.
Hindi puwede.
-Hindi puwede! -Ano?
Magsisimula na tayo.
-May problema. -Ano’ng sinasabi mo?
Kailangan nating lumabas.
Dahan-dahan.
Ako ’to! Si Daedalus ’to! Ako ’to!
Glaucus!
Ikaw si Glaucus.
Ari. Ako si Ari.
Kapatid.
Kakambal!
Kakambal.
Puwede ko bang alisin ’to?
Ayos ka lang.
Ano’ng ginawa nila sa ’yo?
-Ari… -Sino naman ’yon?
Ari, lumayo ka sa kanya.
Lumayo ka.
Sasaktan ka niya.
Nga ba?
Banta siya. Banta siya sa ’ting lahat.
Hindi.
Banta siya sa ’yo.
Alam ko, Pa.
Alam ko ang propesiya mo.
Paano mo nagawa ’to?
Baby lang kami no’n.
Tingnan mo’ng ginawa mo sa kanya.
Anak mo siya!
At ’yong mga wax figure.
’Yong mga wax figure kada taon sa loob ng 30 taon!
Hindi ko ginustong saktan ka. Hindi ko pinili ’to.
Ikaw pa rin ang pumili nito.
Mahiya ka naman.
Ikaw ang halimaw, hindi siya.
Ipinag-utos ’to ng mga diyos.
Mga de putang diyos!
-Tumahimik ka. -Ikaw ang tumahimik!
Emosyonal siya.
Nakakamangha siya.
Tabi, Ari!
Hindi puwede!
Huwag!
-Ganyan nga! -Ayos!
Ganyan nga!
O, di ba?
Wow, nakakakaba ’yon.
-Di ba? -Oo.
Mag-aano ako…
Makakakain na ’ko.
Grabe.
Ayos!
“Ang taong nagigipit, sa patalim kumakapit” yata ’yon.
Puwede bang magtanong, ma’am?
Ano ’yon?
Bakit?
Kasi kaya ko.
At gusto ko ang tugtog mo.
Salamat.
Sige.
Halika na.
Kaya mo ’yon. Ikaw ang dapat gumawa no’n.
Tama na ’yan!
Sabihin mo sa mga tao ang nakita mo.
Alam mo’ng lugar na ’yon?
Oo.
-’Yon ang Karimlan. -Ano’ng ginagawa sa mga nando’n?
Ewan ko pero baka mapigilan ’yon kung babalik ka sa daigdig.
Kaya anuman ’to, saka na ’to kapag namatay ka na uli.
Tara na. Bilis.
Tama na!
-Riddy. -Okay.
Tara na. Wala na tayong oras.
Dito ka lang.
Ari…
Kinailangan kong kontrahin ang propesiya ko, Ari,
para sa proteksyon natin, para sa proteksyon ng pamilya natin.
Oo, nagawa mo ’yon!
Kakampi natin ang mga diyos, Ari.
Tarantado.
Kakampi natin sila.
Kinakausap nila ako. Pinagkakatiwalaan nila ako.
Abot-kamay na’ng kadakilaan. Mapapasaatin na ’yon.
Pangako ko ’yon sa ’yo!
Sabi mo, pinatay ko siya.
Alam kong nahirapan ka
pero naniniwala akong napalakas ka no’n, Ari.
Nagpasan ka ng kasalanan! Tingnan mo’ng sarili mo!
Pararangalan ka gaya ng nararapat. Malakas ka na dati pa.
Sa kabila ng lahat, mahina siya.
Sabi nga ng mama mo, lumabas ka nang malakas ang iyak.
Mabuting bagay ’yon.
Hindi puwede.
Ano ’yon?
-Hindi puwede… -Ano ’yon?
Tangina!
Mali ang intindi mo sa propesiya, Pa.
Ano’ng sinasabi mo?
“Sa pakikipagsiping, ika’y maghuhukay.
Unang anak mong hihinga’y siyang sa iyo’y papatay.”
Ako ang unang huminga!
Lumabas ako nang malakas ang iyak!
’Yon lang.
Uy.
Pa?
Parang…
Parang in love ako.
Naku po!
Nagsalin ng Subtitle: Maui Felix