BİR ÇİZGİ BELİRİR,
DÜZEN ZAYIFLAR,
AİLE DEVRİLİR
VE KAOS BAŞLAR
Nasıl yani?
Tanrılar kanamaz Zeus.
Tamam, tamam.
Neredeyim ben?
Hayatım, evdesin.
Minos.
Minos öldü, değil mi?
Yapamadı. Kehaneti gerçekleşti.
Evet, gerçekleşti ama sorun yok.
Kanım akıyordu. Fâniliğime dönmüştüm.
"Kaos başlar."
-Ne? -Kehanet.
-Gerçekleşmişti. -Zeus, rüya gördün.
Rüya değildi.
Haberciydi.
Geç kalmadan onları durdurmalıyım.
Moiralarla görüşeceğim.
Tamam, evet. Görüş.
Çıktığını görmediniz mi?
Hiçbiriniz?
-Gerçekten mi? -Görmedik efendim.
Dışarı.
Herkes dışarı çıksın.
Dışarı!
-Efendim? -Hades nasıl?
Uyuyor.
Hemen uyandırıp buraya getir.
Affedersin?
Olimpos'a gelmemizi mi bekliyorsun?
Persefoni, olanlar için gerçekten üzgünüm.
Korkunçtu.
Ama şu anda ikinize ihtiyacım var.
Bir araya gelmeli, aileyi düşünmeliyiz.
Ben aileden değilim.
Persefoni, gönüllü gelmeniz en iyisi. Getirilmeniz hoş olmaz.
Ve sandviç getir, ikram yok.
MEDUSA - MÜDÜR NEHİR KIYISI YÖNETİMİ
Efendim.
Girebilir miyim?
İnsanların elinden çok şey aldım Medusa.
Yeraltı için bir planım var.
Geliştirmeler, düzeltmeler yapacağım.
Ben yokken Persefoni'ye yardımcı ol.
Burası eski hâline dönecek, hatta daha iyi olacak.
Hoşça kal.
-Nereye efendim? -Ağabeyime karşı gelmeye.
MAĞARA
Biz de seni bekliyorduk.
Hayır, onu yapmıyordur.
Bira içer misin?
Evet… Bizi yok etme vaktin geldi.
-Doğru mu? -Nereden bildin?
Zeus, biz her yerdeyiz.
Dışından içeri bakarız. İçinden dışarı bakarız.
-Biz seniz. -Aynı zamanda seninle ilgimiz yok.
-Poseidon'a yalan söylemişsiniz. -Hayır!
"Minos oğlunu öldürebilir" dedik, öldürdü.
Kehaneti herkesin yanlış anlaması bizim suçumuz mu?
Kehanetinin gerçekleşmesi için onu senin var etmen gerek.
Yok dersen yoktur.
Ama var.
Var olan şey olasılık.
-Ama sen inanmazsan gerçekleşemez. -Promete gibi konuşma.
Bizi yok etmek istiyorsun
çünkü seninki dâhil tüm kehanetlerin de yok olacağını düşünüyorsun, değil mi?
Korkma.
-Korkmuyorum. -Korkuyorsun.
Beni ne korkutacak ki?
Mesela arkandan iş çevirenler.
Nerede?
Birazdan gelir.
-Ne durumda? -İyi değil. O yüzden toplandık. Otur.
-Hades geliyor mu? -Evet.
Biraz yavaş. Tahmin edersiniz.
Beni önden gönderdi.
-Neden yavaş? -Baban şimşekle vurdu.
-Bir dakika, ne? -Dedim ya, o yüzden toplandık.
Er geç hepinize saldıracak.
Gerçekten sandviç mi getirdin?
-Neli? -Brie peynirli.
-Bir tane mi getirdin? -Evet.
Beklerken bir şey soracağım. Neden o hikâye?
Pardon?
Hades'le bana niye taktın? Taktın ki hikâye uydurmakla uğraştın.
Bütün insan kitaplarına soktun.
Dünya'daki her çocuk yeraltını öğrenirken zorla tutulduğumu sanıyor.
Bana acıyorlar.
Kaçırıldığım, bazılarında tecavüze uğradığım yazıyor.
Ve nar…
Nar yemiyorum. Alerjim var.
Sanıyorlar ki Hades'i sevmiyorum, sevmedim.
Orası doğru değil mi?
-Amcamı gerçekten seviyor musun? -Evet.
Ben hariç herkes âşık.
Başka kim âşık?
Hiç kimse. Ben istiyorum yani.
Ne yapacağını biliyoruz. Nereye geçelim?
Burası nasıl? Salonun ortası.
Sıkıcı.
-O zaman sahne. -Biraz klişe değil mi?
O zaman bilardo salonu.
Orayı severim.
Heyecan tırmanmıyor böyle.
Hani çünkü biliyorsunuz, yardım ediyorsunuz…
Evet, öyle ama bizim işimiz bilmek.
-Kaderde vardı. -Bizi şaşırtamazsın.
-Bu olacak mıydı? -Sen istersen evet.
Yani yapmam gereken bu. Değil mi?
Biraz benzin dökelim mi?
Hadi hayatım.
Evet!
Herkes yerini alsın.
Ateş istiyordun, değil mi?
-Evet. -Sorayım dedim.
Ateşin var mı?
-Bizim için zevkti. -Bazen.
-İyi şanslar. -Evet, iyi şanslar.
Odaklan.
Evet!
Güle güle.
Dur, bir dakika. O saati nereden buldun?
Ha, evet. Pardon.
Bu saati nereden buldun?
-Pek yaramaz, değil mi? -Kim?
Oğlun.
Tanrım, tanrım.
BİR ÇİZGİ BELİRİR, DÜZEN ZAYIFLAR, AİLE DEVRİLİR VE KAOS BAŞLAR
Beni beş dakikaya uyandırın.
Hay ağzına sıçayım.
Çerçeve'yi ne zaman öğrendiniz? Hiçlik'i?
İnsanları yok ediyoruz.
-Durdurmalıyız, insanlara söylemeliyiz. -Asla.
Büyük resmi anlamıyorsun Kaineus.
Zaten anlayacağın bir şey değil.
Aranızda önemli olan Ridi'ydi.
Görev yerini değiştiririm. Çerçeve'yi düşünmezsin.
Köpeğine, limana dönersin.
Hayır! Kesinlikle olmaz!
Seni aşan bir plan var Kaineus.
Herkesin hayrına.
Sen dikkat çekme, aptalca bir şey yapma.
-İyi şanslar! -Sağ ol.
DÜNYA
Girelim mi?
Hades'in yaptığını, tanrılara dair fikirlerimizi anlatmalısın.
Evet.
Önden buyur.
-Ondan hoşlanıyorsun, değil mi? -Kimden?
-Kainus'tan. Şu bebek suratlı. -Kaineus.
-Hoşlanıyorsun. Seni tanıyorum. -Hoşlanmak değil…
-Ben… -Ne?
Özür dilerim.
Dünya'dan yeraltına geldim Ridi. Sınavların hepsini geçtim.
Daha önce kimsenin yapamadığını yaptım.
Sikkeni almış olabilirim…
…ama hayatını da kurtardım.
Ben tanrıların rızasıyla geldim, sen başkasına âşık olmuşsun.
Ha siktir.
Yok, siktir git.
Ne?
Siktir git.
Beni aşağıya hapsettin, ne istiyorsun, madalya mı?
-Kurtardın diye minnet mi duyayım? -Ben…
Niye orada öldüğümü merak ettin mi?
Niye konserde olmadığımı?
Annemi görmeye gittim. Vedalaşmaya.
Girit'ten gidecektim. Seni terk edecektim Orfe.
Ne?
Artık aşk değildi o. İhtiyaçtı. Bana ihtiyacın vardı.
Tabii ki aşktı.
Sana söyleyemedim işte.
Nihayet doğru olanı yapma cesaretini bulduğum gün de öldüm.
"Doğru olan" mı?
Beni terk etmek doğru olan mıydı?
Bir sorun olduğunu gerçekten bilmiyor muydun?
İçten içe?
Söyle.
Kötü biriyim, değil mi?
-Değilsin. -Kötüyüm.
-Değilsin. -Kötüyüm Ridi! Senin sikkeni aldım be!
Yeniden başla.
İkimiz de yeniden başlayalım.
Beni Dünya'ya götür.
Kalmak istemiyor musun?
Onunla?
Kalamam.
Neden?
Dünya'ya gitmem lazım.
Hadi.
İyi yenilenmeler.
İlerleyin lütfen. İyi yenilenmeler.
-İlerleyebilir miyiz lütfen? -Prue, Adrian!
-Sağ olun. -Prue, Adrian. Yardım edin.
-Başını derde mi soktun? -Ne? Hayır. Çerçeve'den geçmemeliler.
-Ne? Neden? -Lütfen beni dinleyin.
-Dediğim… -Prue, çeneni kapatacak mısın?
-Kaineus! -Pardon, ben…
Oğlumun kabalığını bağışlayın.
Merhaba.
Nasıl öldün?
Kendimi vurdum.
Ne? Neden?
Seni sikkesiz gömdüklerinde ölmek istedim. Ama beklemem gerekiyordu.
Bana ihanet ettin.
Hayır Kaineus, etmedim.
-Yerimi söyledin. -Kehanetini gerçekleştirmen için.
10 sene bekledim.
Ve o gün geldi.
-Ne? -Seni Çerçeve'den geçireceğim gün.
Hayır anne, Çerçeve'den geçmemelisin. Sandığın şey değil.
Tanrılar bize yalan söylemiş. Anne, kimse Dünya'ya dönemiyor.
Burada benimle kal. Birlikte insanlara yardım edelim. Lütfen.
Kal lütfen.
Anne! Hayır!
Anne, dur!
Bugün Kaineus!
Anne! Hayır!
-Bugün yapılmalı. -Hayır!
Anne!
Dur!
-Prue. -Efendim?
-Prue, bak. -Ne?
Lütfen!
Gördün mü?
Hayır!
-Ne oluyor ya? -Dur!
Kaineus.
-Dur! -Kaineus suya girebiliyor.
Dur!
Çerçeve yalan!
Hayır, değil.
Nehirden çık Kaineus!
Buraya gel!
Kaineus! Buraya gel!
Ne? Olamaz.
Moiralara göre Kaineus korunacaktı. Çerçeve'den geçtiğinde o gerçekleşecekti.
Kehanet. "Aile devrilir."
"Özgür kalacaksın" demişlerdi.
Siktir.
Zeus.
-Zeus, otur. -Ne?
Aileyi toplamışsın.
-Evet. -Neden?
Zeus, senin için endişeliyim. Hepimiz endişeliyiz. Yeter.
-Yeter mi? -Evet.
-Neye? -Yarattığımız her şeyi yok edeceksin.
Yeter artık! Bir durman lazım.
-Otur. -Senin…
Hera!
Koy kıçını geri.
Otur aşağı.
Çok güzel.
Bu toplantının haberini aldım.
Tamam.
-O ne? -Bunlar mı?
Bu şişelerde
Menderes suyu var.
Hepinize birer tane vereceğim.
Sana yok.
-Bunun anlamı ne? -Neden benimkinin yarısı dolu?
Çok uzun süredir
Menderes'e bardaklarınızı daldırıveriyorsunuz.
Hatırlamadan, minnet duymadan.
Bugün bu değişiyor. Ben pay edeceğim.
Minnet duyacaksınız.
İtaat edeceksiniz. Hepiniz.
Sustur şunu.
-Zeus, yapma. -Moiraları yok ettim.
Ne yaptın?
-Delirdin mi? -Zeus!
Moiralar öldü. Artık kehanet diye bir şey yok.
Kaderi, düzeni olmayan bir evren mi?
-Bu… -Düzen benim!
Ben yarattım.
Kaos hâlindeki evrenden mantıklı bir yer yarattım.
Bu sıçtığımın yerine istikrar, kural, kanun, uyum getirdim.
Bunu hatırlamanız hayrınıza olur.
Kadere gerek yok. Gerek kalmadı.
Ama sadakate gerek var.
Ve ben onu burada göremiyorum.
O yüzden Olimpos'un hizaya getirilmesi gerek.
Değişmemek üzere.
Yarısı dolu şişeni sordun.
Söylesene Dionisos. Lakesis var ya, Laki, hani şu Moira…
Onun kolunda bunun ne işi vardı?
O yanıp yok olurken gördüm.
Sen hain misin? Arkamdan iş mi çeviriyorsun?
Hayır.
-Zeus, bak… -Aşk içindi.
Saatini Moiralara verdim ki bir fâni ölen karısını kurtarabilsin.
Yarışmada elendi ama karısına âşıktı.
-Böylesini görmemiştim. -Anladım.
Belki başta amacım kendimi kanıtlamaktı, seni etkilemekti, terfi almaktı,
seni kızdırmaktı, bilmiyorum…
Ama onu gördükçe, aşkını gördükçe
karısını kurtarmasını daha da istedim.
Çünkü insanlara yalan söylüyoruz.
Ölüp Hiçlik'e gidiyorlar. Sonları orası.
O zamana kadar ikinci bir şansları olsun istedim,
birkaç yılları daha olsun.
Ve saatini verdim.
Özür dilerim.
Bu fâniden haberin var mı Persefoni?
Evet.
Ve?
Başaramadı.
Öldü.
Güzel.
Tuhaf bir his.
İlk kez seni takdir etmek istiyorum.
Ölüleri diriltmiyoruz Dionisos.
Bunu yapmıyoruz.
Sevgiye gelince…
Daha doğrusu insanların sevgisi, duydukları muhtaç, vıcık vıcık, bayağı his
özenilecek bir şey değil.
Neden peki?
Neden?
Çünkü zayıflık.
Hayır!
Muhtemelen kediyi sevdiğini sanıyorsun. Ama sevmedin.
Tanrısın sen. Biz tanrıyız.
Kanamayız. Ölmeyiz. Ve…
Kendimizden düşük hiçbir şeyi sevmeyiz.
Bu ne?
Ha, arılardır.
Arılarını ateşe verdim.
Çocuklarımın annelerini köle gibi tutamazsın.
Onun yerine öldürdün mü?
Başkaları da olacak. Artık beni kontrol etmeyeceksin.
Hera.
Benimle gel.
-Nasıl? -Gel, şimdi.
Onu seviyorum.
Seni seviyorum.
Sakın cüret etme.
Ben senin kraliçenim.
Bak sen şu işe.
Poseidon, bence senin
görevine ara verme vaktin geldi.
Sonra geri gelebilirsin.
Sakinleştikten sonra gelip su isteyebilirsin.
Artık güvenilmez olduğunu düşünürsek yeni plan şu.
Şehrini ben devralacağım.
Hatta bütün şehirleri. Ölüler şehri de dâhil.
Sen…
Büyüyeceksin.
Sen…
Kocana söylersin,
şişesini kendisi geldiğinde alabilir.
Sen…
Burada kalacaksın.
Burada ne işin var?
Bir "bravo" desen ölür müsün?
Benden "bravo" mu istiyorsun? Benim düşüncemi ne yapacaksın?
Kehanetime karşı geldim. Sen de en iyi dostumsun.
Sahi mi? En iyi dost bu hâlde tutulur mu? Olur mu böyle şey?
Burada olman senin suçun. Bana ihanet ettin.
Etmedim! Trajedi de orada zaten. İhanet edemedim.
Hâlâ hükmetmenin tek sebebi bu Zeus!
Gücün değil. Zayıflığım.
Nereye gitti?
Ben yapmadım. Kim yaptı?
Annen için üzgünüm.
Kedin için de.
Diyeceğimin kıymeti kaldı mı bilmem ama o kediye hislerin zayıflık değil.
Tam tersi.
Onlar anlamıyor.
Buradan sana hayır yok.
Belki de insan tarafın daha iyi.
Anne!
Annemi getir!
Daidalus labirentte. Onu da çıkarın.
Ari.
Ari, ne oldu?
Ari!
Baksana!
Minotor.
Hayır, Glaukos.
Ne?
Bebekken ölmemiş.
Babamın marifetiymiş. Bunu tanrılar için babam yapmış.
Anne, onu kurtarmaya çalıştım.
Çok uğraştım.
Glaukos.
Onu öldürdüm.
Babamı öldürdüm.
Güzel.
Gerçek mi burası?
Buradan mı inmiştin?
Evet. Burası.
Ama bir bina vardı.
Şu senin araban mı?
İnanmıyorum, evet.
Ha siktir.
Anahtarım cebimden çıktı.
Arabayla…
…gelir misin?
Belki eve gelirsin.
Orfe.
Bana bakar mısın?
Lütfen bakar mısın?
İstemiyorum.
-Neden? -Çünkü gelmeyeceksin. Değil mi?
Doğru.
Sorun yok.
Lütfen bakar mısın bana?
Özür dilerim.
Çok özür dilerim.
Bana hayatımı geri verdin Orfe.
Sağ ol.
Gel buraya.
Güle güle.
Hoşça kal.
Tamam.
Girit'i değiştirmek istiyorum.
Değiştirebilirsin.
Yönetim sende.
Tanrılar seni seçti.
Tanrılar adına yönetmeyeceğim.
Sen…
-Kimsin sen? -Adım Kassandra.
Ben kâhinim.
Artık sen de.
Ari'ye git, yaşayanları serbest bırak.
Kaineus ölüleri serbest bırakacak.
Bir çizgi belirir.
Hayır.
Anne.
Anne?
Anne.
O GÜN GELDİ
Kaos.
Anne, adım Kaineus.
Kaos.
Merhaba?
Merhaba? Zeus?
-Selam. -Selam.
Merhaba.
Kader yok edilemez Promete. Bunu bilmen lazım.
Tek yapman gereken güvenmekti.
Ve tabii beklemekti.
Evet.
Nasıl ya?
Promete?
Promete!
Özgürlüğün hayırlı olsun Promete.
Nasıl kullanacağın sana kalmış.
Dionisos?
Hera?
Herkes nereye gitti?
Buradayım.
Ne yapıyorsun sen? Seni getirmemiştim.
Haklıymışsın. Rüya değilmiş, haberciymiş.
Hayatım, ben annen.
Birlikleri topla. Bir de yatak hazırla.
Bunu nasıl yaptın?
-Neyi? -İnsan ruhlarını yenileyebiliyorsun.
Üzgünüm dostum.
Başladı.
Kaos geliyor.
Ne istiyorsun?
Söyle, yapayım.
Truva'yı inşa etmemize yardım et.
Ve Olimpos'u yok etmemize.
Alt yazı çevirmeni: Hazal Ünlüçay