‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(คลีโอ)
‪มีอะไรให้ช่วยไหมคะ
‪พ็อพพ์
‪การเคหะท้องถิ่น
‪เรามีเหตุผลให้เชื่อว่าน้ำมีการปนเปื้อน ‪ขออนุญาตนะคะ
‪- เข้ามาเลยค่ะ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪นี่ห้องน้ำค่ะ
‪น้ำก็ปกติดีนะคะ
‪ไม่ขุ่นเลยเหรอคะ
‪ไม่ค่ะ
‪- มีรสสารตะกั่วไหม ‪- ไม่มี
‪แต่หม้อต้มแก๊สมีเสียงแปลกๆ
‪แบบ…
‪การเคหะท้องถิ่น ตรวจดูน้ำน่ะค่ะ
‪สวัสดีค่ะ
‪สวัสดีครับ
‪ที่จริงทุกอย่างก็ปกติดีนะ
‪อยากดื่มอะไรไหมคะ
‪ค่ะ
‪คลีโอ
‪คุณ…
‪ผม…
‪ผมอธิบายทุกอย่างได้ ผม…
‪ใช่
‪หม้อต้มอาจมีอะไรผิดปกติก็ได้
‪เสียงมันดังก๊อกๆ
‪หม้อต้มพวกนี้เป็นอะไรที่ไม่น่าไว้วางใจ
‪บางครั้งแค่ปิดมันก็ช่วยได้
‪ไว้ฉันจะมาจัดการมันให้นะคะ
‪ลาก่อนค่ะ
‪คลีโอ เดี๋ยวก่อน
‪ตอนนั้นคุณอยู่ที่ไหน
‪- ผมอธิบายทุกอย่างได้ ‪- เหรอ โอเค อธิบายมา
‪คลีโอ คิดดูให้ดีก่อนสิ
‪ฉันคิดเรื่องนี้มาสามปีแล้ว
‪ผมตามหาคุณทุกที่ แต่คุณหายไปเลย
‪แล้วคุณไม่อยากรู้เหรอว่าฉันอยู่ที่ไหน
‪อยากสิ ผมอยากรู้อยู่แล้ว
‪แต่คุณก็รู้ว่าทุกอย่างมันเป็นยังไง
‪เราไม่ได้รับอนุญาตให้ถามคำถาม
‪เพราะไม่ได้รับอนุญาตให้ถาม ‪คุณเลยหาคนมาแทนที่ฉันงั้นเหรอ
‪ไม่นะ คลีโอ ผมเขียนจดหมายถึงคุณ
‪เป็นร้อย เป็นพันฉบับ
‪มันถูกส่งกลับมาหมด ผมให้คุณดูมันก็ได้นะ
‪หน่วยงานเอาเรื่องผม ‪ผมโดนย้าย โดนลดตำแหน่ง
‪ถ้าผมยังเขียนจดหมายอีก ‪พวกเขาจะลงโทษผมสถานหนัก
‪นั่นคงเป็นมาตรการที่เหมาะสม
‪ใช่
‪ใครเป็นคนรับผิดชอบ
‪สหายผู้พัน
‪วีคโซเร็คน่ะ
‪เขาอยู่ที่ไหน
‪เขาอยู่ที่ไหน!
‪เอกสารประจำตัว
‪ได้ครับ
‪เชิญครับ
‪(เค. สเตราบ์)
‪ครับ
‪สวัสดีครับ สเว็น เพ็ทซอลด์จากหน่วยสืบสวน
‪จากตะวันตกเหรอ
‪ใช่
‪- พวกคุณมาตะวันออกได้เหรอ ‪- ได้
‪ผมมาหาคลีโอ สเตราบ์ เธออยู่ที่นี่หรือเปล่า
‪ไม่ครับ เธอไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว
‪โอเค
‪ผมขอเข้าไปสักครู่ได้ไหม
‪ได้ไหม
‪ผมไม่ให้เข้าได้ไหม
‪ไม่ได้
‪โอเค
‪ว้าว
‪ขอโทษที ผมไปอึก่อนนะ
‪เดี๋ยวผมมา
‪เวรเอ๊ย
‪คุณรู้จักคุณสเตราบ์ไหม
‪ไม่รู้จัก ผมเป็นผู้เช่าคนใหม่น่ะ
‪เสื้อผ้าพวกนี้ของใครเหรอ
‪คุณมาจากตะวันตกใช่ไหม
‪เลนเกริช แถวนั้นเหรอ แต่ที่นี่เจ๋งกว่า
‪อะพาร์ตเมนต์ก็ถูกมากๆ ‪ทุกคนไปตะวันตกกันหมด
‪เอาละ ฟังนะ มันจะเป็นอย่างนี้ ‪ผมจะยึดนี่ไว้ โอเคนะ
‪นี่นามบัตรของผม
‪เผื่อ…
‪คลีโอ สเตราบ์โผล่มาอีก
‪- ได้ครับ ‪- ได้นะ
‪เวรเอ๊ย!
‪(ลุดเกอร์ วีคโซเร็ค ‪กาเบรียล่า วีคโซเร็ค)
‪เขาขับรถชนสะพาน บนทางด่วนไปเพรนซ์เลา
‪แต่มันไม่ใช่อุบัติเหตุ
‪เขาฆ่าตัวเองกับภรรยาของเขาตาย
‪อย่าเป็นเหมือนเขานะ คลีโอ
‪ลืมทุกอย่างซะเถอะนะ ขอร้องล่ะ
‪ไม่ค่ะ
‪ฉันต้องการคำตอบ
‪และฉันก็ต้องได้มัน
‪รู้ไหม คลีโอ ผมไม่คิดว่าจะได้เจอคุณอีก
‪มันทำให้จิตใจผมแย่มาก
‪ทำให้จิตใจผมแย่จริงๆ
‪แต่ยังไงผมก็ต้อง…
‪และผมกับอันยา…
‪ฉันไปดีกว่า
‪คลีโอ
‪เกิดอะไรขึ้นกับลูกของเรา
‪แล้วกระสุนของศัตรูก็มา
‪ขณะเล่นเกมสนุกสนาน
‪ด้วยรอยยิ้มที่กล้าหาญ
‪คนเป่าแตรของเราล้มลง
‪ด้วยรอยยิ้มที่กล้าหาญ
‪คนเป่าแตรของเราล้มลง
‪เรามีพลั่วและจอบ
‪- เมื่อวานฉันไปดูหนังมา ‪- เหรอ
‪สู่มิตรภาพ ณ ปลายฟ้า หนังดีมากเลย
‪ใครแสดงเหรอ
‪คนผิวดำ ไม่เคยเห็นเขามาก่อน
‪แต่มันทำให้ฉันร้องไห้
‪เดี๋ยวนี้
‪อย่านะ นายก็รู้จักเบิทเกอร์ ‪ช่างมัน ฉันดูออกว่าจะเป็นไง
‪รอเดี๋ยวนะ
‪สเว็นนี่
‪นี่อะไร
‪คดีฆาตกรรมที่อีเดนในปี 87 ‪ผมเจอเธอแล้ว คนร้ายน่ะ
‪ไม่นะ คุณต้องล้อเล่นแน่ๆ
‪เธอมาจากตะวันออก เราถึงได้หาตัวเธอไม่เจอ
‪แต่นี่คือเธอ
‪ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นอะไร ‪แต่ผมอธิบายเป็นพันครั้งแล้ว
‪ไม่มีการฆาตกรรม ฉะนั้นจึงไม่มีผู้กระทำผิด
‪มีสิ เพราะผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดาทั่วไป
‪ผู้หญิงคนนี้ชื่อคลีโอ สเตราบ์
‪คลีโอ…
‪เธอขายพิมพ์เขียวเครื่องใช้ไฟฟ้าของเรา ‪ให้พวกตะวันตก
‪แล้วก็อ้างว่าเธอทำงานให้ ‪กระทรวงความมันคงแห่งรัฐ
‪- อะไรนะ ‪- สตาซี ข่าวกรองต่างประเทศ
‪กองอำนวยการหลักสำนักข่าวกรองต่างประเทศ
‪อะไรนะ
‪สำนักข่าวกรองต่างประเทศของสตาซี ‪หน่วยที่ 18
‪หน่วยเฉพาะกิจของรัฐมนตรี
‪มันรับผิดชอบ "ปัญหาพิเศษ"
‪"หน่วยเฉพาะกิจ ปัญหาพิเศษ"
‪"ปัญหาพิเศษ" เหรอ
‪มันหมายความว่ายังไง
‪ปัญหาพิเศษเหรอ ปัญหาพิเศษแบบไหน
‪ผู้หญิงคนนี้เป็นมือสังหารของสตาซี
‪ที่มีหน้าที่ฆ่าคนในเบอร์ลินตะวันตก
‪อ๋อ เข้าใจแล้ว
‪นี่เป็นคดีพิเศษอีกคดีของคุณเหรอ
‪ใช่ เหมือนเรื่องเกี่ยวกับกลุ่มสงเคราะห์สัตว์
‪ยัดโคเคนใส่นกแก้วลักลอบขนเข้าเบอร์ลิน
‪โอเค เรื่องนั้นผมเข้าใจผิด ‪แต่นี่เรื่องจริง คุณเบิทเกอร์ มันเป็นเรื่องจริง
‪คุณมีหลักฐานไหม
‪ผมยังอยู่ในขั้น "รู้สึก" น่ะ ‪ถ้าผมมีเวลาและทรัพยากรมากกว่านี้…
‪พูดจริงๆ เพ็ทซอลด์ ฟังนะ
‪ผมจะค่อยๆ อธิบายให้ฟังช้าๆ
‪คดีนี้ปิดมาสามปีแล้ว ‪และมันก็จะเป็นแบบนั้นต่อไป
‪คุณจะทำตามที่ผมบอก หยุดทุกอย่าง ‪แล้วทำงานของคุณต่อไป
‪จบแค่นี้
‪จะไม่พูดว่าฉันบอกนายแล้ว แต่…
‪เฟรดดี้ หุบปากน่า
‪ใจเย็นๆ เอ้านี่ กินเค้กสักชิ้นสิ
‪รู้ไหมว่าฉันจะทำอะไร
‪ฉันจะไปที่สำนักงานใหญ่สตาซี ‪เพื่อไขคดีนี้ด้วยตัวเอง
‪เหรอ เพราะหน่วยสืบราชการลับ ‪ของจีดีอาร์ชอบให้ข้อมูลเหรอ
‪ฉันไม่สนว่ามันชอบทำอะไร ‪ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง
‪สวัสดีค่ะ
‪คุณทำอะไรน่ะ
‪เราจะไปเที่ยวกัน
‪ขับไป
‪ใครจะคิดว่ามันจะเป็นไปได้
‪แล้วรัฐมนตรีล่ะ
‪ถูกจับ เขาอยู่ในคุกโฮเฮนเชินเฮาเซิน
‪ในคุกของเขาเอง ไร้สาระสิ้นดี
‪เสร็จแล้ว
‪ดีค่ะ
‪ไซซ์อะไร
‪ห้า
‪เล็กไป
‪กระเป๋าเงินล่ะ
‪อยู่นั่นไง
‪ลูกชายคุณเหรอ
‪- หลานชาย ‪- น่ารัก
‪"วันนี้ฉันอบ พรุ่งนี้ฉันชง ‪วันถัดไปฉันจะจับลูกของราชินี"
‪ฉันจะเก็บไว้นะ เผื่อไว้ก่อน โอเค
‪สหาย คาทารีนา ลิทท์ หน่วยที่ 18
‪สเว็น เพ็ทซอลด์ หน่วยสืบสวน
‪ผมกำลังสืบสวนคดีฆาตกรรม
‪และต้องคุยกับหัวหน้าคุณด่วนเลย
‪- มาจากตะวันตกใช่ไหม ‪- ใช่
‪ดับเครื่อง แล้วลงจากรถ
‪- อะไรนะ แต่ผมแค่ต้อง… ‪- ลงจากรถ
‪สวัสดี สหายผู้พัน
‪พยักหน้าตลอด ผงกหัวขึ้นลง
‪"ครับ ครับท่าน "
‪"ครับ สหายผู้พัน ครับท่าน"
‪"แด่ลุดเกอร์ในวันเกิดอายุ 50 ปีของเขา ‪วัลเทอร์ บลุม" แหมๆ
‪สุขสันต์วันเกิด
‪น่าเกลียดสุดๆ
‪คุณมี "ความกร้าว" นะ
‪คุณหมายถึง "ความกล้า"
‪นั่นแหละ
‪อีกไม่นาน ผมก็จะรับใช้
‪กระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐครบ 29 ปี
‪ตามที่เกียรติยศชนชั้นกรรมาชีพของผมต้องการ
‪ผมมอบให้ทุกอย่าง
‪ชีวิตผม ชีวิตแต่งงานของผม
‪แล้วตอนนี้ล่ะ
‪มองไปรอบๆ สิ
‪พวกเขาจะปลดประจำการเรา
‪เราถูกทิ้งเหมือนขี้
‪คุณสเตราบ์ คุณถูกกล่าวหาว่าเปิดเผยความลับ
‪คุณโกหกเพื่อประโยชน์ส่วนตัวหรือเปล่า
‪เปล่า!
‪นังโง่บัดซบ
‪ผมเบื่อมันแล้ว
‪นั่นคือเหตุผลที่ผมคงจะให้สิ่งที่คุณต้องการ
‪ผมคงจะบอกคุณว่า ‪ผู้หญิงคนนี้ทำงานให้เราหรือไม่ แต่…
‪แต่อะไร
‪ผมบอกไม่ได้ เพราะผมไม่รู้
‪แฟ้มหายไปหมดแล้ว
‪และอีกไม่นานเราก็จะหายไปด้วย
‪ครับ
‪บอกผมหน่อย ผู้หญิงคนนี้อยู่ ‪สำนักข่าวกรองต่างประเทศ หน่วยที่ 18
‪มีใครบอกอะไรผมได้บ้างไหม
‪ขอบคุณสำหรับเค้กนะครับ
‪ด้วยความยินดี ยินดีครับ
‪พันเอกลุดเกอร์ วีคโซเร็ค
‪เดี๋ยวนะ ว้าว ลุดเกอร์ วีคโซเร็ค
‪ผมจะเจอเขาได้ที่ไหน
‪คุณจะไม่ได้เจอเขาหรอก เขาตายแล้ว
‪ใช่แล้ว
‪ขอบคุณครับ
‪บลุม วัลเทอร์ บลุม
‪- สวัสดีค่ะ ‪- สวัสดีครับ
‪ขอบคุณมากค่ะ
‪โชคดีนะครับ
‪มีอะไรติดจมูกแกไม่รู้
‪"ขอบคุณ"
‪ด้วยความยินดี
‪เรียบร้อย
‪มีรายงานว่าอดีตเลขาธิการใหญ่ ‪เอริช โฮเน็คเคอร์และมาร์ก็อทภรรยาของเขา
‪ออกจากอะพาร์ตเมนต์ของพวกเขาในวันดลิทซ์
‪คุณนายโฮเน็คเคอร์ คุณโฮเน็คเคอร์ ‪ผมมีคำถามครับ
‪คำถามสำหรับทีวีครับ ‪ขอเวลาสักครู่นะครับ คุณนายโฮเน็คเคอร์
‪โชคไม่ดีที่เราไม่มีโอกาสได้คุยกับพวกเขา
‪คุณโฮเน็คเคอร์ ‪ครับ ทางนี้ครับ ผมมีคำถาม
‪นี่มันดีจริงๆ
‪มอสโก
‪ร้านอาหารฟาสต์ฟู้ด ‪ของแมคโดนัลด์แห่งแรกในสหภาพโซเวียต
‪เปิดเมื่อวันพุธที่จัตุรัสพุชกินของมอสโก
‪สาขานี้ใหญ่ที่สุดในบรรดา ‪ร้านค้าปลีกของอเมริกากว่า 11,000 แห่ง…
‪โอเค
‪เยี่ยม
‪การทำลายล้างไม่ใช่เรื่องเลวร้าย
‪นายต้องทำลายสิ่งต่างๆ เพื่อสร้างสิ่งใหม่
‪ลูกตุ้มทำลายล้าง อย่างที่ฉันพูดอยู่ตลอด
‪เราต้องการพื้นที่เพื่อเติบโต
‪ตอนนี้ไม่มีจีดีอาร์แล้ว คิดถึงสิ่งที่เป็นไปได้ก็พอ
‪สังคมใหม่
‪ไม่มีระบบทุนนิยมหรือสังคมนิยม
‪ต้องกำจัดเงินก่อน
‪เราจะเปลี่ยนไปใช้เศรษฐกิจแลกเปลี่ยน
‪ถ้าทุกคนให้อะไร พวกเขาก็เอาไปได้ด้วย
‪อ้าว หวัดดี
‪ฉัน…
‪นี่คือดีเจดอกเตอร์พิล เพดเลอร์
‪- เรียกผมโดปี้ก็ได้ คนสวย ‪- ไปบ้านฉันไหม
‪- อะไรนะ ‪- ไปบ้านฉันไหม
‪ผม…
‪"เฟลิกซ์ ดเซียร์จินสกี" ใช่
‪"ทากิฟุกุ โพเอซิโลโนทัส"
‪ถนน… วัลเทอร์ บลุม
‪เลขที่ 68 ถนนอูริ กาการิน ‪วัลเทอร์ บลุม
‪ว้าว สุดยอด คุณอยู่ที่นี่เหรอ
‪มันเป็นบ้านของตาฉัน รอเดี๋ยวนะ
‪คุณทำอะไรน่ะ
‪เราจะไม่อึ๊บกันเหรอ
‪ไม่
‪โอเค ผมนึกว่าคนตะวันออก…
‪ช่างเถอะ
‪งั้นเราจะทำอะไรกันล่ะ
‪ไม่ทำอะไร
‪คุณจะนอนที่นี่ ฉันไม่ชอบอยู่คนเดียว
‪นี่ค่ะ
‪ถ้าคุณมายุ่งกับฉัน ‪หรือบอกใครว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
‪ชีวิตคุณจบแน่
‪เข้าใจไหม
‪เข้าใจ
‪ดีค่ะ ใส่เสื้อผ้านี่ซะแล้วมากับฉัน
‪ย้อนยุคดีเนอะ
‪(บลุม)
‪ครับ
‪ขอโทษนะคะ
‪สหายบลุมใช่ไหมคะ
‪ฉันทำงานที่กระทรวงค่ะ
‪ฉันแค่อยากคุยกับคุณ
‪มันเกี่ยวกับเพื่อนของเราน่ะค่ะ
‪คุณคือเลขาธิการพรรคบลุมใช่ไหมคะ
‪ครับ
‪ค่ะ
‪ขอบคุณค่ะ ขอบคุณนะคะ สหายบลุม
‪คุณเป็นใครครับ
‪ฉันเคยอยู่สำนักข่าวกรองต่างประเทศ ‪หน่วยที่ 18
‪ตอนนี้ฉันได้ยินเรื่องสหายพันเอกวีคโซเร็ค
‪ใช่ แย่มากเลย
‪มันแย่มาก และมันก็เป็นอะไรที่ฉันไม่เข้าใจ
‪ฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ เขา…
‪เข้ามาสิ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ครับ เข้ามาสิ
‪ฉันไม่รู้จะพูดยังไงเลย
‪เพราะสหายวีคโซเร็คเต็มไปด้วยพลังเสมอ
‪ข่าวภาคค่ำครับ ‪ช่วยกล่าวอะไรสักหน่อยได้ไหมครับ
‪สหายเลขาธิการใหญ่ของเรา ‪ได้รับการปฏิบัติเยี่ยงอาชญากร
‪แย่มาก
‪นั่งก่อนสิ
‪ขอบคุณค่ะ สหายบลุม
‪ดื่มอะไรไหมครับ
‪ไม่ค่ะ อย่าลำบากเพื่อฉันเลยค่ะ
‪เรื่องวีคโซเร็คนี่มันแย่มาก
‪- แย่จริงๆ ‪- มันแย่มากเลย
‪เป็นผมจะจับคนทรยศพวกนี้
‪- ไปยิงเป้าหน้ากำแพง ‪- ค่ะ
‪- ทุกคนเลย ‪- ค่ะ
‪- สหายผู้พันคงยังมีชีวิตอยู่ ‪- แน่นอนค่ะ
‪ยังไงก็เถอะ
‪- แน่ใจนะว่าไม่อยากทานอะไร ‪- เอ้อ…
‪โรลสักอันก็ได้ค่ะ
‪มันเป็นโรลตะวันออกที่อร่อยมากนะ
‪ครับ
‪งั้นฉันก็กินได้ใช่ไหม ขอบคุณมากค่ะ
‪ขอไข่ด้วยได้ไหมคะ
‪ขอบคุณค่ะ แม่ฉันพูดเสมอว่า
‪ไข่เป็นสิ่งที่ดีมาก
‪เธอพูดถูก
‪บอกหน่อยสิว่าคุณทำอะไรในหน่วยที่ 18
‪ฉันอยู่หน่วยเฉพาะกิจปัญหาพิเศษ ‪ของรัฐมนตรีค่ะ ขออนุญาตนะคะ
‪คุณชื่ออะไรนะ
‪คลีโอ สเตราบ์
‪สถานีตำรวจมาร์ซาห์น ผมพูดสายกับใครครับ
‪สวัสดีครับ คุณตำรวจ ผมชื่อสเว็น เพ็ทซอลด์
‪นี่เป็นเรื่องด่วนครับ
‪ครับ รอสักครู่นะ
‪ไม่ เดี๋ยว ฟังนะ…
‪อยากดื่มกาแฟจริงๆ สักแก้วไหม
‪ค่ะ ไหนๆ คุณก็พูดถึงมันแล้ว
‪คุณกับผู้พันเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันใช่ไหมคะ
‪ไม่เลย
‪เรารู้จักกันเฉพาะเรื่องงานน่ะ
‪- แค่จับมือกัน ‪- เหรอคะ
‪ของขวัญที่น่ารัก
‪เป็นส่วนตัวมากเลย
‪คุณรู้ว่าสหายผู้พันรักไลก้ามาก
‪แค่จากการจับมือกันเหรอคะ
‪น่าทึ่งจริงๆ
‪ครับ ผมอีกครั้งนะ เกิดอะไรขึ้น
‪ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่จะมีบางอย่างเกิดขึ้น ‪อาจจะการฆาตกรรม
‪บอกตำแหน่งของคุณหน่อยครับ
‪ถนนกาการิน เลขที่ 68 ถนนกาการิน
‪นั่นไม่ใช่เขตอำนาจของผม ‪ผมจะต่อสายไปที่เพื่อนร่วมงานของผมนะ
‪คุณต้องการอะไร
‪สหายผู้พันส่งฉันเข้าคุก ฉันอยากรู้ว่าทำไม
‪แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผม
‪คุณบอกฉันสิ
‪ไม่ นี่ไม่ได้ล้อเล่นนะ ‪ฟังดูเหมือนผมพูดเล่นหรือไง
‪เลขที่ 68 ถนนกาการิน มาเดี๋ยวนี้เลย
‪เราต้องการน้ำตาล
‪"น้ำตาลหนึ่งช้อนช่วยให้ยาขมน้อยลง"
‪ผมไปหยิบน้ำตาลก่อนนะ
‪บ้าเอ๊ย! ให้ตายสิ!
‪ให้ตายสิ
‪เวร
‪สวัสดี ทางนี้
‪ตรงนั้น เอาละ นั่นไง
‪มีคนตกลงมาจากหน้าต่าง
‪- บ้าจริง ทำไมมาช้าจัง ‪- ใจเย็นๆ
‪หวัดดี เสื้อผ้าของตาคุณนี่เท่สุดๆ
‪คุณทำอะไรน่ะ
‪ผมกำลังคิด
‪คิดเรื่องอะไร
‪ฟรีคบราเทอร์
‪โดปี้บอกว่าราศีของฟรีวีลลิ่งแฟรงคลินคือกรกฎ
‪มันไร้สาระสิ้นดี ว่าไหม
‪นี่ไง ฟีเนียสราศีสิงห์ ‪ดูสัญลักษณ์แห่งชัยชนะของเขาก็รู้
‪แฟตเฟรดดี้ เห็นได้ชัดลัคนาราศีพฤษภ ‪ไม่รู้สิ ราศีมีนหรือไม่ก็ราศีกุมภ์
‪แต่ฟรีวีลลิ่งแฟรงคลินราศีกรกฎเหรอ
‪เขาไม่มีความอ่อนไหวเลย
‪ราศีธนู ลัคนาราศีสิงห์ ดูนี่สิ
‪ดูสิ เขาชูนิ้วกลางให้คนทั้งโลก
‪คนราศีกรกฎไม่มีทางทำอย่างนั้นหรอก
‪วีอีบี พราลิน่า แผนกต้อนรับ ว็อล์ฟพูด
‪อันดี้ วีคโซเร็คยังมีชีวิตอยู่
‪อะไรนะ หมายความว่าไง เขายังมีชีวิตอยู่
‪คลีโอ วีคโซเร็คตายไปแล้ว
‪คุณไปเยี่ยมหลุมศพเขา
‪ก็แปลกนะ
‪ฉันเจอรูปเขาที่มายอร์กา เขาดูยังมีชีวิตอยู่
‪อาจจะเป็นรูปเก่าก็ได้
‪เป็นไปได้ยังไง ‪มันเป็นไปไม่ได้ก่อนที่พรมแดนจะเปิด
‪และถ้ามีใครอยากฆ่าตัวตาย ‪เรื่องการสิ้นสุดของประเทศตัวเอง
‪พวกเขาจะไปดื่มกาแฟที่มายอร์กาเหรอ
‪ไม่นะ
‪วีคโซเร็คยังมีชีวิตอยู่ และเขาก็สบายดีมากด้วย
‪คุณจะทำอะไร
‪ฉันจะไปที่นั่น
‪คลีโอ คิดดูให้ดีนะ
‪ถ้าการตายของเขาถูกจัดฉาก ‪แสดงว่าเขาไม่ได้วางแผนมันเอง
‪ซึ่งแปลว่าเคจีบีเกี่ยวข้อง
‪พวกเขาจะไม่ลังเลเลย
‪พวกเขาจะกำจัดคุณแบบไม่ลังเลใจ
‪เคจีบี มันย่อมาจากอะไร
‪โรงเบียร์เยอรมันเคิสทริซเซอร์เหรอ
‪ไม่ตลกเลยนะ ‪คุณไม่มีทางสู้พวกเขาได้หรอก
‪คุณไม่อยากสู้กับมอสโกหรอก ได้ยินไหม
‪ยังหรอก
‪เราจะทำอย่างนี้
‪ผมจะถามเพื่อนๆ ดูว่าเกิดอะไรขึ้น ผมสัญญา
‪แปลว่าเราเป็นทีมเดียวกันเหรอ
‪ใช่ มีเงื่อนไขอย่างเดียว
‪คุณต้องไม่ไปมายอร์กา ‪และจะระวังตัว โอเคไหม
‪เข้าใจแล้ว
‪ฉันจะไม่ไปมายอร์กา
‪- ดี ‪- ลาก่อน สหาย
‪โอเค
‪ดูแลตัวเองด้วยนะ
‪ดูสิ
‪ถ้าผมฝึกอีกหน่อย ผมก็จะอมของตัวเองได้
‪อีกสี่นิ้วเอง
‪นั่นอะไรน่ะ
‪ทีโล
‪อ้อ ผมลืมไป
‪หมอนี่ไปที่อะพาร์ตเมนต์ผมและถามหาคุณ
‪ผมไม่ได้บอกอะไรเขา
‪- ให้ตายสิ ‪- ผมไม่ได้บอกอะไรเขา
‪บลุม… เลขาธิการพรรค
‪สเว็น
‪คุณหายไปไหนมาทั้งคืน
‪ผมนอนในรถ ผมไปไหนไม่ได้
‪เธอทำยาพิษจากปลาปักเป้า
‪เธอทุ่มผู้ชายออกนอกหน้าต่าง
‪เธอบ้าไปแล้ว
‪ใครคะ
‪มือสังหารของสตาซี
‪มือสังหารของสตาซีคนไหน
‪หมายความว่าไง มือสังหารคนไหน ‪มือสังหารของสตาซี่จากบิ๊กอีเดนไง
‪เราจะกินอะไรกันดี
‪อ้อ จริงสิ บ้าจริง
‪ถึงตาผมทำอาหารแล้วเหรอ
‪ถึงตาคุณตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
‪คุณช่วย… ไม่เป็นไร
‪มาเร็ว เราจะทำพาสต้าหรืออะไรสักอย่าง ‪จะได้เร็วๆ
‪ไม่มีหลักฐานว่าชายคนนั้นเป็นใคร
‪คนที่ตายวันนี้เป็นเลขาธิการพรรค
‪พวกเขาเกี่ยวข้องกันยังไง ผมไม่รู้เลย
‪สิ่งที่ผมรู้คือเป็นฝีมือผู้หญิงคนเดียวกัน
‪ผมเข้าไปในอะพาร์ตเมนต์ของเธอ ‪และเอาเสื้อผ้าเธอมา
‪เธอใส่ชุดนั้นไปที่บิ๊กอีเดน
‪สวยจัง
‪อรุณสวัสดิ์
‪สายัณห์สวัสดิ์จ้ะ
‪ลูกน่ารักจังที่ตื่นมา
‪ครับ รูปแบบการนอนของผมผิดปกติไปหน่อย
‪ทำไมคุณไม่จับเธอล่ะ
‪ผมจับคนในจีดีอาร์ไม่ได้
‪มีใครอยากกินขนมปังกระเทียมไหม
‪นี่ เรากำลังทำอาหารค่ำกัน เอาเก็บไปเลย
‪- ชิ้นนึงก็ได้ ‪- เดี๋ยวนี้
‪แค่ชิ้นเดียว
‪ผมไปเปิดเอง
‪ยื่นมือมาสิ น้องชาย
‪ฉันโรซา ลุคเซิมบวร์ค
‪คุณเป็นใครคะ
‪มาร์ก เพ็ทซอลด์
‪เฟลิกซ์ ดเซียร์จินสกีอยู่ที่นี่หรือเปล่า
‪ไม่ครับ
‪แย่จัง
‪ลาก่อน มาร์ก
‪ใช่ จริงๆ นะ ทุกอย่างยังอยู่ที่นั่น
‪เพื่อนร่วมงานคุณคิดยังไงกับเรื่องนี้
‪เบิทเกอร์ไม่เชื่อผม แต่…
‪- ใครเหรอ ‪- คนชื่อโรซา ลุคเซิมบวร์คน่ะ
‪เธอมาหาเฟลิกซ์ ดเซียร์จินสกี
‪พับ เจาะ
‪เข้าแฟ้ม กลับบ้าน
‪ออกมา
‪ผมรู้ว่าคุณเป็นใคร และก็รู้ว่าคุณทำอะไร
‪พ่อ เกิดอะไรขึ้น
‪ไม่มีอะไร
‪กลับเข้าไปในบ้าน
‪เป็นอะไรไป
‪แค่เมายาน่ะ
‪เอ้านี่ สักเม็ดสิ
‪มันละลายในหัว ไม่ละลายในมือ
‪ในหัว ไม่ใช่ในปาก
‪ตลกเนอะ
‪บอกหน่อยสิ ทีโล
‪วิธีไหนไปถึงมายอร์กาเร็วที่สุด
‪ผมนึกว่าคุณไม่อยากไปมายอร์กาซะอีก
‪ฉันพูดแบบนั้นเหรอ ฉันโกหกน่ะ
‪แอร์เบอร์ลิน
‪แต่แอร์เบอร์ลินเป็นของคนอเมริกัน
‪ฉันจะไม่นั่งเครื่องบินกับคนเมริกัน ‪ฉันจะต้องหาวิธีอื่น
‪(รัฐสภาของสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมัน)
‪ว่าไง
‪สวัสดีครับ
‪สักครู่นะครับ
‪เธอทำไมเหรอครับ
‪เข้าใจแล้วครับ
‪ลาก่อน
‪นังบัดซบ
‪คำบรรยายโดย ประเมิน ปิ่นทอง