‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(เอ)
‪ตื่นได้แล้ว ตื่นได้แล้ว
‪เสียงไก่ขันเจื้อยแจ้ว
‪ตะวันส่องแสงสีทอง กระจ่างครรลองบนท้องนภา
‪สหายว็อลฟ์!
‪บ้าจริง คลีโอ คุณมาทำอะไรที่นี่ ‪อันยาอยู่ไหน
‪คลินิกสูตินรีเวชโทรมา ‪ตัวอย่างปัสสาวะของเธอหายไป
‪เธอต้องไปฉี่ให้พวกเขาใหม่ด่วนเลยน่ะ
‪เป็นผู้ช่วยห้องแล็บที่เลินเล่อจริงๆ
‪ดูสิ อันดี้ ฉันเอาของจากมายอร์กามาฝาก
‪- นี่คือ… ‪- บอกผมหน่อย คุณทำอะไรที่นั่น
‪คุณหมายถึงวีคโซเร็คเหรอ
‪ใช่
‪วีคโซเร็คตายแล้ว
‪แน่นอน
‪คุณไม่เข้าใจเหรอว่า ‪จีดีอาร์ไม่ได้ไปที่นั่นเพื่อปกป้องคุณแล้ว
‪พวกเขาจะตามล่าคุณข้อหาฆาตกรรม
‪ใจเย็นน่า ฉันรู้บางอย่างมา
‪คำสั่งทั้งหมดมาจากเบื้องบน ‪จากรัฐมนตรีเอริช มีลเกเองเลย
‪อะไรนะ
‪- งั้นมีลเกก็ส่งอูเวไปน่ะสิ ‪- ใช่
‪นั่นคือเหตุผลที่ฉันต้องไปเยี่ยมมีลเกด้วย
‪ในโฮเฮนเชินเฮาเซิน ในคุก
‪ฉันอยากรู้ว่าทำไมมันถึงเกิดขึ้น
‪โอเค งั้นผมจะไปกับคุณ
‪ไร้สาระน่า
‪อันดี้ เมียคุณท้องอยู่นะ
‪คุณกำลังจะมีลูก คุณต้องอยู่ที่นี่
‪คลีโอ ผมจะไปกับคุณ
‪ไม่ค่ะ อันเดรีย ฉันจะไปคนเดียว
‪"อันเดรีย" ขายหมดแล้ว
‪(อันเดรีย)
‪(คลีโอ)
‪อ้าว สวัสดีค่ะ คุณช่างประปา ‪ซ่อมหม้อต้มเสร็จแล้วเหรอคะ
‪ยังค่ะ มันยังขาดอะไหล่บางอย่างอยู่
‪คงจะดีถ้าทุกอย่างใช้งานได้ตอนลูกฉันเกิดแล้ว
‪มันเตะด้วย จับดูสิ
‪คุณมีลูกไหมคะ
‪มีค่ะ ฝาแฝด โรซ่ากับคาร์ล ไปก่อนนะคะ
‪สวัสดีค่ะ
‪บ้า เธอโคตรบ้าเลย
‪เฟรดดี้ เธอฆ่าพวกเขาทีละคน
‪ฉันไม่เคยเจอผู้หญิงแบบเธอเลย
‪นายก็อาจถูกฆ่าที่มายอร์กาด้วย
‪ไม่ ถ้าเธออยากให้ฉันตาย ‪ป่านนี้เธอคงฆ่าฉันไปแล้ว
‪แต่เธอไม่ฆ่า
‪รู้อะไรไหม ‪จะดีที่สุดถ้านายขอโทษเบิทเกอร์
‪- อะไรนะ ‪- "มันไร้สาระ ผมขอโทษ"
‪- ไร้สาระเหรอ อย่าเริ่ม ‪- แล้วมันคืออะไร
‪มันเป็นคดีที่ใหญ่โคตรๆ เลย เพื่อน
‪โอเค ฟังนะ เลขาธิการพรรค ‪วัลเทอร์ บลุมตายแล้ว
‪ลุดเกอร์ วีคโซเร็ค ‪พันเอกของสตาซีตายแล้ว
‪ตาของเธอเอง ‪พลเอกอาวุโสของสตาซีก็หายตัวไป
‪เธอหาวิธีเข้าถึงคนมีอำนาจอย่างมีระบบ
‪เธอเข้าไม่ถึงคนมีอำนาจที่สุดแน่
‪- หมายความว่าไง ‪- เอริช มีลเกอยู่ในคุก
‪เฟรดดี้ นายเป็นอัจฉริยะจริงๆ
‪เอริช มีลเก หัวหน้าสตาซีเอริช มีลเก
‪เขาคือเหยื่อรายต่อไป เราต้องบอกเบิทเกอร์
‪(ตำรวจ)
‪- ฉันดูเป็นไง ‪- ห่วยว่ะ
‪มายอร์กาเหรอ ไปเองเลยเหรอ
‪คุณเบิทเกอร์ ผมขอโทษจริงๆ แต่…
‪ขอบอกอะไรอย่างหนึ่งนะ ‪จะมีการลงโทษทางวินัยแน่นอน
‪โอเค คุณมีสิทธิ์ทุกอย่าง ‪ผมขอบอกได้ไหมว่าผมเจออะไร
‪ไม่ได้ ผมไม่สนใจ
‪และคุณก็จะต้องนั่งทำงานที่โต๊ะไปอีกนานเลย
‪นั่นจะทำลายงานของเราอย่างมาก ‪เรารู้มาว่า…
‪ไม่ คุณนั่นแหละทำลายงานของคุณ
‪งานของคุณในแผนกคดีฉ้อโกง ‪เพราะนั่นเป็นงานของคุณ
‪ถ้าคุณจริงจังกับมันก็คงดี
‪เมื่อไหร่จะเข้าใจสักที ‪คุณไม่เข้าใจตรงไหน เพ็ทซอลด์
‪โอเค งั้นผมลาออก
‪อะไรนาย นายบ้าไปแล้วเหรอ สเว็น
‪ตอนนี้คุณจะเดินเข้าไปในห้องทำงานของผม
‪แล้วเอาตราตำรวจวางกระแทกลงบนโต๊ะ ‪เหมือนในหนังตำรวจห่วยๆ ใช่ไหม
‪ใช่
‪บ้าจริง ไม่หรอก วันนี้ผมทิ้งมันไว้ที่บ้าน
‪ผมจะทำมัน ‪โอเค พรุ่งนี้ผมจะเอามันมา และก็…
‪ได้ โอเค
‪ฉันลาออกแล้ว
‪นั่นมันเรื่องอะไรกัน ‪แล้วตอนนี้ล่ะ ยังไงต่อ
‪ตอนนี้…
‪ตอนนี้ฉันจะไปช่วยชีวิตเอริช มีลเก
‪นั่นแหละ
‪นายทำอะไรของนาย สเว็นนี่
‪เบอร์ลิน
‪วันนี้โรงพยาบาลตำรวจเยอรมันตะวันออก ‪ประกาศว่าอดีตรัฐมนตรีความมั่นคงแห่งรัฐ
‪พลเอกเอริช มีลเกที่เกษียณแล้ว ‪แข็งแรงพอที่จะส่งตัวไปคุมขังในเรือนจำ
‪ดังนั้นเราจะยังคงอยู่ใน ‪เรือนจำโฮเฮนเชินเฮาเซินที่เบอร์ลิน
‪ท่านรัฐมนตรีครับ
‪อัยการรัฐของจีดีอาร์กล่าวหาว่า ‪เขาทำลายเศรษฐกิจของประเทศ
‪และตั้งข้อหากบฏ ‪เพราะกิจกรรมต่อต้านรัฐธรรมนูญ
‪ตอนนี้ไปฟังเพลงเพราะๆ กันครับ
‪หรือวางแบบนี้ดีกว่าครับ
‪แกงกะหรี่น่ะครับ
‪ทานให้อร่อยนะครับ ท่านรัฐมนตรี
‪คุณเอามันไปได้อีกได้เลย
‪แน่ใจเหรอครับ ท่านรัฐมนตรี
‪ว่าไง ทุกคน
‪โอเค 20 มาร์ค เธอทำไม่ได้
‪ผมเอาด้วย
‪เธอไม่มีทางทำได้หรอก
‪ทำให้พวกเขาดูโง่ไปเลย
‪ขอบคุณมากนะ ทุกคน
‪คุณไกเกอ
‪เตะสูงห้าฟุตได้ง่ายๆ เลย
‪โอเค แต่เธอก็ซ้อมทุกเย็นนะ
‪คุณไกเกอ
‪คะ
‪มีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ
‪อยู่นี่เอง ฉันแค่อยากให้คุณบอกฉันว่าคุณเป็นใคร
‪ไม่มีเลนส์นี่ ฉันตาบอดสนิทเลย
‪- มิน ซุนค่ะ ‪- มิน สวัสดีค่ะ
‪เราตกลงกันว่าจะเรียกฉันว่าอันนา ใช่ไหม
‪ใช่ค่ะ อันนา
‪เอาละ มีอะไรเหรอ ฉันมีเวลาไม่มาก
‪ฉันมีเรื่องต้องทำเยอะมากน่ะ
‪ค่ะ
‪อ๋อ เข้าใจแล้ว คุณหมายถึง "งาน"
‪ใช่ค่ะ เรื่องงาน
‪ว่าไง
‪รัฐบาลสั่งให้เราล่าตัวมือสังหารของสตาซี
‪กลุ่มลับยอดฝีมือของมีลเก
‪- เหรอ ‪- เมื่อวานฉันรับโทรศัพท์
‪เรื่องที่คุณอาจสนใจ
‪จากสายลับของเคจีบี
‪เชื่อถือได้ไหม
‪คิดว่าได้นะคะ คลีโอ สเตราบ์
‪เธอติดคุกสามปี ตอนนี้เธอเป็นอิสระแล้ว
‪ทำงานสกปรกหลายอย่างให้สตาซี
‪งานล่าสุดคือการฆาตกรรมที่บิ๊กอีเดนในปี 1987
‪สาเหตุการตายของเหยื่อคือเสพยาเกินขนาด
‪แต่สายของฉันแน่ใจว่าเป็นฝีมือเธอ
‪บิ๊กอีเดน
‪ดิสโก้ในเบอร์ลินตะวันตกค่ะ
‪ฉันรู้ว่าบิ๊กอีเดนคืออะไร
‪ค่ะ
‪โอเค งั้นก็สืบสวนดู
‪- ฉันเหรอคะ ‪- ใช่ คุณนั่นแหละ
‪คนเดียวเหรอ
‪มิน คุณอยากเลื่อนตำแหน่งไหม
‪อยากค่ะ
‪ถ้างั้น
‪ขอบคุณค่ะ อันนา
‪พวกเขาโมโหเรื่องนี้กันใหญ่ ‪ท่านรัฐมนตรี คุณคงไม่เชื่อ
‪ใช่ครับ
‪เรื่องนั้นคุณก็พูดถูก ‪แต่พวกเขาจับเขาในคืนเดียวไม่ได้
‪ครับ
‪ผมยังคงคิดว่าสิ่งที่ท่านรัฐมนตรี
‪ถูกกล่าวหามันช่างไร้สาระสิ้นดี
‪เขาเป็นคนป่วย เขาควรจะได้อยู่ที่บ้าน
‪ผมว่ามันน่าอายจริงๆ
‪เดี๋ยวนะ สักครู่นะครับ
‪สวัสดีค่ะ กาบี้ กอร์เมนค่ะ ‪ฉันเป็นผู้คุมเรือนจำคนใหม่
‪ถูกย้ายมาจากแซกโซนี
‪สักครู่นะครับ เดี๋ยวผมจะมาคุยกับคุณ
‪มีคนมาน่ะ ถือสายสักครู่นะ
‪ไม่ ผมเข้าเวรกะบ่ายทั้งอาทิตย์
‪ครับ ผมจะโทรกลับไป ได้ครับ
‪คุณครับ
‪เธอไปไหนแล้ว
‪ในที่สุด
‪ขาผมชาไปหมดเลย
‪คุณตัวเล็กกว่าเราเยอะเลย
‪มีลเกจะต้องเป็นคนต่อไป ‪แต่มันไม่เป็นไปตามแผน
‪ใครสักคนต้องปกป้องเขา
‪ผมรู้ว่าคุณคิดอะไรอยู่
‪"เมื่อไหร่ผู้ชายหน้าตาดีคนนี้ ‪จะเลิกกวนใจฉันสักทีนะ"
‪ผมบอกคุณแล้วไง ตอนคุณอยู่ในคุกด้วย
‪ดูสิ ผมเขียนรายชื่อคนที่คุณฆ่าไว้
‪ตาของคุณ วัลเทอร์ บลุม ‪ลุดเกอร์ วีคโซเร็ค และตอนนี้ก็เอริช มีลเก
‪ครั้งนี้คุณพลาดหนักจริงๆ
‪ตอนนี้คุณโกรธแค่ไหน
‪รู้ไหมว่าผมไม่กลัวคุณแล้ว
‪คุณฆ่าผมที่หน้าบ้านผมได้
‪คุณฆ่าผมที่มายอร์กาได้ คุณฆ่าผมตอนนี้ก็ได้
‪แต่คุณไม่ฆ่า
‪คุณชอบผม
‪ใช่
‪ผมต้องลงจากรถแล้วสินะ
‪แล้วเจอกันนะ คลีโอ
‪"สเว็น เพ็ทซอลด์"
‪รายงานภารกิจ ปฏิบัติการคาวบอย ‪ถึงสหายรัฐมนตรี เอริช มีลเก
‪สำเนาถึงพลเอกอาวุโสอ็อทโท สเตราบ์
‪วันที่ 30 มีนาคม เวลา 14,27 น.
‪สหายราโมนายิงทั้งหมดหกนัด
‪ใส่ประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกนของอเมริกา
‪เป้าหมายบาดเจ็บสาหัส
‪ในวันที่ 30 มีนาคม…
‪"ได้รับการฝึกเป็นสายลับ ‪คุณจึงมีความสามารถในการปฏิบัติ
‪ภารกิจที่หลากหลายในพื้นที่ปฏิบัติการ"
‪โรนัลด์ เรแกน
‪"เป้าหมายถูกกำจัดแล้ว"
‪"ของประชาชน"
‪"การลาดตระเวน ‪การทำลายล้าง การจัดสรร"
‪ลาดตระเวน ทำลายล้าง ชื่อเหรอ
‪การจัดสรร ชื่อเจ้าหน้าที่ ชื่ออะไร ราโมนา
‪ราโมนา
‪คุณเป็นใคร คุณหน้าตาเป็นยังไง ราโมนา
‪- ผมรู้ว่าผมไม่ควรสอดแนม แต่… ‪- ทีโล คุณทำอะไรอยู่น่ะ
‪ผมเจอแฟ้มในห้องใต้ดิน ‪คุณรู้จักราโมนาไหม
‪ใช่ พวกเขาบอกว่าเธอเป็น ‪สายลับเพื่อสันติภาพที่เก่งที่สุดในจีดีอาร์
‪นี่ พยายามลอบสังหารเรแกน
‪เธออาจเกี่ยวข้องกับคดีบาร์เชลก็ได้
‪พอผมปะติดปะต่อมันเข้าด้วยกัน
‪บาร์เชลตายในโรงแรมชื่อ "โบรีวาจ" ‪หรือ "ชายฝั่งที่สวยงาม"
‪และใครเป็นคนตั้งใจสร้าง ‪เมืองหลวงบนริมฝั่งแม่น้ำที่สวยที่สุด
‪ใช่แล้ว เจงกิสข่าน
‪อธิบายสาเหตุการตายของเขาไม่ได้เช่นกัน
‪บางคนบอกว่าเป็นโรคระบาด
‪บางคนบอกว่าเจ้าหญิงตัดจู๋ของเขา ‪แล้วเขาก็เลือดไหลจนตาย
‪ยังไงก็ตาม เขาไม่ได้ตกม้าตาย
‪ทั้งหมดนี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ
‪- ราโมนาอยู่ไหน เธอหน้าตายังไง ‪- ไม่มีใครรู้ว่าพวกสายลับหน้าตายังไง
‪เธอเข้าร่วมเคจีบี
‪เคจีบี
‪เธอสร้างโรคเอดส์
‪คุณก็เป็นสายลับเหมือนกัน
‪ฉันเหรอ เปล่า
‪- ผมคิดว่า… ‪- ฉันเป็นลูกจ้างเต็มเวลาที่ไม่เป็นทางการ
‪ของกระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐ
‪กองอำนวยการหลักสำนักข่าวกรองต่างประเทศ ‪หน่วยที่ 18 หน่วยเฉพาะกิจของรัฐมนตรี
‪เคยเป็นน่ะ
‪พูดง่ายๆ คือนักฆ่ารับจ้างของสตาซี
‪นั่นก็ดีเหมือนกัน
‪ห้ามบอกใครนะ
‪แต่ยูเอฟโอพาผมมาที่โลกนี้
‪ในปี 1969
‪ภารกิจของผมคือนำดนตรีเทคโนมาที่นี่
‪พอเสร็จแล้วก็กลับไปได้
‪กลับบ้านที่ดาวซิริอุสบี ไปหาเจ้าหญิงของผม
‪ผมก็เหมือนคุณ เป็นนักฆ่ารับจ้าง ‪แต่ฆ่าดนตรีห่วยแตก
‪โอเค
‪เอานี่ไปเก็บให้หน่อย ฉันจะทำอาหารเช้า
‪คุณอยากกินไข่ต้มหรือไข่ลวก
‪อาหารเช้า กี่โมงแล้วเนี่ย ไข่ลวก
‪ปิออตร์!
‪ผมอยู่นี่
‪พวกเขาอยู่นี่เอง ‪วีรบุรุษแห่งสงครามรักชาติอันยิ่งใหญ่
‪ความภาคภูมิใจของกองทัพแดง
‪น่าภูมิใจซะจริง
‪เพราะกองทัพโซเวียต ‪ทหารตายเพราะความหิวโหย
‪ตอนนี้ทุกคนพยายามเอาตัวรอดกันสุดฤทธิ์
‪อาเมน
‪คุณมีสิ่งที่ฉันต้องการไหม
‪มีสิ
‪ขอบคุณค่ะ
‪นั่นก็ดูดีนะ
‪รองเท้าบู๊ตล่ะ
‪สวัสดี
‪ไง ไม่เป็นไรใช่ไหม
‪นี่
‪คุณโกรธเพราะผมทำบ้านรกทิ้งไว้ให้คุณเหรอ
‪ขอโทษนะ ผมกลับบ้านมาเปลี่ยนชุด ‪แล้วก็ไปทำงานเลยน่ะ
‪พวกเขาตื่นเต้นมากที่ได้ยินว่าผมพบอะไร
‪ฉันเห็นรายการฝากถอนเงินในบัญชีแล้ว ‪ฉันรู้ว่ามันไม่ใช่ภารกิจทางการ
‪เดี๋ยวนี้คุณสอดแนมผมแล้วเหรอ
‪ฉันดูบัญชีร่วมของเรา
‪ว่ามีเงินพอซื้อรองเท้าแพงๆ ให้ลูกเราไหม
‪เขาอยากได้เป็นของขวัญวันเกิดน่ะ
‪แต่เจนนี่ โอเค ผมขอ…
‪อะไรล่ะ ฉันอัดรายการไว้ ฉันอยากดูมัน
‪- เราจะออกไปเที่ยวกันนะ ‪- หวัดดีครับ
‪สวัสดีครับ พ่อ
‪โอเค มาร์กี้ อย่าออกไปนานนักล่ะ
‪ไปกันเถอะ
‪ไปฟิชแลบอร์กันเถอะ คืนนี้มัน…
‪- ชั้นใต้ดินหรือชั้นบน ‪- ชั้นบน เหมือนเคย
‪ไม่ ฉันไม่มีอารมณ์ไปที่ฟิชแลบอร์
‪งั้นไปไหนดีล่ะ
‪ฟาร์เอาท์ดีไหม
‪ฟาร์เอาท์เหรอ ไม่เอา คืนนี้เป็นคืนเท้าเปล่า
‪เขาไม่เที่ยวกับเฌโรมแล้วเหรอ
‪คนนั้นน่ะที่มี…
‪เจนนี่
‪เจนนี่ ขอร้องล่ะ มาคุยเรื่องนี้กัน
‪ฉันไม่อยากพูดถึงมัน ‪คุณโกหกฉันตลอดเวลา
‪ผมไม่ได้โกหกคุณตลอดเวลานะ
‪โอเค ฟังนะ
‪มันไม่ใช่ภารกิจของตำรวจ
‪ผมไม่ได้ไปทำงานอย่างเป็นทางการ ‪ที่มายอร์กา แต่มันก็เป็นงาน
‪นั่นไม่ใช่เรื่องโกหก ‪ผมปกป้องผู้คน นั่นคืองานของผม
‪ผมควรทำยังไง ‪ปล่อยให้มือสังหารของสตาซีทำมันต่อไปเหรอ
‪ยิ่งผมรู้เรื่องคดีนี้มากเท่าไหร่
‪ผมก็ยิ่งรู้ว่าเรื่องทั้งหมดนี้ใหญ่โตแค่ไหน
‪มันใหญ่โตมาก เจนนี่
‪มันเป็นคดีใหญ่ที่สุดในชีวิตผมเลย เข้าใจไหม
‪ฉันคุยกับเฟร็ดเดอริคแล้ว
‪โอเค ก็ได้ คุณสอดแนมผม
‪เราจะมาคุยกันทำไม ถ้าคุณไม่อยากฟัง…
‪คุณลาออกโดยที่ไม่คุยกับฉันเหรอ ‪ง่ายๆ แบบนั้นเลยเหรอ
‪ไม่ มันไม่ได้ง่ายๆ แบบนั้น ‪ผมกำลังพยายามอธิบายให้คุณฟัง
‪- ผมทำไปเพราะอีโก้ ‪- นัน…
‪และคุณก็ลากฉันกับลูกคุณ ‪และเพื่อนร่วมงานคุณเข้ามาซวยไปด้วย
‪สเว็น ความสัมพันธ์ไม่ได้เป็นแบบนั้น มันเป็น…
‪- โอเค งั้นก็ช่างเถอะ ‪- อะไร ผมทำอะไรผิด
‪ผมไม่ได้พูดอะไรเลยนะ
‪ไม่ แต่คุณถอนหายใจ
‪ผมถอนหายใจตลอดเวลา ‪บางครั้งก็ทั้งวันเลย
‪แต่คุณถอนหายใจแบบหงุดหงิด
‪ทำไมคุณถึงภูมิใจในตัวผมบ้างไม่ได้
‪ภูมิใจกับความจริงที่ว่าผมมีส่วนร่วมในคดีใหญ่
‪ที่มีแต่ผมสืบสวนมัน ‪และไอ้พวกงั่งคนอื่นๆ ก็พลาดมันหมด
‪คดีที่ผมมั่นใจว่าผมถูกต้องจนผมลาออกจากงาน
‪ผมเอาเงินไปใช้แบบนั้นมันโง่ ผมขอโทษ
‪แต่ผมต้องมีสิทธิ์ตัดสินใจเองได้ด้วยสิ
‪ผมอยู่คนเดียวในมายอร์กา ใช่ ‪ผมเข้าใจว่าคุณไม่เข้าใจ
‪แต่คุณไม่จำเป็นต้องเข้าใจทุกอย่าง ‪ที่แฟนของคุณทำ
‪ผมก็ไม่เข้าใจหลายๆ อย่างที่คุณทำเหมือนกัน
‪อย่างอะไรเหรอ
‪อย่างเช่น…
‪อย่างเช่นชั้นเรียนเต้นแจ๊สของคุณ
‪เรียนทำไม
‪คุณนี่งี่เง่าจริงๆ
‪เข้าใจแล้ว คุณคิดว่านั่นดีกว่า ‪ถอนหายใจแบบหงุดหงิดใช่ไหม
‪สาวน้อยหารู้ไม่ว่า
‪ข้าชื่อคลีโอ สเตราบ์
‪สวัสดีจากเจ้าหญิงเค้กกูเกิลฮุพฟ์ ท่านรัฐมนตรี
‪สเว็น
‪ครับ
‪เอากุญแจรถมา
‪แต่ผมต้องใช้รถ
‪ใช่ แต่มันเป็นของฉัน
‪- แต่คุณขี่จักรยานอยู่ตลอดนะ ‪- แล้วไง
‪ฉันอาจตัดสินใจเปลี่ยนแปลงอะไรๆ เองบ้างก็ได้
‪ที่นี่เป็นแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
‪วันนี้ฉันอาจจะขับรถไปเรียนเต้นแจ๊ส
‪ถามจริง มันอยู่ห่างแค่สี่ช่วงตึกเองนะ
‪แล้วไง ฉันไม่ได้เริ่มเรื่องนี้นะ สเว็น
‪สิ่งที่คุณทำมันอยู่มันเหมือนเด็กมากเลย ขอร้องล่ะ
‪บ้าจริง กุญแจบ้าน
‪นี่ เดี๋ยวก่อน เจนนี่!
‪ไม่อยากเชื่อว่านายบอกเจนนี่ว่าฉันลาออก
‪เธอแค่เป็นห่วงน่ะ
‪ความปากโป้งของนาย ‪ไม่ได้ทำให้อะไรๆ ดีขึ้นเลย
‪ทีฉันยังเคยช่วยนายไว้
‪แล้วฉันไม่ช่วยหรือไง ฉันนั่งรอ ‪อยู่ตรงนี้กับนายตั้งหลายชั่วโมงเหมือนไอ้งั่ง
‪ใช่ เพราะเรา… ช่างเถอะ ใช่
‪ที่นี่น่าเบื่อกว่าในห้องเก็บเอกสารอีก
‪คนนั้นอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนแล้ว
‪คนไหน
‪คนที่อยู่ในรถลาด้าไง เขาอยู่ที่นี่นานแค่ไหนแล้ว
‪ฉันจะไปรู้ได้ยังไง
‪เวร เขามีกล้องส่องทางไกล
‪- นายก็มี ‪- ใช่ แต่ฉันกำลังสืบสวนอยู่
‪เขาสะกดรอยตามเธอเหมือนกัน
‪เขาจะไปแล้ว เขาไปแล้ว เฟรดดี้
‪ใช่ แต่เรามาที่นี่เพราะเธอใช่ไหม
‪ใช่ แต่เขา… โธ่ เวรเอ๊ย
‪โอเค ตามเขาไป เร็วเข้า
‪เขาเลี้ยวโค้งไปแล้ว ไปเร็ว!
‪เอาสักกระป๋องไหมจ๊ะ
‪คนอื่นไม่ยอมให้เธอเล่นด้วยเหรอ
‪เด็กบ้าพวกนี้
‪หนูขอเล่นด้วยได้ไหมคะ
‪ไม่ได้จ้ะ
‪ฉันจะให้เธอเลยน่ะ
‪- จริงเหรอคะ ‪- จริงสิ
‪ลุกขึ้นสู้ สู้
‪เราเกิดมาเพื่อต่อสู้
‪ลุกขึ้นสู้ สู้
‪เราพร้อมจะสู้แล้ว
‪เราสัญญากับคาร์ล ลีพคเน็ชท์
‪- ของท่านรัฐมนตรีน่ะ ‪- ได้ครับ
‪เราช่วยโรซา ลุคเซิมบวร์ค
‪หนูเศร้าใจเพราะหนูอาจไม่ได้เติบโต
‪ในสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมันของเรา
‪แต่ท่านรัฐมนตรีไม่ควรเศร้าใจ
‪หนูถึงได้อบเค้กกับแม่
‪เตรียมตัวให้พร้อม
‪พร้อมเสมอ
‪ท่านรัฐมนตรี
‪จากยังไพโอเนียร์ครับ
‪เด็กผู้หญิงคนนั้นรู้ทุกอย่างที่คุณทำ
‪เพื่อรัฐของคนงานและชาวนาครับ ท่านรัฐมนตรี
‪ผมตัดให้คุณแล้ว
‪ผมไม่ได้รับอนุญาตให้เอามีดมาให้คุณ
‪ผมต้องตรวจดูด้วยว่าไม่มีอะไรอยู่ในเค้ก
‪มันเป็นกฎน่ะครับ คุณก็รู้
‪ทานให้อร่อยนะครับ ท่านรัฐมนตรี
‪คุณมีลเก ได้ยินผมไหม ‪ชีพจรอ่อน เราจะต้องระบายอากาศให้เขา
‪- เขานอนแน่นิ่งอยู่ในห้องขัง ‪- สวัสดีครับ
‪นี่ค่ะ คุณหมอ ผลแล็บ
‪มีการทดสอบในคุกแล้ว เร็วเข้า
‪ให้โดปามีน ‪ถ่านกัมมันต์ 100 มิลลิกรัม เขาถูกวางยาพิษ
‪เตรียมทุกอย่างให้พร้อมใส่ท่อให้อาหาร ‪และใส่ท่อช่วยหายใจ
‪ส่งเขาเข้าห้องไอซียูทันที
‪ดูชำรุดทรุดโทรมมากเลย
‪นั่นเขาใช่ไหม
‪เขานั่นแหละ
‪เขาทำอะไรน่ะ
‪ฉันว่าเขาให้อาหารแมวนะ
‪ทำไม
‪มานี่มา เจ้าเหมียว
‪เมี้ยวๆๆ
‪- เขาทำอะไร เขาจะไปแล้วหรือไง ‪- ใช่
‪- เวร ‪- เขาจะมาทางนี้
‪- เวรแล้ว ‪- หลบเร็ว
‪เขาไปแล้วเหรอ
‪ฉันว่าเขาไม่เห็นเราหรอก
‪ขอบคุณพระเจ้า
‪เอาละ นี่คือโอกาสของฉัน ฉันจะเข้าไป
‪นายจะไปไหน ไปทำไม สเว็นนี่!
‪อย่าเข้าไปนะ
‪ให้ตายสิ
‪(เยอรมนีใหม่)
‪อะไร…
‪พิลึกคน
‪ซวยแล้ว
‪เวร
‪คุณเพ็ทซอลด์
‪ผมไม่ได้ทำอะไรเลยนะ
‪ฉันอยากคุยกับคุณ
‪โอเค
‪คุณเป็นใคร
‪มิน ซุน ยินดีที่ได้รู้จัก
‪บีเอ็นดีเหรอ
‪เรารู้ว่าคุณตามเธออยู่
‪ใคร
‪คลีโอ สเตราบ์
‪คุณเก่งมากเลย
‪บ้าจริง ผมพูดถูกใช่ไหม ‪เธอเป็นมือสังหารของสตาซีจริงๆ
‪คลีโอ สเตราบ์อยู่ใน…
‪- หน่วยเฉพาะกิจปัญหาพิเศษของรัฐมนตรี ‪- ปัญหาพิเศษ ใช่
‪หน่วยสังหารของสตาซี ‪จนถึงตอนนี้ เราไม่รู้ว่าใครเคยอยู่ในนั้นบ้าง
‪ผมคิดถูก นึกแล้วเชียว เธอเป็นส่วนหนึ่งของมัน
‪เธอทำงานล่าสุดในปี 1987
‪ที่บิ๊กอีเดน มันไม่ใช่การเสพยาเกินขนาด ผมรู้
‪อย่าตะโกน
‪ขอโทษ
‪คุณเป็นพยาน
‪ใช่
‪ผมพบศพเขา ผมรู้ว่าเธอฆ่าคนอื่นๆ ด้วย ผมรู้
‪เราอยากให้คุณช่วยเรา
‪เฝ้าจับตาดูคลีโอ สเตราบ์ หาข้อมูลเพิ่มเติม
‪คุณเกณฑ์ผมทำงานให้บีเอ็นดีเหรอ
‪โทรหาฉันนะ
‪ได้ครับ
‪ผมจะโทรทันทีที่ผม…
‪ผมชื่อเพ็ทซอลด์ สเว็น เพ็ทซอลด์
‪บ้าเอ๊ย
‪ช่างมัน
‪ไชโย
‪ตื่นสิ
‪สวัสดีค่ะ ท่านรัฐมนตรี
‪ไม่ดีเลยใช่ไหม
‪ที่ไร้กำลังขนาดนี้
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ตัวเล็กและอ่อนแอ
‪ผมมาทำอะไรที่นี่
‪คุณถูกวางยาพิษ แล้วก็มีคนช่วยชีวิตไว้
‪ฉันเอง
‪ไม่นะ ท่านรัฐมนตรี อย่าดึงสายสัญญาณ
‪ท่านรัฐมนตรี
‪ฉันได้รับการฝึกที่ดีที่สุดในประเทศของเรา ‪กับเหล่าสหายที่หน่วยปัญหาพิเศษ
‪ฉันคงไม่ลืมตัดสายสัญญาณหรอก ใช่ไหม
‪- เรารู้จักกันเหรอ ‪- ใช่ คิดว่านะ
‪ฉันชื่อคลีโอ สเตราบ์
‪คลีโอเหรอ
‪หลานสาวของอ็อทโท
‪คุณมาทำอะไรที่นี่
‪ฉันใช้เวลาทั้งชีวิตรับใช้ประเทศของเรา ‪และในปี 1987
‪ฉันกำจัดหัวหน้าซีไอเอ ‪ในเบอร์ลินตะวันตกที่บิ๊กอีเดนได้สำเร็จ
‪แล้วฉันก็ถูกจับเข้าคุก
‪ฉันอยากรู้ว่าทำไม
‪หัวหน้าซีไอเอในเบอร์ลินตะวันตก ‪ไม่ได้ถูกกำจัด
‪เขายังมีชีวิตอยู่
‪และผมก็ไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงติดคุก ไม่รู้เลย
‪ถ้างั้นฉันฆ่าใคร
‪ผมไม่รู้จริงๆ คลีโอ
‪มีคนอื่นดูแลเรื่องทั้งหมด ไม่ใช่ผม
‪เป็นใครเหรอ
‪ผมไม่ควรบอกคุณ คลีโอ
‪ฉันจะบอกอะไรให้นะ ท่านรัฐมนตรี
‪เวลาคุณยิงใคร คุณต้องทำอย่างถูกต้อง
‪และฉันก็รู้ว่าต้องทำยังไง
‪เอาละ บอกมา
‪ผู้ช่วยของผม ตาคุณนั่นแหละ
‪เขาเป็นเจ้าหน้าที่ชั้นหนึ่ง
‪หยุดโกหกได้แล้ว
‪ผมจะโกหกทำไม ผมไม่มีอะไรจะเสียแล้ว
‪ผมแก่และก็ป่วย
‪งานทั้งชีวิตของผมถูกทำลายหมดแล้ว
‪ไม่มีอะไรเหลือแล้ว
‪ผมเป็นคนแก่
‪ผมมีครอบครัว
‪"ผมมีครอบครัว"
‪ผมอยากเห็นเมียผมอีกครั้ง
‪ลูกๆ ผม
‪หมาของผม
‪ทุกอย่างที่ผมบอกคุณเป็นเรื่องจริง
‪ตาของคุณเป็นคนชักใย
‪ผมไม่เคยอยากทำร้ายใคร
‪ผมรักมนุษย์ทุกคน
‪คลีโอ
‪ผมดูออกว่าคุณมีจิตใจที่ดี คลีโอ
‪ได้โปรดเถอะ คลีโอ ขอร้องล่ะ
‪หยุดร้องไห้ได้แล้ว
‪ก็ได้
‪แต่ถ้าฉันรู้ว่าคุณโกหก
‪คุณจะไม่ได้เจอครอบครัวอีกเลย
‪ช่วยด้วย!
‪ช่วยด้วย ผมถูกทำร้าย พวกต่อต้านสังคม
‪ตาของคุณเป็นคนชักใย
‪สวัสดี คลีโอ
‪ฉันเป็นตาของเธอ
‪เธอต้องเข้มแข็งนะ
‪ฉันแค่ทำตามคำสั่ง
‪ฉันไม่มีทางเลือก
‪คุณตาเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของหนู
‪ฉันอยากให้เธออ่านนี่
‪เลนินเหรอคะ
‪คลีโอ หลานรัก
‪ฉันต้องตัดสินใจหลายอย่างในชีวิต
‪การปล่อยให้เธอติดคุกเป็นเรื่องยากที่สุด
‪มีบางคนเรียกร้องให้กำจัดเธอ
‪ฉันช่วยเธอไว้จากเรื่องนั้นได้
‪แต่ช่วยเธอไม่ให้ติดคุกไม่ได้
‪เธอกำจัดศัตรูในตะวันตกที่มีข้อมูล
‪ที่อาจทำให้จีดีอาร์และโลกทั้งใบล่มสลาย
‪เป็นเพราะเธอ มันถึงได้ไม่เกิดขึ้น
‪เธอไม่ได้ทำอะไรผิด
‪ถ้าเธออาจจดหมายนี่แล้ว
‪ให้อภัยและลืมมันซะ
‪ไม่งั้นเธอจะไม่มีวันพบความสงบสุขเลย
‪อดีตรัฐมนตรีกระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐ ‪ของประชาธิปไตยเยอรมันเสียชีวิตแล้ว
‪เขาถูกคนร้ายลึกลับยิง ‪ที่โรงพยาบาลออสการ์ ซีเทิน
‪ที่เขาเข้ารับการรักษา ‪หลังมีอาการหัวใจล้มเหลวเฉียบพลัน
‪ขณะถูกคุมขังที่เรือนจำโฮเฮนเชินเฮาเซิน
‪เอริช มีลเกเสียชีวิตจากการบาดเจ็บ
‪ตำรวจกำลังล่าตัวฆาตกร
‪รัฐมนตรีเหรอ คลีโอ ถามจริง
‪รู้ไหมว่ามันหมายความว่าไง
‪ทุกคนกำลังตามหาคุณ คนทั้งหน่วยงาน ทุกคนเลย
‪พวกเขาให้อูเวตามล่าคุณ
‪อันดี้
‪ฉันฆ่าคุณตาฉันเอง
‪อะไรนะ
‪ฉันรู้ ฉัน…
‪ใจเย็นๆ มานี่สิ
‪ฉันไม่ได้ตั้งใจ
‪- ใจเย็นๆ ‪- เขายิงฉัน
‪- อะไร ‪- เขาเขียนจดหมายถึงฉัน
‪จดหมายแบบไหน
‪- เขาเขียนจดหมายถึงฉัน ‪- จดหมายอะไร
‪ฉันหายใจไม่ออก
‪ใจเย็นๆ
‪ฉันหายใจไม่ออก
‪มองผมสิ!
‪มานี่ มาสิ
‪ทุกอย่างจะดีเองนะ
‪นึกถึงสิ่งที่คุณเรียนรู้ไว้
‪ในจดหมายเขียนว่าอะไร มองผมสิ
‪ในจดหมายเขียนว่าอะไร
‪มันเป็นการป้องกันตัว คลีโอ ‪คุณไม่มีทางเลือกอื่น เขาก็รู้ดี
‪ฉันไม่มีทางเลือกเหรอ
‪คุณตาฉันมีทางเลือก ใช่ไหม
‪แล้วเรามีทางเลือกไหม อันดี้
‪คุณเอาอดีตกับปัจจุบัน ‪มาเปรียบเทียบกันไม่ได้
‪คุณรู้ดีกว่าใคร
‪ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคนที่เลือกผิด
‪คนที่เราเรียกว่าผู้ทรยศ
‪เรามาเจอกันที่นี่ทำไม
‪ผมคิดว่า…
‪เราไม่ได้มาที่นี่นานแล้วน่ะ
‪ครั้งล่าสุดที่มาที่นี่ฉันท้องอยู่
‪ผมรู้
‪ฉันอยากมีลูกจริงๆ
‪ฉันล้มเหลวเอง
‪นั่นก็ไม่ใช่ความผิดของคุณ
‪และเราก็ยังมีกันและกัน คลีโอ
‪ผมรักคุณ
‪และผมก็เป็นห่วงคุณมากที่สุด
‪เพราะยังมีคนอีกมาก
‪ที่อยากปกป้องอดีตไม่ว่าผลที่ตามมาจะเป็นยังไง
‪แต่ผมหาพาสปอร์ตให้คุณได้
‪เซฟเฮาส์ในคาซัคสถานยังอยู่ ‪คุณอยู่ที่นั่นแล้วจะปลอดภัย
‪ผมไม่อยากให้เกิดอะไรขึ้นกับคุณ ขอร้องล่ะ
‪พรุ่งนี้ไปแต่เช้าเลยนะ
‪ผมขอโทษ ผม…
‪ไม่เป็นไรหรอก คุณก็รู้
‪ผมทำไข่ใส่ซอสมัสตาร์ดให้คุณกินดีไหม
‪เถอะน่า เอากี่ฟอง
‪สามฟองไหม
‪สี่ฟอง
‪ห้าฟองเหรอ
‪คุณนี่อ่อนไหวจริงๆ
‪ก็อาจจะใช่
‪อาจจะนิดหน่อย
‪ผมจะไปทำไข่มากินกันนะ
‪หัวหน้าซีไอเอในเบอร์ลินตะวันตก ‪ไม่ได้ถูกกำจัด เขายังมีชีวิตอยู่
‪คุณกำจัดศัตรูในตะวันตกที่มีข้อมูล
‪ที่อาจทำให้จีดีอาร์และโลกทั้งใบล่มสลาย
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ฉันต้องรู้ว่าฉันฆ่าใครในบิ๊กอีเดน
‪เราต้องการคนจากตำรวจเบอร์ลินตะวันตก
‪เราไม่มีใครเลย
‪ฉันมี
‪แล้วคาซัคสถานล่ะ
‪เอาไว้ทีหลัง ไม่ต้องห่วง
‪สหาย
‪นั่นอะไร อูเว ดีไหม
‪แค่ปลากระป๋อง
‪มีลเกตายแล้ว
‪ฉันคิดว่าจะเกลี้ยกล่อมคลีโอ ‪ให้ปล่อยวางทุกอย่างได้
‪- แต่เธอสืบไม่เลิก ‪- นายคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪- เธอทำได้ทุกอย่าง ‪- ฉันรู้ นายอัจฉริยะ
‪ให้ฉันจัดการแทนไหม
‪ได้
‪ทำให้แน่ใจว่าเธอเลิกสืบ
‪อันดี้
‪จริงๆ แล้วนี่มันเรื่องอะไรกัน
‪ไอ้เวรเอ๊ย
‪คำบรรยายโดย ประเมิน ปิ่นทอง