‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪เจนนี่
‪"คะ สเว็น"
‪ผมจะเอารถไปล้างนะ
‪"คุณดีมากเลย"
‪ใช่ ก็ทำเท่าที่ทำได้แหละ
‪"ค่ะ คุณเยี่ยมมากเลย สเว็น เพ็ทซอลด์"
‪ใช่
‪ขอบคุณนะ เจนนี่
‪"บาย สเว็น"
‪ลืมขยะน่ะ
‪"ค่ะ ไม่เป็นไร มันลืมกันได้"
‪หยุดนะ!
‪- ออกไปจากตรงนั้น ‪- อะไรนะ
‪- ออกไปห่างๆ จากโรงรถ ‪- ได้
‪ออกไป ไกลๆ เลย
‪โอเค
‪- ดี ‪- คุณบ้าไปแล้วเหรอ
‪คุณพยายามจะฆ่าผมเหรอ
‪ใช่ ฉันบอกแล้วไงว่าจะฆ่า
‪อะไร…
‪- นั่นเครื่องพ่นไฟเหรอ ‪- ใช่
‪บ้าไปแล้ว คุณบ้าไปแล้วใช่ไหม
‪สเว็น ฉันอยากรู้ว่าฉันฆ่าใครในบิ๊กอีเดน
‪อะไรนะ
‪ฉันฆ่าใครในบิ๊กอีเดน
‪มันตอบยากนะ เพราะคุณเป็นคนที่
‪ใช้เครื่องพ่นไฟยิงใส่คนอื่นได้ ‪เหมือนมันเป็นเรื่องขี้ปะติ๋ว
‪ถ้าพวกเขาทำให้คุณรำคาญ ผมเข้าใจ ‪แต่ปกติมันเป็นยังไงล่ะ
‪คุณแต่งตัวออกไปดื่มคัมพารีใส่น้ำส้ม
‪เต้นนิดหน่อย ‪แล้วฆ่าคนโดยที่ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร
‪หรือทำไมเขาถึงต้องตายงั้นเหรอ
‪ใครทำเรื่องแบบนี้กัน
‪สายลับรู้เท่าที่จำเป็นต้องรู้เท่านั้น
‪แต่คุณช่างสังเกตมากเลยที่รู้ว่าฉันต้องดื่มอะไร
‪ใช่
‪คุณจะต้องบอกฉันทุกอย่าง ‪ที่หน่วยอาชญากรรมมีเกี่ยวกับคดีนี้
‪ฉันอยากรู้ว่าทำไมฉันถึงติดคุก
‪พูดตามตรง คุณควรอยู่ในโรงพยาบาลบ้า
‪คุณมาที่บ้านผม คุณเกือบเผาผม ‪แล้วหวังว่าผมจะช่วยคุณงั้นเหรอ
‪ใช่
‪ผมไม่ทำงานกับมือสังหาร เข้าใจไหม
‪ฉันก็ไม่ทำงานกับศัตรูชนชั้น
‪อย่างน้อยฉันก็เคยคิดแบบนั้น
‪กาลเวลามันเปลี่ยนไปน่ะ
‪โอเค
‪ว่าแต่ ฉันช่วยชีวิตคุณไว้นะ
‪เอาข้อมูลนั้นมาให้ฉัน
‪ผม…
‪บาย
‪บ้า โคตรบ้าเลย
‪(คลีโอ)
‪พวกเขาเป็นอาชญากร ทุกคนเลย ‪อาชญากรพยายามจะยึดครองเรา
‪แต่จะบอกให้นะ
‪ที่นี่จะไม่ถูกทำลายโดยที่ไม่มีการต่อสู้
‪ฉันไม่ได้อุทิศชีวิตเพื่อรับใช้อิสรภาพ
‪แค่เพื่อให้เราถูกยึดครอง
‪ใครจะแก้ไขมันได้ มีลเกตายแล้ว ‪ถูกอาชญากรขี้ขลาดฆ่า
‪นี่คือเวลาที่เราต้องปกป้องคุณค่าของเรา
‪พวกเขารู้หรือยังว่าใครฆ่าเขา
‪คนที่ต้องรู้ รู้แล้ว หุบปากซะ
‪มันออกมาดีมากเลย
‪เอาขี้ผึ้งอีกไหม
‪ขี้ผึ้งเหรอ ขี้ผึ้งแบบไหน
‪ของอยู่ไหน
‪นายวางแผนจะทำอะไร
‪นายถามเยอะไปแล้วนะ ไมค์
‪หน้าที่เรียกร้อง
‪เหรอ
‪มันเป็นอาคารอุตสาหกรรม ‪และเราอยากทำให้การเต้นเป็นอุตสาหกรรม
‪การเคลื่อนไหวเพื่อมวลชน
‪โดปี้กลัวว่าจะคนจะมารวมตัวกันแน่น ‪และทำแผ่นเสียงของเขาพัง
‪รู้ใช่ไหมว่านี่เป็นเห็ดเมา
‪รู้สิ
‪โอเค
‪รู้ไหมว่าแม่มดในยุคกลาง ‪ใช้มันทำให้ประสาทหลอน
‪ผมอยากบินมาตั้งแต่เด็กแล้ว ‪ไม่รู้สิ ตั้งแต่ยังไม่ถึงขวบ
‪ถ้าเราต้องการอะไรได้ตอนยังไม่ถึงขวบนะ
‪แต่นั่นคือคำถามที่ว่ามนุษย์มีเจตจำนงเสรีหรือไม่
‪สวัสดีค่ะ
‪- ฉันมาหา… ‪- คุณตาฉันใช่ไหมคะ
‪ใช่ค่ะ เขาอยู่หรือเปล่า
‪ไม่อยู่ค่ะ เขาไปเยี่ยมเพื่อนๆ ที่คิวบา
‪ฉันเป็นหลานของเขา มาดูแลบ้านให้เขาน่ะค่ะ
‪เขาไม่ได้พูดถึงคิวบาเลย
‪- ไว้ฉันค่อยมาใหม่แล้วกัน ‪- ฉันพูดเล่นน่ะ
‪อย่างกับคุณตาฉันจะไป ‪เที่ยวพักผ่อนงั้นแหละ เข้ามาสิคะ
‪ฉันไม่อยากรบกวนคุณเลยจริงๆ
‪ไม่ค่ะ ตรงกันข้ามเลย คุณตาดีใจที่มีคนมาเยี่ยม
‪โอเค ฉันจะเอาเสื้อคลุมไปแขวนให้นะ ‪อากาศในนี้มันอุ่นมากน่ะ
‪สวัสดีครับ
‪ไม่ต้องสนใจเขาค่ะ
‪นั่งก่อนสิคะ
‪ดื่มอะไรไหมคะ
‪คุณตามีบรั่นดีอยู่
‪เขาจะโกรธเสมอ ‪ถ้าฉันไม่จัดมาให้แขกของเราดื่ม
‪นี่เพิ่งจะเที่ยงเอง
‪ไม่เป็นไรค่ะ ฉันจะเอาเสื้อไปแขวนให้นะคะ
‪คุณตาไปซื้อต้นไม้ที่สวนให้ฉันน่ะค่ะ
‪มันอยู่ไม่ไกลหรอก เดี๋ยวเขาก็กลับมา
‪แน่นอนค่ะ คุณตาไม่ได้ตื่นเต้น ‪กับสิ่งที่เกิดขึ้นในจีดีอาร์ที่เรารัก
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪(สำนักข่าวกรองกลาง ‪ชื่อ: อันนา - ชื่อสกุล: ไกเกอ)
‪แต่ฉันยอมรับนะ
‪กับดอกไม้ที่ตอนนี้คุณหาซื้อได้ทุกที่
‪ฉันเริ่มคิดใหม่นิดๆ แล้ว
‪การมีดอกไม้มาจากทั่วโลกมันเยี่ยมมากเลย
‪ไม่ได้มีแค่ดอกคาร์เนชั่นกับเบญจมาศเสมอไป
‪ดอกพรีเวทจากทัสกานี
‪ดอกเดซี่จากเจนัว
‪สเตรลิทเซียจากปัลมา
‪คอปเปอร์ทิปจากมาดากัสการ์
‪ทีโล
‪ออกไป ไปให้พ้น
‪ทำตัวดีๆ หน่อย
‪พวกเขาเคยชินกับสิ่งต่างๆ ในตะวันตก
‪กระทรวงการต่างประเทศจ่ายค่าดอกไม้ ‪ปีละสองแสนดอยช์มาร์ค
‪คิดถึงสิ่งที่เราทำได้ที่จีดีอาร์ ‪ด้วยเงินมากขนาดนี้ดูสิ
‪คุณรู้หรือเปล่า
‪ไม่ แต่ยังไงก็ตาม ฉันไม่เข้าใจดอกไม้ที่ตัดมา
‪สามวันมันก็เหี่ยวเฉาแล้ว
‪และก็น้ำเน่าๆ ในแจกัน
‪ดื่มค่ะ
‪อ็อทโทจะกลับเมื่อไหร่คะ
‪อ๋อ ฉันก็ไม่รู้ค่ะ เขาเดินไปน่ะ
‪การออกกำลังกายดีสำหรับเขา ‪ในที่สุดเขาก็รู้เรื่องนั้น
‪คุณดูดีมากเลยสำหรับคนวัยขนาดคุณ
‪คุณออกกำลังกายเหรอคะ
‪นิดหน่อย
‪คุณทำอะไรคะ
‪เดินป่า ยิมนาสติก ก็มีแอโรบิกบ้าง
‪อ๋อ คุณมาจากฝั่งตะวันตก
‪- ทำไมถึงพูดแบบนั้นคะ ‪- "แอโรบิก" เราเรียกมันว่า "ป็อปยิมนาสติก"
‪คุณรู้จักคุณตาฉันได้ยังไงคะ เพราะงานเหรอ
‪- ไม่ใช่ค่ะ ‪- ล่าสัตว์เหรอ
‪ในความหมายที่กว้างที่สุดน่ะ
‪สวนขายต้นไม้ปิดไปสักพักแล้ว
‪คุณคิดว่ามีใครที่นี่ยังยึดติดกับเวลาปิดร้านไหม
‪หรือยึดติดอะไรอย่างอื่นไหม
‪ขอบคุณมากสำหรับการต้อนรับ
‪ฉันว่าพรุ่งนี้ค่อยมาใหม่ดีกว่า
‪จะฝากบอกอะไรคุณตาฉันไหมคะ
‪คุณชื่ออะไรคะ
‪บ้าเอ๊ย!
‪ทีโล
‪บ้าจริง นึกอยู่แล้วเชียว มองฉันสิ
‪โอเค คุณไม่ตายหรอก
‪โอเค ฉันจะหามคุณไปที่เตียงนะ
‪เอาละ ไปกันเถอะ
‪โอเค หนึ่ง สอง สาม ลุก!
‪แล้วผู้หญิงที่สวมแหวนนั่นล่ะ
‪เธอมาจากบีเอ็นดี เธอไม่มาอีกแน่
‪โทษที
‪เธอไม่ชอบดอกไม้
‪มีรูอยู่ในตัวผม
‪โอเค
‪ดอกไม้พวกนี้ไม่มีกลิ่น
‪ขยับตัวไม่ได้เลย
‪หลับให้สบายนะ
‪"หลับให้สบาย" เหรอ
‪- อันนา ‪- นี่สำนักงานใหญ่นะ
‪คุณไกเกอลาป่วย
‪- พรุ่งนี้ค่อยโทรมารายงานนะ ‪- ก็ได้ค่ะ
‪สวัสดีครับ นี่คือเรดิโอฟรีเบอร์ลิน ‪กับข่าวด่วนบางอย่าง
‪เจ้าหน้าที่จีดีอาร์ประกาศว่า ‪รัฐมนตรีระดับสูงของรัฐบาล เอริช มีลเก
‪จะได้รับการจัดพิธีศพของรัฐ
‪มาร์โกต์ โฮเนคเกอร์ "แม่มดสีม่วง" ‪จะกล่าวคำสรรเสริญ
‪ตอนนี้เรามาต่อด้วยโวลเกอร์ ‪กับเพลงฮิตที่สุดตลอดกาลครับ
‪สวัสดีครับ
‪ผมต้องกลับไปที่ห้องเก็บเอกสาร ‪ไปทำงานก่อนนะ
‪เหรอ
‪ครับ
‪แล้วคุณล่ะ สเว็น ทำงานด้วยหรือเปล่า
‪คุณลาออกแล้วไม่ใช่เหรอ
‪เวร
‪แฮร์มันน์
‪ผมจะบอกคุณยังไงดี
‪ไม่ช้าก็เร็วในชีวิต คนเราต้องตัดสินใจ…
‪แฮร์มันน์เห็นทุกอย่าง แต่แฮร์มันน์ไม่สนใจ
‪อีกสองอาทิตย์ผมก็จะออกไปนั่งกินบำนาญแล้ว
‪- โอเค ‪- โอเค
‪(การรื้อคดี "บิ๊กอีเดน" ปี 1989)
‪ฉันไม่เข้าใจเลย
‪ทำไมพวกเขาถึงเพิกถอนคดีเร็วนัก
‪ในเมื่อไม่รู้ว่าคนที่ถูกฆ่าเป็นใคร
‪พวกเขาอาจรู้อะไรที่เราไม่รู้ก็ได้
‪นั่นยิ่งแย่เข้าไปใหญ่ คดีนี้มันโคตรน่าสงสัยเลย
‪รู้ไหมว่ามันแปลกตรงไหน
‪- ดูสูทนี่สิ ‪- ใช่ ฉันดูแล้วน่า
‪ไม่ ดูสิ สังเกตอะไรไหม
‪ไม่
‪- มันใหม่เอี่ยมเลย ‪ - ใช่ ก็…
‪ใช่ เลอะฉี่เต็มไปหมด ‪แต่ดูสิ เนื้อผ้ามันบ่งบอกว่ายังไม่เคยใส่เลย
‪กระเป๋ายังเย็บติดกันอยู่
‪เพื่อน ขนาดป้ายยังอยู่เลย
‪ไม่รู้สิ เขาอาจไม่สนใจกระเป๋า ‪และอะไรพวกนั้นก็ได้
‪ถ้านายไม่สนใจ ‪นายไม่ซื้อสูทตัวละ 2,500 มาร์คหรอก
‪เขาอาจจะรีบและเพิ่งซื้อสูทมาก็ได้
‪หรือไม่เขาก็เป็นคนที่ปกติแล้วไม่ใส่สูทแพงๆ
‪สังเกตตัวเลขพวกนี้ไหม
‪ไม่
‪มันเป็นเบอร์โทรศัพท์
‪ก็อาจจะใช่
‪เฟรดดี้ นี่มันเบอร์โทรศัพท์
‪ไม่มีมันเขียนไว้ในแฟ้ม ‪พวกเขาไม่ได้ตรวจสอบด้วยซ้ำ
‪เราต้องสืบให้ได้ว่ามันเป็นของใคร
‪เพื่อน นายรู้ใช่ไหม ‪ว่านายไม่ได้รับอนุญาตให้เอาอะไรไป
‪รู้ ฉันถึงได้ถ่ายสำเนามันไง
‪ว้าว นี่ค้อนเหรอ
‪บ้าเอ๊ย
‪ปล่อยเขา
‪ระวังนะ เธอเป็นมือสังหาร
‪แต่คุณก็เป็นเหมือนกันใช่ไหม
‪อูเว
‪ปล่อยเขา
‪ใจเย็นๆ ไว้ คลีโอ ไม่งั้นผมยิงไอ้งั่งนี่แน่
‪มาเร็ว
‪- เข้าไป ‪- หา
‪- เข้าไปในรถ ‪- อะไรนะ
‪เวรเอ๊ย!
‪คิดว่าฉันโง่ขนาดนั้นเลยเหรอ ‪อย่ามาโกหกฉัน
‪พูดภาษาเยอรมันสิ
‪คุณจะไปไหน
‪ไปสระว่ายน้ำไง
‪ผมอยากให้คุณผ่อนคลายมากกว่า
‪นอนลง ทำตัวสบายๆ ผมจะทำอะไรให้กิน
‪อันดี้ ฉันไม่ได้ป่วยนะ
‪ช่วยหน่อย
‪ช่างเถอะ
‪ไอ้ชุดเอี๊ยมบ้าบอนี่
‪คุณทำให้ฉันเครียด
‪เบื่อที่จะมาทนกับคุณแล้ว
‪อะไร คุณพูดว่าอะไรนะ
‪การว่ายน้ำทำให้ฉันผ่อนคลาย
‪คุณเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันเครียด
‪ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ
‪อันดี้ ฉันไม่ได้โง่นะ
‪จู่ๆ คุณก็ไม่กลับบ้านทั้งคืน
‪โทรศัพท์ทุกสาย ‪ผู้หญิงแปลกหน้าจากหน่วยงานการเคหะ
‪และเมื่อคืนคุณก็ไม่ได้นอนด้วย
‪อันยา คุณก็รู้ว่าผมรักคุณ
‪เหรอ งั้นก็อย่าเสี่ยงให้ทุกอย่างมันพังสิ
‪ให้ตายสิ
‪มันเสียเหรอ
‪ทำไมไม่รับสายฉันล่ะ
‪อูเวไปหาฉัน
‪อะไรนะ เขาทำร้ายคุณหรือเปล่า
‪เขาพยายามฆ่าฉัน
‪เขาจับทีโลเป็นตัวประกัน
‪เขามีอู่ซ่อมรถแปลกๆ คุณรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน
‪สวัสดี พูดไม่ออกหรือไง
‪อู่ซ่อมรถอยู่ไหน
‪(มาร์โกต์พูดว่า ‪มีลเกถูกบีเอ็นดีฆ่า)
‪(วิลวอสต์)
‪ขอโทษนะ แต่ผมช่วยคุณไม่ได้
‪ปี 1987 มันผ่านมานานแล้ว
‪และใครๆ ก็ซื้อ ‪ชุดจิออร์จิโออาร์มานีสีเทาเข้มกันทั้งนั้น
‪โอเค
‪คุณเขียนเบอร์โทรศัพท์ส่วนตัวไว้บนบัตรนี่
‪คุณอาจจะจำอะไรแบบนั้นได้ไหม
‪จำได้ แต่ก็ไม่ทุกครั้งหรอก
‪โอเค
‪งั้นมาทบทวนรายละเอียดกัน
‪สูงหกฟุตสี่นิ้ว อายุ 30 ถึง 35
‪ผอมๆ ผมสั้นสีดำ
‪เครายาวสามมิลลิเมตร หน้าตาดี
‪ครับ นั่นเหมือนผู้ชายส่วนใหญ่ที่ผมให้เบอร์โทร
‪เหรอครับ
‪โอเค
‪แต่มักจะมีคนที่คุณไม่ชอบเท่าไหร่ใช่ไหม
‪มีลักษณะเด่นอะไรที่คณอาจจะ…
‪ให้ตายสิ พระเจ้า
‪ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย
‪นี่อะไร
‪กล้อง
‪- กล้อง ผมเห็นแล้ว ‪- ใช่
‪ขอโทษนะ แต่เราเป็นร้านเสื้อผ้าหรู
‪รู้ไหมว่ามีคนขโมยของที่นี่กี่คน
‪มันเป็นการป้องกันไว้ก่อน
‪กล้องน่ะเหรอ ซ่อนอยู่หลังกระจกเนี่ยนะ
‪โอเค เราจะทำเรื่องนี้กันแบบง่ายๆ ได้
‪หรือไม่เฟรดดี้กับผมก็กลับไปที่โรงพัก
‪ขอหมายค้น
‪แล้วกลับมาใหม่
‪รื้อค้นร้านคุณทั้งร้าน
‪ใบเสร็จกับอินวอยซ์ทั้งหมด
‪และเราก็จะดูเรื่องกล้องอย่างละเอียด
‪นั่นคือสิ่งที่เราจะทำ
‪จะเอายังไง
‪- บ้าจริง เราทำอะไรน่ะ ‪- ไม่รู้เหมือนกัน
‪- หมายค้นเหรอ เอางั้นเหรอ ‪- ใช่แล้ว
‪- ฉันอยากพูดแบบนั้นมานานแล้ว ‪- ใช่
‪นี่ครับ
‪คุณถ่ายรูป
‪ผู้ชาย
‪แก้ผ้าเหรอ
‪เปล่า แค่ตอนยังใส่กางเกงในอยู่
‪ขอโทษนะ แค่ตอนยังใส่กางเกงในอยู่
‪ใช่ ผมไม่ถ่ายรูปใครตอนไม่ได้ใส่กางเกงใน
‪และรูปพวกนี้ก็เอาไว้ใช้ส่วนตัวเท่านั้น
‪ผมเป็นนักสะสม
‪- ผมไม่ได้เอามันไปทำอะไร ‪- โอเค
‪- ใช่ นั่น… ‪- เหมือนแสตมป์
‪ใช่ พวกเขาดูดี
‪นี่…
‪คนนี้แหละ
‪เขานี่แหละ
‪- ขออนุญาตนะ ‪- ครับ
‪อ๋อ ใช่ ตอนนั้นเดือนกรกฎาคม ปี 87
‪มันเป็นช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นมากในเมือง
‪วันครบรอบ 700 ปีของเบอร์ลิน ‪เมืองนี้มีนักท่องเที่ยวเต็มไปหมด
‪เขาเป็นคนหน้าตาดีมาก แต่แปลกๆ
‪ทำไมถึงแปลก เขาแปลกตรงไหน
‪เขารีบร้อนมาก
‪เขาซื้อสูทตัวแรกที่เลือกเลย
‪แม้ว่าไซซ์ 38 จะพอดีตัวเขามากกว่า
‪และเขาก็ทิ้งเสื้อผ้าชุดเก่าไว้
‪จ่ายด้วยแบงก์ใหม่เอี่ยม แทบไม่พูดอะไรสักคำ
‪แล้วก็มีปัญหาเรื่องกระเป๋าเดินทาง
‪กระเป๋าอะไร
‪ที่ด้านล่างของภาพนี้ เขามองดูมันไม่ละสายตา
‪ผมพยายามดันมันออกไปข้างๆ แค่ครั้งเดียว ‪แต่เขาโวยวายใหญ่เลย
‪ใครจะรู้ว่ามีอะไรอยู่ในนั้น
‪- โอเค ‪- แต่มันคนละยุคกัน
‪ไม่ใช่ทุกวันที่ชาวเยอรมันตะวันออก
‪มาชอปปิ้งที่เคอร์เฟอร์สเทนดัม
‪ชาวเยอรมันตะวันออกเหรอ ‪ทำไมคุณถึงพูดแบบนั้น
‪กระเป๋าเดินทางใบนั้น ‪เป็นผลิตภัณฑ์เยอรมันตะวันออก
‪สีแดงสด ไม่ใช่แค่หนังปลอมเลเดอรอล
‪ทำเฉพาะในจีดีอาร์
‪ด้านหนึ่งทำด้วยยาง ‪เย็บด้วยด้ายใยเหนียวราคาถูก ใช่ครับ
‪ที่นี่เรามีกระเป๋าเดินทางแบบพิเศษลดราคาด้วย
‪แต่เขาไม่ยอมอยู่ห่างจากมันเลย
‪ผมอยากดันมันออกห่างๆ กระจก แต่เขา…
‪ขอบคุณนะ คุณยอดเยี่ยมจริงๆ
‪จีดีอาร์
‪ผมเอารูปนี้ไปด้วยได้ไหม
‪ได้
‪ขอบคุณครับ
‪ผมยินดีให้เบอร์โทรส่วนตัวของผม
‪เผื่อคุณมีคำถามอะไรเพิ่มเติมหรืออะไรก็ตาม
‪ผมชื่อแมร์คุส
‪สเว็น
‪เฟรดดี้
‪นั่นคือเหตุผลที่ฉันเข้าร่วม
‪เข้าใจไหม เพื่อสันติภาพ
‪เราถึงได้สร้างกำแพงขึ้นมา
‪แน่นอนว่าเรารู้เรื่อง ‪ตัวอย่างการหลอกลวงทางการเมือง
‪คือรู้ล่วงหน้า
‪- อาฮะ ‪- ใช่
‪ใช่ งั้นก็โอเค
‪ยังไง
‪เราทั้งคู่ก็ต้องทำงานให้เสร็จ
‪อาฮะ
‪เอนหัวไปด้านหลังนิดนึงแบบนี้
‪ทีโล!
‪หมอบลง!
‪คลีโอ สุดยอดไปเลย
‪วันนี้มันเกิดอะไรขึ้น
‪โอเค
‪เร็วเข้า เราจะกลับบ้านกัน ทีโล
‪ดูสิ ช็อกโกแลตฮัลโลเรน
‪ฉันก่อน!
‪หวัดดี
‪นั่นควรจะเป็นมุก เกี่ยวกับ…
‪- มองไปข้างหน้า ‪- โอเค
‪ตอนผมยังเด็ก ผมเจอฟันฉลามบนชายหาด
‪ผมว่ามันตลกมาก เพราะผมคิดว่า
‪มีฉลามฟันหลอว่ายน้ำอยู่ที่ไหนสักแห่งในทะเล
‪เจออะไรบ้างไหม
‪เจอ ที่จริงเจอเยอะด้วย
‪แล้วทำไมคุณไม่โทรบอกฉันทันที ‪ทำไมฉันต้องโทรหาคุณ
‪เพราะผมไม่รู้ว่า ‪ผมทำงานให้คุณอย่างเป็นทางการไหม
‪ผมยังไม่ได้รับสัญญาหรืออะไรเลย
‪โอเค คนที่บิ๊กอีเดน ‪น่าจะเป็นคนเยอรมันตะวันออก
‪จากสตาซีหรือสำนักข่าวกรองต่างประเทศ ‪ผมก็ไม่รู้
‪วันนั้นมีคนเห็นเขากับกระเป๋าเดินทางสีแดง…
‪ซึ่งเขาไม่ยอมให้คลาดสายตาเลย
‪แล้วกระเป๋าเดินทางใบนั้นอยู่ไหน ‪เห็นได้ชัดว่าไม่ได้อยู่ในบิ๊กอีเดน
‪ผมก็ไม่รู้
‪- ฉันถามเรื่องคุณมาแล้ว ‪- อ๋อ เหรอ
‪ดูเหมือนคุณไม่ค่อย ‪ประสบความสำเร็จด้านอาชีพสักเท่าไหร่
‪ใช่ไหม
‪คุณจะให้ผมพูดว่าไงล่ะ
‪ผมเป็นพ่อคนตอนอายุ 19 ‪เลยต้องให้ความสำคัญกับมันอยู่พักใหญ่
‪แล้วพอผมอยากกลับมาทำงานตำรวจต่อ
‪มันทำให้ผมต้องไปอยู่แผนกคดีฉ้อโกง…
‪เรื่องราวน่าสนใจจัง
‪คลีโอ สเตราบ์มีเส้นสายที่จำเป็นอยู่ในสตาซี
‪เธอรู้จักใบหน้า เธอรู้จักชื่อ เธอรู้จักโครงสร้าง
‪ถ้าจะมีใครสืบได้ว่ากระเป๋าใบนี้อยู่ที่ไหน ‪ก็เธอนี่แหละ
‪ทำให้เธอเชื่อใจ
‪แล้วคุณจะได้สัญญาจ้างงาน
‪ตกลงไหม
‪ตกลง
‪ไว้ค่อยคุยกันใหม่
‪ฟันฉลามงอกใหม่ได้
‪ฉลามฟันหลอของคุณไม่มีอยู่จริงหรอก
‪ขอร้องเถอะ
‪ให้ตายสิ
‪เกือบไปแล้ว ‪ฉันเกือบโดนนังบัดซบนั่นยิงตาย นังสารเลว
‪ฟังนะ นายโง่ขนาดไหนวะ ‪ที่จับหมอนั่นเป็นตัวประกัน
‪เขาเห็นฉัน ฉันกำลังจะฆ่าเขา ‪รู้ไหมว่านังนั่นโผล่มาเฉียดฉิวแค่ไหน อันดี้
‪"นังนั่นโผล่มาเฉียดฉิวแค่ไหน" เหรอ ‪นายควรจะจัดการกับคลีโอ
‪ใช่ ฉันรู้ จัดการเธอยาก
‪ฉันบอกแล้วไงว่าให้กำจัดเธอซะ
‪ไอ้งั่งเอ๊ย นายจะทำให้ภารกิจทั้งหมดพัง
‪รู้ไหมว่าพวกเขาจะทำอะไรเราถ้าเราล้มเหลว
‪ฉันรู้เรื่องนั้นดี ให้ตายเถอะ
‪ใช่ แล้วไงต่อ
‪นายต้องช่วยฉันแล้ว
‪เจนนี่
‪(ออกไปข้างนอก อาจจะสักพักหนึ่ง)
‪บ้านเป็นของฉันคนเดียวแล้ว
‪ฉันเป็นหมี
‪ตูม!
‪คุณเจออะไรบ้าง
‪ขอดื่มน้ำส้มหน่อยได้ไหม
‪น้ำส้มเหรอ
‪ผมว่าครั้งที่แล้วผมพูดชัดเจนแล้วนะ ใช่ไหม
‪คุณมาทำอะไรที่นี่ ‪ทำไมผมต้องทำงานกับคุณด้วย
‪เพราะคุณอาจได้เป็นคนดังในประวัติศาสตร์ ‪คิดว่าเป็นไง
‪ก็ได้ ผมฟังอยู่
‪ดี คุณพูดถูกเรื่องวีคโซเร็ค ‪บลุม และมีลเก
‪คุณพูดถูกเรื่องที่พวกเขาจับฉันเข้าคุก ‪และฉันไม่รู้ว่าทำไม
‪เหตุผลมันอาจอยู่ตรงนี้ก็ได้
‪ฉันรู้ว่ามันต้องเป็นการสมคบคิดบางอย่าง
‪ที่เกี่ยวข้องกับสตาซี ‪บีเอ็นดี และอาจจะซีไอเอด้วย
‪เรื่องนี้มันใหญ่โตมาก จนทุกวันนี้ ‪พวกเขาต้องทำไม่ให้มันถูกเปิดเผย
‪ใช่
‪การสมคบคิดที่เกี่ยวข้องกับซีไอเอ ‪สตาซี และบีเอ็นดีเหรอ
‪ถ้าเราทำงานด้วยกัน ‪คุณต้องทำตามกฎของผม ตกลงไหม
‪กฎของผมคือ คุณต้องหยุดฆ่าคน
‪แบบนั้นมันไม่โอเค
‪กฎของคุณเหรอ
‪ใช่!
‪ก็ได้
‪ทีมเดียวกันเหรอ
‪ไม่ฆ่าคนอีกแล้วนะ
‪ไม่ฆ่าคน
‪งั้นเราก็เป็นทีมเดียวกัน
‪คนเยอรมันตะวันออกเหรอ
‪กับกระเป๋าเดินทาง
‪ทำไมฉันต้องฆ่าคนเยอรมันตะวันออกด้วย
‪ผมก็ไม่รู้ คุณบอกผมสิ
‪นี่อะไร
‪ช็อกโกแลตฮัลโลเรน
‪โอเค เอาละ แล้วคนเยอรมันตะวันออก ‪ใส่สูทใหม่เอี่ยม
‪ไปทำอะไรในดิสโก้เบอร์ลินตะวันตก ‪ที่ที่เขาถูกคนของสตาซีฆ่าตาย
‪เขาต้องเป็นผู้แปรพักตร์แน่ๆ
‪ไม่งั้นฉันจะฆ่าเขาทำไม
‪โอเค เรามีคนที่ถูกกล่าวหาว่าแปรพักตร์ ‪ซึ่งไม่นานนักก่อนที่เขาจะตาย
‪มีคนเห็นเขากับกระเป๋าเดินทาง ‪ที่เขาไม่ยอมปล่อยให้คลาดสายตา
‪อาจมีการส่งมอบกระเป๋ากันที่นั่นก็ได้
‪ใช่เลย การส่งมอบ
‪โอเค ส่งมอบ
‪ใช่ เรากำลังคุยกันเรื่องสายลับ ‪หน่วยสืบราชการลับ ผู้แปรพักตร์
‪เรื่องสายลับอะไรที่ไม่เกี่ยวข้องกับ ‪กระเป๋าเดินทางไม่ช้าก็เร็ว ใช่ไหม ใช่
‪ขั้นต่อไปของเราคือค้นหาว่า ‪กระเป๋าใบนั้นอยู่ที่ไหนและมีอะไรอยู่ในนั้น
‪ไอ้โง่เอ๊ย!
‪อะไรนะ คลีโอ เดี๋ยวก่อน เวรเอ๊ย
‪สวัสดีครับ
‪- ที่รัก เกิดอะไรขึ้น ‪- ไม่เป็นไรใช่ไหม
‪- ใช่ ‪- สวัสดีครับ
‪สวัสดีครับ ทุกคน เพ็ทซอลด์อยู่แผนกคดีฉ้อโกง
‪- ผู้หญิงคนนั้นอยู่ไหน ‪- มาร์กอยู่ไหน
‪ผู้หญิงอะไร
‪เราได้รับแจ้งว่าคุณถูกผู้หญิงเอาปืนขู่
‪- เธออยู่ไหน ‪- ไม่มีผู้หญิงอยู่ที่นี่หรอก
‪ผู้หญิงที่ถือปืนอยู่ไหน
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดี ไม่มีผู้หญิงอยู่ที่นี่หรอก
‪- คุณไม่เป็นไรใช่ไหม ‪- ครับ ผมไม่เป็นไร
‪- เราขอตรวจดูให้ทั่วได้ใช่ไหม ‪- ฉันเห็นเธอ
‪ไม่ ขอโทษนะ
‪ผมขอโทษจริงๆ
‪ภรรยาผมเป็นคนขี้หึงมากน่ะ
‪โดยเฉพาะหลังจากที่เธอดื่มของมึนเมา
‪หวังว่ามันจะแค่แกล้งกันเล่น มัน…
‪- คุณดื่มอะไรมาหรือเปล่า ‪- อะไรนะ
‪เธอดื่มมาแหละ ขอโทษจริงๆ ‪ฟังนะ คุณมีเรื่องที่ดีกว่านี้ให้ทำ
‪ขอบคุณนะที่มาตรวจดู
‪เอาละ ขอบคุณมาก โชคดีนะ
‪- ขอบคุณมาก ‪- ลาก่อน โชคดีนะครับ
‪ขอบคุณครับ
‪เจนนี่ เดี๋ยวก่อน ‪เจนนี่ เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน!
‪เจนนี่ ให้ผมอธิบายก่อนสิ ขอร้อง
‪ฉันเบื่อเรื่องพวกนี้แล้ว ฉันเบื่อ!
‪- คุณไม่ฟังเลย ‪- ตลอดเวลา
‪ไม่ หยุดนะ
‪ผมรับสายเอง
‪ว็อล์ฟพูด
‪ฉันเองนะ ฉันมีข้อมูลใหม่ ‪มาที่ทาเชเลสเดี๋ยวนี้เลย
‪อันดี้
‪พรุ่งนี้เข้ากะดึกเหรอ ก็ได้ ขอบคุณนะ
‪- หวัดดี ‪- หวัดดี
‪ขอคุยด้วยได้ไหม
‪เรื่องตำรวจนั่นเป็นความเข้าใจผิดกันน่ะ
‪เจนนี่ แฟนผมน่ะ
‪เธอคิดว่าผมตกอยู่ในอันตรายเพราะคุณ…
‪เป็นคนอันตราย
‪แต่ผมไม่ได้บอกอะไรใคร จริงๆ นะ
‪เพราะงั้นอย่าใส่ผมไว้ ‪ในรายชื่อปลิดชีพของคุณเลยนะ
‪ผมอยากให้เราทำงานด้วยกันต่อไป
‪เพราะผมคิดว่าเราน่าจะ
‪เป็นทีมที่เยี่ยมมากได้
‪ใช่ครับ
‪ก็ได้
‪โอเค
‪เจนนี่ไล่ผมออกจากบ้าน
‪และก็…
‪คุณนอนบนโซฟาได้
‪บนโซฟานั่น หรือว่า…
‪(โทรศัพท์)
‪รับสายสิ
‪- คะ ‪- ผมเองนะ อูเว
‪คุณติดหนี้อู่ซ่อมรถใหม่ของผมอยู่นะ สหาย
‪แต่ไม่เป็นไร
‪ผมรู้บางอย่างที่คุณอาจสนใจ
‪รู้อะไร
‪ผมรู้ว่าทำไมหน่วยงานถึงสละคุณ
‪คุณควรจะฆ่าคนที่บิ๊กอีเดน ‪แล้วความผิดพลาดก็เกิดขึ้น
‪ผมรู้ด้วยว่าทำไมเมื่อคืนอันดี้ถึงไม่ไปเจอคุณ
‪คุณรู้ได้ไง
‪คุณทำงานให้ใคร
‪คุณเลือกได้ว่าจะเจอกันที่ไหน คลีโอ
‪เราช่วยกันพลิกสถานการณ์ได้
‪ก็ได้
‪ที่ไหนก็ได้ที่มีคนเยอะๆ
‪คาเฟ่อินเตอร์แนชันแนล เดี๋ยวนี้เลย
‪หยุดเคาะได้แล้ว อีบ้า รอให้ถึงตาแกก่อนสิ
‪- ว็อล์ฟพูด ‪- คาเฟ่อินเตอร์แนชันแนล คลับโคล่า
‪เป็นบ้าอะไรของเขานะ
‪พวกคุณเอากันหรือเปล่า
‪อะไรนะ
‪ผมถามว่าคุณกับคลีโอเอากันหรือเปล่า
‪แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณ
‪ไม่เกี่ยว
‪เธอก็ไม่ให้ผมเอาเหมือนกัน
‪ดูเหมือนเธอไม่สนใจเรื่องแบบนี้
‪กินอาหารเช้าไหม ผมมีโรลพร้อมอบอยู่นะ
‪คลีโออยู่ไหน
‪เพิ่งออกไป
‪อะไรนะ
‪เพิ่งออกไป
‪ไปไหน
‪คาเฟ่อินเตอร์แนชันแนล
‪- เธอไปที่นั่นทำไม ‪- ไม่รู้ เธอไม่ได้บอก
‪เธอไม่ชอบคำถาม ไม่ชอบเอากัน
‪เลิกพูดว่า "เอากัน" สักทีได้ไหม
‪อยากปาร์ตี้ไหม
‪ดูเหมือนคุณอยากปาร์ตี้นะ
‪ผมอาจจะเปิดคลับเร็วๆ นี้
‪ดนตรีเทคโน
‪ผมต้องการเครื่องพ่นควัน
‪รู้ไหมว่าเครื่องพ่นควันราคาเท่าไหร่
‪ผมก็ไม่รู้
‪คุณใช้คำว่าอะไรแทนคำว่า "เอากัน"
‪พกปืนหรือเปล่า
‪- แน่นอน คุณล่ะ ‪- พกสิ
‪คุณคิดเครื่องดักฟังหรือเปล่า
‪อย่าโง่น่า
‪ขอดูหน่อย
‪ให้เต้นเปลื้องผ้าเลยไหม
‪ก็ได้
‪ให้ฉันดูหน่อย
‪ดี
‪สังคมนิยมยังไม่จบ
‪เราจะไม่ถูกยึดครอง
‪เราไม่เคยเป็นเพื่อนกัน ‪แต่ตอนนี้เราต้องการกันและกัน
‪"กันและกัน" เหรอ
‪อูเว หมายความว่าไง
‪ลืมตาได้แล้ว
‪- ไม่มี "เรา" อีกแล้ว ‪- รับอะไรดีคะ
‪ฉันไม่รับค่ะ ขอบคุณค่ะ
‪คลับโคล่า
‪ทีนี้ก็บอกทุกอย่างที่คุณรู้มา
‪ตอนนั้นผิดพลาดอะไร แล้วอันดี้ล่ะ
‪จีดีอาร์มอบทุกอย่างให้เรา
‪สังคมนิยมทำให้เราเป็นเรา
‪เราต้องไม่หลบซ่อนตัว
‪เราทำอะไรหลายๆ อย่างได้ดีกว่าพวกทุนนิยม
‪ใช่ แม้แต่คลับโคล่าของเรากดีกว่า
‪น้ำตาลทั้งหมดในสมองของชาวตะวันตก
‪อูเว!
‪คุณไม่ได้บอกผมว่าคุณไม่รู้ว่าคุณสู้เพื่อใคร
‪คุณเป็นคนแรกในแถวที่แนวหน้าเสมอ
‪ใช่ไหม คลีโอ "พร้อมเสมอ" ใช่ไหม
‪บ้าเอ๊ย!
‪พระเจ้าช่วย!
‪หลบไป!
‪เวรเอ๊ย!
‪คำบรรยายโดย ประเมิน ปิ่นทอง