SERIAL NETFLIX
Andi? Chodź zjeść.
Idę!
Poczekaj. Nie działajmy pochopnie.
Oczywiście, że odjebie coś pochopnego.
Co chcesz zrobić?
- Z drogi. - Nie.
Nie! Kleo?
Może to jakieś nieporozumienie.
Może miał cię tylko na oku albo to jednak nie był on.
Zresztą byłem w szoku. Może to był ktoś inny…
Kurwa, trzymasz karabin w kredensie?
Wiadomo, że tak. W końcu jesteś wariatką.
Nie możesz go zabić.
- Mogę. - Nie.
Mamy umowę. Obiecałaś, że skończysz z zabijaniem.
Ty zabiłeś Uwego!
- Ale w samoobronie! - To też jest samoobrona.
Załóżmy, że go zabijesz. Co dalej?
Co ci dało to zabijanie?
Zanotowałaś jakieś postępy? Jesteś mądrzejsza?
Albo szczęśliwsza?
Nie.
Zabijanie to droga donikąd. To…
tylko…
zabijanie.
Dobrze.
- To znaczy, że go nie zabijesz? - Tak.
Chcę z nim pogadać.
Świetnie. Na tym mi zależało.
Chodź!
I zostawimy go sobie na podłodze, tak?
Nie smakuje?
Na pewno jest pyszne, ale jakoś nie jestem głodny.
Rozumiem.
Muszę jechać do lekarza.
Poczekaj.
Może wyskoczymy na wczasy, zanim mały łajdak się urodzi?
Miesiąc w Kühlungsborn, tylko my?
A co z pracą?
Rzucę ją.
I tak już nikt nie kupuje z Praliny. Prędzej czy później bym wyleciał.
Ale chcę rozkręcić biznes w ubezpieczeniach.
Świetny pomysł. Ubezpieczenia to dobra branża.
- Właśnie. To jesteśmy dogadani? - Tak.
Gdy wrócisz, spakujemy twoje rzeczy i ruszamy.
Dziś? Tak szybko?
Pewnie. Będę już wolnym człowiekiem.
To świetny początek.
Anja, kocham cię.
Ty i twoja rodzina to najlepsze, co mi się w życiu przytrafiło.
Andi?
Też cię kocham.
Andi, jestem Sven…
Kurwa, Kleo! Co jest?
Co ty wyprawiasz?!
Obiecałaś!
- Kleo? Serio? - Suń się.
- Po co dawać słowo i je łamać? - Do środka.
Wejdę, ale dlatego, że sam chcę!
Kleo?
Otwórz drzwi!
Głupia krowa!
A niech cię, Kleo! Postrzeliłaś mnie!
No tak.
Baba nie potrafi grać zespołowo.
Nawijaj o Café International.
Co tam robiłem?
Uwe mówił, że cię tam załatwi, więc postanowiłem cię osłaniać.
Rozumiem.
Czyli to tylko ogromne nieporozumienie!
Czyli nie ty do mnie strzelałeś?
W końcu nie zrobiłbyś czegoś takiego.
Kurwa! Kleo?
Jesteś cała?
Co jest?
I proszę.
Czyżby ktoś podmienił amunicję?
Cały czas mnie okłamywałeś.
Przez cały ten czas udawałeś.
Gdybyś nie wyszkolił mnie na paranoiczkę, byłabym już martwa.
Pora na kolejny aspekt szkolenia.
- Żegnaj! - Poczekaj, Kleo.
Tak, zdradziłem cię.
Zrobiłem to, bo taki dostałem rozkaz. I uważałem, że postępuję słusznie.
Wiem, że się myliłem.
Musisz mnie zabić.
Wyjawię ci wszystko, a co z tym zrobisz, będzie zależeć tylko od ciebie.
Chodzi o walizkę ministra.
Już o niej wiem.
Towarzysz Frey…
uciekł z kraju i zaoferował ją BND.
- Ale był tam nasz człowiek. - Podwójny agent.
Zgadza się. Poinformował o wszystkim twojego dziadka.
A Otto zlecił likwidację najlepszemu zabójcy.
Tobie.
Co jest w walizce?
Kompromitujące materiały, które pozyskał Mielke.
Mocno kompromitujące.
Szantażował nimi wpływowych ludzi i pociągał za sznurki.
Co to konkretnie jest?
Tajna umowa między…
Widziałaś jego minę? Jak zdębiał?
Że co?
To makarow Ramony.
Owszem, należy do mnie.
Ramona to ty.
Miło cię poznać. Sporo o tobie słyszałam.
Wzajemnie.
Co tu robisz?
Miałam go pilnować.
Wiedział za dużo.
A ty nie potrafiłabyś go zlikwidować, prawda, towarzyszko?
Inaczej już by nie żył.
Niedobrze, gdy w grę wchodzą uczucia.
Oddaj mi broń.
- Żebyś mnie zastrzeliła? - Nie, nie mogę.
Nie otrzymałam takiego rozkazu.
Oddaj broń, a kurdupel przeżyje.
Według mnie to dobry pomysł.
Kleo, wiem, że czasem cię wkurzam, ale to bardzo ostra brzytwa.
Proszę, odłóż broń.
Proszę.
Dobrze. Ale dlatego, że sama chcę.
Znowu te uczucia.
Idź.
Do widzenia.
Kto to?!
Co tu się dzieje?!
Najpierw ten szajbus.
Potem wchodzi ona!
- Nie wierzę! - Zaśnij, mały trębaczu.
Jeden świr za drugim!
Na Wschodzie nie ostał się nikt normalny?
Nie możecie się dogadać?
Kleo, kto to był?
Ramona.
Nic ci nie jest?
Musimy natychmiast stąd wyjść.
Wariactwo.
Thilo?
Dopi. Miło, że wpadłeś.
Gdy przyjaciel wzywa, przybywam.
Masz problem?
I to srogi.
Wyczułem to. Tutaj.
Nasza więź jest niesamowita.
Absolutnie.
Dopi, miejsce na nasz klub, które znalazłeś…
Jest wspaniałe. Rozsadzi wszystkim mózgi.
Wiem.
Wiem też, skąd weźmiemy kasę.
- Nie na jedną noc, ale wszystkie. - Tak?
W końcu mogę zakończyć misję, ale ktoś może przez to…
No cóż.
- Muszę postąpić niemoralnie. - Super. Klasyczny dylemat.
- Jak w greckiej tragedii. - Właśnie.
- Ifigenia w Taurydzie. - Tak.
Ale twoja misja jest bardzo ważna.
No tak, ale…
Ważniejsza niż wszystko. Wybór jest oczywisty.
Mieszkańcy Syriusza B wierzą w ciebie.
Pomyśl o księżniczce, która na ciebie czeka.
Dopi, to był znak.
Wysłali mi znak.
W mordę!
Kochałaś go, prawda?
Wiem, że to nie moja sprawa i przykro mi z powodu twojej straty…
ale musimy ustalić, co dalej robimy.
Zdążył coś powiedzieć, zanim go…?
- Cokolwiek, co by nam pomogło? - Mieli podwójnego agenta w BND.
Słucham?
Podwójnego agenta w BND?
No spoko.
- Sven? - Tak?
Parę dni temu odwiedziła nas agentka z BND.
Chciała pogadać z dziadkiem.
Nie wierzę!
Anne Geike.
„Anne Geike”.
- Jest. - To ona.
Była tutaj.
To nasz podwójny agent.
Ulica Reinharda Gehlena, Pullach.
- Jedziemy tam. - Sven?
Jenny? Co jest?
Nie widziałem cię.
Byłam w piwnicy.
Jaja sobie robisz? Przyprowadziłeś tu zabójczynię ze Stasi?
- Cóż… - Wzywam policję.
Zaufaj mi. Ona jest nieszkodliwa. Tak jakby pracujemy razem.
W dupie ją mam!
Nie wracasz całymi dniami, nie dzwonisz, nie przepraszasz.
Nie wiem, gdzie przebywasz. Co mam powiedzieć twojemu synowi?
- Wiesz, że niszczysz naszą rodzinę? - Rany, posłuchaj.
Mam teraz ważniejsze sprawy na głowie niż rozmowy z tobą.
Wiem, że jest między nami źle, ale daj mi zamknąć sprawę…
Spałam z Frederickiem.
Że co?
Przespałam się z nim.
Przynajmniej on mnie wspiera.
Gratulacje.
- Cześć. - Mark, poczekaj.
- Mamy ciężki okres. - Tato?
- Ale przejdziemy przez to. - Tato.
Mam 16 lat.
Poradzę sobie, jeśli się…
No wiesz.
No dobrze.
Nie musicie zostawać ze sobą dla mnie.
- Każdy związek może wygasnąć. - No tak.
To nic dziwnego, jeśli któreś z was przemieli się z kimś obcym.
„Przemieli”?
Tak.
- Skąd znasz taki tekst? - Od ciebie.
Nigdy nie wspominałem o mieleniu obcych.
Wspominałeś.
Pani Luksemburg.
Czołem, braciszku.
Masz wspaniałego syna.
Nakazałam Svenowi Petzoldowi,
by trzymał się blisko podejrzanej i informował nas o jej planach.
Policja graniczna potwierdziła,
że wjechali na teren RFN przez Rudolphstein/Hirschberg.
To Jenny Schneider, partnerka Svena Petzolda.
Frederick Lembech – współpracownik i najlepszy przyjaciel Petzolda.
Nigdy nie ufaj najlepszym kumplom.
Zakładamy, że nasz cel nadal jest na terenie RFN.
Możliwe, że w Monachium lub okolicy.
Czyli są blisko.
Tak. Może bliżej, niż byśmy chcieli.
Dziękujemy, pani Sun. Świetna robota.
Proszę zawrzeć to w raporcie. Od teraz ja się tym zajmę.
Zakończmy na dzisiaj.
Drodzy?
Mówi Geike. Przybyła tu Kleo Straub.
Tak, tutaj. W Pullach. Miało to być załatwione.
Ja?
Dlaczego ja?
To groźba?
Tak jest. Zrozumiałam.
Anne?
Min. Dobre sprawozdanie.
Do zobaczenia jutro.
Byłam w archiwach i sprawdzałam sprawę Big Eden.
- No i? - Przejrzałam kilka akt sprawy.
Myślałam, że będziemy mieć coś na temat zabójczyni ze Stasi.
I mamy?
Miło, że pytasz. Był tam cały folder na ten temat.
Ale zniknął.
Dziwne.
Owszem.
Ale coś jednak znalazłam.
Fakturę za wydatki reprezentacyjne.
- Reprezentacyjne? - Z Big Eden.
Ty to zgłosiłaś.
Tak, to byłam ja.
Dlaczego nie powiedziałaś, że byłaś wtedy w Big Eden?
Chciałabym, ale ten folder jest poufny. Z pewnością rozumiesz.
To, że faktura trafiła do archiwów, musiało być przeoczeniem.
Też tak na początku pomyślałam.
Ale potem zaczęłam zastanawiać się, dlaczego przydzieliłaś mi tę robotę.
Nadeszła twoja kolej.
Możliwe.
Albo chciałaś, aby nic nie wyszło na jaw. I dlatego mi to zleciłaś.
Nie sądziłaś, że cokolwiek ustalę, prawda?
„Kontroluj i nie daj się kontrolować”.
Tak to szło, prawda?
Ostatnio tak szybko wyszłaś.
Nie zdążyłyśmy się pożegnać, towarzyszko.
Mogę tak cię nazywać? W końcu pracujemy w tej samej Firmie.
Jakiej firmie?
Nie będzie powtórki z sytuacji. Dzień dobry, pani Geike.
Stasi miało podwójnego agenta w BND. Myślimy, że to pani.
- Dlatego chcemy o tym porozmawiać. - Mój dziadek był twoim przełożonym.
Pracowałyśmy nawet razem. W 1987 w Big Eden.
Ja zabiłam Freya, ty zabrałaś walizkę.
Gdzie jest walizka?
Wiesz, co mnie zawsze wkurzało? Cała wasza zgraja ze Stasi.
Zawsze byliście aroganccy.
Mieliście się za najlepszych w służbach, ale wcale tak nie było.
Więcej kapusiów niż obywateli, a przespaliście upadek NRD.
Ma rację.
I teraz przestaliście istnieć.
A ja nadal tu jestem.
I nie mam zamiaru iść z wami na dno.
Wiecie, ile na tym zarobiłam?
Całe 15 000 marek niemieckich.
Przestań jęczeć.
Wasze żałosne NRD idzie w piach,
ale ja nie pójdę siedzieć za zdradę wycenioną na 15 000.
Obiecałam temu na dole, że już nikogo nie zabiję.
Sven, mogę zrobić wyjątek?
Nie!
Albo dobra!
Porozmawiajmy.
To nasz przywilej.
Dobrze.
Dowal jej!
Kleo?
Kleo, co tam się dzieje?
Ty tępa szmato.
No cóż.
Podpaliłaś ją?
Nie, sama się podpaliła.
Dlaczego nie poczekałaś, aż coś powie?
Chciałam, ale sprawy potoczyły się inaczej.
Kurwa, sprawa jest poważna.
Chyba przebiła tętnicę.
Bzdury.
Już byś nie żył.
Naprawdę?
Nasza piękna wieża.
Że też kupiłam tę ruinę.
Może poczekam ze sprzedażą, aż będzie coś warta.
Ale to straszna melina.
- Co chce pan tu zrobić? - Galerię z barem.
Galerię? Tutaj?
- Klub. - Klub?
Klub. Nie wie pani, co to jest?
Jaki klub?
Z muzyką, tańcem i techno.
Nie rozumiem.
Dyskotekę.
Dyskotekę tutaj? Kto by…
Cóż, pańskie sprawa. Ale płatność co miesiąc.
Ludzie nadzy od pasa w górę.
- Uczucia. - Zapłacę z góry.
Super. I to pierdyknięcie.
Będzie super, Dopi!
To co teraz?
Gdzie jest walizka?
Wyspa Wielkanocna.
Chile.
Szukaj rzeczy związanych z Chile.
Ja sprawdzę piętro.
- A dlaczego? - Mam przeczucie.
Dlaczego Chile?
Mój dziadek ma tam kontakty.
Wariatka.
Jest całkowicie…
niezdolna do…
Chile, Chile, Chile.
To było łatwe.
Kleo, mam coś!
- Była w Chile w 1987 roku. - Naprawdę?
Zna Jorgego?
To Jorge.
- Kim jest Jorge? - Towarzyszem z dawnych lat.
Towarzyszem czy „towarzyszem-towarzyszem”?
To drugie.
Super.
Lećmy do Chile. Walizka może tam być.
Chodź.
Cześć.
Nie mogła zniknąć.
- Sama ją tam położyłam. - No dobrze.
Ktoś mógł ją wziąć?
Okradłeś mnie.
- Historia lubi się powtarzać. - Nie wolno kraść!
„Zostaniemy wyszkoleni na najlepszych czekistów,
zdolnych do prowadzenia zamachów terrorystycznych,
porywania ludzi, dokonywania zwiadu, niszczenia i odzyskiwania”.
Mogłeś poprosić. Mam gdzieś pieniądze, ale teraz akurat ich potrzebuję.
- Musiałem to zrobić. - Dlaczego?
Otrzymałem znak. No i jestem na misji.
Jakiej misji?
Zleconej mi na Syriuszu B.
- Stamtąd pochodzi. - Tak.
Kurwa, co? Syriusz B to gwiazda. Nikt stamtąd nie pochodzi.
A jednak. I jest tam pewna księżniczka.
Czeka na mnie, ale najpierw muszę ukończyć misję.
Potrzebowałem tych pieniędzy, by wrócić do domu.
Rozumiesz mnie, Kleo? Do domu.
Chcę wrócić do domu. Tak samo jak ty.
Super, ale my też potrzebowaliśmy kasy.
Chciałem kupić dymiarkę, ale dam ci je.
„Dam ci je”.
Tyle wystarczy. Pojadę po bilety.
„Księżniczka”.
Jakie bilety?
Muszę lecieć do Chile.
Wrócę.
Ale mnie tu już nie będzie.
STYCZEŃ, LUTY, MARZEC, KWIECIEŃ…
„Na walce bekasa z małżem zyskuje tylko rybak”.
Łap kolejne powiedzenie.
Dzięki za wszystko.
Chwileczkę.
Lecę z tobą, prawda?
Nie musisz.
Ale mówiłaś, że lecę.
Lecimy razem, bo tego chcesz, prawda?
Skąd taki pomysł?
No jak to? Bo tworzymy zespół.
Wspólnie szukamy walizki i tak dalej.
No i lubisz mnie.
A przynajmniej potrzebujesz, co nie?
Dobrze.
Lubi mnie.
Towarzyszko.
Ile ciała!
Mamy problem.
Odbierz stąd walizkę, zanim zrobi to ktoś inny.
Dziękuję.
A co z Kleo?
Zabij ją.
Napisy: Krzysiek Igielski