HISTORIA OPARTA NA FAKTACH.
ALE NIE WYDARZYŁA SIĘ NAPRAWDĘ.
Kimberly. To ty?
Tak. Jessica na chorobowym.
Dokąd?
Lotnisko Tempelhof.
Tak, panie prezydencie. Mam walizkę.
Jestem w drodze na lotnisko.
Dziękuję.
To nie jest lotnisko.
Zmiana planów.
Słonie zabijają dla kłów. Ptaki dla piór.
Ciebie zabito dla walizki.
Mama?
Kleo.
Co tu robisz?
Przyniosłam pączki.
Z nadzieniem. Kiedyś je lubiłaś.
Najpierw mnie przeganiasz, teraz przychodzisz… z pączkami?
Wpuść mnie. To ważne.
Proszę.
Oglądałaś wiadomości?
O co chodzi? Po to przyszłaś?
Przepraszam. Postąpiłam niesprawiedliwie.
Gdy nagle się pojawiłaś… Zaskoczyłaś mnie. Miałam gości.
Popełniłam wiele błędów. Ale nie wszystko zależało ode mnie.
Tęskniłam.
Chcę, żebyś o tym wiedziała.
Mamo?
Wiem, że nie możesz teraz rozmawiać. Więc kiedy?
Grożą mi. Muszę wyjechać. Wiesz, co robić.
Pa, skarbie.
Smacznych pączków.
Obie ofiary to członkowie misji dyplomatycznej
USA w Berlinie Zachodnim. Władze nie wykluczają
związku z oczekiwanym zjednoczeniem Niemiec. Prokurator
federalny ściśle współpracuje z władzami USA…
Zniszcz walizkę.
Skąd o niej wiesz?
Pan Reisser. Co pan tu robi? Już nie w wywiadzie?
Firma mnie nie potrzebuje. Wszystko zamknęli.
Miło było spotkać.
Żarty jakieś.
Freddi!
Co ty tu robisz?
-Jest tam Jenny? -Nie. I ciszej. Tu mieszkają rodziny.
Mam to w dupie! Przyszedłem prosić o pomoc, a ty mnie zdradziłeś!
-To moje auto? -Należy do Jenny.
Chwilę mnie nie ma, a ty odbierasz mi kobietę i auto?
-Związałeś się z zabójczynią ze Stasi. -Ja?
Ratowałem wtedy świat.
Użalasz się nad sobą. Pomyślałeś, jak czuła się wtedy Jenny?
A ty, jak ja, gdy mój przyjaciel skończył w łóżku z moją kobietą?
Nie było cię. Pocieszałem ją.
Powinienem ci teraz przywalić.
Co?
Dawaj.
Co robisz?
Co jest?
Poważnie?
Cześć, Jenny.
Przepraszam.
Co tu robisz?
-Musimy pogadać. -Do sedna.
Możemy się chyba zgodzić, że skrewiliśmy po równo… Wiem, że mógłbym
lepiej się komunikować. Ale nie musiałaś spać z moim kumplem. Obie strony zostały
-zranione. -Czego chcesz?
Wrócić do domu. Proszę.
-Nie dziś. Może kiedyś. -Mogę spać w piwnicy albo garażu. Ale
gdzieś muszę. Proszę cię. Jenny, proszę! Przynajmniej oddaj kluczyki do auta.
Możesz spać u mnie.
Na kanapie.
Serio?
Prysznic też mogę wziąć?
Kurde…
Ale się porobiło…
Straszne.
Noga.
Straszne.
Asta… Wypluj.
-Co znalazłaś? -Śliczny pies. Pudel królewski?
Asta, ta pani się zna.
Asta, czyli suczka.
-Są lepsze od psów, które wszystko dymają. -Dymają? Nie…
Jesteś ze Stasi. Poznałam po durnym stroju.
Asta, ta kobieta jest z CIA. Widać po durnych okularach.
Twoja robota?
-Stasi oficjalnie rozwiązano. -A nieoficjalnie?
Wyprowadzałam Astę na spacerek.
Asta to pies. Dyndają mu tam spore jajca.
W życiu…
Jak rozwiążemy tę niezręczną sytuację?
Tak. Złożyłam komuś obietnicę.
To wszystko?
Chciałam się przedstawić. Rose Carmichael.
I fajnie. Chodź, Asta.
Przy okazji, jak matka?
Dobrze.
I niech tak zostanie. Dzieje się teraz wiele paskudnych rzeczy.
To na pewno.
Wkrótce znów się zobaczymy.
Przecież nie jesteśmy ślepe.
Przepraszam. Za Jenny.
Od paru miesięcy odstawiam dupka. Nie mam prawa być zazdrosny…
Więcej o tym nie wspomnimy.
Dobra.
Uścisk?
No…
Jakie plany? Pytam o pracę.
Mam kontakty w BND.
Przy okazji.
Min Sun. Czy to nie z nią tam pracowałeś?
-„Min Sun, Hotel Tegel". Skąd to masz? -Znaleźli przy tej rozwalonej Amerykance.
Co?
Nie słyszałeś o zamachu na stadionie?
Nie.
Zrobiłem kopię, bo skoro brała w tym udział,
mogło to mieć coś wspólnego z walizką.
Freddi?
To na pewno ma z nią coś wspólnego. Dzięki.
Co zamierzasz?
Znaleźć jakieś portki i odwiedzić laskę z BND.
Mamo?
„Schaumköpfe"?
Jeśli umyjesz tylko nogi, ręce i brzuszek, we włosach zostanie niejeden okruszek.
Klaus wie, że mydło szczypie w oczy, dlatego od razu zaczyna się droczyć.
Umyj mi włosy - Monika prosi. - Wtedy nie powiem o niczym Gosi.
Jeśli ubijesz pianę palcami, będę jak babcia z siwymi włosami.
Gdy Monika zanurzy się cała, czuje się wtedy, jakby latała.
Latała.
Thilo…
Księżniczka?
-Jesteśmy na… -Syriuszu B.
Nie. To nie koniec twojej misji.
Cóż…
Musimy wracać na Ziemię.
Dobrze.
Witaj z powrotem.
Gdzie jest…
Co?
UFO.
Odleciało.
Przepraszam…
-Szukam państwa gościa. Min Sun… -Co z wami dzisiaj?
Nie rozumiem.
Cały dzień ludzie do niej przyłażą.
-W którym pokoju… -105.
-Nie powinna pani… -Spadaj!
Dobra.
Przepraszam.
Kurde…
Tak?
Przepraszam. Szukałem…
Min Sun?
Tak.
Trafił pan. Zapraszam.
Przepraszam.
Lekki tam bałagan.
Proszę.
Proszę usiąść.
Gdzie konkretnie jest pani Min Sun?
Odeszła.
To znaczy?
Deaktywowaliśmy ją.
Co oznacza…
Czyli to ona?
Powolutku. Kim pani jest?
CIA.
Miło, że pan przyszedł. I tak mieliśmy wpaść z wizytą.
Do mnie?
Dlaczego Min Sun…
Chciała sprzedać nam coś, co niestety wkrótce potem zaginęło.
Walizkę.
Zniknęła?
Wie pan, że jej zawartość jest bardzo ważna.
I że nie możemy dopuścić, by ktoś coś z nią zrobił.
Absolutnie.
Nie lubimy być szantażowani.
A kto lubi?
Czyli wie pan, że musi współpracować.
Ja… Muszę?
Jak konkretnie miałaby wyglądać ta współpraca?
Kleo Straub.
O nie…
Tylko pani Straub może nas doprowadzić do walizki. I tylko ona może ją odzyskać.
Dlaczego?
Odzyska pan jej zaufanie i będzie nas informować o każdym jej kroku.
Nie dam rady.
Już raz współpracowałem z BND za jej plecami. Więcej tego nie zrobię.
Szkoda. Myślałam, że się dogadamy.
Ale ja chcę pomóc. Znajdziemy wspólną płaszczyznę. Mam wiele talentów, jestem
-bezrobotny… -Nie, dziękuję.
Czyli teraz wychodzę?
To wolny kraj.
Jasne.
Do widzenia. Svenie Petzold.
Do widzenia.
Gdzie to jest?
Kleo.
Thilo?
Nie jesteś na…
Syriuszu B? Byłem. Ale to nie koniec misji. Ona mi powiedziała.
Księżniczka Ciana z Syriusza B.
Miło poznać.
Masz coś do jedzenia? Aż mnie skręca.
UFO wciągnęło mnie jak odkurzacz. Samego lotu nie pamiętam.
Pewnie chodzi o mózg i podróż szybciej od światła. Wiesz, że to miesza w głowie.
Na pewno jesteś z Syriusza?
Tak powiedział?
Więc tak.
Jak tam jest?
Dobrze.
Może z nami zostać? Nie ma tu domu.
Możecie spać w pokoju Otta.
Jej dziadek, już nie żyje. Ale ma super ciuchy. Pokażę ci.
Syriusz B, tak? I wszystko jasne.
Na miejsca, gotowi, start.
23, 24, 25…
Jak długo?
Nowy rekord!
Tato, ustanowiłam nowy rekord!
Świetnie!
-Gdy dorosnę, będę eksplorować głębiny. -I dlatego przyniosłem ci
specjalny medal za nurkowanie.
Dla mojej super badaczki.
Cześć, Kleo.
Dzień dobry.
Wyspana?
Miałam dziwny sen.
O czym?
Brałam kąpiel jako dziecko i nagle stanął przede mną ojciec.
Niesamowite.
Od wieków o nim nie myślałam.
Gdzie teraz jest?
Zginął w wypadku, gdy byłam malutka. Nie wiem, ile lat miałam.
Prawie nic nie pamiętam z dzieciństwa. Przeminęło.
Rozumiem. Trauma.
To pomoże.
-Cukier? -LSD. Dietyloamid kwasu lizergowego.
Thilo?
Przypominam to sobie, bo moja matka tu przyszła i wie o walizce.
Tej czerwonej?
Ty też.
Ale mama od 20 lat mieszka na Zachodzie. Nie mogła wiedzieć.
Chyba że walizka ma związek z naszą przeszłością.
Musisz ustalić jaki.
Właśnie. Idę do cioci Margot.
Jeśli ktoś to wie, to właśnie ona.
Albo ty.
Nikolai.
Rose.
Nie w Moskwie?
A ty w Berlinie Wschodnim?
Otwarte granice ułatwiają życie.
Przy okazji.
Nie wpadła ci w ręce czerwona walizka?
Zgubiłaś?
Ma dla mnie wartość sentymentalną.
Jeśli na nią trafię…
Moskwa wie, że działasz tu na własną rękę?
-Co masz na myśli? -Wiatr w Moskwie zmienił
kierunek. Nie chcą wchodzić nam w paradę.
Moskwa…
Mówisz o towarzyszu sekretarzu generalnym Gorbaczowie?
Sekretarze przychodzą i odchodzą.
Jak chcesz.
Do zobaczenia, Nikolai.
SIEDZIBA KGB MOSKWA
Tak, słucham?
Olga! Tu Rose Carmichael.
Co za niespodzianka.
Jestem w Berlinie.
Zrobił się tu niezły bigos. Nikolai Żukow?
Kto?
Znasz. Wasz człowiek w Dreźnie.
Ten Nikolai.
Nie panujecie nad własnymi ludźmi? Nie przestrzega zasad.
Obie strony nie mogą sobie pozwolić na zakłócenie zjednoczenia.
Muszę kończyć. Dzięki za telefon.
Było miło.
Halo? Słuchajcie.
Mamy problem.
Nikolai.
Trzeba go zlikwidować.
Uwe?
Ty nie żyjesz.
Byłem po drugiej stronie. Wiesz, kto na mnie tam czekał? Towarzysz Lenin. A wiesz,
co zrobił? Wyciągnął rękę i powiedział: „Uwe, możesz wszystko zmienić". Wtedy się
obudziłem, w Hohenschonhausen. Wisisz mi nerkę.
Kleo.
Ciociu Margot.
Co tu robisz?
Przyszłam spytać, gdzie walizka.
Spytaj swojego faceta. Przerobił cię, co? Ci z Zachodu zawsze dymają i rzucają.
Uwe! Kawy?
W mojej walizce był tylko papier toaletowy.
Nie wiem, gdzie jest ta prawdziwa.
Podejrzewałam Amerykanów.
Potem przeczytałam to.
Wiem tyle, co ty.
Dlaczego ci nie wierzę?
Dlaczego nie rozumiesz, że gramy w jednej drużynie?
A gramy?
Republika Federalna negocjuje właśnie z Zachodem rozwiązanie NRD.
Nawet towarzysze Sowieci dźgnęli nas w plecy.
Serio?
Tylko ta walizka może ocalić naszą pracę.
Czyli nie wiesz, gdzie jest?
Ale na pewno wiesz, że ma to związek z mamą.
Twoją?
Zniknęła. Ktoś jej grozi, a mnie podłożył to.
Sowieci?
Interesują się tobą też inne siły. Nie powinnaś z nimi zadzierać.
Współpracujmy.
Nie ma mowy. Teraz wolę pracować sama.
To tyle.
Mogę?
Do widzenia, ciociu Margot.
Suka.
Kto rozwalił tę Jankeskę?
Mam swoje podejrzenia. Otto.
Generał pułkownik nie żyje.
To nie takie proste.
Uwe. Dobrze, że jesteś po mojej stronie.
-Tak? -Uwe?
Potrzebuję cię. Słyszysz?
Czekam w gotowości, towarzyszko minister.
Dziadek?
W co ty mnie wciągasz? Jeśli Böttger się dowie, że szmugluję akta…
Wiem, dzięki.
A to dla ciebie.
Dzięki.
Jak z lodówki.
Tak się guzdrałeś…
To wszystko?
-Możesz sam prowadzić śledztwo. -Próbuję, ale niewiele tego.
Przykro mi.
„Pozostałości Semtexu bez markera". Do cholery!
Co jest?
Jadę do speca od materiałów wybuchowych. Do zobaczenia w domu?
Pozwoliłem ci kogoś zabrać? Kto to?
Towarzysz z 25 brygady pancernej.
Piotr. Cześć.
Znam cię. Kręciłeś z Kleo.
Interesy. Ale kiepsko płaci.
Powiadasz?
Najpierw zobacz, co ma.
Dobra.
Naprawdę super.
Na co ci to?
Lepiej nie pytać.
Towarzyszu. A teraz spadajcie.
Dzięki.
Sam mam to dźwigać?
Tego nie ruszaj!
Mike, podejdź.
Mogę cię znowu potrzebować. Brudna robota. Dostałem awans.
Awans?
Raportuję prosto do pani minister. Lubi mnie, jeśli mnie rozumiesz.
Nie.
Da się wyczuć… seksualne napięcie.
WYBUCH AUTA NA STADIONIE. DWIE OFIARY
ZNISZCZ WALIZKĘ
Do cholery!
Sven? Co ty tu robisz?
Rzuciłaś we mnie granatem i pytasz, co robię?
Nie dramatyzuj. Był hukowy.
Kurde…
Biedna spirea!
Powaliło cię. Wybuchł mi pod nogami. Jeśli ogłuchnę…
Nie chcesz gorzej oberwać, to spadaj.
Zaczekaj…
Ogłuchłeś?
W sumie…
-Możemy pogadać? -Nie.
Czujesz, jakbym cię oszukał. A ja,
jakby ktoś mnie postrzelił i wysadził w powietrze. Jesteśmy kwita. Zaczekaj.
Daj mi chwilkę. Przepraszam.
Na stadionie zginęła Amerykanka. I to chyba ma coś wspólnego z naszą walizką…
Akta sprawy. Znajdziesz tu wszystko, co musisz wiedzieć.
Może razem nad tym popracujemy? Ty powiesz, co wiesz, ja dam ci to.
W sumie się dogadywaliśmy…
Naprawdę chciałaś mnie z tego odstrzelić?
Tak.
Wiem, że nawaliłem.
I że już mi nie ufasz.
Ale odwiedziło mnie CIA. Zaoferowali robotę i poprosili,
żebym cię zdradził. Odmówiłem. Bo dostałem nauczkę.
Powiedzieli też, że tylko ty możesz dotrzeć do czerwonej walizki.
Dlaczego ja?
To jedna z wielu zagadek, które rozwiążemy jako drużyna.
Daj mi kolejną szansę.
Proszę.
Pycha. Wino wiśniowe.
Przepraszam za to, ale powiedz, że nie jest zatrute.
Najwyżej dostaniesz bólu głowy.
Co w tym jest?
Przy eksplozji wykorzystano Semtex. Bez markera. Sęk w tym, że nie dostaniesz
-takiego, chyba że… -Pochodzi od Stasi.
Uważam, że mieli szpiega, który wysadził to auto i zwinął walizkę.
Musimy tylko ustalić jego tożsamość i ją odzyskamy.
Pierwsza myśl: Margot Honecker.
Ciocia Margot nie bierze w tym udziału.
Szkoda. Akta z nazwiskami agentów wywiadu zostały zniszczone. Zostaje… twój dziadek.
Prowadził zachodnich agentów, prawda?
Czy możliwe, że znasz kogoś, kto zna kogoś, kto może coś wiedzieć?
Tak, znam kogoś.
Serio?
Widzisz? Jak fajnie jest współpracować na skali od jeden do Sven?
Możesz już iść.
Mieliśmy współpracować.
Ty to powiedziałeś. Ja spytałam, co jest w aktach. Już wiem, więc możesz odejść.
Poważnie? To nie fair… Dobra, odłóż to. Wychodzę.
-Tylko dlatego, że chcę. Mogę zabrać? -Nie.
Jeśli jeszcze raz… Postąpiłaś naprawdę nie fair!
Ty durna…
Krowo.
RAPORT
Do cholery, Sven!
Co…
Ale chłodne powitanie.
Kim jesteś?
Już się kiedyś spotkaliśmy.
Nie wiem gdzie.
Opuścisz broń? Wtedy pogadamy.
Nie.
To pociągnij za spust.
Pociągnij.
Nie możesz?
Dziwne.
Szkolona agentka nie jest w stanie wyeliminować zagrożenia?
Nie wiesz dlaczego. I to cię przeraża. Prawda?
Kleo…
Oboje szukamy tego samego.
Przyszedłem ci doradzić, żebyś przestała.
Dlaczego?
Należy do ciebie?
To ostatnie ostrzeżenie.