Towarzysz z KGB?
Olga cię nasłała?
Kleo?
Szaleństwo. Jestem już na trzecim levelu.
W czym?
Quattuor Saxa. Gra Ciany z cegiełkami.
Co robisz?
Szukam czegoś.
Nawiązanie do dzieciństwa.
Co?
Konik morski.
Po łacinie Hippocampus. To nie tylko nazwa stworzenia,
ale też część mózgu odpowiedzialna za pamięć. Nie pamiętasz dzieciństwa.
Hippocampus, pamięć, dzieciństwo.
Super. Mogę?
Tak.
Wiedziałam.
O czym?
To mój dziadek.
A to Rosjanin, który przyniósł mi tego konika.
Rossbach, durny drań. Mój instruktor z projektu „Else".
Jak reguła trzech.
Hippocampus, pamięć, dzieciństwo. Tutaj Rossbach,
Rosjanin, Dziadek. To równanie. Musisz obliczyć „x".
Czym jest „x"?
Czerwoną walizką. Reprezentuje część dzieciństwa,
której nie pamiętasz. Kto ją ma?
Pewnie agent Stasi w ambasadzie Stanów. On zna jego tożsamość.
Dobrze. To też mogę?
Tak.
Super!
A niech mnie! Kleo! Co za przypadek.
Jutta!
Wieki cię nie widziałam.
Fakt, niezły przypadek.
Co tu robisz?
René tam pracuje. Mój narzeczony.
A Marco z Fangchleuse?
-Znudził mi się. Wzięłam rozwód. -Dzieci?
Poronienie. Biedna fasolka.
Przykro mi.
Trudno. Ósmy tydzień, jak ty wtedy.
Skąd wiesz, że straciłam dziecko?
Znasz republikę. Pierdniesz i wszyscy o tym wiedzą.
Co powiesz na kawę?
Muszę już iść.
Może skoczymy kiedyś na piwko, jak dawniej?
Może. Pa.
Pa.
I to jest galaretka! Wy nazywacie to „deserem bogów"?
-Galaretką. -Pycha.
Republika tak bardzo zeszła na psy, że wypuszcza zdrajców?
Zabawnie to wyszło. Bo tylko ja nie zdradziłam kraju.
Mogę? Wygląda pysznie. Spokojnie, załatwiłam zdrajców tak,
jak pan mnie uczył.
Cudowna. Tylko dlaczego niebieska?
Czego chcesz?
Mam dwa pytania.
Po pierwsze - kto to jest?
Towarzysz Nikolai Żukow.
Co teraz robi?
Nie wiem. Wieki go nie widziałem.
Jedz, skoro ci smakuje…
Nie odmówię. Drugie pytanie.
Do tej pory trenował pan członków oddziału do zadań specjalnych.
Kim był nasz człowiek u Amerykanów na Clayallee?
Nie wiem.
Ja ich trenowałem, twój dziadek przydzielał. Ty najlepiej o tym wiesz.
Do widzenia!
Kleo Straub się pojawiła.
Niedobrze.
Węszy. Czy mam…?
Osobiście się nią zajmę.
Tak jest, towarzyszu.
Kto to był?
Moja matka.
Rosjanka?
Myślę, że to był Żukow. A jest z KGB, prawda?
Skąd pogranicznik ma wiedzieć, gdzie są akta Stasi?
Pracował dla Wywiadu i za nie odpowiadał.
Towarzyszu Reisser znów się spotykamy. Macie chwilkę?
Nie bardzo.
Świetnie.
Nie pamiętacie naszego pierwszego spotkania, ale ja zapamiętałem,
co powiedzieliście wtedy o aktach osobowych.
Że przepadły. Nie, że zostały zniszczone. Szukam agenta Stasi i zastanawiam się,
czy „przepadły" oznacza, że jego teczki nie ma już w Wywiadzie.
Nie wiem, o czym pan mówi.
Może to odświeży wam pamięć?
Cholera.
Freddi, masz forsę?
Szykowny. Szafirowe szkiełko. Wypadł z TIR-a czy spadek?
Tak.
Co? Spadek? O ile się orientuję, to nowy model.
Jakieś 25 tysięcy marek. Zachodnich.
Rogalika?
Może wyjaśnimy towarzyszowi, z kim ma do czynienia?
Frederick Lionel Lembach. Wydział ds. oszustw.
Oszustw?
Ale ja wcale…
Owszem. Sprzedaliście akta. Ale mam propozycję.
Mój kolega Freddie „Niszczyciel" Lembach zapomni o wszystkim, jeśli powiecie, komu.
Dobrze. Sprzedałem kopie przyjaciołom Sowietom.
KGB.
Takie czasy. Trzeba myśleć o sobie.
KGB.
Co za przypadek. Czego szukasz w KGB?
Nie wiem, jak to mówią na Wschodzie, ale tutaj to: nie twój zasrany interes.
Chyba ustaliliśmy to samo.
Wal. Co ustaliłaś?
Drogi Svenie, nie twój zasrany interes.
To może tak. Najpierw ty mi powiesz, potem ja tobie.
Ty pierwszy.
Ty.
Dobra.
Ktoś z KGB mnie szpiegował. Też szuka walizki.
Całkiem możliwe, że przebywa tam, w ich berlińskiej stacji.
KGB jest w to uwikłane?
Dramat. Gówno ustaliłaś i przypełzłaś z powrotem. Spadaj.
-Dałem ci szansę na współpracę. -I mnie przerobiłeś.
-O tym teraz gadamy? Nie przerobiłem cię. -Owszem. A ja potem się z tobą
przespałam. Moja wina, że byłam głupia.
-Dobrze. Kleo, przepraszam… -Ja ciebie też.
Zaczekaj.
Kleo?
Bez jaj…
Kurwa!
Cześć.
-Proszę z nami. -Sven Petzold…
Wychodzimy.
Ja przyjaciel.
-Nie rozumiem. -Wysiadaj z auta.
Idę z wami?
No już.
No dobra, idę…
Idź.
Jesteśmy.
Siadaj.
O nie…
Siadaj.
Nic nie zrobiłem.
Chwila.
Zaczekajcie!
Co za gówno.
Stabilny, wytrzymały, miejsce do spania, platforma widokowa i plac zabaw w jednym.
Wyczes.
A gdzie kotek?
Nie mam pojęcia.
Cześć.
Towarzysze.
W kwestii Kleo Straub. Wygląda na to, że przyjacielskie podejście zawiodło.
To znaczy?
Że próbuję dalej.
Nie próbuj, tylko pilnuj, żeby nam nie przeszkodziła!
Fajny drapak. Miłego dnia.
Do rychłego!
„Do rychłego…".
Cześć.
Nie wiem, co uważacie, że zrobiłem,
ale nie ma potrzeby traktować mnie jak niebezpiecznego zbira.
Spokojnie, przyjacielu. Nikt tutaj cię za niego nie uważa.
Jesteś zbyt nieszkodliwy.
Towarzysz Aleksander Below…
Dlaczego tu szpiegujesz?
Przyszedłem, bo macie coś, czego potrzebuję.
Do sedna. Czego szukasz?
Akt osobowych członków Wywiadu. Wiem, że są tu teczki agentów Stasi.
Zaczekaj… Socjalizm jest w dupie. Pozwól, że opowiem ci o kapitalizmie.
Na Zachodzie każdy dba o siebie. Rozumiesz?
50 tysięcy.
-Wschodnich marek? -Zachodnich.
Jakiś problem?
Co ty? Żaden.
Jutro o 10. W saunie Rasputin.
Szybkie pytanie. Może być gdzieś indziej? Mam bardzo niskie ciśnienie.
Tunel zaopatrzeniowy pod centrum wystawowym
o 12. W okolicy mam fryzjera, więc…
Centrum wystawowe, tunel, dwunasta.
Świetnie.
Daj mi z liścia mokrą rybą. Chyba mam odlot. Thilo!
Ty stara flądro! Dobrze wyglądasz! Myślałem,
że jesteś z księżniczką na Syriuszu B.
Byłem. Ale moja misja jeszcze trwa. Tu, na Ziemi.
Niesamowite.
Co zostało do zrobienia?
Nie wiem. Księżniczka nie powiedziała.
-Dopi… Dziś otwieramy klub! -Świetnie, że wróciłeś.
Myślałem, że będę musiał zrobić to sam.
Powiedz. Byłeś kiedyś zakochany?
Tak naprawdę?
Naprawdę.
Raczej nie.
Mówię ci. To lepsze niż odlot.
Holger?
Co ty tu robisz?
Wyobrażałem sobie inne powitanie. Chciałem cię zobaczyć.
Po takim czasie?
Zburzyli mur.
Przez 10 lat zastanawiałem się,
czy pozwolenie ci odejść było największym błędem mojego życia.
Nie odzywałeś się. Dlaczego teraz?
Pisałem. Co tydzień, przez cały rok.
Nie dostałam żadnego listu.
Otto.
Co z nim?
Nie żyje.
Lepiej już idź.
Zobaczymy się jeszcze?
To kiepski pomysł.
SIRIUS B RAVE PLANET WIELKIE OTWARCIE
Tak się cieszę, że przyszłaś!
Dzięki za zaproszenie!
Podoba się?
Jest super.
Chcesz trochę?
Nie, dzięki.
Bardzo ładnie, Kleo.
Skąd znasz moje imię?
Ja wiem wszystko.
Nie wierzę.
Tatuś dał ci ładny naszyjnik.
Muszę już wracać na kolację.
Drodzy obywatele. Kilka tygodni temu Republika Federalna Niemiec i Niemiecka
Republika Demokratyczna podpisały traktat. Niemcy znów stały się jednym,
-nierozerwalnym narodem… -Cześć.
Jestem Sabine. Ta nowa.
-Wiedziałyście, że jakaś będzie? -Nie.
Gałązki.
Co robisz, skarbie? Chcesz, żeby mi serce pękło?
A wy dokąd, mięczaki?
Towarzysz Aleksander Below.
Już wróciliście z Majorki?
Znowu ty.
Zagoiło się.
Raczej nie po to przyszłaś.
Tęskniłaś?
Chcę teczki agentów.
Nie tylko ty.
I?
Obecnie trzeba myśleć o sobie. Może złożysz mi ofertę?
Oferuję nie odstrzelić ci jajec.
Nie zrobiłabyś tego.
Doprawdy?
Nie.
Dlaczego?
Bo bardzo chciałabyś je possać.
Suka.
Sam je ssij.
Gdzie są akta?
To kopie. Mikrofilmy. Są w Karlshorst.
Haraszo.
Idziemy.
Mogę wziąć klapki?
Oczywiście.
Dziękuję.
Dobra, pani… z CIA. Zgaduję, że to nie przypadkowe spotkanie?
Przykro mi, że informator cię wystawił.
Nie wiem, o czym pani…
Przestań.
Jego też deaktywowaliście? Nie chcę się mieszać w sprawy CIA,
ale nie można ot tak zabijać ludzi…
Co to?
Moja ostateczna oferta.
Jeśli ktoś może dostarczyć Kleo i czerwoną walizkę, to właśnie pan.
Pan.
Sporo forsy. Której bardzo potrzebuję.
Plakietka agenta CIA?
Z moim zdjęciem? Kurwa! Agent specjalny Sven Petzold, CIA.
Aleksandrze Aleksandrowiczu.
Spocznij.
Muszę kończyć.
Cześć, Sasza.
Jak tam, Natalio? Dobrze?
Dzieci zdrowe?
Tak, dziękuję.
Towarzyszka jest z Moskwy.
Dzień dobry.
Dobry.
Dzieci?
Żadnych wygłupów.
Pośpiesz się.
Proszę.
Nie było tak trudno.
Uwaga, ma broń!
Tu jest!
Rzuć broń! Nie ruszaj się.
Powinnam odstrzelić ci jaja.
Nie ruszaj się.
Spokojnie.
Odłóż. Powoli.
Dobrze…
Suka!
Gdzie ona jest? Ty suko!
Łapcie ją!
Stój!
Na ziemię!
Kurwa!
Wsiadaj!
Został mi jeszcze jeden granat. Nic ci nie jest?
-Nie. -Chciałem tylko zerknąć.
To odpowiednia chwila na: „Bardzo ci dziękuję, Sven".
Za co?
Uratowałem ci życie.
Kto tak twierdzi?
Uratowałem cię - fakt. Nie potrafisz dziękować, kolejny fakt. Masz u mnie dług.
Jaki konkretnie?
To te dokumenty?
Poproszę.
Wiesz, co nas różni? Ty dzięki nim chcesz udowodnić
sobie i światu, jaki jesteś super. Bo jak zwykle chodzi o ciebie.
Kiedyś tak było. Teraz chodzi o znacznie więcej.
Ale ty tym razem myślisz tylko o sobie.
Masz rację. Chodzi o mnie.
Bo w mojej przeszłości jest coś,
czego nie mogę sobie przypomnieć.
Chcę zrozumieć, dlaczego taka jestem.
To naprawdę dobry powód. Najlepszy. Pozwól mi pomóc.
Mogę? Proszę.
Dobra. Razem to załatwimy.
Kryptonim „Else".
Nie.
Kryptonim „Schlosser".
Nie.
Kryptonim „Wunderlich".
„Gustaf".
Nie.
Kryptonim „Kropf".
Pachniesz jakoś inaczej.
Zachodni proszek od Thila.
-Kryptonim „Koch". -Co robicie?
Ustalamy, kim był nasz człowiek w amerykańskim konsulacie.
Czasem gdy czegoś szukam, czekam, aż to coś znajdzie mnie.
Gramy w mini golfa?
W środku nocy?
No.
Nie dziś.
Spoko.
Ciana, nie chcą!
Jest!
-OZS. Stała misja w Berlinie Zachodnim. -Czekaj. OZS. Co to znaczy?
Oficer, zadanie specjalne?
Kryptonim „Miś".
Projekt: „Moni".
Czyli?
Kryjówka, do której OZS udaje się w razie kłopotów.
No jasne.
Możemy wysnuć następujący wniosek: oficer z zadaniem specjalnym,
kryptonim „Miś", ukrywa się z czerwoną walizką
w projekcie „Moni", tak?
Tak.
Pozostaje nam ustalić, gdzie to jest.
Dlaczego „nam"?
Oczywiście już to wiesz i mi nie powiesz.
Ocaliłem ci życie, a ty traktujesz swojego jedynego
partnera jak śmiecia. Nie ignoruj mnie!
Odejdź z godnością…
Też chciałabym mieć taki domek.
Jak mieszkasz na Syriuszu B?
Zakręciło mi się w głowie.
Ciana?
Ostrożnie.
Powolutku.
Musisz się położyć?
Jest już taryfa?
Jaka?
Ta, którą miałeś zamówić.
A, tak. Już jedzie.
Co z nią?
Zasłabła.
Dokąd jedziesz?
Do Belgradu.
Taksówką?
Pociągiem.
Przywieziesz mi coś?
Pewnie.
Pa.
Co tu znowu robisz?
Już raz o ciebie nie walczyłem. Nie pozwolę się przegonić,
bo boisz się swoich uczuć.
Nie mam teraz na to czasu.
Jak to? Dokąd jedziesz?
Do Belgradu.
Taksówką?
Pociągiem.
Dzień dobry.
To wszystko?
Chciałem ci to dać 10 lat temu, ale… więcej się nie widzieliśmy.
Kaseta. Z naszymi piosenkami.
Przez tyle lat ją trzymałeś?
Chyba tak.
Dzięki.
Trzymaj się.
SIEDZIBA KGB MOSKWA
Wejść.
Dzień dobry, Olgo.
A ty co tu robisz?
Zaskoczona?
Myślałam, że jesteś…
Martwy.
W Berlinie.
Czego chcesz?
Napiłbym się herbaty.
Częstuj się.
Trochę głupia sytuacja…
Nie wiem, o czym mówisz.
A o tym,
że twoje ogary dostały zlecenie na mnie.
Mimo to stoję tutaj.
Cały i zdrowy.
Towarzyszu Żukow,
jak zwykle przeceniacie swoją wartość.
Dlaczego miałabym chcieć was zabić?
Też mnie to zastanawia.
Dlaczego?
Myślałem, że jesteś bystrzejsza.
W dupie mam, co myślałeś. Jasne?
Tak.
I dokładnie z tym masz problem.
Towarzysze…
Możemy zaczynać.
Stolicą Związku Radzieckiego wstrząsnęła seria morderstw.
Władze donoszą o dwunastu ofiarach.
Wszystkie miały powiązania z KGB i były członkami Partii.
Niezależni obserwatorzy uznają to za walkę o władzę.
Wszystkie ofiary popierały pierestrojkę Michaiła
Gorbaczowa i zjednoczenie Niemiec.
Kto mieczem wojuje, od miecza ginie.