BELGRAD JUGOSŁAWIA
Dzień dobry!
Kleo Straub. Chciałam porozmawiać z Rade.
Przyjaźnił się z moim dziadkiem.
Zapraszam.
Dzięki.
Rade.
Kleo! Ile to już lat?
Wiele. Jak się trzymasz?
A Otto?
Zmarł, w maju. Upadek NRD go dobił.
Obecnie trzeba być silnym. To dopiero początek.
Vesna, podaj śliwowicę i dwie szklanki.
Na pewno jesteś głodna.
To były cudowne wakacje.
Prawie ich nie pamiętam.
Byłaś malutka i ruchliwa. Raz spuściliśmy cię z oka i zniknęłaś.
Wieczorami zawsze ci śpiewałem.
Śpij, malutka. Moja śliczna…
Baju-baju baj.
Księżyc cicho zerka…
Do twojej kołyski.
To były piękne czasy.
Opowiedz mi o moim ojcu.
Nie ma o czym mówić. Był zdrajcą. Ale nic to.
Jak to, zdrajcą?
Dał się uwieść Zachodowi. Próbował uciec, a wiedział, że będą strzelać, by zabić.
Porzucił cię i nie zasługuje na litość.
Mama mówiła, że zginął w wypadku.
Chciała oszczędzić ci prawdy.
Nie. Coś tu nie gra.
Jedzenie gotowe.
Dziękujemy.
Potrzebuję twojej pomocy.
-O ojcu nic więcej nie wiem. -Muszę kogoś znaleźć. Pracował w
amerykańskim konsulacie w Berlinie Zachodnim. Zbiegł tutaj w trakcie pewnego
incydentu. Działał pod kryptonimem „Miś".
Jeśli jest tutaj, to na pewno nie oficjalnie.
Muszę wiedzieć, gdzie jest projekt „Moni".
Rozwiązali twoje ministerstwo.
Muszę go znaleźć. Nie możesz jakoś pomóc?
Podam ci adres poprzedniej kryjówki.
Nie wiem, po co przyjechałaś, ale radzę się zastanowić, czy to jest tego warte.
Dzięki, Rade.
Nie macie amerykańskich?
Ray-Banów czy innych takich?
Jak Tom Cruise w „Top Gun".
Amerykańskie?
Pewnie.
Wtedy wróg ci ufa.
Tak?
Tu Rade. Kleo przed chwilą mnie odwiedziła.
Nikolai…
Dobrze.
Jeśli tego chce… Słuchaj,
zrób dokładnie to, co powiem.
Rozumiesz?
Dziękuję.
Dzień dobry.
Poproszę pokój na przynajmniej dwie noce.
Kleo Jennifer Straub?
-Tak. -Pokój już zarezerwowany.
Cześć.
Świetne wejście, co? Trochę się naczekałem.
Reisser mi powiedział, że tutaj zatrzymują się ludzie Firmy.
A że jeszcze cię nie było, zabukowałem nam sąsiednie pokoje.
Bo mamy do pogadania. Możesz wejść albo znów zamknąć drzwi.
Zaczniesz od podania adresu projektu „Moni"?
Dobra.
Albo coś wiesz i później sam się tego domyślę,
albo ja coś wiem i później ty się tego domyślisz.
Dlaczego nie oszczędzić sobie pracy i nie zacząć znowu współpracować?
Wkurzasz się, bo jestem bystrzejszy, niż myślałaś. Ale to lekka dziecinada.
Dopiero dziewiąta. Już do łóżka?
Myślałem, że skoczymy do baru… Ale spoko. Do zobaczenia jutro na śniadaniu… o ósmej.
„Dobrze, Sven. Mi pasuje. Dobranoc, Sven". Zawsze miło pogadać.
„Świetnie wyglądasz".
Martini z wódką, poproszę.
Przepraszam, mogę tu usiąść?
Cześć. Jestem Petzold.
Sven Petzold. Z Berlina Zachodniego.
Cześć.
Z Niemiec.
Co czytasz?
„Ho Chi Minh", po niemiecku!
Czyli możemy przejść na niemiecki.
Po sznapsie na przełamanie lodów?
Nie piję sznapsa, ale dzięki.
Zjebałem akcję.
Obudź się!
Co tu robimy?
Brigitte, obudź się. Dajesz się zwodzić kapitalistom.
Mamy żyć w tych dwóch pokojach?
Bo wizja zbudowania czegoś uczyni z nas element antysocjalistyczny?
Zbudujemy coś. Ale tutaj, nie na Zachodzie.
Tatusiu…
Dlaczego uciekłeś?
Kleo, skarbie. O czym ty mówisz? Nigdy bym cię nie opuścił.
Nigdy.
Rade, okłamałeś mnie w sprawie ojca. Nigdy by nas nie zostawił.
Dlaczego tak powiedziałeś? Co się z nim stało?
Przyjdź do mnie po południu.
Teraz powiedz!
Proszę cię. Nie przez telefon.
Wolne?
Tosty hawajskie na śniadanie?
Dlaczego hawajskie?
Ja się pytam.
To kanapka z Karlsbad.
Wszystko nazywasz po swojemu.
Przyszedłeś omówić moje zwyczaje żywieniowe?
Przyszedłem zjeść…
kanapkę Stalina.
Przemyślałaś naszą rozmowę?
Nie rozmawialiśmy. Ty mówiłeś.
Oddałaś Honecker walizkę bez mojej zgody. Współpracowałem z BND bez twojej zgody.
Oboje postąpiliśmy samolubnie i nawaliliśmy.
Dlatego teraz wygrzebmy się z tego gówna jako partnerzy. Proszę.
Nie sprawię, że przestaniesz mnie śledzić. Rób, co chcesz. Ale jeśli myślisz,
że uratuję ci tyłek… Zapomnij.
Zawsze jakiś początek.
-Kto to? -Poznałem w barze.
Sam tam siedziałem. Porozmawiałem z kobietą. W czym problem?
O co chodzi z tobą i Holgerem?
-Holgerem? -O co chodzi?
Idę po tosty.
Do cholery!
Przepraszam. Potrzebuję taksówki.
Titolino…
Nie strzelaj!
Sven! Co tu robisz?
Powiedziałaś, że mnie nie powstrzymasz, więc zacząłem cię śledzić.
-Gdzie jesteśmy? -W byłym projekcie „Moni".
Dlaczego byłym?
Bo Firma przestała płacić.
Jesteś tu sam?
Nie ma w domu tatusia?
-Teraz! -Padnij!
Tylko draśnięcie?
Wychodź!
Schodami!
Kryj się!
Padnij!
Zaczekaj tu.
Okłamałeś mnie.
Najpierw kłamiesz o ojcu, potem próbujesz mnie zabić. Dlaczego?
Rade?
-Kup sobie coś do jedzenia. -Dzięki.
Jest niewiarygodnie super.
Będziemy bogaci?
Myślę o naszej karmie.
A, to.
Forsa jej szkodzi.
Fakt.
Jesteś niebiańsko piękna.
-Serio. -Czarusie.
Na zewnątrz jest pięknie. Słońce to światło dla duszy.
Wychodzimy?
Możesz powtórzyć?
Ale co?
To samo. Tylko prosto do mojego serca.
Światło dla duszy.
O to chodzi. To nasza misja!
Właśnie.
Robi się dla mnie za dziwnie. Nie ogarniam. Co to za misja?
Techno. Musi trafić na ulice. Do ludzkich dusz. Z mroku do światła.
Cudowny pomysł! Rozwiążemy tak problem z karmą.
Mówiłaś, że nie będziesz ratować mi tyłka.
Gdzie się nauczyłaś tak to partolić?
Partolić?
Ukończyłam kurs z wyróżnieniem.
Rany.
Dzięki.
Przez kilka dni nie bierz prysznica.
Jeśli nie przeszkadza ci smrodek.
Jeśli nie przeszkadza tej z baru.
Zazdrosna?
O zdrajcę?
Zaczyna mnie to wkurzać. Porozmawiamy?
CIA znowu mnie odwiedziło.
Miałem cię śledzić. Zaoferowali kupę forsy,
której potrzebuję, i stanowisko,
które normalnie natychmiast bym przyjął. Ale znowu odmówiłem.
Dla ciebie. Nie jestem zdrajcą.
Znowu cię odwiedzili i nic nie powiedziałeś?
Właśnie mówię.
To ty nie chciałaś rozmawiać!
I nie powinnam była zaczynać.
Przecież nic nie zrobiłem.
Wyobraź sobie ciężarówkę z głośnikami i DJ-ami.
Graliby techno, jadąc przez miasto.
Ludzie tańczyliby i szerzyli miłość.
To moje przeznaczenie, prawda?
Pewnie.
Tyle że na to trzeba załatwić jakieś pozwolenie. Ale nawet bez niego to
-zrobimy. -Musimy. To nasza misja.
Kleo może nam pomóc. Na pewno zna ludzi w rządzie.
Kiedy wraca?
Nie wiem.
Nie powiedziała?
-Nie. Wraca, gdy wraca. -Co ona tam robi?
Nie wiem. Coś związanego z jej misją. Oboje je mamy. Dlatego sobie ufamy.
Troje ludzi z misją pod jednym dachem. Ja, ty i Kleo.
Przeznaczenie.
Cześć, mówi Thilo.
Tu Kleo.
Wiesz, co planuję z Dopi i Cianą?
Mam mało czasu. Zachowajcie czujność.
Dlaczego?
CIA mnie ściga. Mogą próbować przekonać moich znajomych,
by mnie wydali. Rozumiesz?
Pewnie.
Na przykład Cianę.
Dlaczego nagle się u nas pojawiła?
Przyszła ze mną.
Czy to przypadek? Czy one istnieją? Bądź ostrożny. Odezwę się.
Pa…
Co powiedziała?
Chciała się tylko przywitać.
Pomarańczowe campari.
Wiedziałaś, że przed zostaniem rewolucjonistą,
Ho Chi Minh pracował w hotelowej kuchni w Londynie?
Naprawdę.
Znasz się.
Zawsze interesowała mnie historia Azji Południowowschodniej.
Dlaczego?
Pociągają mnie ci ludzie, ich jedzenie, wszystko. Wiem,
gdzie w Berlinie dają najlepszą pho bo.
Mówi się pho bo.
Człowiek uczy się całe życie. Jestem Sven.
Już mówiłeś.
Kimberly.
Cześć, Kimberly.
Przepraszam.
Co ci się stało?
Nic takiego. Pies mnie ugryzł.
Jakiś bezpański. Zaatakował kobietę z dzieckiem, więc go zabiłem.
-Bohater. -W końcu ktoś się na mnie poznał.
Co robisz w Belgradzie?
Interesy. Ze znajomą, z którą mnie widziałaś.
Badamy nowe rynki na wschodzie. A ty?
Zatańczymy?
Słucham?
Chcę zatańczyć.
Następna piosenka jest dla zakochanych.
NAJDROŻSZA KLEO TO NASZE PIOSENKI
Cześć, Holger.
Kleo? Wszystko gra?
Zadam ci pytanie. Odpowiesz tak lub nie.
Czy CIA kazało ci mnie śledzić?
-Co? -Tak czy nie?
Nie. Ja i CIA?
Spytaj o to faceta, który groził mi bronią.
Kto to był?
Jakiś typ z brzydkimi zębami i Ładą. Pytał,
gdzie jesteś. Wyjaśnisz, o co chodzi?
Mogę ci zaufać?
Czy spędziłbym tyle lat… Oczywiście, że możesz. I ja chcę ufać tobie.
Możesz.
To dobrze.
Posłuchaj.
Tęsknię.
Spierdalaj, suko!
Uwe.
Suka zwiała.
-Co? -Kleo, do Belgradu. Jechać za nią?
Już się nią tam zajmą.
-Kto? Jugole? To ważniejsze od spotkania. -Nic nie jest ważniejsze.
Dzwonili z Moskwy. Wieje wiatr odnowy.
Jaki znowu wiatr?
W Moskwie miał miejsce pucz. Towarzysz Żukow przejął KGB.
Dopilnuje, by wycofano się z rewolucyjnych pomysłów
Gorbaczowa. Powrócą do starych,
komunistycznych struktur i wycofają
się z tej zachodniej aberracji.
Brzmi nieźle.
Ale co to ma wspólnego ze spotkaniem?
Skarbie,
Żukow wczoraj się skontaktował. Jesteśmy mu potrzebni.
Mówi ci coś „operacja Ludsch"?
Ludsch?
Towarzysz Rossbach?
Mój instruktor z projektu „Else"?
On.
Będzie dowodził operacją.
Zdrowie.
CIA…
CIA, tajne służby…
C, trzecia litera. I, dziewiąta. A, pierwsza.
Jeden dodać trzy dodać dziewięć. 13. Suma cyfr,
cztery. Jeden, dwa, trzy, cztery.
Quattour. Cztery. Saxum, Block. Cztery bloki. Blok wschodni. Tajne służby.
Blok wschodni. Blok południowy. Blok zachodni. Północ… Ameryka. CIA,
Ameryka Północna. Kurwa!
Co robisz?
Imię piszesz przez C czy K?
Co?
Przez C czy K?
Przez C, a co?
Kurwa.
Dlaczego dopiero teraz? Powinnaś od razu to zgłosić.
Nasi ludzie w Belgradzie mogli się nią zająć.
Przepraszam.
To za mało. Mieliśmy umowę. Ty składasz raporty, policja zapomina o prochach. Co
-zaś się tyczy tej parady… -Ona nie ma z tym nic wspólnego.
Dopilnuj, żeby się odbyła.
Słucham?
Jeśli młodzi będą tańczyć i ćpać,
nie przeszkodzą nam w stworzeniu nowego porządku świata po zimnej wojnie.
A teraz módl się, żeby Kleo wróciła żywa.
Mam walizkę.
Co?
-Znalazłem walizkę! -Gdzie była?
W pokoju podejrzanej. Robię to, co konieczne dla misji.
Właśnie widzę.
Czekaj. Znaleźliśmy ją razem. W tym przypadku bardziej ja, ale…
Tym razem zadecydujemy wspólnie. Zgoda?
Tak.
I dobrze.
Świetnie.
Nie…
-Doskonałe śledztwo. -Ale to ta walizka. Spójrz
na nią. Na 100%. Powąchaj.
Ona jest jakaś dziwna. Od początku czułem, że z Kimberly coś jest nie tak. Chwila!
Kim-bear-ly! Czyli Miś!
Kimberly to agent Miś. Nikt by tego nie wymyślił!
Zamknąłem ją w pokoju.
Ale umowa obowiązuje. Żadnych trupów, chyba że to absolutnie konieczne.
Musisz mi to obiecać…
Jedna strzelanina tygodniowo mi wystarczy…
Jeśli masz rację, ma sporo na sumieniu. Jeśli się mylisz, nic się nie
-stanie. -Ale i tak najpierw to obgadajmy.
Gdzie akta?
-Które? -Pakt Reagan-Honecker.
Pierwsze słyszę. Sven, o co chodzi?
Nie jestem tym, za kogo mnie wzięłaś.
Agentko Miś, gdzie są akta?
Kurde…
Sven, bierz broń.
Wystarczy! Przestańcie!
Nie czas na to, ale miałem rację.
Tędy nie wolno.
-Ty tam, ja tam. -Co?
Kimberly!
Chcę tylko pogadać!
Możemy mieć wspólny cel.
-Gdzie są akta? -Nie wiem, o czym mówisz.
Gdzie ten jebany pakt?
Nie wiem.
Kleo!
Trzymaj ją!
Ciągnij!
-Gdzie dokumenty? -Później. Wciągaj ją!
-Powiedz, a cię wciągnę. -Dość wygłupów!
Zdrajca!
Dobra.
-Trzy, dwa… -Przestań!
Wciągnij ją!
Mają je towarzysze w Berlinie!
Ciągnij!
Którzy towarzysze?
Ci od Ludsch.
A co to?
To po rosyjsku „promień".
Plan operacji stworzony przez Stasi i KGB.
Ustanowienie Sowieckiej Republiki Niemiec.
RFN ma się przyłączyć do NRD i wejść w skład Związku Sowieckiego.
Gdzie trzymają dokumenty?
Zostawiłam je na placu Ernsta-Thälmanna.
W Berlinie?
Tak.
Wiecie już wszystko.
Jeszcze jedno. Kto stoi za Ludsch?
Dobre pytanie. Ale i tak wiecie już za dużo.
Stój!
Nie!
Coś ty zrobiła?!
Ja?
Tak, ty!
Widziałeś, że sama zaczęła.
-Jesteś silniejsza. Mogłaś coś zrobić! -Na przykład?
Pchnąć ją w drugą stronę!
Mówisz tak, bo cię omotała.
Co z tobą?
Rozumiesz, że właśnie kogoś zabiłaś?
Długo tak wytrzymasz? Nie jesteś durnym psem, który wszystkich atakuje.
Jesteś człowiekiem.
I tak się zachowuj.
Proszę.
Drużyna?
Spoko.