Towarzysze. Miło, że zebraliśmy się w końcu,
by ustalić szczegóły antyimperialistycznego
kontruderzenia.
Nasz kolektyw musi skupić się na aktywacji struktur operacji „Ludsch”.
Następnie przeprowadzić ją na terenie Niemiec Zachodnich,
by zapoczątkować ich aneksję do NRD. Nawiązaliśmy już kontakty
z towarzyszami w RFN.
Doskonale.
Towarzyszu Rossbach, wygląda na to, że Amerykanie dogadują się z Gorbaczowem. Za
kilka dni w RFN wejdzie w życie układ o unii monetarnej, co u nas jest już
świętowane. Naprawdę uważacie, że nasz plan ma szansę powodzenia?
Nie będzie żadnej unii. Towarzyszka Minister jest w bezpośrednim kontakcie z
kierownictwem KGB.
Mamy coś, co pozwoli nam wycisnąć z Amerykanów, co tylko chcemy.
Super.
Towarzysze. Niestety, ale będzie z tym raczej poważny problem.
Nic takiego nie mamy. Pakt nie dotarł.
ERNST THÄLMANN CZERWONY FRONT
Obywatele Niemiec Wschodnich i Zachodnich będą mogli bez przeszkód
przekraczać granicę.
To z dzisiaj?
Tak.
To dobrze.
Co?
Pakt chyba nie dotarł na miejsce. Mamy szansę go przechwycić.
Nic tu nie ma. Żadnego Ludsch. Czyżby Kimberly nas okłamała?
Nic?
No to patrz.
Ta kobieta z rowerem? Albo ci dwaj sprzątacze?
A ten facet z lornetką? Czwarty balkon od góry, po lewej.
Kurwa. To wszystko Stasi?
Ochraniają skrytkę.
Jak ty… Dobra jesteś.
Patrz. Chodzi o kosz na śmiecie.
Wrzucił tam coś!
I oznaczył.
Wychodzimy.
Czekaj.
Nie…
Jutta?
Stara kumpela z pracy?
Tak.
Jest częścią Ludsch?
Kryj się.
Jest częścią Ludsch.
I wie, gdzie jest Pakt Reagan-Honecker.
Za nią!
Wedle rozkazu.
Zadowolony?
Ładny pojazd.
Spisaliście się.
Co z nim zrobimy?
Wczoraj potrąciłem kotka. Wiesz, co debil zrobił?
Wstał i udawał, że nic się nie stało.
Wiesz, kto jest równie głupi?
Nie.
Kleo. Też ma dziewięć żyć. Potrzebuję tego,
żeby ją usunąć. Czekam tylko na rozkaz.
Z samej góry.
SALON
„Salon”?
Znasz?
Wpadałyśmy tu z Juttą po pracy.
Jaki plan?
-Wchodzę. -Znowu? Nie możesz wpadać w
potencjalnie niebezpieczne miejsca bez planu i oczekiwać, że
wszystko dobrze się skończy.
Jak inaczej mamy odzyskać te dokumenty?
-Nie wiem. Idę z tobą. -Wtedy Jutta nic mi nie powie.
Dobra. Tylko żadnego strzelania.
Żadnego!
Dobra.
Zadowolony?
Zabieram to, a ty słuchaj. Wchodzisz tylko na hasło: „ajerkoniak”. Jasne?
Ajerkoniak.
Cześć, Jutta.
Kleo. Miło, że przyszłaś.
Piwo i sznaps.
Nic tu się nie zmieniło.
-Teraz mają dwa kije z piwem. -Ale brak chleba ze smalcem.
-Faktycznie. -Smacznego.
Zdrowie, Jutta.
Zdrowie, Kleo.
W Sternradio to były czasy, nie?
Fakt.
Gdybym wiedziała, że donosisz, rozmawiałybyśmy zupełnie inaczej.
Nie przyszłam rozgrzebywać przeszłości. Chodzi o coś innego.
Czyli?
Zawartość koperty.
Której?
Wiem, że bierzesz udział w Ludsch, że tu się spotykacie i że to…
jest twoja zapłata za odbiór paczki przy pomniku.
I że wiesz, gdzie jest pakt Reagan-Honecker.
Lepiej, żebyś już poszła.
Po prostu wyjdź.
Nie bądź głupia.
Dość gadania, towarzyszko Straub.
Dawniej też nie wiedziałaś, kiedy przestać. Zawsze przeginałaś.
Wszyscy znowu tutaj. Proponuję pogadać przy ajerkoniaku.
Ajerkoniak!
-Przepraszam! -Debil!
Cześć!
Miłego wieczoru.
-Możemy to załatwić pokojowo. -Jak?
Powiesz, gdzie jest pakt.
Niech żyje socjalizm.
O nie…
I znowu eskalacja.
Znałaś go?
Rossbach, mój instruktor. Zawsze był kretynem. Ale nie miał zginąć.
On się nie liczy. Próbowałaś załatwić to pokojowo… Jestem z ciebie dumny.
Pobudka.
Kto ma pakt?
-Ten jest naładowany, więc radzę gadać. -Nie mamy go.
To znaczy?
Wszystko szło zgodnie z planem.
Towarzyszka z amerykańskiej ambasady zostawiła torbę z paktem w punkcie.
Ale gdy tam podeszłam, przesyłki już nie było. Zniknęła. Ktoś nas wydymał.
Kto?
Nie wiem. To ściśle tajna operacja. Nikt nie zna całego planu.
Kto go układał? Kto stoi za Ludsch?
Towarzysz generał pułkownik. Twój dziadek.
To był plan Otta. Jego pomysł na wieczność.
Dziadek nie żyje.
Paluszku rybny, co dziś z tobą?
Ciana może nie być moją księżniczką.
To tajna agentka. Z CIA.
Skąd ten pomysł?
Ciana. CIA. Trzy, dziewięć,
jeden. 13. Suma cyfr - cztery. A ta gra? Quattour Saxa. Cztery bloki. Rozumiesz?
Jasne. Ale nie sądzisz, że to trochę naciągane?
Może ma imię na cześć Leonarda Cianciulli. Twórcy mydła z Correggio.
Co?
Włoski seryjny zabójca. Rąbał ofiary i robił z nich mydło. I ciastka.
Ciastka?
Zabójca?
Może Ciana pisze się przez C tylko na Syriuszu
B i ta głupota przez G to tylko twoja wyobraźnia.
-Myślisz? -Pewnie. Widziałem was razem. To
prawdziwa miłość. A przynajmniej tak ją sobie wyobrażam.
Masz rację.
-Czuję to. -Widzisz?
A teraz nauczę cię rolować tulipana.
Tulipana?
Przyznaj. Dobrze znów pracować jak drużyna.
Większość zrobiłaś ty, ale… Jest świetnie.
Nadal nie wiemy, gdzie ten cholerny pakt.
Twoja szklanka jest zawsze w połowie pusta.
-Muszę coś zjeść, umyć się i przespać. -Przygotuję ci spaghetti albo kanapkę
Strammer Max. Choć dla ciebie to pewnie Strammer Marks.
Holger.
Czekałem na ciebie.
Czekał na ciebie.
Jestem Holger.
A gdzie tamci?
Którzy?
-Których to interesuje. -Sven!
Co?
Lepiej już idź.
-Chwileczkę… -Wejdź.
To nie fair. Jesteśmy drużyną. Nie możesz… I wszedł.
Holger.
Co się z tobą dzieje?
Dlaczego pytałaś, czy robię dla CIA?
I dlaczego jakiś facet groził mi bronią i pytał, gdzie jesteś?
Kleo?
Nie poznaję cię.
Chcesz wiedzieć dlaczego?
Bo nie jestem już tą samą Kleo.
To mamy okazję poznać się od nowa.
Cześć, jestem Holger.
Kleo. Była informatorka wywiadu Stasi, sekcja 18. Oddział do zadań specjalnych.
Zabiłam dla Firmy wielu ludzi. Strzelałam, trułam, wysadzałam. Co tylko chcesz.
Siedziałam i zdradzili mnie wszyscy, którym ufałam.
I ostatnim, czego potrzebuję, jest ktoś taki jak ty.
Przez kogo mogą mnie zranić.
Może zaczniemy tam, gdzie skończyliśmy?
Wskoczymy na mój skuter i spędzimy weekend nad rzeką?
Po prostu ruszymy. I zostawimy wszystko za sobą.
Miły pomysł.
Ale nie wypali.
Za dużo się stało. A stawka jest zbyt wysoka.
Przykro mi, Holger. Tak to wygląda.
BLAGOJE POD MOSKWĄ ZSRR
Nikolai…
Mamusiu.
Co u ciebie?
Świetnie. Siadaj!
Herbaty?
Dziękuję.
Czyli w końcu dotarłeś na szczyt?
Jestem z ciebie dumna.
Co cię gryzie?
Ona nie daje mi spokoju.
W Berlinie zginęło kilku naszych.
Ta dziewczynka?
Dawaj to.
Wkrótce tu przyjdzie.
Musisz zrobić wszystko, by ją powstrzymać.
Nie może dostać paktu. Rozumiesz?
Tak.
Mamo.
Długo jeszcze? Muszę się odlać.
Musisz się zamknąć.
Cześć, Uwe.
Kurwa! Nie byliśmy umówieni.
Kleo nie odpuści. Dwóch martwych w Salonie. Towarzyszka Honecker…
Towarzyszka minister.
Dała znać o nowych rozkazach od towarzysza Żukowa w Moskwie.
-Drobna zmiana planów. -Uwe?
Kolejna?
Uwe.
Czego?
Masz coś, czym mógłbym się zasłonić?
Dość ględzenia.
-Co? -Nowy cel.
Serio?
Freddi, idziemy na „Tańczącego z wilkami”?
Cześć.
Musimy pogadać.
Trochę myślałam…
Od dawna nam się nie układa. Ale rodzicami jesteśmy świetnymi.
Mamy cudownego syna. Spisujemy się.
Nie…
Ty…
Ty się spisujesz. Ja jestem kiepskim ojcem. I przepraszam.
Widzisz… Coś wybuchło w moim życiu i mam na tym punkcie obsesję. Kleo…
Po prostu jej to powiedz.
Co? Komu?
Kleo. Że ją kochasz.
Bardzo mi przykro, że tak to wszystko wyszło…
Przepraszam.
Powodzenia.
Mogę?
Pewnie.
Holger jeszcze tutaj?
Nie.
Fajnie. Mogę wejść?
Tak.
Dzięki.
Znowu skądś wyleciałeś?
Tak. Ale przyniosłem piwo.
Zaczekaj.
Chcę ci coś powiedzieć.
Nawet nie wiem… Czy mogę… Zmagam się z myślami i liczę…
-Z drugiej strony… -Czego chcesz?
Powiedzieć ci…
Czy mogę…
Przespać się na sofie?
Tak.
Dlaczego…
Patrz. Tulipan.
Dla ciebie.
Super.
Wiesz, o czym przez chwilę myślałem?
-Nie. -Że jesteś z CIA. Dobre, nie?
Dzień dobry.
Cześć. Przywiozłaś mi coś z Jugosławii?
Zapomniałam.
Co to?
Nic.
Gdy całujesz, jak pociskiem kłujesz…
Co to ma być?
-Wiersz. -Jaki?
Dla towarzyszki Jutty.
Te twoje uczucia zaczynają mnie wkurzać.
Mike…
Co to jest?
Stało przed marketem.
I sobie wzięliśmy.
Super, nie?
Cholera.
-Wstawaj. -Noga mi zdrętwiała.
Ale już!
Zjecie śniadanie? Jajka na twardo czy miękko?
Na miękko.
Oboje tak powiedzieliśmy. Huśtamy się w kosmicznej harmonii.
Szlag.
Cholera jasna!
Dzień dobry, Kleo.
Piotr.
Dobrze cię widzieć.
Wiesz, o co chodzi?
Miałaś rację.
Wiem.
Uwe ma Svena.
Świnia.
Zastawili pułapkę w elektrowni. Na ciebie.
Dziękuję, towarzyszu.
Ciocia Margot bierze udział w Ludsch.
Kleo!
A forsa?
Następnym razem.
Porwali Svena.
Gdzie jest Rose Carmichael?
-Kto? -Twoja współpracowniczka albo szefowa.
-Jesteś z CIA. -Też tak myślałem, ale nie jest.
Właśnie.
Uważaj. Jest zabójczynią.
Więc?
Dobra. Miałam was obserwować.
Jesteś z CIA?
-To była tylko jedna misja… -Wiedziałaś?
Ostrzegałam cię.
Fakt.
Gdzie jest Rose Carmichael?
W Hotelu Tegel.
Przebiorę się i jedziemy.
Thilo, przepraszam. Zmusili mnie.
Co teraz będzie?
Nic. Jak można ciągnąć coś, co nie istnieje?
Jeśli nie jesteś sobą, nie ma też nas. Jesteś tylko ty i ja.
-To była tylko misja… -Powinnaś już iść.
Też miałeś iść. W ten sposób znów będziemy razem.
Racja. Nie pomyślałem.
Pójdę sam.
Dawaj łapy.
Po co te zegary?
Różne strefy czasowe.
Czy ty potrafisz cokolwiek zrobić normalnie?
Trochę to zagmatwane.
Co teraz?
Czekamy na dziewczynę. I się zobaczy.
Pozer.
Kleo Straub.
Co za niespodzianka.
Potrzebuję twojej pomocy.
Pewnie!
Ludsch porwali Svena.
Też mi nowina.
Czyli mają tam podwójnego agenta?
Wiesz, że to pułapka na ciebie?
Dlatego potrzebuję twojej pomocy. Sama tam nie pójdę.
Masz jego.
Obawiam się, że to za mało.
Powiedzmy, że pomogę. Co będę z tego mieć?
Będę ci wisieć przysługę?
Szczęściara ze mnie.
Nie.
Dobra.
Powodzenia.
Thilo. Potrzebuję cię. Ale to może być niebezpieczne.
Moje życie straciło sens. Jeśli umrę, nic się nie stanie.
Dobra. Prowadzisz.
Jedzie.
Ty sterujesz dźwigiem, ja ją odstrzelę.
To nie ona.
Znowu ten jej kretyn.
Coś kombinuje.
-Tam jest. Suka myśli, że nas zmyli. -Co robimy?
Chodź tu.
Na ziemię. Już.
Kładź się. Głową do mnie.
Tak?
Głowa w dół.
Cześć. Zawsze się na to nabierasz. Rzuć broń.
Idź.
Szybki marsz.
Kleo, wszystko gra?
-Uwe. -Rzuć broń.
Nie rzucaj.
-Ale… -Strzelaj. To rozkaz.
Dobra.
-Czekaj. -Zaczynam mieć ciebie dość!
Nie mogę. Jesteśmy przyjaciółmi.
Przyjaciele.
Idź.
Gdzie Sven?
Tam.
Thilo, do mnie.
Podnieś i miej ich na oku.
Już.
Zrobią coś głupiego, pociągasz za spust. Jasne?
Tak.
Na pewno?
Suka.
Nie ruszaj się, bo strzelam. Jak powiedziała.
Gdy chciałem poderżnąć ci gardło, to nie było nic osobistego.
Już zapomniałem.
Służyłeś w woju?
Odmówiłem.
Widać. Bo źle to trzymasz.
Powód odmowy? Religia?
Egzystencjalizm.
-Co? -Sartre.
Pierwsze słyszę.
„Człowiek rzucony w świat”. Nasze wybory, odpowiedzialność…
Nie kojarzę.
Musisz przeczytać. Sartre'a.
Czy twój Sartre wie, co się stanie, gdy teraz strzelisz?
Super.
Gdzie reszta?
Puściłem ich.
Dlaczego?
Zjebałem ci misję, ale przypomniałem sobie Sartre'a.
Wiesz, co by się stało, gdybym strzelił? Rozwaliłbym mu brzuch.
A broń?
Do cholery.
Trzeba jechać. Daj kluczyk.
A Sven?
Zniknął. To się nie dzieje!
Do cholery!
Zawsze gotowi, towarzyszko.
Latamy.
Do cholery!
Spokojnie. Umarli stają się częścią świata.
Nie umrzemy. Cholera.