Mea.
Podes volver á mesa?
Podes compartir con nós como te fan sentir as palabras de Kal?
Acábame de dicir sen inmutarse que eu son a razón pola que tiña outra.
Non tiña outra.
Entón...
estabas alí sentado,
nunha cafetería, colléndolle a man.
A ver, xa che dixen que Jenna é unha amiga da infancia.
Unha amiga coa que tes tanta confianza como para collela da man.
Correcto?
Non vaias de avogada.
A súa resposta ás preguntas difíciles.
Non, perdón. Eu non son unha testemuña no estrado. Son o teu home.
E sábeo Jenna?
Ou, aínda mellor, sábeo túa nai?
É a nai.
Mira, perdoa. Sei que quedan 20 minutos, pero é o aniversario de miña nai.
E dálles moita importancia.
E ás ceas dos domingos.
Perdón, pero temos que marchar.
- Non. - Mea.
Eu quedo a acabar a sesión. Vai ti.
- Mea, veña... - Vaite, Kal.
Perdón.
Ei, mamá?
Si, vou de camiño. Si.
Iso pasa moito?
Ela ten máis importancia neste matrimonio que ningunha outra cousa.
El séntese culpable porque ela ten cáncer.
Quedou sen traballo hai oito meses
e suplícame que non llo conte ao irmán
nin á miña amiga, que tamén é a miña cuñada.
Sei que moitos homes lle queren moito á nai,
pero este nivel de devoción é...
Eu nunca vin tal cousa.
Grazas.
Perdón.
Maddy!
Mea, ola!
Coñeces a Zyair Malloy? Ven, que vos presento.
- Non fai falta. - Mea, leva anos vindo aquí.
É moi bo rapaz, pero necesita un bo avogado.
En Chicago, saímos de debaixo das pedras.
Pero eu coñézote a ti.
Teu cuñado é o asistente do fiscal do distrito
e fixeches aquilo polo meu Vinny.
Non podes falar con el? Pódolle dicir que te chame ao bufete?
Claro. Cunha condición.
Mándame a bebida máis forte que teñas. Teño que lidar coa miña sogra.
Como te entendo.
- Iso está feito. - Vale.
Por aquí.
Dáme o abrigo.
Mirade! A súa maxestade a raíña chegou por fin!
Tranquilo, fillo. A túa segunda muller será puntual.
Que? Non hai felicitación para a vella?
Parabéns.
Grazas. Non está mal para os 60, non?
Quéroche presentar alguén.
Esta é Jenna, unha moza marabillosa.
Ola.
Así lle gustaba tanto ao meu fillo.
Oxalá fose ela a miña nora.
Agora que chegou a raíña, imos sacar a cea.
Teño os sitios asignados.
Jenna, ti senta aquí.
E, Mea, seguro que non che importa.
Charlise e ti quereredes falar. Senta alí.
Parabéns, mamá.
Grazas, fillo.
É de Mea e meu.
Ves, Jenna, como é un encanto? Sempre foi un encanto.
Non lles vai moi ben.
Que? É broma. Xa sabes que é un bo partido.
Tiñas que deixar quedar mal o teu irmán máis vello, non?
Veña. Agora, abre o noso.
Estás ben?
Contra. Eu que fixen para merecer terte como amiga?
Xa sabes que é mutuo.
Metémonos as dúas nunha boa coas nosas relacións.
Xa.
Sempre pedira un home que quixese a súa nai.
Iso abofé que o conseguimos.
Coidado co que pides.
Imos pasalo ben, si?
Está borracha e non tarda nada en caer redonda. Está a cargar o carro.
E cando non o carga?
Perdín algo por aí?
Só comentabamos o bonito que é todo isto polo teu aniversario.
Seguriño.
Onde me vai a copa?
Non sei por que hai tanto paparazzi aquí fóra.
Zyair Malloy está dentro.
O que?
Díxenche que á miña muller lle pareceu boa idea
comprar dous cadros del?
Eu quérome desfacer deles. É que non queda outra.
Vou levar a acusación.
Hai un conflito claro.
O que lle fixo a esa muller foi... horrible.
O fillo de puta.
- Ti non quererás comprar un cadro. - Nós non.
Non, xa nos chegou de comprar cousas caras por hoxe.
Grazas, Maddy!
Veña, mamá.
Iso, leva a vella para a casiña.
Oxalá vivises máis cerca.
Xa sei, mamá.
Podiámonos mudar á cidade.
Sabes que a Ray lle encanta o campo.
- Quérovos, meus nenos. - Eu tamén.
Jenna, dálle un abrazo.
Boa noite.
Adeus, Mea.
Quérote. Ven aquí.
Vémonos no Rumble.
Si. Teño gana de mallar en algo.
Veña.
Grazas.
Contra, por que non vai o Bluetooth?
Tiña que pillar o teléfono como fai na furgoneta ou...
Tiña que activarse ao entrar no...
no coche.
Grazas. Sei que te cabreou o do reloxo.
E sabía que dirías que non, pero é miña nai.
Canto custou?
Vendín o piano.
Veña, ho! Se xa nunca o tocas!
Deixáchelo hai anos e estaba alí collendo po.
E ademais era meu.
Así que "teu" e "meu". Nesas estamos?
Non quero discutir.
Xa che comprarei outro piano, Mea.
Fíxoo todo por Ray e por min e agora está morrendo.
Invitou túa nai a Jenna?
Eu só quero alegrarlle os días que lle quedan.
Jenna tanto me dá.
Non a quero para nada.
Non é ti.
Ninguén é ti.
Bos días.
E esa mirada?
- Tes a Zyair Malloy no despacho. - O que? Por que?
Quedaban todos mirando e mandeino para alí.
Tiña que chamar.
- Aprazo o das dez, mándoos marchar...? - Non, non tardo.
Bos días.
Señor Malloy?
Son Mea Harper.
Zyair.
Maddy dixérame que ía chamar.
A policía fixo dúas redadas no meu loft esta mañá
e danáronme intencionadamente dous encargos.
Ten que ser ilegal.
Café?
Non. Ponme tolo da cabeza.
Non... literalmente.
Eu non matei a miña moza.
Isto é a miña vida e estanme intentando afundir.
Quen?
O miñaxoia do fiscal do distrito.
Non me pode ver.
E iso por que?
Non o sei.
Represéntasme? Maddy di que es a mellor.
Se el di que tes que ser ti, tes que ser ti.
Hai conflito de intereses.
O fiscal asignoulle o caso ao seu asistente,
que é o meu cuñado.
Cuñado.
E dou por suposto que queres o teu home. Si?
Imaxina que o teu home desaparecese e todo o mundo che botase a culpa.
É unha tolería. E está por todas as partes.
Vasme axudar?
Señor Malloy...
Zyair. Por favor.
Non adoito tomar decisións baseándome no que é popular
- nin nos titulares. - Ben.
Porque son todo mentiras.
- Temos unha tarifa anticipada de sete... - Tanto dá.
Mire, voulle botar un ollo ao que ten a acusación e dígolle algo.
Hoxe?
Avísoo en canto poida.
Desbloquéao. Apunta o meu número.
Pódeo deixar na recepción ao saír.
Grazas.
Perdón por aparecer así.
BOXEO, CLUB DE FITNESS
Mi madriña!
A clase foi durísima, pero ti non suaches nada.
Vai frío!
Xa, pero normalmente saes cunhas gotiñas na fronte.
Oi, non penso dicir máis nada.
Falando de frío...
- A ver... - Non o fagas.
Ola. Levo un de chocolate.
Xa te sentes mellor?
Odiamos a Malloy.
Metédeo no caldeiro.
Maniféstanse fronte ao edificio todos os días
e esa muller négase a quitar os seus cadros.
Que quede entre nós: Ray está encantado.
Veume ver.
- Quen? - Zyair.
Quere que o represente.
O que?
Non o fagas.
Charlise, dedícome a isto.
Prométeme que non o farás.
Estouno pensando.
Matouna el.
Que vaia para o inferno.
Ei.
Que susto me deches.
Kal.
- Que...? - Estaba con iso.
- Non o podes representar. - Kal, dáme o expediente.
Dáme igual. Dixen que non.
A miña muller non sairá na prensa defendendo ese asasino.
Defendo asasinos seguido. Son "avogada defensora".
Contra meu irmán, non.
Vai ser que non.
A ver...
Que...?
Escolle un.
Dime cal vas pagar
e logo dime o que non me deixas facer.
- Mea, mira... - A hipoteca?
O coche? O tratamento de túa nai?
Porque Deus nos libre de que tivese seguro de saúde!
Isto vai da miña nai moribunda?
Mandámoslle a teu irmán cheques para ela cada mes.
E non queres que lles diga que quedaches sen traballo?
Veña, dío.
Claro que o digo. Se non foses traballar colocado
e cheirando a alcol que tiraba para atrás, non estariamos nesta situación!
Queda moi ben nun anestesista.
Kal,
adicto á súa propia merda.
E agora aquí estou eu, intentando mantelo todo en pé.
Con este caso, vou gañar dabondo para pasar os próximos meses.
Así que non me digas o que vou facer e o que non.
- Mea... - Escolle un.
Señor Malloy, son Mea Harper.
Ola.
Por favor, Zyair.
Gustaríame velo mañá no meu bufete, se é posible.
Teño unhas preguntas antes de darlle unha resposta.
Vale. Terei que esquivar os paparazzi. Séguenme a todas as partes.
Mellor vou eu onda vostede.
É o ascensor da dereita. A porta atáscase algo.
Desculpa. Un...
Un momentiño.
Que ves?
Primeira palabra.
Nostalxia.
Mea... é... nostalxia.
Hai auga e alcol na barra.
Dá unha volta, se queres.
Virache ben botar un ollo, xa que é... a suposta escena dun crime.
É a miña obra nova.
Titúlase Vive nas notas.
Podes tocar de verdade se sentas aí.
Tocas?
Non.
Diche algo?
Como non me vai dicir?
E que che di?
Pois está preguntando...
se empezamos.
Por favor.
A acusación ten algo irrefutable. Necesito saber que ten que dicir.
Como artista,
sei que é moi detallista, así que non deixe nada fóra.
O que pensa que non ten importancia
pode ser o que máis necesito saber.
Portofino.
Coñecémonos en Italia.
Un sitio precioso,
moi romántico.
Eu estaba alí de vacacións, desexando atopar inspiración.
Coñecín unha...
deusa mexicana
nun restaurante pequeno.
Era a miña camareira.
Pasei alí dez días. Conectamos enseguida.
Era...
Si.
Hai un álbum de fotos.
Era a raíña dos selfies.
Facía fotos seguido.
Está todo documentado, día a día.
Vin no intercambio de probas que a policía ten os seus dispositivos.
E isto non o levaron?
Mira, o único que che podo dicir
é que fomos inseparables seis meses.
E... un día, fun a unha exposición e, cando volvín, ela marchara.
Viu estas fotos?
Había tanto sangue
que se filtrou ao piso do veciño de abaixo.
O grupo sanguíneo e o ADN
coinciden cos da súa moza.
Estes fragmentos de cranio atopáronse nun dos seus cadros.
O cranio dela,
o seu pelo,
o seu ADN.
E ese cadro estaría colgado...
Estaría colgado...
aí.
E o sangue estaría máis ou menos...
aquí.
Quéreme explicar como pasou iso?
Non o sei.
O cadro desta foto é a proba documental B da acusación.
Pódeme dicir como se titula ese cadro?
O que ten os fragmentos de cranio.
Hydie era...
moi chanceira.
A ti pedinche un título para ese e a ela pedinllo para este.
E púxolle Mala pécora.
A min non me gustou, pero botamos unhas risas e...
quedoulle. Eu só quería compracela.
E os restos do cranio?
Por que...? Para con iso. Por que o dis seguido?
A acusación vaino dicir. Moitas veces.
- Como cre que pasou? - Non...
Non o sei, Mea!
Ti que...?
Isto non ten puto xeito.
Vaime matar. Por favor, teño que fuxir del.
Se che chega isto, é que o fixo.
Matoume.
Non o vira?
Iso non é real.
- Por que ía gravalo? - Non o sei.
E o seguro de vida de tres millóns?
Eu non sei nada de seguro de vida ningún.
Eu non cobrei nada dela. Non sei...
Eu non a matei, Mea.
Non lle vou mentir.
Isto vaise facer costa arriba.
Se acepto defendelo, pídolle unha cousa.
Nunca...
Míreme!
Míreme.
Nunca...
me minta.
Tenmo que contar todo,
por moi incómodo ou insignificante que lle pareza.
Claro.
Vasme defender?
Cariño, tes que traer algo máis que comida para levar a esta casa.
Mira como está a adelgazar o meu neno.
Non sabía que iamos ter compañía.
Non comes nada.
Un insulto á cociñeira.
Mea, veña. Miña nai veu ao saír da quimio.
Grazas.
A comida é fantástica. Agradézocho.
Por que soa a que hai un "pero"?
A ver, en todos os anos que levamos casados,
nunca fixerades isto.
Pareceume boa idea facer unha cea familiar.
Estabamos libres.
A mamá apeteceulle.
Teño noticias que contarvos.
Preséntome a alcalde.
Que ben.
E vai gañar.
Seguro.
E que?
Ti que novas tes?
Pois non moita cousa.
O de sempre.
Algún cliente novo?
Pois resulta...
que estou valorando representar a Zyair Malloy.
Non estás, non.
Como dis?
Teu cuñado vai gañar ese caso.
Vai basear a campaña na loita contra a delincuencia.
Cóntalles, fillo.
A delincuencia aquí é terrible
e vouno usar a el como estandarte.
Se a miña cuñada o defende,
en fin...
ves o dilema, non, Mea?
Viches as probas?
Ímolo afundir.
Se o representas,
tería que recusarme por sermos familiares e...
vaia, non estou disposto a facelo.
Así que non o vas representar.
Pois aínda non tomara unha decisión.
Tomaches tal.
Tomámola nós.
Es parte da familia e nós temos voz e voto.
Así que...
non o vas representar.
Non estaba segura de se representalo.
Pero agora...
teño a resposta.
Fantástico.
Queres máis cordeiro?
Síntoo moito.
O que?
Chamou Kal e contoulle a Ray que ías representar a Zyair.
A nai e el subían polas paredes.
Intentei calmalos e...
díxenlles que só o estabas pensando.
E por que?
Íano acabar sabendo
e xa sabes como se pon a cousa aquí cando se cabrean.
E está enferma, así que eu...
pois...
Síntoo, Mea.
Non pasa nada. Chámote despois.
- Pareceuche mal. - Non.
Que non. Chámote despois.
Seguro?
Si. Teño unha cita.
Vale. Logo chámame.
Si, chámote.
- Bo día. - Bo día.
- Madrugaches. - Si, necesito todo
o do Estado de Massachusetts contra Brown e Wilson contra Novo México.
Póñome agora.
- Jimmy tiña que estar a chegar. - Está aí fóra.
Pois mándao pasar.
E búscame o xuíz do caso de Zyair Malloy.
Pide unha reunión a porta pechada coa acusación
para falar dun conflito familiar.
Vas representar a Zyair Malloy?
Vou, si.
Grazas.
- Ola. - Ola.
Moi ben te vexo!
Que tal estás? Ben?
- Si. - Si? Estás ben?
Alégrome de verte. Grazas por vir.
Claro. Noteicho na voz polo teléfono.
Que foi, logo?
Necesítote. Necesito a túa axuda.
Vale.
Imos dar un paseo? Necesito aire.
- Si. - Moi ben.
A ver, que fixo Kal desta vez? Teño que seguilo outra vez?
Non.
- Estades arranxando as cousas? - Só estaban na cafetería.
Xa sei. E, se houbese algo máis, habíao descubrir.
Xa. Contáchesme o das drogas antes de que o botasen do traballo.
Esa custoume, pero non quería que seguises sen saber nada.
Cóntame sempre todo, Jimmy.
Non hai mellor detective privado ca ti, así que cóntamo todo.
- Non me gusta verte sufrir. - Estar na inopia doe máis.
Vale. Xa sabes como te aprecio. Es coma unha irmá para min.
- Estou ben. - Vale.
E...
como está Kal?
Non fagas iso.
- Que non faga o que? - Coñézote.
Que?
Dimo e punto.
Vale. Vai a rehabilitación e logo volve para a casa.
Sabía que o seguías vixiando.
Si. Segue a mentirlle á familia sobre o de quedar sen traballo?
É algo moi forte, Jimmy.
Xa o sei.
O meu traballo axuda.
Viches o que che mandei?
Si. Xa estou intentando localizar a familia da moza en México.
E?
É raro. Ou ninguén oíu falar deles ou teñen todos medo.
Pasa moito. Hei de ter metadatos dos móbiles dela e del.
Iso é legal?
Sabes as regras: non preguntes e eu cúbroche as costas.
- Perdón. - Nada.
- E a lista de testemuñas da acusación? - Se queres facelo,
eu atópoche o que sexa.
Pero sabes o que?
Non te vexo segura.
E terás a teu cuñado ben cabreado. Co pallaso que é.
Si que é!
- Pero vouno facer. - Valo facer?
Espero que o fagas por instinto e non por cabreo.
Sempre segues o teu instinto, Mea. Non cambies iso.
Non penso.
Entón, cres o tal Zyair?
A ver...
A ver que pasa ao falar con el.
Vale.
- Vale? - Vale.
Isto que é?
Es a única que pode contratar?
Haberá outros, pero el quere o meu bufete, señoría.
E, como ben sabe, o acusado ten dereito a escoller avogado.
Por suposto que o sei.
Ray, ti non queres...?
Preferiría non recusarme, se lle parece ben, señoría.
É a túa cuñada.
Ela sabía que ía levar eu a acusación.
E creo que aceptou o caso aposta, só para ir contra meu irmán,
que o fixo todo por ela.
Está ben claro que esta animosidade non vos vai deixar aliarvos,
así que... creo que o vou permitir.
Se vexo algún comportamento pouco apropiado,
informarei a avogacía.
Grazas, señoría.
E nunca che dixo onde vivían os pais en México?
Iamos ir de visita en canto eu tivese un descanso,
pero...
non deu tempo.
E por que lle mandou ese vídeo á irmá dicindo esas cousas de ti?
Nin sabía que tivese unha irmá. Non o sei.
Non sabías onde vivían os pais nin que tiña unha irmá...
Eu non lle fixen nada.
Algo si que lle farías.
Non?
Sexo. Non?
Era a túa moza.
Non mires para ela, porque está pensando o mesmo.
- Claro que había sexo, meu. - Había. Moi erótico?
Coma coa túa ex? Imos ver o que dixo ela.
A ver... Eu algo lin.
Aquí.
"Gustáballe tirarme do pelo e asfixiarme."
"Cuspirme."
"Gozaba cando eu sufría."
"Era un sádico."
Mira, Mea.
Si. Aí.
"Fondo nunca era fondo abondo para el."
Se non me vía pracer na cara,
facía cousas para que se vise a dor.
Morderme as mamilas ou asfixiarme ata que me desmaiaba."
Iso é a súa versión. Todo iso...
era o dela.
Por que che dá a risa?
Mirade.
Ela era... É que era...
Era así.
Era unha muller insaciable, porque me facía o mesmo a min.
Asfixiábame.
Mordíame, vertíame cera quente na pel. Era un xogo.
A min fíxoseme demasiado e tiven que deixala.
Por iso está cabreada.
- Como? Deixáchela ti? - Deixeina eu.
Segundo ela, deixoute e ti acosábala.
Non.
A verdade é que foi ao contrario.
Meu, moitas mulleres tes atrás de ti, non?
Xa ves. Ás veces, éche así.
Moi ben. Cabrón e arrogante.
Aínda que me gusta.
- Pero que hostia...? - Jimmy...
- Perdón, estaba... - Perdoe.
Deixeina eu.
Non o aceptou.
Quería ir demasiado lonxe, para min era incómodo.
E xa está.
Que era demasiado lonxe?
Esmagarlle a cabeza? Que o cranio acabase no cadro?
- Isto axuda? - Jimmy...
É que está aí sentado, sorrindo todo cheo, e non...
- Facía esas prácticas eróticas con Hydie? - Non, Hydie non era así.
Por iso a quería tanto.
Era...
moito mellor con Hydie.
Nunca lle fixen mal.
Non te colocaches e empezastes con algún xogo sucio...?
- Non. - E igual a cousa...
- Igual descontrolou. - Non.
Só é unha idea. Pode ser?
Non.
Vale.
Vaia.
Acabóuseme o tempo.
Teño que coller un avión a México para mirar de axudarche.
Tes escaleiras? Ese ascensor dá mal corpo.
Vale.
- Estamos en contacto. - Si.
Volvo xa.
Jimmy.
Espera.
A ver.
Ti que cres?
Sabes ler a linguaxe corporal mellor ca os expertos.
Dime que opinas.
Non pestanexaba moito.
As inflexións todas onde tiñan que ir...
Ton de voz normal.
O cabrón está mentindo. Iso é o que creo.
Se non mente, é un psicópata.
Cre a súa propia mentira ata tal punto que ata me enganou a min.
É de tolos, porque...
- Eu creo o mesmo. - Ti cres o mesmo.
Merda.
Chámote desde México?
Vale.
Zyair?
Está baixo fianza.
Non debía facer iso.
Pois entrégame.
A acusación pode solicitar unha proba de drogas en calquera momento.
Quere seguir o xuízo todo desde o cárcere?
Señor Malloy, se o defendo,
acabouse ir de restaurantes caros diante dos paparazzi.
Acabouse saír
a menos que estea morrendo ou intentando chegar a un hospital.
Se lle sacan algunha fotografía,
ten que saír desaliñado e con mal aspecto, como pasando por un inferno.
Isto é un inferno, Mea.
Non entendo por que Hydie ía facer o vídeo ese.
Era a miña muller.
Sinto que é todo un mal soño.
Sinto que...
se me lanzo de cabeza, igual esperto.
Non está soñando.
E morrería.
Por que non volvemos para dentro?
Non me vou suicidar, nena.
Foi moito, Mea.
Eu non son un mullereiro,
poña o que poña alí.
Si.
Encántame o sexo.
E, si, teño...
Teño feito cousas moi fortes.
Pero sen mancar a ninguén.
A min gústame ver pracer na cara da miña muller, non dor.
Pracer.
E ela sábeo.
Por que ía mentir?
Non é a miña ex.
Con ela só fodía por foder.
Mire, xa oín todo o que necesitaba saber.
Se hai algo máis que descubrir, Jimmy é o mellor e vaino atopar.
Vale.
Procure estar tranquilo.
Que tal en México?
México é todo igual.
Digo que como vai a busca.
Non moi ben. Rastrexei o móbil
ata unha torre próxima a onde se enviou o vídeo
e na zona non viven familias. Está todo invadido polos cárteles.
Achegueime ao máximo á cidade onde a policía di que naceu.
Ninguén sabe da tal Hydie. Perdón.
- Cousa rara. - Si, e aínda hai máis.
Non hai partidas de nacemento de ninguén con ese nome, Mea.
E pensar que un estadounidense matou unha moza guapa mexicana
e aquí non se fala da historia...
Algo non cadra.
Dáme un par de días para o informe completo.
Vale.
Si. E teslle que preguntar sobre unha tal Renee Chester Wilson.
Da lista de testemuñas?
Si. Falamos por teléfono. Di que ten moito que contar,
pero non por teléfono, así que quedamos á miña volta.
Moi ben. Vai con coidado. Grazas.
Vale. Intentarase.
Que?
Lembras... a nosa lúa de mel?
Lembras?
Que chovera todos os santos días?
Que ti vestíaste e logo non dabamos saído pola porta?
Ti...
cres que podemos volver a aquilo?
Xa sei que non me podes contestar.
É culpa miña.
Pero prométoche que vou facer todo para que volvamos a aquilo.
Si?
E enténdoo. Sei por que o vas representar.
É todo porque a caguei eu.
E síntoo. De verdade.
Quérote con toda.
Téñome que vestir, Kal.
Si, claro.
Merda.
Quen é Renee Chester Wilson?
Unha persoa moi resentida.
Deitouse con ela?
Si.
Déixaas a todas resentidas?
Igual soa arrogante, pero...
sei o que quero e o que non.
Ás veces, aínda que llelo digo,
cren que me vou namorar para sempre.
É unha testemuña da acusación, así que...
fáleme dela.
É...
dona dunha galería. Ten contactos no mundo da arte.
Coñéceo todo
e a todo o mundo.
Lembro
que lle levei un cadro logo de chamar a todas as portas da cidade.
Todos dixeran que non.
Ela botoume unha mirada...
e dixo que si.
Nin mirou a obra.
Estaba claro o que quería.
Colgou todos os meus cadros e levoume por todo o país.
Axudoume a empezar.
Eu era novo.
Sen un peso, estaba desesperado.
Non a usaba.
Gustábame de verdade.
Pero non tiñamos nada en común.
En canto empecei a arrincar, díxenlle que me mudaba.
Púxose doente.
Queríame controlar.
Non me gustou.
Identifícaste.
Señor Malloy...
Pódesmo contar. A miña vida está nas túas mans.
Quere morrer dunha inxección letal?
Céntrese.
Son a súa avogada,
non son a súa amiga.
Ninguén me devolve as chamadas.
Perdoa. Por onde ía? Perdón.
Eu casei nova
cun home que amaba.
Non foi o conto de fadas que esperaba.
Que ela se ocupase de vostede é...
algo co que en certo modo me sinto identificada.
Creo que chegou por esta noite.
Espera.
Para aí. Non.
Ven aquí.
- Non. - Ven. Ven aquí.
Por favor. Só un minuto.
Por favor. Ven aquí.
Senta. Quéroche ensinar algo.
Senta.
Cerra os ollos.
Cerra.
A cor que che vén ao pensar no teu matrimonio.
Vai ser que non.
Reláxate. Dimo.
Azul.
Cerra.
Así.
Que ves que fai o azul?
Ondas?
Ondas.
Déixao ir só. Pinta a onda.
Así.
Moi ben.
Non quero facer isto.
Confía.
A arte é subxectiva.
Eu creo que é bonito.
Eu creo que chegou por hoxe.
Vou perder o tren.
O tren a onde?
Xa. Custa confiar nun tipo que van xulgar por asasinato.
Vivo en Chesterton.
Ven, lévote eu á estación.
Non.
Pensei que tiña coche.
Teño, pero isto é máis rápido.
Vai ser que non.
Por?
Para empezar,
levo saia.
Pois súbea.
- Non me parece apropiado. - Sempre fas o que é apropiado?
Pois veña, ponte de lado.
- Non me parece seguro. - Sempre fas o que é seguro?
Teño coche. Veña, está aí.
Vamos.
- Vén un coche recollerme agora mesmo. - Acompáñote.
Non, grazas.
Ven, por favor.
Non o cuestiones.
Déixao ir só.
Eu creo que é bonito.
Non quero facer isto.
Non penses.
Cerra os ollos.
É unha marabilla.
- Necesito toda a información. Pode ser? - Estou niso.
Moi ben, para xoves.
- Moi ben. Grazas. - Si, señora.
Xoves. Que sexa xoves. Moi ben, grazas.
Mea.
- Ola. - Ei.
Saíches tan cedo á mañá que non me deu tempo.
É que... Grazas. Teño moito que facer.
Xa. Pero díxenche que o seguirei intentando.
Grazas.
Pois nada, só viña deixar isto e xa...
Mira, estaba pensando...
Ceamos hoxe? Non, despois da terapia.
Vale.
Mea.
Será o teu home.
Zyair.
Non fan falta presentacións.
Mi ma.
- Despacho? - E o de verse no meu loft?
Pareceume mellor idea quedar aquí,
para centrármonos.
Entendo.
Vamos ao despacho, a falar da dona da galería.
Seguíronme os paparazzi ata aquí.
Síntoo.
Non era esa a razón para quedarmos na miña casa?
Pero isto...
é mellor.
Mellor...
para quen?
Quero facelo ben por vostede.
Unha merda.
Como di?
Non quero estar aquí. O sitio é...
para estirados. Tipos de traxe... Aquí non sinto que me poida abrir.
Ven ao meu loft. É moito mellor.
Toma isto en serio?
E ti?
Vémonos no meu loft.
Señor Malloy, en serio vai marchar?
Por certo, vexo que levas vaqueiros.
Vés un día tarde.
Xa non debía vir.
- Quero falar da outra noite. - Sr. Malloy, eu non.
Ben, pois escoita.
Parécesme
incriblemente atractiva.
Excítasme cando te vexo.
Abrázote cando te vexo...
porque me encanta tocarte.
Notar as túas costas nas miñas mans.
O teu recendo.
O teu brillo.
A túa seguridade.
Todo fascinante,
moi atractivo.
"O señor Malloy, o asasino sexual."
"Zyair Malloy, un asasino arrogante."
"Zyair Malloy matou a súa moza para que os seus cadros subisen de valor."
"Malloy, o mullereiro."
"Zyair Malloy fai que as mulleres se namoren del
e logo mátaas."
Podería seguir.
Cres que estou xogando contigo?
Pensas iso de min?
O que importa non é o que pense eu, senón o xurado.
Dígoche que me atraes e ti bótasme toda esa merda na cara?
Necesito outro avogado
porque o teu corpo todo di que te sentes atraída por min,
pero non o admites nin ante ti mesma nin ante min.
Non podo confiar en ti.
Outro avogado.
Se é o que quere...
Pero só digo
que o xuízo é dentro dun mes.
E a calquera avogado lle vai custar poñerse ao día nese tempo.
Admíteo. Parézoche atractivo.
Iso é mentira. Estou aquí para intentar axudarlle.
Mentirme non me axuda, Mea.
A miña vida depende de ti e non admites a verdade.
Señor Malloy, chéirame a marihuana. Cheirábame cando veu ao bufete.
Sei que está colocado
e iso non axuda.
Estando colocado sae a verdade. Igual tiñas que probar.
Si.
Outro avogado.
A onde vai?
Necesito bailar. Vou saír.
- Non o poden ver bailando en público. - Non vou a un sitio público.
Colle todo e vamos. Teño que pechar.
Mea. Dálle.
Fai isto cando non consegue o que quere?
A única que me pode axudar
non me di que se sente atraída por min nin que me cre.
E sei que é así.
Véxote respirar distinto cando te miro, como apartas a mirada cando te miro.
Intentando disimular,
ir de nena maior.
Téñote calada, nena maior.
Non o debían ver saír.
Xa che dixen que non vou saír.
Queres foder?
Teño éxtase.
A ver, mira isto. Vou por ti.
Veña, un contra un.
Vale. Por que corres? Non corras!
Mira isto. Aí tes.
- Ola. - Sábeste agochar.
Onde andas? Pensas que es moi lista.
Pensas que es moi lista. A ver... Veña, ho!
Que inxustiza!
JENNA_MANDA
Vale. Veña, logo. Un contra un, vai.
Es moi lista, ti. Pois vamos. A ver, espera aí.
Vale, vamos.
- Ola, son Mea. - Son Maddy.
Ola.
Ola. Zyair dime que quere outro avogado.
Si.
Díxenlle que sería un grave erro. Por favor, fala con el.
Non quere.
Mea, está morto de medo.
Dixo iso el?
Aí está. El nunca o admitiría ante ninguén.
Non o abandones. Necesítate.
Maddy, teño que colgar.
Maddy díxome que querías verme.
Quero desculparme polo da outra noite.
Sei que isto é duro.
É, si.
Quería empezar por aí.
Zyair, non son unha muller débil que poidas seducir.
Si, no meu matrimonio hai problemas, coma na maioría, pero ímolos arranxar.
E, se me queres despedir, non pasa nada.
Pero non vas atopar ninguén mellor nin ninguén que se preocupe tanto.
Só intentaba poñer límites, nada máis.
Aí hai algo de verdade.
Por que necesitas límites?
Chama mañá se queres que te defenda.
Ola.
Son Carrie.
Vivo ao lado.
Non fai falta que te presentes. Non vai quedar.
Ola.
Estívente chamando.
Un día moi longo.
Que foi?
Nada. Que tes?
Isto é por Kal e a moza esa?
De que falas?
Merda.
Que foi?
Mira o móbil.
Oe, síntoo moito, nena.
Pero están no Winston. Cuarto 714.
Estás aí?
Mea? A ver, escoita, Mea.
Mañá volvo, si? E voute ver, Mea.
Vou dereitiño a verte, si? Ti...
Ei, escoita. Pódesme falar?
Chámote despois.
Por favor, Mea. Respira fondo, si?
Teño o móbil á man.
Para.
Zyair.
Tranquila.
É abstracción.
Ai, carallo.
Ven.
Vinme sempre cunha muller coma ti.
A verdade...
eu sempre me vin con alguén espontáneo,
que me faga o amor como quero que mo fagan,
que deixe a prudencia a un lado.
Alguén coma...
Coma min?
Mágoa non coñecernos antes.
Se cadra non estabas con el.
Nin eu me metía nesta merda.
E onde estariamos?
Namorados, nalgún lugar da República Dominicana.
Nun chalé deses á beira da praia.
Soa perfecto.
Cando me saques desta.
Farei o que poida.
Dime que imos cando me saques desta.
Imos
cando te saque desta.
- Onde hostia estabas? - Chamámoste toda a noite e toda a mañá.
Baixade a voz. Estamos no meu traballo.
Si, traballei ata moi tarde e fun para un hotel.
Por que non chamaches? Mea, isto non me gusta.
A min tampouco, Kal.
- Nadiña. - Baixa a voz...
- Con quen hostia cres que falas? - Mea ten razón.
É o seu traballo. E, agora que sabemos que está ben, podemos marchar.
Vamos para o Winston.
O Winston?
Azalia dixo que se atopaba moi mal, así que a levamos para o Winston.
Así está cerca do hospital, xa que vivimos tan lonxe.
Estabamos alí todos.
En que cuarto?
Agora impórtache.
714.
Veña, Kal, vamos.
Vou agora para o coche.
Tanto me odias que me ignoras?
Contra, Mea! Estouno intentando.
Que é isto?
A ver, estamos indo a terapia. Pensei que estabamos mellor.
Por favor, dime que pasa.
Síntoo.
Que o sentes.
Non tes máis que dicir?
Falamos no meu despacho?
Non, estou ben aquí. De feito...
Non podo con isto.
Kal.
Merda.
Todo o día sen saber de ti.
- Os expedientes do caso. - Mea.
O resto chegarache máis adiante.
Falei con Jason Timsdale. É moi bo.
Falei con el á mañá. Ten un equipo boísimo.
- Para. - Preparado para coller o caso.
Para.
Enténdoo. Sénteste culpable.
Avergonzada. Quéresme evitar.
Enténdoo. Xa o sei.
Non tes por que sentirte así.
Ninguén
o vai saber nunca.
Mira...
Cando nos coñecemos, levantaras un muro. Sabía que me estabas tenteando.
Pero esa muller que sabe agochar os seus sentimentos no lugar de traballo
pódeme representar.
Sei que podes. Podes separar as dúas cousas.
Queres xogar a vida?
Sabendo o que sentes por min?
Ben seguro.
A min o que máis me importa agora mesmo
é o que sinto polo meu home.
- E non podo facer isto. - Mea.
Non o vou facer.
Mea, por favor.
É demasiado tarde. Sabes que te necesito.
Non fagas isto.
Non podo.
Mea!
Mea, e eu que fago?
Non podo crer o que fixen.
É que es humana.
Estaba alí porque está enferma.
Estaban todos alí. Tamén Ray e Charlise.
Eu nunca te xulgaría. Sábelo, non?
Pero xúlgome eu.
Moi parva fun!
- Non debín dicir nada. - Non é culpa túa.
Non te tortures, vale?
Non o podo defender.
- Pero necesito os cartos. - Nada de entrar en pánico.
Pasaches por moito. Ti podes con isto, Mea.
Ti podes. Non perdas isto por un erro meu.
Como vou mirar para el?
Ti podes.
Para un momento, pero ti podes. Está?
Fala coa dona da galería.
Comigo non quere falar, pero, polo que sexa, contigo si.
Se aínda así ves que non podes, déixalo.
Pero telo que intentar. Si?
- Vale. - Está?
- Está. - Moi ben.
Vale.
O sangue dela! As túas paredes!
Malas pécoras! Ide tomar polo saco!
Aí tedes!
GALERÍA EVERVINE
Vas quedar aí de pé ou vas vir sentar aquí?
Queres?
Non, grazas.
Estasme xulgando porque aínda non é mediodía?
Para nada.
En fin...
téñoo ben gañado.
Son Renee Chester Wilson.
Mea Harper.
Sei quen es.
Gústaslle.
Xa estás fodendo con el?
Perdón?
Estás, si.
É bo.
E ten un paquete de tamaño considerable, como a serpe que é.
Quería falar comigo.
Si, corazón. Queríache contar
quen é el.
Mira estas paredes.
Aquí están Basquiat, Warhol,
Jon Moody,
Sam Gilliam,
Mark Bradford
e Derrick Adams.
Nestas paredes non había sitio para el.
Esas lerchas queren que me desfaga dos seus cadros.
Nin de broma.
Algún día vaime facer rica.
Vaia,
máis rica aínda.
Eu axudeille.
E, en canto lle empezou a ir ben,
díxome: "Chao, vella.
Teño o mundo á espera."
Podo...
entender o que se sente cando te traizoan así.
Ti non entendes nada. Non tes nin 50.
Non tes nin idea.
Ben, dito isto...
hai algo máis que queira dicir?
Podo dicir moito, ruliña. Que queres saber?
Foi violento con vostede?
Conque vas ir por aí.
Non entendo.
Se o queres defender por aí, de acordo.
Non, nunca foi violento.
Pero as serpes non actúan así.
Unha serpe nunca é violenta mentres axexa a súa presa.
Cando se lle pon a tiro
é cando se pon violenta de verdade.
Vostede púxoselle a tiro algunha vez?
Non.
Conseguiu o que quería e marchou.
Enfeitizoume.
Díxenlle que estaba enfadada co meu ex
e sentoume diante dun cabalete
e púxome a pintar.
Díxome: "Cerra os ollos e dime que color sentes."
E eu dixen:
"Azul."
E púxome a pintar ondas.
Logo preguntoume:
"Estás enfadada?"
E eu dixen: "Si."
E logo el dixo:
"Pois iso para min é vermello."
E aí me tes a min,
cun lenzo de ondas azuis
e liñas vermellas.
Era un desastre. E sabes que fixo?
Non sei, non.
Rematouno.
E colocouno no dosel, enriba da cama.
E, unha mañá,
mirei para arriba e alí estaba a miña cara.
Impresionante.
Eu era o lenzo
co que xogou ata que o rematou.
Pero hai moitos lenzos.
Moitas... capas, querida.
Que cara che quedou.
- Ola. - Ola.
Estívente chamando.
Estaba por aí.
Sabes que?
Estoume sentindo ben.
E é todo culpa túa.
Había moito que non estaba tan relaxado.
Nena, estás ben?
Mea?
Mea, espera!
MORRE, PUTA FODÍCHESME A VIDA
Non é o que pensas.
Mea, por favor. Déixame que cho explique. Non é o que pensas.
Necesitas outro avogado! Eu déixoo!
Fíxeno polo do vídeo!
Acabouse.
Mea, por favor. É demasiado tarde.
Necesítote, Mea. Ai, Deus...
Así que quitaches o meu cadro, pintaches o de "Morre, puta, fodíchesme a vida"
- e volvíchelo poñer? - Non é o que pensas.
Que queres que faga, Mea?
Que queres que faga?
Mea.
Dálle ao ascensor.
Mea.
Dálle!
O da outra noite...
Dálle ao ascensor.
Só me queda unha carta.
Se falas de contarllo ao meu home, xa llo conto eu.
Vou falar coa acusación, co xuíz Brodan, coa avogacía.
Ese cadro chega para poñerte á sombra!
- Non dicía iso. - Que hostia dicías?
Só que te quero.
Unha merda.
Dálle ao puto ascensor.
Que lle deas ao puto ascensor!
Ei, que foi?
Ola.
Que foi?
Kal.
Ven aquí.
Kal, teño que contarche unha cousa.
Levas unha hora no coche con el. Non llo puideches contar no camiño?
Podemos falar sós?
Non.
O que teñas que dicir podes dicírnolo a todos.
Iso.
Dille onde estiveches aquela noite. Toda a noite.
- Por favor... - Non vai falar contigo.
- Kal. - Eu que dixen?
- Ímonos calmar. - Ti cala a boca.
Ninguén se vai calmar. Eu estou cabreadísima.
Co que leva feito o meu fillo por ti... Ti a comprar traxes caros
e el a facer horas extra para pagalos. É de tolos.
Non o mereces.
Vasme dicir onde estabas?
Dillo.
E sé sincera.
Sincera?
Estamos sendo sinceros?
Quedei sen traballo.
O que?
Estívome mantendo ela a min.
E estoume desintoxicando.
Kal, que dis?
É todo culpa dela. Meteuche demasiada presión.
Non te merece.
Os do xulgado dixéronme que falaches co xuíz e estás fóra do caso
por unha relación pouco apropiada co teu cliente.
Quéresllo contar?
Que significa iso, Mea?
Onde estabas esa noite?
Pasei a noite con Zyair.
Fodiches con el?
Si.
Sabíao!
Hostia!
- Hostia xa! - Ei.
Mellor que marches.
- Estou eu aquí. - Síntoo.
Dixen que marches!
Pónteme fóra dunha vez, puta! Fóra, hostia!
Fóra desta casa!
- Fóra! - Estou aquí.
- Estamos aquí, fillo.
Eu non fixen nada malo, mamá...
Síntoo moito.
Xa o sei.
Charlise.
Entra. Os nenos están a chorar.
Hoxe teremos máis sol. Será unha semana máis cálida do normal.
O fiscal do distrito de Chicago, Ray Harper,
anunciou avances no caso de Zyair Malloy.
Para analizar o caso, está o equipo legal do Canal 10: Judy Walker e Jim Forrester.
Si. Nun xiro sorprendente,
Zyair Malloy chegou a un acordo coa acusación
que lle dará a oportunidade de optar á condicional.
Entón non haberá xuízo nin respostas?
Polo xeral, en acordos coma este, o acusado ten que confesar
e dicir onde está o corpo. Iso é parte deste acordo?
Non. Sorprendentemente, Harper non o solicitou, algo moi chocante.
- A familia da vítima terá algo que dicir. - Si que é raro. Grazas, Brandon.
- Ola. - Ola, estívente chamando.
Xa. Collín un avión.
Para aclarar as ideas.
Oe, falaches con Kal?
Non.
Non quere falar comigo.
Tes que chamalo, Mea.
Por que? Que fixeches?
Estivo indo á terapia.
Déixame darlle tempo. Necesito asumir todo isto.
Vale. Un bico, nena.
Un bico, Jimmy. Grazas. Adeus.
Adeus.
Perdoa.
Dígame.
Hydie.
Es Hydie.
Perdón. Non falar inglés.
Estás viva!
Vas falar comigo!
- Por que me foxes? - Non son quen pensa.
- Sei que es ti. Vas vir á policía comigo! - Non!
Merda!
Ai, Deus!
Merda!
- Son eu. Tiven que cambiar de móbil. - Estás ben?
Está por aí Ray? Pódesmo pasar?
Si, pero non quere falar contigo.
Por favor, dille que se poña.
Quen é?
Mea.
Que queres?
Zyair é inocente.
O que?
Acabo de ver a muller que supostamente matou.
De que falas?
Vina. Traballa no resort onde estou aloxada.
Estou na policía, pero non axudan moito.
Soa todo moi absurdo.
Tes un home inocente no cárcere.
- Voute crer despois do que fixeches? - Non me tes que crer.
Dillo á policía.
Estouche dicindo que non axudan.
Un detective que traballa comigo vén de camiño e, cando aterre,
vai vir atopala.
Onde estás?
Na República Dominicana. Santo Domingo.
Mea.
Isto pinta mal.
Que queres dicir?
Deitácheste con el.
Se queres axudarlle, mando eu un investigador.
Non, vai marchar antes.
E ti que vas facer para detela?
Meto un dos meus homes nun avión xa. Ti...
ven para a casa.
Si? Ven para aquí, á casa.
Está aquí Kal. Mea, estivo preocupadísimo sen ti.
- Non, Ray... - Ven.
- Túa nai non me quere aí. - Falo eu con ela.
Teño que colgar. Vou meter o meu home no avión.
Ti ven á casa.
Vale.
Merda!
- Ti. - Mamá.
Está Kal?
Estaba no centro, pero vén de camiño.
- Contactaches co teu investigador? - Está aterrando.
Ei, non te preocupes.
Ímola atopar, vale?
Vale.
Desculpade, teño que collelo.
Claro, vai.
- Ola. - Ola. Viches a miña mensaxe?
Si. Entón está viva?
Si.
Ti onde estás?
Na casa de meu cuñado.
- Está a nai aí? - Si.
Escoita. Mea, sei que a caguei co de Kal.
Pero agora tes que confiar en min. Quero que mires o correo.
Estás de broma.
Sei que é ilegal, pero tiña que compensarcho.
Si?
Óesme?
- Non podo... - Mea.
Óesme?
Ola... O carallo!
- Mea. - Que?
Axúdasme a chegar ao mesado? A quimio ponme fatal.
Ai...
Creo que o teu móbil xa non funciona.
Perdoa, é que me deixa sen forza ningunha.
Grazas, querida.
Grazas.
- Todo ben? - Si.
Toma. Prepareiche unha copa, Mea.
- Grazas. - Nada.
- Kal xa tiña que estar aquí. - Si.
Chámoo eu. Ti toma iso con calma.
Axúdoche a preparar a comida?
Claro.
Lava ti iso.
Iso non o vas necesitar.
Xa os pico eu.
- Nin a probaches. - Que di o teu secretario?
- Seica o noso investigador a atopou. - Vale, moi ben.
Mañá falamos co xuíz Brodan e...
miramos de sacalo do cárcere.
E se contactamos agora co xuíz?
Non. Veña, Mea, estamos en familia.
Iso, estamos en familia.
Ray, mira o correo.
Veña, mírao.
Mandouche isto Jimmy? O teu detective?
Mamá, non tes cáncer?
Non, fillo.
E dille por que.
Montámolo nós todo.
Eu gañei votos por compaixón.
Non sei como tardaches tanto en descubrilo.
Kal sabe isto?
Levaría un desgusto.
Un brinde pola familia.
Por Charlise,
que decidiu deitarse cun artista desesperado e sen un peso.
Moito o sinto, fillo.
Ray...
Cala a puta boca.
Os meus nenos pórtanse moi ben con vós
e vós enganádelos co mesmo puto tipo?
Non o podo crer!
Pregueille que non casase contigo.
Sei que lle tendiches unha trampa a Zyair.
Eu creo... que debías deixalo estar.
Charlise, vai polos nenos. Vámonos de aquí, si?
Vamos.
Apuñálaa.
Faino.
- Non! Non o vou facer. Non... - Charlise...
- Xa. - Charlise...
- Non. - Veña.
Ti podes.
Char...
Merda. Charlise! Por favor!
Charlise...
Merda!
Deus santo!
Cariño, que estás facendo?
Os fiscais temos boa seguridade.
É vidro a proba de balas.
Tira o puto coitelo.
Cóllelle as chaves!
- Corre! - Non!
Merda!
Axuda! Por favor!
Para!
Por favor!
- Mea! Mea, pero que...? - Axuda!
- Nena... - Temos que marchar!
Espera. De que estás falando?
- Ray está no allo! - O que?
Charlise deitábase con el!
- Nena, mírame. Respira. - Hai que marchar! Non.
- Cálmate e fálame. - Vámonos! Intentou matarme!
Quen intentou matarte? Nena, por favor, fala.
- Respira. - Chama a policía!
Veña, sube ao coche.
Si, 911?
Si, teño unha emerxencia. Necesito a policía.
Xa está.
Si, por favor.
Preguntan que pasou, Mea. Mea, que pasou?
Pregúntolle, pero non contesta.
Pódeme mandar alguén ao 345 da estrada 57?
Si, mande alguén.
Vale, mira, veñen de camiño. Vai ir todo ben.
- Por que vas á casa? - Para esperar pola policía.
- Intentaron matarme! - Mea, por favor!
Si, 911?
Si.
Si, de acordo. Si.
- Descubriu todo. - Xa.
Necesito que a traias de volta.
Xa. Tráea de volta.
Non me mires así.
Miña nai díxome que o ías facer.
Non pensei que te foses namorar del coma Charlise.
Moi parvas sodes as dúas.
Ray dicíame que eu nunca ía ser abondo. Que debía mallar en ti para terte a raia.
Eu dixen que non,
que quería intentalo polas boas.
Moita razón tiña miña nai.
Contigo iso non ía valer.
Por que?
Porque es débil?
Que hostia dixeches?
Por iso estiven con el.
Un home
con cartos e éxito.
Non é nada.
Se ti soubeses...
Si. Mira para min.
Ves? Iso foi decisión miña. Viches?
Que fas?
Solta!
Deus santo! Está ben?
Señora, está ben?
Debbie, infórmannos de que o fiscal Raymond Harper foi arrestado
por encubrir probas dun delito, entre outros cargos.
Tamén nos informan de que todo isto ten relación co caso de Zyair Malloy.
O fiscal xeral do Estado declarou
que están investigando este caso e algúns outros.
E as nosas fontes revelan
que todas as probas presentadas ante o fiscal do Estado,
por medio dun correo anónimo,
dan detalles sobre a natureza dos presuntos delitos.
Informarán o público nunha rolda de prensa e, desde logo, Canal 7 estará presente.
Que se sente ao ser libre?
Está enfadado coa acusación?
Por favor, mire para aquí!
Está... está enfadado coa acusación?
- Que se sente ao ser libre? - Sen tempo non era.
- Está enfadado coa acusación? - Si, cos sistemas que permiten isto.
A quen lle daría as grazas?
A Mea Harper. Seica se soubo a verdade grazas a ela.
Quen ten un primeiro plano?
Agradézocho moito, Mea.
Si.
MOITAS GRAZAS!
DÉIXAME VERTE PRONTO. POR FAVOR.
Subtítulos: Ana M. Fernández Fernández