ISANG ORIHINAL NA SERYE MULA SA NETFLIX
Anumang pagkakatulad sa pangalan, historya ay nagkataon lamang at hindi sinasadya.
Nang umalis ako sa Miami,
ilang daang tonelada na ng cocaine ang ginagawa ng mga Amerikano.
Para matugunan ang pangangailangan, dinagdagan ng narcos ang operasyon nila.
-Heto, honey. -Salamat.
Hey, 'yon ba ang Bahamas?
Oo.
Ang ganda.
Marami silang pinalilipad na eroplano
kaya kinailangang magpakarga ng gasolina sa gitna ng Colombia at Miami.
Bumili si Carlos Lehder ng isla sa Bahamas
bilang lugar sa palitan ng droga at pera.
Nagkataong isa pala 'yong magandang lugar para sa kasiyahan.
Isa 'yong makabagong Sodom at Gomorrah na may tatlong bagay na gusto ni Carlos.
Sex, drugs, at Nazi sympathizers.
Bumaba tayo lahat!
Ang problema ay 'di ang pangangailangan kung 'di ang supply.
Dapat nasa Amazon na tayo ngayon.
Mula sa taas na 10,000 feet, Ang Columbia ay isang paraiso.
Pero iba na sa lupa.
Gumawa si Pablo at mga kasosyo niya ng malaking laboratoryo na parang siyudad.
Mula sa dahon, paste hanggang pulbos, 10,000 kilo kada linggo ang nagagawa nila.
Sa 50,000 isang kilo, limang bilyong dolyar 'yon kada taon.
'Di naglalaro ang mga 'to.
Nagdala ng mga kimiko ang pinsan ni Pablo, si Gustavo, mula Germany para sa cocaine.
Inilalagay nila iyon sa alak, sa kape, at ang nakakatawa...
ibinalik nila 'yon sa Coca-Cola.
Suki?
Ayos ba?
'Di na itinatago ang cocaine sa mga produkto.
Mas mabenta 'to kaysa sa orihinal.
'Yon ang produkto.
Oras na para kunin ang pera ni Pablo...
May sarili pang mga aso ang narcos.
Pumusta si Gacha kay Pablo na 'di maloloko ang aso niya kahit ng German scientist.
Maghanap kayo.
Anong nangyayari?
Tingnan mo 'yon.
'Di tumigil 'yong pinagmamalaki mong aso.
Walang coke sa bangkang 'yon.
Halika.
Nakahalo 'yon sa fiberglass na katawan ng barko.
Ibigay mo sa'kin ang pera.
Mukhang natutuwa ka rito sa aso.
-Sandali lang. -Marquesa, mahal ko.
Ayos lang, ayos lang.
-Nababaliw ka na ba? -Ano?
Yung aso ko.
Punyeta.
Anong nangyari? Gusto mong malaman? Tingnan mo.
Pablo?
-Pablo, may malaki tayong problema. -Punyetang pumatay.
-Pinatay niya 'to. -Wala akong pakialam.
'Pag 'di natin naayos 'to, patay tayong lahat. Halika na.
-Halika na, pare. -Punyeta.
Tingnan natin.
Ito ang problema?
Binabantayan tayo ng mga tao, Pablo.
Nagtataka sila kung paano nagkaroon bigla ng pera ang mga negosyanteng gaya natin.
Gustavo, kapatid...
itago mo na lang ang pera.
Pagmukhain mong legal. Ganon lang ka-simple.
'Di ba ganon ang ginawa ni Al Capone?
-Al Capone? -Al Capone.
Tanga ka, Pablo.
-'Di magandang halimbawa si Al Capone. -Bakit?
Dahil walang ganito karaming pera si Al Capone.
Masyado 'tong marami para itago.
Kung ganon...
bumili tayo ng mas malaking washing machine.
At 'yon ang ginawa nila noong una.
Sa papel, nagmamay-ari si Pablo ng kompanya ng taxi na napakalaki ng kita.
Tatlong kotse lang ang meron siya,
pero higit sa 5 milyong dolyar kada linggo ang kinikita niya.
At pag-aari ni Gacha ang pinakamaunlad na minahan ng emerald.
Nilalagyan niya ng langis ang mga pangit na diyamante para kumintab
at pinapabili sa mga kaibigan gamit ang pera galing sa droga
at inireregalo sa mga babae nila.
Masaya ang lahat.
Pero kahit anong gawin nila, di nila maitatago ang ganon kalaking pera.
Patuloy lang 'yong pumapasok.
Masyado kang magastos, Pablo.
Meron kang mga Picasso, mga Dali, mga bukid,
bahay, apartment, bangka, eroplano, mga kotse...
Sinabi ko nang 'wag kang masyadong magastos.
'Pag pinagpatuloy mo 'yan, mailalagay ka sa Forbes.
'Pag nangyari 'yon, huhulihin tayo ng gobyerno.
Tama na, Gustavo. Tama na.
Anong gusto mong gawin ko?
Ilibing 'yon?
-Ang alin? -Ilibing ang pera.
At itigil mo 'yang kalokohan mo.
Dali na, duwag.
At ganon nga ang ginawa nila.
Inilibing nila sa lupa.
tinago nila iyon sa caletas, tinatago sa mga pader at kisame.
Naglagay pa sila ng ilang milyong dolyar sa sopa ng nanay ni Pablo.
Hey, Ma.
-Nagdadasal ako, Pablo. -Sandali lang.
Maupo ka.
'Di 'to komportable, Pablito.
Bibilhan kita ng bagong sopa mamaya.
'Di ba mas maganda kung ilalagay mo sa bangko lahat ng 'to, anak?
Hindi.
Lahat ng taga-bangko ay magnanakaw.
Talaga?
Blackbeard ang tawag ni Pablo sa accountant niya
'di dahil mukha siyang pirata,
kung 'di dahil trabaho niyang ilagay sa mapa kung saan nakatago ang kayamanan.
Pero kahit ang pirata ay 'di 'yon magawa.
Ang problema ay ang Colombia mismo.
Napakaliit niya para sa ganon kalaking kayamanan.
'Di maiiwasan na kahit sino, kahit saan, ay susubukang nakawin ang pera ng narcos.
Sabi ng Forbes,
ang narcos ay mas malaki pa ang pera
kaysa sa pinakamayamang pinuno sa bansang 'to.
Patingin ako.
'Pag may kinidnap tayo sa pamilya nila, anong gagawin nila?
Tatawag ng pulis?
Komandante.
Sabi rito, si Gacha, ang Mehikano, ang pang-siyam na pinakamayaman sa mundo.
Kunin ang anak niyang lalaki.
Isa siyang psycho maniac, kasama.
Maliban doon, binili niya ang kalahati ng militar.
Pang-14 ang magkapatid na Ochoa sa listahan.
Nag-aaral sa unibersidad ang kapatid nilang si Marta. Siya kaya?
Mas gusto ko 'yan. Malambot ang mga Ochoa.
Sandali lang.
Si Pablo Escobar?
Alam ko ang iniisip mo.
Walang ganon kabaliw para kumidnap ng drug dealer, 'di ba?
Pero kung iniisip mo 'yon, 'yon ay dahil 'di ka pamilyar sa M19.
Ang M-19 ay grupo ng mga komunistang gerilya
na binubuo ng mga estudyanteng kolehiyo at matatalino
na masyadong maraming nabasang Karl Marx.
Ang pinuno nila ay si Ivan "The Terrible" Torres...
history professor na walang alam sa pakikipaglaban.
pero naiintindihan ang mga simbolo.
Pinasok niya ang museo ng Quinta de Bolivar
kasama ang kaibigan niyang si Alejandro at nobya ni Alejandro, si Elisa,
at ninakaw ang pambansang kayamanan.
Ang espada ni Simon Bolivar,
ang maalamat na heneral na namuno sa Colombia para makalaya sa mga Espanyol.
Nag-iwan pa sila ng maikling sulat
"Bolivar, babalik sa digmaan ang espada mo."
Gawaing henyo 'yon. Isang marketing stunt na maagang ginawa.
At sumikat sila sa loob lang ng magdamag.
Tingin ko yumabang sila dahil doon.
Paano si Pablo Escobar? Siya ang pinakamayaman sa lahat.
Nagbibigay siya ng pera sa mahihirap.
Tama ka.
Malapit sa mga tao si Escobar. Ayos siya sa'kin.
Okay, kung ganon.
Target natin ang mga Ochoa.
March 13, 1981.
Ang araw na kinidnap nila si Marta Ochoa
ay ang araw na nakumpleto ng The Lion ang 100 na paglalakbay sa Miami.
Magandang tanghali.
-Mr. at Mrs. Murphy. -Tama.
May papeles ba ang pusa?
-Oo. -Patingin.
Salamat.
Sandali lang.
Sir, walang sanitary B-47 form at I-435 identifying papers ang mag-asawa...
Tingin ko si Puff ang tinutukoy nila.
Oo, sir. Nagdala sila ng Amerikanong pusa.
Sige, pero kung walang I-435, 'di ko mailalagay na pusa talaga 'to.
'Di ko rin magagarantiya na isa 'tong Amerikano.
Sir, 'di ko pinapahirap ang buhay mo.
Okay, sir.
'Di maganda ang araw ng amo ko. Tingin ko iniwan siya ng asawa niya.
Medyo mainit ang ulo niya. Gaano kaimportante 'tong pusa sa inyo?
Excuse me?
Okay.
Sumama kayo sa'kin.
Maghintay muna kayo rito.
At hihingin sa inyo ng amo ko 'tong papeles mamaya.
-Gaano katagal? -'Di ko alam.
Pablo! Pablo! Pablo!
Habang sinusubukan kong pumunta sa Bogota,
sinusubukang makapasok ni Pablo sa politika.
Nung sinabi niyang magiging presidente siya ng Colombia, seryoso siya.
-Hello, Pablo. -Hello, Valeria.
-Ito ang asawa ko, si Tata. -Hello.
'Wag ka mag-alala. Magiging maayos ang lahat.
'Di lang ako sanay sa ganitong klase ng mga bagay.
Normal lang 'yan.
Ma'am, mas mabuti kung wala ka rito.
Tata, masyadong maraming tao rito. Baka 'di makabuti sa baby.
Doon ka muna sa bahay.
Nasaan ba yung lalake? Kanina pa tayo dito.
-Siguro nasa terapia de pareja siya. -Ano 'yon?
Couples' counseling.
Tama.
Anong ginagawa mo?
Nag-eensayo ng Espanyol ko.
Maligayang pagdating.
Ako si Valeria Velez, kasama ang lalaking kilala bilang Robin Hood ng mahihirap
dahil sa pagkakawanggawa niya sa mahihirap ng Medellin.
Oo, tama ang narinig mo.
Ikinumpara niya si Pablo Escobar kay Robin Hood.
Sa isang banda, tama siya.
'Pag nawalan ka na pagtataguan ng pera, ibibigay mo na sa mahihirap.
Pero ayokong pangunahan ang sarili ko.
Magkwento ka naman tungkol sa programa mo, Mr. Escobar.
Ipinanganak ako sa Rionegro, 'di kalayuan mula rito,
at itinatanong ko sa sarili ko kung paanong walang alam ang gobyerno
tungkol sa pangangailangan ng mga tao.
Mga ospital, social at athletic programs,
pati ang pagpapatayo ng 400 na bahay sa komunidad na 'to.
Narinig kong sinabi mo sa nanay mo na magiging presidente ka ng Colombia.
May balak ka bang pumasok sa pulitika?
Wala. Abala ako sa negosyo ko.
May sasabihin ako sa'yo, Valeria.
Sa loob ng ilang dekada, pinamunuan ng mga Lopez at iba pang mayayaman
ang bansa natin
at nakuha ang yaman nila sa pagnanakaw sa mahihirap.
'Di nila alam ang pangarap ng mahihirap, pero alam ko...
Connie, kilala mo 'yan?
Pupusta akong maipapasok niya rito ang pusa natin.
'Di ako makapaniwala. 'Di nila alam na isa siyang drug dealer.
-Maraming salamat. -Pablo! Pablo! Pablo!
Noong panahong 'yon, halos wala akong pakialam kay Pablo.
'Di ko alam na magiging interesado siya sa'kin.
Ilang oras na kaming naghihintay. Salamat sa paglabas.
Medyo pagod na ang asawa ko, kaya heto na ang bakuna sa pusa...
Ang pasaporte mo.
Ano 'yon?
'Yong pasaporte mo.
Anong trabaho mo sa United States Embassy, Mr. Murphy?
Janitor ako.
Janitor.
Isa pa.
Napakalinis siguro ng embassy mo.
Oo naman. Kahit pumusta ka pa.
Okay na ang pusa mo.
Enjoy Colombia.
At ganon lang, nasa file na ako ng narcos sa unang araw pa lang.
Tungkol naman kay Valeria Velez,
ang mamamahayag na unang nag-interview kay Pablo, mag-ingat kayo.
Mapanganib siya gaya ng M-19.
Ginagawa niyo ba ito ng nakatayo?
'Wag na 'wag mong babastusin si Tata.
Naintindihan mo?
Pasensiya na.
Patawarin mo ako.
'Di na mauulit. Pangako.
Paano ba ako makakahingi ng tawad?
Gusto mong ilagay sa puwit ko?
Kailangan mong ibigay 'yon sa kanya. Nakita niyang parating si Pablo.
At naroon siya sa tamang lugar para samantalahin 'to.
'Di gaya ng partner kong si Javier Pena
na naisip na ang magandang paraan para malaman ang tungkol sa narcos
ay tumambay kasama ang mga babae nila.
-Gumagaling tayo lalo 'pag nagsasanay. -Ang galing mo, Javier.
Mabuti.
'Wag lang sosobra.
Tama ka.
-Anong maiaalok mong inumin? -Whiskey o tubig.
Tubig.
-Ang kulang sa apartment na 'to ay babae. -Ayos na 'yan.
'Di ako nag-aalok.
Heto.
Kung kliyente ka, binayaran mo na ako.
-At 'di mo malalaman ang pangalan ko. -'Wag iba ang isipin mo.
Galing 'yan kay Uncle Sam para sa impormasyong 'di mo ibinigay.
Kunin mo.
At ang visa ko?
Bigyan mo ako ng magagamit ko, tsaka tayo mag-usap.
Anong gagawin mo ngayong linggo?
-Pupunta ako sa Medellin. -Trabaho o lakwatsa?
Aalagaan ko ang anak ko.
Pwede rin akong magbayad.
Mas mayaman sila kaysa kay Uncle Sam, Javi.
Halika rito.
-Ano? -Halikan mo ako.
Halikan mo ako.
Mukhang kailangan kong humanap ng bagong babae.
Good luck diyan. Pupunta kaming lahat sa Medellín.
Sasakay pa ng eroplano ang iba sa'min.
Helena? Helena.
Kaninong party 'yon?
Diyos ko. Ano 'yon?
Parang .38 iyon. Apat na bloke ang layo.
Maligayang pagdating sa Bogota.
Gawin natin sa ilalim ng kama?
Isang bagay lang. Sinong nagsabi sa'yo ng tungkol dito?
Mother Teresa ng Calcutta.
Sabi ni Pablo, 'di sila magbabayad ni isang kusing para kay Marta Ochoa.
Si Gustavo din.
-At si Jorge? -Hindi.
'Di sang-ayon si Jorge.
-Paano na? -Magpupulong sila.
Sa Las Margaritas.
-Lahat? -Oo, lahat sila.
Unang araw sa American Embassy.
-Nakilala ko ang partner ko... -Javier?
na nagpakilala sa'kin sa DEA.
Murphy, ito sina Weaver at Wisnicki, R.I.P. sila. Retired in Place.
-Kumusta, Pena? -Tapos na ang bakasyon.
Pupunta kami ni sa Medellin.
I-telex namin ang T-3 reports. Diretso sa Washington.
Pupunta tayo sa Medellín?
At sa Mil Group.
Jarheads, ito si Murphy. Murphy, ito ang Mil Group.
Pinapayuhan nila ang Colombian military sa banta ng mga komunista.
Hoy, classified 'yon.
-Ngayon, declassified na. -Depende 'yan ambassador.
Walang problema.
At sa huli, ang opisina ng Ambassador.
Bakit kailangan mo ang intel?
Masyadong maraming prostitute sa Medellin ngayong weekend.
Lahat ng mamahaling babae sa Bogota. First-class airfare, mga five-star hotel.
Magpupulong ang narcos. May party pagkatapos.
Anong kinalaman dito ng M-19?
May kumidnap kay Marta Ochoa. Sabi ng intel M-19 'yon.
Kailangan kong makita ang files ng M-19.
'Pag nalaman kong ni isang dolyar ng pera ng taxpayer sa America
ay napunta sa mga bayarang 'yon,
ikaw ang mananagot.
-Okay, salamat. Isa pa, ambassador. -Ano yun, Agent Pena?
Visa para sa impormante ko. Kailangan ko ng pirma mo.
Iniistorbo mo ako.
Gusto ka niya talaga. Talaga bang prostitute ang impormante mo?
Nagtatrabaho ang lahat para sa iba.
Nang sumunod na araw, lumipad ako kasama si Pena papuntang Medellin,
sa balwarte ni Pablo.
Unang lugar, Carlos Holguin School, base ng operasyon ni Colonel Carrillo.
-Magandang araw, major. -Magandang araw.
Magaling ang intel mo, nagtitipon ang mga traqueto sa Las Margaritas.
Gusto kong ipakilala ang bagong DEA. Si Steve Murphy.
Sariwa.
Pagkatapos ay dumiretso kami sa sosyal na hotel kung saan magkikita ang narcos.
Nakatulong ang mga litratong nakuha ko para makilala ang mga kasama roon.
Nandoon si Carlos Lehder...
ang magkapatid na Ochoa...
Fernando Galeano, ang taong lobo...
Si Gacha ba 'yon?
'Di ko pa siya nakitang kasama ng mga nagbebenta.
at ang huli, sina Gustavo at Pablo.
Kunan mo ng larawan ang walanghiya.
Lahat sila ay nasa iisang bubong at pinatala 'yon sa aming lahat ni Pena.
Ang 'di namin alam ay nasasaksihan namin ang pagbuo
ng tanyag na Medellín cartel.
Sinamantala ni Pablo pagkidnap kay Marta Ochoa
para pagsama-samahin lahat ng narcos sa unang pagkakataon.
At itinalaga niya ang kanyang sarili bilang pinuno.
Ang inihahain ko ngayon, mga ginoo, ay bumuo tayo ng isang organisasyon.
Pagsamahin ang kita para magsanay ng mga kawal,
magbigay kaalaman at impormasyon.
Malinaw ang mensahe.
Papangalanan nating Death to Kidnappers ang grupo.
Ito ang mungkahi ko.
Ako ang bahalang mamahala sa operasyon.
Kailangan niyo lang hawakan ang mga gastos.
Ang matatanggap ninyo bilang kapalit
ay dalawang bagay.
Una, pinapangako kong tatapusin na ang kidnapping.
Pangalawa, at sa mga sandaling 'to ang pinakaimportante,
ipinapangako kong ibabalik ko si Marta Ochoa sa kanyang pamilya.
Death to Kidnappers!
Alam naming tapos na ang pulong nang lumapit ang mga babae.
Sa wakas, ang isa sa mga impormante ni Pena ay nagsimula nang kumilos.
Pasok! Enjoy!
'Wag niyong kalimutan si La Quica. Alagaan niyo rin siya.
Maupo ka, mahal.
-Kumusta ka? -Ayos lang. Ikaw?
Gusto ko ang sumbrero mo. Bagay sa'yo.
-Sa tingin mo? -Oo, bagay sa'yo.
Tingnan natin.
Ang cute.
Dapat nandito na siya ngayon.
Tingin mo nadulas siya?
Hindi. 'Di siya tanga.
-Siguro nagpapaganda para sa'yo. -Siguro.
Gustong-gustong ni Helena makakuha ng US visa
handa siyang gawin kahit ano para makatulong sa'min.
At 'yon ang problema.
Pagod ka.
Hayaan mong pawiin ko ang pagod mo.
Anong nangyari sa pagpupulong at napagod ka?
Anong narinig mo?
Wala. Gumagawa lang ng pag-uusapan.
Sabi nila matagal nang umalis yung babae.
-Patay na siya. -'Di nila 'yon papatayin sa hotel.
Kung ganon, sa ibang lugar siya pinatay. Alam niya ang panganib.
Kung babalik tayo, bumalik na tayo ngayon.
Gusto kong hanapin mo 'yong babae.
Puwede akong kumuha ng sicario. Ayos lang sa'yo?
-Sasama ako sa'yo. -Paano yung baguhan?
Maiiwan rito at titingnan kung dadating siya, okay?
-Oo, at saan ka pupunta? -Hahanapin namin siya.
'Yon na.
-'Yon na. -Hoy, anong nangyari?
'Di gumagalaw 'yong babae. Baka patay na.
Ano, pinatay mo ba siya?
Pagkakataon ko na.
Nasaan 'yong babae?
-Nasaan 'yong babae, gago? -'Di ko alam.
'Di ko alam.
Sakalin mo siya.
Tama na itong kasiyahan. Kailangan kong bugbugin 'tong babae.
Gustong malaman ni Gacha kung meron siyang alam.
Paranoid si Gacha.
Teka lang. Ayaw kong may pasa sila.
Magkasiyahan pa tayo, tapos pakakawalan ko siya.
O sige.
Para sa inyong lahat 'to!
Pagsasampalin niyo siya!
May balita ba sa radyo?
-Sasabihin ko ba sa kanya? -Hindi. Tandaan mo ang sinabi ni Carrillo.
Pasensiya, 'di ako marunog ng Ingles.
-Gaano kalayo? -Bilis na. Punyeta.
Helena?
Ilalabas kita rito, okay?
Pangako.
O sige. Lalabas na siya.
Copy, major.
Tara na.
Hoy, gringo. Tumatawag si Carrillo. Halika na.
-Nasaan ba si Pena? -Nandoon.
Kumusta siya?
Sedated.
-Magiging maayos ba siya? -'Yong katawan niya, oo.
Sa pag-iisip, 'di alam.
-Sinadya mo akong iwan. -Alam mo, pare...
Mag-partner tayo, kaya 'wag mo ako iiwan.
'Di ako pumunta rito, Pena, para lang tumunganga sa isang tabi.
Anuman ang nangyayari dito...
sasama ako hanggang sa huli.
Naintindihan mo?
Oo.
Sana alam mo ang ibig sabihin noon.
Simple lang ang mensahe ni Pablo sa mga kidnapper.
Papatayin niya sila, isa-isa, hanggang sa mabawi nila si Marta Ochoa.
Akala ni Ivan kaya niyang magtago sa gubat at maghintay.
Akala niya susuko ang narcos sa malao't madali.
Malaking pagkakamali.
Walang panama ang M-19.
"Ibalik niyo nang maayos si Marta Ochoa o susunod na ang pamilya niyo."
Pinirmahan ng Death to Kidnappers.
Pakiusap. Pakawalan mo ako.
-Bilisan mo. -Pakiusap. 'Wag!
Sa madaling salita, pinakawalan nang walang galos si Marta Ochoa.
At hindi tumigil ang patayan.
Nakatikim ng dugo si Pablo at nagustuhan niya.
Sabihin mong lumapit pa siya.
Konti pa. Konti pa!
Alam mo, boss? Umakyat ka pa.
Taas pa at lapit pa para makita mo 'yong puno.
Ganyan nga.
Kaunting akyat pa para makita mo 'yong maliit na puno.
'Yan...
Ganyan nga. Sakto.
‪PINATAY NG KIDNAPPERS
Kaunti pa.
Ganyan nga. Sakto.
-Mas maganda. -Oo, boss.
'Di ba sinabi kong wala kayong papapasukin sa parke?
-Ako nang bahala. -Baliw ka ba o ano?
Tanga.
Babaeng may dalang sanggol 'yon.
Kumuha ka ng larawan para mapadala natin sa mga pahayagan.
Gawin mo na.
Magandang araw, ma'am.
-Magandang araw. -Pasensiya, pero sarado ang parke ngayon.
-Anong ibig niyong sabihin? -Maaari ko ba kayong samahan palabas?
Bakit sarado? Araw-araw ako pumupunta rito.
Iyon ay dahil sa masangsang na amoy at ayaw kong magkasakit ang bata.
Para ngang may naamoy ako.
-'Di ba? -Oo.
Kay gandang sanggol.
Oo, kagaya ng tatay niya. Maraming salamat.
-Malamang ipinagmamalaki mo siya. -Siyempre naman.
Malapit na rin kaming magkaanak ng asawa ko.
Oh, mabuti. Congratulations.
'Di ko alam kung babae o lalaki. Ang mahalaga ay malusog siya.
Oo. Kalusugan ang pinakaimportante sa lahat.
Ang pagpapadala ng mga nakabitin na M-19 sa mga pahayagan
ang nagbigay ng imahe kay Pablo na walang makakagalaw sa kanya.
Kung kaya niya 'tong gawin sa mga kinatatakutang komunista,
kaya niyang gawin sa kahit sino.
Mabilis naisip ni Ivan The Terrible na isang bagay lang ang pwede niyang gawin.
Hey, Don Pablo.
Anong gusto mong gawin namin sa lalaking 'to?
Papatayin ko ba siya?
Sa tingin ko, 'di ka titigil.
Tapusin mo na ang inumpisahan niyo...
pero gamit ang espada ni Bolivar.
Isa itong napakagandang regalo. Maraming salamat.
Tumayo ka.
Sinisiguro kong walang masasaktan sa pamilya mo.
Mula ngayon, magkasama na tayong magtatrabaho.
Payapa kang umalis, kapatid.
Tama ba ang iniisip ko?
Nagbibiro ka.
Gusto kong patakbuhin mo ang araw-araw na operasyon ko.
At anong gagawin mo?
Palalayain ang Colombia.
Maligayang pagdating sa Medellín Cartel.
May sariling hubo ang narcos, pero ganon din kami ni Pena.
Maraming Kolumbyano gaya ni Major Horacio Carrillo
ay nakatuon ang atensiyon sa kinabukasan ng kanilang bansa
na handa silang gawin kahit ano para ayusin 'yon.
Yayanigin ng giyerang 'to ang buong bansa hanggang sa pinakapuno.
At sa patayan, mayayanig din ang akin.
Kahit ang asawa ko ay gusto ring makatulong.
Nakakuha siya ng trabaho bilang nars sa lokal na comuna.
Gusto niyang makagawa ng pagbabago.
Tingin ko nakalimutan niyang nasa Colombia kami.
Ipagmamaneho ako ng escolta namin sa pagpasok at pag-uwi araw-araw.
-Oo. -Buong araw siyang maghihintay sa labas.
'Yong huling beses na pumunta ka sa simbahan ay noong ikinasal tayo.
Hahayaan kong pumasok ang Diyos sa buhay ko.
Hey, itigil mo na rito.
Papuri sa Diyos.
Gusto kong bantayan ka ng escolta na 'yon sa comuna.
Iniwan ba nating bukas ang pintuan?
-Oh, Diyos ko, Steve. -Umatras ka.
Diyan ka lang at 'wag kang kikilos.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: April Santos