ISANG ORIHINAL NA SERYE MULA SA NETFLIX
Anumang pagkakatulad sa pangalan, historya ay nagkataon lamang at hindi sinasadya.
Murphy, sali ka sa pagdiriwang.
-Anong problema? -Nagkakasiyahan ba kayong lahat?
Hayaan mo na iyon. May magandang kinahinatnan naman ito.
Oo, ginamit natin siya, tapos namatay.
Hindi, hindi natin siya pinatay. Si Escobar ang gumawa noon.
At hahabulin natin ang walang-hiyang iyon.
Isipin mo ang maganda nito.
Tama si Peña. Mayroon ngang magandang naidulot ito.
Ang isa sa mga sicarios na nahuli pagtapos ng pagpatay kay Lara Bonilla
ay umamin na si Pablo ang nag-utos nito.
Isang mahalagang politiko ang pinatay, at alam ng lahat kung sino ang gumawa.
Sa wakas, ang pamahalaan ng Colombia ay kumilos.
Nahabla si Pablo Escobar sa pagpatay kay Rodrigo Lara Bonilla.
WANTED PABLO ESCOBAR
Pumayag ang Colombia sa isang pangamba ng narcos, isuko sila pabalik.
Ngayon, sinumang Colombiano na pupuslit ng droga sa Amerika
ay maaari ng isakdal at makulong sa US,
kahit pa hindi sila tumapak sa ating lupa.
Ito ang nagbago ng lahat sa mundo.
Kung ikaw ay isang narco sa Colombia,
ibig sabihin ng pagkakulong ay sumiping sa babae, nanunuod ng sine, tumatambay.
Manuhol ka at mababawasan ang parusa mo sa pagiging mabait.
Isa itong malaking biro.
Balik dito, napakalaki ang pagkakaiba.
Pang pitong pinakamayamang tao sa mundo?
Walang silang pakialam.
Mayroon kang 6' x 8' na kulungan 23 oras kada araw, katulad ng iba pang talunan.
Malaking bangungot.
Ngayon, kailangang matakot si Pablo, sa amin.
Walang halaga ang extradition maliban kung mahuhuli siya.
-Sa tulong namin, magagawa mo. -Tama ka.
Gringong tagapagligtas.
Nag-iisang tao siya laban sa Estados Unidos ng Amerika.
Isang taong may mga helikopter, eroplano, sasakyan, planadong ruta ng pagtakas,
at maraming taga-sumbong.
Magbibigay ang gobiyerno ng pera, tauhan, armas.
Parang napakadali.
Pero nagagawa pa rin ni Escobar na maunahan tayo.
Tulungan ninyo kami.
Hindi ako matatalaga dito. Kinasusuklaman ako Jaramillo.
Ako nang bahala diyan.
-Iniisip mong tagumpay ang extradition. -Iyon nga.
Hindi magbabasta-basta si Escobar.
Paduduguin niya ang Colombia.
Ngayon higit pa kaysa dati ang oras para sa pagkakaisa.
Ikaw itong nagkamali, at ngayon ikaw ang nangangaral ng pagkakaisa?
-Tumigil ka, bading. -Ano ba, Carlos?
Bakit mo siya pinagtatanggol?
Ibinalik niya ba ang kapatid mo?
Nailigtas namin siya dahil magkasama namin iyong ginawa. Tama?
Mga ginoo...
Iminumungkahi ko na gumawa tayo ng bagong samahan
na lalaban sa walang katarungang ekstradisyon.
Katulad ng sabi ni John Lennon,
-"Tayo'y magsama-sama, mga kapatid..." -Tigilan mo iyang kabadingan na iyan.
Kaya, Jorge...
anong itatawag natin dito?
Una, "Death to Kidnappers," pagkatapos "the Extraditables."
Muli, ang mga narcos ay nagkaisa laban sa parehong kaaway, pagkulong sa Amerika.
Ngunit hindi ito parang "isa para sa lahat, at lahat para sa isa."
Ito ay parang kanya-kanya na lang.
Sunod!
Si Gacha, bilang Gacha, ay nagpasiya na ang gagawin para matalo ang extradition
ay papatayin sinuman ang maghuhuli sa kanya.
Iputok.
Kaya umupa siya ng mga sakim na Israelita't naghanda para sa gulo.
Sunod.
Lehder, bilang Lehder, ay nagpakadurog at ginamit ang palatuntunan sa radyo.
Ang gringos ang mga gumagamit ng droga.
Kaya bakit tayo ang kailangang ma-extradite?
Hindi ko alam kung nakatulong iyon.
Ibig kong sabihin, lahat ng problema natin...
ay dahil sa mga imperyalistang gringo!
Huwag, diyan ka lang... diyan ka lang.
Para naman sa magkapatid na Ochoa, pumunta sila sa magarang PR firm
at naisahan dahil, ayun naman ang ginagawa ng mga ahensiyang PR.
"Mabuti pa libingan sa Colombia kaysa libingan sa Estados Unidos."
Hindi, kuha ko na, Fabio, kuha ko na. Tignan natin...
"Mas mabuti ng libingan sa Colombia kaysa kulungan sa Estados Unidos."
-Ano sa palagay mo? -Gusto ko iyan.
Mahusay.
At para sa 50,000 dolyar pa, gagawa tayo ng logo mo.
Tapos.
Siya nga pala, ito ang logo na naibigay ng 50,000 dolyar sa iyo.
Sa paparating na halalan sa pagka-presidente,
extradition ang nagtakdang isyu sa gitna ng mga kandidato.
Ang mga kayang mabili ng narcos, binili nila.
Iyong mga kaya nilang matakot, tinakot nila.
Si Luis Carlos Galán ay hindi alin man doon.
At kaya, hindi siya kayang bilhin at hindi siya kayang takutin,
ginamit ni Escobar ang magarang bagong sobre at papel,
at sinulatan niya si Galán.
"At sa pagtatapos, nais kong ipahayag ang aking pinaka-masiglang pagtutol
mula sa hindi wastong panghihimasok ng Hilagang Amerika
sa paraang nagdadala ito ng pinaka-garapal na paglabag
ng kapangyarihan ng ating Inang-bayan."
Matapang siya.
Makapal ang mukha ni Escobar.
Ang Estados Unidos ay sumusuporta sa inyo sa pagka-presidente, Mr. Galán.
Pero kahit na ihabla natin itong narcos sa Estados Unidos,
hindi sila madadala doon ng walang pahintulot ng Colombia.
Iniisip namin ang iyong pananaw sa ekstradisyon.
Ang tagapamahala ng kampanya, Dr. Gaviria, ay ayaw ako gumawa ng nakakahiya.
Gusto ng Amerika si Escobar para patunay na nanalo sila,
ngunit malinaw, natatalo sila sa giyera.
Gagawin ko ang makakabuti sa Colombia.
Kung magsasalita ka pabor sa ekstradisyon, magiging tau-tauhan ka nila,
at iyon ang magiging katapusan mo.
Wala akong pakialam sa mga Amerikano,
pero susuportahan ko pa rin ang ekstradisyon.
Kung aalisin ng mga gringos ang mga mamamatay-tao sa bansang ito,
hayaan mong kunin nila.
Dahil sa hindi niya makuha si Galán,
nakipag-ugnayan siya sa mga maraming hukom ng bansa.
Napagtanto niya na ang batas ay hindi makakasakit
kung walang huradong papayag dito.
"Bilang pag sang-ayon mo sa hatol sa isa sa mga anak ko
at ituring mong ipadala ang kanyang kapalaran sa Estados Unidos,
alam mong kami, ang Extraditables, ay hahatol sa iyo
at magdadala ng parusang mas mabagsik."
Ang mga hukom ay takot na takot
sa natatanging pamamaraan ng husgado ay kinailangan.
Sa unang pagkakataon sa kasaysayan ng Colombia,
ang mga mabubuting tao ang kailangang magtago ng mukha sa likod ng maskara.
Mga nasasakdal, tumayo.
Kayo ay sinubok at nahatulang nagkasala sa pangangalakal ng cocaine.
Kayo ay agarang ibibigay sa DEA
para sa ekstradisyon sa Estados Unidos.
Sa kabila ng mga banta, maraming matatapang ang lumaban sa kanya.
At totoo sa paraan, kapag ang panulat ay nabigo...
laging handa si Pablo sa kanyang tabak.
Sa kaliwanagan nitong terorismo, iisipin mong lahat sa Colombia
gagawin nila ang paghuli kay Escobar ang pangunahin, tama?
Mainam na mag-isip ulit.
Komunista. Sila ang tunay na banta sa katiwasayan ng bansang ito.
Pasensiya na, pero mas maraming napatay na Amerikano ang cocaine kaysa Soviet.
Mayroon tayong FARC, M-19, EPL, ELN,
lahat ay supportado ng mga Sobiyet at Kubano.
Pasensya, Agent Peña, pero ang gamit natin ay nakalaan sa problema ng Amerika,
at hindi mo masasabi sa amin ano iyon.
Mga komunista. Natatandaan mo ang mga iyon?
Nang si Reagan ang nasa White House, mahirap itong kalimutan.
Sa kanyang mga salita:
Sila ang tampulan ng kabuktutan sa makabagong mundo.
Ang kabuktutang imperyo ng Sobiyet ang bagay ni Reagan, palagi nang ito.
Sa Hollywood, tinukoy niya ang ibang aktor na kadalamhati ng komunista.
Sa Washington, binuo niya ang Doktrina ni Reagan
na tumututol sa mga komunistang may tulong ng mga Sobiyet.
Ang mga nasa droga ay hindi naging mahalaga.
Gusto mong buksan ang gripo ng mga pinakamayayamang bansa sa mundo,
habulin mo ang mga pulahan.
Ambasador, kung ang CIA at grupo ng Mil ay magbigay ng ari-arian,
kukunin ng mga Colombiano si Escobar.
Ito ay isang malaking dagok sa kalakalan ng cocaine
-at pag-sagip sa libo-libong buhay... -Ambassador.
Ang CIA ay sumasang-ayon sa grupo ng Mil. Si Pablo Escobar ay hindi na kongresista.
Siya lang ay pinaghahanap na mangangalakal ng drogra, at dahil dito,
hindi siya tuwirang banta sa estratehiya at interes ng bansa sa Timog Amerika.
Ayaw ng CIA na sumangkot sa problema ng lokal na pulisya.
Hayaan ang mga Colombiano.
Akala talaga ni Noonan ang paglalaan ng 100,000
-ay sapat na para habulin si Escobar. -Malaking kalokohan.
Iyon ang presyo ng sapatos niya.
Ang CNP ay walang pag-asang mahuli siya sa ganoong kalokohan.
Ano nang gagawin natin?
Gamitin kung anong mayroon at pagkasyahin ito.
Totoo, ang 100,000 ay hindi ganoon karami.
Ngunit kapag nasa mga tamang kamay, maaaring magbago ito.
Maraming tapat na pulis sa Colombia, mararangal na tao.
Ngunit ang hepe ng kontra-droga, Heneral Jaramillo, hindi isa sa mga iyon.
At dahil dito, siya mismo ang kailangan namin.
-Salamat nakipagkita ka sa akin, Heneral. -Walang anuman.
Itinalaga ko si Heneral Gomez sa operasyon laban kay Pablo.
Mawalang galang na, Heneral Jaramillo, iminumungkahi ko po si Horacio Carrillo.
Pero kumikilos lang si Carrillo mag-isa. Wala siyang sinusunod.
Buweno, ayaw ko siyang sumunod.
Gusto ko siya mamuno.
Sige lang.
Oo, Heneral. Ayon sa gusto ninyo.
Naiintindihan ko.
Anong nangyari, mahal?
Mga bagay sa trabaho.
Kailan dadating si Horacio para maghapunan?
Gagawin ko ang manok na gusto niya, pero magkasama sila ng kasintahan.
Anong problema?
Gusto nilang hulihin ko si Escobar.
Hindi talaga natutuwa ang mga Ochoa.
Sabi nila, dahil tinutugis ka,
naging magastos ang panunuhol sa mga pulis.
Gusto nila makipag-ayos sa presyo ng mga ruta.
Noong kinailangan kong pumatay para maibalik ang kanilang kapatid,
wala akong narining na reklamo, 'di ba?
Oo, ang problema, isang bagay ang pagpatay sa mga komunista
-at iba ang pagpatay sa mga politiko. -Ano ngayon?
Ang gagawin ko ay taasan ang bayad sa mga pulis, alam mo na?
Lalo na sa mga pinuno.
Labis labis na ang binibigay natin sa mga walanghiya.
Bwisit. Ano iyon? Umuulan ba ng niyebe o ano?
Egrets mula sa Himalayas.
Umabot ng dalawang taon para sanayin silang manatili doon.
Gumastos ako ng isang milyong dolyar.
Mga walang-hiya.
Tumigil kayo diyan sa buwisit na puno!
Mukhang nasayang lang ang pera mo, pinsan?
Problema mo iyan, Pablo.
Akala mo lahat ay pwedeng kontrolin,
pero lumalabas ang kalikasan ay hindi kayang kontrolin.
Okay, okay, okay, Gustavo. Okay.
Ang Ingles mo ay napakahusay.
Salamat. Kumuha ako ng kurso sa Pamantasan ng Antioquia.
-Gaano ka katagal sa comuna? -Mga ilang linggo lang.
Tutulungan din ba tayo ng asawa mo dito?
Nakita ko siya noong ibinaba ka niya. Anong ginagawa niya?
Hepe siya ng pagsisilbi sa paglilinis sa Embahada ng US.
-Nasira ako. -Paano?
Nakuha ni Carrillo ang trabaho.
Hindi, may mensahe si Jaramillo.
Mali daw ang binigay kong presyo.
Hahayaan niya si Carrillo na mabigo, at pag nabigo, sisisantehin niya siya,
at mawawala ang nag-iisang pulis na mapagkakatiwalaan.
-Uy. -Uy.
Pasensya at nahuli ako.
Javier, ito ang kaibigan kong si Elisa.
-Katrabaho si Steve. -Ikinagagalak ko.
Ikinagagalak ko rin.
Isa ka din bang taga-linis sa embahada, gaya ni Steve?
Hindi, ang totoo, CIA ako.
Pero classified, kaya huwag mong sabihin sa iba.
Naghahanap ako ng komunista at pigilan ang paglusob ng Marxist mula Cuba.
Ang bagay na paglilinis, ano, ikaw iyon?
-Hindi, isa lang iyong palabas. -Salamat sa pagiging tapat mo.
Para malaman mo, isa akong komunistang guerrillera.
Mahusay.
Kung nalaman lang namin na nagsasabi siya ng totoo,
baka wala kaming pakialam.
Ang kailangan namin ay si Pablo Escobar.
At ang paghuli sa kanya ay hindi magiging madali.
Mayroon siyang mahusay na kagamitan at impormasyon.
Nagmamay-ari siya noon ng 800 na bahay at lupa,
napapaligiran ng mga mamamatay-tao na handang mamatay.
At mga pulis, nagmamay-ari din siya ng marami noon.
Ngunit hindi lahat sila.
Sabi ng intel ni Jaramillo nasa finca niya si Pablo bukas, ang tawag ay El Bizcocho.
Dapat pagsalakay mula himpapawid para magulat siya.
Walang helicopter mula kay Jaramillo.
Dapat natin malaman kung saan siya nagtatago ngayon.
Nakulong na munting ibon.
Sisiguraduhin kong kakanta siya.
Hesus.
Tandaan mo lang na ginusto mo lahat.
Paki abot mo ang kape.
Nagbigay na siya ng tatlong fincas, pero wala si Pablo sa kahit alin doon.
Pero alam mo kung saan siya nagtatago, hindi ba?
Tignan mo, bunso.
Alam kong takot na takot ka na papatayin ka ni Pablo.
Pero papatayin din kita.
At dahan-dahan.
Papatayin ako ni Pablo ng mas dahan-dahan pa.
Kaya, dahil diyan, magdasal ka na mahanap namin siya, at mabilis.
Alam namin na malalaman ni Escobar sa sandaling kumilos kami.
Ngunit mayroong maliit na bahagi ko ang nag-isip, sa kanyang kayabangan,
na siya ay lumaban.
O kaya gusto lang namin siyang padalhan ng mensahe.
Amo.
Poison.
Amo.
Patungong El Bizcocho, pero bumaba sila sa pangunahing lansangan.
-Papunta na sila dito. -Gaano sila kalayo?
Dalawang oras, amo.
Tipunin mo ang mga tauhan, at sabihin mo sa kanila na maghanda.
-Aalis kami. -Ayos.
Kailangan natin umalis.
-Papunta saan? -Parating ang mga pulis.
-Pero kanina pa ako nagluluto. -Pasensya ka na,
pero kailangan na natin umalis.
-Papaano ang mga gamit natin? Mga damit? -Bibili tayo ng mga bago, 'di ba?
Pasensya na.
Nagrereklamo ba ako?
Hangga't kasama ka namin, Pablo, nakahanda akong gawin lahat kahit anong mangyari.
-Dalhin ninyo dito lahat ng kahon. -Opo.
-Cangrejo. -Po?
Pumunta ka sa kwarto ni Pablo at tignan ang meron.
-Efrain. -Po?
Iyong dalawang kuwaderno lang ang dadalhin ko.
Siguruhing walang maiwang nakakalat na dokumento.
Opo.
Anong problema, Gustavo?
Sinira mo kami, Pablo.
Hindi lang ikaw at ako.
Sinira mo ang buong pamilya.
Pero syempre, dahil kailangan mong iharap ang sarili mo sa Kongreso...
at gusto mo maging presidente ng walang-kuwentang bansang ito,
lahat kami ay nadamay, tama?
Pero ano ba.
Isang beses ka lang mamamatay, tama?
Halika dito.
Kapatid ko.
Pauupuin kita sa tabi ng piloto. Tara, tara.
Ayan na tayo.
Gusto kong isipin nang tumingin sa baba si Pablo sa Hacienda sa huling beses,
nakuha na niya ang mensahe namin, at inaasahan kong nainis siya.
Mayroon ka mang 800 na kabahayan, kaibigan, wala isa man doon ang tahanan.
Patuloy ka naming hahayaang tumatakbo habangbuhay,
o hanggang mahuli ka namin, o mapatay.
Simula ngayon, walang lugar ang ligtas.
Ang mga tao lang na naiwan ay mga katulong at hardinero
habang hinahalughog namin ang finca, taas at baba.
Ang mga sobrang hirap na pulis ay namangha sa karangyaan.
Hoy, kung pinagsasapalaran mo ang buhay mo sa 22 dolyar kada linggo, lalamon ka din.
Mayroong kasabihan sa pagpapatupad ng batas,
"Ang mga masasamang tao ay kailangang suwertehin palagi.
Ang mga mabubuti, kahit isang beses suwertihin."
At sa abo ng madaliang pagalis ni Pablo, labis akong sinuwerte.
Napunta kami sa isang pangkaraniwang gusali
sa kabayanan ng Medellín.
Sinalakay namin, at hulaan mo kung sino ang nandoon?
Blackbeard.
Ang pangunahing taga-tuos at tagapag-ingat ng lahat ng lihim.
Siya ang maglalarawan sa isang imperyo ng cocaine
na nagdadala ng 60 milyong dolyar kada araw.
Mas malaki pa si Pablo sa General Motors.
Ang bundok ng katibayan ay pinuno ang buong kuwarto ng Palasyo ng Hustisya,
tahanan ng Korte Suprema ng Colombia,
ang natatanging lugar na ligtas para itabi ito.
May sapat na katibayan upang ikulong siya ng habang buhay.
Buwisit.
-Bakit? -Pinapatakbo ito ni Jaramillo.
Galit at 100,000 dolyar lang ang bigay natin.
Hindi tayo pinapayagan gumawa ng mga kopya.
Javi, maraming mahalaga dito, mga pwede natin magamit.
Walang maaaring mailabas.
Ang mga narcos ay nagbabayad sa isang Ellis McPickle
-para ikalat ang coke kung saan. -Ellis McPickle?
Sa palagay ko isa itong palayaw.
Kunin mo.
-Ano? -Isiksik mo sa pantalon mo.
-Anong sinasabi mo? -Gusto mo bang mahuli si Pablo o hindi?
-Bakit ako? -Dahil paghihinalaan nila ako.
-Hindi ka paghihinalaan. -Paano kung kapkapan ako?
Hindi kakapkapan ang isang puting lalaki.
-Bisita ka. -Hindi nagnanakaw ang bisita.
Gawin mo na lang.
Minsan gagawa ng masama para hulihin ang mga masasama.
Minsan ang masasama ang tutulong sa iyo na gumawa ng mabuting bagay.
Ito ang account ng narcos sa Miami.
Isang tseke ng kahero pambayad kay "Ellis McPickle."
Oo.
Narinig ko nabanggit ang pangalan na iyan sa ibang salin ng wiretap sa narco.
Malinaw, isa itong palayaw.
Walang isang Colombiano ang magkakapangalan na "Ellis McPickle."
Kasi hindi siya Colombiano.
Siya ay Amerikanong piloto na naglilipat ng tone-toneladang cocaine para sa kartel.
Isang gringo?
-Anong pangalan niya? -Hindi namin alam.
Pero ang alam namin madalas banggitin ni Gustavo ang "McPickle."
Suarez, nag-aalala ka ba sa mangyayari sa iyo
kapag nalaman ni Pablo na nagtatrabaho ka sa magkabilang panig?
-Sa panig ninyo ako. -Totoo?
Patunayan mo. Ano pang masasabi mo sa akin tungkol kay McPickle?
Mayroon kaming litrato niya sa ibang files namin.
Siguro dapat mong tignan sa CIA. Nagsimula ang kanyang karera sa kanila.
-Anong kahangalan ito? -Nagbibigay ako ng takdang aralin mo.
Piloto dati ng CIA na tagalipad para sa narcos.
Alamin mo kung sino siya.
Una, hindi ako nagtatrabaho sa iyo, narinig mo ako?
-Kaya huwag ka pumarito na iisiping... -Si Barry Seal ba iyan?
Ano nang ginagawa niya ngayon?
Barry Seal.
Barry Seal, isang mabuting lalaking taga-Timog na magiliw sa college football,
kemikal na nagbabago ng isip, at babae,
kung kaya siya ay naging perpektong pang CIA.
Ngunit ang kanyang maluhong pamumuhay ay naging perpekto din siyang pang narco.
Naging madali hanapin si Barry.
Kinailangan lang manmanan ang paborito niyang aliwan.
Nagkataong ito rin ang paborito ni Peña.
Kinuwento sa akin ng kaibigan ko ito. Hindi pa ako nakakapunta dito.
Hindi, seryoso ako.
Tignan mo.
Diyos ko. Si Freckles iyon. Kilala ko siya.
Hanggang sa susunod.
-Sumpain ka, si Barry ba iyon? -O dapat bang McPickle?
Tara, dinalhan ka namin ng sasakyan.
-Kamusta, Vanessa. -Kamusta.
Nakakatuwang sabihin, hindi ba? McPickle?
Upo ka, Barry.
Mukha kang panatag para sa isang nahaharap sa buhay kulungan.
Wala kayong mga katibayan.
May dokumento ni Escobar na listahan ng mga kargamento
mula Medellín patungong Louisiana
-sa himig ng 500 tonelada? -Oo.
Talaga? Buweno, tignan natin kung panghawakan iyan sa korte, ano?
Ang nakakatawa, walang deretsong paglipad mula Medellín papuntang Louisiana
ng hindi tumitigil para sa gasolina.
Oo, ayon sa talaan, tumigil ka sa Cuba at Nicaragua.
Klaro ang talaan.
Ang dating CIA ay tumitigil sa mga komunistang bansa,
may cocaine man o wala, tinuturing na pagtataksil
sa Kagawaran ng Katarungan ng US, hindi ba?
Buweno. Magagaling kayo.
Tagahanga ng Komunista. Ibabalot ka namin sa isang malaking pulang laso
at ihahatid ka mismo sa bahay ni Reagan.
Cuba at Nicaragua bilang himpilan para sa coke at pagkalakal ay pagtataksil.
Dalawang habangbuhay na hatol para sa isa?
Tama iyon.
Buweno, alam ko namang dadating din ang araw na ito.
Bakit hindi ninyo ako kalagan. Mayroon akong ipapakita sa inyo.
Talaga? Ano iyon?
Tinatawag kong "lumaya sa pagkakakulong" na tarheta.
Gusto ninyo itong makita. Sige na, kalagan ninyo ako.
May larawan si Barry ni Escobar sa tarmak ng Nicaragua na nagsasakay ng cocaine.
Bakit iyon mahalaga? Dahil noong panahong iyon,
ang Nicaragua ay napapamahalaan ng mga komunistang Sandinistas,
na hinahayaan si Escobar gamitin ang bansa nila na palapagan
para sa kargamento ng cocaine patungong US.
Colombianong cocaine na dumadaan sa komunistang bansa, papasok ng Amerika?
Hindi ako makakapag-imbento.
-Nakakabigla. -Napakaganda nito.
-Kailangan itong ibigay sa ambasador. -Sandali, sandali. Huwag.
Kapag kumalat ito, patay si Barry Seal. Dapat tayo mag-ingat.
Bakit mo iniingatan ang nakakasuklam na iyon na pumuslit ng 500 tonelada?
Mayroon akong alituntunin para sa kanila.
Pero hindi sa dahas sa mga suspek gamit ang mainit na kape.
-Hindi ko huhusgahan si Carrillo. -Bakit naman?
Mayroon kang namatay na kasangga. Mayroon siyang isang dosena.
Lagi akong hanga kay Peña pagdating sa mga tagapagsumbong,
ngunit sa totoo, hindi tagapagsumbong si Barry Seal.
Isa lang siyang nahuling mamumuslit na nagkanulo sa katrabaho niya.
Isang mangungupit.
Kung magagamit ko ang koneksyong narco-komunista
para makuha ang kailangan, walang akong pakialam sa kanya.
Kakaibang kapanalig, talaga nga.
Mag-isa mong nailantad ang narco-komunistang kaugnayan.
Mahihibang ang Washington dito.
Salamat, Ambassador.
Dapat ituring itong maselan para sa kaligtasan ng tagapagsumbong.
Syempre.
Salamat.
Sa Washington, ang "malubhang maselan" ay hindi naipatutupad.
Lalo na nang ang koronel ng marino na si Oliver North ay nakahawak dito.
Alam kong bawat magulang na nag-aalala sa problema sa droga
ay masusuklam na malaman na ang matataas na mga opisyal ng pamahalaan ng Nicaragua
ay labis na sangkot sa pamumuslit ng droga.
Ang larawan na ito ay nagpapakita kay Federico Vaughan,
mataas na kinatawan sa isa sa siyam na pinunong namamahala sa Nicaragua,
nagsasakay ng mga ilegal na droga sa eroplano patungong Estados Unidos.
Hindi, wala yatang krimen na hindi yuyukuan ang mga Sandinistas.
Ang pagiging masama ay peligrosong negosyo at mahaba ang abot ni Escobar.
Tumanggi si Seal sa proteksiyon ng pamahalaan...
at naging katapusan niya sa paradahan sa Baton Rouge.
Walang-hiya. Sinabi kong dapat tayong maging maingat.
Hinayaan mo siya mapatay.
Kung gusto niya mabuhay pa pumasok sana siya sa Kodak.
-Ikaw ang dahilan sa pagkamatay niya. -Hindi ko siya pinatay. Si Escobar.
Pwede na natin habulin ang walang-hiya. Isipin mo ang maganda nito, pare.
Simula noon, ayon kay Reagan,
ang pakikipaglaban sa narcos ay pareho na sa laban sa mga komunista.
Nagkaroon na kami ng daluyong ng pera at mga kinakailangan namin.
Ang Timog Hukbo ng US sa Panama ay nagbigay sa amin ng gamit,
eroplano, helikopter, sabihin mo kahit ano, lahat-lahat.
Ang mga gamit at intel ay tumulong sa mga Colombiano
na salakayin ang mga lab sa buong lugar.
at sunugin ito diretso sa lupa, kunin ang isang bilyong dolyar na coke.
Nagtatagumpay kami, at ramdam ito ng mga narcos.
Ang presyo ng cocaine sa Miami ay tumataas.
Sa kabila ng lahat, dapat makilala muna ang isa sa mahalagang tao sa Medellín
at nilagyan namin ng pangsubaybay ang bagahe ng ether na tungong Colombia,
ang mahalagang sangkap sa paggawa nito.
Nakuha ko.
Ang bariles na sinundan namin ay dinala kami sa Tranquilandia,
pinakamalaking laboratoryo sa Medellín, at winasak namin ito ng labis.
Ang naganap na barilan ay kumitil ng dose-dosenang tao,
ngunit sa huli, ito ang pinakamalaki naming tagumpay,
ang una sa pinakamahalagang tao sa Medellín, Carlos Lehder.
Sa aking tolda ay maleta na may 50,000.
Sampung beses nito para sa isang oras.
Wala nang takas, Carlitos. Mamamasyal ka sa Disneyland.
Agarang in-extradite si Lehder sa Estados,
kung saan ang hukuman ay hinatulan siya ng habangbuhay at dagdag na 135 na taon.
Gumana ang ekstradisyon. Mamamatay si Carlos sa kulungan.
At walang higit na lumasap ng tagumpay kung hindi mga Colombiano.
Para sa kontra-narco na kandidato Luis Carlos Galán,
bibigyan siya ng kailangan niyang lakas para itulak siya sa pagkapresidente.
Extradition ang isisigaw niya.
Mga ginoo?
Salamat.
At para sa narcos, ito ay paghahayag ng giyera.
Ang nangyari kay Carlos ay nakakasindak.
Pero naghain na ako ng mungkahi sa Mataas na Hukuman ng Colombia
laban sa legalidad ng extradition.
Susuriin nila ito ngayong linggo sa Palasyo ng Katarungan.
Mayroon ba tayong mabibili sa hukumang iyon?
Sa kasamaang-palad, wala.
Ito ang natatanging institusyon dito na hindi nasusuhulan.
Ipagdasal natin na ang pagpapasya ay para sa ating panig.
Mga kapatid, kahit na siya ay mamatay,
si Carlos ay may hatol pa ding 135 taon ng pagkabilanggo.
Sirang sira siya.
Buwisit ang gringo na ito.
Nangyari sa kanya iyo dahil sa pagsasalita niya sa radyo tungkol sa pag-aalsa.
Sunod na tayo, hindi ba?
Tama ka.
Pablito?
Mayroon ka bang sagot o ano?
Sa akin, ang pagkakulong sa Estados Unidos ay masahol pa sa kamatayan.
Hindi natin malilimutan ang nangyari kay Carlos.
Isa sa atin si Carlos.
Tama si Fabio. Winawalang-hiya tayo ng mga Amerikano.
Pero tandaan ninyo, mayroon silang mas hangad kaysa sa atin.
Mga kapatid...
oras na para guluhin sila.
Hindi ko akalain na magtatagpo tayo.
Hindi magiging madali ang gusto mo. Masyadong peligroso.
Nangangailangan ito ng armas at tao. Mayroong mga mapapahamak.
Naiintindihan ko ang gusto mo.
Pero magkano ba ang pinag-uusapan natin?
Dalawang milyong dolyar ng US.
Masyadong mapanganib.
Ang paglaban sa ganap na pagbabago ay may kasamang sakripisyo.
At ito ay hindi pwedeng malimot, sabihing ito ay magiging mapanganib, tama?
Pero sa ating kapatid,
tungkulin nating lumaban hanggang sa kahuli-hulihan.
Mayroon tayong makasaysayang pananagutan.
-Hindi natin maaaring kalimutan iyan. -Kasintahan niya ako.
Pinakikilala ko si Pablo Escobar.
Binibini.
-Okay. -Mayroon na tayong usapan.
Sige, sa makatuwid.
Paalis na kami.
Magandang gabi.
Anong kalokohan ito?
Bakit ka nakikipagkita kay Escobar?
Nakipagkasundo ako, malamang para sa pera.
Kapalit ng ano?
Maliban na lang kung gusto mong maging bahagi nito, hindi ko masabi.
Ito ay pagsososyo na kinakailangan para sa laban sa ganap na pagbabago.
Lumalaban ako para sa sambayanan, hindi para sa mga mangangalakal ng droga.
Connie?
Elisa? Anong nangyayari?
-Kailangan kitang makausap. -Tungkol?
Sabi mo nagtatrabaho ang asawa mo sa embahada.
Oo.
-Kailangan mo siyang kausapin at balaan. -Tungkol saan?
Si Pablo Escobar ay nagpaplano kasama ang komunistang grupo na M-19.
Hindi ko alam, pero alam ko masama.
Sandali, Pablo Escobar? Paano ka may alam tungkol kay Escobar?
Alam ko lang. Kailangan mo siyang bigyan ng babala.
At kailangan mo akong itago.
Okay. Tara.
Nasa trabaho si Steve, pero nakatira si Javi sa baba.
-Inaasahan kong nandito siya. -Nandito ako.
-Anong mayroon tayo? -Ipapaliwanag ko mamaya.
Babalik ako. Sige na.
-Sinabi niya na si Escobar -Hinay lang.
-ay umupa ng gerilya na M-19. -Connie.
-Gagawa sila ng nakakatakot. -Hinay lang.
-Gagamit si Escobar ang M-19. -Pakiulit?
-Pablo Escobar at gerilya ng M-19. -Escobar at M-19?
Hindi na siya nagbigay ng detalye, basta raw masama.
Hindi, wala itong kabuluhan.
Nakiusap siyang itago ko siya, kaya dinala ko siya kay Javi.
Okay. Sige.
Agent Murphy.
Ambasador, may impormasyon ako kay Escobar at sa M-19. Sa palagay ko...
-Gusali ng Mataas na Hukuman. -Diyos ko.
"Diyos ko" talaga.
Sa pera ni Escobar, sinalakay ng M-19 ang Palasyo ng Katarungan
at inokupa ang Mataas na Hukuman.
Kumuha sila ng daang prenda at humihingi ng maraming pangangailangan
tungkol sa pamamahagi ng kayamanan at sa katapusan ng kaapihan at paniniil.
Ang lahat ay kalokohan.
Lumusob ang mga sundalo, maraming buhay ang nawala sa patayan,
kasama ang kalahati ng mahistrado ng Mataas na Hukuman.
Karamihan sa M-19 ay napaslang.
Marami ang nakatakas, perobago pa nila magawa ang pakay nila,
pagsunog sa kwartong may laman na 600,000 na pahina ng katibayan laban kay Escobar.
Ang buong kaso laban sa kanya ay naabo.
Sa Estados Unidos, pinaglalaho ng Mafia ang mga saksi
para hindi sila makatestigo sa korte.
Sa Colombia, pinaglaho ni Escobar ang buong hukuman.
Ang sunog na sinimulan ng mga gerilya nang umaga ay lalo pang nagliyab
habang ang mga bomba sa loob ay sumasabog.
-Nasaan siya? -Mabuti, tuloy ka.
Ikaw, tayo. Sino siya at bakit tinutugis siya ng mga sundalo?
Itabi mo ang baril.
Itabi mo.
Sinabi niya sa akin kung sino siya. Itago mo.
-Pwede ba akong magsalita? -Hindi, hindi pwede.
Murphy.
Huminahon ka.
Hindi ko alam bakit isasangkot mo ang sarili mo dito.
Dinala siya dito ng asawa mo.
Nagpapasalamat ako na tinulungan mo ang asawa ko, totoo,
pero bakit natin pinapanganib ang karera natin?
Mapapatunayan niyang si Pablo ang nagpakubkob sa palasyo.
Kung kaya niya ibuhol si Escobar sa pagkubkob, dapat siyang ipasok.
Buweno, M-19 siya.
Ibibigay siya ni Noonan sa sundalo ng Colombia at mawawala siya.
Gusto ko iwasan ang nangyari kay Barry Seal.
-Kaya kukupkop tayo ng takas na komunista? -Ang ginawa niya lang ay balaan tayo.
Walang naghahanap sa kanya.
Hindi siya kasangkot sa kahit ano.
Ang mga pulang X na nakikita ninyo sa larawan ay mga naghimagsik na M-19
na napatay ng mga natatanging Hukbo ng Colombia.
Ang mga natitirang tao na nakikita ninyo ay mga pugante.
Mga kasama, ito ay mas magulo pa sa inaakala natin.
Ito ay si Escobar, luma na. Nakipagkasundo siya sa M-19.
Tapos sasabihin mo siya ang nagpalubog ng Titanic.
Nagkataon bang lahat ng mga katibayan ay nasira?
'Di siya mapagtanim ng galit kung angkop sa pakay niya.
-Pano mo nalamang nakipagkasundo siya? -Meron kaming lihim na nagsabi.
Payag ka bang pangalanan siya, Agent Peña?
-Hindi ko gagawin iyon. -Hindi na kailangan pang sabihin,
ang Timog Hukbo ay binawi ang alok na mga kagamitan sa DEA
dahil sa pagsalakay ng mga komunista. Kailangan asintahin ang pamunuan ng M-19.
Si Ivan "the Terrible" Torres at Elisa Alvarez.
Tinutugis nila kami kahit saan.
Anong inaasahan mo? Na magiging iba ito?
Napakahusay ng ginawa mo.
Hindi mo alam kung gaano ito makatutulong sa aming mga layunin.
Hindi, kapatid. Ang totoo, tinulungan mo ako.
Ikaw, Ivan...
ibinigay mo sa akin ang tabak ni Simón Bolívar.
Ang siyang nagpalaya sa bansang ito.
Ito'y pagmamay-ari mo na.
Sa pamamagitan nito, ipagpapatuloy mo ang laban sa pagpapalaya ng bansang ito.
Pangako sa iyo, ipagpapatuloy ko ang laban.
Nakamit mo ito, kapatid.
Para naman sa akin,
nasa Panama ako hanggang ito ay lumipas.
Kami rin ay...
Damputin ninyo ang maleta.
At ang buwisit na espada.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Ferdinand V. Gaspar