ISANG ORIHINAL NA SERYE MULA SA NETFLIX
Anumang pagkakatulad sa pangalan, historya ay nagkataon lamang at hindi sinasadya.
Walang silang pakielam. Ni hindi ko nasunggaban ang mga sigarilyo.
Babarilin ko lahat ng mga lintik na bihag sa ulo. Tama iyan.
Sinong gumagawa nito?
Carrillo at Search Bloc, sigurado ako.
-Sa kalagitnaan ng mga negosasyon? -Kahit si Gaviria gustong humuli sakin...
o si Carillo na walang pakielam sa mga negosasyon.
Dapat nating gawin. Kailangan madaliin ang kasunduan.
bago nila tayo mahanap at mapaslang.
Hindi bago tayo makagawa ng sarili nating kulungan.
At iyang lintik na duwag na presidente ay mapipilitan nang sumangayon.
kahit pa pasukan ko ng bomba ang kanyang puwet.
Napakalamig. Mayroon bang jacket diyan para sa akin?
-Suriin mo ito, bading. -Anong mayroon?
Ito'y miniskirt na mayroong pangalan mo.
-Gustavo Gaviria. -Ibigay mo sa akin iyan.
Sige, tawagin na natin ang mga bataan.
At paano ang tungkol sa iyo? Ayos ka lang ba?
Kung pumayag si Gaviria na makatungtong ng US
nahuli na sana siya ng limang minuto.
Hindi ko nasisiguro. Matalino si Escobar kaysa sa kanyang asta.
-Putang ina! -Saglit lang, saglit lang!
May nahanap kaming senyas sa kakahuyan sa paligid ng target.
Okay, mga bata, tayo'y nasa ligtas na.
Kunin mo kami sa El Mariano pass.
May bagong koordinasyon para kay Escobar
Mas matalino, ha?
Oo, huwag mo munang bilangin ang mga manok mo.
Nasusubaybayan ang senyales ng telepono ni kay Escobar.
Limang palatak mula sa Finca.
Mag pa dala kayo ngayon ng puwersang Colombian kaagad.
Search Bloc,
nakapagrehistro kami ng agwat at kahabaan sa nakapirming punto.
Mukhang tumigil sa pag-galaw.
Binibiro mo yata ako.
Alam ko.
Nakawala siya.
Na naman.
Narinig mo ba ang sinabi ko?
Tara na.
Oo, medyo ligalig ako, Steve.
Sa wari ko'y siya ay koliko.
Ano iyon?
Ibig sabihin, hindi siya makatulog, kaya't ganoon din ako.
Tumawag ka ba sa mga bahay ampunan?
Palagay mo ba maipapaliwanag ko ang sitwasyon sa Ingles, o sa Espanyol?
Hindi ko pa din maintindihan, bakit mo siya binalik.
Dalhin natinsiya sa hospital.
Hindi maaaring basta dalhin sa hospital. Hindi ito ampunan ng mga tuta.
Alam ko abala ka, pero anong gagawin natin sa kanya.
-Mayroong giyera, Connie. -Sabi mo ay dalawang araw lamang.
Isang linggo na.
Ano ang ginagawa natin dito?
-Iyan ba ay aking camiseta? -Naubusan na tayo ng lampin.
Kumuha ka na kaya bago niya dumihan ang lahat ng iyong mga damit?
Maigi at ikaw ay nakikipagkaibigan.
Mag-ingat ka iho, ang babaing ito ay napakatalino.
Kaya niyang sunggaban ang iyong baril at barilin ka sa ulo.
Ipagpaumanhin mo, boss.
Kamusta ang iyong pakiramdam?
Kasing buti ng inaasahan.
Kailangan kong mag-rekord ka ng isa pang teyp para sa akin.
Hindi.
Hindi, magpakawala ka pa ng dagdag na bihag.
Malubha pa rin ang sakit ni Maruja. May ulser si Ricardo.
Ako lamang ang kailangan mo para makipagnegosasyon.
Bakit ba walang tigil ang pamunuan ng Colombia sa pagsubok na dakipin ako?
Ganito iyan...
humahanga akong lubos sa iyong katapangan.
Si Gaviria ay walang kuwenta, katulad ng iyong ama.
Ano inaasahan mo?
Makapasok ka sa Kongreso ng ganun lang?
Walang halaga kung mangangalakal ng droga?
Inaasahan ko ang paggalang.
Nirerespeto ka noong gumagawa ka ng bahay para sa mahihirap.
Ngunit nang hindi mo nakuha ang respeto sa kawan ng mayayabang na mga mayayaman
ikaw ay nagalit.
Gagawa sana ako ng magandang proyekto para sa bansang ito.
Kung naging halimaw na ako, tulad ng sinasabi ng lahat
ito'y kasalanan ng mga tao tulad ng iyong ama...
at iyong mga trapong politiko,
iyong oligarka at mga taong iyon
kailanman ay hindi pagtitiisan ang isang maliit na paisa sa Medellín
na mas may salapi at mas matalino kaysa sa kanilang lahat.
Oo.
Baka nakagawa ka nga ng mga napakagandang bagay.
Iyon ang pinaka-nakakalungkot.
Si Ginoong Escobar
ay nangakong magpapalaya ng dalawa pang mga bihag.
Ngunit kapalit nito ay ang pakikipag-negosasyon ng may linaw.
Presidente Gaviria...
alam niya kung ano ang ginagawa mo.
Alam niya.
Kung ipipilit mo na dakipin siya sa tulong ng mga Amerikano...
kaming lahat ay papatayin nila.
Inilalagay mo sa panganib ang buhay ng aking anak.
Hindi Nydia, sa angkop na panggalang, wala kaming inilalagay sa panganib.
Prayoridad namin ang buhay ng iyong anak at ang buhay ng iba pang mga bihag.
Ngunit prayoridad din namin ang pagdakip kay Escobar.
Hindi niyo makakamit ng magkasabay ang parehong pakay.
Makikipag-negosasyon kay Escobar habang sinusubukan siyang dakipin?
Alam mo ba ang kanyang hinihingi?
Na magkaroon ng referendum para sa pagpawi ng ekstradisyon.
Na aamin siya sa kasalanan na pagkalakal ng ilegal ng droga ng isang beses lamang.
At ang pinakamasahol, gusto niyang gumawa ng sarili niyang piitan.
at magtalaga ng mga guwardiya na magbabantay sa kanya.
Ito ay pakikipagsundo sa diyablo.
Ikaw ay naging presidente ng bansang nagsabuhay ng impyerno noon pa
Kanino mo pa inaasahang makipagkasundo?
Madali kay Gaviria makipagkasundo ng 100 beses sa diyablo
bago siya makipagkasundo kay Pablo.
ang pagsunod sa mga kagustuhan ni Pablo ay parang pagpapakamatay
Kaya, ginawa niya ang pinakamaiging gawin ng mga politiko, ang magpatagal.
Pinanatili ang mga eroplano sa ere at magdasal sa Diyos may matamaan.
Kamusta. Si Gorilla ito.
Unit sa baba, simulan na ang pagtingin ng senyales.
At nang ginawa namin,
hindi nangyari ang inaasahan naming tatamaan.
Pasensiya na hindi maganda ang aking pakiramdam.
Miss Diana...
bakit ka ba nagsusungit kay boss?
Ika'y tapat tulad ng isang tupa, hindi ba?
Siya ang dumakip sa iyo...
at sa akin, at sa buong bansa rin.
Heto, ikaw na ang mauna.
Magtago ka rito, dali.
Sinong mag-aakala na ang nabigong pag-raid ang magiging malaking tagumpay ni Escobar?
Ni hindi kinailangan ni Pablong kalabitin ang gatilyo. Tayong gumawa para sa kanya.
Mga kasama, mayroon tayong problema.
Para sa pakikibaka ng mga mamamayan ng Colombia,
Ang pagkamatay ni Diana ang huling hibla.
Isa lamang itong oligarkiyang namatay.
Ang kanyang presensya sa pambansang telebisyon at mga tahanan
ay nalagpasan ang lahat.
Nalugmok ang mga mamamayan.
Para kay Presidente Gaviria, lumiit ang kanyang ginagalawan.
Ginoong Presidente! Pinaslang mo ang aking anak.
-Paraanin mo siya. -Sandali.
Kung tinanggap mo ang mga tuntunin, buhay pa sana ang aking anak!
Ibigay mo na ang hiling niya.
Huwag mong hayaan na may iba pang dumanas ng aming pighati.
Ginoong Presidente, kailangan na nating umalis.
Ang Diyos ay sumainyo, Nydia.
May bagay na nais akong liwanagin.
Hindi ka dapat na sisihin sa pagkamatay ni Diana. Okey?
Maliwanag dapat iyon.
May kayamanan para magpatuloy ng panghabang buhay.
Oo, ganoon din tayo. Tayo ang estado.
Lalaban tayo, gagawin natin ang lahat at tatapusin natin siya.
Mayroon tayong mga pagpipilian.
Halimbawa, hayaang natin pumasok ang militar ng Amerika?
Alam ko. Hindi natin gusto iyon. Personal ko ring hindi ninanais ito.
Ngunit kung ito'y isang tiyak at malinaw na misyon...
-Hindi. Hindi! -Isang bagay na patago...
Panahon na para tapusin lahat ng ito.
Ibigay ang kahit anong gusto niya.
Tara na.
Kung aalisin ang ekstradisyon, wala tayong lakas.
-Tayo'y tigre lang sa papel! -Lahat ng nagawa natin, balewala.
Wala tayong ibang paraan.
Ang tao at publiko, ay pagod sa bomba at pagdanak ng dugo.
At ang negosyo ay babalik sa dati
-paaandarin lang ito mula sa piitan. -Eksakto!
Kung susumahin ang lahat, tagumpay pa rin ang pagkakakulong kay Escobar.
Para sa relasyong pampubliko?
Pagsuko sa pagkakasunduan.
Gusto mo si Escobar. Bakit?
Bakit?
Dahil gusto mo siyang iparada na suot ang inyong jacket na DEA?
Iniisip mong laro lang ito, tama?
Ito ay Colombia, at gusto ng mga mamamayan ang kapayapaan!
Hindi ito isang bwisit na laro!
Bueno, sa oras na ito, ang ating kaibigan na si Fernarndo,
ay may ilang bagay na sasabihin sa atin.
Ang gobyero ng Colombia ay hahayaan si Pablo na isuko ang kanyang sarili,
na tinatanggap ang isang kasalanan, ang pagkalakal ng droga.
At...
hahayaan nila gumawa ng kanyang piitan,
kung saan ay hindi puwedeng lumapit sa loob ng tatlong kilometro mga pulis.
Sa wakas, napalaya na natin ang ating mga sarili mula sa paniniil!
-Mabuhay ang Colombia, mga puta. -Mabuhay!
Fernando...
-Maraming salamat. -Walang anuman, Pablo.
Alam mo ba kung kailan boboto ang Kongreso para buwagin ang ekstradisyon?
Oo, sa loob ng ilang linggo lamang.
Sa oras na iyon, maari ka nang sumuko sa mga kinauukulan.
Natutuwa ako at tapos na ang gawain ko at naging matagumpay ito kasama ka.
Hindi, kapatid. Ngayon ko kakailangan ng husto ang iyong pagtulong.
-Paano iyon? -Fernando...
ngayon ang panahon para tayo'y humanap ng legal na paraan
para mapaiksi pa natin ang iyong sentensya.
Tama?
At ano ang kahulugan nito para sa atin, ha?
Ibig sabihin nito, aking mahal, na ako ngayo'y mayroong piitan.
At para sa iyo, ang araw ng pagbisita ay...
araw araw.
-Seryoso ako, Pablo. -Gayun din ako.
Ang problema, Pablo, ay...
ngayon na umamin ka sa pagkalakal ng droga,
ang aking imahe bilang mamamahayag ay hindi maaaring maiugnay sa iyo.
Kung kaya...
iniisip mo na masisira ang kredibilidad mo bilang mamamahayag?
Naiintindihan mo ako.
Oo, siyempre, nauunawaan ko.
Wari ko'y napapanahon na...
para pakawalan kita, upang makahanap ka ng kasintahan na matapat...
para, magkaroon ka ng maliit na bahay, maliliit na mga anak...
-maliliit na mga aso... -Huwag kang magbiro, Pablo.
Hindi, hindi ako nagbibiro.
Nais ko lang na malaman mo...
na ikaw, Valeria...
ay isang bandido, na katulad ko.
Kaya't, huwag kang lalapit sa akin ng may kabulastugan.
Mukhang nakalusot ka na ano, gago?
Naku, akala ko'y nabaliw ka na.
Ang mga henyo ay parating tinatawag na baliw.
-Tama ba ako? -Oo.
-Ang mga Ochoa... -Ano ang sa mga Ochoa?
Maaasahan mong nagngingitngit sila.
Dahil sa kasunduan?
O dahil sa nakikipagtalik ka sa kapatid nila?
Isa iyong bobong pagkakamali, Gustavo.
Umaasa tayo na hindi ka nila sisingilin.
Umaandar ka ang karera.
Kinailangan ni Pablo na itayo ang kanyang piitan sa madaling panahon.
At para sa kanyang mga kaaway, kailangan mahuli siya bago mangyari.
Sa oras na makapasok sa loob nito si Pablo, siya'y nasa ligtas na.
At lahat ng nasa labas nito ay hindi ligtas.
Kakakuha lang namin ng utos ng pagpapatigil ng anumang operasyon
kapag si Pablo ay opisyal nang sumuko.
-Search Bloc mabubuwag. -Narinig namin kasunduan.
-Bawal ang pulis dalawang milya ng piitan. -Ito'y pagkukunwari.
Ito'y kamatayan para sa aking mga kawal.
Hindi ko sila mapoproteksyonan.
'Di ko hahayaang mangyari iyon.
Mayroong mga pulis na galit kay Escobar gaya ko.
Higit pa.
Hindi sila titigil dahil lang sa inutos ko.
Ibig sabihin ay mga vigilante?
Tawagin mo nang kahit anong nais mo pero kailangan pa rin ang mga ulat niyon.
-Matatanggap mo ang makukuha namin. -Javi, tigilan mo nga iyan.
Alam nila tumutulong tayo. Isa pa tanggal na tayo.
Akala ko, ginagawa mong lahat.
Dito ilalagay ang palaruan ng football.
Dito, nais kong maglagay ng bahay ng manika para kay Manuela.
at sa ibaba, isang bar na may Jacuzzi para sa bataan.
Maninirahan ang aking pamilya sa bandang ibaba ng burol.
Maglalagay ako ng teleskopyo, para masisilayan ko sila parati.
Higit na para tumingin sa alindog ng ibang batang mga babae.
Hindi. Para sa pamilya. Ang pamilya at para makita ko ang aking mga anak.
Anong magagawa namin para makatulong sa iyo, Pablo?
Kung sa gayon, habang nasa piitan kami, si Gustavo at ako.
Aasahan kita, si Moncada, at si Galeano, para mangasiwa sa mga operasyon.
Salamat sa iyo, Pablo.
Pribelehiyong pagkatiwalaan mo kami. Maaasahan mo kami.
Napag-usapan namin ang plano sa pangangasiwa.
Maliwanag na ang lahat, tama?
Oo, hindi ka namin bibiguin, Pablo.
Binanggit mo ba ang buwis?
-Hindi. -Ang buwis?
Anong buwis ito?
Sino ang nagbabayad sa gulong ginawa natin?
Ikaw.
-Ikaw, Don Pablo. -Siyang tama.
Mayroon na tayong kapayapaan ngayon.
Direkta kang makikinabang dito.
Tama lang na mag-smbag ka sa mga gastusin at seguridad.
na haharapin namin ni Gustavo sa loob ng piitan.
At magkano ang magiging halaga nito?
Kami ay nagkasunduan sa, ano nga ba? Sa 200,000 kada buwan tama?
-Oo, 200,000. -Dalawang daang libo?
Malaking halaga iyan. Kapatid, malaking halaga ng pera.
Subalit isaalang-alang mo itong matutupad.
At muli, maraming salamat para sa responsibilidad,
-at para sa pagturing sa amin. -O siya na.
Don Pablo. O sige. Gustavo.
Sa tingin mo ba naging matalinong diskarte ito, Pablo?
Bakit ko sila hahayaang umani ng bunga ng ating pinaghirapan?
ng walang karampatang gantimpala sa atin, Gustavo?
Sumasang-ayon ako sa iyo.
Ngayon, kailangan nating kuhanin ang tiwala noong dalawa.
At ano? Akala mo hindi ko kayang magbigay inspirasyon sa katapatan?
Ang aking katapatan? Oo, tapat ako sa iyo.
Hindi ako sigurado sa katapatan ng iba.
Alam mo, ganito kasi, Pablo, ikaw ay nagwagi.
Hindi maikakaila iyon.
Pero ikaw ay sumuko.
At may mga tao na makikita iyon bilang isang kahinaan.
Kailangang mas lalo tayong maging malapit sa kanila, para hindi sila magduda.
Salamat sa iyo.
Mahusay na makita kang muli, Valeria.
Ganoon din ako, Pacho. Masaya akong nakita ka.
Kahit na, dapat kong sabihin, na hindi ko ito inaasahan.
Nag-aalala para sa iyo.
At, bakit kayo nag-aalala?
Si Pablo ay nakikipagsundo sa gobyerno.
Aaminin niya ang ilang kasalanan niya.
Mga bagay na maaaring makasira sa iyo dahil sa inyong pagsasama.
Kung ako'y magaling sa isang bagay,
ito ay sa pag-protekta ng aking reputasyon.
Makinig ka, sa pagkakataon na ito ay naiiba.
Tignan mo, tumulong ka sa paglikha ng kabulastugang Robin Hood Paisa.
At kung magkagulo ay kailangan mong umako ng responsibilidad para dito.
Baka nilinlang din niya ako, katulad ng buong mundo.
Mayroon kang mga kaaway, alam mo?
Hindi nila papayagang makalusot ka rito.
Tignan mo, Valeria...
marami tayong koneksyon sa New York. Masasabi mong ito'y malakas na presensya.
Dapat kang magpunta roon, kahit maiksing panahon lamang.
At lisanin ang Colombia.
Mayroong milyon na mga Colombiano doon.
Panibagong mga manonood.
At wala silang pakialam kung sumama ka sa isang halimaw o hindi.
Kahit sandali lamang.
Pagkatapos ng lahat, maaari kang bumalik rito ng taas noo.
Ginagarantiya ko ito.
At hindi lang iyon, makakakuha ka ng bagong madla sa Estados Unidos.
Hindi ko ugali ang pagtataksil.
Anong pagtataksil?
Ano naman pinagtaksilan mo?
Ang iyong papel bilang kerida?
Tapat ka sa isang lalaki na hindi kailanman naisip
na ikaw ay sapat na upang maging kanyang asawa.
Kanyang asawa? Ako?
Hindi, hindi, hindi. Lubos kang nagkakamali, dear.
Iyon ang huling bagay na gugustuhin ko.
At akala mo ba ay ginusto kong maging asawa niya?
Sa palagay mo ba ay gusto kong makulong, naghihintay buong araw sa gusaling Monaco
habang siya'y nasa labas kasama ni...
kasama ko?
Hindi.
Masyadong nakakabagot iyon.
Lubha akong nangulila sa iyo.
Nangulila rin ako sa iyo.
Hindi, naging terible ito.
Napaka-terible.
Araw-araw na nasa iba't-ibang bahay...
nag-aalala para sa iyo...
sa mga bata.
Ang katotohanan ay...
masayang makauwi.
-Mukhang masaya ka. -Oo siyempre.
Lumipas na ang panahon na iyon.
Ito ang pinakamasayang mukha na nakita ko sa isang taong ikukulong.
Ang mga bata! Ang mga bata, Pablo!
-Ang mga bata! -Hindi, Tata!
-Kailangan ko silang kunin! -Manatili ka rito!
-Mga anak ko! -Manatili ka rito!
Ako ang kukuha sa kanila. Dito ka lang.
Juan Pablo!
-Ayos ka lang ba? -Oo.
Halika na.
Pumunta ka sa nanay mo. Pumunta ka doon.
Halika, halika.
Nanggaling ang pagsabog sa kotse mula sa kalsada sa ibaba.
Mga 800 na libra ng dinamita.
Nagdulot ito ng pagkabingi sa isang tenga ng batang si Manuela.
Sa digmaang ito,
ang mga inosente ang tila laging nasasaktan.
Para kay Escobar, may dalawang bagay ang pagka-bomba sa Monaco.
Una, ipinakita nito na ang mga pulis ay hindi kanyang pinakamabigat na kalaban.
Hindi kailanman gagamit ng bomba.
May bagong manlalaro, na hindi natatakot patayin ang pamilya niya.
Huwag kang mag-alala, pinsan.
Papatayin natin silang lahat.
Pangalawa, na siyang pinaka-bumagabag sa kanyang isipan...
na sa unang pagkakataon sa buhay niya, na kailangan niya ng sumuko.
At ang mas masahol pa rito, ay hindi niya alam kung sino ito.
Hello?
Valeria, mayroong sumubok na tirahin ang gusaling Monaco.
-Ngayon lamang ba? -Oo, ilang minuto lang ang nakakaraan.
-Sino-sino ang nasa loob? -Hindi namin alam.
Ano pang impormasyon meron kayo?
Iyon lamang ang impormasyon na mayroon kami sa ngayon.
Okay, salamat.
Lagi siyang nasa sa parehong motel.
-Marina. -Saan ka patungo?
Pupunta ako sa siyudad.
Kailangan kong makalabas dito.
-Halika rito, Marina. -Tama?
Magkaroon ka ng magandang panahon. Mag-ingat ka.
Salamat.
Alam mo ang gagawin niya, tama?
Patuloy ang pagnegosyo sa likod ng mga pader na iyon
na protektado ng gobyerno ng Colombia.
Bigyan natin siya ng kredito. Isa siyang henyo.
Kaya dagdag itong dahilan para makipagnegosasyon sa ating pagsuko.
Pero sinigurado ni Pablo na maisara ang pinto na iyon.
Gamitin natin ang kontak natin sa politikal.
lalo na si General Jaramillo.
-Makakausap mo ba siya para sa amin? -Oo, naman.
Ngunit sa tingin ko ay hindi magiging sapat.
Anong ibig mong sabihin?
Na kailangan mong mag-alok ng mas higit pa dito,
isang bagay na interesante para siya ay makipagkasunduan sa iyo.
Gustavo Gaviria.
Ang susi sa negosyo ni Pablo.
Kung babagsak siya, lahat tayo babagsak.
Tumpak, puwedeng gumana iyan.
Maaaring gumana iyan.
Palaging nababanggit na walang dangal sa hanay ng mga magnanakaw.
Dobleng katotohanan sa mga nagbebenta ng droga.
Ang Ochoa, sa tulong ni Cali, ay gumawa ng kanilang kasunduan.
Walang ekstradisyon, walang matinding sentensya.
Handang balewalain ng gobyerno ng Colombia ang kanilang bahagi
sa pinakamalawak na imperyo ng cocaine sa balat ng lupa.
Sa halip, magkakaroon sila ng mas mababang sentensya.
Anong sala?
Sumunod ka sa akin.
Ilegal na pag-angkat ng mga toro mula sa Espanya. Hindi ako nagbibiro.
Nagpunta sila sa kulungan ng may ngiti sa mga mukha
kailangan nilang gawin ay gamitin ang kapatid bilang pain.
para mabihag ang isda na tunay na gustong mahuli ng mga pulis.
Halikan mo ako.
-Ikaw ay maganda, baby. -Oo, siyempre.
Ang ibig sabihin ko noon pa man palagi kang maganda.
Gustavo.
Ano ang nagaganap?
Wala.
Walang nangyayari dito. Tama ba, Colonel Carrillo?
Nasa sa iyo iyan.
-Magpaalam ka na. -Hindi.
Hindi, hindi, hindi. Gustavo, tumingin ka.
Alam ba ng pamilya mo kung nasaan ka?
-Gustavo! -Kumalma ka, Marina.
Lubha kang nagkakamali, Carrillo.
Nakikipagnegosasyon na kami sa gobyerno.
-Wala kang rason para gawin pa ito. -Tama ka.
Dahilan kung bakit ako wala dito.
Kung gayon ay ano ang gusto mo?
Huwag kang umastang tanga.
Ibigay mo sa akin ang iyong pinsan, at hahayaan kitang mabuhay.
O sige.
Kung gayon ay patayin mo na ako.
Hindi ako ang gagawa niyan.
Pero ipakikilala kita sa mga tao na nais gawin ito para sa akin.
Hetong lalaki na ito? Siya si Lastia.
Ang kapatid niya'y namatay sa ginawa mong pagbomba ng libreria sa Bogota.
Ang kapatid niya ay 17 taong gulang.
At ang lalaking ito...
siya si Trujillo.
Pinatay mo ang kanyang ama at kapatid dahil sa kanilang pagiging mga pulis.
-Wala iyong kinalaman sa akin. -Wala?
Alam mo, kung ikaw ay sumusuporta sa kasamaan, ikaw ay masama rin.
Tingnan mo sila.
Nais kong makita mo ang mga mukha nila.
Ilang mga biktima na naiwanan ng iyong bakas.
Sabihin mo sa akin...
Ikaw ba ay nakatikim kailanman ng matulin na paghihiganti ng hustisya?
Ibigay mo sa akin ang pinsan mo...
o hahayaan kong ipakita nila ang paghihiganti gamit ang mga kamao nila.
Gawin niyo na, mga buwisit.
Okay, sige.
Titignan natin kung ano ang pakiramdam mo, pagkatapos ng 10 minuto.
Gawin mo.
Nasaan ang iyong pinsan.
Hindi kailangang magtapos ng ganito.
Nasaan ang iyong pinsan.
Kami..
ay mga bandido, hindi sumbungero, gago.
Ikaw ay... Mamamatay kayong lahat, mga gago.
Patay na kayong lahat, mga gago!
Kayo, at ang inyong mga kapamilya, mga anak. Patay kayong lahat, mga gago!
Patay kayong lahat!
Itapon ang kanyang bangkay patungo sa Sabaneta.
Coronel, pagbabayarin nila tayo.
Ireport niyo ang pagkamatay niya dahil sa pakikipag-barilan sa mga pulis.
Siguraduhing ireport niyo siya ang unang namaril.
Pero Coronel, bugbog siya.
Okay na ba iyan sa iyo?
Wala nang mas maganda o importante sa aking buhay kaysa rito.
Sama-sama tayong lahat, nagkakaisa.
Kumain na tayo at namnamin ang masarap na mga pagkain.
-Saglit, saglit. -Oo, ang beets.
-Tata? -Boss?
Hello, iho. Maupo ka.
-Umupo ka... -Boss, hindi ko alam kung paano sasabihin.
Sabihin mo tulad ng isang lalaki.
-Patay na si Gustavo. -Ano?
Natagpuan ang bangkay sa Sabaneta, lubhang binugbog.
Paano iyon?
Binaril din siya boss.
Hindi, hindi!
Ang lakas ng loob mo pumasok dito.
Umalis ka na! Lumayas ka sa aking pamamahay!
Ikaw, Ikaw ay aalis ngayon din! Lumayas ka sa aking bahay! Ngayon na!
Hindi! Gustavo, hindi. Pablo. Sige na! Umalis ka rito!
Okay lang. Magiging maayos din ang lahat.
Nakasisiguro ka ba tungkol dito?
Oo, boss.
Nais kong dalhin mo siya sa punerarya...
at bantayan ang kanyang labi hanggang sa siya ay mailibing.
-Sige. -Sumige ka na.
Kamusta na ang pakiramdam, anak?
Nangungulila ako sa kanya, Nay.
Noong...
ikaw ay edad siyam o sampu.
Naaalala mo ba?
Kung paano kayo nag-iikot sakay ng inyong mga bisikleta.
Umaakyat kayo sa bundok at naglalaho na lamang.
Lumilipas ang buong araw.
Hay, naku.
At nananawagan kami sa inyo.
Nagmukha kaming baliw kakatawag sa inyo kung saan saan...
hanggang sa wakas ay magpakita kayong muli.
O, Diyos ko.
Nasaan kayo?
Nasaan kayo nagpunta, anak? Iyon ang sinisigaw ko.
Sa kabundukan, Nay.
Mas mataas pa sa mga ulap tiya, Ang sagot ni Gustavo habang tumatawa.
Siya...
Gusto niya palagi na lumayo pa ng lumayo.
Palagi iyon.
Pero kasama ka.
Ikaw lamang ang kasama.
Hindi ko inakalang magtatapos ng ganito.
Magandang hapon.
Boss?
Mayroong nagpunta dito para lamang makita ka.
Binibining Valeria.
Magandang araw, ginang. Pablo.
Anong ginagawa niya rito?
Narito ako dahil mayroon akong importanteng impormasyon.
Umaasa akong mahalaga yan.
Tungkol ito kay Gustavo.
Sabihin mo sa amin.
Nabanggit sa akin na nakita ang mga magkakapatid na Ochoa sa Cali.
Sila ang mga nagkalulo kay Gustavo.
kapalit ng pagtulong ng kartel sa pakikipagsunduan nila sa gobyerno.
Paano mo nalaman iyan?
Kilala mo ako, Pablo.
Mayroon akong mga paraan.
Sino sa Cali?
Pacho Herrera.
Nagdala ni Pablo ng mensahe sa Cali,
kaya, iniutos niya sa kanyang mga tao na tirahin sila habang may lalaro.
ito'y naging napaka-epektibo.
Natamaan nila ang 14 na kalalakihan sa Cali.
Ang problema ay, ang lahat ng tao sa palaruan ay pare-pareho ang suot.
Noong nakita ng mga bataan si Pacho, ito ay tumatakbo na ng patakas.
Habang buhay niyo itatago, Panginoon?
Ang inyo bang poot ay magbabaga tulad ng apoy?
Tandaan kung paanong panandalian lamang ang aking buhay,
kung gaanong kawalang-saysay ang ginawa mo sa mga anak ng mga tao.
Ipinalibing ni Pablo si Gustavo sa mga burol ng Medellín,
kung saan sila naglalaro noong bata sila.
Ang pagkawala ng kaibigan
ang kabayaran para matalo ang ekstradisyon.
kaya, iniutos niya ang paglibing sa eksaktong lugar
kung saan ang Kongreso ay boboto.
Maging ito man ay sa suporta ni Gavina na plata or plomo, ni Pablo.
o marahil dahil sawa na sa karahasan ang mga tao
natalo ng malubha ang ekstradisyon
Ilang oras makalipas ang botohan, may helicopter ng militar.
Ipinadala sa labas lamang ng Medellín, kung saan naghihintay si Pablo.
Pumunta ako rito sa ngalan ni Presidente ng gobyerno ng Colombia.
Ito ang aming inaalok na mga tuntunin sa iyong pagsuko.
Kinailangan namin ni Peña makita sa sariling mga mata.
Isang terorista, drug lord, at mamamatay-tao na sumusuko sa bansa.
Na ibinigay lahat ng kanyang hiniling.
Maiksing distansiya na kami'y makakalapit hindi namin nadama na mas malayo.
O siya, sige.
Hayaan mong isuko ko ang aking baril.
-Nagwagi ka na. -Pareho tayo.
Maaari nang ipahayag ni Gaviria na sumuko na si Pablo Escobar.
Maliban sa hindi ito katotohanan.
At alam mong kasinungalingan ito.
Kinakailangan ang kasinungalingan, kung totoo'y mahirap na paniwalaan, tama?
Hindi ito buwisit na pagsuko.
Hindi sumusuko si Pablo sa hustisya.
Siya ay tumatakas rito.
Ang magagawa lamang ng kahit sinuman ay manood.
Muling ginamit ni Escobar ang karahasan para mapayuko sa kanyang kagustuhan.
Tinawag nila itong "La Gran Mentira", ang malaking kasinungalingan.
At isa itong kasinungalingan.
Maliban sa habang pinapanood ko siyang lumipad
papunta sa maluhong kulungan...
Hindi ko maiwasang isipin na mayroong kaunting katotohanan rito.
Gago.
Isang katotohanan na hindi ko ninais na tanggapin.
Natalo niya tayo dahil handa siyang gawin ang mga bagay na di natin kaya.
Ang masasamang tao hindi sumusunod sa tuntunin.
Iyon ang dahilan kung bakit sila masama.
Iyon din ang dahilan bakit sila nanalo.
Lagarto, maglalaro ba tayo ngayong gabi?
Nakuha ko si Poison na 400 hanggang 1700 megahertz, mga ginoo.
Ang dispensarya.
Eh, kanino natin ibibigay ito? Sa DEA?
-Oo. Ibigay natin kay Javier Peña. -Si Peña ay tarantado.
-Ibibigay ko na sa isa pang lalaki. -Sige.
Nangako ako sa aking sarili na kapag dumating ang panahon
na maaari kong madagukan si Escobar,
kahit ito ay pagbali ng mga tuntunin. Ay akin pa ring gagawin.
-Hello? -Oy, Central Spike ito.
O sige.
Sasabihin mo ang mabait na tao hindi pipindutin ang buton
sa mga salbaheng ito?
Gusto mo akong tawaging salbahe?
Sige. Pero kung gagawin mo, ang kahulugan nito
ay hindi ka pa nakatatagpo ng sapat na bilang ng mga taong salbahe.
May isang bagay akong natutunan dito sa Colombia,
ang mabuti at masama ay magkatugon na mga konsepto.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Sherry Guintu-Ingram