NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Ekranizacja oparta na faktach.
Niektóre sceny, postaci,
miejsca i zdarzenia zostały zmienione.
Według naszych informacji
Gilberto Rodriguez zapewniał stabilność kartelu.
Jego aresztowanie może prowadzić do eskalacji przemocy
wobec ludności cywilnej i policji.
Nie ulega wątpliwości,
że przywódcy kartelu
ukrywają się.
Ich ochroniarze działają w stanie podwyższonej gotowości.
Jedyne czego możemy być pewni,
to fakt, że dalsze działania przeciwko kartelowi
będą bardzo trudne i niebezpieczne.
Nie lekceważymy tej sytuacji, generale.
W takim razie zwrócę się do człowieka,
który jest za nią odpowiedzialny.
Może przedstawi nam pan swój plan osiągnięcia zwycięstwa.
A więc co dalej, agencie Peña?
Oddaję panu głos.
CIPA
Tam postaw.
Smacznego.
Cześć, bracie, to ja. Jak się masz?
Miałbym się lepiej, gdybym wiedział, jak to się stało.
Ktoś nas wykapował.
Gdzie były, kurna, opłacane gliny?
To była amerykańska operacja. DEA.
Nasi znajomi nic o niej nie wiedzieli.
Chyba że nasi znajomi cały czas mydlą nam oczy.
Może trzeba im przypomnieć, za co im płacimy.
Wyluzuj, Miguel.
Moja sytuacja wkrótce się wyjaśni.
Ale sprawy się skomplikowały
i trzeba uspokoić naszych przyjaciół w North Valley.
Musisz zorganizować spotkanie z Henao.
Skomplementuj go.
- Za co? - Nieważne. Zaoferuj mu coś.
Lubi tequilę. Miej pod ręką butelkę.
Powiedz mu, że to tylko drobna komplikacja.
W międzyczasie interesy idą jak zwykle.
Zwiększ swoją ochronę osobistą.
Jesteś drugi na liście Amerykanów.
Twoja wolność to nasza najlepsza karta przetargowa.
Gilberto, robi się niebezpiecznie.
A jeśli jest przeciek?
Może być.
Sprawdź to.
Muszę kończyć, bracie. Kocham cię.
Ja też cię kocham.
Co masz dla mnie?
Gówno. A nawet mniej.
Wiedzieliśmy, że nie będzie łatwo. Pogłówkuj trochę.
Z całym szacunkiem, zabroniono nam opuszczać bazę bez eskorty,
a teraz, co jest dość szokujące,
okazuje się, że nie mogą jej zapewnić.
Jesteśmy uziemieni.
Spróbuję coś z tym zrobić. Muszę kończyć.
Mam spotkanie z ministrem obrony.
Sam o to prosiłeś.
Nie zapomnij tego, bo ja nie zapomnę.
W Kolumbii wybrano nowego prezydenta,
Ernesto Sampera.
Zabójcy Escobara próbowali go wcześniej zlikwidować,
więc nie darzył ich przyjaźnią.
Chociaż wiedział, że naród ma już dość przemocy,
zarówno on jak i jego nowy rząd z ministrem obrony Fernando Botero
znaleźli się w kropce.
Politycznie kapitulacja śmierdziała.
KAPITULACJA KARTELU
Ale gotowi byli jej dotrzymać.
Aresztowanie Gilberta utrudniło im to.
I chętnie to przyznawali.
Gratuluję aresztowania Gilberto Rodrigueza.
Dziękuję.
To zasługa pułkownika Martineza.
Niestety, nie ma go tu.
A powinien być.
Z pewnością spodziewał się konsekwencji swoich czynów.
Gotowy był plan kapitulacji,
który postawiłby wszystkich 4 szefów kartelu z Cali przed sądem.
Teraz stoi to pod znakiem zapytania.
Nie wiemy, co się stanie.
Rozumiem.
Choć nie uważam, że negocjowanie kary z mordercami to sprawiedliwość.
To układ sprzed mojej kadencji.
Ale tak między nami, podzielam pańskie wątpliwości.
Nikt nie chce jednak powrotu do czasów Escobara
i rozlewu krwi przez Los Pepes.
Oczywiście, że nie.
Nie spytam, czy pogłoski o pana współpracy z bojówką są prawdziwe,
ale mam inne pytanie.
Jeśli okaże się, że jesteśmy po tej samej stronie,
czy mogę panu ufać?
Zapewniam, że mój jedyny cel to ujęcie kartelu z Cali.
Proszę dać znać, jak mogę pomóc.
Moi ludzie w Cali...
mają ograniczone pole działania.
Potrzebują wolnej ręki.
Załatwię to.
Dziękuję.
Sprawiedliwość może być nierychliwa.
Ktoś tak wpływowy jak Gilberto Rodriguez
nie pozostanie w areszcie zbyt długo.
Jeśli chce pan go tam zatrzymać, trzeba znaleźć świadka gotowego zeznawać.
Tak, wiem.
Pracuję właśnie nad wysoko postawionym celem.
Proszę się pospieszyć, bo bez tego
nic nie będzie się liczyć.
Sprawdziliśmy całą machinerię.
Nic nie znaleźliśmy.
Co mi po tym? Co to w ogóle znaczy?
Gdyby ktoś nas wydał, wiedzielibyśmy.
Tak jak wiedziałeś o nalocie?
Posłuchajcie, panowie,
chcę wiedzieć, dlaczego mój brat siedzi w pierdolonym mamrze.
Jeśli jeden z nas jest w to wmieszany, chcę się o tym dzisiaj dowiedzieć.
Oczywiście. Zrobi się.
Miguel ma paranoję.
Może użyli samolotów szpiegowskich do namierzenia Gilberto.
Chyba nie mówisz poważnie.
Według Miguela to nie kwestia farta, tylko wycieku.
System wykazałby, gdyby tak było.
Chodzi o kapitulację?
Martwisz się, bo twoje plany legły w gruzach.
Posłuchaj mnie.
Ludzie lubią dramaty. Sam wiesz.
To nie dramat. Chce nazwiska.
Równie dobrze mogłyby to być nasze.
Zaprojektowaliśmy ten system.
Panie Cordova.
I co? Jest coś dobrego?
Tylko takie tam gatki-szmatki. Plotki. Typowe sprawy.
A wewnątrz? Namierzyliście kogoś podejrzanego?
Raczej nie.
Nie mam pojęcia, kto by sypnął tych gości.
Chcę przesłuchać wszystko, co ci podpadło. Natychmiast.
Tak jest. Zaraz to przygotuję.
Mieli mieć wszystko pod kontrolą.
Ale, jak widać, nie mają.
Myślałam, że mieli się poddać.
Czy to znaczy, że nic z tego?
Ktoś dał cynk Amerykanom, wbił nam nóż w plecy.
Gdzie była ta cholerna ekipa ochroniarska? Za co im płacą?
Powinni szybko coś z tym zrobić,
inaczej każdy będzie pilnował własnej dupy.
Ma pan wielu wpływowych sojuszników.
Pana sytuacja leży im na sercu.
Ufamy, że wkrótce się wyjaśni. Kapitulacja wejdzie w życie.
Ale musimy czekać. To kwestia czasu.
Czekać na co?
Aż rząd zrobi coś, co już ustalili? Cholera.
Co powiedział Medina?
Na razie nie mamy oficjalnego stanowiska Santiago Mediny.
Dlaczego?
Czekamy na potwierdzenie spotkania przez jego biuro.
Żartujesz, kurwa?
Nie gadaliście z nim?
Czekacie, aż jego biuro potwierdzi spotkanie?
Ja na niego nie czekam.
To on ma czekać na mnie.
Idź do jego biura i załatw to.
I przypomnij mu, kim, kurwa, jest Gilberto Rodriguez.
Do jasnej cholery. Otwierać mi to.
Twój ojciec musi zrozumieć, że jego aresztowanie zmieniło sytuację.
To sprawa polityczna.
Tato?
Czasami trzeba uderzyć w stół.
To pomaga ludziom się zmobilizować.
Muszę porozmawiać z Mediną.
Nie chcę, byś się w to mieszał.
Krąg jest zbyt duży.
Medina nie spotka się z nikim, komu nie ufa. A prawnikom nie ufa.
A tobie zaufa?
Jestem twoim synem.
Właśnie. I masz mnie słuchać.
Ciągle tu zimno.
Budzę się w zimnym i pustym łóżku.
Wiem, śliczna. Niedługo wracam.
Szkoda, że nie mogę być tam z tobą.
Mówiłem ci, Chris, że to nieodpowiednia chwila.
Wiemy, gdzie jest?
Na razie nie.
Nie wiem, Franklin. Może to właśnie idealna pora.
Sądzisz, że poprzestaną na Gilbercie?
Kiedy DEA zacznie szukać ciebie? Nas?
Musisz być dzielna, kotku.
Nikt o nas nie wie. Nikt mnie nie szuka. Słowo.
- Zadzwonię później. Kocham cię. - Zaczekaj...
Ona się boi.
Dokąd pan idzie?
Przyspieszyć to. Czas ucieka.
Możemy porozmawiać o tym podsłuchu?
Czy jest legalny?
Jak sobie wyobrażasz swoją karierę za 5 lat?
Czy ta rozmowa może ci pomóc czy zaszkodzić?
Napije się pan czegoś?
Nigdy nie odmawiam.
Fajna koszula.
Ta kieszonka
po lewej stronie.
Po stronie serca.
Ta sytuacja z Gilberto...
co za hańba.
Po tym wszystkim, co wasza rodzina zrobiła dla miasta. Dla kraju.
To ci gringos wsadzają nos, gdzie nie powinni.
Ale nasi przyjaciele w Bogocie pracują
nad wyjaśnieniem tej sytuacji.
Interes kręci się jak zwykle.
A jak ten biurowy błąd odbije się na harmonogramie kapitulacji?
Jak mówiłem...
to był zwykły błąd.
Nic ponadto.
Miło mi to słyszeć.
Widzę sporo nowych twarzy.
Zauważyłeś?
Tę kobietę, żonę Salazara?
Strach.
Miguel był przerażony.
Ci goście są w poważnych tarapatach.
Nie za wcześnie na trzeci kieliszek?
A co mam tu, kurwa, robić?
Nie musiałeś przyjeżdżać.
A kto by cię pilnował?
Powiesz mi, co się działo w Juarez?
Mówiłem już...
rozmawialiśmy.
Meksykanin złożył ci ofertę.
Prawda?
Tak.
I to całkiem niezłą.
Mówi, że wycofujemy się w niewłaściwym momencie.
Może i ma rację.
Gilberto siedzi.
Może to zrządzenie losu.
Skąd wytrzasnąłeś to miejsce?
Kumpel z departamentu obrony.
Wynajęte do przesłuchania świadka przeciw Noriedze.
To było ze trzy lata temu.
Nie przestajesz mnie zaskakiwać.
Niezłe, co?
Nawet klimatyzacja działa.
Za kasę z naszych podatków.
Od czego zaczniemy?
Od początku. Może uda się wyśledzić tego księgowego.
Zabójcza nerka wraca do pracy.
Oby tak było.
Nie, proszę o rachunek.
To od tego pana.
Dziękuję, ale ja nie...
Za szybko podszedłem?
Niełatwo nawiązać rozmowę. Niewielki margines błędu.
Amerykanin.
Tak. Javi, z Teksasu.
- A pani? - Pochodzę z Bostonu.
Nieznajomi w obcym kraju.
Nie gniewa się pani?
Zauważyłem panią i...
przypomniała mi pani kogoś z kraju.
Sentymentalny.
Raczej samotny patriota.
Miałem nadzieję na rozmowę.
Nie, poważnie.
Tylko na rozmowę.
- Ponoć ludzie wciąż czasem rozmawiają. - Tak.
Chyba widziałam to raz w filmie.
Wygląda pan na miłego faceta,
ale mam wrażenie, że rozmowa nie jest pańską mocną stroną.
- A ja jestem mężatką... - Szczęśliwą?
No proszę.
Co takiego?
Mąż pozwala pani na samotność w czasie happy hour?
Wyjechał w podróż służbową.
Niech zgadnę...
Astronauta?
- Neurochirurg? - Tak, coś pomiędzy.
- Bankier. - Cholera.
A myślałem, że nie da się go mniej lubić.
Miło było poznać.
Jakie egzotyczne miejsce zdołało go odciągnąć od...
od pani?
Proszę pozdrowić Teksas.
Nie przedstawiłam się.
Nie musiałaś.
No dobrze. Skąd znasz moje imię?
Z tego samego źródła, skąd wiem, że mąż nie jest bankierem.
Jestem Javier Peña. Pracuję w DEA.
Usiądziemy i pogadamy?
Nie mam ochoty. Miłego drinka, Elliocie Nessie.
Szlag.
Rachunek.
Nie figurują też na następnych lotach?
Nie.
Pieprzeni gringos nie wsiedli do samolotu do Bogoty.
- Nasz przyjaciel z odznaką nas okłamał. - Albo się pomylił.
Pomyłki się nie zdarzają.
Idzie.
Jest ten skurczybyk.
Z miłą chęcią spotkałbym się tam, gdzie zwykle.
Tym się martwisz?
A kasa, którą dostajesz, by bossowie nie trafili do paki?
- To masz głęboko w dupie. - Czego się czepiasz?
Logistyka, plany, fałszywy nalot. To robota tych z Bogoty.
Jak załapałem, co jest...
Martinez już od pół godziny był w domu Gilberto,
ty bezużyteczny dupku.
Wiesz, co jeszcze?
DEA nie wylecieli z Cali.
A ty potwierdziłeś, że tak.
Sam powiedziałeś, że ci pieprzeni gringos wylecieli.
A wiesz, jak ty wyglądasz?
Chcesz mnie zakablować do swojego szefa? A co z tobą?
Spytałem ich, jak znaleźli dom Gilberta. Wiesz, co powiedzieli?
Pojechali tam za kimś.
I to na pewno nie byłem ja.
Pieprzony Calderon.
To, co mówił, miało sens.
DEA pojechali za kimś do domu Gilberta.
Pewnie za Pallomarim. Wiedzą, kim jest i gdzie pracuje.
Musieli wrócić i śledzić go.
Nie mówiłeś, że zawiozłeś tego wieczora Pallomariego do Gilberto?
Równie dobrze to mogłem być ja.
Tak, ale nie byłeś.
Myślisz, że Miguel puści to płazem?
W życiu, kurna.
Jeśli to się odbije na mnie, to odbije się też na tobie
i będziemy mieć przesrane.
Potrzebne nam tylko nazwisko, a przecież je mamy.
Musimy to uzgodnić.
To Calderon powiedział nam, że dupki z DEA wyleciały do Bogoty.
To on nas wystawił.
To on jest odpowiedzialny za to, co się stało.
To skorumpowany glina.
Bierze kasę od narkokartelu.
A ty i ja jesteśmy braćmi.
Przejdę do rzeczy. Ojciec wciąż chce odejść na emeryturę.
Nie wiedziałem, że bierzesz aktywny udział w sprawach swojego ojca.
Siła wyższa. Przyjaciele nie odbierali telefonów od prawników.
Oczywiście.
W takim razie
powiedz ojcu, że wciąż jest szansa na to, na czym mu najbardziej zależy.
Nikt tu nie cieszy się z takiego obrotu rzeczy.
DEA zaskoczyła nas wszystkich i trudno wdrożyć naszą starą umowę.
„Starą umowę”?
W polityce liczą się pozory.
Niezwykle trudno nam zaakceptować warunki kapitulacji kogoś,
kto siedzi za kratami.
To nie przejdzie.
Ale inne warunki,
nowe warunki...
Co pan na to?
Czego się dowiedzieliście?
Ekipa DEA, którą Calderon eskortował, nie opuściła Cali.
A powiadomił nas, że tak.
Co ty na to, Jorge?
To był błąd.
Spowodowany brakiem kompetencji.
Agentom DEA udało się,
a Calderon połknął haczyk.
Nie płacimy za niekompetencję.
A poza tym to nie wyjaśnia, jak dotarli do mojego brata.
Skąd mieli tę informację? Też od Calderona?
To mało prawdopodobne.
Możliwe, że użyli jakiegoś zaawansowanego sprzętu nadzoru lotniczego.
Miejcie Calderona na oku.
Nie udzielajcie mu informacji.
Koniec z potknięciami ochrony.
Tak jest.
Chodźmy.
Dzięki, Jorge.
Albo on albo my.
A jeśli go zabiją?
Nie zabiliby gliniarza.
Ale mogą go przesłuchiwać. I co wtedy?
Jak do tego dojdzie, będzie już po burzy.
Dzień dobry. Ma pani gościa, pani Jurado. Pan Eliot Ness.
Dziękuję za spotkanie.
Nie chciałam, żebyś wymachiwał odznaką w holu.
Aresztujesz mnie?
Usiądziesz?
Gdyby moja wola się liczyła,
nie byłoby cię tu.
Może nie widzisz tego jeszcze, ale przyszedłem ci pomóc.
Z pewnością chodzi ci o moje dobro.
Dlatego postawiłeś mi martini w barze.
Gilberto Rodriguez jest w areszcie.
Wkrótce dołączą inni.
Możliwe, że przez krótki czas tacy ludzie jak ty i twój mąż
możecie się nam przydać.
Zostało wam niewiele czasu.
Jeśli Franklinowi na tobie zależy, postąpi właściwie.
Nie wiem, czy zamierzacie stworzyć rodzinę...
Gówno wiesz o mnie i o moim mężu.
Masz rację.
Ale wiem, że nie macie przyszłości,
jeśli on nam nie pomoże.
Nie zamierzałam tak żyć. To był...
To był błąd,
że nie powstrzymałam tego.
Zdarzyło ci się coś takiego?
Tak.
Czyli
to koniec?
Tak.
Zastanów się. Ale nie za długo.
Nie chcesz wiedzieć, co powiedział?
Jak śmiesz lekceważyć moją wolę?
Nikt nie dostałby się do Mediny.
Nie chciałem, żebyś się mieszał. Nie będę się powtarzał.
Stara umowa jest nieważna.
Ale możemy zawrzeć nową, z poprawkami.
Skurwysyny.
Z jakimi poprawkami?
Musi być kara więzienia.
Dla ciebie, wuja Miguela, Pacho i Chepe.
Trzy lata.
Trzy lata? Wykluczone.
Musicie oddać nielegalne aktywa i odsiedzieć trzy lata.
Legalne aktywa, gotówka, interesy, wszystko to zatrzymacie.
Nie taka była umowa. Nie waż mi się o tym wspominać.
Przestań się upierać.
Nie możesz się poddać.
Siedzisz w areszcie.
Jesteś handlarzem narkotyków.
Żaden polityk nie ujmie się za tobą i nie powie: „Wypuśćcie go”
bez względu na to, ile mu zapłaciłeś.
Ale trzy lata, synu...
To nie stara umowa, ale za to dobra.
Najlepsza, jaką moglibyśmy uzyskać.
Jest tylko jeden szkopuł.
Medina obawia się ujawnienia.
A konkretnie księgowego Pallomariego.
Zbyt dużo wie.
Cześć, piękna.
Mówiłeś, że zadzwonisz.
Wiem. Miałem spotkanie do późna.
Przepraszam, skarbie.
Proszę to postawić.
Danki masha danki. Zgadza się?
Dziękuję. Wybacz, obsługa hotelowa.
Ile już zjadłeś tych ciasteczek?
Widzę stąd naszą wyspę.
Tęsknię za tobą, piękna.
Franklin, co my zrobimy?
Christino, od tych ludzi nie da się odejść.
Wciąż to powtarzasz,
ale może mamy więcej opcji niż myślisz.
Jakich opcji?
Dużo wiesz o tej organizacji.
- Jak... - Mam być kapusiem?
Gadałaś z kimś? Mówiłem...
Nie. Musimy porozmawiać o przyszłości.
Ale nie przez telefon. Zadzwonię później.
Przewiń.
Miałem spotkanie do późna.
Przepraszam, skarbie.
Proszę to postawić.
Danki masha danki. Zgadza się?
Dziękuję. Wybacz, obsługa hotelowa.
Chyba wiem, gdzie on jest.
Pewnie po nalocie przenieśli się gdzie indziej.
Amerykanie wrócili pod biuro księgowego
w nadziei, że się zjawi.
Znając tego idiotę, to możliwe.
Jeśli to wszystko, co mają, to niewiele.
Obserwuj ich.
Dowiedz się, gdzie nocują.
W porządku.
Szefie. Wszystko w porządku?
Chyba jest pan zmęczony.
Tak. W porządku.
Informuj mnie na bieżąco.
- Jak klasówka z matematyki? - Dobrze.
Tatusiu!
Moja księżniczka. Witajcie, księżniczki. Jak się macie?
Cześć. Co tu robisz?
Cześć, kochanie.
Ja miałam odebrać dziewczynki czy ty?
Ty. Byłem w pobliżu. Wpadłem sprawdzić, co u moich dziewczyn.
- Tato, dziś mamy lekcje pianina. - Wiem, kochanie.
Moje małe artystki.
Wszystko w porządku?
Tak.
Chciałem zobaczyć dziewczynki, dlatego przyszedłem.
Wybacz.
Muszę iść. Wybaczysz mi?
- Dziewczynki, kocham was. - Pa.
Pa, bądźcie grzeczne.
- Gdzie jesteś? - O co chodzi, Davidzie?
Tato zwołał spotkanie kierownictwa.
Jak to? Dopiero co mieliśmy.
Ale mamy następne.
2611 Avenida 14. Niedaleko Jamundi. Widzimy się na miejscu.
Mówi Carlo Cordova, zostaw wiadomość.
Rozmawiałem z Davidem.
Jedziesz na to spotkanie? Zadzwoń.
Stoddard, słuchaj.
Według językoznawcy dasha masha danki
znaczy „dziękuję bardzo” w papiamento.
Tam jest mnóstwo banków.
Tak, od cholery. Jest.
Kurort Baoase Luxury. Można tam wynająć willę na wyspie.
To co robimy?
Powiadom policję holendersko-karaibską w Willemstad.
Niech sprawdzą,
czy ktoś meldował się pod którąś z ksyw Jurado.
Mamy go?
Jeszcze nie.
Ale on tam jest.
- Dzwoń. - Jasne.
Mówi Carlo Cordova, zostaw wiadomość.
Siedzę i rozkoszuję się tym, jak mi obciąga fiuta,
gdy nagle ona przerywa.
Otwieram oczy i pytam: „Co jest?”.
Nic nie mówi i tak patrzy na mnie.
Ani słowa.
Co jest, kurna? Odwracam się do Toque.
Cholera, widzę wycelowaną w niego spluwę.
A ta druga laska, ta ze spluwą, mówi do mnie:
„Dawaj kasę, bo inaczej ona odgryzie ci fiuta”.
- I co zrobiłeś? - Dałem jej tę pieprzoną kasę.
I dodałem napiwek, Pacho.
Z tym nie ma żartów.
- Chcesz lodu? - Jasne.
Świetnie mi idzie.
Jutro jadę do Juarez.
Mam spotkanie ze wspólnikami.
Co mam im powiedzieć, Pacho?
Chcę im dać odpowiedź. Dobrą wiadomość.
Teraz ja opowiem ci pewną historię.
O tym, jak ojciec przyłapał mnie w pokoju z chłopakiem.
Nigdy mnie to nie obchodziło.
Powiedział, że nie jestem mężczyzną i nigdy nim nie będę.
To jego ostatnie słowa.
Co za pieprzony frajer.
Przez długi czas myślałem, że miał rację.
Nawet pracując już dla Gilberto i Miguela.
Do dnia, w którym jakiś skurwiel doniósł im, że jestem pedziem.
I że przyjęcie mnie do interesu było błędem.
Wiesz, co zrobili?
Zrobili mnie wspólnikiem.
Gilberto, Miguel i Chepe to moja rodzina.
Nie mogę ich zostawić w potrzebie.
Co mogę powiedzieć?
Podziwiam twoją lojalność. Jesteś wyjątkowym facetem.
No to zdrówko.
Wejdź. Nie daj na siebie czekać.
Przyjechał twój tato?
Jeszcze nie.
Chodźmy.
Puść mnie, dupku.
Puśćcie mnie, skurwiele.
Nie odważysz się.
Puśćcie mnie.
Wstawaj.
Ty skurwielu.
Co im, kurwa, powiedziałeś?
Gilberto nie złapali przeze mnie.
Czujesz się bezkarny, skurwielu.
Przyjdzie twoja kolej...
Walczył jak tygrys.
Chodźmy.
Co to ma być, kurwa?
Powiedz mu, co zrobiłeś.
No mów. Powiedz, gdzie cię złapaliśmy.
Gdy ty odwiedzałeś żonę i dzieciaki,
ten cholerny kapuś był w drodze na lotnisko.
Z żoną i spakowanymi walizkami.
Chciał zwiać i zwalić wszystko na ciebie. Twój kumpel.
Kazałeś swojej suce mnie śledzić?
- Co powiedziałeś? - Mnie i moje dzieci?
Powinieneś być wdzięczny, skurwielu.
Dlatego właśnie stoisz tam, a nie siedzisz obok niego.
Popełniasz gruby błąd, Davidzie.
Mam w dupie, co myślisz.
To lojalny człowiek. Zawsze taki był.
- To kupa gówna, Jorge. - To dobry i lojalny facet.
- To czemu nawiewał? - Co robisz?
- To równy gość... - To pieprzony kapuś.
Spójrz na mnie.
Jest tu Sophia.
Siedzi w tym pokoju.
Nie daj jej tknąć. Nie pozwól im położyć na niej łap.
Nie ma z tym nic wspólnego.
Tym jebanym frajerom odbiło. Chcą...
Davidzie, nie!
Twój kumpel miał rację, Jorge.
Zobacz, co z Sophią.
Mój brat siedzi w pierdlu przez naszą słabość.
Przez popełnione błędy.
Pozwoliliśmy ludziom się oszukać.
To są tego konsekwencje.
Nie będziemy tolerować pomyłek.
Próbując uciec,
dowiódł, że był gotowy zwrócić się przeciwko nam wszystkim.
Ci, którzy nie mają nic do ukrycia, nie uciekają.
Wiem, że możesz przejąć obowiązki Cordovy.
Jako nasz nowy szef ochrony.
Co ty na to?
Cieszę się, że mogę na ciebie liczyć.
Córeczko, zjedz trochę sałatki.
Bierz przykład z Very. Zobacz, ile zjadła.
Choć troszkę, kotku. Zjedz, proszę.
- Cześć. Myślałam, że wrócisz później. - Tata przyszedł.
Zaraz będę.
- Peña. - To ja, Christina Jurado.
Cieszę się.
Wszystko dobrze?
Tylko mnie nie okłamuj.
Jeśli to zrobię, jeśli namówię męża...
ochronicie nas? Wrócimy do domu?
Masz moje słowo.
Rozmawiałam z nim.
Tak? To dobrze.
Będzie współpracował.
Tak powiedział?
Jeszcze nie, ale zgodzi się. Potrzebuję tylko trochę czasu.
W porządku. Nie spiesz się.
Uwaga, lot 1935 do Curacao, pasażerowie proszeni na pokład.
To stacjonarny?
Kartel wie, gdzie jesteście.
Kto mówi?
Myślę, że możemy sobie pomóc.
Napisy: Małgorzata Hickey