NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Ekranizacja oparta na faktach.
Niektóre sceny, postaci,
miejsca i zdarzenia zostały zmienione.
Kartel z Cali był jak prawie doskonały organizm.
Chociaż obcięliśmy mu głowę, ciało nadal funkcjonowało.
Produkowali i sprzedawali kokainę,
trzymając się planu.
Przez długi okres ten plan zdawał egzamin.
Facet jest niewinny. Nic nie zrobił.
Pomału, skarbie, z wyczuciem. Ostrożnie.
Rękawiczka.
Pieprzyć rękawiczkę, brachu.
- Ten Fuhrman to skubaniec. - To dupek.
- I posuwa siostrę. - Którą?
Siostrę. Nie wiem, jak ma na imię. Geraldo też ją posuwa.
Ale żaden plan nie jest bez wad,
zwłaszcza jeśli chodzi o substancję tak nieprzewidywalną jak kokaina.
W pewnym momencie można popełnić błąd.
A wrogowie tylko na to czekają.
Gdy dostrzegą słaby punkt, ruszają do ataku.
Tak właśnie bywa z planami.
Bez względu na to, jak są idealne,
wspaniałe czy śmiałe,
i tak wszystko może trafić szlag przez jeden drobiazg.
A wtedy nie ma już odwrotu.
Wszystko zaczyna się walić.
Myślisz, że to on?
Na pewno.
Chodźmy.
Stój.
Podnieś koszulę i obróć się.
Jestem nieuzbrojony.
Podejdź powoli. Wyciągnij ręce.
- Nikomu nie mówiliście? - Nikomu.
- I nikt was nie śledził? - Nie.
Jechaliście na północ do Yumbo, nie na wschód.
A potem prosto do Rozo.
Musiałem się upewnić, że to wy. I że jesteście sami.
Wsiadaj.
Zaraz, ty z przodu.
Chris Feistl. A to Daniel...
Daniel Van Ness. Znam wasze nazwiska.
Podasz swoje?
Zostanę tu tylko dwie minuty.
Rozmawiamy twarzą w twarz po raz ostatni.
Pracujesz dla braci Rodriguezów?
Jestem szefem ochrony kartelu z Cali.
- Szefem ochrony? - Tak.
Mam dla was cenne informacje.
W zamian za wywiezienie mnie i mojej rodziny do Stanów.
Gdy otrzymam pełny immunitet, pomogę wam, jak mogę.
Skoro jesteś szefem ochrony kartelu,
możesz zaoferować więcej niż zeznania.
Miguela Rodrigueza.
Czy to będzie problem?
Poza tym, że wszyscy zginiemy?
Sam opracowałem system ochrony.
Kryjówki, strażnicy na każdym rogu,
komunikacja radiowa.
- Damy sobie z tym radę. - Może.
Ale jest jeszcze David. Syn Miguela.
Teraz to on osobiście nadzoruje ochronę ojca.
- Nie wiem nawet, gdzie jest. - Możesz ustalić.
I co wtedy? A policja? Wojsko?
Nie można im ufać. Płacę im.
Znajdziemy kogoś, komu można ufać. Nie martw się.
Nie martw się?
Nic z tego. Będę zeznawał. To wszystko.
Pozwól, że spytam. Dlaczego z nami rozmawiasz?
Nie jestem mordercą. Jestem inny. Chcę ratować rodzinę.
Chętnie byśmy ci pomogli...
w zamian za Miguela.
W sumie nie potrzebujemy twoich zeznań.
Jeśli masz lepsze wyjście, droga wolna.
Muszę to przemyśleć.
Nie podałeś swojego nazwiska.
To chyba strzał w dziesiątkę.
Jest szefem ochrony i chce spłynąć?
Nie bez powodu nazywają ich KGB z Cali.
Zmywamy się stąd.
Jego zeznania mogą załatwić cały kartel z Cali.
Korzysta z wielu paszportów.
Jeśli wsiądzie do samolotu, to go zgubimy.
Musi dziś lecieć do Miami, żeby jutro mógł zeznawać.
Słuchajcie chłopcy.
Udzielimy agentowi Peñii i jego ludziom pełnego wsparcia.
Zrozumiano?
Zwykle idzie do banku, a potem na śniadanie.
Zaczaimy się i dopadniemy go tam.
Chcecie go zwinąć w banku?
Wykluczone.
Oto, co należy wiedzieć o Curaçao.
To raj dla przemytników.
Dla kartelu z Cali idealne miejsce.
Amerykę Południową od portów Curaçao dzieli tylko 65 kilometrów.
Od stuleci cenili je sobie przemytnicy, handlarze niewolników, a teraz kartele.
Statki rejsowe z emerytami obok motorówek pełnych gotówki.
Czego nie da się przemycić, trafia do licznych banków.
Przedsiębiorczy Holendrzy
stworzyli system finansowy spowity tajemnicą w starym stylu.
Gospodarka jest tak zależna od prania pieniędzy,
że aresztowanie w banku było wykluczone.
A gdzie Franklin spędzał większość czasu?
Będziemy go śledzić i złapiemy tam, gdzie nam obu przypasuje.
Dziękuję.
Dobra, idziemy.
Dzień dobry, panowie.
Dzień dobry.
Jak wielu z was wie,
od rezygnacji Cordovy jestem szefem ochrony.
Jest czas karnawału, więc w mieście będzie pełno ludzi.
Festiwal nie może być wymówką, żeby imprezować w czasie pracy.
I jeszcze jedno. David i jego ludzie zajmą się teraz ochroną jego ojca.
Przyjmijmy ich z otwartymi ramionami.
Pomóżcie im w każdy możliwy sposób.
To wszystko. Do roboty.
No proszę. Nowa rola pasuje ci jak rękawiczka.
Masz naturalny talent.
Jeśli mamy razem pracować, nie obędzie się bez współpracy.
Jeśli masz pytania czy chcesz porozmawiać o bezpieczeństwie ojca,
wal śmiało.
Dzięki.
Mam pytanie.
Czemu żaden z twoich ludzi nie ma broni?
Bo w razie czego korzystamy z walkie talkie.
Po co? Żeby się pożegnać, jak was będą załatwiali?
Zrób mi przysługę.
Zajmij się swoją robotą, a ja zajmę się moją.
Szefie, nie wspomniałeś, że w Cali są agenci DEA.
David powinien wiedzieć.
Tego tylko brakuje,
żeby David z ekipą zabił agenta federalnego.
To prawda.
Na razie sami będziemy monitorować DEA.
Poza tym wątpię, by coś mieli.
Nie chcę wyjeżdżać z Nowego Jorku.
- Dlaczego? - Kochanie...
Wiem, że nie chcesz stąd wyjeżdżać.
Ja też nie chcę.
Ale jeśli nas powiążą z tym laboratorium,
wszystkie gliny w mieście będą nas szukać.
Posłuchaj,
co jest grane.
Według rzecznika DEA laboratorium kokainowe w Queens
prowadził gang Dominikańczyków.
Właśnie. Dziękuję pani. Pieprzeni Dominikańczycy.
Jednak Manuel de Dios, redaktor La Prensa, odkrył inny wątek tej historii.
To laboratorium, jak wiele innych w okolicy,
zostało ostatnio przejęte przez gangsterów kolumbijskich,
którym przewodzi niejaki Victor Crespo.
- Skurczybyk. - Na dniach
opublikujemy serię artykułów
ze zdjęciami na temat tego przestępczego procederu,
prowadzonego na wielką skalę.
„Nie znam hiszpańskiego”.
To znaczy, że musimy wyjechać?
Nie, kotku.
Ten facet wie, kim jesteś.
Nie martw się. Nigdzie nie jedziemy.
Czyżby?
Więc zrób mi tę przysługę i załatw to.
Słyszysz?
Skurczybyk.
A więc nowa umowa kapitulacyjna.
Trzy lata. Dla was wszystkich.
Ujawnicie nielegalne interesy. Zatrzymamy wszystkie legalne aktywa,
według planu. To dobry układ.
Powiedziałby ci sam,
ale uznał, że lepiej wyjaśnię ci osobiście.
No i pomogłem wynegocjować nową umowę.
Rozumiem. Dzięki, że przyszedłeś.
Przekaże mi wuj wiadomości?
Wiadomości?
Jak idzie maksymalizowanie zysków przed kapitulacją.
Żebym przekazał ojcu.
Powiedz tacie, że wszystko gra.
Pacho ustalił nowe warunki z Amadem Fuentesem i wkrótce wróci.
A ten wypadek w Nowym Jorku?
Chepe natknął się na przeszkodę, ale znasz go.
Nie martwiłbym się tym.
To wszystko?
Jeszcze jedno.
Nasi przyjaciele w Bogocie niepokoją się ujawnieniem.
Zbyt wiele osób wie o tym układzie.
Zwłaszcza pan Pallomari.
Ojciec chciałby, by wuj się tym zajął.
Mam się tym „zająć”?
Wiesz, co to znaczy?
Masz pojęcie?
Pallomari to nasz główny księgowy w Cali. Niełatwo go zastąpić.
Jest zbyt cenny, żeby go zabić.
Powiedz ojcu, że się tym zajmę. Niech się nie martwi.
Dziękuję, wuju.
Trzymaj się.
Teraz mały książę wydaje ci rozkazy?
Swojego ojca.
Niech Salcedo umieści Pallomariego w jednej z kryjówek.
Miej go na oku.
Zdecydowałeś, czy przyjdziesz wieczorem?
Na imprezę Festiwalu Salsy.
To ważne.
Wiesz, co myślę na temat imprez. To domena Gilberto, nie moja.
Dlatego właśnie powinieneś przyjść.
Jesteś teraz nowym bossem, tato.
Pokaż im to, proszę.
Albo przynajmniej zabaw się, zanim trzeba będzie udawać trupa.
Czemu ojciec chrzestny z Cali miałby wyjść z ukrycia, ryzykując schwytanie?
Bo po co być królem, jeśli nikt o tym nie wie?
Największym produktem eksportowym Cali nie była kokaina, tylko salsa.
Co roku jedno i drugie spotykało się na Feria de Cali,
tygodniowym karnawale imprez i koncertów salsy.
A kto był patronem ceremonii otwarcia?
Zdrowie, panowie!
Po jego aresztowaniu nadszedł czas na nowego króla.
Chciałabyś towarzyszyć mi dziś wieczorem?
Dokąd pójdziemy?
Chodźmy potańczyć
Lubisz tańczyć?
Don Miguel chciałby, żebyś tu pracował.
Wiem, co trzeba robić.
Wejdźcie.
Co to ma być? To jakieś żarty?
- Masz mnie za idiotę? - Co to jest?
To nie do przyjęcia. Pogadam z Miguelem.
Gadaj z kim chcesz. To największe mieszkanie, jakie mamy.
Trzy sypialnie. Dwie łazienki.
Klimatyzacja. Dzieciom się podoba.
- Podoba się wam? - Tak.
Musisz palić w mieszkaniu?
Jaki problem? Przecież to nora.
- Dzieci słyszą. - Teraz się nimi martwisz?
Nie wychodźcie stąd. Dla swojego bezpieczeństwa.
Tyle dla nich zrobiłeś i tak ci się odwdzięczają?
Tak. Zapisałem. Dzięki.
Według ostatnich danych Duffy'ego i Lopeza
Salcedo był wiceszefem ochrony.
Czyli to prawda.
Skończył inżynierię.
Jego firma, produkująca biopaliwa, zbankrutowała.
- Ciekawe. - Były wojskowy.
Jego dowódcą był major Carlo Cordova,
który został szefem ochrony kartelu.
Pewnie tak dostał tę fuchę.
Może kropnął kumpla i zajął jego miejsce.
Był zamieszany w kupowanie bomb, by zabić Pabla.
Tylko tyle?
Czyli zwyczajny facet, który zgłosił się do ochrony rodziny Miguela?
To śmieć, ale dzięki niemu możemy dopaść Miguela.
Śmiecie mi nie przeszkadzają. Nie lubię kłamców.
Jak zadzwoni i poda kryjówkę Miguela,
- jak chcesz to rozegrać? - Jeśli zadzwoni.
Zadamy trudne pytania i zobaczymy, co powie.
Mówię ci, są skończeni.
Gilberto szuka nowego sposobu na kapitulację.
A słyszałeś, co się stało w Nowym Jorku z Chepe?
Miguel gra teraz pierwsze skrzypce.
Jednym słowem, kartel z Cali padł.
Co zamierzasz?
Zrobić wszystko, co trzeba dla kartelu z North Valley.
Dlatego zwracam się do ciebie.
Zabawne, jak wszystko się zmienia.
Co na to powiesz, Amado?
Powiem, że nie podobasz mi się, cholera.
Ale obaj podobnie patrzymy w przyszłość.
Słuchaj, od przyszłego tygodnia
będę przerzucał towar tylko dla nowych kumpli z North Valley.
A co z tą drugą sprawą, o której mówiliśmy?
Musicie przygotować tu miejsce
i zająć się gośćmi, żeby niczego im nie brakowało.
I na każdym stole ma być butelka.
Najlepszy trunek, a nie jakiś cienkusz.
Zrozumiano?
Ponoć jestem potrzebny.
Musimy o czymś pogadać.
Zostaw tu swoją sukę.
Chodź.
Tylko gęba na kłódkę, kumasz?
Myślałem o tym, co mówiłeś,
że jak potrzebowałbym twojej rady...
Może pomógłbyś mi.
W ochronie twojego ojca?
Przyjdzie dziś na imprezę.
Tutaj?
Chyba że jest jakaś pieprzona impreza gdzie indziej. Jasne, że tu.
Co mam ci powiedzieć?
Publiczne miejsca to duże ryzyko.
Wiem.
Zbyt wiele ludzi.
O której chce przyjechać?
Myślałem, że około 23.
To o której jest najlepiej?
Myślę, że o 22.
Nie będzie takiego tłoku. Może zabrałbym go na balkon.
Zająłbyś się tym?
Wiedziałem, że mogę na ciebie liczyć.
Ten wieczór musi być idealny.
Wszystko musi zagrać.
Spoko. Myślę, że damy radę.
Powiedział mu szef, że to zły pomysł?
Jasne. Myślisz, że posłuchał?
To kretyn.
Zatrzymaj się tu.
Pinchadito mówił, że coś tu nie gra z podsłuchem.
Zaczekaj. Zaraz wrócę.
Mówi Salcedo. Mam tylko minutę.
Słuchamy.
Miguel idzie dziś na imprezę.
Do klubu Libre. Carrera Ocho. O 22.
Będą tam tłumy, musicie zaczekać, aż wyjdzie.
Możemy to jakoś sprawdzić?
Nie. Musicie mi zaufać.
Jak awansowałeś na szefa ochrony?
To skomplikowane.
Staramy się zrozumieć, dlaczego do nas zadzwoniłeś
- dzień po awansie. - Nie mamy teraz na to czasu.
Będzie w klubie o 22. Carrera Ocho.
Złapcie go na zewnątrz.
Co jest?
Nic, szefie.
- Nagabuje panią? - Nie.
- Wziąłem placki dla brata. - Spoko. Idziemy.
- Chce szef? - Jasne.
U niego wszystko jest skomplikowane.
Ale ja mu wierzę.
Wbijesz się na imprezę kartelu?
Żeby dopaść Miguela Rodrigueza? Możliwe.
On nas po prostu podpuszcza. Albo gorzej.
Co mają dobrego?
Polecam homara.
Stój!
Chodź tu!
Idź od tyłu.
Szlag.
Nie uciekaj.
Zostaje pan poddany ekstradycji za pranie pieniędzy i wymuszenia.
- Moja żona. Musicie... - Jest w Bogocie.
Spotka się z nami w Miami.
Panie ambasadorze, agent Peña na jedynce.
Mamy go.
Chcę go przetransportować do Stanów, zanim kartel się dowie.
Rozmawiałem rano z premierem. Dokumenty czekają.
Jak zacznie mówić, daj mi znać.
- Przekażę Departamentowi Sprawiedliwości. - Tak jest.
Agencie Peña. Dobra robota.
- Teraz tutaj. - Zulema modli się co rano.
Bardzo dobrze. A tu?
- Gacek, gaduła... - Gaduła...
- Tato! - Cześć, dzieciaki.
Musimy pogadać.
Dobrze. Dziewczynki,
idźcie do pokoju dokończyć lekcje.
Coś się stało.
- Co takiego? - Wiem, jak ci było trudno.
Musisz wiedzieć, że mam już prawie wszystko ogarnięte.
Wieczorem ci to wytłumaczę,
ale teraz przygotuj się do wyjazdu.
Gdzie jedziemy? Jak...
Ufasz mi?
Kochanie,
Paola, ufasz mi?
Tak?
Wszystko będzie dobrze. Obiecuję.
I już. Zrobione.
Do twarzy pani z tą długością.
Dziękuję. Mnie też się podoba.
To coś ekstra dla pani.
A to dla pani.
- To na razie. - Do zobaczenia.
To ty rozmawiałeś z moją żoną?
Kręci cię to?
Wykorzystywanie jej, by mnie złapać?
Wiesz, czym martwiłbym się na twoim miejscu?
Że jeśli żona będzie się z tobą spotykać,
to tylko w więzieniu.
Co tydzień po długiej jeździe.
Obmacywana przez spoconego strażnika,
którego rozrywką będzie wkładanie jej rąk pod sukienkę.
Możesz mówić, co chcesz.
- Nie przerazisz mnie. - Nie,
mogę tylko zniszczyć ci życie.
Znasz braci.
Całkiem dobrze.
Co się z nimi stanie bez Gilberta przy sterze?
Jesteś młody. Masz przed sobą całe życie.
Naprawdę chcesz spędzić je w celi?
Zacznij mówić.
Załatwię ci układ. Christina i ty
możecie zacząć od nowa.
Nowe życie.
W Stanach.
Nie powiem ani słowa,
dopóki nie zobaczę żony.
Potem będziesz miał świadka.
Zatrzymaj się tu.
Zawróć.
Nazywa się Franklin Jurado.
- Jurado albo... - Tak.
Dzwoniliśmy do jego pokoju. Nie wiemy, gdzie jest.
Wymeldował się?
Widział go pan w ogóle?
Nic pan nie wie?
Nie widziano go, nie wymeldował się.
Przykro mi, nie mogę pomóc. Kurort Baoase dziękuje za telefon.
To ja dziękuję. Za nic, kurwa.
KAWIARNIA
Dzięki za spotkanie.
Julia mówiła, że możesz mieć coś na temat Crespo.
Cóż, tak.
Mam nadzieję, że ci się spodoba.
Jak mogę panu pomóc, panie Crespo?
Czy raczej panie Santacruz?
Cóż...
miałem nadzieję, że to ja ci pomogę.
Skąd jesteś?
- Z Kuby. - Kuba. Wspaniale.
Jak byłeś mały,
myślałeś, że przyjedziesz do tego kraju i zrobisz coś wyjątkowego?
Bo ja tak.
Wyobrażałem sobie, że przyjadę tu, do Stanów, do Nowego Jorku,
i zbuduję coś ważnego.
To było też moje marzenie.
Marzenie młodego imigranta, takiego jak ty.
Dlatego chcę ci pomóc, byś mógł zrealizować swoje marzenie.
Jakiekolwiek.
Bez względu na koszt.
W dolarach.
Myśli pan, że jesteśmy tacy sami,
bo przyjechaliśmy tu pełni marzeń?
Cóż...
Moja rodzina uciekła z Kuby, bo wierzyliśmy w wolność.
Pan przyjechał, by sprzedawać kokę.
Obaj jesteśmy imigrantami,
ale nie mamy z sobą nic wspólnego, panie Santacruz.
Mój artykuł pójdzie do druku.
Dzięki, że wysłuchałeś mojej propozycji.
Mogę o coś zapytać?
Ile zajmie dostanie się stąd na lotnisko?
Nie mam pojęcia.
Około godziny.
Będzie mi brakowało wielu rzeczy z Nowego Jorku.
Ale nie korków.
- Dobry wieczór panu. - Dobry wieczór.
Dobry wieczór.
Witam.
Dobry wieczór.
Miło cię widzieć, Davidzie. Jak leci?
Cała rodzina się zeszła.
Napijmy się drinka na górze.
Wiesz co?
Za dużo tu ludzi.
Dobry wieczór. Witam na karnawale w Cali.
Powitajmy gorąco protektora festiwalu
i naszego patrona, pana Miguela Rodrigueza.
Chodź. Chodź tu.
Chodź.
No chodź tu.
Powiedz parę słów.
Dziękuję wszystkim za przybycie.
Życzę dobrej zabawy.
Twój brat ma charakter.
Zamiłowanie do tequili przekracza jego możliwości.
Moja zmiana wcześniej się zaczęła.
Jak wrócisz, przynieś mi paczkę papierosów.
Jak dostanę napiwek.
Mówiłem, że będzie.
Nie kłamałeś.
Zgarnijcie go na zewnątrz. Tu za duże ryzyko.
Powiedz ludziom, żeby zaczekali, aż wyjdzie.
Jacy ludzie?
Ci, którzy stoją obok DJ-a.
Przyszliśmy, żeby cię sprawdzić.
Jesteśmy sami.
Co takiego?
A co?
- Co jest? - Szlag. Musicie wiać.
- Co? - Wiejcie.
Nie o ciebie nam chodzi.
Gdzie jest Pacho?
Musimy pogadać.
- Nie przeszkadzaj. - Mamy problem. Musimy wyjść.
- Wyluzuj. Bawimy się. - Wychodzimy.
- Spoko. Ja decyduję, kiedy idziemy. - Co jest?
Musimy wyjść.
Kryć się.
Idziemy. Uwaga.
Uwaga!
Zostań tam.
- Dalej. - Ostrożnie. Z drogi!
- Idź. - Z drogi.
- Jak pobiegnę... - Tu są!
Szlag.
Daj mi broń.
Idź.
W porządku?
Skurwiel.
Skurczybyk.
Zastrzel ich.
Idźcie!
Tam.
- Ostrożnie. - Proszę schylić głowę.
Głowa w dół.
- Zwolnij. - Ruchy!
Skurwiel.
- Idź. - Idziemy. Szybko.
Co za gówno...
Brachu, musisz strzelać.
Twoja broń. Utrzymaj ogień.
Głowa w dół.
Ja kieruję, Enrique.
Tutaj.
Kto prowadził auto?
Przyjechaliście autem. Kto prowadził?
- Ja. - Daj mi kluczyki.
Pieprz się.
W moim mieszkaniu są jacyś ludzie.
- Tak, nasi. - Jasne.
Jesteś z nimi?
Zobaczyłam ich, wystraszyłam się i uciekłam.
Mają cię chronić. Rozmawiałaś z kimś?
Próbowałam zadzwonić do Franklina, ale bez skutku.
Co się, kurna, dzieje?
Aresztowaliśmy go.
Co takiego?
Posłuchaj mnie, Christino.
Ty cholerny dupku.
- Posłuchaj. - Mówiłam, że z nim pogadam.
Mówiłam ci.
Chciałaś, to masz.
Jak się rozłączymy, jedź do ambasady.
Z nikim nie rozmawiaj ani nie dzwoń.
Po prostu jedź.
- Wszystko dobrze? - Tak.
Dojeżdżamy już?
Tak. To już za rogiem.
Dziękuję.
Ocaliłaś mnie. Naprawdę.
Proszę o mnie powiedzieć znajomym.
Tylko tym nadzianym.
Czemu ten cymbał stoi?
Kiedy to auto wreszcie ruszy?
Cholera.
O Boże.
Boże.
Jedź. Jedź do cholery. O mój...
Zaczniemy od spraw podstawowych.
Gdzie przelewają pieniądze i gdzie je trzymają.
Jego pieprzony adwokat?
Agencie Peña. Alan Starkman,
adwokat pana Jurado.
Pański klient postanowił pójść na ugodę w zamian za zeznania.
Nim dowiedział się, że żona do niego nie dołączy.
Właśnie z nią rozmawiałem. Jest w drodze do ambasady w Bogocie.
O ile mi wiadomo, nie dotarła tam.
Proszę zapytać swoich ludzi.
Ponoć spotkała się z pracodawcami pana Jurado.
Pewnie zmieniła zdanie.
Układ z moim klientem już nie obowiązuje.
Tato, nic ci nie jest?
- Nic. - Wszystko dobrze?
- Wejdźmy do środka. - To skurwiele z North Valley.
- Mamy jednego z nich. - Alvaro też dostał.
Pacho jest cały.
Wracają tu.
Wszystko dobrze?
- Zamknij cholerne drzwi. - Pieprzony wieczór.
Zabierz ją na górę.
Zaraz przyjdę.
Co się tam stało?
Wyglądało na to,
że wiedziałeś, że coś się święci.
Wiesz co? Ja wiem dlaczego.
Bo nieustannie pracujesz.
Ocaliłeś mi dziś życie.
- Tato, to nie moja wina... - Czekaj.
Od teraz masz znowu zajmować się moją osobistą ochroną.
Tylko ty.
Oczywiście, Don Miguel.
Jeśli mogę, nie wiemy, czy to był ostatni atak.
Muszę cały czas wiedzieć, gdzie pan jest.
Jutro będzie nowy dzień.
- Gilberto, to ja. - Dzięki Bogu.
- Jak się masz, bracie? - Dobrze.
Słuchaj, próbowali też zabić Pacho.
- Nie może być... - Nie, nic mu nie jest. Przeżył.
- Jest w drodze do domu. - Dzięki Bogu.
Zabiję tych skurwieli z North Valley.
Posłuchaj mnie, Miguel. Teraz nie czas na...
Cały świat się przygląda.
- To może wszystko zepsuć. - Słuchaj, Gilberto. Próbowali mnie zabić.
Próbowali zabić mojego syna.
Próbowali zabić Marię. I Pacho.
Tak, rozumiem, bracie, ale...
Nie możemy teraz zacząć wojny.
Zwłaszcza tuż przed kapitulacją.
Jaką pieprzoną kapitulacją?
Zabiorą nam wszystko, zanim się poddamy.
- Posłuchaj mnie, bracie. - Dobra, żadnej wojny. Rozumiem.
Zobaczysz.
Wszystko będzie dobrze, bracie.
Dobra, Gilberto. Na razie.
To Salcedo.
- Jesteś sam? - Tak.
- Właź. - Skąd wiedziałeś, gdzie jesteśmy?
Wiedziałem też, gdzie dzwonić. Myślicie, że mam broń?
- Nie wiemy. - Czemu nie wzięliście ludzi?
Bo nie odpowiedziałeś wprost.
- Wiedziałeś, że to się zdarzy? - Żartujesz?
Jak pomogłaby mi strzelanina tych z North Valley?
Bohater z ciebie. Odeskortowałeś Miguela.
To moja praca.
Nadal nie mówisz prawdy.
Zabili gościa, którego zastąpiłem.
I jego żonę.
To samo zrobią ze mną i moją rodziną.
Tylko wy możecie mi pomóc ich uratować. Jasne?
Tak.
Musimy ufać sobie nawzajem.
Wiesz, gdzie jest Miguel?
To pager satelitarny. Nie do namierzenia. Nawet przez was.
Będziemy w kontakcie.
Ponad 15 osób zginęło, a dziesiątki zostało rannych
w wyniku dzisiejszej strzelaniny w nocnym klubie w Cali.
Według doniesień strzelanina rozpoczęła się po 22,00.
Osoby, które przebywały w klubie...
- Martwiłam się. - Nic mi nie jest.
- Jesteśmy bezpieczni. - Co się stało?
To byli ci z North Valley. Nic mi się nie stało.
Dokąd jedziemy?
Dlaczego musimy wyjechać?
Co się dzieje?
Chodź ze mną.
Powiedz mi natychmiast, o co chodzi?
Ale zachowaj to dla siebie.
Nikomu nie mów. Rozumiesz?
Pracuję dla Amerykanów.
Niemożliwe.
Skontaktowałem się z DEA.
Wydam im Miguela.
W zamian pomogą nam wyjechać z kraju.
To nasza jedyna szansa. Innej nie mamy.
Oszalałeś.
Zabiją nas wszystkich.
Odbiło ci. Coś ty narobił?
Nie zawsze wszystko idzie zgodnie z planem.
Można mieć nadzieję, modlić się, ryzykować,
a i tak wszystko trafia szlag.
A wtedy wydaje się, że nie było żadnego planu
i popada się w desperację.
Robi się niebezpiecznie.
Witam was, Pacho i Chepe.
Przykro mi, że w takich okolicznościach.
Zaatakowali nas ci z North Valley.
Ich zamiary były jasne.
Wydawaliśmy się im słabi bez Gilberto.
Słabi, ze mną na czele.
Próbują nas zniszczyć.
Zabrać nam, co nasze.
Ja...
My wszyscy wiemy, że odpowiedź na to jest tylko jedna.
Jeden sposób, jak możemy zareagować przeciw ludziom, którzy chcą nas ograbić
z tego, na co tak ciężko pracowaliśmy.
Wojna.
Tak zdecydował Gilberto?
Nie.
Ja.
Napisy: Małgorzata Hickey