NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Ekranizacja oparta na faktach.
Niektóre sceny, postaci,
miejsca i zdarzenia zostały zmienione.
Cześć, dziewczyny.
Szukacie czegoś?
Jedziemy na przejażdżkę.
Przepuścicie nas?
Nie, laluniu. Musicie wracać.
Słuchajcie...
Spotkamy się później w mieście?
- Co? - Mówiłem...
Nie, proszę.
Pacho, ty skurwielu.
Psie jebany!
Puść mnie!
Odczep się ode mnie.
- Puść mnie. - Idziemy.
Puszczaj!
Ty.
Pani Salazar.
Wiesz, co mnie cieszy?
Co sprawia mi radość?
Że moi synowie nie zabili twojego brata.
Bo przez resztę życia pozostanie...
pół mężczyzną. Pół...
Ratunku!
Pomocy!
...znaczące wydarzenie poddania się Helmera Herrery
kolumbijskiemu wymiarowi sprawiedliwości.
Oznacza ono koniec kartelu z Cali,
który, według międzynarodowych źródeł,
był odpowiedzialny za ponad 80% przemytu kokainy na świecie.
W trakcie mojej kampanii oraz prezydentury
zobowiązałem się do rozwiązania kokainowych sieci przemytniczych,
co też czynimy.
Rząd kolumbijski szybko ogłosił zwycięstwo.
Aresztowanie Miguela Rodrigueza oraz poddanie się Pacha Herrery
i Chepe Santacruza
wydawały się przełomem w wojnie przeciw narkotykom.
Ale to był pic na wodę.
Prawdziwe zwycięstwo należało do ojców chrzestnych z Cali
bezpiecznie ukrytych w areszcie w Bogocie.
Postaw to tam.
Pozostali miliarderami.
Poddali się wymiarowi sprawiedliwości, który przekupili.
Nie musieli budować własnego więzienia.
Wystarczyło im skrzydło o złagodzonym rygorze w La Picota.
Mieli wkrótce wyjść.
Jak się miewasz, Gilberto?
Dobrze, bracie.
Cieszę się, że jesteśmy razem.
Inwestycja w naszych przyjaciół w końcu przyniesie owoce.
Wtedy to wszystko przeminie,
jak stary, zapomniany dowcip.
I za to właśnie proponuję wznieść toast.
Jak zwykle.
Chepe, skubańcu.
Chciałbym powiedzieć parę słów.
Wiecie, że byłem temu przeciwny.
Dlatego trudno mi przyznać, że to dla naszego dobra.
Dzięki tobie jesteśmy o krok do... jak to nazywasz?
Wielkiego zwycięstwa.
Wierzymy ci.
Za mojego brata, Gilberta. Naszego szefa.
Dżentelmeni z Cali... salud!
Nie trzeba.
Agencie Peña.
Witam.
Możemy pogadać?
Chwileczkę.
Rozmawiałem z ambasadą. Papiery będą gotowe po południu.
Wylatujecie jutro rano.
- Wiesz, gdzie go znaleźć? - Nie. Po co wam on?
Gilberto i Miguel przekazali 6 mln dolarów
na kampanię prezydencką Sampera.
Jeśli Pallomari nie złoży zeznań w Stanach
generujących nowe zarzuty...
- Co chcesz powiedzieć? - Że nie posiedzą długo w pace.
Co się stanie z moją rodziną,
jeśli utrzymają pieniądze i władzę?
Program ochrony świadków zapewni wam bezpieczeństwo.
Żona Pallomariego ma romans.
- Z kim? - Z facetem z biura. Fredy Moya.
Telefony w kryjówkach kartelu są na podsłuchu.
Podsłuchałem ich rozmowę. Nie chodziło o interesy.
Dzięki niemu zostaną w pace?
Jeśli go nie znajdziemy, na pewno wyjdą.
Nie dacie rady beze mnie.
Racja.
Proszę.
Panie dyrektorze.
Proszę bardzo.
To ja.
- Co z Pallomarim? - Wysłaliśmy Navegante.
Znajdę go, nie martw się.
Pieprzonego Salceda też, zobaczysz.
Nie spuszczaj oka z Henao.
Ten skubaniec może wykorzystać sytuację. Nie wychylaj się.
Jasne, bez obaw.
- Jak Maria? - Nie wiem.
Jak to nie wiesz? Dopilnuj, żeby nic jej nie brakowało.
Zajmij się Pallomarim. To ważne.
Ten skubaniec może wszystko zepsuć.
Zadzwoń, jak to załatwisz.
Potrzebuję twojej pomocy.
Nie mogę się mieszać.
Nic ci nie będzie. Zawsze wychodzisz cało.
Potrzebuję porady prawnej. Natychmiast.
Zdecydowałem, że najlepsze wyjście w mojej sytuacji
to oddanie się w ręce władz.
Tak byłoby w normalnej sytuacji.
Sęk w tym, że już jest na ciebie nakaz aresztowania.
Nakaz aresztowania?
Policja cię nie ochroni. Mogą cię nawet zabić.
Jestem głównym księgowym.
Każdy dolar i każdy sekret organizacji
kryje się w tu, w mojej głowie.
Przekaż, że chcę negocjować.
Radzę ci zabrać rodzinę i wyjechać z Cali.
Moja żona jest związana pracą.
- Jak to? Nie rozumiem. - Znasz ją, jest uparta.
Zbudowała swoją firmę od podstaw.
Nie wyjadę bez niej.
Słuchaj, radzę ci nie jako prawnik, lecz jako przyjaciel.
Przemów jej do rozumu. Natychmiast.
Możesz mi załatwić broń?
Przez resztę życia będziemy musieli uważać,
ale jeśli im pomogę,
może kiedyś wrócimy do Kolumbii.
Oszalałeś? Niemal nas zabili.
A ty mówisz, że chcesz wracać do Cali?
Serio uważasz, że możemy wrócić do Kolumbii?
Jak tylko wrócimy do Kolumbii, zabiją nasze córki.
Robisz to, by zrekompensować ostatnie cztery lata życia?
Jestem dobrym człowiekiem.
Byłem nim.
Jutro wyjadę z dziewczynkami.
Nie będę na ciebie czekać.
Proszę tu zaczekać. Dziękuję.
Tędy.
Szukaj go dalej. Bez żadnych wymówek.
Miałeś wiadomość od taty?
Tak.
Chodzi mi o zawartą umowę co do mojego syna i...
Umowa?
Myślałem, że to miłość.
Twój tato jest mi bliski.
To piękne.
Serio.
Ale tak się składa,
że dla mnie się nie liczysz.
Nie jesteś moją matką.
To nie mój problem.
Co?
Co ci jestem, kurwa, winny?
Rozłóż nogi dla kogoś innego. Jesteś w tym dobra.
Gdy wylądujemy, ja za wszystko odpowiadam.
Będziemy poruszać się po omacku.
Dzień dobry, panie Salcedo.
Pan Espinosa wyszedł na lunch. Powinien zaraz wrócić.
- Zaczekam na niego. - Dobrze.
Jeszcze jednego?
Muszę już iść. Do zobaczenia za tydzień.
Przepraszam.
Jakie tu mają laski?
Najlepsze w Cali.
Otwieraj.
Właź.
Właź, skurwielu.
DOSTĘP ZASTRZEŻONY WYMAGANE HASŁO
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Szukam Fredy'ego Moyi.
- Ten w fioletowej koszuli. - Dzięki.
Przepraszam. Pan pracuje z Patricią Pallomari?
Oddzwonię.
Patricia wzięła sobie wolne.
Naprawdę?
Wie pan, gdzie ją znajdę?
Nie mam pojęcia.
Ma kłopoty?
Ona nie, ale jej mąż.
Jest nakaz jego aresztowania i sowita nagroda.
Każda informacja może pomóc.
To ja.
Kotku, nie mogę teraz. Zadzwoń później.
Zaczekaj, nie mogę oddzwonić.
Muszę sprawdzić w dokumentach w biurze.
Nie mogę gadać.
- Czekaj. - Był tu jeden z DEA.
Agent DEA. Wypytywał.
- Co mu powiedziałeś? - Żeby się wypchał.
Chcą Guillermo, nie ciebie.
Teraz nie mogę. Pogadamy później.
To ona.
Mówił o nagrodzie.
Rozmawia z mieszkania na północy miasta.
Wykorzystajmy okazję.
Muszę do łazienki.
Znowu praca?
Przepraszam.
Tym razem otwórz okno.
Tędy.
Zaproponowałbym drinka, ale nie nalewam dziwkom z Cali.
Usiądź.
Przyszłam prosić o ochronę.
Dlaczego?
Nie czujesz się bezpieczna?
Po śmierci męża zrobiłam, co było konieczne.
Teraz przyszłam do pana i jestem gotowa na wszystko.
Co mi oferujesz?
Tutaj.
Jak podróż?
W porządku.
Ładny lokal.
Zacznę od podziękowania za spotkanie.
Obaj jesteśmy zajęci, nie będę marnował czasu.
Jestem biznesmenem, jak ty.
Być może posiadam informację, o którą ci chodzi.
Jeśli się dogadamy, będzie twoja.
Czaisz?
Mówiłeś, że wiesz, gdzie jest Pallomari.
Zgadza się?
Słuchaj, powiem tak.
Kochamy się z Patrycją.
Chcemy być razem.
Guillermo stoi mi na przeszkodzie.
O ile mi wiadomo, wam też. Mam rację?
Masz.
Może sobie wzajemnie pomożemy.
Jak dojdziemy do porozumienia, ujawnię informację.
- Zrobić ci drinka? - Jasne.
A propos, macie już Windows 95?
Chyba dopiero za rok.
Gdzie jest Pallomari, cioto?
Słyszysz?
Mleko. Tylko kilka minut i do łóżka.
- Idźcie do swojego pokoju. - Kto to?
Nie wiem. Do pokoju. Szybko.
- Rzuć broń! - Rzuć broń! Opuść ją.
- W porządku. - To gringos.
- Spokojnie. - Znasz ich?
- Byli w moim biurze. - Odłóż broń.
Zamknij drzwi.
Przyszliśmy wam pomóc.
Zamknij drzwi.
Proszę opuścić broń. Rozumie pan?
I zabezpieczyć.
Usiądziecie?
Rozmawiamy po angielsku czy hiszpańsku? Mnie wszystko jedno.
Jest nakaz pana aresztowania.
- Wiem. - A kartel chce pana zabić.
Zdaję sobie sprawę.
Przeżyjecie, jeśli wywieziemy was do USA.
Do Stanów...
Mamy pański rejestr.
Jeśli pan go odszyfruje i będzie zeznawał...
Prosi pan o wiele.
Zapewnimy wam bezpieczeństwo.
- Gdzie w Stanach? - Nie wiem. Mamy program...
Wiem, że macie.
Jeśli zrezygnuję ze swego życia,
chcę wiedzieć, co dostanę w zamian.
Na przykład, jaki dom?
Moja rodzina wymaga odpowiedniego metrażu.
Nie było trudno pana znaleźć. Im też nie będzie. Rozumie pan?
To szansa utrzymania rodziny przy życiu.
Szczegóły omówimy później.
To pańska jedyna szansa. Rozumie pan?
Proszę spakować jak najmniej rzeczy.
Nie możemy wyjechać wcześniej niż za tydzień.
- Słyszałaś, co mówili. - Nie mogę zostawić firmy.
- Musimy iść. - Potrzebuję tygodnia.
Połóż radio na desce rozdzielczej, a ręce na kierownicy.
Jak się masz?
Proszę spakować dzieci. Pomówię z żoną.
Wiem o Fredym Moyi. To nie moja sprawa.
Zgadza się, nie pańska.
Wie pani, co będzie, jak was znajdą?
I wasze dzieci?
Muszę się z nim pożegnać.
Kochamy się. Nie mogę tak wyjechać.
Pani Pallomari, jeśli pani zostanie, zginie pani.
Rozumiemy się?
Będę z tobą szczery.
Prawda jest taka,
że rozczarowała mnie wiadomość, że jesteś cholernym kapusiem.
Ale i tak cię lubię.
Spoko. Nie zabiję cię.
David Rodriguez...
chce to zrobić osobiście.
Mnie to styka.
W ten sposób nasza przyjaźń pozostanie nienaruszona.
- Idziemy. - Chodź.
- Mój żakiet... - Dość tego. Idziemy.
Schodzimy.
Jesteśmy w holu.
Droga wolna?
Powiedz, żeby wyszli.
Wolna czy nie?
Powiedz, żeby wyszli.
Wolna.
Przyjąłem.
Trzymajcie się mnie.
Skończmy to.
Odłóż broń.
Nie chcę cię zabijać.
Obaj wiemy, że to kłamstwo.
- Padnij! - Za auto!
Dzieci!
Co jest, kurwa?
Ma kluczyki.
- Uciekajmy! - Szybko do auta!
Jedziemy!
Ty prowadź.
Nie patrzcie!
Co on tu robi, do cholery?
Ocalił ci życie! Wsiadaj do auta!
- Co, do cholery? - Otwieraj!
Ostrożnie.
Gotowe.
Ruszaj!
Co się stało?
Zabili Navegante.
A Pallomari?
Skurwiel zwiał.
Na pewno?
Jedziemy na lotnisko. Złapiemy tych...
Jedziemy, już!
Skurwysyny!
Ty idziesz ze mną.
Jedziemy na lotnisko. Weź chłopaków. Już!
To od North Valley, frajerzy.
Z kim zadzieracie?
Dostaliście w pierdol, pindy.
Szefie!
Idziemy. Wychodzić.
Otworzy pan?
- Proszę. - Dziękuję.
Wysiądź z tej strony. Ostrożnie, kochanie.
Co to ma być?
Poszukuje pana policja.
Nie możemy pomóc w ucieczce zbiegowi, więc polecicie sami.
Widzisz? Mamy prywatny samolot.
Cały samolot tylko dla nas.
Proszę tu podpisać.
Ja? Dobrze.
Musi pan zapłacić za samolot. Cokolwiek pan ma.
Nie noszę takiej gotówki.
To tylko formalność. Żeby nie uznano tego za porwanie.
Chwileczkę.
Jeśli to formalność...
Dziękuję.
Wchodźcie do samolotu. Wszystko będzie dobrze.
No już. Idziemy.
Żegnaj, Salcedo.
Panie i panowie, kolejny świadek posiada wiedzę z pierwszej ręki
o przestępczej działalności ujawnionej przez operację Cornerstone.
Proszę się przedstawić.
Był pan księgowym kartelu z Cali?
Nie, byłem głównym księgowym. Szefem.
El jefe.
Pallomari miał wiele do powiedzenia.
I powtórzył to w sądach od Miami po Nowy Jork.
Rejestr pana Pallomaro, który tylko on umie rozszyfrować.
Wysoki Sądzie, mój angielski jest kiepski, ale jego hiszpański potworny.
Powtórzy pan moje nazwisko? To proste.
Jego zeznania budziły zainteresowanie.
Zwłaszcza na temat wpływu kartelu na rząd kolumbijski.
Dlatego rząd zaczął się bronić.
Zgadzamy się w zupełności,
że zeznania pana Pallomariego są groteskowe, absurdalne i kłamliwe.
Dziękuję bardzo.
Ale było już za późno.
Oby stojący na czele rządu prezydent Kolumbii...
DEPARTAMENT STANU
...był tak oddany walce z narkotykami jak inni w jego rządzie.
Kongres i senat USA zaprotestowały,
zmieniając Kolumbię z sojusznika we wroga w wojnie z narkotykami,
grożąc wycofaniem pomocy,
służącej podejrzanym interesom obu krajów.
To wywołało przerażenie.
Na tyle, by sprawiedliwość zwyciężyła?
Cóż, rządy tak nie działają.
Wiesz, ile razy dzwonili dziś do mnie z Departamentu Sprawiedliwości i Stanu?
Można policzyć jednym palcem.
To twoja zasługa.
Jadę do Pałacu Narodowego
przekonać prezydenta Sampera, by ojcowie chrzestni pozostali uwięzieni.
- Przynajmniej przez jakiś czas. - I to wszystko?
Przygotowaliśmy zarzuty dla Sampera dotyczące relacji z kartelem.
Rzekomych relacji.
Proponuję, byś zachował to dla siebie.
Departament Sprawiedliwości nie obali rządu.
Chyba cię to nie zaskoczyło.
Głęboko w duszy miałem taką nadzieję.
Powinieneś wybić ją sobie z głowy.
Poważnie. Powinieneś być zadowolony.
Rozegrałeś to po mistrzowsku.
Wygrałeś.
AMBASADA STANÓW ZJEDNOCZONYCH AMERYKI
Kolejna umowa.
Kompromis.
Farsa.
By rządy, których nie obchodzi wojna, jaką powinny prowadzić,
mogły udawać, że ją wygrywają.
Ale nie wygrają.
Nigdy nie zostanie wygrana.
Dopóki ludzie nie przejrzą tej gry.
Póki nie poznają prawdy.
Zdajesz sobie sprawę z konsekwencji tego nagrania?
Ma ono swoją cenę.
Wciśnij przycisk.
Przedstaw się i podaj swoje stanowisko.
Javier Peña, attaché DEA w Kolumbii.
Prawda wyszła na jaw.
Wiadomość o tym, że kartel z Cali dotował kampanię prezydencką
w zamian za immunitet,
przewróciły Kolumbię do góry nogami.
Gdy najwyższy rangą agent DEA w kraju wypowiedział się publicznie
i stwierdził, że USA nie tylko o tym wiedziały,
ale i pozwoliły na to,
nie mogli się tego wyprzeć.
Agent DEA udzielił wywiadu
Oskarża kraj o stanie się narkodemokracją
i stoczenie w przepaść.
Kolumbijczycy nie przyjęli jego słów przychylnie.
Opinia publiczna żąda oficjalnej wypowiedzi...
Chyba nie nazwałeś kraju, gdzie jesteśmy gośćmi, narkodemokracją?
A nie jest nią?
- Departament Stanu jest wściekły. - Dobrze.
Odpowiadają za to. Jak my wszyscy.
Samper nie ustąpi.
Przynajmniej ludzie znają prawdę.
Chcę, żebyś się stąd wyniósł. Kolumbijczycy też.
Rozumiem.
Jeśli miałeś jakieś ambicje związane z karierą,
to właśnie legły w gruzach.
Rano złożyłem rezygnację.
Opublikowano nagrania, które wiążą prezydenta z przemytem narkotyków.
Potrzebują 5 milionów.
Brakuje nam trzech.
- Mamy je. - Tak?
Tak, załatwione.
Skandal zagraża karierze prezydenta Ernesta Sampera,
jeśli jego kampanię zasiliły narkopieniądze.
ZARZUT NARKOPIENIĘDZY
Prezydencie Samper, jedynym rozwiązaniem jest rezygnacja.
Kolumbijczycy mogą być pewni,
że jeśli dowiedziony zostanie jakikolwiek przelew pieniędzy,
to transakcja taka była dokonana za moimi plecami.
Kolumbijczycy nazwali ten skandal Proceso 8000.
Zapoczątkował on szereg wydarzeń,
które ostatecznie zakończyły panowanie ojców chrzestnych z Cali.
Chepe Santacruz nigdy nie wrócił do Nowego Jorku.
Bez gwarancji rządu, iż ich wyroki będą minimalne,
zdecydował, że nie ma zamiaru spędzić życia w więzieniu.
Zwolnił się więc
i udał na poszukiwanie nowych sojuszników,
którzy pomogliby mu odbudować imperium.
Nie uwierzycie, kogo wybrał.
Cieszę się, że pan zadzwonił.
Jak można było się spodziewać, źle trafił.
Bracia Castaño liczyli na większy wkład na rzecz ich sprawy
niż to, co oferował Chepe.
Sojusz zmarł śmiercią naturalną.
Szalona jazda Chepe Santacruza dobiegła końca.
Pacho Herrerze nie powiodło się lepiej.
Zemsta w narkobiznesie nie ma końca.
Przez wojnę przeciwko Salazarom
zyskał dozgonnych wrogów z North Valley.
Skurwielu!
Co do braci Rodriguez-Orejuela,
pod wpływem presji ze strony USA
zniesławiony prezydent musiał udowodnić bezwzględność wobec narkobossów,
więc użył jedynej skutecznej broni w walce przeciw narkotykom: ekstradycji.
Nie mogąc już liczyć na przysługi,
bracia spędzą resztę życia w amerykańskim więzieniu.
Tym dobrym ułożyło się niewiele lepiej.
W Kolumbii Jorge Salceda uznano za kapusia.
ZDRADA POPŁACA
Naraził się na niebezpieczeństwo dla powodzenia operacji...
A w Stanach, mimo zeznania,
iż był tylko narzędziem w naszych rękach, by dopaść ojców chrzestnych z Cali,
musiał przyznać się do udziału w zmowie przestępczej.
Następnie Jorge Salcedo,
który najbardziej przyczynił się do ujęcia kartelu z Cali,
musiał zniknąć w ramach programu ochrony świadków
gdzieś w USA.
W swoistym więzieniu.
DEPARTAMENT SPRAWIEDLIWOŚCI USA AGENCJA DO WALKI Z NARKOTYKAMI
Znałeś go?
Agenta Camarenę.
Słyszałem o nim.
Tuż po akademii trafiłem do grupy, która szukała go w Guadalajarze.
Od tego się zaczęło.
Przedtem nie wiedzieliśmy nawet o tej wojnie.
Kolejna twoja zasługa.
W Kolumbii zgarnąłeś grube ryby.
Stworzymy kolejne.
Nie zmieniaj zwycięstwa w porażkę.
Kolumbijskie superkartele padły.
Następni będą walczyli między sobą latami,
a i tak pozostaną tylko cieniem Medellin i Cali.
Czas przenieść walkę tam, gdzie są prawdziwi wrogowie.
Do Meksyku.
Prawdziwi wrogowie?
Wykonam parę telefonów. Anuluję tę głupią rezygnację.
Co innego mógłbyś robić?
W porządku, panowie. W drogę. Ruszamy.
Dalej.
Pomożesz mi czy nie?
Myślałem, że mam wspólnika.
Daj mi to, tato.
Uparciuch.
Możesz stać tu przez godzinę i naliczysz ich dwadzieścia.
Musisz naprawiać płot po każdej burzy?
Ktoś musi.
Takie życie.
Zastanawiasz się nad propozycją?
Nad Meksykiem?
Tam jest inaczej.
- Powiem ci, synu... - Tato.
Zrobiłem swoje.
Mam dosyć.
Podaj mi te nożyce.
Napisy: Małgorzata Hickey