Aupa. Orion dut izena.
Neu ere ume bat naiz. Hori dugu komun.
Bakarrik ikusi zaitudanez, konpainia nahiko zenukeela pentsatu dut.
Nik nahiko nuke. Bada, zuganantz noa eta...
ondotik igaro naiz.
Zergatik?
Hara, Sally, beldurra daukat.
Jakin nahi duzu zeri? Gauza askori.
Baina, kasu honetan, arbuioari, umiliazioari, zure lagunen burlari.
Ez nauzu zuk bakarrik ikaratzen, Sally, ezta neskek ere.
Ia denak ikaratzen nau.
Atunezkoa da, eta zurea?
Pozik jakingo nuke.
Psikologoak beldurrak idazteko eskatu dit.
Horrexegatik dut koaderno hau. Arazoak kudeatzeko.
14. orrialdeak dio: komuna buxatu eta ikastola osoa urak hartzea.
Eskerrak.
Beldur diot klasean oker erantzuteari.
Indiara heldu zen lehen gizonaren izena?
- Nik! - Bai egoera zaila.
Eskua igo ezean, galdetu egingo dit.
Halere, eskua igotzea arriskutsua da.
Beraz, ezkutatzen saiatzen naiz, baina ez guztiz.
Badakit Vasco da Gama dela. Aurtengo galdera askoren erantzuna da.
Baina beldur naiz izena gaizki esango ote dudan.
Barre egingo lukete.
Andereño, nik badakit!
Bota, Lisa.
Vasco da Gama.
Oso ongi, Lisa.
Ez dut Lisa gehiegi gustuko.
Egia esan, gauza asko ez ditut gustuko.
Estoldako pailazo hiltzaileak, bereziki.
Mugikor uhin kantzerigenoak.
Bai, amona?
Infektatutako eltxoen ziztadak. Etxe orratz batetik behera erortzea.
"Egun on" esatea. Negu on!
Erleak, zakurrak, itsasoa, nire erruz taldeak jokoa galtzea.
Orion, hartu.
Eta, noski, beldur diet aldagelei. Zeren A, nork ez?
Ondo zaude?
Eta B,
Richie Panici.
Hara nor dugun hemen.
Orion Negartia.
Kaixo, Richie.
Ez al dakizu janzten?
Beldur naiz Richie Panicik umiliatuko ote nauen.
Joko nauen beldur.
Eta, gainera...
nik bueltan jo, sudurra garunean sartu eta hiltzen bada, zer?
Gerta liteke. Bilatu.
Gero, zentzategira joan, erruarekin bizi...
Aizu! Ea badakizun janzten. Ez izan zakarra.
Bai, badakit janzten.
A bai?
Zer da koaderno hori?
"Beldurra diet munstroei, erleei, ile-apaindegiei, zakurrei, itsasoari,
Richie Paniciri".
Kontxo, ospetsua naiz! Milesker.
Zaude. Hilda nago! Inork ez nau hilda marrazten!
"Kofinskatuta", nire kontrako irainak edukitzeagatik.
Hain izuturik ez banengo neurea dela esango nizuke,
bihotza eta arima jarri ditudala, ez dagoela eskubiderik.
Eta "konfiskatu" esaten dela.
Milesker, Richie.
Zer?
Paso.
Baboa.
Auskalo zergatik eman dizkiodan eskerrak.
MILESKER, RICHIE
BIKO ZATIKETAK
Asteburu ona izan.
Ez ahaztu baimenak entregatzea.
Planetariorako autobusa astelehenean 09:00etan dugu.
O, ez. Spinoza andreak txangoa ahaztea espero nuen.
Primeran pasako dugu.
Primeran, Lisa? Burutik jota zaude?
Txangoa beldurgarria da.
Umez betetako autobus herdoildu bat errepidean gora ziztuan?
Auto-istripu baten formula.
Hilkortasun taulak ikasi ditut.
Eta eguzki-sistemaren modelo horiek?
Ziur ehun urte daramatzatela zintzilik.
Gainera, Sallyren alboan eseri eta elkar ukitzen badugu?
Ikaratuko naiz, denen barregarri bihurtu,
eta ez dut sekula harreman sakonik edukiko.
- Etxera! - Goazen.
Orion, badaukazu baimenik?
Honen beldur nintzen.
Ez didate joaten uzten.
Gurasoek ez dute espazioan sinisten.
Bai, kontu konplikatua da.
HITZALDIA: ATERA OSKOLETIK!
Hemen dago.
Aupa, Orion.
Txangora joateko irrikaz nago.
Zera galdetu nahi nizun: eseriko zara nirekin planetarioan?
Hain izututa ez banengo, baietz esango nizuke, Sally.
Gehien desiratzen dudana da,
baina gaizki atera daitekeenari buruz pentsatzeari utzi behar nioke.
Ama da! Joan behar naiz.
Planetarioan ikusiko gara!
Ez, ez horixe.
17. orrialdea: beldurra diot eskolan nagoela gurasoak etxetik joateari.
SALDUA
Ez dakit zer dela eta.
Orientatzaileak ez du teoriarik.
Gurasoek sinpatikoak diruditela dio. Eta arrazoi du.
Kaixo, maitea.
Kaixo, ama.
- Zer moduz eskolan? - Ongi.
Olo gailetak egin ditut.
BAIMEN ORRIA
Nola iritsi ote da hau hona?
Aitak sofa azpian aurkitu du.
Kuxinen artean esan nahiko duzu.
- Hitz egin nahi? - Ez, egia esan.
Zoaz. Ondo pasako duzu.
Ni ez nago hain ziur.
Orion, ulertzen dut.
- Beldurra ematen du. - Hori da.
Guztiz normala da urduri egotea.
Kontua da ez uztea beldurrak zure bizitza menperatzen.
Bestela, ez nizun inoiz ezkontzeko eskatuko.
Batzuetan, izuturik aurrera jarraitu behar duzu.
Nire gurasoak maite ditut eta ahalegina eskertzen diet,
baina munduko aholkurik txarrena izan da.
Gureak egin du, lagunok.
O, ez.
Hau zorigaitza.
Honek ez du zentzurik.
Ontziek ez dute nortasunik eta ez dituzte abenturak bizitzen.
Ez dut paternalismoa gustuko.
Bizitza are konplexuagoa da.
Eta haragitzea amets hutsa da...
O!
...ontzi eta gizakientzat.
Hiltzen bazara, hilda zaude.
Izutu egiten nau saihetsezina dela konturatzeak.
Heriotza imajinatzen dut. Ezereza dela ondorioztatu dut.
Ezereza imajinatzen dut.
Baina iluntasuna eta isiltasuna badira zerbait.
Ezereza, ordea, imajinaezina da.
Orion, lotara.
- Eroso zaude? - Bai.
- Hortzak garbi? - Bai.
Ondo lo egin, txiki.
Gabon, Orion.
Itxaron!
Ipuin bat kontatuko didazue? Tira, txikitan bezala.
Seme, hitz egin dugu honetaz.
Hauxe ona da. Astuna, lotarako bikaina.
Ez dakit nik David Foster Wallacerentzat astirik dugun.
Ados.
Hemen izango gaituzu beti.
Baina, mesedez, gera zaitez ohean. Lo egin behar dugu.
Ados, baina...
utziko duzue atea irekita?
Konforme, zuk esan.
Ongi. Apurtxo bat irekiago?
- Horrela ondo? - Pixka bat gehiago.
Horrelaxe?
Bai, primeran.
Egon, apurtxo bat gehiago?
- Milesker. - Gabon, maitea.
Gabon, seme.
Gabon, ama. Gabon, aita.
Tira, ez dago hain gaizki.
Ahaztu esandakoa.
Hau oso gaizki dago. Ezin okerragoa da!
Iluntasuna baita nire beldurrik handiena.
Ai, ene.
Etxe zaharra da. Zaratatsuak dira.
Ez kezkatu.
Aita eta ama goiz altxatu behar dira. Enpatia pixka bat izan nezake?
Ez!
Iluntasun malapartatua!
Zer aberrazio ezkutatzen dira zure iluntasunezko kapa ilunean?
Utz nazazu bakean behingoz!
Behingoz!
Nahikoa da! Nazka eginda naukazu.
Oihuka eta gehiegikerika gauero!
Zazpi gau astean, urtean 365 gauetan.
Ez du etenik!
Zer zara?
Ez al da bistakoa? Den-dena ilun dago.
Kaixo, Iluntasuna naiz.
Tatxan!
Berriro.
Jende askok dit beldurra,
baina zurea gehiegizkoa da.
Beldurra didaten guztien artean,
zu zara zaratatsuena, desatseginena eta iraingarriena.
Eta lehiakide asko dituzu, begira.
- Milioika beldurti. - Zerrenda bat duzu?
Noski ba.
Hainbeste ume dira! Konplexua eragin didate.
Lehen zatia baino ez da.
- Iluntasuna ez da existitzen. - Orduan, zergatik ari gara hizketan?
Iluntasuna argirik eza da,
ez pertsonaia xelebre bat.
Betikoa.
Gizakiek modu arraroetan kontzeptualizatzen nauzue.
Ez zaitut entzuten. Ez zara egiazkoa.
Banaiz, eta oso.
Iluntasunaren ikuspegi ezberdin bat erakusten duen film bat egin dut.
Bihotz-bihotzetik egina.
Iluntasunak baditu 500 milioi urte.
Proteina fotosentikorrekin batera sortu zen.
AMAIERA
AHOTSA: HERZOG
Eta?
Ez zaizu gustatu.
Gogoeta piztu nahi nuen. Nire kontra daude denak.
Sundancen uko egin diote, eta haienak baino hobeagoa da.
Esnob hutsak dira.
Ez dago gaizki.
Apur bat motza, 500 milioi urte dituzula kontuan izanda.
Baina ondo dago.
Nik ez nuen nahi izua eta etsipena sortzen dituen izakia izatea.
Tipo arruntanaiz, baina jendeak zirikatu egiten nau.
Ia denek beldurra didate
edo gorroto naute edo gaiztoa naizela uste dute.
Batzuek ez naizela ezer uste dute. Mingarria da.
Barkatu, ez zen nire asmoa...
Lasai.
Eta nik gustuko dut jendea,
baina zeure burua ulertzeko besteen iritziak kontuan hartzen dituzu.
Aukera bat izango banu.
Ulertzen zaitut. Eskolako ume askok zirikatzen naute.
Richie Panici, Davis Jensen, Howard Helstrom, Isaac Pill.
Rebecca Warrenek urtebetetzero mehatxuak bidaltzen dizkit.
Detaile polita da.
Bai, zein adeitsua.
BAIMEN ORRIA
Ez dut beldurrik izan nahi.
Ondo legoke, hala ez zintuzket gauero oihuka entzungo.
Uste dut badakidala nola konpondu.
Zatoz gaur nirekin. Ikusiko duzu ez duzula zertan beldurrik izan.
Gaua zein ederra den jabetu eta beldurra gaindituko duzu.
Zer diozu?
Bai ala bai?
Ba...
Baita zera ere.
Banekien ba nik.
Tira, zeuk ikusi. Bizitza osoa ikaraturik pasa nahi baduzu,
aurrera ba.
Zeuk erabaki.
LEKURIK TXARRENA
- Ez dakizu janzten? - Orion, hartu!
Orion negartia!
Aupa, Orion.
Txangora joateko irrikaz nago.
Ongi, banoa!
Iluntasun jauna?
Banekien ba nik!
Eman bostekoa ofiziala egiteko.
Ez zen hainbesterako.
Itxaron.
- Badakit zertan zabiltzan. - Zertaz ari zara?
- Ipuinaz. - Ez naiz ezertan ari.
Iluntasunari zenion beldurra nola gainditu zenuen kontatzen ari zara
neuk ere gainditu dezadan.
- Ba... - Ez du funtzionatuko.
Harrapariengandik babesteko garatu genuen beldurra da.
Kontxo, informatu zara.
Olerki bat idatzi dut.
"Hipatia poeta". Zoragarria.
Olerki bakarra da.
Tira, bada zerbait.
Ez da oso ona.
- Ziur baietz. Entzun dezaket? - Ez!
Iluntasunari beldurra izatea normala da. Gure baitan dago, ezin dugu saihestu.
Tira, hala bada, gabon eta...
Itxaron!
Ez diot ipuin txarra denik eta entzun nahi ez dudanik,
baina badakit zein den zure asmoa eta ez du funtzionatuko.
Ongi, ulertu dut.
Beraz, gauez hegan zenbiltzaten...
Iluntasunarekin batera hegan nenbilen...
Sekulakoa, ezta?
Horrekin beldurgarria esan nahi baduzu, bai.
Hiltzen banau ere zure beldurrak gaindituko dituzu.
Eta hilezkorra naiz, denbora sobera daukat.
Hasteko, "gauaren dohainak" deitzen ditudana erakutsiko dizkizut.
Nigatik ez balitz ez zenuke aktoreen zimurrak nabarituko.
Saltzaile penagarria zara gero.
Itzela, ezta?
Alergia diet ipurtargiei.
Baina izarrei ez.
Baina heriotzari bai. Altuegi gaude!
Bizitzari ere bai.
- Zer? - Ezer ez.
Sartu eskua uretan.
Marrazo batek kosk egiteko?
Itsasoaren edertasuna ikusteko.
Ba al dakizu zer den dibertitzea?
Arriskua erakargarri bilakatzen duen zerbait.
Begira! Iluntasunik gabe ez dago surik.
Egunez ere jaurti daitezke.
Baina nahiko kutrea litzateke. Kontrastea da onena.
- Begiak itxita dauzkazu? - Babesteko.
- Tira, ireki begiak! - Ez!
Onena galtzen ari zara.
Inolaz ere ez!
- Ireki begiak. - Ezetz.
Eta zertarako etorri zara?
- Honetarako ez! - Zure onerako da.
Ikusten zer ondo?
Mutiko?
Mutiko!
Harrapatuta!
- Ai, ama! - Istripu bat izan da.
Hil zorian egon naiz! Etxera joan nahi dut.
Lasai, etxera eramango zaitut...
- lehenago edo geroago. - Noiz?
Hara, Hartz Nagusia! Ederra dago garai honetan.
Noiz eramango nauzu etxera?
Galdera bikaina.
24 ordu barru.
- Izarretara itzuliz... - 24 ordu?
Tira, horretan dautza gaua eta eguna.
Ziklo bat da, ezin dut atzera egin.
- Zergatik ez? - Aizu, ni banoa.
Baina gauaren erdian zeure kabuz etxera itzuli nahi baduzu...
Itxaron! Ezin naiz bakarrik itzuli,
urrunegi gaude.
Tira ba, nirekin etorri beharko duzu.
Eutsi ondo, flipatuko duzu eta.
Begiak itxita berriro?
- Esatekorik ez. - Serio?
Badakizu zenbatek egon nahi luketen zure lekuan?
- Inork? - Askok, motel.
Entitaterik itzelena naizelako.
Ez baitago ni baino entitaterik maiteagoa.
Egun on denoi!
Puntual eta sasoian.
Egun eguzkitsua, 24 gradu,
hezetasun gutxi eta mendebaldeko brisa freskoa.
Eguzkitan bero, ondo pasako dugu gero.
Beti bezala, egia esan.
Maite dut nire lana.
Ados, gaizki hasi gara.
Erortzen utzi zaitut eta ia hil zara.
Hobe ez tematzea, lan asko baitugu
eta neure lana oso garrantzitsua da.
Gauero agertu eta den-dena ematen dut.
- Eman, zer? - Iluntasuna.
Lanik garrantzitsuena da.
Iluntasun gabe besteek ezin dute lan egin.
- Besteek? - Beste gaueko entitateek.
Gehiago daude?
ERREPIDEKO KAFETEGIA
Gora apustua. Zer, Insomnioa?
Pentsatzen nabil.
Ederki dakizu ezin dudala burua itzali. Pentsatu!
Kaka! Paso. Eta zuk, Isiltasuna?
Bai.
Baita ere. Zure txanda, Loa.
Zer?
Errege eskailera?
Sinestezina.
Demontre!
Zer gertatu da? Zer galdu dut?
Irabazi duzu.
Primeran, plazer bat da zuekin negozioak egitea.
Falta zena.
Zergatik sartu gara hemen?
Atsedenaldia, mutiko.
Gaueko entitateok ordu eremuetan deskantsatzen dugu. Maiteko gaituzu.
- Epa, kuadrilla! - Iluntasuna!
Ongi etorri... E?
Lan bikaina, lagunok.
- Umea ekarri duzu? - Umea!
Arduragabekeria hutsa.
Sinestezina!
Txoroa!
Honek ez nau animatzen.
Lasai.
Orion, hauek dira beste gaueko entitateak:
Loa, Isiltasuna, Insomnioa, Zarata Esplikaezinak,
eta gure artean irudimentsuena eta poetikoena, Amets Gozoak.
- Garrasizalea ekarri duzu? - Denari beldurra diona?
Munduari txarra ez zarela frogatzeko ahaleginetan berriz?
Umeei laguntzea zure autoestimua igotzeko ez da gure eginbeharra.
Kontxo, bai mingarria.
Dena okertu daiteke.
Izutu eta motelduko zaitu, bestea konturatuko da,
ezabatuko zaituzte, iluntasuna desagertuko da
eta unibertsoaren esentzia behin betiko aldatuko da!
- Hori gerta liteke? - Inprobablea da.
Ongi, amaitu dira tontakeriak.
Barkatu, maitea, baina Iluntasunak ez zintuen ekarri behar.
Etxerako bidea zeure kabuz aurkitu beharko duzu.
Ea ba, goazen. Amaitu da atsedena.
Gutako batzuk lanpetuta gabiltza.
Egon! Gau batek dena alda dezake.
Umeak iluntasunari dion beldurra gainditzen lagundu,
gaueko oihuak amaitu eta lasai egin ahalko duzue lan.
Ondo da. Trabarik egiten ez didan bitartean, ados.
Jakina. Ez kezkatu.
Benetan esan duzu?
Zer?
Gau batean beldurrak gaindituko ditudala?
Gau batek dena alda dezake.
- Eta argi hori? - Nik ez dut argirik ikusten.
- Ikus ez dezadan estaltzen ari zara. - Ni? Bai zera, txorakeriak.
Ez naute gustuko.
Txorakeriak! Mutiko jatorra zara.
Etsai nagusi izendatu naute. Lana zapuzten diet.
Lehen inpresioa ez da oso ona izan, baina iritziz aldatuko duzu.
Lanean onenak dira eta batere beldurgarriak.
A, bai,
Loak izaki guztiak lokartzen ditu gauero.
Mundu guztia lokartzen du?
Bai, ikusiko duzu. Txundigarria da.
- Zer? - Lasai.
Profesionala da. Burko magikoa du.
...gure aire-frijigailuarekin...
Ai, ama. Esadazu kloroformo magikoa dela.
Bai.
Magikoa.
Zu bai moñoñoa.
LO MAILUA
Ez, geldi!
Iluntasuna, arren, ezin dut lan egin ahohandia izututa badago!
Egiten duzuna gaizki dago!
Burkoaz asfixiatu? Kloroformoa? Mailua?
Eta muxu hori ez da higienikoa.
Milaka urte daramatzat hau egiten.
Ondotxo dakit zertan nabilen.
Eta ezpainak garbiak ditut.
Garbiak.
Milesker egiten duzuna ikusten uzteagatik.
Ez naiz berriro lokartuko.
Ba gaua esna igaroko baduzu, entitate hau gustatuko zaizu.
Insomnioa imitatzaile itzela da.
Aurrean duen pertsonaren ahotsaz kezkak xuxurlatzen dizkio belarrira.
Baina, zertarako?
- Lagunak egiteko dohaina duzu, e? - Egia esan, ez.
Nork esango luke.
Ikusi eta ikasi.
Halakoa da Insomnioa.
Zergatik esan nion hori? Baboa.
Lanetik botako naute.
E?
Ez dut garaiz entregatuko!
Hara, hau lo seko dago. Artilleria astuna atera beharko dut.
4. MAILAN ESANDAKOAK
- Zer kolorekoa da hartz zuria? - Marroia.
Zer kolorekoa da hartz zuria?
Marroia.
Lorik gabeko gauak bere errua dira?
- Ergela! - Aizu.
Neu izan naizela uzte duzu? Ez, adiskide.
Ni zuen pentsamenduen megafonoa naiz.
Ez nazazu ume honekin jarraitu, Iluntasuna. Oso marmartia da.
Ez naiz marmartia, ezta?
Goazen ba!
Gure lanak ezinezkoak lirateke Isiltasunaren laguntzarik gabe.
- Ixo, zakur txatxua! - Gure alarma da?
Don, ezin gara pasa.
Isilegi dago!
Nekatu nau zakurrak!
Zaborra atera duzu?
Esan genizun dena zapuztuko zuela.
Ez naiz umezaina. Erabateko kontzentrazioa behar dut,
eta honek dena izorratuko du!
Eraman ezazu hemendik, lan egin behar dut eta!
Ados.
Zer esan du? Niri buruz zen?
Egia esango dizut.
Inoiz ez dakit zer dioen, baina haserre zirudien.
Zarata Esplikaezinak! Hemendik.
Aupa, zelan?
Uste dut une honi karraska dagokiola,
eta kirrinka ahul-ahula.
Zer izan da hori? Zarata entzun dut!
Primeran, eragina izan du.
Hau gaizki dago.
- Lasai, ez da egiazkoa! - Isilduko zara?
Naturaren oreka hondatzen ari zara.
Ulertu edo ez, gure lanak garrantzitsuak dira!
Tira, egia da zuen lanak umeak zelatatzea eta beldurtzea direla.
Ez dut neure burua azaldu beharrik.
Baina bera hemen egoteak
unibertsoaren egitura arriskuan jartzen du.
Ez gaizki hartu. Zarata auzilariak, hozkarik ez.
Onena azkenerako utzi dut.
Presta zaitez eta eutsi gogor!
Hementxe dago.
- Kolore horietaz ari zara? - Bai. Amets lanean dabil.
Bere lana ikusita ez baduzu gauaz gozatzen, akabo.
Bere lana ikusi?
Aizu!
Baxuago. Bere magia egiten ari da.
Ea ba, zer dugu gaurkoan zure subkontzientean, Irene?
Antsietate asko lanean. Aurkezpen garrantzitsua bihar.
Ez dakit nik prest zauden.
Nagusia inpresionatu nahi duzu.
Eta alabak aurkitutako katua adoptatu nahi du.
Gurekin geratu daiteke?
Material ederra gaurkoa.
Tira, argitu dezagun dena.
Aurkezpena primeran egiten ari zara.
Mekanismoaren harila berriro erabiliz gero,
fabrikazio-kostuak % 30ean murriztuko dira.
Denei gustatu zaie.
- Nire heroia! - Sinatu agenda!
Irene!
Merezi duzu, Irene.
"Munduko langilerik trebeena"?
Amatxo!
Munduko amarik onena zara.
Aurkezpen itzela gero.
Igoera emango dizute.
Ama, gurekin gera daiteke?
Bai, jakina!
Maite zaitugu!
Itzela! Harrituta utzi zaitu, ezta?
Bai, oso ona da.
Esan nizun.
Gogora ekarri dit gelako aurkezpen bati buruzko amets bat.
Denak uhuka hasi ziren.
Bitxiena da gela dentista kontsultategi bat zela.
E?
Nik ez dut hau konjuratu.
- Kasualitatea da, ezta? - Noski, zer bestela?
Orduan, edozer esanda, adibidez, "pepino gaiztoa"...
Kaixo. Urteroko azterketa iritsi da.
Zer demontre ari da gertatzen?
Iluntasuna?
Alde. Zin egin zenidan ez zidala trabarik egingo.
Baina inspiratu behar dut eta zure lana da inspiragarriena.
Barkatu pepinoarena.
Normalean.
Geldi! Ez esan besterik.
Amets bat sortzea oso arte delikatua da.
Esandako edo pentsatutako edozerk ametsa alda dezake. Ulertzen?
Edozerk?
- Zerbait beldurgarria gogoratu duzu. - Zer da oraingoan?
Eskolako mutil bat.
Nor?
Richie Panici.
Korri.
"Kofinskatu" zaituztet.
"Konfiskatu" esaten da.
Orion negartia!
Sartu zaituzte komun batean inoiz?
Ezin du minik hartu, ezta?
Ezinezkoa da ametsetan min hartzea.
Eskerrak.
Baina hiltzen bada, errealitatean ere hilko litzateke.
Zer? Mutiko, alde egin ezean, gaizki amaituko duzu!
Konturatu naiz, bai!
Orion, pentsa ezazu zerbait!
Tira, pentsatu!
Zaude! Koadernoko 14. orrialdea. Komuna buxatu eta ikastola urak hartzea.
Ez!
Mutiko!
Eutsi, Orion!
Zer demontre izan da hori?
Guztiz jota zaude edo guztiz irudimentsua zara.
Guztiz zorionekoa zara.
Hondamendia izan zitekeen.
Baina ez da izan. Zergatik?
Beldurrei begietara begiratu eta aurre egin diezulako.
Berriz saiatuko gara. Eskua horrelaxe igo, eta...
Ni bakarrik al nago pozik?
Ez dut ezer gainditu.
Aizu, nire begiekin ikusi dut.
Guztiz izututa ikusi nauzu, heriotza saihestu nahian.
Egia da etsipen puntu bat sumatu dela,
baina sekulakoa izan da.
Ez didazu entzun.
Ez dut ezer gainditu. Betiko beldurtia naiz.
Oker zaude eta frogatuko dizut.
- Ez dut uste. - A, bai, listopasatu hori?
Ea zer deritzozun honi: jada ez zara nire beldur.
Ez da hala?
Ez nauzu beldurtzen.
Ikusten?
Horixe bera.
Alaba poztuko da lagunak garela jakitean.
Banekien ondo konponduko ginela.
Gazteegia zara alaba izateko.
Etorkizuneko alaba.
Pitzatuta zaude.
Itxaron.
Txikitan etorkizuna ikusteko gai zinen?
Bai, ez dakit. Inprobisatzen ari naiz.
Ideia txarra al da?
Ez dakit.
Istorio ona da. Argitasuna ere pertsonaia izatea gustatu zait.
Itzuliko da ala agerraldi laburrekoa zen?
Beharbada bai. Esan dizut, inprobisatzen nabil.
Ez dakit nola asma ditzakezun hainbeste gauza.
Zeuk ere egin zenezake.
Ez ba.
Baina, ez al da gehiegi?
Munduan zehar zabiltza gaueko entitateekin,
eta etorkizuna ere aurreikusten duzu?
- Izurra izurtzen? - Zer da hori?
Zuk esan duzuna.
Orduan bai.
Proposamen bikaina. Etorkizunarena kenduko dugu.
Orion txikiak ez du ezer aurreikusiko.
Ziur zaude? Hara, dibertigarria da...
Ez. Akabo.
Konforme.
- Non utzi dugu? - Hegan zenbiltzaten.
Iluntasuna eta biok hegan genbiltzan.
Oraingoan, ordea, desberdina zen.
Arrazoi zenuen, zimur guztiak nabaritzen zaizkie.
Enborretako eraztunak balira.
Badu gerriko itxura.
Ala besarkada baten zain dagoen robot baten itxura.
Hara.
Gas usaina da hori? Labea itzaltzea ahaztu zait?
Ez du funtzionatzen.
Ea ba, zer zinta erabiliko dut?
- Kaixo. - Zer esan nizun?
Bizitza halabehar hutsa bada, nire existentziak badu zentzurik?
Amatxo!
Kito, terapiara itzuliko naiz.
Kontxo, mutiko. Bai sakona.
- Zer izan da hori? - Zerbait entzun dut.
Irabazi behingoz. Dirutza ordaintzen dizut!
Amatxo!
Maitea, zer duzu?
Beldurtu egin naiz. Iluntasuna gorroto dut.
Goazen barrura. Te aparta dutela entzun dut.
Iluntasuna, eskerrik asko.
Zergatik?
Hau guztiagatik.
Gaua askoz gehiago dela erakusteagatik.
Ez horregatik.
Lehengo umeari jaramonik ez.
Ez daki zertaz ari den.
Agian bai.
Ez horixe.
Berdintsua nintzen ni.
Umea beldur da.
Bai, neuk ere badakit zer den beldur izatea.
Zuk? Zeri diozu beldurra, ba?
Jendeak arrazoi izateari eta tipo ona ez izateari.
Hain beldurgarria izateari.
Gogoratzen tipo ona zinela esan zenidanean,
nik ez nizula sinistu?
Bai?
Ba sinesten hasia naiz.
Mila esker.
Jakizu, asko hobetu duzu.
Ez dakit ba.
ORIONEK BAIMENA DU
- Itzul gaitezen lanera. - Joateko ordua da.
Logalearen ordua iritsi da.
Goazen.
Amaitu da atsedena.
Orion, hau erori zaizu.
Milesker, Isiltasuna.
Ez horregatik.
Ea ba, prest? Salto.
Ez da izango.
Nor da?
Argitasuna, Iluntasunaren etsaia.
Gogoko dut. Seguru sentiarazten nau, mantatxo batek estaliko banindu bezala.
Hara, hori gustatzen bazaizu.
"Begiratu niri, distiratsua naiz!". Neuk ere baditut trukoak,
baina besteen irudimenei uzten diet, muturren aurretik pasa beharrean.
Mesedez, Iluntasuna, berriz ere betiko kontuarekin?
Ez dakit zertaz ari zaren.
Zure jarrera, berandutzearena, segurtasun eza.
Aupa, mutiko.
Kaixo.
Beti berdin gabiltza. Ni agertu, zu deseroso sentitu,
eta zure konplexuak nigan islatzen dituzu.
Munduari distira eta itxaropena dakarkiot. Zuk, berriz, kontrakoa.
Hori ez da... Hori baino gehiago egiten dut.
A bai? Adibidez?
Gauza asko.
Kontatuko nizkizuke, baina ez dut astirik.
Bat gatoz zerbaitetan.
Hiru segundo barru dena argituko dut.
Existitzen jarraitu nahi baduzu...
Dena den, joatekoak ginen! Lerdoa.
Nire ustez jatorra dirudi.
Ez da jatorra, fidatu nitaz.
Aita?
- Zer, lotarako prest? - Egia esan, ez.
Amaitu bitartean, buelta bat emango dugu?
Benetan?
Gauean egoteko, Orion eta Iluntasuna bezala.
Noski.
Bihar ez duzu klaserik, beraz, goazen.
Parketik arinagoa da.
Ongi.
Uste dut nahiago dudala beste bidea.
Nik ere bai.
IZAN DENA
MUSIKA EDONON ETA EDONOIZ
ETORKIZUN ARGIA
- Askatuko didazu eskua? - Bai, barkatu.
Bertso batzuk bururatu zaizkit. Ez ditut ahaztu nahi.
Onak dira?
Izarrik ezin ikusteari buruz dira. Oso arraroa da.
Bai, arrazoi osoa duzu.
Ez egin plantak. Zuk ez zenuen hemendik etorri nahi.
Ez naiz plantak egiten ari. Ni ere izutu egin naiz parkean.
Uste nuen gainditua zenuela. Istorioak horixe zioen.
Istorio konplexua da.
Utz iezaiozu konplexua izaten.
Gurasoek istorio sinpleak maite dituzue amaieran arazoak konpontzen direlako,
eta kezkak desagertu.
Orionek Iluntasuna ezagutzen du. Ona denez, ez dio beldurrik.
Txalo eta festa.
Festa bat gehituko diot?
Oraindik beldurtuta bazaude, Orionek ere egon beharko luke.
Benetako istorioak bakarrik dira lagungarriak.
Arrazoi osoa duzu.
Zuk uste?
Bai horixe.
Ideia hori erabili behar dugu.
Zer duzu?
- Hilda zaude? - Insomnioa.
Egoera okerrenean jartzea nire lana da.
Ez, ondo nago.
- Bai, gainditu duzu, ezta? - Guztiz.
Ufa.
Primeran. Ekin diezaiogun lanari.
Lasterketa!
Goazen ba.
Zoazte zuek. Ni hilkorragoa naiz eta ez dago argirik.
Estropezu egingo dut.
Zeri diozu beldur?
Ezeri. Baina oso gogoko dut eguna.
Eta bere soinuak. Entzun dituzue inoiz?
- Txoritxoak, umeak jolasean, bazkaria? - Ederra dirudi.
Eta galtzen ari zarete.
Lotura bat dago soinu eta koloreen artean.
Dena argiztatuta dago: gorriak, berdeak, horiak, bioletak.
Gauez baditugu koloreak.
Suarekin hobeto ikus daitezke.
Bai, argia baita.
- Benetan? - Kontxo.
- Harrigarria. - Seguru eta goxo sentiarazten nau.
Normala da honek izua kentzea.
Ez dut behar.
Baina bizi gabe, ezinezkoa da zein ederra den imajinatzea.
E?
Arazoa Iluntasuna dela esan nahi duzu?
Nolabait, bai.
Maite dut, baina badirudi bera dela arazoa.
Ez gaizki ulertu. Iluntasuna oso jatorra da.
Baina, bere ondoan,
ezingo duzue Argitasunaren gauza ederrez gozatu.
Zer?
Joateko ordua.
Ez diozu zure laguntxo berriari itxaron nahi?
Aizu, Iluntasuna, onena zara.
Ez zait hori iruditu lehen esan duzuna entzutean.
Hizketan geunden.
Izozkia maite dudala esan arren, patatak ere bai.
- Zein naiz? - Zer?
Izozkia ala patatak?
Patatak?
- Argitasuna izozkia da? - Bai.
- Zein gogoko duzu gehiago? - Garrantzitsua da?
Horixe.
Eguna proba dezazuen baino ez dut nahi.
- Ni desagertzea proba dezagun. - Ez nuen hori esan nahi.
Ederki! Hitza irentsiko duzu hitzaldi hunkigarri batekin.
Kaixo.
Tira.
Lehengo atsedenaldiko komentario batzuk gaizki ulertu direla jakinarazi didate.
Beraz, argi uzteko: maite ditut gaua eta nire lagun ona Iluntasuna.
Esperientziak galtzen ari zaretela usteko duzue,
baina atsotitzak dioen bezala:
"Auzoko behiak errape luze".
Bai ba! Eguna delako eta behiak ikus daitezke.
- Ez nuen hori esan nahi. - Egia.
Zer kolorekoak dira errapeak?
Eguneko entitateek bakarrik dauzkate koloreak.
- Egia da. - Ikusten?
Aizue, haria galtzen ari gara.
Iluntasunak kualitate zoragarri asko ditu.
Esaterako?
Kontua da oker nengoela.
Eguna gaua baino hobea dela iradokitzea gaizki dago.
Eguna bezain ederrak ez zaretela pentsatuko dute, eta zer?
Azken finean, eguna biziagotzen duena bere kontrakoa da: iluntasuna eta hutsa.
Egunaren hegoen azpiko haizea zarete.
Hau ez da oso lagungarria.
Utzi bukatzen.
Laburbilduz, milesker.
Milesker lan eskergaitzak burutzeagatik, egun argitsuak ahalbidetuz.
Kito. Ni banoa.
- Bazoazela? - Ez, geratu egingo naiz.
Egunari itxarongo diot, ea baduen lanik niretzat.
Tira, izan zentzuduna.
Ez iezadazu txintik ere esan.
Zure erruz gorroto gaituzte. Zu eta zure iluntasun txatxua.
- Lagunak gara. - Bizitzaren edertasuna galarazten didazu.
Zarata Esplikaezinak. Badakigu ez duzula lana utziko.
Orain Debby dut izena.
Debby!
Ederra egin dugu. Behintzat gainerakoak bazaudete, ezta?
Ea ba, goazen lanera.
Debbyk argiak on egingo digula esan nahi du, nik uste.
Ikusiak eta entzunak...
Inork esango ez badu, neuk botako dut.
- Ikusiak eta entzunak sentitu nahi gara. - Horixe bera!
Paso.
Ni banoa!
Ni ere bai. Zure itzalean bizitzeaz aspertu naiz.
Itxaron, zer?
Egunez ere amestu daiteke. Erronka polita izango da.
Amesgaiztoak baino hobea.
Amets, mesedez.
Ametsek lana uzten badu, nik ere bai.
Ametsik gabeko loaldiek ez dute zentzurik.
Loa baldin badoa, jendea esna mantendu beharko dut?
Ez horixe, lan handiegia.
Ni ere banoa.
Bukatu da atsedenaldia.
Aski da. Aurrera jarraitu behar dugu.
Egunsentia ikusteko irrikaz nago.
Ez nazazue bakarrik aritzera behartu.
Elkarrekin egin behar dugu lan.
Lagunak gara.
Tira, asko disfrutatu dut zuekin emandako denboraz.
Egun ona izan.
Egun on, denoi.
Argitasunari deika?
Ez dut ulertzen zer ikusten dioten.
Ba nik bai.
Ni baino ez naiz geratzen.
Hau jada ez da gaua.
Honek ez du ezeren itxurarik.
Ez du soinurik.
Eta bihar zu ere joango zara.
Bakarrik hegan egitekoa naiz betiko? Ideia txarra izan da.
Sentitzen dut.
Bihar egunez aurkituko ditut eta...
Ez, ez dut jarraituko.
Hemen eseriko naiz. Arroka bat da? Ez dakit, baina ez dirudi bizirik.
Egun-argia itxarongo dut.
Ez, ezin duzu!
Zergatik ez?
- Inork ez nau gustuko. - Gezurra.
Non daude besteak ba?
Iluntasuna.
Tira! Mugi ala hil.
Iluntasuna? Zoaz ba.
Argiak ezin zaitu ukitu!
Desagertuko zara!
Arriskatzeko prest nago.
Ondo da.
Abisatu dizut.
Ez, itxaron!
Sentitzen dut, baina egunak ezin du itxaron.
Iluntasuna, alde!
Ba ez zen arroka.
Hau sorpresa.
Ez, Iluntasuna!
Iluntasuna!
Pena da. Abisatu diot.
Tira, Lurreko bizitza ahalbidetu behar dut.
Ikusi arte.
Egun on, denoi!
Zuen aurpegiak bezain egun distiratsua opa dizuet.
Eta gero, zer?
- Ez dakit. - Nola?
Ez dakit gero zer datorren.
Orion txikia bakarrik utziko duzu? Non zaude?
Europan nonbait. Ez dakit.
Ez da amaiera ona.
Istorio konplexua zela esan dizut.
Ideiak agortu zaizkit.
- Zuri gertatutako istorioa da! - Baina ez dakit nola amaitzen den.
Ikusten dituzuen izar multzoak konstelazio izenez ezagutzen dira.
Antzinako zeruaren irudikapenen arabera...
Sabai bati begira gaude.
Baina ilusio ona da. Eta oso pedagogikoa.
Gau zeruari begira egon behar genuke.
Izarrak estaltzen dituen hiria eraiki, eta faltsuak jarri?
Gogoeta sakona, laztana.
Eskerrik asko.
Ez nuen zure lana gutxietsi nahi. Planetarioa itzela da.
Lantoki polita da.
Milesker. Gustatzen zait.
Eta esan duzuna ere bai.
- Badakit istorioak nola jarrai dezakeen. - A, bai? Bota.
Benetan? Ziur zaude?
Oso ziur. Bota.
Tira, ba ni agertuko naiz.
- Zu? - Ideia txarra?
Ez, primeran. Segi.
Adin berekoak bagina, lagunak izango ginake?
Jakiteko irrikaz nago. Jarraitu.
Tira, ni agertuko naiz.
Kaixo.
Kaixo, pertsonaia espontaneo hori.
Hipatia naiz.
- Antzinako Greziako astronomoa? - Beragatik deitzen naiz horrela.
Hori logikoagoa da. Ni Orion naiz.
Konstelazioa?
Bai, eta gerriko baten antza baino, besarkada baten zain dagoen robota dirudi.
Bai, entzuna dut hori.
Badakizu non gauden?
Europan nonbait? Ez dakit.
Ai, ama. Etxetik urrun nago. Gauza asko zapuztu ditut gaur.
Badakit. Zure istorioa entzun dut.
- Serio? - Bai.
Gaurik gabe, lorik ez. Jendeak burua galduko du.
- Konpondu behar dugu! - Horixe.
Gaueko entitateak elkartzeko modua bururatu zait.
Zer bururatu zaizu?
Olerki bat idatzi nuen.
"Gaua joana da, bere falta dut. Argia besterik ez da geratzen".
- Ez dakit honek lagunduko duen. - Jarraitu.
"Eta beste zerbait, ez egun, ez gau.
Jendea saltoka hasiko da, yuju!
Baina gauaren falta dut, nire antza baitu.
Ilunpean hoberen ikusten dut nik.
Mundua bilakatu da distiratsuegi.
Ozenegi, berekoeigi, alerta beti".
Gertaera apokaliptikoa.
Iluntasun faltak larrialdi klimatikoa ekarri du.
E?
Ez da imajinatu nuen bezala.
"Isilari ez diote entzuten,
arraroak frikitzat dituzte hartzen".
E?
Tira.
Nire konfiantza hondatzen hasia da.
"Uste nuen soinu eza zela isiltasuna,
baina soinu txikien etxe dela ikasi dut.
Uste nuen argi eza zela iluntasuna,
baina izarren argiaren etxe da.
Isiltasunak, iluntasunak, ametsek,
seguru sentiarazi ninduten ezabatzen nauen munduan.
Gaua joana da eta bere falta dut.
Argia besterik ez da geratzen".
Poeta zara.
Bai, banaiz.
Ederra izan da.
Eskerrik asko.
Gaua itzuli behar diogu munduari.
Iluntasuna hil da. Bera gabe ezinezkoa da.
Ez da hil.
Zure oroimenean bizirik dago.
Eta hara irits daitekeen bakarra...
- Amets da! Laguntza behar dugu. - Guztiona.
Talde osoarena.
Errealitatean hilko zara.
- Insomnioa. - Nire lana da!
Beharbada ez da ideia ona
munduaren geroa antsietatea duen umearen esku uztea.
Ez kezkatu, zure ondoan egongo naiz.
Nire kontu.
Loa, zure txanda.
Lasai, utzi niri.
Ongi, ardiak askatzeko ordua.
Ederki, Loa.
Prest?
Ondo lo egin, Orion.
Sakon sartu beharko gara, buruaren zoko ilunenetan barrena.
Sallyri mintzatu.
AHOZKO AZTERKETA
Gelan hitz egitea.
Pailazo hiltzaileak.
Mugikor uhinak.
Eltxoen ziztadak.
Etxe orratzetik erortzea.
Aurkitu dugu.
Iluntasuna ezagutu zenuen gaua.
Zeure gelan zaude.
Bazter ilunenean marmar ahul bat entzun duzu.
Forma ikaragarri bat agertu da,
gelako iluntasunetik eratua dirudi.
- Iluntasuna. - Orion!
- Nire bila itzuli zara. - Noski, lagunak gara eta!
Galdu zintudala uste nuen.
Ez, hementxe nago, lagun.
E?
Iluntasuna!
O, ez!
Iluntasuna!
Orion!
Zer da hori? Zer darabil hemen?
Zeure buruan gaude, Orion. Zuk baino ezin duzu gelditu.
Sartu eta salbatu behar duzu.
Ezin dut. Zer gertatuko da?
Ez dakit, baina hortxe dago koxka.
Zertaz ari zara?
Amaiera jakin nahi dugu erdiko zatiari beldur ez izateko.
Agian beldurra bizitzaren parte da.
Beldurra sentitu behar duzu.
Eta aurrera jarraitu.
Zorte on, Orion.
Milesker, Hipatia.
Eutsi, Iluntasuna.
Banoa!
Orion, hemen nago!
Orion!
Iluntasuna!
Goazen hemendik.
Ez du iraungo.
Eutsi gogor.
Esnatu behar dugu.
- Zerbait egin ezean, biak... - Milioika zatitan birrinduko dira?
Kendu. Utzi nire eskuetan.
Xurgatuko gaitu.
Eta orain, zer?
Ez dakit.
Baina zurekin egoteak ezezagunaren beldurra leuntzen du.
Ulertzen zaitut.
Plazera izan da zu ezagutzea.
Berdina diotsut.
Ez!
Orion! Esnatu, berandu zabiltza.
Loak hazkundea eragozten du.
Zergatik ez du funtzionatzen?
Auskalo. Inoiz ez dut hainbeste ardi erabili.
Esnatu behar zara!
- Esnatu! - Esnatu!
Esnatu, Orion.
- Tira, esnatu. - Esnatzeko.
Esnatzen ez bazara, txangoa galduko duzu.
Txangoa galduko duzu.
Sally!
Iluntasuna, lortu dugu.
Lan bikaina, mutiko.
Begira nor dugun hemen! Hau poza zu itzultzea, lagun.
Agur, Orion. Gaua zurekin igarotzea ametsa izan da.
Hala da, bai.
Ikusi arte, Hipatia. Zure lana miresten dut.
Eta nik zurea.
Zurea ere miresten dut.
Hara.
- Hoberena zara, Iluntasuna. - Ados nago.
- Milesker, Iluntasuna. - Bai horixe.
Tira, amaitu da.
- Bihar gauean ikusiko dugu elkar. - Iluntasuna ikusiko duzu.
Ez dut itxura hau edukiko, baina ikusiko nauzu.
Era askoz hobeetan.
Bai, orain ulertzen dut.
Eta estimatzen dut.
Eskerrik asko.
Ez, eskerrik asko zuri, Orion.
Zergatik?
Ni horrela ikusteagatik.
Zeure burua ulertzeko besteen iritziak gogoan dituzu.
Joango zara biharko txangora?
Bai.
Urduri zaude?
Izuturik.
Baina joango naiz.
Pozten naiz, mutiko.
Ondo joango da.
- Pozten nau zu ezagutu izana. - Berdin, Iluntasuna.
Aita ona duzu gero.
Badakit.
Itxaron, zer?
- Baina, zer? - Laguntzera etorri naiz.
- Etorkizunetik? - Tira, bai.
- Ondo nago etorkizunean? - Bai.
Orduan, ez dut zertan kezkatu?
Baietz ba.
- Oso gazte daude. - Niretzat zaharrak dirudite.
Zer?
Adostu dugu gaur ez zinela gurera etorriko.
Hurrengo gaua da. Eguna lotan eman duzue.
Zer? Jainkoarren, egia da.
Arranopola, lo geratu gara.
Nekatuta zeundeten eta lotan utzi zaituztet.
Nor da neska?
Sinestezina bada ere, nire... laguna.
Urte askotarako.
Kaixo.
- Nola duzu izena? - Hipatia.
Izen polita.
Eramango duzue Hipatia bere etxera, mesedez?
Non bizi zara, laztana?
- Manhattanen. - Zer?
Nola iritsi zara honaino? Gurasoek badakite?
- Bai? - Etor daitezke zure bila?
Noski, deituko diegu.
- Orain, zer? - Ezin zaitugu iraganeko New Yorken utzi.
Badakit.
- Nola iritsi zara hona? - Besterik gabe.
- Ba egizu berriz. - Ongi.
- Zer duzu? - Ez dakit.
Ai, ene! Ba gurekin geratu.
- Ez! Eta ama, zer? - Gogoko zaituela zirudien.
Zurea ez, nirea. Zure emaztea?
A, bai.
- Emaztea dut? - Nire ama.
Badakit.
Hau hondamendia.
E?
Nor zara zu?
Tycho. Laguntzera nator.
Denbora makina kanpoan dut. Etxera eramango zaitut.
- A, bai? - Oraintxe joan behar gara.
Munstro interdimentsionalak askatu dira
eta gelditu behar ditugu historia suntsitu aurretik.
Hogei urte barru arte.
Nik esandakoan, korri kapsulara.
Ados.
Orain!
Bai horixe!
Eutsi gogor.
Zer demontre?
Aita!
Hipatia.
Kaixo, Tycho. Aspaldiko! Ez zara batere aldatu.
Zu bai. Zaharra zaude.
Tira, apur bat koskortu naiz.
Tira, ni banoa.
- Milesker bidaiagatik. - Ez horregatik.
Eta denbora makinaz honaino etorri, munstroak suntsitu eta oheratu naiz.
Amaiera bikaina.
- Bai? - Bai horixe.
Milesker bukaera asmatzeagatik. Nik ezin nuen.
Logura zara?
Bai.
Gabon, maitea.
Gabon, amatxo.
Irekita ala itxita?
Gaur itxita.
Ongi. Ondo lo egin.
Kaixo, aita.
Lo dago?
Ia.
- Amaiera bururatu zaio? - Bai.
Denbora makina.
Oso ona.
Denbora makina bat.
Ideia bikaina.
Niri ere iruditu zait. Esna geratuko zara?
Biharamunean hirira itzuliko naiz.
Gauaz apur bat gozatu nahi dut.
Tira, ni banoa ohera.
Gabon, Hipatia.
Gabon, ama.
Gabon, Hipatia.
Zurekin eseriko naiz, bai?
Ez nuke besterik nahiko.
EMMA YARLETT-EN LIBURUAN OINARRITUA
MEGHAN NOYESEN ETA NOELLE MCCOWNEN OROIMENEAN
Azpitituluak: Loinaz C. A.