1
00:00:22,938 --> 00:00:25,313
สวัสดี ฉันชื่อโอไรออน

2
00:00:25,396 --> 00:00:29,063
ฉันเป็นเด็กเหมือนเธอ
นั่นคือสิ่งที่เราเหมือนกัน

3
00:00:29,146 --> 00:00:31,605
ฉันเห็นเธอนั่งอยู่คนเดียว

4
00:00:31,688 --> 00:00:34,313
เลยคิดว่าเธออาจจะอยากมีเพื่อน

5
00:00:37,396 --> 00:00:38,646
เป็นฉันคงอยากมี

6
00:00:38,730 --> 00:00:41,521
ฉันเลยเดินมาหาเธอแล้วก็...

7
00:00:41,605 --> 00:00:43,688
เดินผ่านเธอไป

8
00:00:44,980 --> 00:00:46,355
ทําไมน่ะเหรอ

9
00:00:47,271 --> 00:00:50,688
เพราะฉันกลัว แซลลี่

10
00:00:50,771 --> 00:00:54,146
กลัวอะไรน่ะเหรอ หลายอย่างเลย

11
00:00:56,521 --> 00:01:00,813
แต่ในกรณีนี้ กลัวถูกปฏิเสธ กลัวขายหน้า...

12
00:01:00,896 --> 00:01:04,521
กลัวเธอจะเล่าให้เพื่อนๆ ฟัง
แล้วพวกเขาจะหัวเราะเยาะฉัน

13
00:01:04,605 --> 00:01:07,063
แต่ฉันไม่ได้กลัวเธอคนเดียวนะ แซลลี่

14
00:01:07,146 --> 00:01:09,313
ไม่ใช่แค่สาวๆ ด้วย

15
00:01:09,396 --> 00:01:11,688
ฉันกลัวเกือบทุกอย่าง
ถ้าจะให้บอกตรงๆ

16
00:01:13,730 --> 00:01:16,521
อ๋อ ทูน่าน่ะ ของเธอล่ะ

17
00:01:16,605 --> 00:01:18,563
ถ้าฉันรู้ก็คงจะดี

18
00:01:25,021 --> 00:01:28,230
ครูที่ปรึกษาบอกให้ฉันระบายความกลัวออกมา

19
00:01:28,313 --> 00:01:31,146
ฉันเลยต้องมีสมุดวาดรูปติดตัว
เพื่อจะได้เขียนระบาย

20
00:01:31,230 --> 00:01:32,313
(คุยกับแซลลี่
พูดงี่เง่า)

21
00:01:32,396 --> 00:01:35,938
อย่างหน้า 14 เป็นต้น
ฉันกลัวทําส้วมตัน...

22
00:01:36,021 --> 00:01:36,855
(ส้วมตัน!)

23
00:01:36,938 --> 00:01:38,938
แล้วก็ทําให้นํ้าท่วมโรงเรียน

24
00:01:41,688 --> 00:01:42,938
ขอบคุณพระเจ้า

25
00:01:43,021 --> 00:01:46,105
แล้วฉันก็กลัวตอบคําถามในห้องเรียนผิดด้วย

26
00:01:46,188 --> 00:01:49,896
ใครตอบได้ว่านักสํารวจที่ค้นพบอินเดีย
ทางทะเลเป็นคนแรกคือใคร

27
00:01:49,980 --> 00:01:51,855
- หนูๆๆ
- สถานการณ์ล่อแหลม

28
00:01:51,938 --> 00:01:55,063
ครูสปิโนซ่าชอบเรียก
เด็กนักเรียนที่ไม่ยกมือ

29
00:01:55,146 --> 00:01:58,480
ถ้าฉันยกมือเพื่อจะได้ไม่ถูกเรียก
ก็เป็นยุทธวิธีที่อันตราย

30
00:01:58,563 --> 00:02:02,271
ฉันเลยพยายามทําตัวล่องหน
แต่ก็ไม่ให้ล่องหนเกินไป

31
00:02:02,355 --> 00:02:04,146
ฉันรู้ว่าคําตอบคือวาสโก ดา กามา

32
00:02:04,230 --> 00:02:06,896
มันเป็นคําตอบ
ของคําถามเด็ดๆ หลายคําถามในเกรดห้า

33
00:02:06,980 --> 00:02:10,188
แต่ฉันกลัวว่าถ้าครูเรียก
ฉันอาจพูดว่า "กาสโค ดา วามา"

34
00:02:10,271 --> 00:02:13,980
หรือ "ดาสโค กา วามา"
แล้วทุกคนจะหัวเราะ

35
00:02:14,063 --> 00:02:15,688
(ฮ่าๆๆ ฮ่าๆๆ)

36
00:02:15,771 --> 00:02:19,313
- ครูสปิโนซ่า หนูรู้ค่ะ!
- ว่ามาเลย ลิซ่า

37
00:02:19,396 --> 00:02:22,813
- วาสโก ดา กามา
- เก่งมาก ลิซ่า

38
00:02:22,896 --> 00:02:25,271
ฉันไม่ค่อยชอบลิซ่าเท่าไร

39
00:02:25,355 --> 00:02:28,521
แต่จะว่าไปแล้ว
ฉันไม่ค่อยชอบอะไรหลายอย่าง

40
00:02:28,605 --> 00:02:31,271
ตัวตลกฆาตกรในท่อนํ้าทิ้ง
อยู่อันดับต้นๆ เลย

41
00:02:32,188 --> 00:02:33,855
คลื่นมือถือทําให้ฉันเป็นมะเร็ง

42
00:02:33,938 --> 00:02:34,896
สวัสดีครับย่า

43
00:02:34,980 --> 00:02:36,688
รอยยุงกัดเกิดการติดเชื้อ

44
00:02:36,771 --> 00:02:38,355
ตกจากตึกระฟ้า

45
00:02:39,313 --> 00:02:41,438
- พูดว่า "อรุณสวัสดิ์"
- "อรุมสงัด"

46
00:02:41,521 --> 00:02:43,605
ผึ้ง หมา ทะเล

47
00:02:43,688 --> 00:02:45,855
ฉันกลัวจะเป็นคนทําให้ทีมแพ้

48
00:02:45,938 --> 00:02:46,980
โอไรออน รับนะ

49
00:02:49,646 --> 00:02:51,063
(ทีมเหย้า 32
ทีมเยือน 33)

50
00:02:53,980 --> 00:02:58,021
และแน่นอนว่าฉันกลัวห้องล็อกเกอร์
เพราะข้อหนึ่ง ใครบ้างที่ไม่กลัว

51
00:02:59,688 --> 00:03:00,771
โอเคมั้ย เก้บ

52
00:03:00,855 --> 00:03:04,855
และข้อสอง... ริชชี่ พานีชี่

53
00:03:04,938 --> 00:03:09,730
โอ้โหเหะ ดูสิว่าใคร โอไรออนจอมขี้แย

54
00:03:09,813 --> 00:03:11,355
หวัดดี ริชชี่

55
00:03:16,896 --> 00:03:18,563
ไม่ค่อยได้ใส่กางเกงสินะ

56
00:03:18,646 --> 00:03:21,396
ฉันกลัวริชชี่ พานีชี่ทําให้ขายหน้า

57
00:03:22,855 --> 00:03:24,813
กลัวเขาจะต่อยหน้าเอา

58
00:03:24,896 --> 00:03:27,605
แล้วฉันก็กลัวว่า...
ถ้าเกิดฉันสวนหมัดกลับไป

59
00:03:27,688 --> 00:03:30,230
แล้วจมูกยุบเข้าไปในสมองจนเขาตายล่ะ

60
00:03:30,313 --> 00:03:32,980
มันเกิดขึ้นได้นะ
จมูกยุบไปถึงสมอง ลองค้นดู

61
00:03:33,063 --> 00:03:36,271
แล้วก็ถูกจับเข้าสถานกักกัน
แล้วก็ต้องรู้สึกผิดไปจน...

62
00:03:36,355 --> 00:03:41,105
นี่ ฉันถามว่านายใส่กางเกงบ่อยมั้ย
อย่าเสียมารยาทสิ

63
00:03:41,188 --> 00:03:43,938
ใช่ ฉันใส่กางเกง

64
00:03:44,021 --> 00:03:45,271
บ่อยมั้ย

65
00:03:46,063 --> 00:03:48,313
แล้วสมุดที่ถือไปถือมานี่อะไร

66
00:03:48,396 --> 00:03:52,771
"ฉันกลัวปีศาจ ผึ้ง ร้านตัดผม หมา...

67
00:03:52,855 --> 00:03:57,521
ทะเล ริชชี่ พานีชี่..."
เฮ้ย ฉันดังแล้ว! ขอบใจนะ!

68
00:03:57,605 --> 00:04:01,813
เดี๋ยวก่อน นี่รูปฉันตายนี่
ไม่มีใครกล้าวาดรูปฉันตาย!

69
00:04:01,896 --> 00:04:06,105
ฉันต้อง "ยิบ" สมุดเล่มนี้ไว้
เพราะมันหยาบคายกับฉัน

70
00:04:06,188 --> 00:04:08,105
ริชชี่ พานีชี่

71
00:04:08,188 --> 00:04:11,355
ถ้าฉันไม่กลัว
ฉันก็คงจะพูดว่ามันเป็นสมบัติของฉัน

72
00:04:11,438 --> 00:04:13,146
และฉันก็ทุ่มเทกายใจให้กับมัน

73
00:04:13,230 --> 00:04:15,271
นายไม่มีสิทธิ์ที่จะเอามันไป

74
00:04:15,355 --> 00:04:18,313
แล้วฉันก็จะพูดด้วยว่า
คํานั้นออกเสียงว่า "ยึด"

75
00:04:20,021 --> 00:04:21,771
ขอบใจนะ ริชชี่

76
00:04:22,438 --> 00:04:23,355
ฮะ

77
00:04:24,230 --> 00:04:25,771
บ้าบอจริงๆ

78
00:04:28,313 --> 00:04:30,230
ไม่รู้เหมือนกันว่าขอบใจเขาทําไม

79
00:04:31,188 --> 00:04:33,480
(ขอบใจนะ ริชชี่)

80
00:04:35,188 --> 00:04:36,146
(การหารยาว)

81
00:04:36,230 --> 00:04:37,855
ขอให้สนุกกับสุดสัปดาห์นะ

82
00:04:37,938 --> 00:04:41,271
อ้อ แล้วอย่าลืมวางใบอนุญาต
ไว้บนโต๊ะครูนะ

83
00:04:41,355 --> 00:04:45,105
รถบัสไปท้องฟ้าจําลอง
จะออกเดินทางเก้าโมงเช้าวันจันทร์

84
00:04:45,980 --> 00:04:49,938
ไม่นะ อุตส่าห์แอบหวังว่าครูสปิโนซ่า
จะลืมเรื่องทัศนศึกษา

85
00:04:51,896 --> 00:04:54,396
ต้องสนุกมากแน่ๆ เลย

86
00:04:54,480 --> 00:04:56,396
สนุกเหรอ ฟังดูน่าสนุกเหรอ ลิซ่า

87
00:04:56,480 --> 00:05:00,021
บ้ารึเปล่าเนี่ย ฟังดูน่ากลัวจะตายชัก

88
00:05:00,105 --> 00:05:02,563
ต้องนั่งเบียด
เป็นปลากระป๋องในรถโรงเรียนผุๆ

89
00:05:02,646 --> 00:05:04,896
กับนักเรียน 30 คนบนทางด่วนเนี่ยนะ

90
00:05:04,980 --> 00:05:07,230
ฟังดูก็รู้ว่าต้องเกิดอุบัติเหตุแน่

91
00:05:07,313 --> 00:05:10,396
ฉันรู้ดี ฉันเคยศึกษา
แผนภูมิสถิติการประกันภัย

92
00:05:10,480 --> 00:05:13,480
แล้วระบบสุริยะจักรวาล
ที่ห้อยบนเพดานก็เหมือนกัน

93
00:05:13,563 --> 00:05:16,938
มันห้อยอยู่บนนั้นมานานแค่ไหนแล้ว
ร้อยปีเหรอ

94
00:05:19,730 --> 00:05:23,313
แล้วถ้าเกิดฉันได้นั่งติดกับแซลลี่
ที่ท้องฟ้าจําลอง

95
00:05:23,396 --> 00:05:26,146
แล้วมือเกิดมาโดนกันล่ะ
ฉันต้องประหม่าตายแน่

96
00:05:26,230 --> 00:05:28,105
กลายเป็นเรื่องตลกประจําโรงเรียน

97
00:05:28,188 --> 00:05:31,313
แล้วฉันก็จะไม่มีวันได้รู้จัก
ความสุขของความผูกพัน

98
00:05:37,355 --> 00:05:40,521
โอไรออน ใบอนุญาตของเธอล่ะ

99
00:05:40,605 --> 00:05:42,521
นึกแล้วว่าครูต้องถามแน่ๆ

100
00:05:43,771 --> 00:05:46,021
พ่อแม่ผมไม่ยอมให้ไปท้องฟ้าจําลองครับ

101
00:05:46,105 --> 00:05:49,563
พวกเขาไม่เชื่อเรื่องอวกาศ

102
00:05:50,980 --> 00:05:53,688
มันพูดยากน่ะครับ

103
00:05:54,646 --> 00:05:56,480
(คําคมจากเต่า!
ออกมาจากกระดองซะ!)

104
00:05:56,563 --> 00:05:57,980
เธออยู่นี่ไง

105
00:05:59,021 --> 00:06:00,188
ไง โอไรออน

106
00:06:01,396 --> 00:06:04,646
ตื่นเต้นจังที่จะได้ไปทัศนศึกษา

107
00:06:06,188 --> 00:06:10,230
ฉันแค่อยากถามว่าอยากนั่งด้วยกันมั้ย

108
00:06:10,313 --> 00:06:11,771
ที่ท้องฟ้าจําลองน่ะ

109
00:06:11,855 --> 00:06:15,063
ถ้าฉันไม่กลัวจนแทบบ้า
ฉันคงบอกเธอว่า "ได้เลย แซลลี่"

110
00:06:15,146 --> 00:06:16,605
ใช่ ฉันอยากใช้เวลากับเธอ

111
00:06:16,688 --> 00:06:19,730
ฉันไม่เคยอยากได้อะไรมากกว่านั้น
แต่จะทําแบบนั้นได้

112
00:06:19,813 --> 00:06:23,313
ฉันต้องเลิกเอาแต่กังวลเกี่ยวกับเรื่องแง่ลบ

113
00:06:23,396 --> 00:06:24,896
ที่อาจจะเกิดขึ้น..."

114
00:06:24,980 --> 00:06:27,396
อ้อ แม่ฉันมาแล้ว ฉันไปก่อนนะ

115
00:06:28,938 --> 00:06:31,396
ไว้เจอกันที่ท้องฟ้าจําลองนะ โอไรออน

116
00:06:33,480 --> 00:06:35,938
ไม่เจอหรอก

117
00:06:53,146 --> 00:06:55,230
ในสมุดวาดรูปหน้า 17 ของฉัน

118
00:06:55,313 --> 00:06:58,188
ฉันกลัวว่าพ่อแม่จะย้ายบ้าน
ตอนฉันอยู่ที่โรงเรียน

119
00:06:58,271 --> 00:06:59,980
(ขายแล้ว)

120
00:07:00,063 --> 00:07:01,896
ฉันไม่รู้ว่าทําไมถึงกลัวแบบนั้น

121
00:07:01,980 --> 00:07:04,396
ครูที่ปรึกษาที่โรงเรียนก็อธิบายไม่ได้

122
00:07:06,230 --> 00:07:09,063
เขาบอกว่าพ่อแม่ฉันก็ดูเป็นคนดี

123
00:07:09,146 --> 00:07:11,271
ซึ่งฉันก็คิดว่าเขาพูดถูกนะ

124
00:07:12,355 --> 00:07:13,771
สวัสดีจ้ะ ลูก

125
00:07:15,021 --> 00:07:17,188
- สวัสดีฮะ แม่
- โรงเรียนเป็นไงบ้าง

126
00:07:17,271 --> 00:07:20,563
- ก็ดีฮะ
- แม่ทําคุ้กกี้โอ๊ตมีล

127
00:07:23,730 --> 00:07:25,230
(ใบขออนุญาตไปทัศนศึกษา)

128
00:07:25,313 --> 00:07:27,313
มันไปอยู่ตรงนั้นได้ยังไงฮะ

129
00:07:27,396 --> 00:07:30,146
พ่อเจอมันซุกอยู่ใต้โซฟา

130
00:07:30,813 --> 00:07:33,855
ผมว่าแม่คงหมายถึงตรงซอกเบาะรองนั่ง

131
00:07:34,605 --> 00:07:37,105
- อยากคุยกันหน่อยมั้ย
- ไม่ฮะ

132
00:07:37,188 --> 00:07:39,313
ลูกควรจะไปนะ น่าสนุกออก

133
00:07:39,396 --> 00:07:41,438
ผมไม่แน่ใจฮะ

134
00:07:41,521 --> 00:07:45,063
โอไรออน พ่อเข้าใจนะ
เรื่องแบบนี้มันอาจจะน่ากลัว

135
00:07:45,146 --> 00:07:47,646
แต่ลูกรู้ไว้นะว่าคนเราวิตกกังวลได้

136
00:07:47,730 --> 00:07:49,938
ไม่มีปัญหาอะไร มันเป็นเรื่องปกติ

137
00:07:50,021 --> 00:07:54,771
เคล็ดลับก็คืออย่าปล่อยให้ความกลัว
มาขวางทางการใช้ชีวิตของเรา

138
00:07:54,855 --> 00:07:59,063
ใช่เลย ไม่งั้นพ่อคงไม่ขอแม่แต่งงานหรอก

139
00:07:59,146 --> 00:08:02,855
บางครั้งเรารู้สึกกลัว
แต่ก็เดินหน้าทําสิ่งนั้นอยู่ดี

140
00:08:02,938 --> 00:08:07,605
ฉันรักพ่อแม่ฉัน แล้วก็ซึ้งใจ
กับสิ่งที่พวกเขาพยายามทํา แต่ว่า...

141
00:08:09,188 --> 00:08:12,146
นั่นเป็นคําแนะนําที่แย่ที่สุด
ที่ฉันเคยได้ยินมาเลย

142
00:08:16,730 --> 00:08:19,480
ดูเหมือนงานนี้เราจะจบเห่กันแล้วนะ

143
00:08:19,563 --> 00:08:22,105
ไม่นะ แย่จังเลย

144
00:08:22,188 --> 00:08:24,188
การ์ตูนเรื่องนี้ไม่สมจริงเลย

145
00:08:24,271 --> 00:08:27,313
ขยะรีไซเคิลไม่มีตา ไม่มีบุคลิก

146
00:08:27,396 --> 00:08:31,938
พวกมันไม่ออกผจญภัย
ฉันไม่ชอบการถูกจํากัดตีกรอบ

147
00:08:32,021 --> 00:08:34,313
ชีวิตจริงซับซ้อนกว่านั้นเยอะ

148
00:08:34,396 --> 00:08:37,646
- แล้วการเกิดใหม่ก็เป็นเรื่องในมโน
- ว้าว!

149
00:08:38,230 --> 00:08:40,146
ไม่ว่าจะเป็นขวดพลาสติกหรือคน

150
00:08:40,230 --> 00:08:43,230
ในชีวิตจริง เมื่อเราตายก็คือตาย

151
00:08:45,105 --> 00:08:48,063
ความคิดที่ว่าไม่มีทางเลี่ยงมันได้
ทําให้ฉันกลัว

152
00:08:48,146 --> 00:08:49,813
(สุญนิยมกับอัตถิภาวนิยม)

153
00:08:49,896 --> 00:08:53,730
ฉันพยายามคิดว่าความตายเป็นยังไง
สรุปได้ว่ามันเหมือนความว่างเปล่า

154
00:08:53,813 --> 00:08:55,605
ฉันพยายามนึกภาพความว่างเปล่า

155
00:08:55,688 --> 00:08:58,730
นี่คือความมืดและความเงียบ
ไม่ใช่ความว่างเปล่า

156
00:08:58,813 --> 00:09:00,896
ความมืดและความเงียบไม่ใช่ความว่างเปล่า

157
00:09:01,688 --> 00:09:04,563
ความว่างเปล่าคือสิ่งที่จินตนาการไม่ได้

158
00:09:06,771 --> 00:09:09,021
โอไรออน นอนได้แล้วลูก

159
00:09:14,188 --> 00:09:16,146
- ห่มผ้าห่มเรียบร้อยนะ
- ฮะ

160
00:09:16,646 --> 00:09:18,605
- แปรงฟันแล้วนะ
- ฮะ

161
00:09:20,896 --> 00:09:23,146
เอาละ หลับฝันดีนะลูก

162
00:09:23,230 --> 00:09:24,521
ราตรีสวัสดิ์ โอไรออน

163
00:09:29,688 --> 00:09:31,021
เดี๋ยวฮะ!

164
00:09:33,271 --> 00:09:35,438
เล่านิทานให้ผมฟังก่อนนอนได้มั้ยฮะ

165
00:09:36,105 --> 00:09:38,730
เหมือนสมัยก่อนไงฮะ

166
00:09:39,438 --> 00:09:41,771
โอไรออน เราเคยคุยกันเรื่องนี้แล้วนะ

167
00:09:41,855 --> 00:09:44,938
เล่มนี้เหมาะเลย หนาและหนัก
เหมาะสําหรับอ่านก่อนนอน

168
00:09:45,938 --> 00:09:49,438
เราไม่มีเวลาอ่านหนังสือของ
เดวิด ฟอสเตอร์ วอลเลซคืนนี้หรอก

169
00:09:50,521 --> 00:09:51,813
โอเค

170
00:09:55,021 --> 00:09:57,730
พ่อกับแม่ไม่ไปไหนหรอกนะ โอไรออน

171
00:09:57,813 --> 00:10:01,938
แต่นอนเถอะนะ แม่กับพ่อก็ต้องนอนเหมือนกัน

172
00:10:02,480 --> 00:10:04,480
โอเคฮะ แต่ว่า...

173
00:10:06,521 --> 00:10:08,730
อย่างน้อยคืนนี้เปิดประตูไว้ได้มั้ยฮะ

174
00:10:08,813 --> 00:10:10,771
ได้เลย เปิดแค่ไหนล่ะ

175
00:10:10,855 --> 00:10:13,855
โอเคฮะ กว้างอีกนิดนึง

176
00:10:14,813 --> 00:10:17,771
- แค่นี้พอมั้ย
- กว้างอีกนิดฮะ

177
00:10:17,855 --> 00:10:19,855
- แค่นี้เหรอ
- ดีฮะ! ใช่เลย

178
00:10:20,521 --> 00:10:22,855
ผมว่ากว้างอีกนิดจะดีกว่า

179
00:10:23,855 --> 00:10:25,688
- ขอบคุณฮะ
- ราตรีสวัสดิ์จ้ะ

180
00:10:25,771 --> 00:10:29,271
- ราตรีสวัสดิ์นะลูก
- ราตรีสวัสดิ์ฮะแม่ ราตรีสวัสดิ์ฮะพ่อ

181
00:10:39,855 --> 00:10:42,480
โอเค ก็ไม่เลวร้ายเลยนะ

182
00:10:48,355 --> 00:10:49,480
เปลี่ยนใจแล้วจ้า

183
00:10:49,563 --> 00:10:52,771
แย่แฮะ แย่มาก แย่ที่สุด

184
00:10:54,563 --> 00:10:57,021
เพราะในบรรดาสิ่งที่ฉันกลัว

185
00:10:57,105 --> 00:11:00,146
ฉันกลัวความมืดมากที่สุด

186
00:11:00,730 --> 00:11:06,855
(โอไรออนท่องแดนมหัศจรรย์รัตติกาล)

187
00:11:11,063 --> 00:11:12,105
ไม่นะ

188
00:11:17,646 --> 00:11:19,771
มันเป็นบ้านเก่า บ้านมันมั่นคง

189
00:11:20,563 --> 00:11:22,396
ไม่มีอะไรต้องกังวล

190
00:11:23,980 --> 00:11:26,355
พ่อแม่ฉันต้องทํางานตอนเช้า
พวกเขาต้องนอน

191
00:11:26,438 --> 00:11:28,521
ฉันคิดถึงหัวอกพวกเขาสักครั้งไม่ได้รึไงนะ

192
00:11:33,480 --> 00:11:35,938
ไม่นะ! ไม่!

193
00:11:39,146 --> 00:11:40,938
ฉันขอสาปแก เจ้าความมืด!

194
00:11:41,021 --> 00:11:46,355
เสื้อคลุมแห่งความมืดดําสนิทของแก
ซ่อนความวิปลาสเลวร้ายอะไรอยู่

195
00:11:46,438 --> 00:11:48,521
ทําไมถึงไม่เลิกวุ่นวายกับฉันซะที

196
00:11:49,521 --> 00:11:52,396
ซะที... ซะที...

197
00:12:15,313 --> 00:12:17,980
โอเค! พอกันที ทนไม่ไหวแล้ว

198
00:12:21,271 --> 00:12:23,688
ทุกคืนต้องมีการตะโกนโหวกเหวก

199
00:12:23,771 --> 00:12:25,896
โน่นนี่ไม่รู้จักจบสิ้น

200
00:12:25,980 --> 00:12:29,563
เจ็ดคืนต่ออาทิตย์ 365 คืนต่อปี

201
00:12:29,646 --> 00:12:31,063
ไม่มีการหยุด

202
00:12:32,188 --> 00:12:34,438
- นายเป็นใคร
- ยังไม่รู้อีกเหรอ

203
00:12:34,521 --> 00:12:39,563
ห้องมืด ข้างนอกก็มืด
ฉันคือมืดมิดไง แต่นแต๊น!

204
00:12:41,980 --> 00:12:42,980
เอาอีกแล้วไง

205
00:12:43,063 --> 00:12:45,938
รู้นะว่ามีคนกลัวฉันเยอะ

206
00:12:46,021 --> 00:12:49,230
แต่นายนี่อาการหนักสุด

207
00:12:51,438 --> 00:12:53,605
จากบรรดาเด็กๆ ที่กลัวความมืด

208
00:12:53,688 --> 00:12:56,396
นายเสียงดังที่สุด น่ารําคาญที่สุด

209
00:12:56,480 --> 00:13:00,105
แล้วก็ทําให้ฉันเจ็บปวดมากที่สุด
ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ

210
00:13:00,188 --> 00:13:02,396
ทั้งๆ ที่มีคู่แข่งเพียบ
ดูสิ

211
00:13:02,480 --> 00:13:03,396
(รายชื่อคนกลัวฉัน)

212
00:13:03,480 --> 00:13:06,188
คนหลายล้านคนกลัวความมืด

213
00:13:06,271 --> 00:13:08,813
- นายมีรายชื่อด้วยเหรอ
- มีสิ

214
00:13:08,896 --> 00:13:12,688
รู้มั้ยว่ามีเด็กๆ กลัวฉันกี่คน
เยอะจนฉันมีปมด้อยแล้ว

215
00:13:12,771 --> 00:13:16,396
- นี่แค่แผ่นแรกนะ
- ความมืดไม่มีจริง

216
00:13:16,480 --> 00:13:19,855
งั้นทําไมนายถึงคุยกับฉันได้ล่ะ

217
00:13:23,063 --> 00:13:25,938
นายรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร
ความมืดคือการไม่มีแสง

218
00:13:26,021 --> 00:13:28,271
ไม่ใช่ตัวการ์ตูนงี่เง่า

219
00:13:29,980 --> 00:13:31,230
เอาแล้วไง

220
00:13:31,313 --> 00:13:35,938
ฟังนะ มนุษย์ชอบหาวิธี
อธิบายถึงความเป็นฉันแปลกๆ

221
00:13:36,021 --> 00:13:39,605
ฉันไม่ฟังนาย รู้มั้ยว่าทําไม
เพราะนายไม่มีจริง

222
00:13:39,688 --> 00:13:42,188
อ๋อ ฉันมีจริงยิ่งกว่าจริงซะอีก

223
00:13:42,271 --> 00:13:44,730
ไม่เชื่อก็ดูเลย
ฉันทําหนังเกี่ยวกับตัวเองไว้

224
00:13:44,813 --> 00:13:47,605
เพื่อนําเสนอมุมมองเกี่ยวกับฉันที่ต่างออกไป

225
00:13:47,688 --> 00:13:49,688
เป็นผลงานที่ทําด้วยใจน่ะ

226
00:13:49,771 --> 00:13:50,605
(เชิญพบกับมืดมิด)

227
00:13:50,688 --> 00:13:54,855
มืดมิดมีชีวิตมาแล้วกว่าห้าร้อยล้านปี

228
00:13:54,938 --> 00:13:59,480
ตั้งแต่สิ่งมีชีวิตรุ่นแรกๆ บนโลก
พัฒนาโปรตีนที่ไวต่อแสง

229
00:13:59,563 --> 00:14:00,896
(จบ
กํากับโดยมืดมิด)

230
00:14:00,980 --> 00:14:02,980
(บรรยายโดยเวอร์เนอร์ เฮอร์ซอก
ตัวอักษรโดยซอล แบส)

231
00:14:03,063 --> 00:14:04,855
ว่าไงล่ะ

232
00:14:06,146 --> 00:14:07,188
ไม่ชอบสินะ

233
00:14:07,271 --> 00:14:09,438
ฉันแค่พยายามกระตุ้นให้คนคิดน่ะ

234
00:14:09,521 --> 00:14:12,188
แต่ทุกคนต่อต้านฉัน
ฉันเลยอดเข้าชิงซันแดนซ์

235
00:14:12,271 --> 00:14:15,105
ทั้งๆ ที่ดีกว่าหนังในงานนั้นกว่าครึ่ง

236
00:14:15,188 --> 00:14:16,730
กีดกันคนนอกชัดๆ

237
00:14:16,813 --> 00:14:19,105
มันก็ดีนะ แค่สั้นไปนิด

238
00:14:19,188 --> 00:14:22,105
สําหรับคนที่มีชีวิตมานานกว่าห้าร้อยล้านปี

239
00:14:22,188 --> 00:14:24,688
แต่กระชับก็ดีนะ

240
00:14:24,771 --> 00:14:27,980
ฟังนะ ฉันไม่ได้อยากจะเป็นสิ่งเหนือธรรมชาติ

241
00:14:28,063 --> 00:14:30,188
ที่ทําให้คนรู้สึกท้อแท้สิ้นหวัง

242
00:14:30,271 --> 00:14:33,563
ฉันก็แค่คนธรรมดาๆ ที่ทําตามหน้าที่

243
00:14:33,646 --> 00:14:35,313
แต่คนก็ชอบหาเรื่องฉันกัน

244
00:14:36,230 --> 00:14:38,771
ความจริงก็คือใครๆ ก็กลัวฉัน

245
00:14:38,855 --> 00:14:42,646
หรือเกลียดฉัน
หรือคิดว่าฉันเป็นสิ่งชั่วร้าย

246
00:14:42,730 --> 00:14:46,438
บางคนคิดว่าฉันไม่มีค่าอะไร เจ็บปวดจริงๆ

247
00:14:48,271 --> 00:14:51,563
ฟังนะ ฉันขอโทษ ฉันไม่คิดจะ...

248
00:14:51,646 --> 00:14:53,105
ไม่เป็นไร

249
00:14:53,771 --> 00:14:56,396
เพราะฉันชอบผู้คนนะ จะว่าไปแล้ว

250
00:14:56,480 --> 00:14:58,271
เพียงแต่ฉันมองตัวเอง

251
00:14:58,355 --> 00:15:00,896
ผ่านสายตาของคนอื่นๆ น่ะ รู้มั้ย

252
00:15:01,980 --> 00:15:04,230
คนน่าจะให้โอกาสฉันกันบ้าง

253
00:15:07,188 --> 00:15:11,188
ฉันเข้าใจนายนะ
เด็กๆ ที่โรงเรียนก็ชอบแกล้งฉัน

254
00:15:11,271 --> 00:15:12,105
(รายชื่อคนแกล้งฉัน)

255
00:15:12,188 --> 00:15:14,021
ริชชี่ พานีชี่, เดวิส เจนเซ่น,
ฮาวเวิร์ด เฮลสตรอม

256
00:15:14,105 --> 00:15:16,021
ไอแซก พิล, รีเบคก้า วอร์เรน

257
00:15:16,105 --> 00:15:19,980
เธอย้ายโรงเรียนไปแล้ว
แต่ยังส่งจดหมายข่มขู่ฉันตอนวันเกิด

258
00:15:20,063 --> 00:15:21,688
ซึ่งก็ดีนะ

259
00:15:21,771 --> 00:15:24,563
ใช่ ยังคิดถึงกัน

260
00:15:29,605 --> 00:15:31,480
(ใบขออนุญาตไปท้องฟ้าจําลอง)

261
00:15:32,063 --> 00:15:34,063
ฉันแค่ไม่อยากกลัวอีกต่อไปแล้ว

262
00:15:35,605 --> 00:15:37,355
ใช่ ทําได้ก็คงดี

263
00:15:37,813 --> 00:15:40,855
ฉันจะได้ไม่ต้องฟังนายตะโกนทุกคืน

264
00:15:43,855 --> 00:15:46,938
เอางี้นะ ฉันคิดว่าฉันมีทางแก้แล้ว

265
00:15:49,355 --> 00:15:51,813
นายตามมาดูฉันทําหน้าที่ของฉันคืนนึง

266
00:15:51,896 --> 00:15:54,563
จะได้เห็นว่าไม่มีอะไรต้องกลัว

267
00:15:54,646 --> 00:15:56,771
เรียนรู้ที่จะชื่นชมความงามยามคํ่าคืน

268
00:15:56,855 --> 00:15:59,105
แทนที่จะกลัวอยู่ตลอดเวลา

269
00:15:59,188 --> 00:16:00,688
ว่าไงล่ะ

270
00:16:01,438 --> 00:16:05,646
- ไปมั้ย ตกลงไปนะ
- ฉัน...

271
00:16:05,730 --> 00:16:07,313
ไม่เอาดีกว่า

272
00:16:09,646 --> 00:16:12,563
ไม่เอาเหรอ ก็ตามใจ

273
00:16:12,646 --> 00:16:15,980
ถ้าอยากใช้ชีวิตที่เหลือ
จมปลักอยู่กับความกลัว

274
00:16:16,063 --> 00:16:18,813
ก็ตามใจ มันเป็นเรื่องของนาย

275
00:16:23,938 --> 00:16:25,230
(ที่ที่เลวร้ายที่สุด)

276
00:16:33,188 --> 00:16:35,563
- ไม่ค่อยได้ใส่กางเกงสินะ
- โอไรออน รับนะ

277
00:16:36,688 --> 00:16:38,563
โอไรออนขี้แย!

278
00:16:38,646 --> 00:16:40,230
ไง โอไรออน

279
00:16:40,313 --> 00:16:42,521
ตื่นเต้นจังที่จะได้ไปทัศนศึกษา

280
00:16:43,938 --> 00:16:45,730
โอเค ไปก็ได้

281
00:16:46,480 --> 00:16:47,646
คุณมืดมิด

282
00:16:51,313 --> 00:16:53,313
นึกแล้วว่าต้องเปลี่ยนใจ

283
00:16:53,396 --> 00:16:55,980
จับมือสัญญากันเลยนะ จะได้เป็นทางการ

284
00:17:00,896 --> 00:17:03,438
เห็นมั้ย ไม่เห็นจะยุ่งยาก

285
00:17:05,896 --> 00:17:07,146
เดี๋ยวก่อนๆ

286
00:17:07,980 --> 00:17:09,480
หนูรู้นะว่าพ่อทําอะไร

287
00:17:10,063 --> 00:17:12,771
- หมายความว่าไง
- ที่พ่อเล่าเรื่องนี้ให้หนูฟัง

288
00:17:12,855 --> 00:17:15,313
- พ่อไม่ได้ทําอะไรซะหน่อย
- พ่อทําอยู่

289
00:17:15,396 --> 00:17:18,396
พ่อเล่าว่าพ่อเอาชนะ
การกลัวความมืดของพ่อยังไง

290
00:17:18,480 --> 00:17:20,980
เพื่อช่วยให้หนูเอาชนะ
การกลัวความมืดของตัวเอง

291
00:17:22,938 --> 00:17:24,855
- พ่อแค่...
- แต่มันไม่ได้ผลหรอกค่ะ

292
00:17:24,938 --> 00:17:27,188
การกลัวความมืด
เป็นการปรับตัวเพื่อความอยู่รอด

293
00:17:27,271 --> 00:17:30,438
ที่คนเรามีเพื่อปกป้องตัวเอง
จากสัตว์ที่หากินตอนกลางคืน

294
00:17:31,188 --> 00:17:33,396
ว้าว ลูกค้นคว้ามาซะด้วยนะ

295
00:17:33,480 --> 00:17:35,355
หนูเขียนกลอนเรื่องนี้ด้วย

296
00:17:36,730 --> 00:17:39,313
"ไฮเพเชีย นักแต่งกลอน" พ่อชอบนะ

297
00:17:39,396 --> 00:17:40,980
แค่กลอนบทเดียวค่ะพ่อ

298
00:17:41,063 --> 00:17:42,605
บทเดียวก็นับนะ

299
00:17:42,688 --> 00:17:44,063
ไม่ค่อยดีหรอกค่ะ

300
00:17:44,146 --> 00:17:46,563
- พ่อว่าดีแน่ พ่อฟังได้มั้ย
- ไม่ได้ค่ะ

301
00:17:47,438 --> 00:17:50,355
หนูแค่อธิบายว่า
การกลัวความมืดเป็นเรื่องปกติ

302
00:17:50,438 --> 00:17:53,605
มันฝังลึกอยู่ข้างในตัวเรา
เราเลยทําอะไรไม่ได้

303
00:17:54,188 --> 00:17:58,188
ใช่เลย
ถ้างั้นพ่อก็ราตรีสวัสดิ์แล้วก็...

304
00:17:58,271 --> 00:17:59,146
เดี๋ยวค่ะ

305
00:17:59,230 --> 00:18:02,813
หนูไม่ได้บอกว่าเรื่องที่พ่อเล่า
มันแย่จนไม่อยากฟังซะหน่อย

306
00:18:02,896 --> 00:18:05,563
หนูแค่บอกว่าหนูรู้ว่าพ่อกําลังทําอะไร

307
00:18:05,646 --> 00:18:07,396
แล้วมันก็จะไม่ได้ผล

308
00:18:08,021 --> 00:18:09,980
โอเค เข้าใจละ

309
00:18:10,688 --> 00:18:14,063
ตกลงพ่อกับมืดมิดเหาะขึ้นฟ้าคืนนั้น...

310
00:18:17,146 --> 00:18:20,855
ตกลงพ่อกับมืดมิดเหาะขึ้นฟ้าคืนนั้น...

311
00:18:25,313 --> 00:18:27,396
สุดยอดเลยใช่มั้ย

312
00:18:27,480 --> 00:18:30,980
ถ้า "สุดยอด" แปลว่า "โคตรน่ากลัว" ก็ใช่เลย

313
00:18:31,063 --> 00:18:34,188
ฉันจะช่วยให้นายเลิกกลัวให้ได้
ถึงจะต้องตายก็เถอะ

314
00:18:34,271 --> 00:18:38,563
แต่ฉันเป็นอมตะ เลยยังมีเวลาอีกเพียบ

315
00:18:44,563 --> 00:18:47,688
ฉันว่าจะเริ่มด้วย
การพานายทัวร์ดูสิ่งที่ฉันเรียกว่า

316
00:18:47,771 --> 00:18:49,646
"คุณค่าของกลางคืน"

317
00:18:50,355 --> 00:18:51,188
เห็นมั้ย

318
00:18:51,271 --> 00:18:55,146
ถ้าไม่มีฉัน นายก็จะไม่เห็น
รอยย่นบนใบหน้าของพวกดารา

319
00:18:55,230 --> 00:18:57,271
จนถึงตอนนี้ นายเป็นพนักงานขายที่แย่นะ

320
00:19:03,271 --> 00:19:05,605
ว่าไง สุดยอดเลยใช่มั้ยล่ะ

321
00:19:07,646 --> 00:19:09,438
ฉันแพ้หิ่งห้อย

322
00:19:11,605 --> 00:19:14,605
แต่ไม่แพ้ดาวแน่ๆ

323
00:19:14,688 --> 00:19:17,855
แต่ฉันแพ้ความตายนะ นี่มันสูงเกินไปแล้ว

324
00:19:17,938 --> 00:19:19,271
แพ้การใช้ชีวิตมากกว่า

325
00:19:19,355 --> 00:19:21,313
- ว่าไงนะ
- ไม่มีอะไร

326
00:19:27,813 --> 00:19:30,813
เอาสิ ลองเอามือจุ่มนํ้าดู

327
00:19:30,896 --> 00:19:33,730
ฉลามจะได้เขมือบเหรอ บ้ารึเปล่า

328
00:19:33,813 --> 00:19:36,855
ไม่ได้บ้า แต่นายจะได้รู้
ว่าทะเลตอนกลางคืนเป็นยังไง

329
00:19:39,355 --> 00:19:42,105
นายรู้จักคําว่า "สนุก" ใช่มั้ย

330
00:19:42,188 --> 00:19:45,771
"สนุก" เป็นคําที่คนคิดขึ้นมา
เพื่อทําให้ความอันตรายน่าสนใจ

331
00:19:46,521 --> 00:19:49,563
ดูสิ ถ้าไม่มืดก็จุดพลุไม่ได้หรอก

332
00:19:49,646 --> 00:19:52,563
จริงๆ แล้วจะจุดตอนไหนก็ได้นะ

333
00:19:53,105 --> 00:19:55,771
คงงั้น แต่คงไร้ประโยชน์

334
00:19:55,855 --> 00:19:57,396
เพราะจะสวยก็ต้องมีความมืด

335
00:19:57,480 --> 00:19:59,271
นี่นายปิดตาอยู่เหรอ

336
00:19:59,355 --> 00:20:00,563
ฉันปกป้องจอประสาทตา

337
00:20:00,646 --> 00:20:03,146
- ไม่เอาน่า เปิดตาซะ
- ไม่!

338
00:20:03,230 --> 00:20:05,146
ปิดไว้ก็พลาดความสนุกหมดนะ

339
00:20:05,230 --> 00:20:06,230
ยังไงก็ไม่เปิด

340
00:20:06,313 --> 00:20:08,230
- เปิดเถอะน่า
- ไม่เปิด!

341
00:20:08,313 --> 00:20:10,188
ปิดไว้ก็ผิดจุดประสงค์ที่มาสิ

342
00:20:10,271 --> 00:20:13,271
- ไม่ใช่จุดประสงค์ฉัน
- มันดีสําหรับนายนะ

343
00:20:13,355 --> 00:20:15,396
เห็นมั้ยว่าไม่ปิดตาดีกว่าเยอะ

344
00:20:15,480 --> 00:20:17,896
เจ้าหนู เจ้าหนู!

345
00:20:20,313 --> 00:20:21,521
ไม่ต้องห่วง!

346
00:20:22,271 --> 00:20:24,980
- โอ้พระเจ้าๆ
- มันเป็นอุบัติเหตุน่ะ

347
00:20:25,063 --> 00:20:28,355
นายทําฉันตก ฉันตายได้เลยนะ
ฉันอยากกลับบ้านแล้ว

348
00:20:28,438 --> 00:20:30,938
ไม่ต้องห่วง ฉันพานายกลับแน่

349
00:20:31,021 --> 00:20:33,813
- อีกไม่นานหรอก
- แล้วเมื่อไรล่ะ

350
00:20:35,021 --> 00:20:37,063
โห ดูสิ! เห็นกลุ่มดาวจระเข้ด้วย

351
00:20:37,146 --> 00:20:39,480
ช่วงนี้ของปีกําลังสวยเลย

352
00:20:39,563 --> 00:20:43,230
นายจะพาฉันกลับบ้านเมื่อไร

353
00:20:43,313 --> 00:20:45,396
ถามดีนะ ชัดเจนมาก

354
00:20:45,480 --> 00:20:46,813
ภายใน 24 ชั่วโมง

355
00:20:46,896 --> 00:20:50,146
- กลับมาพูดเรื่องดาว...
- ยี่สิบสี่ชั่วโมงเหรอ

356
00:20:50,230 --> 00:20:53,480
ก็ช่วงเวลากลางวันกลางคืนมันเป็นแบบนั้น

357
00:20:53,563 --> 00:20:56,146
วงจรมันคือ 24 ชั่วโมง ฉันย้อนเวลาไม่ได้

358
00:20:56,230 --> 00:20:58,855
- ทําไมไม่ได้ล่ะ
- ฉันต้องไปต่อแล้ว

359
00:20:58,938 --> 00:21:01,980
แต่ถ้านายอยากเดินลุยป่าน่ากลัวกลับบ้าน

360
00:21:02,063 --> 00:21:05,396
- กลางดึกด้วยตัวเอง...
- เดี๋ยวก่อน

361
00:21:05,480 --> 00:21:08,688
ฉันเดินกลับเองไม่ได้
เพราะมันไกลเป็นร้อยๆ กิโลเมตรได้

362
00:21:08,771 --> 00:21:10,105
งั้นก็ตามนั้น

363
00:21:10,188 --> 00:21:13,021
ดูเหมือนว่ายังไงนายก็ต้องไปต่อกับฉัน

364
00:21:13,105 --> 00:21:18,271
แต่ต้องรัดเข็มขัดให้แน่นๆ นะ
เพราะงานนี้สติแตกได้เลย

365
00:21:18,355 --> 00:21:20,021
นี่นายปิดตาอีกแล้วเหรอ

366
00:21:20,105 --> 00:21:21,771
- ฉันไม่ตอบ
- เอาจริงสิ

367
00:21:21,855 --> 00:21:25,688
รู้มั้ยว่ามีคนเยอะแค่ไหนที่อยากเป็นนายตอนน
ี้

368
00:21:25,771 --> 00:21:27,188
- ศูนย์คนมั้ง
- เพียบเลย!

369
00:21:27,271 --> 00:21:28,980
คําตอบคือเพียบเลย

370
00:21:29,063 --> 00:21:31,355
เพราะฉันเป็นภูติยอดฮิตอมตะนิรันดร์กาล!

371
00:21:31,438 --> 00:21:34,188
นั่นคือสิ่งที่ฉันเป็น
เมื่อไม่มีภูติตนไหน

372
00:21:34,271 --> 00:21:37,146
ที่มีคนชื่นชอบมากไปกว่าฉัน

373
00:21:41,813 --> 00:21:44,896
อรุณสวัสดิ์นะ ทุกคน

374
00:21:49,730 --> 00:21:52,521
ตรงเวลาและงามตาเหมือนเดิม

375
00:22:00,771 --> 00:22:02,896
วันนี้จะอุณหภูมิ 24 องศาและมีแดด

376
00:22:02,980 --> 00:22:06,146
ความชื้นตํ่า ลมเย็นโชยจากทิศตะวันตก

377
00:22:07,896 --> 00:22:10,938
ดูแล้ววันนี้คงสนุกสดใส

378
00:22:11,021 --> 00:22:13,313
แต่จะว่าไปแล้วทุกวันก็เป็นแบบนี้

379
00:22:23,480 --> 00:22:24,980
ให้ตายสิ ชอบงานนี้จัง

380
00:22:40,438 --> 00:22:43,855
โอเค เราเริ่มแบบไม่น่าประทับใจเท่าไร

381
00:22:43,938 --> 00:22:46,896
เพราะฉันทํานายตกจนเกือบตาย

382
00:22:46,980 --> 00:22:49,896
แต่จะมัวคิดถึงมันไม่ได้
เพราะเรามีงานต้องทําเยอะ

383
00:22:49,980 --> 00:22:52,730
ซึ่งงานของฉันเป็นงานที่จําเป็นที่สุด

384
00:22:52,813 --> 00:22:55,771
ฉันต้องออกแรงทําทุกคํ่าคืน

385
00:22:55,855 --> 00:22:57,980
- ทําอะไรเหรอ
- ความมืดไง

386
00:22:58,063 --> 00:23:00,230
มันเป็นงานที่สําคัญที่สุดเลยนะ

387
00:23:00,313 --> 00:23:03,480
เพราะถ้าไม่มีความมืด
หลายอย่างก็ทําหน้าที่ไม่ได้

388
00:23:03,563 --> 00:23:05,105
หมายความว่าไง "หลายอย่าง"

389
00:23:05,688 --> 00:23:07,480
เหล่าภูติกลางคืนน่ะ

390
00:23:07,563 --> 00:23:09,188
เดี๋ยวก่อน มีอีกเยอะเลยเหรอ

391
00:23:09,271 --> 00:23:10,855
(ไฮเวย์คาเฟ่)

392
00:23:10,938 --> 00:23:13,396
ฉันเกทับ จะสู้รึเปล่า นอนไม่หลับ

393
00:23:13,480 --> 00:23:15,730
ฉันกําลังคิดอยู่ ฉันคิดตลอด เธอก็รู้

394
00:23:15,813 --> 00:23:20,480
ฉันหยุดสมองตัวเองไม่ได้ คิดๆๆ

395
00:23:21,396 --> 00:23:24,980
ให้ตายเถอะ ฉันขอหมอบ นายล่ะ เงียบจัง

396
00:23:25,063 --> 00:23:26,438
- ขอดู
- ขอดู

397
00:23:27,063 --> 00:23:28,105
เธอล่ะ หลับใหล

398
00:23:28,771 --> 00:23:29,855
ว่าไงนะ

399
00:23:31,855 --> 00:23:35,146
รอยัลฟลัชเหรอ สุดๆ ไปเลย

400
00:23:35,230 --> 00:23:36,521
ปั๊ด โธ่เอ๊ย

401
00:23:37,105 --> 00:23:39,688
ฮะ เกิดอะไรขึ้นเหรอ ฉันพลาดอะไรไป

402
00:23:39,771 --> 00:23:41,313
เธอชนะ

403
00:23:41,396 --> 00:23:45,146
เยี่ยมเลย ยินดีที่ได้ทําธุรกิจร่วมกันนะ

404
00:23:47,480 --> 00:23:48,646
เยี่ยม

405
00:23:48,730 --> 00:23:50,813
เดี๋ยวก่อน เราเข้ามาในนี้ทําไม

406
00:23:50,896 --> 00:23:52,521
ไอ้หนู ถึงเวลาเบรกไง

407
00:23:52,605 --> 00:23:55,396
ฉันกับภูติกลางคืนตนอื่นๆ
เบรกทุกๆ เขตเวลาใหม่

408
00:23:55,480 --> 00:23:57,813
พวกเราสนุก แล้วนายจะชอบพวกเรา

409
00:23:57,896 --> 00:23:59,771
- หวัดดี เป็นไงกันมั่ง
- ไง มืดมิด!

410
00:23:59,855 --> 00:24:01,521
ยินดีต้อนรับกลับนะ ฮะ

411
00:24:01,605 --> 00:24:03,480
คืนนี้ทํางานเยี่ยมมาก ทุกคน

412
00:24:03,563 --> 00:24:06,438
- นายพาเด็กมาด้วยเหรอ
- มืดมิดพาเด็กมา

413
00:24:06,521 --> 00:24:07,980
ไร้ความรับผิดชอบซะจริง

414
00:24:08,063 --> 00:24:09,105
เชื่อเขาเลยอะ

415
00:24:09,188 --> 00:24:10,230
บ้าไปแล้วรึเปล่า

416
00:24:10,313 --> 00:24:12,563
ฟังแล้วรู้สึกไม่ค่อยดีเลยนะ

417
00:24:12,646 --> 00:24:13,938
ฉันจัดการเอง

418
00:24:14,021 --> 00:24:17,771
โอไรออน ฉันขอแนะนํา
เพื่อนๆ ภูติกลางคืนตนอื่นๆ ให้รู้จักนะ

419
00:24:17,855 --> 00:24:22,521
หลับใหล เงียบจัง นอนไม่หลับ เสียงปริศนา

420
00:24:22,605 --> 00:24:27,896
แล้วก็เพื่อนที่มีความคิดสร้างสรรค์
และอารมณ์สุนทรีย์ที่สุดของเรา ฝันหวาน

421
00:24:28,355 --> 00:24:30,105
นายพาจอมโวยวายมาเหรอ

422
00:24:30,188 --> 00:24:32,105
เด็กที่กลัวไปหมดทุกอย่างเนี่ยนะ

423
00:24:32,188 --> 00:24:35,605
นี่เป็นความพยายามครั้งล่าสุด
ที่จะบอกโลกว่านายไม่เลวร้ายเหรอ

424
00:24:36,480 --> 00:24:39,355
ช่วยเด็กส่งเดชเพื่อทําให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้น

425
00:24:39,438 --> 00:24:41,438
ไม่ได้เป็นหนึ่งในหน้าที่ของพวกเรา

426
00:24:41,938 --> 00:24:43,563
เป็นความจริงที่โหดร้ายจัง

427
00:24:43,646 --> 00:24:46,188
นายรู้มั้ยว่าอาจมี
เรื่องผิดพลาดได้มากแค่ไหน

428
00:24:46,271 --> 00:24:48,230
ถ้าเด็กเกิดสติแตกจนทําให้นายล่าช้า

429
00:24:48,313 --> 00:24:51,313
จนทําให้ใครคนนั้นไล่ตามนายทัน
แล้วก็เผาผลาญนาย

430
00:24:51,396 --> 00:24:53,605
จนคอนเซ็ปต์ของความมืดต้องจบสิ้นลง

431
00:24:53,688 --> 00:24:58,063
และทําให้ความเป็นไปของจักรวาล
ถูกเปลี่ยนไปจนแก้ไขไม่ได้ล่ะ

432
00:24:58,146 --> 00:25:01,021
- เลวร้ายขนาดนั้นเลยเหรอ
- เป็นไปได้ยาก

433
00:25:01,105 --> 00:25:04,105
เอาล่ะ พอกันทีกับเรื่องไร้สาระ

434
00:25:04,188 --> 00:25:08,813
ขอโทษนะ พ่อหนุ่ม
แต่จริงๆ แล้วมืดมิดไม่ควรพาเธอมาที่นี่

435
00:25:08,896 --> 00:25:12,480
เพราะฉะนั้นเธอจะต้องหาทาง
กลับบ้านด้วยตัวเอง โอเคนะ

436
00:25:12,563 --> 00:25:15,188
เอาละ ทุกคน หมดเวลาพักแล้ว

437
00:25:15,271 --> 00:25:17,521
พวกเราบางคนมีงานต้องทํา

438
00:25:23,438 --> 00:25:24,355
เดี๋ยวก่อน

439
00:25:24,438 --> 00:25:26,313
คืนเดียวเปลี่ยนทุกอย่างได้เลยนะ

440
00:25:27,563 --> 00:25:29,396
ฉันมีเวลากับเด็กคนนี้ 24 ชม.

441
00:25:29,480 --> 00:25:33,021
เราช่วยให้เขาเลิกกลัวความมืดได้
เขาก็จะหยุดตะโกนตอนกลางคืน

442
00:25:33,105 --> 00:25:35,855
แล้วความวุ่นวาย
เกี่ยวกับงานของเธอก็จะหมดไป

443
00:25:38,355 --> 00:25:40,521
ก็ได้

444
00:25:40,605 --> 00:25:43,188
แต่อย่าให้เขามาวุ่นวายกับฉันละกัน

445
00:25:43,771 --> 00:25:47,730
ได้เลย ไม่มีปัญหา เขาไม่วุ่นวายกับเธอแน่

446
00:26:13,813 --> 00:26:16,396
- นายพูดจริงเหรอ
- เรื่องอะไร

447
00:26:16,480 --> 00:26:19,813
นายคิดว่าจะทําให้ฉัน
เลิกกลัวทุกอย่างได้ในคืนเดียวเหรอ

448
00:26:21,146 --> 00:26:23,480
คืนเดียวเปลี่ยนทุกอย่างได้นะ

449
00:26:23,563 --> 00:26:26,646
- เฮ้ นั่นแสงอะไรน่ะ
- แสงไหน ฉันไม่เห็นแสงอะไรเลย

450
00:26:26,730 --> 00:26:29,105
แสงข้างหลังนายที่นายบังไม่ให้ฉันเห็น

451
00:26:29,188 --> 00:26:32,271
ฉันพยายามบังเหรอ พูดจาเลอะเทอะสิ้นดี

452
00:26:41,271 --> 00:26:43,563
อย่าไปใกล้นักสิ ฉันว่าพวกเขาไม่ชอบฉัน

453
00:26:43,646 --> 00:26:46,396
ตลกน่า นายเนี่ยน่าชื่นชอบที่สุดแล้ว

454
00:26:46,480 --> 00:26:49,605
พวกเขาบอกว่าฉันเป็นศัตรู
และฉันทําให้งานพวกเขายุ่งยาก

455
00:26:49,688 --> 00:26:52,771
ฉันยอมรับว่าพวกเขาพูดจาไม่น่าประทับใจนัก

456
00:26:52,855 --> 00:26:55,021
แต่รอนายเห็นพวกเขาทํางานกันก่อน

457
00:26:55,105 --> 00:26:58,855
น่าทึ่งสุดๆ แล้วก็ไม่น่ากลัวสักนิดเดียว

458
00:26:58,938 --> 00:27:02,188
ใช่แล้ว หลับใหลมีหน้าที่ทําให้แน่ใจ

459
00:27:02,271 --> 00:27:04,605
ว่าสิ่งมีชีวิตบนโลกนอนหลับตอนกลางคืน

460
00:27:04,688 --> 00:27:06,896
เธอกําลังทําให้ทุกอย่างนอนหลับเหรอ

461
00:27:06,980 --> 00:27:10,480
ใช่แล้ว นายต้องดูเธอทํางานก่อน น่าทึ่งสุดๆ

462
00:27:15,938 --> 00:27:18,105
- อะไรนะ
- ไม่ต้องห่วง เธอเป็นมืออาชีพ

463
00:27:18,188 --> 00:27:19,438
นั่นคือหมอนมหัศจรรย์

464
00:27:28,021 --> 00:27:31,146
เทียบกับควินัวจากหม้อทอดไร้น้ํามันของเราสิ

465
00:27:31,230 --> 00:27:32,605
ฉันชอบควินัว เยี่ยมเลย!

466
00:27:32,688 --> 00:27:35,813
ให้ตายสิ หวังว่านั่นเป็นยาสลบมหัศจรรย์นะ

467
00:27:36,521 --> 00:27:38,855
ถูกต้องเลย... มหัศจรรย์

468
00:27:38,938 --> 00:27:43,146
สัตว์ที่ไม่ยอมหลับเหล่านี้จะเดินไกลกว่า
4,800 กม.ในหลายๆ ฤดูกาลที่จะมาถึง

469
00:27:47,105 --> 00:27:50,021
น่ารักน่าชังจังนะ เจ้าหนูน้อย

470
00:27:52,063 --> 00:27:53,021
(ค้อนหลับใหล)

471
00:27:53,105 --> 00:27:56,063
หยุดนะ! อย่า!

472
00:27:58,146 --> 00:28:01,230
มืดมิด! ขอร้องนะ
นายจะปล่อยให้เด็กคนนี้โวยวาย

473
00:28:01,313 --> 00:28:04,688
- ระหว่างที่ฉันทํางานไม่ได้
- สิ่งที่เธอทําไม่โอเคเลยนะ

474
00:28:04,771 --> 00:28:07,855
เอาหมอนปิดจมูกเอย ใช้ยาสลบเอย
แถมยังจะใช้ค้อนด้วย

475
00:28:07,938 --> 00:28:10,396
นี่ยังไม่พูดถึงสุขอนามัยของการจูบอีกนะ

476
00:28:10,480 --> 00:28:13,396
ฟังนะ ฉันทํางานนี้มาหลายพันปีแล้ว

477
00:28:13,480 --> 00:28:15,855
ฉันรู้ดีว่ากําลังทําอะไรอยู่

478
00:28:15,938 --> 00:28:17,646
แล้วริมฝีปากฉันก็สะอาดด้วย

479
00:28:20,521 --> 00:28:21,896
สะอาดหมดจด

480
00:28:22,521 --> 00:28:25,063
ขอบใจนะที่ให้เราดูว่าเธอทํางานยังไง

481
00:28:26,230 --> 00:28:29,188
ฉันคงจะนอนไม่หลับอีกต่อไปแล้ว

482
00:28:29,271 --> 00:28:30,105
งั้นสินะ

483
00:28:30,188 --> 00:28:34,813
งั้นถ้านายจะตาค้างทั้งคืน
ฉันก็มีภูติที่เหมาะสําหรับนาย

484
00:28:37,063 --> 00:28:40,355
นอนไม่หลับเป็นนักเลียนเสียงที่เก่งที่สุด

485
00:28:40,438 --> 00:28:43,146
เขาทําให้ตัวเองเสียงเหมือนคนที่เขาต้องจัดกา
ร

486
00:28:43,230 --> 00:28:46,355
แล้วก็กระซิบเรื่องน่ากังวลใจที่หูของคนพวกน
ั้น

487
00:28:46,438 --> 00:28:48,271
นั่นเรียกว่างานเหรอ

488
00:28:48,355 --> 00:28:51,396
โอ้โฮ น่าคบนายเป็นเพื่อนจริงๆ นะเนี่ย

489
00:28:51,480 --> 00:28:54,396
- ไม่เลยนะ
- เออสิ เห็นอยู่ชัดๆ

490
00:28:54,480 --> 00:28:56,896
ทีนี้ก็ดูมือโปรทํางาน

491
00:28:59,938 --> 00:29:01,605
นี่แหละนอนไม่หลับ

492
00:29:02,730 --> 00:29:05,938
ทําไมฉันพูดกับมิเชลแบบนั้นนะ
เธอต้องคิดว่าฉันงี่เง่าแน่ๆ

493
00:29:08,688 --> 00:29:10,521
งานนี้ฉันโดนไล่ออกชัวร์

494
00:29:13,855 --> 00:29:16,396
ฉันทํางานส่งไม่ทันกําหนดแน่ๆ

495
00:29:16,480 --> 00:29:18,521
หลับเป็นตายเลยแฮะ

496
00:29:18,605 --> 00:29:21,271
งั้นก็ต้องใช้ไม้ตายซะแล้ว

497
00:29:21,355 --> 00:29:23,021
(เรื่องงี่เง่าที่ฉันพูดตอนเกรดสี่)

498
00:29:23,896 --> 00:29:28,313
- ใครบอกได้ว่าเมืองหลวงเดลาแวร์ชื่ออะไร
- ชื่อเมืองดีไง

499
00:29:29,230 --> 00:29:34,146
- ใครบอกได้ว่าเมืองหลวงเดลาแวร์ชื่ออะไร
- ชื่อเมืองดีไง

500
00:29:34,230 --> 00:29:37,188
ทุกคืนที่ฉันนอนไม่หลับ
ก็เพราะเขาเหรอ สุดจะ...

501
00:29:37,271 --> 00:29:40,146
ช้าก่อน คิดว่าฉันเป็นคนทําแบบนั้นกับนายเหรอ

502
00:29:40,230 --> 00:29:44,855
ไม่ใช่หรอกนะ ฉันเป็นแค่โทรโข่ง
ความคิดมันอยู่ในสมองของพวกเขาอยู่แล้ว

503
00:29:44,938 --> 00:29:47,896
เลิกพาเจ้าเด็กคนนี้
ตามดูฉันได้แล้ว มืดมิด โอเคมั้ย

504
00:29:47,980 --> 00:29:49,938
ชอบตัดสินคนอื่นตลอด

505
00:29:51,438 --> 00:29:53,980
ฉันไม่ได้ตัดสินซะหน่อย ใช่มั้ย

506
00:29:54,896 --> 00:29:57,271
แล้วก็ได้เวลาไปต่อ

507
00:30:00,646 --> 00:30:05,813
แน่นอนว่าพวกเราทํางานไม่ได้
ถ้าไม่มีเงียบจังคอยช่วย

508
00:30:37,355 --> 00:30:38,855
เงียบเกินไป!

509
00:30:38,938 --> 00:30:41,980
- เกินไป... เกินไป... เกินไป...
- หยุดเห่าได้แล้ว

510
00:30:46,771 --> 00:30:49,646
เราบอกนายแล้วว่า
เด็กนี่จะทําทุกอย่างพังหมด แล้วก็จริง

511
00:30:49,730 --> 00:30:51,480
และฉันไม่ใช่พี่เลี้ยงเด็กที่แสนดีหรอกนะ

512
00:30:51,563 --> 00:30:53,855
ฉันต้องการสมาธิในการทํางาน

513
00:30:53,938 --> 00:30:56,355
ฉันยอมให้เด็กคนนี้มาขัดขวาง
และทําทุกอย่างพังไม่ได้

514
00:30:56,438 --> 00:30:58,355
รีบพาเขาไปจากที่นี่ ฉันจะได้กลับไปทํางาน

515
00:30:58,438 --> 00:30:59,896
และมีสมาธิในการทํางาน

516
00:30:59,980 --> 00:31:00,896
โอเค เข้าใจละ

517
00:31:02,230 --> 00:31:04,730
เธอพูดว่าไงเหรอ พูดถึงฉันรึเปล่า

518
00:31:05,438 --> 00:31:07,730
ฉันจะพูดตามตรงนะ

519
00:31:08,521 --> 00:31:12,271
ฉันไม่เคยรู้เลยว่าเธอพูดอะไร
แต่ดูเหมือนจะโกรธอยู่นะ

520
00:31:12,855 --> 00:31:15,563
เสียงปริศนา ไปทางนี้กันเลย

521
00:31:17,730 --> 00:31:19,188
เฮ้ ว่าไง

522
00:31:19,980 --> 00:31:23,813
รู้สึกว่าบรรยากาศแบบนี้
ต้องใช้เสียงกรอบแกรบ

523
00:31:23,896 --> 00:31:26,980
พร้อมกับเสียงขูดเบาๆ

524
00:31:28,646 --> 00:31:31,771
เสียงอะไรน่ะ
แม่ฮะ พ่อฮะ ผมได้ยินเสียงอะไรไม่รู้

525
00:31:31,855 --> 00:31:35,855
เยี่ยมไปเลย ได้ผลดีเกินคาด

526
00:31:35,938 --> 00:31:37,188
นี่มันไม่ถูกต้องเลยนะ

527
00:31:37,271 --> 00:31:40,313
- ไม่เป็นไรนะ เจ้าหนู มันไม่ใช่...
- หยุดเลยนะ อย่า...

528
00:31:41,355 --> 00:31:43,813
นายกําลังทําให้ธรรมชาติเสียสมดุล

529
00:31:43,896 --> 00:31:47,396
นายอาจจะไม่เข้าใจนะ
แต่เรากําลังทํางานสําคัญกันอยู่

530
00:31:47,480 --> 00:31:48,980
ถ้ามองในมุมของเด็ก

531
00:31:49,063 --> 00:31:53,438
งานของเธอก็ต้องหลบๆ ซ่อนๆ
แล้วก็ทําให้เด็กๆ ตกใจนะ

532
00:31:53,938 --> 00:31:56,813
ฉันไม่จําเป็นต้องอธิบายอะไร
ให้เธอสองคนฟัง

533
00:31:56,896 --> 00:31:59,813
ความจริงก็คือการมีอยู่ของเขากําลังทําลาย

534
00:31:59,896 --> 00:32:02,688
สมดุลของจักรวาลนี้ เราต่างก็รู้ดี

535
00:32:04,271 --> 00:32:08,105
อย่าไปสนใจเธอเลย
เธอเหน็บแนมเก่งแต่จริงๆ ไม่มีพิษภัย

536
00:32:08,188 --> 00:32:10,855
ทีนี้ก็มาถึงคนสุดท้ายที่พิเศษสุด

537
00:32:10,938 --> 00:32:13,646
พร้อมแล้วก็จับให้แน่นๆ นะ

538
00:32:17,521 --> 00:32:19,313
อยู่นั่นไง

539
00:32:19,396 --> 00:32:20,980
ที่เป็นสีๆ น่ะเหรอ

540
00:32:21,063 --> 00:32:23,355
ใช่ ฝันกําลังทําหน้าที่ของเธอ

541
00:32:23,438 --> 00:32:26,855
ถ้าเห็นผลงานเธอแล้ว
นายยังไม่เข้าใจคุณค่าของเวลากลางคืน

542
00:32:26,938 --> 00:32:29,896
- นายก็คงจะไม่มีวันเข้าใจ
- เห็นผลงานเธอเหรอ

543
00:32:44,230 --> 00:32:47,938
เบาๆ หน่อย เธอกําลังทํางานอยู่

544
00:32:48,021 --> 00:32:53,188
เอาล่ะ จิตใต้สํานึกของเธอ
กําลังคิดเรื่องอะไรอยู่นะ ไอรีน

545
00:32:54,105 --> 00:32:57,605
โอเค กังวลเรื่องงานหนักเลย

546
00:32:57,688 --> 00:32:59,688
พรุ่งนี้ต้องพรีเซนต์งานชิ้นใหญ่

547
00:33:00,813 --> 00:33:02,980
ผมไม่คิดว่าคุณจะทํางานนี้ได้นะ ไอรีน

548
00:33:03,063 --> 00:33:05,355
ต้องทําให้หัวหน้าประทับใจ ได้เลย

549
00:33:05,438 --> 00:33:09,230
อ๋อ แล้วลูกสาวก็เจอแมวจรจัด
เลยอยากจะเอาไว้เลี้ยง

550
00:33:09,313 --> 00:33:10,813
แม่คะ เราเลี้ยงมันได้มั้ย

551
00:33:11,730 --> 00:33:16,896
วัตถุดิบดีๆ ทั้งนั้นเลยนะ
ทีนี้ก็มาจัดการกันเลย

552
00:33:16,980 --> 00:33:17,980
(พนักงานดีเด่นของเดือน)

553
00:33:18,063 --> 00:33:20,813
เธอพรีเซนต์งานอย่างมั่นอกมั่นใจ

554
00:33:20,896 --> 00:33:24,271
ถ้าเรานําขดลวดจากตัวหมุนลานกลับมาใช้

555
00:33:24,355 --> 00:33:27,813
เราก็จะลดต้นทุนการผลิตลงได้ถึง 30%

556
00:33:29,646 --> 00:33:32,021
ทุกคนชอบกันหมด

557
00:33:35,896 --> 00:33:39,063
ไอรีน! ไอรีน!

558
00:33:39,146 --> 00:33:41,688
(ไอรีน)

559
00:33:44,063 --> 00:33:46,688
ผมคิดว่าคุณสมควรได้รับตําแหน่งนี้นะ ไอรีน

560
00:33:48,313 --> 00:33:51,271
พนักงานที่เก่งที่สุดในโลกเหรอ

561
00:33:51,355 --> 00:33:52,480
แม่คะ!

562
00:33:54,313 --> 00:33:56,438
แม่เป็นแม่ที่ดีที่สุดในโลกเลย

563
00:33:57,021 --> 00:33:59,188
นั่นเป็นการพรีเซนต์งานที่ยอดมาก ไอรีน

564
00:34:00,480 --> 00:34:02,688
ต้องได้เลื่อนตําแหน่งอย่างแน่นอน

565
00:34:02,771 --> 00:34:04,980
แม่คะ เราเลี้ยงมันได้ใช่มั้ยคะ

566
00:34:06,021 --> 00:34:07,730
ได้สิจ๊ะลูก

567
00:34:08,771 --> 00:34:10,313
เรารักคุณนะ ไอรีน

568
00:34:10,396 --> 00:34:14,105
สุดยอด เธอเก่งใช่มั้ย นายทึ่งสินะ ใช่มั้ย

569
00:34:14,813 --> 00:34:16,563
ใช่ เธอเก่งไม่เบาเลย

570
00:34:16,646 --> 00:34:17,646
บอกแล้วไง

571
00:34:17,730 --> 00:34:21,646
มันทําให้ฉันนึกถึงความฝันของฉัน
ที่ฉันต้องพรีเซนต์ต่อหน้าเพื่อนๆ

572
00:34:21,730 --> 00:34:23,605
แต่แทนที่จะเชียร์ ทุกคนกลับโห่ฉัน

573
00:34:23,688 --> 00:34:27,646
แต่สิ่งที่แปลกที่สุดก็คือ
ห้องเรียนของฉันเป็นคลินิกทําฟัน

574
00:34:31,771 --> 00:34:34,563
อะไรเนี่ย ฉันไม่ได้สั่งให้เป็นแบบนี้นะ

575
00:34:34,646 --> 00:34:37,646
- มันเป็นความบังเอิญใช่มั้ย
- น่าจะใช่นะ

576
00:34:37,730 --> 00:34:40,063
คงงั้นนะ เพราะถ้าฉันพูดอะไรเรื่อยเปื่อย

577
00:34:40,146 --> 00:34:42,355
อย่างเช่น ไม่รู้สิ "แตงกวาปีศาจ"...

578
00:34:43,938 --> 00:34:47,396
หวัดดี ไอรีน ได้เวลาตรวจฟันประจําปีแล้วนะ

579
00:34:52,605 --> 00:34:55,188
นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย

580
00:34:55,271 --> 00:34:56,813
มืดมิด

581
00:34:56,896 --> 00:35:00,646
ไม่ได้นะ มันเกินไปแล้ว
ไหนบอกจะไม่ให้เขามาวุ่นวายกับงานฉันไง

582
00:35:00,730 --> 00:35:02,355
ฉันอยากให้เขาได้แรงดลใจน่ะ

583
00:35:02,438 --> 00:35:04,271
งานของเธอเป็นแรงดลใจที่ดีที่สุด

584
00:35:04,355 --> 00:35:07,188
- ในเหล่าภูติกลางคืนแล้ว
- ขอโทษเรื่องแตงกวาปีศาจนะ

585
00:35:08,230 --> 00:35:09,105
ปกติแล้วน่ะนะ

586
00:35:10,438 --> 00:35:13,646
หยุดเลย ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว

587
00:35:13,730 --> 00:35:16,688
การสร้างความฝันเป็นศิลปะที่ละเอียดอ่อน

588
00:35:16,771 --> 00:35:22,063
ซึ่งแปลว่าสิ่งที่นายพูดหรือคิด
อาจส่งผลถึงความฝันได้

589
00:35:22,146 --> 00:35:25,021
- เข้าใจมั้ย
- สิ่งที่คิดด้วยเหรอ

590
00:35:26,438 --> 00:35:28,188
นายคิดถึงเรื่องน่ากลัวใช่มั้ย

591
00:35:28,271 --> 00:35:32,230
- ว่าไงนะ คิดถึงอะไร
- แค่เด็กที่โรงเรียนน่ะ

592
00:35:36,480 --> 00:35:37,688
ใครนะ

593
00:35:39,855 --> 00:35:41,688
ริชชี่ พานีชี่

594
00:35:43,271 --> 00:35:44,605
วิ่ง!

595
00:35:54,188 --> 00:35:56,396
นายโดน "ยิบ" แล้ว

596
00:35:56,813 --> 00:35:59,021
มันต้องออกเสียงว่า "ยึด"

597
00:35:59,938 --> 00:36:02,230
โอไรออนขี้แย

598
00:36:02,313 --> 00:36:06,146
โอไรออนขี้แย! โอไรออนขี้แย!

599
00:36:10,646 --> 00:36:13,813
เคยลงไปเล่นในชักโครกรึเปล่า โอไรออน

600
00:36:15,271 --> 00:36:17,980
เขาคงจะไม่เจ็บจริงหรอกนะ ใช่มั้ย

601
00:36:18,063 --> 00:36:20,771
ในฝันไม่มีการเจ็บจริง

602
00:36:20,855 --> 00:36:23,605
- ค่อยโล่งอกหน่อย
- นอกจากว่าเขาตาย

603
00:36:23,688 --> 00:36:25,938
- เขาก็จะตายในชีวิตจริงด้วย
- ว่าไงนะ

604
00:36:26,021 --> 00:36:29,771
นายต้องรีบออกมานะ ไม่งั้นจบไม่สวยแน่ๆ

605
00:36:29,855 --> 00:36:31,521
ฉันรู้แล้ว

606
00:36:32,271 --> 00:36:33,146
เหอ

607
00:36:34,438 --> 00:36:37,980
เร็วสิ โอไรออน
คิดหาทางให้เราออกไปจากที่นี่เร็ว

608
00:36:38,063 --> 00:36:39,813
เร็วเข้าสิ คิดๆๆ

609
00:36:39,896 --> 00:36:41,855
เดี๋ยวก่อน หน้า 14 ในสมุดวาดรูป

610
00:36:41,938 --> 00:36:44,521
ทําส้วมตันแล้วน้ําท่วมโรงเรียน

611
00:36:46,230 --> 00:36:47,105
เหอ

612
00:37:06,605 --> 00:37:08,063
ไม่นะ!

613
00:37:10,730 --> 00:37:11,771
เจ้าหนู!

614
00:37:18,188 --> 00:37:19,771
แข็งใจไว้นะ โอไรออน

615
00:37:30,646 --> 00:37:33,105
นั่นมันอะไรน่ะ

616
00:37:33,188 --> 00:37:36,980
นายนี่จิตไม่ปกติ
หรือไม่ก็จินตนาการสูงมากเลยนะ

617
00:37:37,063 --> 00:37:39,188
นายนั่นแหละโชคดีมาก

618
00:37:40,105 --> 00:37:42,230
มันอาจกลายเป็นความหายนะได้เลยนะ

619
00:37:48,146 --> 00:37:50,521
แต่มันไม่ใช่ความหายนะ รู้มั้ยเพราะอะไร

620
00:37:50,605 --> 00:37:55,021
เพราะนายเผชิญหน้ากับความกลัวของตัวเอง
แล้วก็โชว์ให้มันรู้ว่าใครเป็นใคร

621
00:37:56,021 --> 00:37:57,605
โอเค ฉันพูดใหม่ก็ได้

622
00:37:57,688 --> 00:38:01,021
รู้มั้ยว่าต้องทําไง
เอามือมาทําแบบนี้แล้วเราก็...

623
00:38:01,105 --> 00:38:04,813
ฉันคิดไปเอง
หรือว่าฉันตื่นเต้นมากกว่านายนะ

624
00:38:05,396 --> 00:38:07,896
ฉันไม่ได้เอาชนะอะไรได้ทั้งนั้น

625
00:38:07,980 --> 00:38:10,896
แต่ฉันเห็นกับตาเลยนะ

626
00:38:10,980 --> 00:38:14,230
ที่นายเห็นคือฉันกลัวแล้วก็พยายามจะไม่ตาย

627
00:38:14,313 --> 00:38:15,563
พอนายพูดแบบนั้นแล้ว

628
00:38:15,646 --> 00:38:18,730
ก็พอจะเห็นภาพการดิ้นรน
เพื่อเอาชีวิตรอดจริงๆ ด้วย

629
00:38:18,813 --> 00:38:21,063
แต่มันก็ไม่ทําให้น่าประทับใจน้อยลงนะ

630
00:38:21,146 --> 00:38:23,146
มืดมิด นายไม่ได้ฟังฉันรึไง

631
00:38:23,230 --> 00:38:26,313
ฉันไม่ได้เอาชนะความกลัวของตัวเอง
ฉันยังกลัวทุกอย่างอยู่

632
00:38:26,396 --> 00:38:29,771
นายคิดผิดแล้ว ฉันพิสูจน์ให้ดูก็ได้

633
00:38:29,855 --> 00:38:33,021
- ฉันไม่เชื่อว่าจะทําได้
- งั้นเหรอ พ่อหนุ่มสมองใส

634
00:38:33,105 --> 00:38:35,438
งั้นลองดูนี่

635
00:38:35,521 --> 00:38:38,230
นายไม่กลัวฉันแล้ว

636
00:38:40,980 --> 00:38:42,688
ใช่มั้ย

637
00:38:43,271 --> 00:38:46,771
ฉันไม่กลัวนาย

638
00:38:46,855 --> 00:38:48,105
เห็นมั้ย

639
00:38:48,188 --> 00:38:50,021
อย่างที่ฉันพูดไง

640
00:38:56,396 --> 00:38:59,980
รู้นะ ลูกสาวฉันต้องชอบแน่ๆ
ที่เรากลายเป็นเพื่อนกัน

641
00:39:00,063 --> 00:39:02,063
ฉันรู้ว่าวันนึงนายจะต้องชอบฉัน

642
00:39:02,146 --> 00:39:04,480
เดี๋ยวนะ นายยังเด็กเกินไปที่จะมีลูกสาว

643
00:39:04,563 --> 00:39:06,271
ลูกสาวในอนาคต

644
00:39:06,355 --> 00:39:08,271
นายนี่เพี้ยนดีจริงๆ

645
00:39:08,355 --> 00:39:09,230
เดี๋ยวก่อน

646
00:39:09,313 --> 00:39:13,063
พ่อกําลังพูดว่าพ่อเห็นอนาคตตัวเอง
ตั้งแต่ตอนเป็นเด็กเหรอคะ

647
00:39:13,146 --> 00:39:16,563
คงงั้น ไม่รู้สิ พ่อเล่าเรื่องแบบด้นสดน่ะ

648
00:39:16,646 --> 00:39:19,813
- มันเป็นความคิดที่ไม่ดีเหรอ
- ไม่ค่ะ หนูก็ไม่รู้

649
00:39:19,896 --> 00:39:21,230
จริงๆ เรื่องนี้ดีนะคะ

650
00:39:21,313 --> 00:39:23,521
หนูชอบที่พอให้สว่างเป็นตัวละครด้วย

651
00:39:23,605 --> 00:39:26,480
เขาจะกลับมาอีกรึเปล่าคะ
หรือว่าแค่เป็นดารารับเชิญ

652
00:39:26,563 --> 00:39:30,480
ก็เป็นไปได้ แต่อย่างที่พ่อบอก
พ่อเล่าแบบด้นสดน่ะ

653
00:39:30,563 --> 00:39:33,480
หนูไม่รู้ว่าพ่อแต่งเรื่องเยอะแยะแบบนี้ได้ไ
ง

654
00:39:33,563 --> 00:39:35,938
ลูกก็แต่งเรื่องแบบนี้ได้นะ

655
00:39:36,021 --> 00:39:39,480
ไม่ได้หรอกค่ะ มันเยอะเกินไป

656
00:39:39,563 --> 00:39:42,938
พ่อได้ท่องเที่ยวรอบโลกกับภูติกลางคืน

657
00:39:43,021 --> 00:39:45,313
แล้วตอนนี้พ่อก็คาดเดาอนาคตได้ด้วย

658
00:39:46,146 --> 00:39:48,980
- แต่งเติมจนเวอร์เหรอ
- หนูไม่รู้ว่ามันแปลว่าอะไร

659
00:39:49,063 --> 00:39:52,188
- ก็แบบที่ลูกพูดนั่นแหละ
- อ๋อ งั้นก็ใช่เลยค่ะ

660
00:39:52,896 --> 00:39:54,480
ลูกพูดถูกนะ

661
00:39:54,563 --> 00:39:57,563
พ่อต้องตัดส่วนที่พ่อ
"คาดเดาอนาคตได้" ออกไป

662
00:39:57,646 --> 00:40:00,271
ไม่มีการคาดเดาจากพ่อที่เป็นโอไรออนวัยเด็ก

663
00:40:00,355 --> 00:40:03,980
แน่ใจเหรอคะ
จริงๆ แล้วมันเจ๋งแล้วก็ตลกดี

664
00:40:04,063 --> 00:40:05,313
แน่ใจ ไม่มีแล้ว

665
00:40:05,396 --> 00:40:06,230
โอเค

666
00:40:07,021 --> 00:40:08,271
พ่อลืมแล้ว ถึงไหนแล้ว

667
00:40:08,355 --> 00:40:10,396
พ่อเหาะอยู่กับมืดมิดตอนกลางคืน

668
00:40:10,480 --> 00:40:13,938
ใช่สิ แล้วมืดมิดกับพ่อ
ก็เหาะกันตอนกลางคืนอีกครั้ง

669
00:40:14,021 --> 00:40:16,480
แต่คราวนี้ไม่เหมือนครั้งก่อนๆ

670
00:40:20,063 --> 00:40:23,896
ถูกของนายจริงๆ ด้วย
มองเห็นรอยย่นบนหน้าดาราหมดเลย

671
00:40:23,980 --> 00:40:26,438
เหมือนรอยวงแหวนในท่อนซุง

672
00:40:51,146 --> 00:40:53,688
รู้สึกว่ามันจะดูเหมือนเข็มขัดนะ

673
00:40:53,771 --> 00:40:58,355
รู้มั้ยว่าฉันคิดว่ามันคล้ายอะไร
หุ่นยนต์รอคนมากอด

674
00:41:15,688 --> 00:41:17,563
นั่นกลิ่นแก๊สรึเปล่า

675
00:41:17,646 --> 00:41:20,063
ฉันปิดเตาอบแล้วหรือยังนะ

676
00:41:20,688 --> 00:41:22,688
ไม่ได้ผลเลยแฮะ

677
00:41:22,771 --> 00:41:25,480
โอเค ไหนดูซิว่าใช้เทปตลับไหนดี เทปตลับ...

678
00:41:25,938 --> 00:41:28,063
- สวัสดี
- ฉันบอกไว้ว่ายังไง เจ้าหนู

679
00:41:28,146 --> 00:41:30,605
- ถ้าชีวิตเป็นอุบัติเหตุแห่งจักรวาลล่ะ...
- ไม่นะ

680
00:41:30,688 --> 00:41:33,646
- และการดํารงชีวิตของฉันไม่มีความหมายล่ะ
- เดี๋ยวก่อน ไม่นะ

681
00:41:33,730 --> 00:41:34,938
แม่จ๋า!

682
00:41:35,855 --> 00:41:38,813
พอกันที ฉันต้องกลับไปบําบัดซะแล้ว

683
00:41:38,896 --> 00:41:42,146
ว้าว เจ้าหนู ลึกล้ํามาก

684
00:42:06,521 --> 00:42:09,188
- นั่นเสียงอะไรน่ะ
- ฉันก็ได้ยินเหมือนกัน

685
00:42:33,396 --> 00:42:36,771
รู้มั้ยว่าผมต้องจ่ายคุณชั่วโมงละเท่าไร
หัดรอบ้าง โอเคมั้ย

686
00:43:16,563 --> 00:43:18,563
แม่ฮะ! แม่!

687
00:43:19,855 --> 00:43:22,021
ลูกรัก เป็นอะไรเหรอลูก

688
00:43:22,105 --> 00:43:23,646
ผมกลัว

689
00:43:23,730 --> 00:43:26,313
ผมเกลียดความมืดจังเลย

690
00:43:41,813 --> 00:43:45,521
มาเลย ทุกคน ฉันได้ยินว่า
ชาที่นี่รสชาติเยี่ยมมาก

691
00:44:09,980 --> 00:44:13,146
เฮ้ มืดมิด ขอบใจนะ

692
00:44:13,230 --> 00:44:14,771
เรื่องอะไร

693
00:44:14,855 --> 00:44:16,855
เรื่องนี้ไง

694
00:44:16,938 --> 00:44:20,438
ทําให้ฉันรู้ว่าตอนกลางคืน
มันมีอะไรมากกว่าความมืด

695
00:44:21,271 --> 00:44:23,813
อ๋อ ไม่เป็นไร

696
00:44:27,313 --> 00:44:30,313
เจ้าเด็กน้อยนั่น อย่าไปสนใจเลยนะ

697
00:44:30,396 --> 00:44:32,188
เขาไม่รู้ว่าตัวเองกําลังพูดอะไร

698
00:44:33,105 --> 00:44:35,480
- หรือเขาอาจจะรู้
- ไม่รู้หรอก

699
00:44:35,563 --> 00:44:37,480
ฉันก็เคยเป็นแบบนั้น จําได้มั้ย

700
00:44:38,313 --> 00:44:40,188
เขาแค่กลัวน่ะ

701
00:44:40,688 --> 00:44:44,480
ใช่ ฉันเองก็รู้ว่าเวลากลัวแล้วเป็นไง

702
00:44:45,188 --> 00:44:48,563
นายเหรอ นายจะไปกลัวอะไร

703
00:44:48,646 --> 00:44:51,480
กลัวว่าทุกคนจะพูดถูกเรื่องฉันน่ะสิ

704
00:44:51,563 --> 00:44:56,980
ว่าฉันไม่ใช่ภูติที่ดี
แล้วฉันก็น่ากลัวอย่างที่ใครๆ พูดกัน

705
00:44:58,480 --> 00:45:02,855
นี่มืดมิด นายจําได้มั้ยที่นายเคยบอกฉัน
ว่าจริงๆ แล้วนายนิสัยดีน่ะ

706
00:45:02,938 --> 00:45:06,355
- แต่ฉันก็ไม่เชื่อนาย
- จําได้

707
00:45:06,438 --> 00:45:08,313
ฉันชักจะเชื่อนายแล้วนะ

708
00:45:09,438 --> 00:45:11,605
โอ๋ ขอบใจนะ

709
00:45:11,688 --> 00:45:14,896
จริงๆ แล้วนายปรับตัวได้ดีมากทีเดียว

710
00:45:17,730 --> 00:45:19,646
ฉันไม่แน่ใจเรื่องนั้นนะ

711
00:45:21,646 --> 00:45:23,521
พอแล้ว กลับไปทํางานกันได้

712
00:45:23,605 --> 00:45:25,146
ได้เวลาไปกันแล้ว

713
00:45:25,230 --> 00:45:27,855
โอเค ได้เวลาง่วงนอนซะที

714
00:45:27,938 --> 00:45:31,688
เอาละ ถึงเวลาทํางาน หมดเวลาพักแล้ว

715
00:45:42,230 --> 00:45:44,271
โอไรออน เธอทํานี่หล่น

716
00:45:45,605 --> 00:45:48,313
อ๋อ ขอบใจนะ เงียบจัง

717
00:45:48,688 --> 00:45:50,896
เอ่อ ไม่เป็นไรจ้ะ

718
00:45:53,105 --> 00:45:56,313
เอาละ พร้อมนะ กระโดดขึ้นมาเลย เหอ

719
00:45:58,605 --> 00:46:00,980
นี่ล้อฉันเล่นแน่ๆ

720
00:46:01,063 --> 00:46:05,105
- เขาเป็นใครเหรอ
- นั่นคือสว่าง เขาเป็นคู่อริของมืดมิด

721
00:46:05,188 --> 00:46:06,063
เหรอ

722
00:46:06,146 --> 00:46:09,188
ฉันชอบเขานะ ทําให้ฉันรู้สึกปลอดภัย

723
00:46:09,271 --> 00:46:11,438
เหมือนมีผ้าห่มอุ่นๆ ห่ออยู่

724
00:46:14,396 --> 00:46:16,771
คือถ้านายชอบอะไรแนวนั้นน่ะ

725
00:46:16,855 --> 00:46:20,188
"นี่ ดูฉันสิ สว่างจ้าเลย"

726
00:46:20,271 --> 00:46:21,896
ฉันก็มีมุกเด็ดๆ นะ

727
00:46:21,980 --> 00:46:25,271
แต่ไม่เหมือนใครบางคน
ฉันชอบเหลืออะไรๆ ไว้ให้จินตนาการบ้าง

728
00:46:25,355 --> 00:46:27,480
ไม่ใช่แบไต๋ออกมาให้เห็นจนหมด

729
00:46:27,563 --> 00:46:31,063
ไม่เอาน่า มืดมิด
เราต้องเจอเรื่องนี้กันทุกครั้งเลยเหรอ

730
00:46:31,146 --> 00:46:33,938
เจอเรื่องอะไร
ฉันไม่รู้ว่านายกําลังพูดถึงอะไร

731
00:46:34,021 --> 00:46:37,355
ทัศนคติของนาย ความล่าช้า ความไม่มั่นใจ

732
00:46:37,438 --> 00:46:38,771
เป็นไงมั่ง เจ้าหนู

733
00:46:39,396 --> 00:46:40,313
หวัดดี

734
00:46:40,396 --> 00:46:42,688
นายออกแนวเดิมไม่เคยเปลี่ยน

735
00:46:42,771 --> 00:46:44,521
ฉันโผล่มา นายรู้สึกไร้ค่า

736
00:46:44,605 --> 00:46:47,188
แล้วยัดเยียดความไม่มั่นใจในตัวเองให้ฉัน

737
00:46:47,271 --> 00:46:49,646
ฉันนําความสว่างและความหวังมาให้โลกทุกวัน

738
00:46:49,730 --> 00:46:52,105
แต่นายให้สิ่งตรงกันข้าม

739
00:46:52,730 --> 00:46:56,271
นั่นไม่ใช่... ฉันทํามากกว่านั้นนะ

740
00:46:56,355 --> 00:46:58,396
เหรอ จริงสิ อย่างเช่นอะไร

741
00:46:59,271 --> 00:47:02,521
ทําหลายอย่างเลย ฉันก็อยากจะเล่าให้นายฟังนะ

742
00:47:02,605 --> 00:47:04,521
แต่ตอนนี้ฉันไม่มีเวลา

743
00:47:04,605 --> 00:47:06,771
สุดท้ายเราก็มีบางอย่างที่เห็นตรงกัน

744
00:47:06,855 --> 00:47:10,063
อีกสามวินาทีฉันก็จะเอาความสว่าง
ผ่านมาถึงตรงนี้แล้ว

745
00:47:10,146 --> 00:47:13,313
ถ้ายังอยากมีชีวิตกันอยู่ก็รู้นะ...

746
00:47:14,271 --> 00:47:18,230
ทํามาเป็นพูดดี
เรากําลังจะไปอยู่แล้ว เจ้าปากพล่อย

747
00:47:18,313 --> 00:47:20,771
ไม่น่าเรียกเขาแบบนั้นนะ เขาก็ดูโอเค

748
00:47:21,480 --> 00:47:23,480
เขาไม่ดีอย่างที่คิดหรอก เชื่อฉันสิ

749
00:47:24,855 --> 00:47:25,730
พ่อคะ

750
00:47:25,813 --> 00:47:27,146
ง่วงนอนแล้วเหรอ

751
00:47:27,230 --> 00:47:30,688
เปล่าค่ะ หนูแค่สงสัยว่าเราออกไปเดินกัน

752
00:47:30,771 --> 00:47:33,063
- ระหว่างที่เล่าตอนจบได้มั้ย
- เอางั้นเหรอ

753
00:47:33,146 --> 00:47:36,355
เราจะได้อยู่ท่ามกลางความมืด
เหมือนโอไรออนกับมืดมิด

754
00:47:37,396 --> 00:47:38,813
ได้สิ

755
00:47:38,896 --> 00:47:43,021
พรุ่งนี้ไม่ต้องไปโรงเรียน เอางั้นก็ได้

756
00:47:51,896 --> 00:47:53,521
ทางนี้ เดินลัดสวนสาธารณะ

757
00:47:54,438 --> 00:47:55,521
โอเคค่ะ

758
00:48:10,271 --> 00:48:13,313
รู้อะไรมั้ยคะ หนูว่าหนูชอบอีกทางนึงมากกว่า

759
00:48:13,396 --> 00:48:14,896
เห็นด้วย

760
00:48:25,771 --> 00:48:27,396
หนูขอมือแป๊บนึงได้มั้ยคะ

761
00:48:27,480 --> 00:48:30,063
- ได้สิลูก พ่อขอโทษ
- ไม่เป็นไรค่ะ

762
00:48:30,146 --> 00:48:33,063
หนูแค่มีอะไรต้องเขียนสองประโยค
เลยกลัวจะลืม

763
00:48:33,146 --> 00:48:34,438
ประโยคดีเลยเหรอ

764
00:48:34,521 --> 00:48:38,730
แค่จะเขียนว่ามันแปลกแค่ไหน
ที่เรามองไม่เห็นดาวสักดวง

765
00:48:39,355 --> 00:48:42,355
จริงสิ พ่อเห็นด้วยเลย

766
00:48:44,271 --> 00:48:46,271
พ่อไม่ต้องเสแสร้งก็ได้นะคะ

767
00:48:46,688 --> 00:48:48,646
แกล้งพูดว่าอยากเดินมาทางนี้น่ะ

768
00:48:48,730 --> 00:48:49,855
พ่อไม่ได้เสแสร้ง

769
00:48:49,938 --> 00:48:53,230
ไฟในสวนสาธารณะมันดับ
พ่อก็รู้สึกว่ามันน่ากลัวเหมือนกัน

770
00:48:53,313 --> 00:48:55,605
หนูคิดว่าพ่อเลิกกลัวแล้ว

771
00:48:55,688 --> 00:48:57,480
พ่อพูดแบบนั้นในเรื่องที่เล่า

772
00:48:57,563 --> 00:49:00,480
มันเป็นเรื่องที่ซับซ้อนน่ะ

773
00:49:01,063 --> 00:49:05,896
งั้นก็ปล่อยให้มันซับซ้อนสิคะ
คนเป็นพ่อแม่ชอบพูดให้เป็นเรื่องเรียบง่าย

774
00:49:05,980 --> 00:49:07,855
เพราะไม่ว่าตัวละครจะมีปัญหาอะไร

775
00:49:07,938 --> 00:49:11,230
ก็จะได้รับการแก้ไข
แล้วพวกเขาก็ไม่ต้องห่วงอะไรอีกต่อไป

776
00:49:11,313 --> 00:49:13,355
โอไรออนเจอมืดมิด มืดมิดไม่ได้เลวร้าย

777
00:49:13,438 --> 00:49:16,563
โอไรออนไม่กลัวเขาอีกต่อไป
แล้วก็การจัดปาร์ตี้เต้นรํา

778
00:49:17,396 --> 00:49:19,313
ลูกคิดว่าพ่อควรเพิ่มปาร์ตี้เหรอ

779
00:49:19,396 --> 00:49:23,855
หนูคิดว่าถ้าพ่อยังกลัวอยู่
ก็น่าจะปล่อยให้โอไรออนกลัวอยู่เหมือนกัน

780
00:49:23,938 --> 00:49:26,980
เรื่องราวที่ช่วยได้คือเรื่องที่เป็นจริง

781
00:49:27,605 --> 00:49:29,980
เป็นประเด็นที่เยี่ยมเลยนะ

782
00:49:30,063 --> 00:49:31,021
พ่อเห็นด้วยเหรอคะ

783
00:49:31,105 --> 00:49:34,605
เห็นด้วยสิ ไอเดียนั้นควรเอามาใช้

784
00:50:03,813 --> 00:50:04,896
มีอะไรเหรอ

785
00:50:06,438 --> 00:50:07,646
ใช่ นายตายรึไง

786
00:50:07,730 --> 00:50:09,230
- นอนไม่หลับ!
- ทําไมเหรอ

787
00:50:09,313 --> 00:50:12,105
หน้าที่ฉันคือพูดถึงอะไรที่เลวร้ายที่สุด

788
00:50:12,188 --> 00:50:13,271
ฉันไม่มีปัญหาอะไร

789
00:50:13,355 --> 00:50:16,396
- เขาไม่มีปัญหาเรื่องนั้นแล้ว ใช่มั้ย
- ใช่เลย

790
00:50:17,813 --> 00:50:20,605
ดี ทีนี้ก็เริ่มทํางานกันได้

791
00:50:20,688 --> 00:50:22,605
ใครเข้าข้างในก่อนชนะ

792
00:50:28,146 --> 00:50:29,771
มาสิ

793
00:50:29,855 --> 00:50:32,271
เข้าไปกันเลย ฉันตายง่ายกว่าพวกนาย

794
00:50:32,355 --> 00:50:34,521
ไม่มีไฟส่องทางเดินด้วย

795
00:50:34,605 --> 00:50:36,063
อาจสะดุดได้ ฉันขอผ่าน

796
00:50:36,146 --> 00:50:37,813
กลัวอะไรนักหนาเหรอ

797
00:50:37,896 --> 00:50:40,980
ไม่มีอะไร ฉันแค่... ฉันชอบตอนกลางวันน่ะ

798
00:50:41,063 --> 00:50:44,355
มีเสียงโน่นนี่ให้ฟัง
พวกนายเคยฟังเสียงตอนกลางวันรึเปล่า

799
00:50:44,438 --> 00:50:47,771
- เสียงนก เสียงเด็กๆ เล่นกัน คนกินข้าว
- ฟังดูเยี่ยมไปเลยนะ

800
00:50:47,855 --> 00:50:49,855
ใช่ น่าเสียดายที่พวกนายไม่เคยได้ยิน

801
00:50:49,938 --> 00:50:53,271
ตอนกลางวันมีความรู้สึก
ว่าเสียงกับสีสันเชื่อมต่อกัน

802
00:50:53,355 --> 00:50:56,230
ทุกอย่างสว่างไสวตอนกลางวัน
สีสันบันเทิงสุดๆ

803
00:50:56,313 --> 00:50:58,396
สีแดง สีเขียว สีเหลือง สีม่วง

804
00:50:59,021 --> 00:51:00,896
ตอนกลางคืนก็มีสีนะ

805
00:51:03,730 --> 00:51:06,230
เพียงแต่เห็นชัดขึ้นถ้าก่อกองไฟ

806
00:51:14,063 --> 00:51:15,813
นั่นแหละแสงไฟ

807
00:51:15,896 --> 00:51:18,438
- ว้าว ใช่เหรอ
- เหลือเชื่อเลย

808
00:51:18,521 --> 00:51:23,521
- รู้สึกปลอดภัยและอบอุ่นจริงๆ ด้วย
- เข้าใจแล้วว่าทําไมถึงรู้สึกกลัวน้อยลง

809
00:51:23,605 --> 00:51:25,146
มันก็ไม่จําเป็นต้องมีหรอกนะ

810
00:51:25,230 --> 00:51:27,938
เพียงแต่จินตนาการยากว่ามันสวยแค่ไหน

811
00:51:28,021 --> 00:51:30,105
ถ้าไม่ได้ลองรับรู้ด้วยตัวเอง

812
00:51:31,146 --> 00:51:34,813
นายกําลังพูดว่าปัญหาอยู่ที่มืดมิดเหรอ

813
00:51:34,896 --> 00:51:37,063
ใช่ จะพูดแบบนั้นก็ได้

814
00:51:37,146 --> 00:51:40,438
ฉันรักเขานะ แต่ฉันคิดว่า
เขาคือปัญหาของเรื่องนี้ ว่ามั้ย

815
00:51:40,521 --> 00:51:43,771
อย่าเข้าใจฉันผิดนะ มืดมิดนิสัยดี
ดีที่สุดเลย

816
00:51:43,855 --> 00:51:45,688
แต่ถ้าพวกนายยังอยู่กับเขา

817
00:51:45,771 --> 00:51:49,480
ก็จะไม่มีวันได้ลิ้มรสชาติ
ของสิ่งอัศจรรย์ที่สว่างนํา...

818
00:51:49,563 --> 00:51:50,438
อะไรเหรอ

819
00:52:04,855 --> 00:52:07,063
ได้เวลาไปกันแล้ว

820
00:52:07,855 --> 00:52:11,146
แน่ใจเหรอว่าไม่อยากรอเพื่อนซี้คนใหม่

821
00:52:18,646 --> 00:52:22,313
นี่ มืดมิด ฉันคิดว่านายเยี่ยมที่สุดแล้วนะ

822
00:52:22,396 --> 00:52:24,896
แต่ฉันไม่ได้ยินแบบนั้น

823
00:52:24,980 --> 00:52:28,021
- ตอนคุยกันเมื่อตะกี้นี้
- ฉันแค่พล่ามเรื่อยเปื่อยน่ะ

824
00:52:28,105 --> 00:52:30,313
ถ้าฉันพูดว่าชอบกินไอศกรีม

825
00:52:30,396 --> 00:52:32,063
ก็ไม่ใช่ไม่ชอบเฟรนช์ฟรายส์

826
00:52:32,146 --> 00:52:33,355
- ตกลงฉันเป็นอะไร
- ฮะ

827
00:52:33,438 --> 00:52:35,563
ไอศกรีมหรือเฟรนช์ฟรายส์

828
00:52:36,230 --> 00:52:38,605
- เฟรนช์ฟรายส์มั้ง
- งั้นสว่างก็เป็นไอศกรีม

829
00:52:38,688 --> 00:52:40,771
- ใช่เลย!
- แล้วนายชอบอะไรมากกว่า

830
00:52:42,355 --> 00:52:43,855
มันสําคัญด้วยเหรอ

831
00:52:44,438 --> 00:52:46,105
ใช่เลย!

832
00:52:46,188 --> 00:52:49,146
ฉันแค่พูดว่าเราน่าจะลองเจอ
แสงตอนกลางวันดู นายก็ด้วย

833
00:52:49,230 --> 00:52:52,980
ซึ่งก็เหมือนกับพูดว่า
นายอยากให้ทุกคนลองอยู่แบบไม่มีฉัน

834
00:52:53,063 --> 00:52:54,813
- ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น
- เยี่ยมเลย

835
00:52:54,896 --> 00:52:59,938
งั้นนายก็คงไม่รังเกียจ
ที่จะถอนคําพูดอันแสนซาบซึ้งกับทีมของฉัน

836
00:53:05,938 --> 00:53:06,896
สวัสดี

837
00:53:08,021 --> 00:53:09,563
เร็วเข้าสิ

838
00:53:10,896 --> 00:53:12,605
ฉันได้รับการติติง

839
00:53:12,688 --> 00:53:14,896
เรื่องคําพูดของฉันช่วงพักครั้งสุดท้าย

840
00:53:14,980 --> 00:53:17,896
ว่ามีคนเข้าใจการสื่อสารของฉันผิดไป

841
00:53:17,980 --> 00:53:19,188
ฉันเลยต้องขอยืนยันว่า

842
00:53:19,271 --> 00:53:22,188
ฉันชอบเวลากลางคืน
และมืดมิดเพื่อนซี้ของฉัน

843
00:53:23,230 --> 00:53:24,605
พวกนายบางคนอาจรู้สึกว่า

844
00:53:24,688 --> 00:53:27,230
พลาดโอกาสที่จะรับรู้
ประสบการณ์บางอย่างในโลก

845
00:53:27,313 --> 00:53:30,271
แต่ฉันอยากเตือนสติพวกนาย
ด้วยคําพังเพยโบราณที่พูดว่า

846
00:53:30,355 --> 00:53:32,980
"หญ้านั้นมักจะเขียวกว่าในอีกฟากหนึ่งของ...
"

847
00:53:33,063 --> 00:53:36,980
โลก! เพราะที่นั่นเป็นตอนกลางวัน
แล้วเราก็จะได้เห็นว่ามันสีเขียว

848
00:53:37,063 --> 00:53:39,063
เดี๋ยวนะ นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันจะสื่อ

849
00:53:39,146 --> 00:53:41,813
แต่จริงนะ ฉันไม่รู้ด้วยซํ้า
ว่าหญ้าสีเขียวเป็นยังไง

850
00:53:41,896 --> 00:53:44,771
ใช่! ทําไมมีแต่พวกภูติกลางวันที่ได้เห็นสี

851
00:53:44,855 --> 00:53:45,688
- ใช่!
- ถูกต้อง เห็นมั้ย

852
00:53:45,771 --> 00:53:47,605
- ฉันก็คิดเหมือนกัน
- เอาล่ะ ทุกคน

853
00:53:47,688 --> 00:53:49,980
ฉันคิดว่าเรากําลังออกนอกเรื่องกันแล้วนะ

854
00:53:50,063 --> 00:53:53,438
มืดมิดก็เยี่ยมนะ
เขามีคุณสมบัติดีๆ หลายอย่าง

855
00:53:53,521 --> 00:53:54,855
อย่างเช่นอะไร

856
00:53:56,605 --> 00:54:00,688
ฟังนะ ฉันแค่จะพูดว่า
ก่อนหน้านี้ฉันพูดผิดไป

857
00:54:00,771 --> 00:54:04,271
การพูดเป็นนัยว่าสว่าง
ดีกว่ามืดมิดเป็นสิ่งที่ผิดอย่างเห็นได้ชัด

858
00:54:04,355 --> 00:54:05,813
แน่นอนว่าบางคนอาจพูดว่า

859
00:54:05,896 --> 00:54:09,063
นายไม่สวยและสดใสเหมือนสว่าง
แต่มันสําคัญตรงไหน

860
00:54:09,146 --> 00:54:12,730
เพราะถ้าคิดดีๆ
สิ่งที่ทําให้สว่างมีสีสันสดใส

861
00:54:12,813 --> 00:54:16,063
ก็คือสิ่งที่ตรงกันข้าม
ซึ่งคือความมืดและความว่างเปล่า

862
00:54:16,146 --> 00:54:18,355
ถ้าเราคิดกันแบบนั้น

863
00:54:18,438 --> 00:54:20,730
พวกนายเหมือนลมที่พยุงปีกของสว่างอยู่

864
00:54:20,813 --> 00:54:23,230
ฉันไม่คิดว่านายกําลังช่วยอยู่นะ

865
00:54:24,688 --> 00:54:28,438
เดี๋ยวสิ ให้ฉันพูดให้จบก่อน
เพราะฉะนั้นฉันต้องขอขอบคุณ

866
00:54:28,521 --> 00:54:31,438
ขอบคุณที่พวกนายทํางาน
โดยไม่เคยมีใครขอบคุณ

867
00:54:31,521 --> 00:54:34,480
เพื่อทําให้สว่างดูดีอีกครั้ง

868
00:54:37,688 --> 00:54:41,021
- พอกันที ฉันขอลา
- อะไรนะ ขอลาเหรอ

869
00:54:41,105 --> 00:54:42,230
ฉันอยู่ต่อดีกว่า

870
00:54:42,313 --> 00:54:46,105
ฉันจะอยู่เพื่อรอแสงตอนกลางวัน
ฉันอาจจะได้งานใหม่ที่นั่น

871
00:54:46,188 --> 00:54:47,980
ไม่เอาน่า มีเหตุผลหน่อยสิ

872
00:54:48,063 --> 00:54:50,855
ไม่ต้องมาพูดกับฉันเลยนะ

873
00:54:50,938 --> 00:54:55,688
นายคือเหตุผลที่ทุกคนเกลียดเรา
นายกับความมืดที่ชั่วร้าย

874
00:54:55,771 --> 00:54:58,188
- แต่ฉันเป็นเพื่อนเธอนะ
- เพื่อนบ้าบอน่ะสิ

875
00:54:58,271 --> 00:55:01,480
นายกีดกันฉันจากความสวยงามของชีวิต

876
00:55:01,563 --> 00:55:05,271
ไม่เอาน่า เสียงปริศนา
เรารู้ว่าเธอไม่เลิกทํางานนี้จริงๆ หรอก

877
00:55:05,355 --> 00:55:08,021
ฉันชื่อเด็บบี้แล้ว
ต่อไปนี้เรียกฉันว่าเด็บบี้

878
00:55:09,188 --> 00:55:10,688
เด็บบี้!

879
00:55:13,521 --> 00:55:15,605
เยี่ยมไปเลย

880
00:55:15,688 --> 00:55:18,688
แต่อย่างน้อยเราก็ยังมี
พวกนายที่เหลืออยู่ ใช่มั้ย

881
00:55:18,771 --> 00:55:21,480
ไปกันเถอะ พวกเรา ออกเดินทางกัน

882
00:55:24,438 --> 00:55:28,605
ฉันว่าที่เด็บบี้หมายถึงคือ
เราน่าจะใช้แสงสว่างในชีวิตได้บ้าง

883
00:55:28,688 --> 00:55:29,980
เราอยากรู้สึกว่ามีคนเห็นและ...

884
00:55:30,063 --> 00:55:33,230
ในเมื่อไม่มีใครยอมพูด
ฉันก็จะขอเป็นคนอาสาพูดนะ

885
00:55:33,313 --> 00:55:35,480
ควรจะมีคนมองเห็นเราและรับฟังเรา

886
00:55:35,563 --> 00:55:37,480
- ใช่! ฉันก็จะบอกแบบนั้น
- ใช่แล้ว

887
00:55:37,563 --> 00:55:40,021
- ถูกต้องเลย
- พอกันที ฉันลาออก

888
00:55:42,730 --> 00:55:45,646
ฉันก็ขอลานะ
ฉันเบื่อที่จะอยู่ใต้เงาของนายแล้ว

889
00:55:45,730 --> 00:55:47,063
ว่าไงนะ

890
00:55:47,146 --> 00:55:51,438
ตอนนี้ฝันกลางวันกําลังเป็นที่นิยม
ฟังดูเป็นความท้าทายที่น่าสนุกดี

891
00:55:51,521 --> 00:55:53,438
ยังไงก็ดีกว่าฝันร้ายแน่ๆ

892
00:55:53,521 --> 00:55:54,771
ฝัน ฉันขอร้องนะ

893
00:55:54,855 --> 00:55:58,313
งั้นฉันก็ขอลาด้วย
ถ้าฝันลาออก ฉันก็ขอลาออกด้วยคน

894
00:55:58,396 --> 00:56:01,063
ฉันไม่อยู่ตอนกลางคืนหรอก
ถ้านอนแล้วไม่มีการฝัน

895
00:56:01,146 --> 00:56:02,480
แล้วจะนอนไปทําไม

896
00:56:02,563 --> 00:56:05,021
ถ้าหลับใหลลาออกแล้วไง...

897
00:56:05,105 --> 00:56:07,980
ฉันต้องคอยทําให้ทุกคนตื่นอยู่ตลอดเวลาเหรอ

898
00:56:08,063 --> 00:56:09,855
ไม่ไหวนะ ฉันทํางานตายพอดี

899
00:56:10,521 --> 00:56:11,605
ฉันก็ลาออกเหมือนกัน

900
00:56:13,896 --> 00:56:16,271
โอเค หมดเวลาพักแล้วทุกคน

901
00:56:16,355 --> 00:56:19,355
เลิกอู้งาน แล้วก็ไปกันได้แล้ว

902
00:56:22,688 --> 00:56:26,021
ฉันขอนั่งรอดูเช้าวันใหม่ดีกว่า

903
00:56:26,813 --> 00:56:31,896
พวกเรา อย่าให้ฉันต้องทําคนเดียวสิ
เราต้องร่วมมือกันนะ

904
00:56:31,980 --> 00:56:34,271
เรา... เราเป็นเพื่อนกัน

905
00:56:37,771 --> 00:56:41,730
ฉันดีใจที่เคยได้ใช้เวลากับพวกนายทุกคนนะ

906
00:56:43,396 --> 00:56:45,188
อรุณสวัสดิ์

907
00:57:14,771 --> 00:57:20,230
อรุณสวัสดิ์นะ ทุกคน!
มีใครเรียกหา "สว่าง" รึเปล่า

908
00:57:28,438 --> 00:57:31,313
ฉันไม่รู้นะว่าคนอื่นชอบเขาได้ยังไง

909
00:57:33,355 --> 00:57:35,021
นายคนเดียวแหละที่คิดแบบนั้น

910
00:57:40,063 --> 00:57:43,021
ตอนกลางคืนไม่มีอะไรเหลือ นอกจากฉัน

911
00:57:43,105 --> 00:57:45,105
มันไม่ใช่กลางคืนอีกต่อไปแล้ว

912
00:57:46,646 --> 00:57:48,896
มีแต่ความว่างเปล่า

913
00:57:48,980 --> 00:57:51,063
ไม่มีเสียงอะไรเลย

914
00:57:51,146 --> 00:57:53,771
แล้วพรุ่งนี้นายก็จะจากไปอีกคน

915
00:57:55,605 --> 00:57:58,271
ฉันจะต้องเหาะเหินไปมาคนเดียวตลอดไปเหรอ

916
00:57:58,896 --> 00:58:02,646
- นี่เป็นความคิดที่แย่มาก
- ฉันขอโทษนะ

917
00:58:02,730 --> 00:58:05,063
บางทีพรุ่งนี้ตอนฉันเจอพวกเขาเวลากลางวัน...

918
00:58:05,146 --> 00:58:07,521
- ฉันอาจจะเกลี้ยกล่อมพวกเขาได้
- ไม่!

919
00:58:07,605 --> 00:58:09,396
ฉันจะไม่ทําหน้าที่ของฉันแล้ว

920
00:58:12,438 --> 00:58:15,396
ฉันจะขอนั่งอยู่บนนี้
ไม่ว่ามันจะเป็นก้อนอะไร

921
00:58:15,480 --> 00:58:17,896
หินเหรอ ไม่รู้สิ แต่ดูท่าจะไม่มีชีวิต

922
00:58:17,980 --> 00:58:21,021
ฉันจะนั่งตรงนี้แล้วก็รอแสงสว่างตอนกลางวัน

923
00:58:21,105 --> 00:58:24,813
- ไม่ได้นะ
- ได้สิ เพราะไม่มีใครชอบฉันอยู่แล้ว

924
00:58:24,896 --> 00:58:27,646
- ไม่จริงนะ
- งั้นทุกคนหายไปไหนกันหมดเหรอ

925
00:58:34,938 --> 00:58:36,146
อ้าว มืดมิด!

926
00:58:36,230 --> 00:58:38,355
ไปได้แล้ว! ไม่งั้นนายไม่รอดนะ

927
00:58:40,480 --> 00:58:41,396
มืดมิด

928
00:58:41,480 --> 00:58:44,355
เร็วสิ นายต้องไปแล้ว

929
00:58:44,438 --> 00:58:46,730
มืดมิด เร็วเข้า นายเจอแสงสว่างไม่ได้นะ

930
00:58:46,813 --> 00:58:49,105
นายอยู่ตรงนี้ไม่ได้ ไม่งั้นนายจะหายตัวไป

931
00:58:49,188 --> 00:58:52,271
ฉันพร้อมจะเผชิญหน้ากับความเป็นไปได้นั้น

932
00:58:52,355 --> 00:58:55,521
โอเค แต่อย่าพูดว่าฉันไม่เตือนนายละกัน

933
00:58:55,605 --> 00:58:58,271
- อย่าเพิ่ง!
- ขอโทษนะ เจ้าหนู

934
00:58:58,355 --> 00:59:00,896
แต่วันเวลาไม่คอยท่า

935
00:59:02,271 --> 00:59:04,313
มืดมิด นายต้องไปเดี๋ยวนี้

936
00:59:06,646 --> 00:59:09,355
ฉันคิดผิดมาตลอดสินะ

937
00:59:09,438 --> 00:59:10,938
ไม่น่าเชื่อเลย

938
00:59:12,271 --> 00:59:13,438
ไม่นะ! มืดมิด!

939
00:59:16,146 --> 00:59:17,480
มืดมิด!

940
00:59:31,313 --> 00:59:33,646
แย่จัง ฉันพยายามเตือนเขาแล้วนะ

941
00:59:34,271 --> 00:59:38,563
ฉันต้องไปทําให้ชีวิตบนโลกเดินหน้าต่อไปแล้ว

942
00:59:38,646 --> 00:59:39,938
ไว้เจอกันนะ เจ้าหนู

943
00:59:40,938 --> 00:59:43,105
อรุณสวัสดิ์ ทุกคน

944
00:59:43,563 --> 00:59:47,563
หวังว่าวันนี้จะสดใส
เหมือนใบหน้าของทุกๆ คนนะ

945
00:59:52,271 --> 00:59:54,480
แล้วไงต่อล่ะคะ

946
00:59:54,563 --> 00:59:56,605
- พ่อก็ไม่รู้
- หมายความว่ายังไงคะ

947
00:59:56,688 --> 00:59:59,188
พ่อไม่รู้ว่าเรื่องเป็นยังไงต่อ
พ่อรู้แค่นี้

948
00:59:59,271 --> 01:00:02,521
แล้วพ่อจะปล่อยให้พ่อตอนเด็กๆ
อยู่ตัวคนเดียวใน...

949
01:00:02,605 --> 01:00:06,063
- พ่ออยู่ที่ไหนนะ
- ในยุโรปมั้ง ไม่รู้สิ

950
01:00:06,146 --> 01:00:07,730
นั่นไม่ใช่ตอนจบที่ดี

951
01:00:07,813 --> 01:00:10,313
ใช่ พ่อบอกแล้วไงว่าเรื่องมันซับซ้อน

952
01:00:10,396 --> 01:00:12,230
พ่อคงจะหมดไอเดียน่ะ

953
01:00:12,313 --> 01:00:14,396
มันเป็นเรื่องของพ่อ มันเกิดขึ้นกับพ่อ

954
01:00:14,980 --> 01:00:17,938
ก็จริง แต่พ่อไม่รู้ว่ามันจบยังไง

955
01:00:26,355 --> 01:00:31,896
รูปแบบที่มองเห็นได้ในหมู่ดวงดาว
คือสิ่งที่เราเรียกว่ากลุ่มดาว

956
01:00:31,980 --> 01:00:36,188
เมื่อมีการวิเคราะห์
ภาพท้องฟ้ายามคํ่าคืนของสมัยโบราณ

957
01:00:36,271 --> 01:00:39,188
- เราเริ่มที่จะรู้ว่า...
- เรากําลังมองเพดานกันอยู่

958
01:00:39,271 --> 01:00:42,980
แต่มันก็เป็นภาพลวงตาที่เยี่ยมมาก
แล้วก็ให้ความรู้ได้ดีด้วย

959
01:00:43,563 --> 01:00:46,230
เราควรจะมองท้องฟ้าจริงๆ ตอนกลางคืนได้

960
01:00:47,730 --> 01:00:49,980
พวกเขาสร้างตึกขึ้นมาบังดวงดาว

961
01:00:50,063 --> 01:00:52,230
แล้วก็สร้างดาวปลอมๆ ให้เราดูเหรอ

962
01:00:53,146 --> 01:00:57,521
นั่นเป็นความคิดที่ลึกซึ้งมาก ลูกรัก

963
01:00:57,605 --> 01:01:00,771
ขอบคุณค่ะพ่อ
หนูไม่ได้จะดูถูกงานของพ่อนะคะ

964
01:01:00,855 --> 01:01:03,563
หนูคิดว่าท้องฟ้าจําลองเจ๋งดี เจ๋งมากเลย

965
01:01:03,646 --> 01:01:05,521
เป็นที่ที่น่าทํางาน

966
01:01:05,605 --> 01:01:10,480
ขอบใจนะ พ่อก็ชอบงานของพ่อ
แล้วก็สิ่งที่ลูกพูดด้วย ชอบสองอย่างเลย

967
01:01:15,355 --> 01:01:18,355
บางทีหนูอาจจะพอมีไอเดีย
ว่าเรื่องควรจะไปต่อยังไง

968
01:01:18,438 --> 01:01:20,063
เหรอ งั้นก็เล่าให้พ่อฟังสิ

969
01:01:20,146 --> 01:01:21,730
เหรอคะ พ่อแน่ใจเหรอ

970
01:01:21,813 --> 01:01:24,230
แน่ยิ่งกว่าแช่แป้งซะอีก เล่ามาเลย

971
01:01:24,313 --> 01:01:26,813
โอเค แล้วหนูก็โผล่มา

972
01:01:26,896 --> 01:01:28,396
- ลูกเหรอ
- พ่อไม่ชอบเหรอคะ

973
01:01:28,480 --> 01:01:30,563
ชอบสิ เล่าต่อเลย

974
01:01:30,646 --> 01:01:33,896
หนูสงสัยมาตลอดว่าเราจะเป็นเพื่อนกันมั้ย
ถ้าอายุเท่าๆ กัน

975
01:01:33,980 --> 01:01:36,646
พ่อก็อยากรู้นะ เล่าต่อสิ

976
01:01:37,813 --> 01:01:40,063
โอเค แล้วหนูก็โผล่มา

977
01:01:44,271 --> 01:01:45,313
สวัสดี

978
01:01:46,688 --> 01:01:50,063
สวัสดี ผู้มาปรากฏกายบนเต่าของฉัน

979
01:01:50,146 --> 01:01:52,230
ฉันชื่อไฮเพเชีย

980
01:01:52,313 --> 01:01:54,063
นักดาราศาตร์ชาวกรีกโบราณเหรอ

981
01:01:54,146 --> 01:01:57,521
เปล่า แค่ได้ชื่อตามเขาน่ะ

982
01:01:57,605 --> 01:02:00,480
ก็ดูมีเหตุผลนะ ฉันชื่อโอไรออน

983
01:02:00,563 --> 01:02:02,105
เหมือนชื่อกลุ่มดาวนายพราน

984
01:02:02,896 --> 01:02:06,188
ใช่ แต่สําหรับฉัน
มันดูไม่ค่อยเหมือนนักล่า แต่เหมือน...

985
01:02:06,813 --> 01:02:09,646
หุ่นยนต์รอคนมากอดมากกว่า

986
01:02:10,271 --> 01:02:12,813
ใช่ ฉันก็เคยได้ยินแบบนั้น

987
01:02:13,646 --> 01:02:15,355
เธอรู้มั้ยว่าเราอยู่ที่ไหน

988
01:02:15,438 --> 01:02:18,146
ที่ไหนสักแห่งในยุโรป ไม่รู้สิ

989
01:02:18,230 --> 01:02:20,730
ให้ตายสิ ฉันมาไกลบ้านมากเลย

990
01:02:20,813 --> 01:02:22,855
เมื่อคืนฉันทําหลายอย่างพังเละ

991
01:02:22,938 --> 01:02:25,563
ฉันรู้ ฉันติดตามเรื่องของเธออยู่

992
01:02:25,646 --> 01:02:26,771
- งั้นเหรอ
- ใช่

993
01:02:26,855 --> 01:02:28,521
ไม่มีกลางคืน คนก็นอนหลับไม่ได้

994
01:02:28,605 --> 01:02:30,980
แล้วถ้าไม่หลับ ทุกคนก็จะประสาทกิน

995
01:02:31,063 --> 01:02:33,480
- เราปล่อยให้เป็นแบบนั้นไม่ได้
- ฉันถึงมาที่นี่ไง

996
01:02:33,563 --> 01:02:36,980
ฉันคิดว่าพอจะมีวิธี
เรียกเหล่าภูติกลางคืนกลับมาได้

997
01:02:37,063 --> 01:02:39,271
จริงเหรอ เธอจะใช้วิธีไหน

998
01:02:39,355 --> 01:02:41,813
กลอนที่ฉันเคยเขียนไว้อาจช่วยได้

999
01:02:46,771 --> 01:02:49,646
"บัดนี้ไม่มีกลางคืนแล้ว
ฉันคิดถึงมันเหลือเกิน

1000
01:02:49,730 --> 01:02:52,021
ตอนนี้สิ่งที่เหลืออยู่มีแค่แสงสว่าง"

1001
01:02:55,980 --> 01:02:58,146
ไม่รู้สิ มันอาจจะช่วยไม่ได้

1002
01:02:58,230 --> 01:02:59,855
อ่านต่อสิ

1003
01:03:01,605 --> 01:03:04,813
"และบางอย่างที่ไม่ใช่กลางคืนหรือกลางวัน

1004
01:03:05,646 --> 01:03:07,938
ทุกคนอาจจะโห่ร้องฉลองอย่างดีใจ

1005
01:03:09,188 --> 01:03:12,563
แต่ฉันคิดถึงกลางคืนเพราะมันเหมือนฉัน

1006
01:03:13,396 --> 01:03:16,855
เมื่อมืดมิดไร้แสง ฉันมองได้ชัดเจนที่สุด

1007
01:03:16,938 --> 01:03:20,438
บางทีโลกนี้อาจจะสว่างเกินไป

1008
01:03:22,563 --> 01:03:25,230
เสียงดังเกินไป เห็นแก่ตัวเกินไป
และพร้อมที่จะสู้"

1009
01:03:27,521 --> 01:03:31,021
อาจเกิดความเสียหายครั้งใหญ่
ซึ่งสร้างภาวะฉุกเฉินทางสภาพอากาศ

1010
01:03:31,105 --> 01:03:34,063
และส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวง
เมื่อปราศจากความมืด

1011
01:03:38,313 --> 01:03:41,271
ไม่ค่อยเหมือนกับที่ฉันคิดไว้แฮะ

1012
01:03:41,355 --> 01:03:43,896
"และคนเงียบๆ ไม่เคยถูกรับฟัง

1013
01:03:45,438 --> 01:03:48,605
กับคนที่งกๆ เงิ่นๆ
ก็ถูกมองว่าเป็นพวกเด็กเรียน"

1014
01:03:49,896 --> 01:03:51,355
โอเค

1015
01:03:53,438 --> 01:03:56,188
ฉันต้องบอกว่ามันเริ่มทําให้
ฉันหมดความมั่นใจไปนิดนึง

1016
01:03:57,438 --> 01:04:00,313
"ฉันเคยคิดว่าความเงียบคือการไม่มีเสียง

1017
01:04:01,271 --> 01:04:04,938
แต่เรียนรู้ว่าในที่ว่างเปล่า
คือที่ที่เราได้ยินเสียงอันแผ่วเบา

1018
01:04:05,521 --> 01:04:08,271
ฉันเคยคิดว่าความมืดมิดคือการไม่มีแสงสว่าง

1019
01:04:10,313 --> 01:04:13,396
แต่ในที่ที่แสงดาวเจิดจ้า

1020
01:04:13,480 --> 01:04:16,646
คือที่ซึ่งเงียบจัง มืดมิด
และฝันเคยโอบกอดฉัน

1021
01:04:16,730 --> 01:04:19,771
พวกเขาทําให้ฉันรู้สึกปลอดภัย
ในโลกที่ลบฉันทิ้ง

1022
01:04:20,355 --> 01:04:23,063
แต่ตอนนี้หมดสิ้นแล้ว ฉันคิดถึงยามคํ่าคืน

1023
01:04:23,146 --> 01:04:26,355
ยามนี้สิ่งเดียวที่เหลืออยู่คือแสงสว่าง"

1024
01:04:28,063 --> 01:04:29,855
เธอเป็นกวี

1025
01:04:30,521 --> 01:04:32,855
ใช่แล้ว

1026
01:04:32,938 --> 01:04:36,271
เพราะมากเลย ขอบใจนะ

1027
01:04:37,521 --> 01:04:40,813
เราต้องทําให้กลางคืนกลับมาสู่โลกอีกครั้ง

1028
01:04:40,896 --> 01:04:44,188
แต่มืดมิด... หายไปแล้ว
เรามีกลางคืนไม่ได้ถ้าไม่มีเขา

1029
01:04:44,271 --> 01:04:45,480
เขาไม่ได้หายไปไหน

1030
01:04:45,563 --> 01:04:49,146
มืดมิดยังมีชีวิตอยู่ในความทรงจําของนาย

1031
01:04:49,230 --> 01:04:51,730
แต่คนที่จะเข้าไปถึงความทรงจํานายได้คือ...

1032
01:04:51,813 --> 01:04:53,813
ฝัน เราต้องให้เธอช่วย ฝัน

1033
01:04:53,896 --> 01:04:56,771
ทุกคนต้องช่วย ทั้งทีมเลย

1034
01:04:57,438 --> 01:04:59,355
จําไว้นะว่าถ้าตายในฝัน ก็ตายในชีวิตจริงด้วย

1035
01:04:59,438 --> 01:05:02,396
- นอนไม่หลับ!
- ฉันแค่ทํางานของฉัน

1036
01:05:07,563 --> 01:05:10,855
คิดอีกที บางทีอาจจะไม่ใช่
ความคิดที่ดีนะที่จะให้ชะตาของโลก

1037
01:05:10,938 --> 01:05:14,605
อยู่ในมือของเด็กอายุ 11 ขวบ
ที่วิตกจริตหนักเวลาต้องลงมือทําอะไร

1038
01:05:14,688 --> 01:05:17,563
ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจะอยู่ข้างๆ เธอเอง

1039
01:05:20,855 --> 01:05:22,271
ฉันจัดการเอง

1040
01:05:33,730 --> 01:05:35,646
โอเค หลับใหล ถึงคิวเธอแล้ว

1041
01:05:35,730 --> 01:05:38,605
ไม่ต้องห่วง ฉันจัดการเอง

1042
01:05:38,688 --> 01:05:43,146
เอาละ ทีนี้ก็ได้เวลานายเห็น... แกะ

1043
01:05:50,605 --> 01:05:52,313
เยี่ยมมาก หลับใหล

1044
01:05:53,563 --> 01:05:54,688
พร้อมมั้ย

1045
01:05:55,646 --> 01:05:57,771
ฝันหวานนะ โอไรออน

1046
01:06:05,896 --> 01:06:11,021
เราต้องเข้าไปให้ลึก
สู่ห้วงลึกอันมืดมนที่สุดในจิตใจเขา

1047
01:06:15,188 --> 01:06:17,021
คุยกับแซลลี่

1048
01:06:17,105 --> 01:06:18,771
(วันรายงานปากเปล่า)

1049
01:06:18,855 --> 01:06:20,521
ต้องพูดในชั้น

1050
01:06:21,855 --> 01:06:23,313
ตัวตลกฆาตกร

1051
01:06:25,771 --> 01:06:29,480
สัญญาณโทรศัพท์มือถือ... ยุงกัด...

1052
01:06:29,563 --> 01:06:31,521
ตกจากตึกระฟ้า

1053
01:06:33,438 --> 01:06:35,021
ใช่แล้ว นี่ไง

1054
01:06:36,313 --> 01:06:38,480
คืนแรกที่นายเจอมืดมิด

1055
01:06:41,396 --> 01:06:43,438
นายอยู่ในห้องนอนตัวเอง...

1056
01:06:43,521 --> 01:06:47,396
นายได้ยินเสียงงึมงัมตรงมุมห้องที่มืดที่สุด

1057
01:06:48,188 --> 01:06:50,730
แล้วก็เริ่มเห็นเงาน่ากลัว...

1058
01:06:50,813 --> 01:06:53,980
ก่อตัวขึ้นตรงจุดที่มืดที่สุดของห้อง

1059
01:06:58,021 --> 01:07:00,313
- มืดมิด!
- โอไรออน!

1060
01:07:00,396 --> 01:07:04,396
- นายกลับมาหาฉัน
- ใช่สิ ก็นายเป็นเพื่อนฉันนี่

1061
01:07:04,480 --> 01:07:06,563
ฉันนึกว่าจะไม่ได้เจอนายอีกแล้ว

1062
01:07:06,646 --> 01:07:09,271
เจอสิ ฉันอยู่นี่ไงเพื่อน

1063
01:07:12,771 --> 01:07:13,938
เหอ

1064
01:07:16,021 --> 01:07:17,271
มืดมิด!

1065
01:07:17,980 --> 01:07:19,146
ไม่นะ!

1066
01:07:34,646 --> 01:07:35,563
มืดมิด!

1067
01:07:37,730 --> 01:07:39,438
โอไรออน!

1068
01:07:46,855 --> 01:07:48,521
(ระวังตัวตลกฆาตกร!)

1069
01:07:58,438 --> 01:08:00,146
(ผึ้ง)

1070
01:08:18,730 --> 01:08:21,355
นั่นมันคืออะไร ทําไมมันโผล่มาอยู่เรื่อย

1071
01:08:21,438 --> 01:08:25,771
มันอยู่ในหัวของนาย โอไรออน
นายเป็นคนเดียวที่จะหยุดมันได้

1072
01:08:25,855 --> 01:08:28,105
นายต้องเข้าไปดึงเขาออกมา

1073
01:08:28,188 --> 01:08:30,563
ฉันเข้าไปไม่ได้ จะเกิดอะไรขึ้นก็ไม่รู้

1074
01:08:30,646 --> 01:08:34,855
ฉันก็ไม่รู้ แต่ฉันคิดว่านั่นแหละประเด็น

1075
01:08:34,938 --> 01:08:36,938
เธอพูดเรื่องอะไรเนี่ย

1076
01:08:37,021 --> 01:08:38,521
เรามักจะอยากรู้ตอนจบ

1077
01:08:38,605 --> 01:08:40,980
เพราะมันทําให้ช่วงกลางๆ น่ากลัวน้อยลง

1078
01:08:41,063 --> 01:08:44,438
แต่บางทีการรู้สึกกลัว
ก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต

1079
01:08:44,521 --> 01:08:47,188
ฉันคิดว่านายแค่ต้องสัมผัสความกลัว

1080
01:08:48,021 --> 01:08:49,980
แต่ก็เดินหน้าทําอยู่ดี

1081
01:08:56,855 --> 01:08:58,188
โชคดีนะ โอไรออน

1082
01:08:58,271 --> 01:09:00,188
ขอบใจ ไฮเพเชีย

1083
01:09:09,855 --> 01:09:13,146
แข็งใจไว้นะ มืดมิด ฉันกําลังมาแล้ว!

1084
01:09:13,896 --> 01:09:15,771
โอไรออน! ทางนี้!

1085
01:09:17,105 --> 01:09:18,396
โอไรออน!

1086
01:09:22,855 --> 01:09:24,313
มืดมิด!

1087
01:09:28,688 --> 01:09:30,188
เราออกไปจากที่นี่กันเถอะ

1088
01:09:41,271 --> 01:09:44,480
- มันรับนํ้าหนักไม่ไหว
- ไม่นะ ดึงไว้ให้ดี

1089
01:09:54,646 --> 01:09:56,521
เราต้องปลุกเขา

1090
01:09:57,230 --> 01:09:59,896
ถ้าเราไม่ทําอะไรสักอย่าง ทั้งสองคนอาจจะ...

1091
01:09:59,980 --> 01:10:02,105
ถูกฉีกร่างเป็นชิ้นๆ แล้วก็ตายเหรอ

1092
01:10:02,938 --> 01:10:05,063
ถอยไปเลย ฉันจัดการเอง

1093
01:10:09,980 --> 01:10:11,730
มันจะดูดเราเข้าไป

1094
01:10:12,271 --> 01:10:13,771
ยังไงต่อล่ะทีนี้

1095
01:10:13,855 --> 01:10:16,855
ไม่รู้สิ แต่การมีนายอยู่ด้วย

1096
01:10:16,938 --> 01:10:20,230
ทําให้ความน่ากลัวของสิ่งที่เราไม่รู้
แย่น้อยลง

1097
01:10:20,313 --> 01:10:22,271
ฉันเข้าใจว่านายหมายความว่ายังไง

1098
01:10:22,355 --> 01:10:26,563
- ฉันดีใจที่รู้จักนายนะ โอไรออน
- ฉันก็ดีใจเหมือนกัน

1099
01:10:42,230 --> 01:10:44,980
โอไรออน! ตื่นได้แล้ว!
เดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะ

1100
01:10:45,063 --> 01:10:47,730
นายเคยอ่านนี่
ว่าการนอนทําให้ร่างกายไม่โต

1101
01:10:47,813 --> 01:10:49,021
ไม่เอาน่า ตื่นสิ!

1102
01:10:49,105 --> 01:10:51,396
- ทําไมไม่ได้ผลล่ะ
- ไม่รู้สิ

1103
01:10:51,480 --> 01:10:53,730
ฉันไม่เคยทําใครหลับลึกแบบนี้มาก่อน

1104
01:10:53,813 --> 01:10:57,063
ตื่นสิ ตื่น! ตื่นได้แล้ว!

1105
01:10:58,855 --> 01:11:00,438
ตื่น!

1106
01:11:00,521 --> 01:11:02,646
- ตื่นได้แล้ว!
- เร็วเข้า ตื่นสิ!

1107
01:11:17,688 --> 01:11:22,230
โอไรออน ถ้านายยังไม่ตื่น
นายจะอดไปทัศนศึกษานะ

1108
01:11:22,313 --> 01:11:24,313
นายจะอดไปทัศนศึกษานะ

1109
01:11:27,938 --> 01:11:28,813
แซลลี่!

1110
01:12:08,855 --> 01:12:10,855
มืดมิด เราทําสําเร็จ

1111
01:12:10,938 --> 01:12:13,146
นายทําได้ดีมาก เจ้าหนู

1112
01:12:36,813 --> 01:12:41,563
เยี่ยมเลย! เขามาแล้ว
ยินดีที่ได้เห็นนายอีกนะ เพื่อนยาก

1113
01:13:13,688 --> 01:13:17,438
บ๊ายบาย โอไรออน
อยู่กับนายตอนกลางคืนเหมือนหลับฝันเลย

1114
01:13:17,521 --> 01:13:20,396
- รู้สึกเหมือนกันเลย
- ไว้เจอกันนะ ไฮเพเชีย

1115
01:13:20,480 --> 01:13:22,105
ฉันชื่นชมสิ่งที่เธอทํานะ

1116
01:13:22,188 --> 01:13:24,105
หนูก็ชื่นชอบงานของคุณ

1117
01:13:25,021 --> 01:13:27,271
ผลงานนายก็ด้วย

1118
01:13:29,355 --> 01:13:31,521
โอ้โฮ ว้าว

1119
01:13:33,771 --> 01:13:35,438
นายเยี่ยมที่สุดเลย มืดมิด

1120
01:13:36,105 --> 01:13:38,188
ใช่ ฉันก็คิดเหมือนกัน

1121
01:13:39,271 --> 01:13:42,396
- ขอบใจสําหรับทุกอย่างนะ มืดมิด
- ถูกต้องเลย

1122
01:13:51,855 --> 01:13:56,230
- คงแค่นี้สินะ
- แต่คืนพรุ่งนี้เราก็เจอกันนี่

1123
01:13:56,771 --> 01:14:00,896
แน่นอน นายจะเจอความมืด
ฉันจะดูไม่เหมือนแบบนี้

1124
01:14:01,605 --> 01:14:05,896
แต่นายจะเห็นฉันในรูปแบบใหม่
รูปแบบที่ดีกว่านี้

1125
01:14:05,980 --> 01:14:10,021
ใช่ ฉันเห็นแล้ว ถูกใจฉันเลยนะ

1126
01:14:11,188 --> 01:14:12,396
ขอบใจ

1127
01:14:13,605 --> 01:14:16,313
ไม่หรอก ฉันสิต้องขอบใจนาย โอไรออน

1128
01:14:16,396 --> 01:14:19,230
- ขอบใจเรื่องอะไร
- ที่มองฉันอย่างที่นายมอง

1129
01:14:19,313 --> 01:14:23,896
คนเรามองตัวเอง
ผ่านสายตาของคนอื่นๆ ไง รู้มั้ย

1130
01:14:25,605 --> 01:14:29,021
ตกลงพรุ่งนี้จะไปทัศนศึกษารึเปล่า

1131
01:14:29,105 --> 01:14:30,063
ไปสิ

1132
01:14:30,146 --> 01:14:32,355
- ตื่นเต้นมั้ย
- แทบบ้าเลย

1133
01:14:36,730 --> 01:14:38,271
แต่ยังไงฉันก็จะไป

1134
01:14:39,146 --> 01:14:42,105
ดีแล้ว เจ้าหนู นายทําได้สบายมาก

1135
01:14:43,271 --> 01:14:45,480
ยินดีที่รู้จักเธอนะ ไฮเพเชีย

1136
01:14:45,563 --> 01:14:47,563
ยินดีที่รู้จักเหมือนกัน มืดมิด

1137
01:15:10,355 --> 01:15:13,438
- เธอมีพ่อที่ดีนะ
- หนูรู้

1138
01:15:13,521 --> 01:15:14,605
เดี๋ยวก่อน ว่าไงนะ

1139
01:15:25,896 --> 01:15:28,230
- ฉันไม่เข้าใจ
- หนูมาเพื่อช่วยพาพ่อกลับบ้าน

1140
01:15:28,313 --> 01:15:30,563
- จากอนาคตเหรอ
- คงงั้น

1141
01:15:30,646 --> 01:15:33,271
- ในอนาคตฉันโอเคมั้ย
- ชีวิตพ่อโอเคเลย

1142
01:15:33,355 --> 01:15:35,896
เธอกําลังพูดว่า
ฉันไม่ต้องกังวลมากเกินไปเหรอ

1143
01:15:35,980 --> 01:15:37,521
ก็ทํานองนั้นแหละ

1144
01:15:41,188 --> 01:15:42,438
ดูเด็กทั้งคู่เลย

1145
01:15:42,521 --> 01:15:45,021
งั้นเหรอ ดูยังกับอายุล้านปีต่างหาก

1146
01:15:47,105 --> 01:15:48,105
อะไรน่ะ

1147
01:15:49,938 --> 01:15:53,146
โอไรออน เราตกลงกันแล้วนะ
ว่าคืนนี้จะไม่ปลุกพ่อ

1148
01:15:53,230 --> 01:15:56,438
ใช่ฮะ นี่มันคืนพรุ่งนี้แล้ว
พ่อกับแม่นอนยาวข้ามวันเลย

1149
01:15:56,521 --> 01:16:01,480
- ว่าไงนะ ให้ตายสิ จริงด้วย
- จริงเหรอ โห เรานอนยาวเลย

1150
01:16:01,563 --> 01:16:03,021
ใช่ฮะ พ่อกับแม่คงเพลีย

1151
01:16:03,105 --> 01:16:05,938
ผมเลยปล่อยให้นอน จะได้พักผ่อนเต็มที่

1152
01:16:07,438 --> 01:16:09,021
นั่นใครเหรอ

1153
01:16:09,105 --> 01:16:13,188
เชื่อหรือไม่ นั่นคือลูก... เอ๊ย เพื่อนผม

1154
01:16:13,271 --> 01:16:15,980
- โอ้ ยินดีที่รู้จักนะจ๊ะ
- สวัสดีค่ะ

1155
01:16:16,063 --> 01:16:17,896
- หนูชื่ออะไร
- ไฮเพเชียค่ะ

1156
01:16:17,980 --> 01:16:18,896
ชื่อเพราะจัง

1157
01:16:18,980 --> 01:16:22,605
ผมอยากถามว่าพ่อขับรถไปส่งไฮเพเชียได้มั้ย

1158
01:16:23,271 --> 01:16:25,313
- บ้านหนูอยู่ไหนเหรอ
- แมนฮัตตันค่ะ

1159
01:16:25,396 --> 01:16:28,646
แมนฮัตตันเหรอ หนูมาที่นี่ได้ยังไง
พ่อแม่รู้มั้ยว่าหนูอยู่นี่

1160
01:16:31,063 --> 01:16:33,188
- พอรู้ค่ะ
- แล้วพวกเขามารับหนูไม่ได้เหรอ

1161
01:16:33,980 --> 01:16:36,688
ใช่สินะ เดี๋ยวเราลองโทรหาพวกเขาดู

1162
01:16:39,563 --> 01:16:40,938
- ทําไงกันดี
- ไม่รู้สิ

1163
01:16:41,021 --> 01:16:43,688
เราจะไปส่งเธอในนิวยอร์ก
ยี่สิบปีก่อนเธอเกิดไม่ได้

1164
01:16:43,771 --> 01:16:44,730
หนูรู้

1165
01:16:44,813 --> 01:16:46,396
แล้วเธอย้อนเวลากลับมาได้ยังไง

1166
01:16:46,480 --> 01:16:48,896
- ไม่รู้ค่ะ หนูไม่ทันคิด
- งั้นก็ลองทําอีกที

1167
01:16:48,980 --> 01:16:49,896
โอเค

1168
01:16:53,730 --> 01:16:56,063
- เป็นอะไร
- ไม่รู้ค่ะ แต่มันไม่ได้ผล

1169
01:16:56,146 --> 01:16:58,521
แย่จัง บางทีพ่อแม่ฉัน
อาจรับเธอเป็นลูกบุญธรรมได้

1170
01:16:58,605 --> 01:17:01,521
- ไม่ได้นะคะ แล้วแม่ล่ะ
- ดูแม่เขาก็ชอบเธอนะ

1171
01:17:01,605 --> 01:17:04,271
ไม่ใช่แม่ของพ่อ แต่แม่ของหนู
ที่เป็นเมียของพ่อน่ะ

1172
01:17:04,355 --> 01:17:07,188
จริงสิ ฉันมีเมียเหรอ

1173
01:17:07,271 --> 01:17:09,896
- มีสิ แม่หนูไง
- ฉันรู้น่า

1174
01:17:10,521 --> 01:17:12,271
หายนะชัดๆ

1175
01:17:14,271 --> 01:17:15,105
เหอ

1176
01:17:21,646 --> 01:17:22,896
นายเป็นใครเหรอ

1177
01:17:22,980 --> 01:17:25,105
ฉันชื่อทีโค่ ฉันมาช่วย

1178
01:17:25,688 --> 01:17:28,813
ฉันมีเครื่องไทม์แมชชีนอยู่บนสนามหญ้า
ฉันพาเธอกลับบ้านได้

1179
01:17:28,896 --> 01:17:31,230
- ได้เหรอ
- แต่เราต้องไปเดี๋ยวนี้เลย

1180
01:17:31,313 --> 01:17:34,355
เพราะฉันย้อนเวลามา
สัตว์ประหลาดข้ามมิติเลยหลุดมาด้วย

1181
01:17:34,438 --> 01:17:37,771
เราต้องทําลายก่อนที่พวกมันจะขยายพันธุ์
และทําลายประวัติศาสตร์

1182
01:17:41,855 --> 01:17:43,980
เจอกันในอีก 20 ปี

1183
01:17:44,063 --> 01:17:45,938
เจอกันในอีก 20 ปีค่ะ

1184
01:17:51,771 --> 01:17:53,938
พอฉันบอกว่า "ไป" เธอก็วิ่งไปที่ยานเลยนะ

1185
01:17:54,980 --> 01:17:55,813
ได้เลย

1186
01:18:02,271 --> 01:18:03,480
ไป!

1187
01:18:14,605 --> 01:18:16,146
สุดเจ๋ง!

1188
01:18:22,980 --> 01:18:24,438
พร้อมแล้วนะ

1189
01:18:40,230 --> 01:18:41,313
นี่มัน...

1190
01:18:44,271 --> 01:18:45,605
พ่อคะ!

1191
01:18:45,688 --> 01:18:46,563
ไฮเพเชีย!

1192
01:19:02,438 --> 01:19:06,230
หวัดดี ทีโค่ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ
นายไม่เปลี่ยนไปเลยสักนิด

1193
01:19:06,313 --> 01:19:08,271
แต่นายเปลี่ยนนะ แก่ไปเยอะเลย

1194
01:19:09,646 --> 01:19:12,188
ฉันคงโตขึ้นนิดหน่อยน่ะ

1195
01:19:12,896 --> 01:19:14,313
ฉันต้องไปแล้ว

1196
01:19:14,396 --> 01:19:15,938
ขอบใจที่พาฉันมาส่งบ้านนะ

1197
01:19:16,021 --> 01:19:17,021
ไม่มีปัญหา

1198
01:19:25,146 --> 01:19:29,021
แล้วผมก็ขับเครื่องไทม์แมชชีนกลับมาที่นี่

1199
01:19:29,105 --> 01:19:31,813
ฆ่าเจ้าสัตว์ประหลาดแล้วก็กระโดดขึ้นเตียง

1200
01:19:32,646 --> 01:19:35,438
- ตอนจบสนุกมากเลย
- เหรอฮะ

1201
01:19:35,521 --> 01:19:39,855
ใช่เลยจ้ะ ขอบใจนะที่ช่วย
แม่คิดเท่าไรก็คิดไม่ออก

1202
01:19:42,146 --> 01:19:44,271
- ง่วงแล้วเหรอ
- ฮะ

1203
01:19:46,480 --> 01:19:49,146
- ราตรีสวัสดิ์นะลูก
- ราตรีสวัสดิ์ฮะ

1204
01:19:53,813 --> 01:19:55,563
เปิดหรือปิด

1205
01:19:56,396 --> 01:19:57,688
คืนนี้ปิดละกัน

1206
01:19:57,771 --> 01:20:00,188
โอเค นอนให้สบายนะจ๊ะ

1207
01:20:17,938 --> 01:20:19,105
พ่อคะ

1208
01:20:19,730 --> 01:20:20,855
หลับแล้วเหรอ

1209
01:20:20,938 --> 01:20:24,230
- เกือบๆ ค่ะ
- เขาคิดตอนจบได้รึเปล่า

1210
01:20:24,313 --> 01:20:27,438
ได้ค่ะ เครื่องไทม์แมชชีน

1211
01:20:28,521 --> 01:20:31,771
เยี่ยมมาก เครื่องไทม์แมชชีน

1212
01:20:31,855 --> 01:20:33,396
ความคิดดีเลยนะ

1213
01:20:33,480 --> 01:20:36,563
หนูก็คิดเหมือนกันค่ะ พ่อไม่รีบนอนเหรอคะ

1214
01:20:36,646 --> 01:20:38,563
พ่อต้องเข้าไปในเมืองตอนเช้า

1215
01:20:38,646 --> 01:20:42,271
เลยกะว่าจะเสพบรรยากาศ
ยามค่ําคืนอีกสักหน่อย

1216
01:20:42,355 --> 01:20:45,355
โอเคค่ะพ่อ หนูเข้านอนก่อนะคะ

1217
01:20:47,563 --> 01:20:48,730
ราตรีสวัสดิ์ ไฮเพเชีย

1218
01:20:50,521 --> 01:20:51,938
ราตรีสวัสดิ์ค่ะแม่

1219
01:20:52,605 --> 01:20:54,230
ราตรีสวัสดิ์ ไฮเพเชีย

1220
01:20:55,855 --> 01:20:58,021
ฉันนั่งด้วยได้มั้ย

1221
01:20:58,605 --> 01:21:00,521
ยินดีที่สุดเลย

1222
01:21:35,021 --> 01:21:37,563
(โอไรออนท่องแดนมหัศจรรย์รัตติกาล)

1223
01:21:48,813 --> 01:21:51,396
(สร้างจากหนังสือ โอไรออนแอนด์เดอะดาร์ค
โดยเอ็มม่า ยาร์เล็ต)

1224
01:23:52,688 --> 01:23:58,063
(ด้วยความระลึกถึง
เมแกน โนเยส และโนเอล แม็คคาวน์)

1225
01:29:58,813 --> 01:30:00,813
คําบรรยายโดย แมนนี่ หิรัญ