Sige. Ang galing mo! Pumunta ka d'on!
Nakita ko ang Charlie Team na parating sa kanan ko.
Di ako nag-aalala sa kanila.
Pero mabilis na nakakahabol ang Charlie Team.
Malapit na.
Bumabagal na siya.
Di pa nailalagay ng Alpha ang balsa nila sa tubig.
Kung gumawa ka ng bangka, makakahabol sana tayo.
-Inaasikaso ko na. -Huli na para diyan.
Aasa tayo sa Bravo.
Ang pag-asa nila sa bitag para sa protina ay nakasalalay sa alyansa nila sa Bravo.
Gamitin mo ang patpat bilang gondola.
Brian, ang babaw pa rin.
Magtulak ka gamit ang lupa. Gamitin mo ang patpat sa lupa!
Di gan'on kadali. Ang lakas ng agos!
Pakitulak ang lupa!
-Di gumagana! -Gamitin ang patpat!
-Di nga… Ano na ngayon? -Gamitin mo 'yong isa! Itulak mo ang lupa!
Isang patpat lang!
Tumahimik ka.
Ayan na ang Charlie. Halos matawa ako sa kanya.
Didiretso ako sa isla,
pakanan siya.
Ano'ng ginagawa mo?
Malaking pagkakamali 'yon. Lalagpasan niya 'yong isla.
Puntiryahin mo ang gitna, 'wag ang dulo, kundi lalampas ka.
Mas maayos niyang nabasa ang agos.
Kumaripas siya at nilampasan niya ako, at wala na siya.
Pupunta na siya. Tingnan mo.
Makukuha niya 'to, tingnan mo. Sige!
Nasabayan niya ang perpektong agos.
-Sige, girl! -Kaya mo 'yan!
Pero sa huli, si Angie mula sa Team Charlie
ang unang nakarating sa isla.
Tagumpay. Lasang pagkain, baby.
-Pagod at basa… -Hay, salamat.
dapat mahanap pa rin ni Angie ang mga bitag.
Pero dahil lima lang ang nasa isla, kukuha siya ng isa para pakainin ang team,
o kukunin niya ba ang lahat
para sabotahiin ang iba pa at iabante ang team niya sa kumpetisyon
-para sa isang milyong dolyar? -Ayos.
Pakainin na ang boys.
16 NA SOLONG MANLALARO
12 SOLONG MANLALARO
KAMPO NG ALPHA
KAMPO NG ALPHA- NATANGGAL
ANG GUMAGAWA NG MGA PATAKARAN NILA
KAMPO NG BRAVO
KAMPO NG BRAVO - NATANGGAL
KAMPO NG BRAVO
KAMPO NG BRAVO - NATANGGAL
ANG PINAKAMATINDING LARO NG SURVIVAL
KAMPO NG CHARLIE - NATANGGAL
KAMPO NG CHARLIE
ISANG TEAM LANG ANG PUWEDENG
KAMPO NG DELTA
PAUL DELTA CAMP
Nandito ako para maglaro at manalo.
Ano 'to?
Ayos! Ni hindi ko 'to nakita sa harapan ko.
Humalo 'to.
Sagana sa Dungeness crab ang Alaska.
Mayaman sa protina at amino acids,
ang isang alimango kada tao ay kasiya-siyang pagkain na.
Oh, baby. Di na ako makapaghintay na punuin 'to.
At makakakuha ng 12 alimango 'tong bawat bitag ng alimango.
Ay, lintik.
Sa tingin ko, napatunayan ko sa lahat dito
na kung may gusto sila sa team nila, ako 'yon.
Sigurado 'yon.
Tatlo ang nakuha ko, at 'yon ang pinakamarami kong madadala.
Kahit sapat na ang isang bitag para pakainin ang team niya,
kumuha si Angie ng lahat ng kaya niyang dalhin para pilayin ang iba pang team.
Ninanakawan ko lang ang lahat, at hindi ako nahihiya.
Tinangay ng agos si Jordan ng Delta Team
at nalagpasan niya ang isla.
Pumalpak ako.
Mali ang dinaanan ko, at tatangayin ako ng ilog kung saan man nito gusto.
Di pa rin tapos ang balsa ng Team Alpha,
at dahil pawala na ang tide,
patapos na ang tsansa nilang pumunta sa isla.
Ang pagiging perpekto ang ipinagmamalaki namin. Gan'on sa buong buhay ko.
Pero dito, wala kaming oras para sa pagiging perpekto.
Ang kaalyansa ng Alpha, ang Bravo…
Nasa kalagitnaan ka na. Sige.
…ay nahirapan ding layagin ang agos ng Neka.
Sige. Kaya mo 'yan!
Tapos na. Masyadong malakas ang agos. Dapat tayong umalis mula sa kampo natin!
Hindi niya sinunod ang anumang payo o pakiusap ko.
-Malalangoy mo ba 'yon? -Di ako lulusong sa tubig.
****. Naiwala ko ang patpat.
Matapos ang karera laban sa iba pang team,
si Angie lang ang manlalarong babalik sa kampo nang matagumpay.
Pinagdudahan ako ni Nick.
Ang magpakita ng di lang isa kundi tatlo, matapos niyang sabihing di ko kaya 'yon
dahil naniniwala siyang sinusubukan kong sumuko sa larong 'to,
di ako makapaghintay na ipamukha sa kanya 'to.
-May tatlo tayo? -Oo.
Di ako makapaniwalang tatlo ang nakuha mo.
Naku, pare.
Nagsisisi ako, Angie.
Good job.
Ipinagmamalaki ka namin.
Pero kasabay n'on, kinakabog ko ang sarili ko sa isip ko.
Kakain na tayo, boys.
Baka abutin ng isa pang araw
bago nila matamasa ang bunga ng pagsisikap nila.
Ang mga susunod ay maghintay ng tide,
maglagay ng mga bitag sa ilog, at manalanging gumana 'to.
Gaano kabasa ang pantalon at jacket ko?
Mukhang basang-basa ang pantalon mo.
Ayaw kong nasa kama, pare,
at basa ang lahat.
Matagal 'to dahil ginagamit ko ang init ng katawan ko at sleeping bag na 'to.
At nakakainis dahil nagtatrabaho kayo
at nagpapa-init lang ako ng damit, para lang makalabas sa bag na 'to.
Wala akong silbi.
Sa kabila ng tagumpay nila, matindi pa ang tensyon nina Nick at Angie.
Di ako gan'on, kaya humihingi ako ng pasensya.
Ako ang nagsimula n'on, pareho kamkng pagod.
Kaya, mali ang nagawa ko
at mali ang nasabi ko, at medyo na-trigger ko siya.
Di ko alam ang sinasabi ko. Lumabas lang.
Habang nagsasalita ako, naisip ko, "Ano ba? Ano'ng sinasabi mo?"
Sinabi mo pang na-trigger ang PTSD. Sabi ko, "Diyos ko."
Dahil 'yon sa ginawa ng lalaki, pare.
Naiintindihan ko. Nahiya kaagad ako sa sarili ko.
Naiintindihan kita.
Naiintindihan ko siya. Sana di na 'yon maulit.
Dahil di ako magpipigil, at di ako nagpipigil.
-Pasensya. -Masaya pa rin ako sa team natin.
Oo, ako rin. Masaya talaga ako.
Dumaan lang sa pagsubok. Pero ayos lang.
At saka, malaking bagay 'yon, pare.
Lahat gustong gawin 'yon.
Walang nagsabing, "Hayaan mo ang iba."
Sa kakaibang paraan, nabigyan ko siya ng inspirasyon.
'Wag n'yo akong pasalamatan,
pero, bueno, hindi naman 'yon naging masama, di ba?
Natagalan, pero tuyo na ako!
Parang iba na ang tingin niya sa 'kin ngayon.
Kahit papaano, sana.
Akin na ang patpat, hihilahin kita.
-Basang-basa ka? -Basang-basa ang loob ng bota ko. ****.
Buwisit, ****** na ako ngayon. Buwisit talaga.
Basa ang buong loob ko.
Paano ako matutulog ngayong gabi? Tapos na ako.
Kumusta?
Aabot sana ako, pero masyadong malakas ang agos.
-Talaga. -Kaya…
-Mabilis tinangay? -Masyadong nailapit sa isla.
Dapat kami ay, baka nandito.
Puwede na akong magkakumpiyansa.
Gusto kong palutangin 'to mula sa kampo,
gamitin ang agos at itutok 'yong balsa sa isla.
Lumabas kami at hinihila lang ako ng agos…
Mabilis 'yong bumagsak.
-Tingnan mo. Isang oras yata 'to. -Oo.
Dapat painitin siya.
Pasensya na.
-Sige. -'Kita mamaya.
-'Kita tayo. -Ingat.
Kasalanan ni Javier na pumalpak kami, halata naman.
Hinayaan ko siyang huling magdesisyon, at kapalpakan niya 'yon.
Di ko 'yon kapalpakan.
Ang kasunduan ng Alpha at Bravo
na maghati sa mga bitag ng alimango ay walang resulta.
May parte kong gustong ang Team Alpha
-ang nasa tubig… -Alam ko.
na kukuha ng alimango dahil…
-Papansinin o hahayaan ba natin 'to? -Di ko alam. Medyo galit ako.
Ako rin, at halata 'yon sa pagdada ko.
Umasa ako kay Justin na gawin 'tong bangka,
at talagang pumalpak siya.
Kunin natin ang mapa. Alam mo? Itong karera, di pa 'to tapos.
Bukas 'to mangyayari.
Kapag low tide, makakadaan tayo. Makakalakad tayo papunta d'on.
Hahanap ako ng paraan para makarating sa isla nang wala si Justin.
Si Jill lang ang manlalarong nakatuklas
na higit sa isa ang paraan para puma-isla.
Kapag itiniyempo sa mga tide, malalakad ang papunta d'on.
Si Jordan, mula sa Team Delta, ay babalik ding walang dala.
Inaalam ko kung bakit ako natalo sa labanang 'yon,
sa labang 'yon.
Ang walang silbi niyang laban sa agos
ay gumamit ng mahigit 1000 mahalagang calories,
na nag-iwan sa kanyang pisikal at emosyonal na nanghihina.
Pagod ako, nilalamig ako, basang-basa ako, gutom ako.
At talong-talo ako d'on sa ilog.
Hindi alam ng team niya ang resulta.
Ginawa ng team ko ang trabaho nila.
Hindi ko nagawa ang akin.
Kumusta, pare?
Kaya,
ramdam ko ang bigat ng kabiguang 'yon.
Pasensya na, guys. Akala ko--
-Hoy. -Hoy.
-Sinubukan ko talagang kunin 'yon. -Halika. Ayos lang 'yon.
Ayos lang 'yon.
N'ong bumalik si Jordan, naawa ako sa kanya.
Kaibigan ko siya. Gusto kong umabot siya sa dulo.
-Mahirap 'yon. -Hindi. Gan'on talaga.
Magandang bangka, sa susunod.
Dadalhin tayo ng bangka sa pupuntahan natin.
-Marami tayong tahong para sa hapunan. -Sige.
Aalagaan ka namin. Inaayos namin ang higaan para makatulog ka.
'Wag mo nang isipin 'yon, pare.
Nakakahapo mag-init ng maliliit, pero dapat.
Alam ko.
Dahil nabigo sa misyon ngayong araw,
kinain ng Bravo Team ang huling batch ng tahong para pigilan ang gana nila.
Di inilagay ni Justin ang bangka sa tubig?
Di niya natapos 'yon.
Nagsimula kami ng alyansa sa grupo nina Jill, Amber, at Justin.
Pero ngayon, pakiramdam ko
kung sasanib-puwersa sila sa 'min, kailangang may iambag sila.
At hanggang ngayon, wala talaga.
Tuyo na ba ang bota?
Oo, may milagrong nangyari at medyo natuyo ang mga 'to.
Di pa tuyong-tuyo, pero kaya ko pa ng isang araw.
Alam kong naiinis ako kay Brian,
pero naisip kong ayaw kong mawala si Brian.
Parang bigla akong mas natakot.
Ikaw ba? Ano'ng nararamdaman mo?
Mas maayos akong mas maayos ka.
Pag bumagsak si Brian, dapat akong mag-impake
at maghanap ng sasalihang team, kung tatanggapin nila ako, o tapos na.
Tapos na ang oras ko dito.
Kung kaya't, oo, masarap ang alimango,
pero… mas gusto kong panatilihin ang kaibigan ko.
Masaya akong kasama kita, pare.
-Ako rin. -Masaya akong bumuti ka.
Yari ako kung wala ka, pare.
Ang napakalamig na ika-7 gabi ay naging malamig na ika-8 umaga sa Alaska.
8:12 AM - IKA-8 ARAW HANGIN 9 MPH - MAGDAMAG NA TEMP 33°
Nabigo man kahapon ang tatlo sa apat na team,
may dalawa pang bitag ng alimangong natitira sa isla.
Sige, handa na.
Pero di pa rin tapos ang balsa ng Alpha.
Di pa ako tapos dito. Nililinis ko lang siya.
Kailangan nating bilisan.
Sa pagod na hintaying matapos si Justin sa balsa,
nagplano sina Amber at Jill na kunin ang mga bitag nang walang balsa.
Kaya, nagdesisyon kaming samantalahin 'tong low tide.
Babaybayin natin ang linya nang mabilis hangga't kaya natin, bago mag-tide.
Sige.
Tingnan natin kung di tayo makakadaan sa low tide.
Sa tingin ko, konektado tayo sa isla.
Sa Neka Bay, ang tide ay pinakamataas at pinakamababa sa tuwing anim na oras.
Pinakamataas ito nang 6:20 a.m. kaninang umaga.
Sa 12:48 ngayong hapon,
aabot sa 16 na talampakan ang lalim ng tubig.
Diyos ko, tingnan mo! Malalakad natin ang isla.
-Makukuha natin ang mga bitag natin. -Nasa tamang oras tayo.
Inabot ng 20 minuto sina Amber at Jill sa paglalakad pa-isla.
Tingnan mo ang tanawing 'yon.
-Habang pabalik na ang tide… -Tingnan natin kung aabot tayo.
sa kada minutong naghahanap sila ng bitag
ay tumataas ang panganib na magtagal sila d'on nang magdamag
nang walang masisilungan o apoy.
May nakikita ka ba?
Wala.
Kabibe lang ulit.
-Sa tingin ko, marami tayo niyan. -Oo.
Malamang masamang ideya ang ilagay 'yon sa kuwebang 'yon.
Nasaan ba ang mga 'yon?
Makikita mong papasok na ang tide.
May trabaho. Di 'yan puwedeng alalahanin.
May misyon tayo.
Bakit di natin mahanap ang iba pang bitag?
Oo nga. Nasaan ang mga 'yon?
Binabaybay natin 'to, at wala 'yon dito.
Nakakadismaya.
Mas napapagod at nagugutom ako,
mas mabilis akong nadidismaya.
N'ong kaharap nina Amber, Jill ang pataas na ilog
sa paghahanap ng mga bitag…
nakahanap si Dawn, ng Team Delta, ng posibleng banta malapit sa kampo nila.
Mga yabag ng oso.
Ay, oo.
Tingnan mo 'yan.
Baka 'yon ang narinig ko sa labas ng kampo.
-Parang di malaking oso. -Di, di masyadong malaki.
Di, matatalo mo siya, Jordan.
Hoy, sandali.
Makipagprangkahan tayo.
Kausapin natin sila, alamin ang plano nila.
Guluhin sila.
Sinamantala ng Charlie ang pagkakataon
para makakuha ng intel sa kalaban, ang Team Delta.
Kumusta, kapitbahay?
Kumusta?
-Masaya akong makita kayo. -Hoy, kumusta?
Kumusta, pare? Kumusta?
-Naghahanda kayo sa lamig? -Gusto ko ang lamig, ayaw ko sa basa.
Nakakalungkot, dadanas pa tayo n'on.
-Oo. -Oo, totoo 'yon.
Di ako magsisinungaling, pakiramdam ko nangunguna tayo.
Bakit naisip mong magkasinglakas tayo?
May tatlong bitag para pakainin kami ng limang alimango.
Ako lang ang nakarating sa isla sa ilang tao?
Kami ang numero uno. Napatunayan 'yan kahapon.
Pero gusto namin ng pang-apat na miyembrong sasali sa team namin.
Kung makakakuha kami ng isang tao sa team nila,
magiging team ng apat ulit kami
at siyempre, bibiyan kami n'on ng kalamangan,
sa lakas, laban sa kabilang team.
Kami ang huling team ng apat.
Sa ngayon.
Di puwedeng… Kukuha kayo ng iba?
Naghahanap kami ng isa pa.
Gusto naming tingnan n'yo ang nasa mas maganda.
-Nasa mas magandang panig. -Talaga.
Talagang lumalaban ang Delta bilang nangungunang team dito.
Buong team sila na puno ng magagaling na kalaban.
Di wais kumuha ng tao para lang pahinain ang bilang nila at palakasin ang sa 'min.
Sa huli, may tatlong team na di mananalo, at gusto kong mapabilang sa mananalo.
Kung ako sa inyo, tatlo kayo, at isa lang ang bakante n'yo,
kukuha ako ng taga-doon.
-Inisip namin 'yan. -Alisin 'yon.
Alam namin sino'ng gusto namin.
Sino'ng iniisip n'yo?
-Di namin masasabi. -Di pa masasabi.
Mali ang kilos ng Charlie sa paglapit nila sa 'min.
"Ang kampo namin ang pinakamagaling at blah, blah"
Sabi n'yo gusto n'yo ng isa lang sa amin at di n'yo kayang sabihin 'yon, ano ba.
Para lang prangkahin kayo,
malapit kami.
Kaya di kami maghihiwalay.
Pero kung may mangyayari, at umabot 'yon sa kung ano man,
salamat sa imbitasyon, at makikipag-usap kami kung gan'on.
-Ayos lang. -Kapag lumalamig na…
-Nandito kami para painitin kayo. -Sige.
Gaya ng sinabi namin sa unang araw, pinakamaganda
kung 'yong apat na nasimulan namin, mangunguna kami.
-Kalma lang kayo. -Ingat.
Mag-ingat kayo.
Pero ang mahalaga,
layunin kong manalo dito.
Dapat bukas ka sa mga pagpipilian.
KASALUKUYANG ORAS 10:20 AM
Nasa isla pa rin at naghahanap ng natirang bitag sina Amber at Jill, ng Team Alpha.
Sa kasamaang palad, wala na silang oras para maglakad sa tuyong lupa pa-kampo.
Tumataas na.
Puwes, kailangan na nating iwanan 'to.
At tumawid.
Ayos!
Nahanap namin ang mga bitag namin.
Di lang ang amin ang kinuha namin, pati ang sa Bravo para patunayan sa kanila
na sinusubukan naming makipag-alyansa at maging limang malakas.
****. Pumasok na ba ang tide?
Pare, sana mas maaga tayong gumising ngayong umaga.
Di alam nina Amber at Jill gaano kalalim ang tumaas at halos nagyeyelong tubig.
Lintik. Yari tayo.
Pumasok na ang tubig, at mataas na 'yon.
May pagpipilian sila, ang manatili sa isla at hintaying bumaba ang tide,
o subukang tawirin ang ilog,
nang di alam kung maglalakad o lalangoy sila pabalik.
****. Diyos ko!
Anak ng pating. Hindi 'to bumababa.
Naku, ang lalim!
Diyos ko!
Hanggang tuhod ka d'yan, di ba?
Oo.
Lintik, katangahan 'to.
Lalong lumalim… nang lumalim 'yon.
Ang temperatura ng tubig ay mas mababa sa 40 degrees,
ibig sabihin, sobrang nanganganib sina Amber at Jill na magka-hypothermia.
Diyos ko.
Sa puntong ito,
halos 25 minuto na kaming nakasuot ng sobrang lamig at basang damit.
Ngayon, basang-basa at nakalantad sa malamig na hangin ng Alaska…
Nilalamig ako.
…mas matagal na di nagagamot ang hypothermia,
mas nakamamatay ang kahihinatnan.
Naramdaman kong umabot 'yon sa tuhod ko,
at mamamatay na kami sa lamig.
Dapat silang magpalit kaagad ng tuyong damit,
o baka bumaba ang tibok ng puso nila at dalhin sila nito sa coma.
Nasa bingit na kami ng hypothermia, at dapat kaming magpa-apoy nang mabilis.
Nagmadali pa-kampo sina Amber at Jill,
inaasahan nilang ang ka-team na si Justin ay itinuloy ang apoy habang wala sila.
Kulang na ang init ng katawan ko.
Hoy, Justin!
-Oo. -Kailangan ka namin, pare!
Binigo na naman sila ng ka-team nila.
Kapag nakapagpa-apoy na tayo, makakapasok na tayo sa mga sleeping bag.
Heto kami, mamamatay sa lamig, sinusubukan naming magpa-apoy.
Kailangan namin ang pangatlong ka-team. Justin, patulong naman!
Alam kong narinig mo kaming sumisigaw sa 'yo.
Alam kong sumagot ka n'ong sinigawan ka niyang tulungan kami,
at di mo 'yon ginawa.
Hindi ko alam kung tunnel vision lang
ang nakikita kay Justin na nagtatrabaho sa bangka,
pero ang bastos n'on.
Ano'ng nangyari?
Nakuha namin ang mga bitag. Lumusong kami sa tubig. Hanggang dibdib.
Kung dumating ka n'ong nangyayari 'yong kaguluhan, alam mo sana.
Hindi ko marinig.
Kung dumating ka n'ong nagpatulong kami, alam mong basang-basa kami.
Di ko kasalanang lumusong kayo.
-'Wag mo akong sisihin. -Grabe!
Sus, nandito na ako. Sinusubukan kong tasahin ang nangyayari.
-Di ko alam 'to. -Basa kami. Kailangan ng apoy.
-Ano'ng gusto mong gawin ko? -Apoy.
-Ayusin mo ang tono. Tutulong ako. -'Wag mong alalahanin 'yon.
Nag-aalala ako, di ko naintindihan ang nangyayari.
Kung iniwan mo ang bangka nang limang segundo, alam mo sana.
Di ko alam na emergency. Pinuntahan n'yo sana ako.
Seryoso ka ba?
-Basa kami. Puntahan ka namin? -Di ko alam!
Babasahin ko ang isip mo?
-Dumito ka pag tinawag ka. -'Wag mong isiping alam ko.
Laruin mo ang balsa.
'Wag mo 'kong utusan. Gusto ng tulong, heto ako.
-Makakatulong ako… -Mukha mo.
Itigil mo 'yang ugali mo at kausapin mo ako na parang matanda.
Di kita kakausapin. Napuno na ako ngayon.
Inabot si Justin ng dalawang araw para gawin 'tong bangka.
Nawawalan na ako ng tiwala.
Ayaw ko ng tulong mo.
-Nakayanan namin. -Ano'ng gusto mo, Amber?
-Mga putol na kahoy, kogon? -Oo, pakiusap.
Pakigupit mo nang maliit 'yon. Tutuyuin ko ang paa at ako na ang bahala.
Ganyan pag nakokontrol ng emosyon. Magulo ang pag-iisip.
Nagiging masama ka sa iba.
Kailangan niyang patunayan sa 'ming dapat siyang maging bahagi ng team na 'to.
Magiging magulo 'to.
Baka kailangan niyang humanap ng ibang team.
Kahit nagka-alitan ang magkaka-team,
nagbunga ang mapanganib na diskarte nina Jill at Amber.
Dahil sila lang maliban sa Charlie ang nanalo sa hamon ng bitag ng alimango.
9:33 AM - IKA-9 NA ARAW HANGIN 8 MPH - MAGDAMAG NA TEMP 41°
Siyam na araw na sa walang patawad na kagubatan ng Alaska.
Ilalatag ko ang mga bitag…
Inaasahan ng Charlie na maghahapunan sila ng alimango ngayon.
-…iitsa 'to… -Bigyan mo kami ng alimango.
-at mag-uwi ng pagkain. -Gawin mo.
Lumalabas na mas makatuwiran palang
ilagay ang pinakamagaang tao sa balsa. Alam mo, physics lang.
Heigh-ho, heigh-ho Papunta na ako sa mga alimango
Magpapa-ilog ulit si Angie para ilagay ang mga bitag
at sa ilang oras, babalik siya para kolektahin 'yon.
-Tiwala ako. -Maligayang pangangaso.
-Salamat. -Kaya mo 'yan.
Walang madali dito. Totoo ang lahat ng 'to.
Nakuha namin ang bitag ng alimango at malaking panalo, pero may trabaho pa.
Paganahin 'yon.
Bye, guys!
Bye, Angie. Galingan mo.
Pero matatag si Angie, kaya,
kung gagana 'to at mapagtatagumpayan namin 'to
at mapapakain kami nito,
sulit ang lahat ng panganib sa mundo.
Ang panghuhuli ng alimango sa Alaska ay mapanganib at di mahulaan.
Kaya man ni Angie na kilatisin ang malakas na agos at ilagay ang mga bitag,
walang katiyakang makakahuli siya.
Sige.
Gumagamit ang bitag ng pain para maakit ang alimango
sa isa sa tatlong madiskarteng bukas na puwestong tinatawag na lead.
Dahil sa pataas na dalisdis, madaling makapasok pero walang takas.
Pinapatakas nitong cull ring ang mas maliliit na alimango,
kaya mas may puwesto ang mas malalaking alimango.
Di gaanong matibay ang balsa nila kumpara sa iba,
kaya tiyak mababasa at manganganib si Angie sa hypothermia.
Nakakatakot.
Di lang ang Charlie ang team na umaasang makakuha ng alimango.
Pakipasok ang tali.
Ibaba mo na siya.
Sige. Wow.
-Salamat, girls. -Oo.
Handa na ang balsa ng Alpha Team para sa unang paglalayag nito.
Ayos!
Sige, aalis na kami.
-Kukunin ko 'yong isa pa. -Ihagis mo lang.
Kaya, di lang 'to Team Alpha.
-Team Alpha at Team Bravo 'to. -Oo.
-Ayos na? -Ayos na.
Sana gumawa tayo ng mas magandang sagwan.
Oo, pero…
Kung may dalawang patpat na may tolda, mas mababasa 'yon.
Pero ayaw niya ng tulong.
Dahil sa paggawa ng balsa, medyo nalayo ako sa kampo.
Naging napakaambisyoso ako.
Medyo mas natagalan ako kaysa sa inaasahan ko.
Team Alpha, baby!
Pero sulit ba ang oras na ginugol? Oo.
Ang astig niyan.
Ilang beses kaming nag-away ni Justin.
Pero binuo niya ang pinakamagandang bangka.
Tiyak na ito ang pinakamagandang bangka.
Baka galingan ni Justin para sa 'min. Tingnan natin.
Dahil Delta lang ang team na walang bitag,
mag-isang mangangaso si Paul at gusto niya na kumuha ng protina para sa team niya.
Matapos ang ilang oras at ilang tanda ng wildlife…
Ayon, ****.
…nakakita siya ng marka sa punong nagpapahiwatig na baka may malapit na usa.
Ilang taon nang ginagamit 'tong puno. Ginagamit nila 'to na tanda.
Tatamaan 'yan ng bawat usang dadaan.
May buck na gumagamit sa lugar na 'to at magaling din siya.
Magandang senyales 'to.
Bilang pinakabihasa mangaso sa Delta,
mataas ang pressure kay Paul na makahuli ng usa.
Ang hirap.
Ngayon, limitado na ang mapagkukunan namin,
at minsan parang kulang ang ginagawa ko.
Makakapagbigay ang isa ng mahigit sa 22 kilong karne,
sapat na pagkain nila nang dalawa hanggang tatlong linggo.
Susmaryosep.
Siguradong pinatay ng oso.
Ang lapit din sa kampo.
Di lang tanda ng panganib kay Paul at sa team niya ang bangkay ng usa,
ibig sabihin, may mahigpit siyang kakumpitensya sa pangangaso,
mga oso.
Lalong mag-ingat dito.
Buwisit na squirrel.
-Kung may mapapatay lang ako! -Matapos ang siyam na araw sa wild,
nawawalan ng tiwala si Paul sa pangangaso bilang makukunan ng pagkain ng team niya.
Para manalo dito, kailangan namin ng protina.
Ang isinakripisyo ko para makapunta dito, di n'yo lang alam. Nasa manggas ko 'to.
May sulat sa likod. Nakalagay, "Kaya mo 'to, Papa."
"Mahal na mahal ka namin." Kaya ako nandito.
Nagpapahirap dito, alam mo.
Sa kasamaang palad para sa Team Delta, babalik si Paul sa kampo na walang dala.
Habang nahihirapan ang Team Delta,
nasa balsa si Justin sa pag-asang makakuha ng alimango,
pero biglang nagbago ang lagay ng panahon.
Mahamog na ngayon.
Mas malamig at mas basa,
at nauubos na ang pasensya ni Justin.
Sige na.
Ayos!
Ayos, baby!
'Yan ang sinasabi ko.
Nakakolekta si Justin ng 12 alimango para sa team niya, ang Alpha,
at sa kaalyansa nila, ang Bravo.
Bumaba ka na. May dala akong regalo.
Wow! Tingnan mo ang laki n'ong isa!
-Kakain tayo ng masarap. -Ano?
-Diyos ko! -Seryoso ka ba?
Huli mang nakakuha ng bitag ng alimango,
ang Alpha ang unang nakakuha ng mga alimango.
Diyos ko!
Ang lalaki ng mga 'to!
Kulang sa protina nang siyam na araw,
mapupunan ng masaganang shellfish na pagkain ang Team Alpha.
Ang bigat!
Ay, pasensya na, kakainin kita.
Kailangan kong tandaang gan'on si Justin,
at ganito ako,
at nang magkasama, malakas at matatag na team kami.
Marami na akong traumatic na karanasan sa buhay ko
kaya hindi ako nagtitiwala sa tao sa pangkalahatan.
Pero magmula ngayon, 1000% na ang tiwala ko sa kanya,
at 100% ang suporta ko sa kanya.
Nakahuli kami ng mga alimango sa Alaska!
Ayos!
Sa kabila ng Neka River,
hinihintay ng Charlie kung matagumpay din ang misyon nila sa alimango.
Nick! Seth!
-Pare, si Angie 'yon. -Si Angie 'yon?
-Tingnan n'yo ang hapunan. -Kakain tayo mamaya?
Dalawa kada isa, at malalaki 'to.
-Kakain tayo, baby! -Nagbigay ang Alaska!
Ay, pare.
-Nagniningas ang apoy. -Iakyat na ang balsa.
Sa loob ng ilang oras, nakakolekta ang bitag ng Charlie Team
ng anim na dungeness crab,
na tumitimbang ng mahigit isang kilo bawat isa.
Sa nahuli, makakakain ang team sa susunod na dalawang araw.
Sa tingin ko, dahil nandito kami
at wala ang mga pangunahing bagay, gaya ng pagkain at tubig,
kailangan mong hanapin 'yon, ay nagpapahalaga ka nang sobra.
-Salamat, ser. -Oo.
Dapat paghirapan mo ang gamit mo, at kakaiba at tunay na pagpapahalaga 'to.
Pagkain, baby.
Nagbigay ang Alaska.
Angie!
Ang babango ng mga 'to, Diyos ko.
Sumakay ako sa kakatwang balsa at pinakain ko ang team.
Mahirap, pero nagawa ko 'yon.
Inihaw na alimango, Diyos ko.
Diyos ko.
Proud ako, Angie.
-Salamat. -Proud ako sa inyo.
Sa tingin ko, hindi lang ako sanay na magaling ako
o sabihang magaling ako.
Pare, mukha akong ganid sa pagkalkal dito, pero wala akong pakialam.
-Kakain tayo ngayong gabi. -Kakain tayo.
K-A-K-A kudlit N, kaka'n.
-****** English teacher. -Kaka'n tayo.
Di lang Charlie ang nagsasaya sa pinaghirapang handaan ngayong gabi.
Nakuha n'yo ang mga bitag, inilagay natin ang mga bitag,
nakuha at kinakain natin ang alimango.
-Alpha Team. -Alpha Team.
Tinupad ng Alpha na bibigyan nila ng nahuling alimango
ang mga kapitbahay sa Bravo.
-Kabaitan nina Jill, Amber, at Justin. -'Wag mo 'kong tingnan pag kumakain ako.
Ah, tingnan mo 'to.
Ayos!
Diyos ko.
Ang tanging team na walang masaganang Alaskan na hapunan ngayon ay ang Delta.
Nararamdaman ko na. Unti-unti ko nang nararamdaman 'to.
Gan'on pa rin, kailangan natin ng protina. Jordan, hanggang kailan ka pa aabot?
Di na magtatagal.
Dalawang araw na 'kong walang kain at hirap na ako. Gusto ko lang ng protina.
Oo.
Bumabagsak na ang dinamiko ng team namin
at medyo nawawala na ang tatag nito.
Survival ang tuon sa larong 'to.
Aasa ka sa team mo para d'on.
Di nagagawa ng team namin ang kailangan ngayon.
Dahil di matagumpay ang pangingisda at pangangaso nila,
pinag-usapan nila paano makakuha ng protina sa iba pang team.
Puwede tayong makipagpalitan ng bitag ng alimango.
Puwede ring alimango mismo.
Ayaw kong lumapit sa Kampo ng Charlie.
-Ayaw ko 'yon. -Dapat laging isipin ang diskarte.
Mahirap, dahil hinihigpitan ka ng mga ka-team mo.
Kung di tayo makakakain kaagad, baka walang matira sa 'tin.
Pero anuman ang ideya o sabihin ko, ayaw ni Dawn.
Nakawin kaya natin ang isa sa mga bitag?
Puwede ba 'yon?
Magsisimula tayo ng gulo kung magnanakaw tayo ng bitag.
Laro ito, Paul. Kailangan nating maglaro.
Sa totoo lang, hindi na ako sobrang kumportable sa kampo natin.
Iniisip ko ang sulat na nagsasabi sa 'ting
ang team na sinimulan mo ay baka di ang kasama mo sa dulo.
Kung walang magbabago kaagad, baka lumipat na ako sa iba.
9:20 AM - IKA-10 ARAW HANGIN 8 MPH - MAGDAMAG NA TEMP 42°
-Hoy. -Nakatulog ako habang nagpuputol ng kahoy.
Ang sama ng pakiramdam ko.
Nararamdaman ko na ang gutom, pagod, lamig.
Simula no'ng dumito ako, pakiramdam kong lumalala na ako.
Masakit ang katawan ko. Pakiramdam ko di ko na-
-Nakakakita ka ng itim pag tumatayo? -Meron kahit habang nakapirmi.
Nahihirapan akong kumilos.
Sa ngayon,
di maganda ang posisyon ko.
Hindi sapat ang protinang nakakain namin.
Di akma ang katawan ko para dito.
Wala akong reserbang taba sa katawan ko.
Magagamit ko nang instrumento ang tadyang ko ngayon.
Madalas kailangan kong lumaban para manatiling may malay.
Kung hihinto, makakatulog ako,
na tandang kinakain ng katawan ko ang sarili nito.
Sumasakit na ang ulo ko.
Oo.
Nagkakasakit na ako.
Nasusuka na ang tiyan ko sa tahong.
-Oo. -Di ko na kayang kainin 'yon.
Nag-aalala akong masusuka na ako,
at masamang sitwasyon 'yon.
Ewan gaano pa katagal si Jordan. Kaibigan ko siya.
Gusto kong umabot siya sa dulo.
Pero kung aalis si Jordan, dapat kausapin ko ang Charlie.
At kailangan kong lihim na gawin 'yon.
Ayos ka? Gusto mong itayo kita?
Ayos lang ako.
Nagtitiis ang mga team ng tatlo pang araw sa matinding klima at kundisyon ng Alaska.
1:15 PM - IKA-13 ARAW HANGIN 15 MPH - TEMP 39°
Ang hirap ng mga nakaraang araw.
At patuloy na nahihirapan ang Delta sa pangangaso at pangangalap.
Pagod na kami. Kinakain ng katawan namin ang sarili nito.
Nabawasan ang suplay ng pagkain nila at halos di na sila makapagpatuloy.
Pakiramdam ko, parang time bomb na kami at bumabagal na kami.
Magulo na ang isip ko.
Pakiramdam ko, nagsisimula na akong madaling di makapag-isip.
Dapat magpapahinga kami ngayong araw.
Ang gagawin lang namin ni Joel ay kumuha ng tahong at sariwang tubig.
Maya-maya, sabi ni Paul,
"Aalis at puputol ako ng puno dahil ako si Paul Bunyan."
Sabi ni Jordan, "Di ka puwedeng mag-isa, kaya sasamahan kita."
Sabi ko sa kampo lang siya at ayaw niya. Gan'on si Jordan.
Lagi siyang kumilikos.
Nasabi niyang nahihilo siya kanina.
Ang punto talaga ay kailangan ko ng ******* pagkain.
Nasa… Nasa mababa at mahinang lugar lang ako.
Pinagod niya ang sarili niya, at sandali na lang 'yon.
Nakarinig ako ng malakas na kalabog, at nakasubsob na siya sa banig.
Safety Four 'to, kailangan namin ng medic sa lokasyon ng Delta.
N'ong bumagsak siya, malakas na tumama ang ulo niya sa lupa.
May isang lalaking kalahok na bumagsak. Wala siyang malay.
Nakakatakot 'yon.
Nag-aalala talaga ako sa kapatid ko. Siya ay… Masama ang kundisyon niya.
Tagapagsalin ng Subtitle: April Jean Abendan