1:15 PM - IKA-13 ARAW HANGIN 15 MPH - KASALUKUYANG TEMP 39°
Sa pagtatapos ng dalawang linggo,
ikinagulat ng Team Delta ang isang medikal na emergency.
Lalaking kalahok. Walang malay.
Kaya mo 'to, pare. Kaya mo 'to. Wala siyang malay.
Wala siyang malay.
Nag-aalala kaming lahat kay Jordan. Nakakatakot.
Nakakatakot, ang pangamba, ang pagkabalisa, ang kawalan ng katiyakan.
Ano'ng balita?
Nakasunod siya sa 'kin at nasubsob lang siya.
Nakakatakot. Di niya alam kung nasaan siya,
paano siya napar'on, ano'ng nangyari. Masama ang lagay niya.
Dahan-dahan lang.
Inilikas si Jordan ng Delta Team sa medic boat sa dagat
kung saan susubaybayan ang vitals niya. Dahil di pa nagpapaputok ng flare,
aalukin siyang bumalik sa kumpetisyon
kung bubuti ang kalusugan niya.
Pero pansamantala, dapat magpatuloy ang laro.
12 SOLONG MANLALARO
KAMPO NG ALPHA
KAMPO NG ALPHA - NATANGGAL
ANG GUMAGAWA NG MGA PATAKARAN NILA
KAMPO NG BRAVO
KAMPO NG BRAVO - NATANGGAL
KAMPO NG BRAVO
KAMPO NG BRAVO - NATANGGAL
ANG PINAKAMATINDING LARO NG SURVIVAL
KAMPO NG CHARLIE - NATANGGAL
KAMPO NG CHARLIE
ISANG TEAM LANG ANG PUWEDENG
KAMPO NG DELTA
Nandito ako para maglaro at manalo.
-Sa tingin mo, babalik si Jordan? -Di ko alam.
Basta kailangan nating alamin ang magiging mapagkukunan ng pagkain natin.
-Makinig tayo sa katawan natin. -Kailangan natin ng maraming protina.
Kung makakakuha tayo ng alimango, mababago natin ang laro.
Kailangang makausap ang Charlie. Ano'ng tingin n'yo?
Kung may bitag, lagi akong puputol ng kahoy.
Marami akong iniisip na dapat kong ayusin.
Sige, guys, babalik ako.
Di ko alam kung gaano katagal si Jordan. Kaibigan ko 'yon, at gusto ko siya rito.
Pero kung aalis siya, marami akong naiisip na senaryo.
At binago n'on ang buong diskarte ko.
Hello?
-Sino 'to? -Puwedeng tumuloy?
Halika, baby.
Welcome sa Cabin Beartooth.
Di ko pa nakikita ang Kampo ng Charlie, kaya marahan, pinatatag ko 'yong relasyon.
Di pa kami tapos. Tatakpan pa ng mga sanga ang bubong.
Ginalingan n'yo dito.
May gameplay, at 'yon ang gagawin ko.
-Pumunta ako sa dalawang dahilan. -Sige.
Una, gusto ko kayong makausap sa pagkakasundo sa alimango o bitag.
May tatlong bitag ng alimango kami. Napakain kami ng isang bitag, ng marami.
Oo.
Ang problema, di maganda ang balsa namin,
alam mo na, nakita mo naman.
Maganda ang balsa n'yo, magandang watawat.
Kung babantayan n'yo ang mga bitag para sa 'min,
makukuha n'yo ang 1/3 ng anumang nand'on.
-Patas 'yan. -Magkamay tayo.
-Salamat, pare. -Puwede nating gawin 'yan.
Kunin mo 'yan ngayon para magamit mo 'yan.
Ayos.
May tali ka diyan? May boya dito.
Bago 'yon, may gusto 'kong pag-usapan.
-Oo. -Sige.
Atin-atin lang talaga 'to.
Nag-usap tayo n'on at sabi n'yo, "Isa lang ang gusto namin."
Di ko alam sino at di n'yo kailangang sabihin.
Baka may mangyari sa ilang araw.
-Malaki ang lugar n'yo. Gusto ko dito. -Oo.
-Kaya kong trabahuin ang lahat. -Oo.
Mangaso, hangga't gusto n'yo.
Pag-isipan n'yo. Kung di ako ang gusto, ayos lang.
Pero sinasabi ko lang sa inyo
na baka sa ilang araw, kung may magbabago.
Sige.
-Pag-isipan n'yo 'yon ngayong gabi. -Oo, pag-uusapan namin 'yan.
Salamat sa pagpunta mo dito at pagkausap mo sa 'min.
-Pagmamagadang-loob. -Oo.
Walang lalabas dito na malinis ang kamay.
Di mo 'yon magagawa.
-'Kita tayo. -Mag-uusap tayo.
-Salamat. Ingat. -Ingat sa biyahe.
Kung aalis si Jordan, dapat nasa pinakamalakas na team ako
kung 'yon ang ikakapanalo ko sa huli.
Sigurado.
Sabi ko sa inyo, siya, unang araw, ang macho niya. Kaya niya ang lahat.
Ang mahalaga ay
wawatak tayo ng malakas na grupo.
-Oo. -Nag-iisang malakas at mapagkumpitensya.
Babagsak sila, dahil mas maraming trabaho kasi nawalan ng kinukunan ng pagkain.
Ang pinakamalakas nilang mangangaso. Oo, wala na. Ikababagsak 'yon ng team.
Ayaw kong magpadalos-dalos.
Tumatakbo siyang taong gusto kong kunin.
-Oo. -Pero ayaw kong magmadali.
Oo naman. Hindi.
8:17 AM - IKA-14 NA ARAW MAALIWALAS - KASALUKUYANG TEMP 46°
May helicopter sa itaas ng Kampo ng Delta…
May helicopter.
…na maglalapag ng package na para lang sa team nila.
Banda dito 'yon.
Nakikita mo ba?
-Oo. -Nakatingin ako.
Ayon.
Nasa lupa na ang package,
kaya, nakatingin si Joel d'on,
at nakita namin 'tong maliit at itim na kahon.
Sige na, whiskey.
Naku.
-Ibibigay sa tagabasa. -Magbabasa si Dawn.
"Sa magigiting na natitira sa isla,
tapos na ang oras natin, di na ako babalik."
Oo.
Hindi, ito ay…
Halika rito.
Alam ko.
Ayos lang. Halika rito.
Mahirap tanggapin 'yong sulat,
dahil di na babalik ang malaking bahagi ng team namin.
Kumpetisyon 'to ng team,
pero binubuo ng mga indibidwal ang team.
"Paul, laban lang."
"Isipin mo ang babies mo at makukuha mo sa panalo
at sa plano ni Shonda para sa bahay."
"Joel, di lang tayo nagkasundo dahil sa karanasang 'to…"
"Joel, pahimigin mo ang maganda mong boses hanggang sa dulo
at tapusin mo 'to."
"Habambuhay kang magiging inspirasyon ng kambal at anak mong lalaki."
"Dawn, ang pagsisikap mong panatilihing may kahoy
at mainit ang apoy ay batid namin." "Bigyan mo ng tindahan ang asawa mo."
"Paalam, Jordan."
Bueno…
Mahirap basahin 'yon.
Kung may sandaling nalamang di babalik ang kaibigan,
na parang 'yong pakiramdam ng pamilya na meron kami sa unang limang araw.
Nand'on kami para sa isa't isa.
Guys, anuman 'yong away natin, dapat isantabi natin 'yon.
Simula ngayon, dapat manalo tayo para kay Jordan.
Sang-ayon ako diyan.
Pero maraming dala si Jordan n'ong umalis siya, para sa 'kin.
Di ko ipuputok ang flare para sa kanya.
Ako na.
Nangako ako sa apat na tao. Ngayon, tatlo na lang kami.
Nagbago na ang laro.
At tatlo na lang tayo.
KAMPO NG DELTA - NATANGGAL
-Ano? -May nagpaputok.
Ano?!
Ay, pare.
Oo.
May sumuko.
'Yon talaga ang gusto kong makita,
ang kailangan kong makita, pero naaawa ako sa kanya.
Habang ipinagdiriwang ng Alpha at Bravo na malapit na
silang manalo ng milyong dolyar,
ang taga-Delta, sina Joel at Dawn, ay bumalik sa kampo nila para matulog na.
-Nasa 'yo ang mga bitag? -Wala.
Ay, wala na.
-Wala na ba? -Oo.
Wala na ang sleeping bag ni Paul. Ngayon ko lang 'yon napansin.
-Ano? -Malamang, iniwan niya na tayo.
Bigla na lang pala kaming iniwan ni Paul.
Isipin mong duwag niyang kinuha ang mga gamit niya
at pagkatapos, umalis na lang siya.
Di niya kami maharap para sa desisyon niya.
Katrayduran 'yon. Talagang parang traydor.
Pumunta siya sa Charlie.
-Puntahan natin siya. -Oo. Talaga.
Oo.
Hep-hep hooray.
Hoy, kumusta, Boss P?
Kumusta na?
Hoy, may bisita tayo.
Sana higit pa sa bisita.
-Hoy! -Wala na ang kaibigan kong si Jordan.
Ano'ng nangyari?
Hinimatay siya kahapon. Sobra siyang napagod.
Napakaduwag na pag-alis n'on.
At bahala siya, di siya kailangan.
Masaya kaming pumunta ka dito.
Pare, gusto ka talaga namin. Inaalala namin 'yon.
-Unang araw pa lang. -Salamat, guys.
Wala na ang bitag natin. Kinuha…
Ginawa niya 'yon. Dinala niya 'yon.
Teka, nasa 'yo ang bitag?
-Oo. -Halika rito.
Welcome sa Camp Beartooth, parekoy. Welcome sa Camp Beartooth.
Salamat, guys.
Kaya ngayon, kasama ka,
tayo ang pinakamalakas na team dito.
Napakarumi at nakakabuwisit na loko.
Marumi at tarantado ka!
Siguradong sumisigaw sila sa kabila.
-Oo. -Sa tingin ko, Delta 'yon.
Hinihintay siyang bumalik na may alimango.
Oo. Nagsinungaling siya sa 'kin.
Oo. ***** traydor.
Kaunti na lang talaga at magpapakabruha na ako.
Ang sama ng ginawa niya!
Mahirap na di ko siya masakal.
Lintik siya, sabi niya, "Naku, maglaro nang malinis
at gusto kong ipagmalaki ako ng mga anak ko."
-Gaya ng sinabi ko, akala mo malinis. -Oo.
Sa huli, laro 'to at kailangan mong isipin ang sarili mo.
Alam kong darating ito. Di ayos, pero ito ang paraan.
Ginawa mo ang pinakamahusay na puwede.
Gan'on talaga.
-'Wag kang malungkot. -Di.
-Di ka dapat d'on. -Gusto mong manalo?
-Kaya nandito ako. -Sige.
Gameplay, tara na.
At posisyon ang mahalaga, sa larong 'to.
Kampo Charlie,
ay, pare, malakas na team 'yon.
Kawawa si Joel. Di ako naaawa kay Dawn.
-Sige, gumawa na tayo ng kama mo. -Paul,
ano'ng problema, pare?
Oo, lumipat ako.
-Puro ka pagmamalinis. -Oo.
Sobrang dismayado ako.
Di ko akalaing magkakaganito.
Lalo na n'ong nawala si Jordan.
-Traydor. Kinuha mo ang gamit namin. -Di. Akin 'to.
-Di sa 'yo 'yang reel. -Akin 'yan. May tatlo.
Ka-team ako d'on. Dito 'to.
-Di iyo. -Delta 'yan.
-Di 'to babalik. -Sleeping bag din.
Ito mismo ang dahilan.
Sa dalawang tao, naisip ko, pag wala gaanong pagkain,
malamang na sobrang tindi ng away.
At kawawa sila d'on.
N'ong bumagsak ang team sa pag-alis ni Jordan,
alam kong aalis na ako.
Sabihin mong naglalaro ka sa paraang ipagmamalaki ng papa mo.
At ng mga anak mo.
Ng mga anak, oo. Sa dulo, kanila lang 'to.
Dapat kong alagaan ang akin.
At di 'yong team ang tinutukoy ko. Ibig kong sabihin, 'yong akin sa bahay.
Kaya kahit mabigat sa loob ko, gagawin ko ang dapat.
Di ko akalaing gaganituhin ako. Sampal 'yon sa mukha.
Ayaw ko kung paano 'to ginawa. Naitulak ako. Dapat gumalaw ako.
Kaya parang nagulat ako.
Pero gusto kong malaman mo. May diskarte tayong pag-uusapan.
-Oo. -Dapat dumiskarte tayo.
Basura na mismo ang umalis para sa 'tin.
'Yon ang tinitiis ko araw-araw.
Kami ang bahala sa 'yo.
Sige, dalawa lang tayo, pero malakas tayo.
Malakas tayo.
Galit na galit ako sa puntong 'to.
Makikita mo gaano kadaling mag-iba ang ihip ng hangin.
Kaya, dapat pag-isipan ko ang susunod.
At pakiramdam ko malalampasan na natin 'to.
Ano'ng magagawa natin?
10:37 AM - IKA-15 ARAW HANGIN 6 MPH - KASALUKUYANG TEMP 39°
Samantala, di alam ng Team Alpha at Bravo
ang pagbabago ng miyembro ng mga kalaban sa kabila ng ilog.
Iinumin din natin ang sabaw?
Oo. May mga kabute tayong ilalagay pagkatapos nito.
Sa tingin mo ba nagkataon lang na may sumuko
sa pagsapit ng dalawang linggo?
Sa tingin ko, may umabot lang sa hangganan, sa isip, sa pisikal.
Nakakapagod dito.
-Oo. -Oo.
-Natatagalan… ang lahat. -Ang lahat ay 100 beses na mas mahirap.
-Delta yata 'yon. -'Yong sumuko?
Sigurado ako, oo.
-Na Delta 'yon? -Oo.
Kasi nakita kong bumalik ang Charlie. Tatlo at tatlo na sila.
Tiyak mababa ang moral.
-Di ba? -Tama.
-Oo. -Sa tingin ko, isa o dalawa ang susuko.
Pero may pangunahing grupo na matitira dito hanggang sa huli.
-D'on hihirap ang mga bagay. -Baka ilang buwan 'to.
Mismo.
-Oras nang mag-alis ng mga tao. -Oo.
Parang may nagbago.
Pabilisin natin ang proseso.
Malapit ang team natin na kayang magtulungan.
Oo naman.
Oras na para makisawsaw at makipaglaro.
Dapat kong tanggalin 'tong iba pa.
At 'yon lang ang iniisip ko lagi.
Sigurado kaming di magkakasundo ang Delta at Charlie,
kaya kung aalis sila sa mga grupo nila,
at di sila kukunin ng Alpha at Bravo, aalis na lang sila.
Oo.
Dapat kausapin ang Bravo.
Oo.
-Dapat natin silang kausapin ngayon. -Kung 100% nating mapapasakay ang Bravo…
'Yon ang balak ko, ang pabagsakin ang hilaga nitong isla. Lahat sila.
Talunin lang natin sila.
Ayos 'yan.
Tara. Makakabuo tayo ng malakas na alyansa sa Bravo.
Tara na.
Simulan na ang laro.
Pa-kanluran ang Alpha para makipagtulungan sa Bravo, at magkaisa sa timog.
Ika-15 araw, pare.
Ika-15 araw.
Dinala mo ang malaking lata?
Oo, dala ko 'yon. Huli na 'yon.
Nararamdaman ko na talagang kumakain ang iba ng higit pa
sa tahong, pare. Tayo lang ang nangongolekta.
Baka nakahuli sila ng usa.
Patuloy na nabubuhay ang Bravo Team bilang isang pares,
pero iniisip nilang mababago ng mga alyansa sa mga kalaban ang lahat.
Dalawa lang tayo.
Kakaunti lang ang kinakain natin. Buhay lang tayo.
Pinakamainam na ipagpatuloy lang natin 'yong ganito.
Pero kailangan natin ng mas maraming pagkain at protina.
Nakakainis.
Tapos na.
May parating na ibang team.
Tingnan mo. Parating ang buong team.
Baka may pagkain sila. Baka nakakuha ng usa.
Malinaw na gusto nilang makipagkasundo sa atin.
Oobserbahan ko ang lahat tungkol sa kanila ngayon.
Makikita natin kung mapagkakatiwalaan ba sila.
Ilalagay ko 'yong mga boya sa bag. Bilisan natin.
Kung daragdag tayo sa team,
masisira lang ang lahat ng ginagawa natin sa buong panahon.
Di puwedeng matrabaho 'yong diskarte natin.
Parang magtanim lang ng maliit na buto, di malaki.
Makipagkasundo na lang tayo. Di natin sila tatanggapin, di ba?
Tingnan natin.
Malay mo, baka nakikipag-uusap sila sa Charlie.
Parating na ang team, pare. Ay, bilis. Ipasok mo ang mga 'to dito.
Parating na sila?
Alamin natin ang alam nila, kung may alam sila at may plano sila.
-Magbabasa ako ng mukha. -Brian, kitain natin sila sa baybayin.
Kumusta kayo?
-Naglalakad sa umaga. -Kumusta kayo?
-Nandito kami sa kapitbahay. -Kapitbahay.
May nahuli ba kayo kahapon?
-Wala. Babalik ako d'on, baka bukas. -Sabi ko, "Sana may mahuli siya."
Ibig kong sabihin, maayos at kumakain kami.
-Tiningnan n'yo ba ang bitag n'yo ngayon? -Hindi.
Di ko alam, baka mamaya.
Boys,
sinusubukan naming magdesisyon
kung oras na para diskartehan ang gameplay.
Baka puwedeng magtulungan tayong lima para…
Para makapagpasuko tayo ng mga tao.
Maghintay pa rin ang diskarte n'yo. Tama?
Medyo, oo.
-Medyo, oo. Medyo. -Sige.
-Ayaw kong hintayin sila. -Alam ko, pero…
Kung mauuna silang gawan kayo ng mali, tapos na kayo.
Totoo 'yan.
Ano ang…? Sige, ano'ng diskarte? Dahil…
Kung mapapapunta natin ang ilan dito, di natin sila tatanggapin.
Oo.
Kukuha kayo ng isa o dalawang taong dismayado d'on,
na alam na may kahoy na cabin kayo…
Hangga't nagkakasundo tayo
na pag napapunta na natin sila dito, di natin sila tatanggapin.
Di sila makakabalik, kailangan nilang sumuko.
Puputok ang flare, bawas ng isa sa laro.
-Subukang magpapunta ng isa dito? -Subukan silang akitin dito.
Pag narito na siya, sasabihin nating, "Yari ka."
-"Bye." -Oo. Oo.
-Wow. -Gusto mo bang manalo sa larong 'to o di?
Buong buhay ko, malakas ang moralidad ko.
Ako rin, Brian.
At nahihirapan ako diyan.
Lumaki ako kung saan, kung wala kang dangal o integridad,
wala kang kahit ano.
Pero alam ko rin na nasa kabilang panig nito ang bukas ko.
Di na lang 'to pagtalo sa mga elemento dahil dalawang linggo na.
Ipinakita ng mga nanditong kaya nila ang mga elemento.
Kaya ngayon, tatalunin na ang iba pang team
para manalo
dahil isa lang 'yon.
Itago mo ang integridad mo hanggang sa makauwi tayo.
'Yon lang ang akin.
Brian, naiintindihan ko kung saan ka nahihirapan, sa integridad,
at naiintindihan kita d'on.
Pero ganito kasi.
Tingnan mo ako. Di masamang maglaro nang marumi.
Noon ko pa ayaw sa kumpetisyon,
dahil sa karanasan ko, sumasama ang mga tao dahil dito.
'Yong mga ideyang lumalabas, ayaw ko sa mga 'yon,
at malinaw, ayaw ni Brian sa mga 'yon.
Puwedeng pumunta ka d'on at sunugin mo ang buong kampo nila,
at walang sinasabing bawal 'yon.
Alam mo, 'yong mang-iiwan ka lang ng tao
pagkatapos ng dalawang linggong matinding paghihirap nila,
at 'yong traydurin mo sila,
sa tingin ko, nakakadiri 'yong gawin sa ibang tao.
Alam nating lahat ang nangyayari. Pero sino'ng unang kakalabit ng gatilyo?
Marami tayong dapat pag-isipan at pag-usapan.
Oo.
Kukunin ko ang bag ko.
Babalik na ako. Kailangan kong palitan 'yong bitag.
Oo.
Sa paglubog ng araw ng Alaska sa panibagong malamig na gabi,
5:25 PM - IKA-15 GABI HANGIN 9 MPH - MAGDAMAG NA TEMP 32°
tinapos ng Bravo ang ilang huling pagpapatibay sa silungan nila.
Sige, handa na?
Pinag-isipan din nila ang diskarteng sinabi sa kanila.
Kapaki-pakinabang sa 'ting maging kaibigan natin sila,
pero dapat malapit ang kaibigan, at lalo ang kaaway.
Oo, pero kung kailangan mong pumunta sa ibang team,
baka itatapon ka nila sa unang araw.
Hindi nila tayo nakikita bilang tao.
Kinakain sila ng kasakiman. Sakit 'yon.
Puro kalokohan 'yon.
Kung nandito tayo nang anim na linggo,
kailangan nating kumalma at huminga.
Hindi. Kailangan nating mas dumiskarte.
Sa kabila ng ilog, masaya ang Charlie sa lakas at dami nila.
Pamilya tayo dito, at kasama ka na ngayon.
-May kundisyon sa grupong 'to. -Sige.
Puro pagkain ang usapan natin. Ha?
Pero mga paboritong burger. Ano'ng mga sahog mo?
Gusto ko 'yong sosyal na grilled cheese.
May keso 'yon. May American cheese.
May Virginia ham.
May bacon. Meron lahat n'on.
Ayos!
May apat na iba't ibang keso, at tustado ang ibabaw.
Oo. Diyos ko!
Bagay sa Kool-Aid at isaw.
Pumayat tayo. Pumayat ang mukha ni Seth.
Maganda pa rin. Sa tingin ko, maganda ka.
Sa silangan, nabawasan ang pagiging positibo ng Delta.
Joel at Dawn, tayo na lang ang natitira sa Delta.
Bigla kaming iniwan ni Paul at duwag siyang naglaho sa kakahuyan
-nang sikreto, at sumali siya sa Charlie. -Loko siya.
Nakita niya ang tsansa at umalis siya.
Kalokohan. Kalokohang umalis nang gan'on.
-Paraan 'yon ng duwag. -Kaduwagan 'yon.
At sinabi ko sa kanya, sa 'yo at kay Jordan,
na sa team na 'to ako nakatalaga.
Ako rin.
Handa akong gawin ang lahat ng kailangan. Di ako…
-At 100% ka d'on. -Magkasama tayo dito bilang team.
Matalino ka at ako dahil nanatili tayo.
Kaya, kung kailangan, mabubuhay tayong dalawa.
Samantala, tinanggap ng Alpha Team ang mas madilim na ideolohiya
sa diskarte nila sa laro.
Sana sa mga susunod na araw, aalis na ang isa sa Delta.
Oo.
Pupunta daw siya sa kabilang banda at magnanakaw siya ng mga sleeping bag.
-Pupunta ka d'on? -Hindi, naisip ko lang 'yon.
Ay. Gusto ko 'yon, delikado nga lang.
Dapat iba tayo mag-isip, di ba?
Dahil kalunos-lunos pag nawala sa tolda nila ang tatlong sleeping bag.
-Oo. -Oo.
Kung magagawa mo 'yan at di ka makikita…
-Diyos ko! -Alam kong kaya ko.
Sa isa mo lang gawin 'yon.
Sa pinakamahina.
-Kailangan ko ng maraming oras. -'Wag kang magmadali, tiyaga lang.
Gan'on ako mangaso.
Ay, mangangaso ka.
Team Alpha.
Team Alpha, baby.
9:08 AM - IKA-16 NA ARAW MAULAP - KASALUKUYANG TEMP 33°
Sana gumana 'to.
Dapat.
-Magsisimula 'to ng giyera. -Baka.
Napagdesisyunang kailangang magsikap ng Team Alpha sa laro.
Lalo na n'ong nakita namin 'yong flare.
Kaya, ito ang tamang oras para pumasok
at atakihin ang Delta, at nakawin ang tatlong sleeping bag nila.
Ito ang gagawin ko.
Ilalayo ko 'to mula dito sa abot ng makakaya ko.
-Di natin alam na di nila tayo pinapanood. -Hindi. Wala silang dahilan.
Kailangan nating isipin ang lahat.
Trabaho na ulit.
Ayaw ko ng tsansang makita tayo.
Kung makakatulong akong mas mapabilis 'to…
Hindi. Gumagawa lang ako ng ghillie suit.
Kapag nasa gubat at pumupuslit ka,
pinakamahirap ang matuto na i-camouflage ang sarili mo.
Kaya gumawa ako ng pansamantalang ghillie suit.
Bubunot ka ng fern, ilang lumot, spruce tree,
at idadagdag mo lang 'yon sa lambat.
Ginagamit 'to ng maraming espesyal na puwersa, militar.
Di mo alam na nariyan sila. Dalawa, tatlong talampakan sila sa 'yo.
Nagsasayang na naman ng oras ang perfectionist.
Kailangan nating ilagay na 'to sa tubig.
-Bilis. -'Wag 'tong madaliin.
-Ano'ng gagawin natin? -Alam ko 'to.
Misyon kong pumunta d'on.
-Natatagalan sa perpeksyonismo. -May 30 minuto bago ang mababang tide.
-Ibaba na natin 'to. -Di, maghintay.
-Kailangang gawin 'to. -Di.
Kaligtasan ko 'to ngayon,
at ako ang masusunod sa pag-alis ko, di ikaw.
Gagawin na…
Hindi, dahil kung ako, nand'on na ako.
-Gagawin ko 'to para sa team… -Mismo.
-Misyon ko 'to. -Hindi mo 'to misyon.
Ako ang pupunta d'on, hindi ikaw.
Sa kabilang panig ng laro,
patuloy lang sa pagtatrabaho ang Delta Team,
-di nila alam na pinupuntirya sila. -Kailangan ko ng pahinga sa pagpapa-apoy.
-Oo. -Mangolekta tayo.
Gusto mong pumunta sa gubat sa silangan?
-Oo. -Sige, tara.
Ang paglayo sa kampo nila…
-May pagkasin siguro dito… -Dapat meron.
…ay nagbubukas ng pagkakataon para sa Alpha Team na umatake.
-Gusto kong magtagumpay ang misyon. -Bakit di pa 'yon handang umalis?
Di ko kailangang masunod ka. Sinusubukan mong masunod.
'Wag tayong lumihis. Gagawin pa rin natin 'yong misyon sa pag-atake ngayon.
-Anuman ang mangyari. -Oo, sang-ayon ako diyan.
Di ko hahayaang mailigaw tayo nito sa anuman.
Nakakainis.
Pero sa ngayon, papasukin namin ang Kampo ng Delta.
'Yon lang ang pinagtutuunan ng pansin naming tatlo.
Walang tao sa labas.
Ito ba…?
Nakikita mo ba…?
Siguradong si Dawn. Ayon siya.
Tingnan natin ang nandito. Mamulot tayo ng panggatong.
Sang-ayon ako.
Sige, malinaw na.
Gagana 'to, Justin.
Oo, dahil dapat.
Sana hindi siya tumitingin dito.
-Mas malayo pa tayo sa inaakala ko. -Oo.
-Lumayo pa ba tayo? -Payag ako kung gusto mo.
-Sige. -Low-bush cranberries kung gusto mo.
Oo, ang dami ng mga 'to.
Tapos na ang pamumunga, kaya mas matamis na ang mga 'to.
Kapag wala sa kampo ang mga tao, walang tao at nagbabantay.
Bakit pa?
Di mo iniisip na may papasok sa kampo mo
at kukunin ang sa 'yo.
Napansin ni Javier, mula sa Kampo ng Bravo,
ang pagtawid ni Justin sa ilog.
Tingnan natin ang nangyayari.
Perpekto.
Oo.
May Alpha tayo sa kabila,
at walang nakakaalam.
Misyon ng pag-atake, simulan na.
Ay, pare.
Mga malademonyo at kabruhaang bagay.
Ang plano ay pasukin ang Kampo ng Delta,
at kolektahin ang mga bagay na pinakakailangan nila.
Malamig dito sa gabi, at idagdag pa ang ulan…
Kung walang sleeping bag, iisipin mong sumuko na.
-Tatlong oras bago mag-iba ang tide. -May kaunting sikat ng araw.
Oo.
Mga buwisit na anino.
Aakyat ako sa kampo nila, babalik ako gamit ang dinaanan ko.
Saka na ulit maglibot. Marami tayong nakuha.
Oo, seryoso 'to. Pagod na si tandang Joel ngayon.
Lintik.
Naku.
Sa pagbalik, baka marami pang makita.
Baka.
'Yong mga sleeping bag?
May nagnakaw ba ng mga 'yon?
Magkakagulo na.
Ngayon lang ulit ako sobrang galit.
Di mo lang 'yon tulugan dito, kaligtasan mo 'yon.
-Gan'on ka mabubuhay. -Handa akong paputukin na ang flare.
Handa akong isaksak sa baga nila ang flare ko!
'Yong sleeping bag namin, ay paraan at gamit para mabuhay.
Kapag nanginginig ka buong magdamag at di ka natutulog,
di mo maisip ang hirap n'on sa katawan mo.
Bakit napakawalang hiya mo?!
-Ano? -Ano'ng sinabi niya?
-Ano? -Kapag tapos na ako dito…
Bakit ang bilis niya?
Ang bilis ng lakad niya. Bakit galit na galit siya?
Ilang talampakan kami ni Seth sa kampo, at nakarinig kami ng sumisigaw, nagmumura.
Sabi namin, si Dawn.
-Maruming tarantado ka! -Ano'ng sinasabi mo?
Nagnakaw ang lahat sa kampo namin!
-Wala kaming ginawa d'on. -Wala na ang sleeping bags, lahat!
Di kami pumunta d'on!
-Di ko guguluhin ang kampo n'yo. -Ano'ng nangyayari? Ano?
Di namin gagawin 'yon. Sa ngalan ng Diyos.
Di kami umalis dito mula n'ong nanguha ng tahong.
-Wala kaming hinawakan. -Naiintindihan ko siya.
Ninakaw namin ang isa sa mga ka-team nila.
Kung suot namin ang sapatos, sila ang ituturo ko.
Hindi pa kami napapar'on, pare.
-Naiinis ako! -Naiintindihan ko.
Naiintindihan ko ang galit mo, sasabihin ko sa 'yo.
Walang makakapunta dito.
-Ano'ng nawawala? -Ang sleeping bags…
-Gusto mong tingnan? -Gusto ko.
-Naniniwala ako. Naniniguro lang. -Oo, sige, pare. Pasok ka.
-Di namin gagawin 'yon. -Oo.
May Darwinism na aspeto ang larong 'to.
Napag-usapan 'to ng kada kampo,
atakihin ang iba pang kampo.
Di kami magnanakaw sa inyo. Maayos kami.
Pero kung mangunguha ka ng sleeping bag ng isa dito,
lalo kung matutulog kang wala n'on, magkaka-hypothermia ka. Baka mamatay ka.
May nambabalahura sa inyo at hindi kami 'yon. Pangako.
Di mo na mababawi ang gulo ngayon.
-Ingatan n'yo ang gamit n'yo. -Oo, tiyak.
Posible na ang lahat, kapag naiputok na ang una.
Wala ng tiwala sa magkabilang panig ng ilog.
-Ipapasok ko na 'to sa loob ngayon. -Nick, bantayan mo ang lahat.
-Sino'ng may balsang makakatawid sa ilog? -Di ko alam. Baka ang Alpha.
Kung galing 'yon sa kabilang panig,
baka nasa panig na 'to pa sila.
Oo, hintayin na lang natin sila.
May mga bakas ng takbong papunta dito.
Oo.
Medyo malalim ang 'tong yabag.
-Nakahanap ng isa. -Di ko sila makita dahil sa puno.
Dito ako dadaan, mas madali.
-Susundan ko ang dito. -Sige.
Lumabas ka na, lumabas ka na, kung nasaan ka man.
Malapit siya.
Titingnan ko ang linya ng puno pabalik.
Diyos ko. Muntik na 'yon.
Dito ka muna.
Nahanap ko ang balsa!
Ano'ng nangyayari dito?
Buwisit.
May hanggang sampu ka
para lumabas at iwan ang mga gamit namin,
-o papasabugin namin ang loob mo! -Buwisit.
Isa!
Dalawa!
Tatlo!
Apat!
Lima!
Sa kabila ng ilog, pinapanood ng Bravo ang gulong dulot ng kaalyansang Alpha.
-Nagnakaw siya kina Joel at Dawn. -Walo!
Yari na. Parang Lord of the Flies dito.
Siyam!
Paalam, balsa!
Lintik.
Ah, nakakatuwa 'yon.
Bye-bye, kaibigan.
Minamaliit kami ni Dawn sa bawat bahagi ng larong 'to.
May tao sa kampong 'to na nakakita d'on.
-Tingnan natin ang mga trail cam. -Magandang ideya.
Malamang sumabog na ang loob ng balsa ko.
Di tayo makakadaan hanggang mag-low tide sa gabi.
Seryoso kang wala kang alam?
-Siyempre, wala nga. -Panoorin mo ang mga 'to.
-Ipine-play na ba nito? -Oo, nagpe-play na 'to.
Kinuha ng Delta ang kagamitan ng produksyon
sa desperadong paghahanap ng mga sagot.
Baka ang GoPro. Pakitingnan 'yon.
-Oo. -Kami na lang ni Dawn.
Galing kami sa malamang ang pinakamalakas na team,
ang natitirang team ng apat, ang orihinal na team ng apat,
papunta sa tagilid na Dawn at ako.
-Heto. -'Yan ang kumuha ng gamit natin?
Oo. Lalaki 'to.
Alpha Team 'yan.
Sa tingin ko rin.
Alam ni Justin na hatol ng kamatayan ang isang gabing walang silungan o apoy.
Akala nila maaalis tayo. Di ako aalis.
Uupo ako dito at magpapalamig, kung kailangan.
Ang mahirap, saan siya nagpunta mula dito?
Buwisit!
Pinasabog ang lahat.
Lintik.
Paano ako tatawid ngayon? Lintik.
Maabutan ko ang tide sa tamang oras para makabalik.
Ah, pare, hindi ko ginustong gawin 'to.
Napagtanto kong kailangan kong lumangoy.
Nagdesisyon akong hubarin ang lahat maliban sa boxer shorts
at suungin 'yon.
Babalik siyang dala 'yong sleeping bags?
Ay, lintik, pare.
Ay, grabe.
Ang lamig niyan.
Sa ganitong temperatura, magkaka-hypothermia sa ilang minuto.
Dama kong dumadaloy ang dugo sa mga ugat ko
sa 36- o 37-degree na temperaturang tubig na 'yon.
Wala na silang gagawing maganda sa mga susunod na araw?
Nanakawin ang gamit namin?
Oo, Delta,
masisira n'yo ang balsa namin, pero di n'yo matitinag ang loob namin!
Masasama sila.
Sobrang sasama nila.
Naku.
Baliw ka.
Wala tayong alyansa.
Numero uno kami.
Mananaig kami sa inyo at sa lahat ng nasa islang 'to.
Heto… ang sa inyo.
Buwisit, pasensya na, Joel.
May bag ako, ito, ito. Ipapatong natin ang tolda sa itaas.
-Tulog ang isa, bantay sa apoy ang isa. -Oo.
Bakit mo naman ginawa 'to?
Ito ay… Lumapit ka.
Kumusta?
Mabuti. Tagumpay ang misyon. 'Yon ay…
Sapat ba ang kaguluhang idinulot mo ngayon
para mambuwag at magpasuko ng tao?
Oo.
Binuksan ang Pandora's Box. Nasaktan ang inosente.
Kung nagpaplano tayo para sa masamang gabi,
may araw pa para magawa natin 'to nang mabuti ayon sa kaya.
Oo.
Basa at malamig ang lahat.
Grabe, kinuha 'yong sleeping bags.
-Mga sira. -Mandaraya.
-Ang lala n'on. -Oo.
Kahapon ang pinakamalamig na gabi.
At alam ko kung gaano kalamig ngayong gabi.
Wala silang sleeping bag. Walang sleeping bag ang Delta.
-Ayaw kong harapin ang gabing ito. -Dapat harapin natin.
HUSTISYA PARA KAY JUSTIN
Wala na tayong pagpipilian.
Tagapagsalin ng Subtitle: April Jean Abendan