13.15 – 13. DZIEŃ WIATR 24 KM/H – 4°C
Pod koniec drugiego tygodnia
zszokowana drużyna Delta potrzebuje pomocy lekarskiej.
Mężczyzna. Nieprzytomny.
Dasz radę.
Dasz radę. Zemdlał.
Zemdlał.
Martwimy się o Jordana. To okropne.
Straszne uczucie. Lęk, niepokój, niepewność.
Co się stało?
Stanął za mną i upadł na twarz.
Przerażające.
Nie wiedział, gdzie jest, jak się tam znalazł i co się stało.
Źle z nim.
Powoli.
Jordan z drużyny Delta zostaje ewakuowany na łódź medyczną.
Jego stan będzie monitorowany.
Ponieważ nie wystrzelił racy,
będzie mógł wznowić udział w programie, jeśli jego stan się poprawi.
W międzyczasie gra musi trwać.
12 SAMOTNYCH WILKÓW
AMBER – OBÓZ ALPHA
JILL – OBÓZ ALPHA
JUSTIN – OBÓZ ALPHA
LEE – OBÓZ ALPHA – ODPADŁ
TWORZY WŁASNE ZASADY
BRIAN – OBÓZ BRAVO
COREY – OBÓZ BRAVO – ODPADŁ
JAVIER – OBÓZ BRAVO
TIM – OBÓZ BRAVO – ODPADŁ
OSTATECZNA WALKA O PRZETRWANIE
ANDREA – OBÓZ CHARLIE – ODPADŁA
ANGIE – OBÓZ CHARLIE
NICK – OBÓZ CHARLIE
SETH – OBÓZ CHARLIE
TYLKO JEDNA DRUŻYNA MOŻE WYGRAĆ
DAWN – OBÓZ DELTA
JOEL – OBÓZ DELTA
JORDAN – OBÓZ DELTA
PAUL – OBÓZ DELTA
OUTLAST: RAZEM PO WYGRANĄ
Zamierzam grać i wygrać.
Myślicie, że Jordan wróci?
Nie wiem.
Tak czy inaczej, musimy zacząć kombinować,
skąd brać pożywienie.
Musimy słuchać organizmu.
Potrzebujemy białka w dużych ilościach.
Jeśli nałapiemy krabów, wszystko się zmieni.
Trzeba pogadać z Charlie. Co wy na to?
Mogę im cały dzień rąbać drewno za pułapkę.
Mam w głowie natłok myśli.
Niedługo wrócę.
Nie wiem, co z Jordanem.
To mój kumpel. Chcę, by tu był.
Myślę o tym, co zrobię, jeśli odejdzie.
Zupełnie zmieniłem podejście.
Halo?
- Kto tam? - Mogę?
Śmiało, złotko.
Witaj w Niedźwiedzim Kle.
Nie byłem jeszcze w obozie Charlie.
Chcę popracować nad naszą relacją.
Jeszcze nie skończyliśmy. Musimy pokryć dach gałęziami.
Kawał dobrej roboty.
Trzeba działać. I ja zamierzam działać.
- Przybyłem z dwóch powodów. - Jasne.
Chciałbym pogadać o pułapce na kraby.
Mamy trzy pułapki.
Jedna wystarczy w zupełności.
Mamy z kolei kiepską tratwę,
zresztą widzieliście.
Wy macie piękną tratwę z flagą.
Możecie dla nas opróżniać pułapki.
Oddamy wam jedną trzecią połowu.
- Uczciwie. - Graba.
- Dzięki. - Możemy tak zrobić.
- Weź jedną od razu i rób, co trzeba. - Ekstra.
Masz sznurek? Oto boja.
Jeszcze jedna sprawa.
Jasne.
Ale to tajne przez poufne.
Powiedzieliście kiedyś, że chcecie jednego z nas.
Powiedzcie mi, o kogo chodzi.
Może za kilka dni coś wyjdzie.
Macie miejsce, podobacie mi się.
Mogę harować jak wół.
Polować w miarę możliwości.
Przemyślcie to. Jak nie, to w porządku.
Tak tylko mówię,
że za parę dni coś może się zmienić.
Jasne.
- Prześpijcie się z tym. - Pomyślimy.
Dzięki za wizytę i rozmowę.
- Gest dobrej woli. - Tak.
Tu nie da się wygrać fair.
Nie i już.
- Do zobaczenia. - Pewnie.
- Trzymajcie się. - Miłego.
Jeśli Jordan odejdzie, poszukam najsilniejszej drużyny,
jeśli to da mi największą szansę na wygraną.
Na sto procent.
Od początku mówiłem, że to prawdziwy facet. Zrobi wszystko.
Ważne jest to,
że podzielimy silny zespół.
- Tak. - Są dobrzy i lubią rywalizację.
Rozsypią się. Będą mieli masę pracy, gdy stracą źródło pożywienia.
Dobrego myśliwego.
Tak. To ich pogrąży.
Nie chcę się zbyt spieszyć.
To mocny kandydat.
- Tak. - Ale nie chcę działać pochopnie.
Oczywiście.
8.17 – 14. DZIEŃ POGODNIE – 8°C
Nad obozem Delty unosi się helikopter.
To helikopter.
Zrzuca paczkę tylko dla nich.
Jest gdzieś tutaj.
Widzicie ją?
- Tak. - Mam.
Tam jest.
Paczka leży już na ziemi.
Joel ją zauważył.
To była mała czarna skrzyneczka.
Niech to będzie whiskey.
O rany.
- Niech czyta. - Dawn, czytaj.
„Do dzielnych dusz pozostałych na wyspie.
Nasz wspólny czas dobiegł końca, nie wrócę”.
No nie.
Chodź.
Wiem.
Już dobrze. Chodźcie.
To był trudny list.
Ważny element naszego zespołu nie wróci.
„To zmagania drużynowe,
ale drużyny składają się z osób.
Paul, nie daj się.
Pomyśl o dzieciach, o tym, co da ci wygrana.
Shonda zbuduje dom.
Joel, bardzo się do siebie zbliżyliśmy.
Niech twoje pieśni doprowadzą cię do mety.
Wytrzymaj.
Już zawsze będziesz inspirować swoje dzieci.
Dawn, twoje wysiłki na rzecz zapewnienia zapasu drewna
zostały zauważone.
Zbuduj mężowi warsztat.
Żegnajcie. Jordan”.
Cóż.
Ciężko było.
Gdy się dowiedzieliśmy, że nasz kumpel nie wróci,
poczuliśmy rodzinną więź
jak w pierwszych dniach.
Wspieraliśmy się.
Musimy odłożyć na bok spory.
Musimy wygrać dla Jordana.
Zgadzam się.
Odejście Jordana to dla mnie niepowetowana strata.
Nie mogę za niego strzelić.
Ja to zrobię.
Zobowiązałem się wobec czworga, zostało troje.
Wszystko się zmieniło.
I zostało nas troje.
OBÓZ DELTA JORDAN – ODPADŁ
- Co? - To raca.
Że co?!
Ożeż.
Ktoś odpadł.
Liczyłem na to,
potrzebowałem tego, ale trochę mi ich szkoda.
Alpha i Bravo świętują, bo są o krok bliżej celu,
czyli miliona dolarów.
Ekipa Delty, czyli Joel i Dawn,
wraca na noc do obozu.
Macie pułapki?
Nie.
Nie ma.
- Nie ma? - No.
Śpiwór Paula zniknął.
Właśnie zauważyłem.
Co?
Pewnie nas zostawił.
Paul wyszedł po angielsku.
Trzeba być tchórzem, żeby tak zabrać rzeczy.
I tak zwiać.
Nie potrafił spojrzeć nam w oczy.
Zachował się jak zdrajca.
Poszedł do Charlie.
Tak, do Charlie.
- Chodźmy do niego. - Tak. Walić to.
Halo!
Co tam, P?
Co słychać?
Ekipa, mamy gościa.
Oby nie tylko gościa.
Jordan odszedł.
Co się stało?
Wczoraj zemdlał. Zaharował się.
Co za tchórz.
Walić go, nie jest nam potrzebny.
Fajnie, że przyszedłeś.
Chcieliśmy cię przejąć i trochę się martwiliśmy.
- Tak, dzień pierwszy. - Dziękuję.
Zwinął nam pułapkę.
Zabrał ją ze sobą.
Czekaj, masz pułapkę?
- Tak. - Chodź tu.
Witaj w Niedźwiedzim Kle, wielkoludzie.
Niedźwiedzi Kieł.
Dziękuję.
Dzięki tobie
jesteśmy najsilniejszą drużyną.
Co za okropny, podły dupek.
Cholerny zdradziecki draniu!
OBÓZ ALPHA
Krzyczą po drugiej stronie.
- Tak. - To chyba Delta.
A my czekamy, aż wróci z krabami.
Tak. Okłamał mnie.
Pieprzony zdrajca.
Jestem na granicy. Zaraz zmienię się we wściekłą sukę.
Jak można odwalić takie coś?
Ciężko będzie mi go nie udusić.
Pieprzyć go. A tak gadał, że chce grać czysto,
żeby dzieci były z niego dumne.
To tyle, jeśli chodzi o uczciwość.
Tak.
Koniec końców to gra, w której trzeba myśleć o sobie.
Spodziewałem się. Nie jest to idealne rozwiązanie.
Ale podjąłeś najlepszą decyzję.
Jest, jak jest.
- Nie żałuj. - Co ty.
- Słusznie. - Chcesz wygrać?
- Po to tu jestem. - Super.
Gramy dalej.
W tej grze liczy się pozycja.
Obóz Charlie.
Rany, świetna drużyna.
Szkoda mi Joela. Jej nie.
Ogarnijmy ci posłanie.
Paul,
o co chodzi?
Zmieniłem ekipę.
- Taki byłeś uczciwy. - No.
Jestem rozczarowany.
Nie spodziewałem się tego.
Zwłaszcza po utracie Jordana.
- Jesteś zdrajcą, wziąłeś nasze rzeczy. - Tylko swoje.
- Pułapka nie jest twoja. - Moja. Są trzy.
Byłem w drużynie. Jest moja.
- Nie jest. - Jest Delty.
- Nie oddam jej. - Twój śpiwór też.
A to właśnie powód.
Dwie osoby, które mają mało jedzenia.
TRENER ZAPASÓW – FLORYDA
Niewyobrażalny wysiłek.
Mają ciężko.
Gdy drużyna się rozpadła,
to był koniec.
Powiedz, że twój ojciec byłby z ciebie dumny.
I twoje dzieci.
Tak. Robię to tylko dla dzieci.
Muszę zadbać o swoich.
Nie o drużynę.
O rodzinę.
Jak źle bym się nie czuł, muszę robić swoje.
Nie spodziewałem się takiego traktowania. To policzek.
Nie postąpiłem najlepiej.
Zostałem zmuszony.
Dlatego jestem zaskoczony.
- Tak. - Pamiętaj.
Musimy omówić strategię.
- Tak. - Wymyślimy coś.
Śmieci same się wyniosły.
Codziennie tak było.
Jesteśmy z tobą.
OBÓZ DELTA
Jest nas dwoje, ale jesteśmy mocni.
Jesteśmy.
Jestem wściekły.
Zobaczyliśmy, jak szybko sprawy mogą się posypać.
Muszę pomyśleć, co będzie dalej.
Czuję, że jakoś przetrwamy.
Co teraz?
Drużyny Alpha i Bravo nie wiedzą
o niedawnej zmianie składu rywali po drugiej stronie rzeki.
Pijemy bulion?
Tak. Potem dodamy grzyby.
To przypadek, że ktoś zrezygnował po dwóch tygodniach?
Ktoś osiągnął punkt krytyczny,
psychicznie i fizycznie.
Tu można się zajechać.
- Fakt. - Tak.
- Wszystko wymaga czasu. - Wszystko jest 100 razy trudniejsze.
- To chyba Delta. - Ta raca?
Na pewno.
- Delta? - Tak.
Widziałam Charlie. Teraz mają po trzy osoby.
Mają niskie morale.
- No nie? - No.
- Tak. - Jedno odpadnie. Albo dwoje.
Ale najtwardsi zostaną do końca.
- Zrobi się ostro. - To może potrwać miesiące.
Właśnie.
- Pomóżmy komuś wylecieć. - Tak.
No to się pozmienia.
Przyspieszmy ten proces.
Mamy zgrany zespół, potrafimy współpracować.
Zgadza się.
Czas zagrać w tę grę.
Muszę się pozbyć innych zawodników.
O niczym innym nie myślę.
Jesteśmy prawie pewni, że Delta i Charlie się nie dogadają.
Jeśli ktoś tam opuści drużynę,
a Alpha i Bravo go nie przyjmą, pozostanie mu rezygnacja.
Tak.
Musimy pogadać z Bravo.
Owszem.
Jeszcze dziś.
Jeśli namówimy Bravo na współpracę…
Moim celem jest usunięcie z wyspy ekip z północnego brzegu.
Pozbawimy ich łbów.
Świetnie.
Chodźmy. Stwórzmy silny sojusz z Bravo.
Chodźmy.
Gra się toczy.
Alpha rusza na zachód, do Bravo.
Chcą stworzyć sojusz południowego brzegu.
OBÓZ BRAVO
Dzień 15.
Piętnasty.
Wziąłeś dużą puszkę?
Tak, wziąłem. To ostatnia.
Zaczynam odnosić wrażenie, że inni jedzą więcej
niż tylko małże.
Tylko my je zbieramy.
Pewnie ustrzelili jelenia.
Drużyna Bravo radzi sobie we dwójkę.
Wie jednak, że sojusze wśród rywali
mogą wszystko zmienić.
Zostaliśmy we dwóch.
Jemy tyle, by przeżyć.
Najlepiej będzie się tego trzymać.
- Potrzebujemy więcej jedzenia i białka. - Do bani.
Tak jest.
Idzie kolejna drużyna.
Zobacz. Cała drużyna.
Boże, może mają jedzenie. Może jelenia.
Chcą się z nami spotkać.
Będę ich bacznie obserwować.
Zobaczymy, czy można im ufać.
Włożyłbym boje do torby. Spróbujmy iść szybciej.
Jeśli powiększymy ekipę,
zmarnujemy wszystko, co osiągnęliśmy.
Na dłuższą metę tak nie damy rady.
Wystarczy zasiać maleńkie ziarenko.
Ustalmy to. Nie przyjmiemy ich.
Zobaczymy.
Kto wie, może się dogadali z Charlie.
Idą. Szybko, włóż to tutaj.
Idą?
Sprawdźmy, czy coś wiedzą i czy mają jakieś plany.
Zwrócę uwagę na mimikę.
Spotkajmy się z nimi na plaży.
Jak leci?
- Poranny spacer. - Jak tam?
- Odwiedzamy sąsiadów. - Cześć, sąsiadko.
Złapaliście coś wczoraj?
Nie. Ale wrócę tam jutro.
Miałem nadzieję, że coś macie.
Jak coś, mamy co jeść.
Sprawdzałeś dziś pułapkę?
Nie.
Może później.
Chłopaki,
zastanawiamy się
nad konkretną strategią.
Może jakoś wspólnymi siłami,
w piątkę,
pomożemy im zrezygnować.
Nadal gracie na przeczekanie, tak?
Trochę tak.
- Trochę. - Dobra.
Ja nie będę czekać.
Wiem, ale…
Jeśli dopadną was pierwsi, to po was.
Fakt.
Na czym polega wasza strategia?
Jeśli ktoś z nich do nas przyjdzie, nie musimy go przyjmować.
Tak.
Jest tam paru malkontentów.
Wiedzą, że macie fajny domek.
Działajmy w zgodzie.
Ściągnijmy ich tu,
ale nie przyjmujmy.
Będą musieli wystrzelić racę.
Każda raca to jeden z głowy.
Mamy ich tu zwabić?
Właśnie tak.
A wtedy im powiemy, że mają przesrane.
- „Nara”. - Tak jest.
Chcesz wygrać czy nie?
Całe życie kierowałem się moralnością.
Ja też, Brian.
Nie jest mi z tym łatwo.
Nauczono mnie, że bez honoru i uczciwości
nie mamy nic.
Ale wiem też, że moja przyszłość od tego zależy.
To już nie tylko walka z żywiołami.
Za nami dwa tygodnie.
Pokazaliśmy, że żywioły nam niestraszne.
Teraz trzeba pokonać innych,
aby zwyciężyć.
Wygra tylko jedna drużyna.
Uczciwy będziesz po powrocie do domu.
I tyle.
Rozumiem twój wewnętrzny konflikt i kwestię uczciwości.
Zgadzam się z tobą.
Ale posłuchaj.
Spójrz na mnie. Nie trzeba grać czysto.
Nigdy nie lubiłem rywalizacji,
bo wyzwala w ludziach to, co najgorsze.
Te pomysły nie są w moim stylu.
Brianowi też nie pasują.
Możesz tam iść i puścić ich obóz z dymem.
Nic nie stoi na przeszkodzie.
Zostawić kogoś na pastwę losu
po dwóch tygodniach męczarni,
tak kogoś oszukać?
To obrzydliwe, tak nie wolno.
Wszyscy wiemy, co się dzieje. Kwestia tego, kto uderzy pierwszy.
Mamy dużo do przemyślenia i omówienia.
Tak.
Idę po torbę.
Zajmę się pułapką na kraby.
Dzień przeradza się w zimną noc.
17.25 – 15. NOC WIATR 14 KM/H – 0°C
Drużyna Bravo kończy wzmacniać szałas.
Gotowi?
Zastanawia się też nad proponowaną strategią.
Dobrze będzie żyć z nimi w zgodzie.
Trzymaj przyjaciół blisko, a wrogów jeszcze bliżej.
Wiem. Ale gdybyś musiał zmienić drużynę,
pierwszego dnia by się ciebie pozbyli.
Nie widzą w nas ludzi.
Kieruje nimi chciwość. To choroba.
Co za chryja.
Skoro mamy tu spędzić sześć tygodni,
musimy wyluzować.
Nie. Musimy działać strategicznie.
Na drugim brzegu Charlie cieszy się siłą i liczebnością.
OBÓZ CHARLIE
Dołączyłeś do naszej rodziny.
- Ta grupa ma jeden warunek. - Jasne.
Cały czas rozmawiamy o jedzeniu.
Najważniejsze są ulubione burgery. Z czym lubisz?
Z grillowanym serkiem.
Pysznym, amerykańskim serkiem.
Wiejską szyneczką.
Z bekonem. Pełen wypas.
Cztery różne sery, przypalony z wierzchu.
Tak. Mój Boże!
Kool-aid i flaczki.
Wszyscy schudliśmy. Seth nawet na twarzy.
I tak jest śliczny.
Na wschodzie jest drużyna Delta. Tu ciężko o optymizm.
Z Delty zostali tylko Joel i Dawn.
Paul wyszedł po angielsku
i tchórzliwie czmychnął przez las.
Dołączył do drużyny Charlie.
To szumowina.
Dostrzegł szansę i zwiał.
Co za szajs. Tak nie wolno.
- Tchórz. - Straszny tchórz.
Mówiłem jemu, tobie i Jordanowi,
że to jest moja drużyna.
Ja też.
Robiłem wszystko, co trzeba. Nie chciałem…
Dałeś z siebie wszystko.
Jesteśmy drużyną.
My nie jesteśmy głupi. Zostaniemy.
Jeśli będzie trzeba, przetrwamy we dwoje.
OBÓZ ALPHA
Drużyna Alpha postawiła w swojej strategii
na mroczną ideologię.
Mam nadzieję, że w najbliższych dniach ktoś z Delty odejdzie.
Chciał iść na drugi brzeg i ukraść im śpiwory.
- Pójdziesz tam? - To tylko taka myśl.
Podoba mi się. Tylko że to niebezpieczne.
Musimy myśleć nieszablonowo.
Utrata trzech śpiworów to katastrofa.
- Tak. - Tak.
Gdyby nikt cię nie zauważył…
- O Boże! - Wiem, że dam radę.
Zrób to jednemu.
Zrobię to najsłabszemu.
Potrzebuję sporo czasu.
Tylko się nie spiesz.
Tak poluję.
Idziesz na polowanie.
Drużyna Alpha.
9.08 – 16. DZIEŃ POCHMURNO – 0,5°C
OBÓZ ALPHA
Oby się udało.
Powinno.
- Rozpoczniemy wojnę. - Może.
Ustaliliśmy, że Alpha musi wejść do gry na poważnie.
Zwłaszcza po tamtej racy.
To idealny moment,
by zaatakować Deltę i zwinąć im śpiwory.
Oto mój cel.
Zabiorę tratwę jak najdalej.
Mogą nas obserwować.
Nie obserwują. Nie mają powodu.
Wszystko jest możliwe.
Do roboty.
Nie chcę ryzykować, że nas zobaczą.
Ale jeśli mogę ci jakoś pomóc…
Nie. Muszę przygotować kamuflaż.
Podczas skradania się po lesie
najtrudniejszy jest kamuflaż.
Zrobiłem prowizoryczny strój maskujący.
Trochę paproci, mchu, jodełek.
Wszystko mocuję do siatki.
Używają tego siły specjalne.
Nie zauważycie żołnierza, który jest metr od was.
Perfekcjonista znów traci czas.
Musimy zwodować tratwę.
- Ruchy. - Nie poganiaj.
- Co mamy zrobić? - Wiem, co robię.
To ja muszę tam iść.
- Twój perfekcjonizm nas spowalnia. - Mam 30 minut do odpływu.
- Bierzmy tratwę. - Nie, zaczekajmy.
- Musimy działać. - Nie.
Chodzi o moje bezpieczeństwo.
To moja decyzja, nie twoja.
Dlatego…
Gdyby była moja, już bym tam była.
- Dla dobra drużyny… - Właśnie.
- To moja misja. - Nie twoja.
To ja tam idę, nie ty.
OBÓZ ALPHA
Po drugiej stronie…
OBÓZ DELTA
…nieświadoma Delta robi swoje.
Nie wie, że jest celem.
Muszę odpocząć od ogniska.
- Tak. - Poszukajmy fantów.
Chcesz iść na wschód?
- Tak. - Dobra.
Wyprawa z dala od obozu…
- Na pewno coś znajdziemy. - Tak.
…to okazja dla drużyny Alpha.
Chcę, żeby się udało.
Dlaczego tratwa nie była gotowa?
Próbowałaś przejąć kontrolę. Nie rób tego.
Nie zmieniajmy tematu, wciąż czeka nas zwiad.
Tak czy siak.
To prawda.
Nie dajmy się odwieść od misji.
To frustrujące.
Ale teraz infiltrujemy Deltę.
Musimy się na tym skupić.
Nikogo nie widzę.
Czy to…
Widzisz…
To Dawn. Na pewno.
- Sprawdźmy tutaj. Nazbierajmy drewna. - Jasne.
POSZUKIWANIA
Dobra, czysto.
Uda się, Justin.
Tak, musi.
Mam nadzieję, że nie patrzy w tę stronę.
- Zeszliśmy niżej, niż sądziłam. - Tak.
- Idziemy dalej? - Mogę iść.
Rośnie tu żurawina.
Całe mnóstwo.
Pierwsze przymrozki za nami, będzie słodsza.
Nikt nie pilnuje obozu, gdy członkowie się oddalają.
No bo po co?
Nikt nie spodziewa się wtargnięcia
i kradzieży.
Javier z sąsiedniego obozu Alpha zauważył,
że Justin przeprawia się przez rzekę.
Widzę, co się dzieje.
Idealnie.
O tak.
Alpha po drugiej stronie rzeki.
I nikt o tym nie wie.
Rozpoczynamy zwiad.
O kurczę.
Dzieją się diabelskie rzeczy.
Zinfiltrujemy obóz Delta.
Zabierzemy najpotrzebniejsze rzeczy.
Noce są tu zimne. Do tego deszcz.
Bez śpiworów zaczną myśleć o rezygnacji.
Trzy godziny do przypływu.
Słonko wyszło.
Tak.
Głupie cienie.
Pójdę do ich obozu i wrócę tą samą drogą.
Wrócimy innym razem. Sporo dziś przeszliśmy.
Fakt. Padam z nóg.
Cholera.
O rety.
Może znajdziemy tam więcej.
Może.
Gdzie nasze śpiwory?
Ktoś ukradł nam śpiwory?
Zrobi się nieprzyjemnie.
Dawno nie byłam tak wściekła.
Nie chodzi tylko o śpiwory, ale o przetrwanie.
To element przetrwania.
Zaraz wystrzelę nasze race.
Wsadzę im te race!
Śpiwór to kluczowe narzędzie w survivalu.
Nieprzespana noc i dreszcze z zimna
to niewyobrażalne wyzwanie dla organizmu.
OBÓZ CHARLIE
Pieprzcie się!
- Co? - Co powiedziała?
- Co? - Jak skończę…
Dokąd tak biegnie?
Ale wściekła.
Czemu jest taka zła?
Ja i Seth byliśmy w obozie
Usłyszeliśmy krzyki i przekleństwa.
To była Dawn.
- Ty cholerny draniu! - O czym ty mówisz?
Okradliście nas!
Nic wam nie zrobiliśmy.
Nie ma śpiworów!
Nie byliśmy u was!
- Nie zadzierałbym z wami. - Co jest? Co się stało?
Nie jesteśmy tacy. Jak Boga kocham.
Nie opuściliśmy obozu, odkąd rano byliśmy po małże.
Nie kradliśmy.
Rozumiem ją.
Zwinęliśmy im zawodnika.
Gdyby to nas okradziono, też bym ich obwinił.
Nie byliśmy u was.
- Jestem wściekła! - To zrozumiałe.
Rozumiem twój gniew.
Nikogo innego tu nie ma.
- Co zabrali? - Śpiwory.
- Chcecie sprawdzić? - Chętnie.
- Wierzę, ale chcę mieć pewność. - Jasne. Wchodź.
My tacy nie jesteśmy.
Tu pojawia się aspekt darwinizmu.
Wszyscy o tym myśleli.
Każdy rozmawiał o kradzieży.
Nie okradlibyśmy was. Mamy sztamę.
Ale zabrać komuś śpiwór?
Jeśli ktoś będzie spał bez śpiwora, grozi mu hipotermia.
Może umrzeć.
Ktoś was okradł, ale nie my. Przysięgam.
Za późno, granat odbezpieczony.
- Pilnujcie rzeczy. - Jasne.
Teraz wszystkie chwyty są dozwolone.
Po obu stronach rzeki zapanował brak zaufania.
- Wszystko pochowam. - Nick, pilnuj rzeczy.
Kto ma tratwę?
Nie wiem. Może Alpha.
Jeśli to ktoś z drugiego brzegu,
może nadal tu być.
Wystarczy poczekać.
Ślady prowadzą tędy.
Tak.
Tu mam głęboki ślad.
- Znalazłem. - Nie widzę ich przez drzewo.
Pójdę tędy, będzie łatwiej.
- A ja tędy. - Dobra.
Wychodź, gdziekolwiek jesteś.
Jest blisko.
Sprawdzę drzewa w drodze powrotnej.
Boże. Niewiele brakowało.
Zostanę tu.
Znalazłam tratwę!
Co tu się odwala?
Cholera.
Liczę do dziesięciu.
Wyjdź i zostaw nasze rzeczy,
bo ci dętki poprzebijamy!
Cholera.
Jeden!
Dwa!
Trzy!
Cztery!
Pięć!
Po drugiej stronie rzeki Bravo obserwuje chaos wywołany przez Alphę.
Okradł Joela i Dawn.
Osiem!
No to kaszana.
Jak we Władcy Much.
Dziewięć!
Żegnaj, tratwo!
Cholera.
To było satysfakcjonujące.
No to pa, kolego.
Reszta od początku nas nie docenia.
Ktoś w obozie musiał to widzieć.
Sprawdźmy kamery.
Świetny pomysł.
Pewnie przebili mi dętki w tratwie.
Przeprawię się dopiero wieczorem przy odpływie.
Naprawdę nic nie wiecie?
Skądże.
Przejrzyj nagranie.
- Idzie? - Odtwarzam.
Członkowie Delty wykorzystują kamery naszego programu,
desperacko poszukując odpowiedzi.
Możesz sprawdzić GoPro?
- Tak. - Zostaliśmy sami.
Na początku miałem nas za najsilniejszą drużynę.
Jedyna czwórka w komplecie.
A jesteśmy sami i wykończeni.
- Mam. - Kradzież się nagrała?
Tak. To facet.
Drużyna Alpha.
Też tak myślę.
Justin wie, że noc bez schronienia lub ognia to wyrok śmierci.
Chcą nas wykurzyć. Nie odejdę.
Zamarznę tu, jeśli będzie trzeba.
Dokąd mógł pójść?
Szlag!
Wszystko przebite.
Cholera.
Jak mam teraz przepłynąć? Cholera.
Jeszcze mogę zdążyć na odpływ.
Nie chciałem tego robić.
Zrozumiałem, że muszę spróbować wpław.
Postanowiłem rozebrać się do bokserek
i dać nura.
Wraca z tymi śpiworami?
Ożeż w mordę.
Kuźwa.
Zamarznie.
W takiej temperaturze hipotermia to kwestia paru minut.
Czuję, jak krew krąży w moich żyłach.
Woda miała może z dwa stopnie.
Teraz będą ciągle coś knuć?
Nas też okradną?
Tak, Delta.
Możecie zniszczyć tratwę,
ale nas nie złamiecie!
Są źli.
Straszliwie źli.
O nie.
Powariowaliście.
Nie ma żadnego sojuszu.
Jesteśmy numerem jeden.
Pokonamy was i całą resztę.
Walcie się.
Przykro mi, Joel.
Mam torbę, to i to.
Przykryjemy to plandeką.
- Jedno śpi, drugie pilnuje ognia. - Jasne.
Co wyście odwalili?
Dobra. Właź.
Jak się masz?
Dobrze. Misja zakończona sukcesem.
Myślisz, że to dzisiejsze zamieszanie
skłoni kogoś do rezygnacji?
Tak.
To puszka Pandory. Ucierpią niewinni.
Skoro czeka nas ciężka noc,
wykorzystajmy te kilka godzin światła dziennego.
Tak.
Będzie mokro i zimno.
Nie wierzę, że ukradli im śpiwory.
- Gnojki. - Chamsko.
- Masakra. - Tak.
Zeszła noc była najzimniejsza.
Dziś będzie przeraźliwie zimno.
Delta nie ma śpiworów.
To będzie ciężka noc.
Nie ma wyjścia.
Nie mamy wyboru.
Napisy: Konrad Szabowicz