Alam mo ang alok. Ito ang pinakamabilis na wakas.
Ano'ng iniisip mo?
Ang totoo, may ilang matatalo pa dito.
Na gusto ka namin dito.
At mapapatibay n'yo ang team n'yo.
-Makinig ka. Pasensya. -Di nasira ang katapatan.
Nakaupo ako sa pagitan ng dalawang huling team.
May 50-50 na tsansang manalo dito.
Akala n'yo di ko alam na gusto n'yong putulin ang ulo ng ahas.
Sinusubukan n'yong alisin ang lakas nila.
Naglalaro kami.
Di ako aalis nang di nananalo dito.
Pero si Amber, karapat-dapat din siyang manalo dito.
Tapos na ang debate. Nandito ang alok.
Solido kami ni Amber.
Naiintindihan namin 'yan. Gan'on din kami dito.
Ngayon na, Jill.
-Hindi ko siya iiwan. -Hindi mo siya iiwan?
-Hindi ko siya iiwan. -Sige.
Sige, ayos lang. Magkita tayo sa huli.
Hindi ako bibigyan ng ultimatum.
-Sige. -Hindi ito negosasyon.
Magpapasya ako ayon sa patakaran n'yo.
-Hoy, ayos lang. -Oo, ayos lang.
Kapantay ako sa larong 'to.
Di n'yo ako ituturing na sunud-sunurang bruha.
-Ang sa 'kin… -Sige. Tara.
Negatibo na ang laro ngayon.
Di ko alam bakit gusto niya si Amber.
-Baka psycho siya. -Psycho talaga siya.
Napag-usapan na natin 'to.
-Handa siyang iwan si Amber. -Oo.
"Pupunta ako." Alam niyang iiwan si Amber. "Pupunta ako."
Ano'ng mahiwagang nangyari d'on?
Puro siya kasinungalingan.
Baliw, pare.
16 NA SOLONG MANLALARO
6 NA SOLONG MANLALARO
KAMPO NG ALPHA
KAMPO NG ALPHA - NATANGGAL NA
ANG GUMAGAWA NG MGA PATAKARAN NILA
KAMPO NG BRAVO - NATANGGAL NA
ANG PINAKAMATINDING LARO NG SURVIVAL
KAMPO NG CHARLIE - NATANGGAL NA
KAMPO NG CHARLIE
ISANG TEAM LANG ANG PUWEDENG
KAMPO NG DELTA - NATANGGAL NA
KAMPO NG DELTA - KAMPO NG CHARLIE
Nandito ako para maglaro at manalo.
8:15 AM - IKA-26 NA ARAW MAULAP - KASALUKUYANG TEMP 33°
Nakita ko sina Paul at Seth.
At lumapit sila at sabi nila, "Hoy, pakikuha 'yong palaso."
At may sulat.
Wow.
At ang sabi lang d'on ay
"Jill, gusto ka namin. Tapusin na natin 'to."
Malalaki, ginuhitan pa.
Tanda ng pera at bahay.
-Iniisip nilang sila pa ang pinakamalakas. -Oo.
Hangga't nandito ako, halata naman,
hindi sila mananalo, at alam nila 'yon.
Kaya sabi nila,
"Di nila kaya nang wala ka. Iwan mo sila, at tatapusin natin 'to."
At nabuwisit ako. Nang sadya.
Hindi 'yon emosyonal. Sinadya ko 'yon.
Oo.
Di ako paranoid, pero di ako madaling magtiwala.
Sabi ko, ang kapal ng mukha n'yong sabihan akong iwan ang tapat na alyansa ko.
-Oo. -Ano'ng mapapala ko d'on?
Sabi nila, "Mananalo ka."
Sabi ko, "Oo, at buo ang integridad n'yo, at traydor ako."
-Hindi. -Oo.
Di ako naniniwala kay Jill.
Ito ba ang unang beses na kinausap niya ang Charlie ukol sa pagpunta d'on?
Hindi ko alam.
Naglakad na ako.
Sumigaw sila, "Hindi, bumalik ka. Bumalik ka."
Puwedeng iba ang sabihin sa 'yo sa gagawin niya.
-Umaasa silang… -Iiwan ko lang ang barko.
-Para madaling manalo at makaalis. -Oo, parang nandaraya sila.
Di mo alam ang kahihinatnan.
Malalaman natin.
Kailangan nila ng mas maraming pagkain.
Talaga?
Tatlong malaking lalaki laban sa isang maliit na lalaki… Di literal.
Literal yata. Maliit ka, pero hindi sa matalinghaga. Ayan na.
At dalawang maliliit na babae. Di kailangan ng marami.
Hindi. Kukuha ako ng troso. Babalik ako at magtatrabaho.
Mga kailangan kong tapusin ngayon.
Ang engkwentrong ito sa Charlie
ay nagdala sa akin sa bagong reyalidad.
Kailangan kong…
gawin 'to sa mahirap na paraan.
Jill, kaninang umaga nakita kitang kausap ang Charlie.
Nag-alala ako.
Tatlong linggo na tayong may plano.
At sa tingin ko, ang sinabi ko sa 'yo ay dapat magpakita sa 'yo
na handa akong ialay ang buhay ko sa larong ito para sa 'yo.
Di ako galit, galing lang 'to sa puso ko.
Pinatunayan ko, at papatunayan ko sa 'yo.
Ako ay 100%.
'Wag mong kukuwestiyunin ang katapatan ko.
Ayos ba?
Sige. Naniniwala ako sa 'yo.
Lagi mong ipinapakita sa akin ang puso mo.
Sundin ang plano.
Sa kabila ng ilog, tinalakay ng Charlie ang desisyon ni Jill
na manatili sa Alpha.
Galit ako sa katigasan niya.
Pampalakas ng loob nila ang makita ang flare ni Angie.
Puro siya kasinungalingan.
Oo.
Gusto niya pa ng oras para makadiskarte sila.
Dito lang ako.
Plano nating dalhin si Jill dito at tapusin na 'to.
Hihintayin natin sila.
Pero parang di na 'yon mangyayari ngayon.
Kung gusto n'yo, puwede nating kausapin si Justin.
Sampal 'yon sa mukha niya,
at mas dadami ang lakas natin.
Sabihin nating dalawang linggo natin siyang kausap, at aalukin din natin siya.
Galit siya kung kukunin si Justin.
Samantala, sa kabila ng Neka,
habang naghahanap si Justin ng tuyong panggatong,
sa Kampo ng Alpha…
Wow.
…natuklasan nila Jill na ang isda…
Naku.
…ay mabilis na nauubos kaysa inaasahan.
Napansin ko ang imbak ng isda,
unti-unti 'tong lumiliit kaysa sa dapat.
Ubos na.
Di ko alam saan napunta.
Kakaiba si Justin nitong mga nakaraan.
Nakakabaliw ang gutom, di ba?
Sa tingin ko, si Justin,
kung paano siya kumilos kamakailan,
di siya ang Justin na kasama namin sa simula ng hamong 'to.
May mga pagkakataong kumukuha siya ng mas marami sa rasyon niya.
Nakadagdag 'yon sa kawalan ng tiwala sa amin at kanya.
Kagabi, kumain na kami ng hapunan.
Sabi ko, ang lahat ng isda ay mapupunta sa game bag sa labas.
-Di ko pa tapos 'yong pangungusap. -'Yong pangungusap.
Sabi niya…
At kumuha siya ng piraso at inilagay niya 'yon sa hita niya,
na parang batang sumusubok magpuslit ng kendi bago ang hapunan.
Nag-aalala lang akong nasira na nitong laro si Justin.
Parang ganito 'yon.
Oo. Sabi ko…
Ano? Ano'ng ginagawa mo, pare? Bakit?
Nakikita ka namin.
Di siya ang Justin na kasama namin sa simula.
Hatiin natin ang mga 'to.
Ikaw ang bahala sa rasyon mo.
Sa gan'ong paraan, ikaw ang bahala sa rasyon mo.
Hoy! Umalis ka na diyan!
Dahil malapit na ang taglamig, ang pagprotekta sa supply nila…
Ayon siya.
…ay kasinghalaga ng pagrarasyon.
Sinasalakay tayo ng kawan ng mga marten.
Nakikita kita.
Naglalaro ako para manalo.
Ang kulit mo.
Para umabot tayo sa dulo nito, kailangan nating protektahan ang lahat.
Hindi natamaan.
Amoy isda 'to. Kaya pala kinakain niya 'to.
Hoy! Umalis ka diyan!
Lumubog na ang araw sa ika-26 na araw ng mga manlalaro sa ilang,
na nagdadala ulit ng napakalamig na temperatura sa isla.
Sa bukang-liwayway sa Kampo ng Alpha,
nagporahe na sina Jill at Amber,
habang si Justin ang pangalawang nakaranas ng di inaasahang epekto
ng nahuling isda.
Bueno,
kailangan kong dumumi.
Kaninang umaga, naduduwal ako. Masama ang pakiramdam ko.
Kaya, humiga lang ako, at sabi ko, baka sandali lang 'to.
Ngayon, nagkakasakit ako dahil sa salmon.
Sa magkabilang dulo.
Araw-araw, mas mahirap ang bawat hamon.
Una ang hulihin 'yong malalaking coho salmon
pagkatapos magutom nang ilang araw,
napakalaking biyaya n'on. Medyo nagkasakit ako kagabi.
Dahil sa langis ng isda na 'yon, nasira ang digestive system ko.
Pero ngayon, di lang ako nagkakasakit dito,
tatamaan ka nito, lilinisin ka nito.
Pero sa kasamaang palad, tumitindi ang tensyon sa Kampo ng Alpha.
Pakiramdam ko, may mali.
Nagpoporahe ang mga babae.
Dapat sasama ako, pero tumawag ang kalikasan.
Ang mga babaeng 'to, ewan.
Maraming sikretong usapan at bulungan sa pagitan nilang dalawa.
Di ako paranoid, pero parang nag-uusap sila sa likod ko.
May insidente kami kagabi na nagbubulungan sila.
Akala nila gusto ko ang isda nila, o di sapat ang pagrarasyon.
Di ako makikisawsaw sa kanila. Ayaw ko sa gamit nila.
Pakiramdam nila di ako mapagkakatiwalaan. At di ko alam kung bakit.
Ni ayaw ko sa gamit ko.
Kung sakaling matalino siya para dumaan sa pampang para makinig sa atin,
hinaan natin ang usapan natin.
-1,300 metro sa itaas ng ilog… -Wala akong tiwala sa kanya sa pagkain.
-Wala akong tiwala. -Wala na akong tiwala sa salita niya.
Hindi ko akalaing nanakawin niya ang pagkain natin.
Sa nakaraang linggo, maraming maliit na bagay kaming nakita
na hindi mapagkakatiwalaan si Justin.
Nakakatawa man 'to pakinggan, kagabi, umutot siya.
At nagsimula kaming tumawa at sabi namin,
"Diyos ko, ang baho niyan."
At sabi niya, "Hindi ako 'yon."
May nagsasabi sa aking dapat mag-alala ako kay Justin.
Umutot siya, at imbes na akuin 'yon,
sinabi niyang sa nakaraang araw 'yon.
-"Kagabi 'yon" daw. -"Nakulob sa sleeping bag."
"Nakulob 'yon sa sleeping bag ko mula kahapon."
Di nagsisinungaling ang kutob ko. Pero kailangan ko… ang matinding patunay.
Kaya, susubukan ko siya.
Dapat walang magalaw pagbalik namin.
Malalaman ko. May patibong ako.
Naglagay si Jill kaninang umaga ng patibong.
Naglakad kami para magporahe.
Inayos niya ang bag niya kung saan niya itinago ang rasyon niya,
at ipinakita niya kung paano niya 'yon inirolyo gamit ang guwantes at kalo niya.
At para makita kung gagalawin niya ang bag niya.
Sa ngayon, maliliit na kasinungalingan lang ang mga 'yon na baka wala lang,
baka nagsasabi siya ng totoo.
Ngayong umaga, gumawa ng sadyang patibong.
Makikita natin.
Sa kabila ng Neka sa Kampo ng Charlie,
naghanda sina Seth, Paul na kumuha ng impormasyon sa Alpha
habang iniisip nila ang susunod na hakbang.
Tara na, tingnan natin kung walang mahahanap?
Magsimula tayo ng gulo. Tara na.
Kailangan ng impormasyon sa kanila.
Nagpunta kami sa punto kaninang umaga,
para lang obserbahan ang Kampo ng Alpha para mangolekta ng impormasyon.
Nasaan si Justin?
At baka, kung suwerte, may magandang tsansa
na kausapin si Justin na pumunta sa Charlie Team.
-D'on. -Oo.
Sinusubukan niyang ayusin ang balsa.
Sa Kampo ng Alpha, habang nakatingin ang Charlie,
nakita nina Jill at Amber na nagulo ang tolda at inayos na bag ni Jill.
Pakrus ang mga guwantes ko.
Sinasabi ko sa 'yo, isang milyong porsyento,
inayos ko 'yong bag.
N'ong bumalik kami, ang pagkakatiklop n'on
ay sobrang layo sa kung paano namin 'yon iniwan.
Suportahan mo ako at sabihin mong, "Nakita ko rin, Justin."
Hindi mo 'yon iiwang nakabukas nang gan'on.
Itong lalaking pinagkatiwalaan ko,
gaya ng marami sa buhay ko,
ay tinraydor ako.
-Hihintayin mo siyang pumunta dito? -Hindi.
Sinubukan ka namin at nabigo ka, pare.
-Pare. -Ano?
-Di na ba kami puwedeng umalis sa kampo? -Bakit?
Ginalaw mo ang bag ko.
-Hindi. -Oo.
Partikular ang ayos ng bag niya. Limang minuto kaming wala.
Di ko ginalaw ang gamit mo.
Naglipat ako ng mga gamit, pero di ko kinalkal ang gamit mo.
Sinungaling ka.
-Bahala ka. -Sinungaling ka.
Niloko nila akong dalawa,
inaakusahan nila ako ng mga bagay na di totoo.
Akala mo, kakalkalin ko ang gamit mo?
-Nagbibiro ka ba? -Oo. Inayos namin 'yon.
Inaakusahan mo ako ng bagay na nasa isip mo lang.
Tinitingnan mo ako na parang banta ako.
-Sinusubukan kong gawin ang lahat… -Di ka banta.
Nag-aalala kami sa rasyon at na masasabotahe mo ang laro natin.
-Kukunin ko ang pagkain mo? -Oo.
Ni ayaw kong kainin 'yong isda.
Sige, may sasabihin ako sa inyo.
Nagkaroon ako ng emergency.
Kinailangan kong dumumi, at nadumihan ko ang pantalon ko.
Nagpalit ako ng salawal. Nakasampay d'on.
-Doon, tingnan mo. -Sige.
Dahil naaksidente ako. Suot ko ang salawal ni Lee.
Nakatabig ako habang papunta sa kakahuyan, para di ko madumihan pa ang pantalon ko.
Nagmamadali ako, at natabig ko ang kalo at guwantes mo.
Ibinalik ko 'yon. Di ko alam ang ayos n'on.
Sa background ko, naiintindihan ko
na kailangan mong bumuo ng pinakamatinding kuwento
para pagtakpan ang kasinungalingan mo.
Di ka namin mapagkakatiwalaan.
-Nagsisinungaling ka sa mukha namin. -Hindi.
Umutot ka ba kagabi?
Oo. Isang beses, oo.
-Bakit ka nagsinungaling? -Hindi.
Kagabi sinabi mong di ikaw 'yon!
Di ko sinabi 'yan.
Iba't iba ang epekto ng gutom at pagod sa mga tao.
Sinisira siya nito.
-Magulo ka magsinungaling. -Hindi.
'Wag mo 'kong tawaging sinungaling. Di ako gan'on.
Naglipat ako ng mga tulugan para di magulo.
-Di ko alam na nagulo. -'Wag mo nang idahilan 'yan.
-Di 'yon dahilan. -Dahilan 'yon.
Inaakusahan mo ako ng mga di ko ginagawa. Naiinis ako.
Wow.
-Talagang may hatian d'on. -Sigurado.
Ang sinungaling at magnanakaw ay gan'on.
Ayos lang kapag nagnakaw ka sa ibang tao.
Bakit natin iisiping di 'to mangyayari sa atin?
Gusto kong talunin ang Charlie gaya n'yo.
Ang panloloob at pagkuha ng tulugan
ay para pabagsakin ang isa pang team.
Imposibleng nagbago ang isip ko para gumawa ng anumang makakasira
sa team natin at pabagsakin 'to.
Pagpapakamatay 'yon.
Ang lahat ng ginawa ko sa Kampo ng Delta,
ang pasukin ang Kampo ng Delta,
ang planong 'yon ay pinag-usapan, pinag-isipan
namin, pero pagbalik kong may dalang tulugan
at bumababa sa napakalamig na temperatura sa gabi, walang reklamo n'on.
Hindi ko ilalagay sa alanganin ang pagkapanalo natin
at ang tsansa nating manalo dito,
dahil sa mga estupidong rasyon.
Pangako.
Mamatay man si Jayla?
Mamatay man ang anak ko.
Gan'on 'to kahalaga sa akin.
Nandito ako para maglaro at manalo.
Wala akong pakialam sa masasaktan.
Gusto nila akong manipulahin at itulak palabas, bueno, sige.
Makikipaglaro ako.
Sa tingin mo, makakapagpatuloy tayong tatlo nang ganito?
Di ko alam kung may pagpipilian tayo, sa opinyon ko.
Kung ganito 'to lalaruin, kailangan kong makipag-usap sa Charlie.
Kapag gipit, sa patalim kumakapit.
Habang patuloy na binabantayan ng Charlie ang Kampo ng Alpha,
lumabas si Justin sa kabila ng Neka.
Maganda ang takbo ng Alpha Team, maayos kami,
at bigla na lang, parang sobrang nagbago.
Hindi ko alam kung may pakana para paalisin ako,
o itulak akong sumuko,
pero nakikita ko ang masamang mangyayari.
Baka gusto niyang dalawa lang para maitabi nila ang pagkain ko. Ewan.
Siguradong may pagtulak o motibo.
Nasa punto na akong tama na.
Di n'yo ako gaganyanin.
Di ko 'yan titiisin.
-Ano'ng nangyayari? -Magandang umaga.
Ang lamig, kagabi, di ba?
Oo, pero dalawa ang sleeping bag ko.
Ayon.
Gusto kong makausap kayo.
-Gusto n'yong makarinig ng katotohanan? -Oo.
Ganito, si Jill, minamanipula niya ako para itulak ako palabas.
Sunud-sunuran si Amber.
Wala siyang magawa. Sa kanya, si Jill ay "Ikaw ang Diyos."
Inaakusahan nila akong ninakaw ko ang pagkain nila.
Sobrang emosyonal nila. 'Yon ang kalokohang hinaharap ko.
Si Jill lang ang nakausap namin sa grupo n'yo. Kaya siya ang habol namin.
Pagkatapos niyang magwala, halatang mali kami.
At humihingi kami ng tawad sa 'yo.
Iniimbitahan ka namin, kung gusto mong lumipat.
-Talagang demokratiko, walang away dito. -Iniimbitahan mo ako sa Team Charlie?
Diyos ko, nasa maling lugar ka. Halika. Tapusin na natin 'to.
Tinatanggap ko 'yan.
Sasali ako sa Team Charlie.
-Humihina na ang Alpha. -Ayos.
-Tapusin na natin 'to ngayon. -Kinakabahan at di ako sigurado.
Hindi ko alam ang isasagot nila.
Binansagan akong kontrabida.
Pero ang kinalabasan ang mismong inaasahan ko.
Tama ka.
Walang drama. Di kailangan. Makikiramdam sila.
-Oo. -Tumakas ka, pare.
-'Wag mo 'tong palakihin. -Ayos.
-Salamat sa inyo. -Sige.
-Magkita tayo mamaya, mahigit isang oras. -Oo.
Pinakamagandang galaw 'yon.
-Masaya akong nangyayari 'to. -Mismo.
Habang wala sina Jill at Amber,
sandali lang ang tsansa ni Justin para bumalik sa Alpha,
kunin ang gamit niya, at tumakas nang di napapansin.
Sa simula, gusto kong maging tapat sa Alpha
pero di na tapat ang Alpha.
Sinubukan kong sundin at makasundo si Jill, pero ayaw ko na.
Simula na ng laro.
Sa puntong 'to, ilang linggo na kami dito.
Nanghihina na ang lahat.
Nasa puntong oras na para patindihin 'to.
Apuyan natin ang ilalim nito para matapos na natin 'to.
Kaya, habang palabas ako sa Kampo ng Alpha, nagdesisyon akong manabotahe,
at sana sumuko sila.
Di ako 'yong gagawing sunud-sunuran at ibu-bully.
Sina Jill at Amber, ayaw ko na silang isipin.
Di ako emosyonal. Gan'on lang talaga 'yon.
Handa na akong ipanalo 'to at umuwi.
Miss ko na ang anak ko.
At araw-araw ko siyang iniisip.
Sana ang anak ko,
sana alam niyang di ako uuwi hanggang sa manalo kami.
'Yon ang ipinangako ko.
Naghanap ako ng paraan palabas, may dalawa.
Sumuko, di ako sumusuko.
Ang isa pa ay para makita ang maiaalok ng Charlie.
Di ako nagi-guilty kahit kaunti.
Pagkatakas ni Justin sa Alpha,
wasak na silungan ang dinatnan nina Jill at Amber.
Ang gago.
Wow. Alam nating di dapat siya pagkatiwalaan.
**** siya. **** siya sa ******* pamiminsala niya.
Inalis niya ang bubong ng silungan.
Literal na nabaliw na siya.
Isa siyang ******* lalaki. Parang, ay.
Naiinis ako.
-Imbes harapin tayong parang lalaki… -Oo.
pinutol niya ang mga trapal
-at tumakbo siyang parang duwag. -Oo.
Hindi na malinaw ang pag-iisip niya.
-Hindi. -Literal na nasira na siya.
Parang wala akong nagawang pagkakamali dito,
maliban sa magtiwala sa di dapat.
Isang buwan nating kasama 'tong lalaki.
Alam mo, hindi niya ginawa 'to bilang mga estranghero.
Isang buwan tayong magkakasamang namuhay.
Sinabi nating pamilya tayo,
dito sa harap nitong silungan.
Sumumpa siya sa buhay ng limang taong gulang na anak niya,
at nagsinungaling siya sa mukha natin.
Ang lahat ng ginawa namin sa Delta, ang lahat ng ginawa namin sa Bravo,
ang lahat ng gagawin namin sa Charlie, ginawa namin 'yon bilang pamilya.
Kung di n'on masasabi kung anong uri ng lalaki si Justin…
Sa tingin ko, wala ng ibang kailangan kong sabihin.
Di siya umalis nang may dignidad.
Pero hindi niya tayo nasira, at magpapatuloy lang tayo.
Bye, Justin.
Pagagandahin lang natin 'to, di ba?
Tama.
Mas maayos ako, may pag-asa.
Gumaan ang pakiramdam ko, kahit wala pa sa kabila.
Umaasa ang isip ko, pagkatapos ng lahat ng nangyari sa nakalipas na 24 na oras.
Inaasahan ng isip at puso ko ang susunod na ebolusyon.
Dadaan ako sa mahabang ruta, ilalakad ko ang masayang sarili ko.
Anumang kailangan para matapos ang trabaho, sa puntong 'to.
Pero ang gandang araw para gawin 'to.
Ano'ng nangyayari? Mas malalim ba dito?
Sa gitna, medyo mababaw.
Tiptoes, baby, tiptoes.
Masaya ako. Sobra-sobra ang saya ko ngayon.
-Masaya kaming nandito ka. -Salamat.
-Oo. -Masaya ako dito.
Gusto kitang tingnan sa mata. Walang nakakatawang laro?
Walang laro, pare.
Hawak mo ang salita at dangal ko.
-Charlie ako. -Hindi tayo naglalaro dito.
Wala ng laro. Tatalunin na natin sila.
Kailangan rin naman nating ayusin ang mga butas.
Sa Kampo ng Alpha, inayos nina Jill at Amber ang silungan nila
bago bumaba ulit ang temperatura sa gabi.
Sa tuwing ginagawa natin 'to, mas maganda.
Aayusin natin ang pader, kahit papaano. Di ko pa alam ang gagamitin.
Si Justin, ang mga nagawa niya, ang pagtatraydor na ginawa niya,
habambuhay niya 'yong dadalhin.
Dahil nasa Charlie na siya,
dahil nagbigay si Justin ng malaking,
alam mo na, nakakaawang kasinungalingan para sa kanila,
at hindi nila alam na sinungaling siya, kaya naniwala sila sa kanya.
Personal ang ginawa ni Justin.
Sumobra siya.
Di 'yon puwede.
Kaya, nagdesisyon ako.
Magpapadala ako ng mensahe sa Charlie.
Sasabihin ko ang totoo, dahil di siya nagtapat sa kanila.
Di niya alam ang kahulugan n'on. "Magandang umaga, Charlie boys."
"Sana ay nasa maayos kayong tatlo, pero kailangan n'yong malaman ang totoo."
Oo.
"Pagkatapos n'yong tanggapin si Justin sa Charlie,
nagnakaw siya ng gamit, sinira at ginulo niya ang kampo namin."
"At ninakaw rin niya ang pagkain namin."
Paano 'to tatapusin?
Ito ba ang larong gusto n'yong danasin?
Ito ba ang mga patakarang gusto n'yong sundin?
Siya ba ang gusto n'yong kasama sa dulo?
May palaso ka?
Oo, may maliit na watawat ding makakabitan natin niyan.
Magandang mensahe 'yan, at nasa kanila na ang problema.
Ilantad ang katotohanan.
Ang kapalaran nila
at ang laro at kung paano 'to lalaruin ay hawak nila.
Bahala na kayo, Charlie.
Matututo si Justin,
di mo dapat traydurin ang pamilya mo.
Di mo dapat gawin 'yon sa pamilya mo.
Kaya, uupo ako dito, at hihintayin ko 'yong flare.
Dahil 'yon lang ang nababagay sa kanya.
Tagapagsalin ng Subtitle: April Jean Abendan