-Sence ne olacak? -Umarım gerçeği ortaya çıkarırız.
Evet. Justin'in eve gitmesi gerek.
Umarım doğru kararı verirler.
Tek yapabileceğimiz bu oyunu onurumuzla bitirmek.
Aksini seçerlerse vebali onların boynuna.
Hamle sırası sizde Charlie.
Yapmamız gerekeni yaptık.
Jill beni dışlamaya çalışıyor çünkü ilk günden kurduğu plan
işe yaramadığı için sıkıntıda
ve o tam bir kontrol manyağı.
En başından beri Alfa'ya sadık olmak istedim.
Alfa bana sadık olmayı bırakana dek.
Yaptıklarından sonra bu oyunu oynayabilecekse…
İmkânı yok.
Gidişini gördük.
Charlie Kampı'na katıldığım için mutluyum.
Burada münakaşa yok.
Münakaşa dolu bir yerden geldim.
-O sürtükler buna bayılıyordu. -Biliyorum.
Çok seviyorlar.
Çocuklar, biz geldik.
-Tamamdır bebeğim. -Selam!
-İyi günler beyler. -Hoş geldin.
İyi günler, ayakların nasıl?
Islaklar ama…
-Gel. -Biraz ıslattım.
Çıkardım ama çoraplayım ve yarı çıplağım.
-Misafirperverlik için sağ ol. -Hava buz gibi.
-Bu sabah gelemediğim için üzgünüm. -Sorun değil.
Şey…
Bu arada biraz abarttım ama…
Hiç de bile.
Çok iyi kurulmuşsunuz.
Charlie Takımı'nın resmen bir parçasıyım.
Başka bir yerdeyim.
Farklı bir hava var.
Her şey farklı.
Alışık olduğumdan iki kat daha büyük bir sığınakları var.
Sığınağın içinde ateş var, böylece sığınak sıcak kalıyor. Mutluyum.
Yürüyüş iyi miydi bari?
-Buna değdi. -Öyle mi?
-Burada olman güzel. -İyi ki geldin.
Teşekkürler beyler.
Nick.
-Justin. -Seni görmek güzel.
-Kardeşim. -Güreşçiden güreşçiye.
Evet, aynen öyle.
Justin'i Ayı Dişi Kampı'na aldık.
Burada olması harika. Bu bizim için müthiş bir hamle.
Burada üstüne düşeni yaparsa ki bence yapacak,
işlerimiz kolaylaşacak demektir.
Dostum, bu çok iyi. Evet.
Bize biraz hikâye anlat.
Şu çok net, Jill konusunda ucuz atlattınız.
Evet.
Bence niyeti iyi, oyunu oynamak istiyor
ama her gün yeni bir karışıklık yaratıyordu.
-Evet. -Evet.
"Bu bir oyun." diyordu. Hep aynı.
-Evet, dostum. -Hemen anladık.
Bize fiziksel olarak bir şey yapamıyor,
o yüzden zihnen saldırıp bölmeye çalışacak.
Şu anda orada tam olarak bunu yapıyor.
Jill başından beri bu oyunu oynuyor
ve bu konuda çok iyi.
Bundan bıktım artık.
Sonra bana sırt çevirmeye başladı ve tartışmamaya çalıştım.
Amber'la ilişkin nasıl?
İyiydi, güzeldi ama Amber'ı yanına çekti.
-Kuyruk gibi sürekli peşinde. -Evet.
Kendi durumunu iyileştirmek ve beni dışlamak için
durumu manipüle etmeye çalıştığını biliyorum.
O kampta bir dakika daha geçirmek istemediğimi biliyorum.
İkisi de bana karşı cephe almaya başladı.
Justin'in gelmesine sevindim. İyi uyum sağlayacak gibi.
Kampta ikinci bir avcı olmuş oldu.
İki avcı ortak çalışarak
biraz geyik eti elde edip burada ızgara yapmayı deneyeceğiz.
Geyikler oradan geliyor. Daire çizerek etrafımızda geziyorlar.
Sence nereye gitmeliyim?
Bence birimiz bu tarafa, birimiz de şu tarafa.
-30 metre arayla yerleşelim. -Tamam.
Alpha'ya gelince, ne yaptıklarını bilmiyoruz.
O yüzden kamp çevresinde izlerini arıyoruz.
-Bir ok var. -Vay canına.
-Bu ne? Okumak ister misin? -Evet, hadi.
Al bakalım.
"Günaydın Charlie.
Umarız üçünüz de iyisinizdir."
Evet.
"Siz Justin'i Charlie'ye kabul ettikten sonra
ekipmanlarımızı çaldı ve kampımızı yağmalayıp yıktı.
Kişisel eşyalarımızı da çaldı
ve bir süredir takımdan yemek çalıyordu.
Bu kurallarla mı oynamak istiyorsunuz?
Bu oyunu böyle mi bitirmek istiyorsunuz?"
Ne düşünüyorsun?
En azından Charlie'yi doğru yazmış.
Bu sabah başarısız oldu diyelim.
-Denemeye değerdi. -Evet.
O nota hiç güvenme.
Manipülatif davranıyor. Ona güvenmiyorum.
Takımını terk edip buraya gelerek bizi sabote etmeye çalışıyordu.
Jill'e hiç güvenmiyorum
ama o not endişe verici.
Eğer gerçek buysa, oturup düşünmemiz gerek
çünkü bu tüm takımı ilgilendiriyor.
Ama şu anda buna hiç inanmıyorum.
-Hiçbir dayanağı yok. -Evet.
-Bize berbat davrandı. -Evet.
Onlara hiç güvenmiyoruz.
Her yolu deniyorlar.
-Çünkü çaresizler. -Nasıl davranabildiğini gördük, yani…
Kan kokusu alıyorum.
Kampın hemen üstündeyiz.
Sıçayım.
-Justin de okusun. -Evet.
Justin'e hazır olunca konuşması için bir şans verelim.
16 YALNIZ KURT
6 YALNIZ KURT
AMBER ALFA KAMPI
JILL ALFA KAMPI
JUSTIN ALFA KAMPI - CHARLIE KAMPI
LEE ALFA KAMPI - ELENDİ
KENDİ KURALLARINI KOYUYORLAR
BRIAN BRAVO KAMPI - ELENDİ
COREY BRAVO KAMPI - ELENDİ
JAVIER BRAVO KAMPI - ELENDİ
TIM BRAVO KAMPI - ELENDİ
EN ZORLU HAYATTA KALMA OYUNU
ANDREA CHARLIE KAMPI - ELENDİ
ANGIE CHARLIE KAMPI - ELENDİ
NICK CHARLIE KAMPI
SETH CHARLIE KAMPI
SADECE BİR TAKIM AYAKTA KALACAK
DAWN DELTA KAMPI - ELENDİ
JOEL DELTA KAMPI - ELENDİ
JORDAN DELTA KAMPI - ELENDİ
PAUL DELTA KAMPI - CHARLIE KAMPI
Oynamaya geldim. Kazanmak için buradayım.
Av nasıldı?
İyi değil, bir şey görmedik.
Hiçbir şey yok muydu? Olaysız mı geçti?
Çok iz vardı. Her yerde geyik izleri ve dışkıları var.
Evet.
Seslerini duydum ama kafasını çıkarıp merhaba diyen olmadı.
Evet.
-Böğürtlen falan var mıydı? -Böğürtlen?
-Mantar var. -Mantar.
Tamam.
Çocuklar kesinlikle tetikte görünüyordu.
Bir şey olduğunu biliyordum ama neydi, bilmiyordum.
Siz yokken Alfa'dan gelen bir not bulduk,
istersen bir oku.
-Tamam mı? -Tamam.
Jill beni oyundan atmaya çalışıyor
ve belli ki bunu yapmak için sabotaj yöntemini seçmiş.
"Kampımızı yok edip yağmaladı." Yağma falan yapmadım.
Şansını deniyor. Her yolu deneyecek.
Ona inanmıyorum.
Evet.
Ekipman çalmak. Evet, balta gibi, onlarda bir tane daha var.
Kişisel eşya. Kişisel eşya falan çalmadım.
Tüm oyun boyunca hile yapıp yemek çalmışım.
Yemek çalacak olsam çok bariz olurdu.
Resmen her yolu deniyor ve beni zan altında bırakmaya çalışıyor.
-Son oyunları. -Bizi ayırmaya çalışacaklar.
Akıl oyunlarının işe yaramayacağını zaten biliyoruz.
Zayıflık belirtisi. Bildiğin çaresizlik. Beklememiz yeterli.
Size yalan söylemek için bir sebebim yok.
Burada durup kendimi savunmaya çalışmayacağım,
onun yerine gerçekleri söyleyeceğim.
Evet, brandayı parçaladım.
Brandayı mı parçaladın?
Sadece branda mı?
-Sadece branda. -O, sığınağın parçası değil mi?
Yoksa…
Öyle tabii.
Burada kimseyi incitmek istemiyorum.
Niyetim bu değil.
Niyetim kazanmak ama bunun için bazen pis oynamam gerek.
-Sığınaklarının bir parçası mıydı? -Parçalandı mı?
Evet ama münakaşa olmasın dediğiniz için
uyku tulumlarını almak istemedim.
Onları panikletip
boş yere peşimize düşürmek
ve bu olayı bu kampa getirmek istemedim.
Ama brandayı parçaladım, evet. Onu yırttım.
Yani bu çaresizlik göstergesi.
Kampı yağmalamadım.
Evet.
-Daha çok şey… -Sorun şu ki…
Seninle konuşup yerimiz olduğunu söylediğimizde
Charlie'den olmuş oldun.
Genelde ilk izlenimim doğrudur.
Ondan da iyi bir hava aldım ama kim bilir?
Kazanmak için ne gerekiyorsa yapabilirim.
-Evet. -Evet.
Beni bu konuma yaptıklarım getirdi. Sorumluluğunu almaya hazırım.
Ama aynı zamanda burada olmak istiyorum.
Hemen konuşmalıyız. Üzgünüm Justin, hemen döneceğiz.
Tamam.
-Bu çok kötü. -Evet, çok kötü.
Çok fena.
Ne düşünüyorsun?
Yani,
Bence parçalanan her şeyi yerine koymuşlar.
Bu parçalama olayını onaylamıyorum.
Yapılmaması gereken tek…
-Tek şey. -…şey.
O sırada Charlie Kampı'nın temsil ediyordu.
Yalan söylemiş gibi hissediyorum ama neden yalan söylediğini de anladım.
Peki ne yapacağız?
Birkaç dakika düşündükten sonra Charlie Takımı bir karar veriyor.
Kampımıza katıldığın için
bu teknik olarak sabotaj , anlıyor musun?
-Zorla uzaklaştırıldım ve… -Anlıyorum.
-Kesinlikle. -Neden gemileri yakmayayım ki?
Anlıyorum.
-Doğru bir davranış değildi. -Kesinlikle.
Her zaman ahlaklı olmak istiyoruz.
Tüm C Kampı bundan sorumlu olabilir.
Evet. Kararınız nedir?
Yollarımızı ayırmak durumundayız.
Peki.
Onu kabul ettiğimizde bu hepimizi suçlu durumuna düşürdü
ve bize büyük darbe vurdu.
Fakat ahlaklı olmalıyım.
Bence çok kötü bir durumdaydı.
Birkaç gün Delta'yla aynı şeyi yaşadım
ve bunu çok iyi anlıyorum.
Keşke yapmasaydı. O da aynı şeyi düşünüyordur.
Böyle bir şeye müsamaha gösteremeyiz,
o yüzden kibarca gitmesini istedik.
O da olgunca karşıladı ve doğru olanı yaptı.
Beğenmesem de kararlarına saygı duyuyorum.
Aynı şeyi tekrar yaşasam muhtemelen kampa dokunmazdım.
Charlie Kampı'ndan sürülen ve Alfa'nın onu kabul etmeyeceğini bilen Justin'in…
Onu idama götürüyormuşuz gibi.
…başka seçeneği kalmadı.
İşaret fişeğini atmalı ve oyunu terk etmeli.
Geri tepeceğini düşünmemiştim açıkçası.
Ama ne yazık ki durum öyle değil.
Belki biraz fazla kirli oynadım.
İşte adalet budur.
Buraya kadar geldim,
bir aydır buradayım ve dün zirveyi yaşadıktan sonra
bugün dipteyim.
Ve…
…hayal kırıklığına uğradım.
CHARLIE KAMPI
JUSTIN - ELENDİ
ALFA KAMPI
Şimdi iki tarafı da gördüm. Kimin kazanacağını biliyorum.
Bugün iyilik galip geldi.
Bunu kazanacağız, değil mi?
Evet.
09.12 - 35. GÜN KARLI - SICAKLIK -8°
35. gündeyiz ve artık kış kapıyı çalmakla kalmıyor.
Resmen geldi.
Kar yağıyor!
Tam bir kış harikalar diyarı.
-Kış vakti Alaska'da yaşıyoruz… -Tanrım!
…ve dün gece kar fırtınası vardı.
Sihir gibi bebeğim!
Bildiğin kış harikalar diyarı. Şuna bakın!
Kara ve sıcak eldivenlere uyandım, güzel bir gün.
İşte bu, bebeğim. Buna bayıldım.
-Şu anda sadece birkaç santimetre… -Bakın!
…ama daha fazla kar yolda.
Aman tanrım!
Alaska'nın bu kısmı yılda yaklaşık 250 santim kar alır.
Tanrım!
Ne kadar güzel.
Gözlerim doldu.
Burası çok güzel.
Vuruldun.
Kesinlikle.
Kar, çevreyi güzelleştirse de…
Bu sulu kar. Islanacağız.
Evet, kar pantolonumu giyeceğim.
…takımlara daha zor şartların
yolda olduğunu hatırlatıyor.
Kar yağdığında çok soğuk olmuyor, asıl soğuk kar durunca başlıyor.
-Evet. -Doğru.
Oynadıkları bu hayatta kalma oyunu
sona ermezse tabii.
Yeni bir erzak yardımı olacağını hiç düşünmüyordum,
hiçbir şey gelmez sanmıştım.
Burada hep bir şeyler oluyor.
Bugün son teslimatımızı almış olabiliriz.
Tanrım. Oyunu kazanmanın bileti olabilir.
Ama Alfa Takımı bu galibiyeti alacak. Bundan emin olacağım.
Geriye iki takım kaldı
ve oyuncular bu sürprizin ne olabileceğini tahmin etmeye çalışıyor.
Helikopter geliyordu. Sırada ne olabilir diye düşünüyordum.
Muhtemelen bir görev olacak.
Ne olursa olsun, buna hazırız.
En azından hareket ediyoruz. Belki ısınırız.
İşte, tam şuradalar.
Bunun son görev olduğuna dair şüphelerim var. Bilmiyorum.
-Biliyordum. -Evet, işte burada.
Biliyordum.
-İşte burada. Evet. -Bir de pusula, tamam.
"Sadece iki takım kaldı ama sadece bir takım kazanabilir."
İşte.
"Bitiş çizgisine giden zorlu bir yolculuk sizi bekliyor."
"Takım çalışması, sadakat ve güç her dönemeçte sınanacak.
Yarımadanın ucuna son bir teslimat yapıldı ve haritanızda işaretli.
Teslimata ilk ulaşan takım yarışmayı kazanır."
"Kazanmak için tüm takımınız bir arada olmalı.
Şu an birlikte olduğunuz takım, bitiş çizgisine aynen varmalı."
"Gün doğumunda yola çıkın."
O an geldi. Kıçımızı kaldırıp oraya varacağız.
"Bitiş çizgisine giden zorlu bir yolculuk sizi bekliyor."
Bitiş çizgisi.
Aklımdan hiç…
Evet. İşte bu.
Tanrım, kızım.
Henüz ağlama, daha önümüzde bir yolculuk var.
Bugün güzel bir yemek yiyeceğiz.
-Bugün iyi doyacağız. -Tüm öğünler.
-İyi besleneceğiz. -Sabah, öğle, akşam.
35 gün boyunca Alaska şartlarına ve birbirlerine göğüs geren
ve oyunu en iyi bildiği şekilde oynayan Alfa ve Charlie
nihayet bitiş çizgisini görebiliyor…
En yakını bu.
…ve bir yarışa hazırlanıyorlar.
Oraya gitmek için
nehri geçmeliyiz.
Onlar için de geçerli olabilir.
Onlar geçmeyecek mi?
Bizimle aynı yoldan gidiyorlarsa hayır.
Evet.
Diğer takıma karşı yarışıyoruz, zamana karşı yarışıyoruz.
Her şeyimizi vermemiz gerekecek.
O kızlar zihinsel olarak çok güçlü
ve fiziksel olarak da becerikliler. Tehdit oluşturuyorlar.
Bu dağın öbür tarafına geçmek için
bataklığı aşmamız gerekecek.
-Topografik çizgileri görüyor musun? -Evet. Tanrım.
Baksana, ne kadar keskinler.
-İnişli çıkışlı. -Evet.
Bunlar uçurum. Etrafından dolaşmalıyız. Oradan yürüyemeyiz.
Biliyorum ama buraya geçmek için buraya gelince…
Hayır, etrafından dolaşmamız gerek.
Doğrudan geçemeyiz.
Bu bir uçurum.
Şafak vakti çıkacağımız bu yolculuk
inanılmaz zorlu
ve yine de hazırız.
Bu arada, nehrin karşısında
Charlie Takımı Alaska'daki son gecesini ölümsüzleştiriyor.
Bir onurdu.
-Bir şerefti dostlar. -Evet, öyle. Ne olursa olsun.
-Sizinle savaşa giderdim. -Sizinle her savaşa girerim.
Ve bu son yarışı konuşuyorlar.
Yarınki yolculuk hakkında ne düşünüyorsunuz?
Hepinizi zorlayacağım.
Kusarsam endişelenme.
Koşarken kusma da.
Evet.
Her şeyinizi verseniz yeter.
Bence biraz zorlarsak ve amaca odaklanırsak başarabiliriz.
Her şey ortada.
İşte bu, bebeğim.
-Kıçlarını yırtacaklar, biliyorsunuz. -Evet.
Alaska vahşi doğasındaki son gecemiz.
Şu an nasıl hissediyorsun?
Sona yaklaştığımızı düşünmek
gerçekten çok güzel
çünkü devam etmek çok zor.
Evet kızım.
Charlie Takımı'nın üç üyesi arasındaki dinamik nasıldır,
onu düşünüyorum.
Tahminimce
bir tür kardeşlikleri var.
Yarın neler olacak, göreceğiz.
Bakalım sadakatleri ve birlikten gelen kuvvetleri
onları bitiş çizgisine taşıyabilecek mi
çünkü hepsinin orada olması gerekiyor.
Sadakatin ve gücün sınanacağı yazıyordu.
Biz de son birkaç haftadır gücümüzü test ediyoruz.
Yarın fiziksel olarak
çok zorlu bir gün olacak.
36. gündeyiz ama iki takım da Neka Nehri'nde gün doğumunu henüz görmedi.
İki takım da gergin ve heyecanlı,
zira önlerinde 14 kilometrelik bir yolculuk var.
Buradan nasıl çıkacağımı biliyorum
çünkü bu olayı iyice inceledim.
Umarım.
Alfa ve Charlie'nin hedefi aynı, yarımadanın ucunda
ve iki kampa da yaklaşık olarak aynı mesafede,
ancak oyunu farklı oynadıkları gibi
burada da çok farklı yollar kullanacaklar.
Buradan, en alçak olduğu yerden geçip geri dönmeliyiz bence.
-Sonra dümdüz gider kıyıyı takip ederiz. -Evet.
Çünkü her yer çamur oldu, görüyor musun?
Evet.
Islanmak istemiyorum.
Ayaklarım ıslansın istemiyorum. Botlarımı çıkarıp suyu geçeceğim ve…
Geri giyeceğiz.
Bana uyar. İkinize uyarım.
Tamam. Çok hızlı yürüyeceğiz.
Sorun olur mu?
Elimden geleni yaparım.
Neka'nın diğer ucundaki Charlie Takımı
nispeten açık bir araziyle karşılaşacak.
Fakat buna karşılık olarak yolları biraz daha uzun olacak
ve buz gibi sulardan birkaç kez geçmeleri gerekecek.
Şelaleden itibaren…
Yüksek gelgitteyiz, yani sanırım arka yoldan gitmemiz gerekecek.
Sadece. Evet, neden olmasın? Arka yoldan gidelim.
-Evet. -Bir kez daha.
Bir tırmanış daha.
-Tamam. -Bir tırmanış daha.
-Bir oyun daha. -Güneşi bekliyoruz.
Alfa Takımı'nın rotası biraz daha kısa
ama yollarının ilk kısmı zorlu ve engebeli bir araziden geçiyor,
görüş de çok kısıtlı.
GÜN DOĞUMUNA KALAN SÜRE
Pozitif enerji…
-Yapabiliriz. -…yolluyorum.
Evet. Tempo.
Unutma, adımlarına dikkat et.
Kalori depomuz çok kısıtlı.
Yani normalde kolayca yapabileceğimizi düşündüğümüz şeyler…
Dayanmamız zor.
…hiç de kolay olmayacak.
Yani özellikle bu ilk kısımda, yani tırmanış kısmında…
-Dikkatli, yavaş. -Yavaş. Adımlara dikkat.
Ayağını her kaldırdığında düşme tehlikesi var.
-Evet, aynen. Tamam mı? -Tamam.
Yolumuz belli, fazla düşünme.
Hedefimiz belli.
Hedefimiz belli bebeğim.
Tamam, ihtiyacımız olan şey…
…evrenin son bir kez yanımızda olması.
Bunca zamandır öyleydi.
-Öyle olduğunu düşünmesek bile. -Öyle olduğunu düşünmesek bile. Tamam mı?
Bu yamaçta, bu çamur birikintisinde zorlu bir savaş verdik.
-Tahtadaki en kötü yer. -En kötü yer ama…
-Hiçbir iyi yanı yok! -İyi yanı yok ama…
İyi bir yanı var.
Bu sabah Charlie'den önde başlıyoruz.
Birazcık. Evet.
İhtiyacımız olan da bu.
Bunca zamandır sahip olmadığımız bir avantaj.
Dünyanın ve hayatın sana karşı olduğunu düşünsen de…
Her zaman değil.
Hadi bunu kazanalım.
Evimize, erkeklerimize dönelim.
Evet.
Seni seviyorum.
Seni çok seviyorum.
Güneşin ilk ışıklarının dağların ardından yükselmesiyle…
Vakit geldi millet, maaş günü.
Vakit geldi.
Hadi bunu kazanalım.
-Sizi seviyorum. -Sizi seviyorum.
…ödüllü yarış başlıyor.
Gidelim çocuklar.
Hadi.
Tempo.
Biliyorum. Çok zor.
Bu bir yarış ama olmamalı da sanki.
Kısa mesafe yarışı değil.
Haklısın.
Şelaleye doğru dönelim de yerimizi tam anlayalım.
Tamam.
Alfa sık ormana girerken
Charlie aşması gereken ilk akarsuya varıyor.
Keşke iyi bir Walt Whitman şiiri bilsem.
Charlie Takımı, yolculuğunu hızlandırmak için
daha doğrudan bir yol seçti.
Bu yollarını kısaltıyor
ama geçmeleri gereken akarsu sayısını artırıyor.
İlk nehir geçişimiz burada.
Belki bunu soyunmadan geçebiliriz.
Göreceğiz.
Acele etmeliyiz.
-Ne kadar derin? Belli mi? -Buradan belli olmuyor.
Ne dersiniz?
İleride ne var bilmiyorum ama buradan geçebilirim.
-Yapalım mı? -Deneyelim.
Deneyeceğim.
Dönüp botlarımızı falan çıkarmamız gerekebilir.
-Evet. -Çıkaralım mı?
Evet.
Bir planımız vardı ve bize 30 dakika veya fazlasını kazandırabilirdi,
etrafından dolanmaktansa
mümkün olduğunca sudan geçecektik.
Diz boyu.
Muhtemelen bir geçiş daha var.
-Evet. -O kadar kötü değildi, değil mi?
-Hayır. -Hayır.
Charlie, dondurucu suları atlatırken
Alfa yoğun bitki örtüsü içinde yolunu bulmakta zorlanıyor.
Şuna bak. Burası çılgın bir arazi.
Evet.
Daha önce hiç böyle bir yerde yürüyüş yapmamıştım.
Bu kadar yoğun bitki örtüsü olunca
yapılabilecek en iyi şey bir nokta seçip, ona sırtını verip
gittiğin yöndeki başka bir noktaya doğrudan ilerlemek
ve bunu tekrarlamak.
Bunun işe yaraması için şelaleyi kerteriz almamız gerek.
Sesi geliyor. Solumuzda.
Şelale buradan itibaren başlıyor.
Evet.
Dümdüz yürürsen
bir kerteriz seçerim ve bir ağacı gösteririm.
Tamam.
Vahşi doğada yol bulmak için bir kerteriz noktası kullanılır
ve onun üstünden rota belirlenir.
Göremiyorum.
Ama bu yoğun yağmur ormanında kerterizler aldatıcı olabilir.
Orada dur. Kıpırdama.
Burada bir patika var.
Kerteriz kullanacaksak patikadan gidemeyiz.
-Belli bir yere gidelim demiştim ya… -Evet.
Ama en az direnç olan yolu seçmek de lazım.
Yoldan saparsan kerteriz işe yaramaz. O yüzden…
-Hedef orası mı? -Hedef orası.
-Çok uzak görünüyor. -Şu ölü ağacı görüyor musun?
Evet.
Ona odaklan, ben de doğunun ne taraf olduğunu bulayım.
Hedefimiz cidden
sağımızda gibi.
-Öyle değil. -Tamam, sana güveniyorum.
Hedefimiz
doğu yönünde kalıyor.
-Bunu doğuya ayarlayabilirsem… -Evet.
…nereye gideceğimizi söyler.
-Tamam. -Tamam mı?
Tamam, ölü ağaca doğru yürü…
-İki takım da… -…devam et.
…yolculuklarında kestirme kullanıyor
ve İkisi de beklenmedik rotalarla karşılaşacak.
Geçebileceğimizi sanmıyorum. Ortası çok derindir.
Bazıları işlerine gelebilir
ama bazıları da zafere giden yolda engeller yaratabilir.
-Daha da genişliyor, bak. -Evet.
-Oradan geçen bir nehir daha var. -Evet.
-Daraldığı yeri görüyor musun? -Evet.
İç çamaşırlarıyla dolaşan bir grup yetişkin adam.
-İşte burası. -Evet.
Ne düşünüyorsun?
İş görebilir.
Botlar ve pantolon…
HAVA SICAKLIĞI 6°
SU SICAKLIĞI 5°
Bir tane daha var.
Tanrım.
Su geçişlerinde insan ayaklarını hissedemiyor.
Tek hissedebildiğin şey
acının yarattığı baskı.
Ayağının dibine vuruyor,
bir bıçak saplanıyormuş gibi hissettiriyor.
Hayalarıma geliyor.
Buradan mı?
Artık öyle.
Ne tarafa?
Devam edelim.
Bir kez başlayınca dönüşü yok.
Yolun yarısını geçtikten sonra dönmek mantıklı mı?
Tek seçenek devam etmek.
Hay…
Botlarım gitti.
Suyu geçtiğimiz sırada
ciddi bir hipotermi riski oluyor.
Tanrım.
-Botlarım ıslandı. -Bu son muydu?
Muhtemelen değildi.
İki takım farklı rotalar seçti
ve bu rotalarda ilerlemek için farklı kararlar alıyor,
yarışın bu noktasında yanlış bir adım atan ilk takım…
İşte bizim dağ.
…devasa bir dezavantajla yüzleşecek.
-Evet. -Fazla uzaklaştık.
Bak, buradayız.
Biraz daha bu tarafa gitmeliyiz
çünkü şu körfezi göreceğiz.
Daha doğuya gidemeyiz.
Hayır.
-Peki. -Tamam.
Şu güzel patikaya bak. Geyiği takip edelim.
Evren " Doğru yolu seçtiniz." diyor.
Bir tane daha var.
Bir tane daha, Nick.
Geliyorum.
Büyük ihtimalle bu sonuncusu. Öyle umuyorum.
Ne kadar derin?
-Derin. -Epey derin.
Böyle işin…
Bak.
-Mükemmel. -Hadi bakalım.
Yol gösterdiğin için sağ ol geyik.
Gittikçe daha da derinleşiyor.
Bir tane daha var.
Çok güzel görünüyor.
Zirveye ulaştık.
-Haberin olsun. -Evet.
Körfezi görüyorum. Suyu görüyorum.
Kahretsin.
Fazla doğuya gittik.
Çok sapmışız. Hedef nerede?
Yönü görüyor musun?
Evet.
Gitmemiz gereken yer aşağısı.
Tepeye vardığımızda rotayı birazcık değiştirdik.
Açıyı birazcık değiştirdik.
Dümdüz aşağı ineceğiz.
Biraz geri döneceğiz.
Ama görmek için yukarı çıkmamız gerekiyordu.
Dümdüz aşağı gidelim.
Burada bele geliyor.
Hay böyle işin…
Hadi.
Takımlar şu ana dek seçtikleri engellerle baş edebildi.
Geyik izleri bulduk
ve bu izler bizi doğrusal rotamızdan biraz uzaklaştırdı.
Şu anda başa baş gidiyorlar.
Ama hâlâ kendimize güveniyoruz.
-Yola devam ediyoruz. -Evet.
-Önemli olan tek şey bu. -Doğru.
İyi misin Nick?
Donuyorum. Botumu düşürdüm.
Bir tane daha var.
Suyu duyuyorum.
Engebeli araziyi ve yükselti değişimlerini aşan Alfa…
Vay canına.
…daha büyük ve beklenmedik bir engelle karşı karşıya.
Bu ilk körfez mi?
Bilmiyorum.
Nasıl aşacağız?
Burası o gölse yanlış yoldayız.
Haritada göl olduğu yazmıyordu.
Hayır, körfez yazıyordu.
Tanrım, Amber, sanırım burası göl.
Neden kendini sorguluyorsun?
Çünkü doğru gelmiyor.
Burada değiliz.
Tam önümüzde büyük sıra dağlar var.
-Evet. -Şuraya bakıyoruz.
Amber ve Jill bu körfeze varmayı umuyor,
ardından kıyıyı takip edip varış noktasına ulaşacaklar.
Ama adanın sık çalılıklarında yaptıkları yolculuk
onları yoldan saptırıp bu göle ulaştırdı.
Akıntı yok.
Dağın bu tarafından geldik. Sağa saptık, değil mi?
-Bu tarafa gitmedik. -Yani yapmamız gereken…
-Bu göldeyiz. -Tamam.
-Bana güveniyor musun? -Güveniyorum.
-Şu taraftan. -Tamam.
Jill ve Amber gölün etrafından dolaşıp kıyıyı bulmak için doğuya gidiyor.
Yüce tanrım.
Sadece yürüyüş, kızım. Sadece yürüyüş.
Alfa su engeli yüzünden zaman kaybederken…
Şimdi tempoyu korumak yeterli.
…Charlie, kullandıkları kestirmede
düşündüklerinden fazla su engeli olduğunu fark ediyor.
Öngöremediğimiz su geçişleri olacağını biliyorduk
ama bu kadar derin ve geniş olacaklarını tahmin etmemiştim.
Kendimizi yeniden ısıtamazsak olacaklardan
ölesiye korkuyorduk.
Botlarım dondu.
Bir bok hissedemiyorum.
Evet.
Yüce tanrım.
Pekâlâ. Fazla zaman kaybetmedik.
Neredeyse hiç hatta.
Alfa geriden takip etse de
rakibini yakalayıp tekrar başa baş gidebilir.
Tanrım, bu göl kocaman.
Fakat bunun olması için Charlie sürprizlerle karşılaşmalı.
Olamaz.
Yine nehir geçeceğiz.
Yeter artık.
Belki de çoktan donmuştur.
Paul tam bir erkek.
Paul'un temposu şu anda
"Çocuklarım için kazanmalıyım." diyor. O adamı seviyorum.
-Evet. -Doğruca sudan geçti.
Evet, dedi girdi. Evet, dedi girdi. Tekrar ve tekrar.
-Ne yapılması gerektiğini biliyor. -Evet.
Paul tempoyu belirledi ve bataklığı aşmak için gereken buydu.
Çünkü çoğu yerde çamur ayak bileklerimize geliyordu.
Uzun süre bataklıkta çamurla boğuştuk.
Benim için zor çünkü bacaklarım daha kısa.
Böyle devam edersek kimse bize yetişemez.
Evet.
Tanrım, gölü geçmek üzereyiz.
Su resmen buz gibi!
Gölün etrafından dolaştık.
Gölün bu kadar büyük olduğunu bilmiyordum.
-Nick, botlarından nefret ediyorum. -Ben de.
Ne sandın? Amazon puanı çok düşüktü. Cabelas.com.
Onları Selamet Ordusu'nda bırakıp, benzin döküp ateşe vereceğim.
İncelememe de bu resmi koyacağım.
"Bu botlar berbat."
O tarafa gidersek bir buçuk kilometreye yakın.
Diğer taraftan gidersek neredeyse üç kilometre.
Tamam, o zaman en kısa yoldan gidelim
ve doğrudan körfeze ulaşalım.
Şu dağları takip edelim.
-Hadi kızım. -Hadi.
Bu hareket ne demek, biliyor musun?
-Kaldır kıçını. -İşe koyul, demek.
Kapa çeneni sürtük. Hadi.
-Bu tarafa gidiyorum. -Suya.
İki takım da kıyılarına varmak üzere,
sonrasında ödül için son bir kez kendilerini zorlayacaklar.
Koşma kızım.
-Sorun yok. -Oraya birlikte gitmeliyiz, yani…
Seni bırakmayacağım, söz.
Bu noktada iki takım bitiş yarışında başa baş.
Neredeyse kıyıdayız.
Evet, tamam.
Oraya varana kadar doğuya devam edelim.
Seninleyim.
Körfezi görebiliyorum.
Evet.
-Dikkat et. İyi misin? -Kırıldı, evet.
Nick körfezi görünce av patikasından çıktı.
Evet.
Zorlu bölgelere girmeye başladı.
Güzel!
Evet!
Dostum.
Hay… Nick.
Üzgünüm dostum.
Teşekkürler.
Gözlerine dikkat et.
Oraya vardıktan sonra
tüm yolu kıyıdan yürüyebiliriz.
İşte bu, aşağı inmeye başladık.
Dinle.
-Duydun mu? -Evet.
Doğrudan ona git.
Evet, bebeğim. İşte bu.
Sakin ol Nick. Daha yolun yarısındayız.
Yüzüne dikkat et.
Su görüyorum bebeğim.
Tanrım, epey yol katettik.
Umarım öyledir.
Umarım kaybı telafi edip
avantajımızı korumuşuzdur.
Oraya varmak için yapmam gereken tek şeyin
istikameti korumak olduğunu bilmek…
Bunu başarabiliriz.
Bitti bile. Tek gereken şey fiziksel çaba sarf etmek.
Bundan sonrası kolay, kızım.
Tek yapmamız gereken buraya varmaktı, şimdi kıyıyı takip edeceğiz.
Çizgiyi takip edip körfezi dolaşacağız
ve ödülü alacağız.
Çocuk oyuncağı.
-Evet. -Sadece bir yürüyüş.
Vay canına.
Çocuklar nerede? Neredeler?
Umarım arkamızdadırlar.
Evet, bebeğim. İşte bu!
Evet.
Şu kütüğün üzerinden geçelim.
Bunu bir saate kalçanızda hissedersiniz.
Paul çok dayanıklı.
Sonra burnu geçtik ve Paul'un hızı biraz düşmeye başladı.
Başkası liderlik etsin.
O bataklık insanı bitiriyor.
Evet, beni de çok yıprattı.
Kaldırıyorum, indiriyorum.
Liderliği devraldım, ihtiyacı olan şey buydu.
O sırada başka birinin tempoyu belirlemesi gerekiyordu.
Bir hata yaptık.
Ama hiç geri dönmedik.
Daha çok…
-Çünkü işaretler ve kerterizler kullandık. -Evet.
Yola çıkmadan önce azimut ölçümü yaptım.
Onlar yapmış mıdır?
Paul bunu yapmayı biliyor mudur?
Hayatta kaldım
ama Jill'le tanışana dek
bu konuda uzman değildim.
Şimdi de çok güçlü bir kadınla omuz omuza duruyorum.
Kendimle gurur duyuyorum.
Seninle gurur duyuyorum.
Bunu duymaktan sıkılırsan susmamı söyle.
Zemin çok boktan.
-Evet. -Yürümek tehlikeli.
Charlie Takımı'nda Paul geride kaldı.
Ve bu son görevde
kurallara göre tüm takımın bitiş çizgisine varması gerekiyor.
Konuşamıyorum.
Dar bir alana geldik ve zemin çok bozuk,
dev ağaçları aşmak gerekiyor.
Yardım lazım mı?
Hayır.
Eğilip kalkarken neredeyse bayılacak gibi oluyordum.
Aklımda tek bir düşünce vardı,
"Bir adım, sonra bir adım daha atıp bunu tekrarlayabilir miyim?"
Gözlerim kararmaya başladı
ve aramızdaki mesafe giderek açılıyordu.
Paul devam edemezse
Charlie Takımı da devam edemez.
Tanrım, bana güç ver.
Jill, sanırım bitiş çizgisini gördüm.
Tamam, nefes al.
Kimseyi görmüyorum.
-Ne kadar kaldı? -Arkada ya da önde kimseyi görmüyorum.
Bitiş çizgisine ulaştık.
Amber!
Jill!
Amber!
Jill!
Amber!
BİTİŞ ÇİZGİSİ
Nefesim kesilmişti ve toparlanmaya çalışıyordum.
O kadar zordu.
Benden bu kadar.
Olay artık zihin gücüne bağlıydı.
-Nasılsın? -Bittim.
Hadi Paul!
-Sıçayım, sanırım vardık. -Evet.
Dostum, bu kadar.
Hadi Paul!
Gel Paul!
Bittim.
Gidelim! Bir şey görüyorum! Gidelim!
Tamam.
Pes etmeyeceğim.
Küçük bir enerji patlaması oldu.
Son düzlüğü yürümeye başladım. Tüm enerjimle.
Sanırım doğru yoldayız.
Doğru yoldayız.
Bundan sonrası kolay, eve gideceğiz.
Bundan sonra eve gideceğiz.
Bu büyük kayalara basarken dikkatli olmalıyım.
Kayıyorlar ve bileğimi burkmak istemiyorum.
Hadi Paul.
Bacaklarıma kramp giriyor.
Tanrım.
Sıçayım.
Hadi Paul.
Başaracağız, hadi Paul!
-Onları yeneceğiz. -Evet, mecburuz.
Bu otlar beni bitirdi.
Otları hiç sevmedim.
Paul'un geride kaldığını görünce
gerçekten yorulduğunu anladım.
İyi misin?
Paul, başarabilirsin bebeğim.
"Bu adamı nasıl taşıyacağım?" diyordum.
Ha gayret dostum.
Ha gayret.
Tanrım. O ne?
Kalçalarım çok fena yanıyor. Şu taraftan.
Ormanda olabilir.
36 gün süren hayatta kalma mücadelesinden sonra
bu iki yorgun takım nihayet çok ihtiyaç duydukları oyun sonuna
ve zafer şansına ulaşmak üzere.
Tam şurada.
Seni seviyorum.
-Gördüm. -Gördün mü?
Sanırım kıyıda duran üç kişi görüyorum.
Evet!
Oku.
Duymak istiyorum.
Evet!
Kahretsin.
Elimizden geleni yaptık.
Charlie Takımı sona ulaştı
ve oyunun son bir mesajı var.
"Yabancılarla hayatta kalmak,
bir insanın yüzleşebileceği en zor durumlardandır.
Bazı şeyleri tartmak gerekir. Sadakat mi, kendini korumak mı?
Eve geliyorum.
"Bencillik mi…"
Salımı parçalıyor.
"…özgecilik mi…"
Angie, az kaldı!
"…kazanma arzusu mu yoksa pes etme arzusu mu?"
Tanrım, bana güç ver.
"Bir grup olarak hayatta kalmak en karanlık yönlerimizi ortaya çıkarır.
İhanet kişisel çıkar sağlayabilirken
bağlılık zayıflığa dönüşebilir.
Güçlüye sarılıp
zayıfı kandırmaya meyilliyizdir
ama bunun tek nedeni çıkarımıza olmasıdır.
Fakat çıkarlarımızı koruma arayışımızda bağlar da kurarız."
Sizi seviyorum.
"Takım arkadaşları yük olmaktan çıkıp ihtiyaç hâline gelir."
Yapabilirsin bebeğim.
"Duygusal güvence ve fiziksel destek için birbirimize bel bağlarız.
Amaçlarımız bencilce olabilir ama başarıya giden yolda
yanımızdakilerin becerilerine ve yoldaşlığına ihtiyaç duyarız.
Yolculuğunuz burada bitiyor.
Diğer herkesten uzun ayakta kaldınız.
Tebrikler."
Evet, dostum!
İlk olarak kız kardeşimi arayacağım
çünkü buraya gelebilmem için
gerekli parayı veren oydu. Param yoktu.
Sizi seviyorum!
Neredeyse hep seni düşündüm.
Başardık.
Seni biraz korkuttuk dostum.
İşte bu, başardım.
Yolun her adımında dua ettim ve bu olmasaydı
bunu başaramazdım.
Tanrı'ya bize güç vermesi, doğru yolu göstermesi
ve takım fark etmeksizin herkesi koruması
ama bize biraz da avantaj tanıması için dua ettim. İşte buradayız.
Hiç birilerini paramla dövecek kadar zengin olmadım.
-Para savaşı! -Hem de hiç!
Evet.
Tüm borcumu ödeyeceğim.
Bir ailem olacak.
En önemli kısım bu. Bu yüzden buradayım.
-Sizi seviyorum. -Evet!
İşte eve dönüş aracımız. İşte bu!
Tanrım, çok yakındık.
Bana bak.
Bunu dert etmiyorum.
Buraya kadar geldik. Değil mi?
Evet.
Biliyorum, paranın bir önemi yok
ama…
Tanrım.
Favori değildik.
Sürpriz takımın kazanması gerekmez miydi?
Ama bu sadece filmlerde olur.
Bu gerçek hayat.
Kafam çok karışık.
-Evren bize bunu… -Başarabileceğimizi söylüyordu.
-Ve… -Sahne bizimdi.
Evet.
Bugün de sorsanız,
yarın da sorsanız…
…20 yıl sonra da sorsanız
cevabım hep aynı olacak, "Evet, yine Amber'ı seçerdim."
Çek umurumda bile değildi, sadece zaferi istedim.
Sadece yeterli olmak istedim.
Yeterlisin kızım.
İlk kez helikoptere bineceğim.
Neredeyse binecek gücüm kalmadı.
Çocuklarımın doğumu dışında
yaşadığım en güzel tecrübeydi bu.
Çok çeşitli duygular içindeyim.
Bu harika. Kimin eline böyle bir fırsat geçer ki?
Neredeyiz, baksanıza.
Tebrikler Charlie!
Tebrikler çocuklar.
İşte bu!
Seni o paraya tercih ederim.
Alt yazı çevirmeni: Barış Emre Alkım