Nandito ako para manalo.
Gano'n.
Nandito ako para manalo.
Welcome sa Outlast.
Baka mawalan ako ng daliri,
pero hinding-hindi ako susuko.
Isang survival competition na walang katulad.
Di ko hahayaang lamunin ng pera ang moral at integridad ko, kahit kailan.
Di ako alaalis kung di nila ako pinapaalis.
Mamamatay ako sa gutom dito kung kinakailangan.
Isa lang ang patakaran.
Dapat kabilang sa isang team ang player…
Buong buhay ko, ako 'yong naghahanap ng kagrupo.
…para manalo.
May tiwala ako sa kakayahan ko kaya di ko na kailangang mandaya.
Wala na talaga akong tiwala sa kanya.
Mangtanggal na tayo.
Pahirapan natin sila.
Itulak natin hanggang gumamit ng flare.
Gano'n ang larong gusto ko.
-Kinukuha mo ang gamit namin? -Nasa akin na. Kumpiskado na.
Oo nga, pero di mo puwedeng kunin. Babawiin lang din namin.
Naglalaro tayo.
Kung wala lang tayo dito, tumatawag ka na ng ambulance ngayon
at nagmamakaawang tumigil ako.
-Go! -Tara!
Isang milyong dolyar ang paglalabanan.
Ang players ba ay magtatagisan nang may dangal…
Patas tayo maglaro.
-Gusto kong patas lang ako. -…o…
Walang rules sa game. Puwedeng magkagulo anumang oras.
…magtatanggalan ba ng gloves…
Maglalabasan ng tunay na kulay.
Flare!
-Ayokong mandaya sa game. -Ako din.
Bye-bye na, mandaraya!
…para manalo…
Giniginaw talaga ako.
…at paghatian ang premyong isang milyong dolyar?
-Lintik naman. -Kaya mo 'yan, Em. Sagwan!
Ang team na mangingibabaw ay kailangang manaig sa pangangaso…
-Nakaisa ako. -…sa talino…
Naku po.
…at sa strategy.
Sige na!
Pero higit sa lahat,
kailangan nilang…
Diyos ko po!
tumagal.
ISANG PATAKARAN LANG
DAPAT KABILANG SA ISANG TEAM
PARA MANALO NG ISANG MILYONG DOLYAR
Labing-anim na players ang pumunta sa Alaska
para maglaro ng napakapambihirang survival game.
Nakapunta na ako ng Alaska, at minsan brutal talaga doon.
Puwedeng magbago ang panahon anumang oras.
Maraming predators sa paligid.
Delikado ang lugar.
Ako, di pa ako nakapunta ng Alaska.
First time ko ding sumakay ng eroplano.
Sa totoo lang.
Habang papunta sila sa game board,
mahigpit na pinagbawalan ang players na kausapin ang isa't isa
hanggang hindi pa nagsisimula ang laro.
Ang magagawa lang namin, ang tantiyahin ang isa't isa,
para makita kung sino ang pinakamalakas, ang pinakamahina.
Tinitingnan namin ang gear ng iba, pinapakiramdaman kung gaano sila katibay.
Di mo alam kung saan ka pupunta. Ayaw kong magpakita ng kahinaan,
pero medyo natatakot ako.
Naiisip ko, "Aba, grabe 'to."
Ang lahat ng player ay may iba't ibang mabibigay sa laro.
Professional trapper ako kaya 90% ng oras ko, nasa bundok ako.
Ewan ko lang sa iba pero kung ako,
di ako mandadaya.
Wala kaming babanggain kung walang babangga sa amin.
Nakaakyat ko na ang Everest. Nakapunta na ako sa Antartica.
'Yong mga expedition ko,
sobrang magastos ang mga 'yon.
Alam kong mabubuhay ako dito, kasi nawalan na ako ng tirahan.
Lagi na lang akong natatalo sa buhay.
Natutunan kong magsimula sa wala.
Sa tingin ko, may kakayahan ako at may lakas ng isip
para mas magtagal ako kaysa sa iba.
Kung team ang usapan, leader ako. Ako 'yong taong may gagawin talaga.
Asset ako at walang-wala ako ngayon, kaya kailangan ko ng pera.
Pero sa ngayon, ang laro ay…
nagsisimula pa lang.
"Welcome sa Outlast, ang laro na iisa lang ang patakaran."
"Dapat kabilang ka sa isang team para manalo."
"Hindi kailangang ang una ninyong team ang kasama ninyo sa huli."
"Makakalipat kayo ng team kung gusto ninyo."
"Makakaalis kayo sa laro anumang oras sa pamamagitan ng paggamit ng flare."
"Kung wala kayong team,
may isang buong araw kayo para sumali sa iba."
"Kung di kayo makakasali, gagamitin ninyo ang flare
para matanggal na kayo sa laro."
"Ang huling team na matitira ang mananalo."
"Pantay na hahatiin sa nanalong team ang isang milyong dolyar na premyo."
"Para sa mga may hawak na palakol…"
Ano?
Akin ka na.
Sige.
Wow.
Siyempre, nauna ang mga lalaki sa crate kasi puro sila alpha male.
Laging nangyayari 'yon sa mga ganito.
"Sa mga may palakol,
bubuo kayo ng team, at paisa-isa kayong pipili ng player.
Excited na talaga ako.
Malaking bagay na mapipili ko ang teammates ko.
Sabihin mo kung bakit ikaw.
Ako si Drake, galing West Texas.
Hunter ako, mangingisda, at builder.
-Sige. -Sino'ng…
Taga-Texas, puwedeng dito ka na?
Okay.
Ang unang naisip ko, "Gusto ko 'yong matong taga-Texas."
Parang makakasundo ko siya, e.
Ewan, ramdam kong may koneksiyon kami, at gusto kong nasa team ko siya.
-Sino ka? -Ako si Tonia.
Masipag ako, hindi sumusuko, at madali akong makasundo.
Criminal defense attorney ako. Alam ko kung nagsisinungaling ang iba,
at hindi ko alam kung may tiwala ako sa kanya.
Trabaho mo?
Ako si Brianna.
Anim na taon akong nasa military. Marunong akong mangisda, ng bow hunting.
At naiisip ko, "Dapat may hunter sa team."
Priority ko 'yon, kasi di ako nangangaso.
Halika dito.
Ayos.
-Pangalan mo? -Ako si Brendon, taga-Central Idaho.
Hunting guide ako, professional trapper, at may prinsipyo.
Dito ka na.
Una kong tiningnan si Brendon kasi…
Nice meeting you, pare.
…ang tapang niya sa bangka.
Walang gloves, walang sombrero, nagpapaulan lang siya.
Basang-basa na siya, pero parang wala lang sa kanya.
'Yong taga-Idaho, doon sa pinanggalingan ko,
nakita kong matapang siya.
Nakita ko ang maangas na cowboy hat niya, tapos ako parang,
"Bagay talaga siya dito."
Siya lang talaga ang gusto kong piliin.
Diyos ko po.
Pagkatapos no'n,
wala na akong diskarte.
Bigote?
Ako si Joe. Galing Carencro, Louisiana.
Mekaniko, mahilig sa outdoor activities. Parang Mack truck ang puso ko.
Walang papantay sa disiplina ko sa trabaho.
Magiging asset ako ng kahit anong team.
'Yong may KIUI jacket.
Ako si Bayo,
professional hunter at trapper ako sa State of Florida.
Dito ka na.
'Yong lalaki sa dulo.
Ako si Sammy. May higit sampung tao na experience sa primitive skills.
Sa amin ka na.
-Nice to meet you, Drew. -Ikaw din.
-'Yong may sombrero. -Hi, ako si Meghan.
Engineer, parang gaya ni MacGyver.
At nag-uumapaw ang positive energy ko.
Bigyan mo kami ng positive energy dito.
Best friends na tayo!
-'Yong may yellow gloves. -Ako si Tina.Mahilig ko mag-forage.
Bata pa lang ako, nangingisda na ako.
Dito ka na.
Model ako at nandito ako
para sirain ang stereotype na tanga kami at walang kayang gawin.
'Yong lalaki sa dulo.
Uy, ako si Tre.
Namumuhay ako na parang nomad.
'Yong maaambag ko, arborist ako, namimingwit din,
at lagi akong handa sa kahit ano.
Dito na 'yong arborist.
Sino'ng huli mong pipiliin? 'Yong matitira na lang?
Lintik, oo nga 'no?
-Sino ang gusto niyang kunin? -'Yong makakapagbuhat.
Sige, please. Salamat.
-'Yong may blue jacket. -Hi, ako si Emily.
May formal at technical training ako sa outdoor education.
Kilala ko ang higit sa dalawang dosena na native na halaman dito.
Sakto. Pakinabangan natin 'yan.
Uy.
-'Yong may sombrero. -Ako si Joey.
Nagtrabaho ako sa commercial costruction. May alam ako sa pangingisda at survival.
-Para sa construction natin. -Ayun.
Ayos, pare.
Ako na'ng number four.
Tumitingin-tingin ako, nakikita kong napipili 'yong iba,
tapos kami na lang no'ng matandang babae ang natitira, tapos naisip ko,
"Ba't gano'n?"
Alam mo, top athlete ako.
Gano'n ako sa amin.
Dito ka na.
Ayos!
Pero ngayon, dapat patunayan ko ang sarili ko. Ayos lang.
Maliit ako pero malakas, at malaki ang malasakit sa iba.
Makikita n'yong lahat.
Ayos lang kung ako ang matira.
Masaya kaming sa 'min ka. Halika.
-Alam ko nang mangyayari 'yon. -Laban!
-Salamat. -Winner ka.
Kilala ko ang sarili ko, alam ko ang kaya ko,
at malalaman nilang lahat 'yon.
-Gawin na natin, guys! -Dream team.
Pantay na naghati-hatii ang players sa apat na grupo.
Alpha…
Bravo…
Charlie…
at Delta…
-Handa ka na? -Oo.
Handa na 'ko. Matagal na.
Handa na ako mula no'ng dumating ako dito.
-Sana gigil na gigil kayo magkapera. -Siyempre!
-Pa-camp na tayo. -Sige. Itayo na natin.
Dahil paubos na ang liwanag,
pumunta na ang teams sa kani-kanilang puwesto
sa malawak na game board.
para makahanap ng pagtatayuan ng camp.
Nakatingin ako sa tubig. Kumakain 'yong seagulls.
-Sundan lagi ang mga ibon. -Mismo, tama ka d'yan.
Nasa iisang dalampasigan ang Team Alpha at Bravo,
at nasa kabila naman ang Charlie at Delta.
Pinaghihiwalay sila ng napakalamig na tubig sa bay ng Alaska.
Sa bawat dalampasigan, magkakaiba ang topography, microclimate,
at dalang panganib dahil sa mga hayop sa paligid.
Kilala ang Kupreanof Island dahil marami ritong oso,
pero ang bay na ito ay kilala dahil sa malaking populasyon ng mga lobo.
Baka makaakyat tayo doon.
Para magtayo ng camp at tumagal,
may tig-iisang bag na may limitadong supply ang bawat team…
Sige. Gawin na natin.
…na may lamang…
Ayun.
…pana na may walong palaso…
-…isang kutsilyo… -Ang talim, a.
-…panindi… -Sige, okay na 'to.
…dalawang tarp…
…isang flashlight…
-Okay 'yong batteries? -Oo.
-…binoculars… -Opticals.
-…paracord… -Tali.
…maliit na kaldero…
-Ayos, ganito dapat. -Dalawa lang yata.
…dalawang wool blanket…
-Naku po. -Ano?
…dalawang lata ng tubig…
Naku, ayaw natin ng ganito.
…at isang flare gun…
-Di natin kailangan 'to. -Hindi nga.
…kung may player na aalis na sa laro.
-Itapon na lang natin sa dagat? -Ipaanod sa alin.
Ayos 'yon.
Ang Alpha Team…
Naghahanap ng patag na lupa.
…ay hindi pa nagkakasundo sa puwesto ng camp
para makagawa na ng kanilang shelter.
Sige, guys.
Dito na tayo.
Tumataas na ang tubig, kaya dapat pumili tayo kaagad.
Tama.
Patag nga 'yong isla, pero baka nangangalahati na 'yong araw,
di pa tayo makaalis.
Di kasi maganda na di tayo makakaalis.
-Kaya… -May daanan do'n.
Meron nga, pero malulubog na 'yon sa tubig pagkatapos ng isang oras.
-Tama. -E…
Mapapasubo tayo.
Do'n tayo mangingisda. Magandang mangisda do'n sa bato.
-Oo, tama. -Sakto.
-Tingnan natin. -Sige, sa lupa na.
Type-A talaga ang personality ko.
Leader talaga ako, ako ang magiging leader sa kahit anumang gagawin ko.
Professional MMA fighter ako dati.
Kaya sanay ako makipagtagisan.
Ayun, o. Panghapunan.
Ayun, o.
Baka suwertehin tayo.
Papatay ako ng usa bago matapos 'to.
Marami akong alam sa outdoors,
pero sa hunting ako pinakamagaling.
Kaya kapag naging mahirap na,
sisiguraduhin ko na makakakain ang team ko sa game na 'to.
Eto na tayo.
Ingatan n'yo 'yong mga paa at sakong n'yo.
Patag na lupa na lang ang kulang.
May nakatira kaya dito?
Medyo tago 'tong lugar, pero tumingin kayo sa itaas.
Kahit papaano, masisinagan tayo ng araw kung maaraw.
Oo nga.
Walang patag na lugar, kaya dito na tayo.
Di ba puwedeng doon?
-Hindi… -Doon sa puno?
Hindi, dito na tayo. Oo.
Sige.
Alpha male talaga si Zach.
Leader ang tingin niya sa sarili niya kasi nasa kanya 'yong palakol,
pumasok sa isip niya 'yon, at hindi na nawala.
Gumawa tayo ng titirhan at ng apoy. Importante 'yon dito.
Okay.
Si Zach ang pumili ng bawat miyembro ng team,
pero kahit hawak mo ang palakol at ikaw ang unang nakapili,
di ibig sabihing ikaw na ang leader.
Eto ang palakol. Ingatan mo ang likod mo.
Pero handa akong bigyan ang team leader kuno
ng tsansa.
Ano'ng gagawin nating bahay?
Dalawang ganito sa isang side,
tapos may lean-to lang hanggang lupa mamayang gabi.
Sige, sa susunod na lang babaguhin.
Ganyan nga, pare. Ayos, a.
Mukha nang Alpha Camp.
Kahati sa timog na dalampasigan ng bay, walong daang metro sa kanluran ng Alpha,
ay ang Team Bravo.
Dapat makahanap tayo ng magandang patag na lugar.
At nang papalapit na ang paglubog ng araw…
Mga 6:15 ang sunset nitong nakaraan.
Kada araw, mas maaga nang five minutes gumagabi.
-Five minutes? -Oo.
…nakahanap na ang team ng magandang camp location sa isang bluff.
Mukhang maganda do'n.
Oo nga, dito na siguro tayo.
Ewan ko lang, ha. Ano sa inyo?
Baka maulanan tayo.
-Puwede nating simulan dito. -Hukayin, alisin 'to.
O gamitin pang insulation.
Ayos. Saan kayo galing?
-Galing akong Texas. -Hindi nga?
-Saan? -Oo.
Sa Shiner, Texas, 'yong may pagawaan ng beer.
-Sa West Texas, Midland ako. -Ayos, a.
'Yong malagpasan 'to ng dalawang taga-Texas
at maipanalo, na-e-excite ako do'n.
Mga taga-Texas, ha?
Oo, taga-Texas. Ayos.
Mukhang mabilis kami na magkakasundo ni Drew.
Kasi siguro pareho kaming taga-Texas.
Tayo ang pinakamalakas na team. Di ako nagbibiro.
'Yong mga taga-Texas, mas malakas at matatag, mas outspoken.
Kaya siguro nag-click talaga kami.
Di siguro naiintindihan 'yon ng mga tagaibang state.
-May naisip na kayo para sa shelter? -Shelter ba?
Maliwanag pa naman.
Puwedeng simple lang muna sa ngayon, tapos papagandahin na lang…
Puwede ding parang log cabin.
Puwedeng…
-A-frame? -May A-frame.
Pero di siguro sa ngayon.
Gusto ko talagang ipakita
na marami ang maiaambag ko na kaalaman at marami akong magagawa
na may kinalaman sa bushcraft at survival.
Pinag-aralan ko 'to sa school, kumuha ako ng course, namuno sa mga trip.
Ginawa ko na ngang parte ng career ko.
Puwede ding teepee style.
Ang inaalala ko lang kung teepee style,
baka kulangin tayo ng lugar.
Pero 'yong di magalit sa 'kin 'yong iba,
naiisip ko na, mas magiging magaling ako sa pagsabi ng iniisip ko.
Kung ganito ang lugar, pinakamaganda siguro 'yong wickiup.
May fire pit sa gitna, tapos lalabas ang usok sa taas.
Okay. Okay sa 'king subukan 'yon.
Magsisibak muna ako ng kahoy.
Ayos.
Ako, medyo tahimik akong tao.
Sa mga survival experience ko, madalas mag-isa ako.
Kaya di talaga ako sanay na may kagrupo.
-Handa ka nang ibaba? -Oo.
Sige. One, two, three.
Pero sa tingin ko, responsibilidad ko na mag-adapt.
Ayos 'yan, pare.
-Ayos ang feather stick, a. -Pero di gano'n kadaling gawin.
Kung sa survival, lalo na kung may kasamang grupo,
ang unang araw ang pinakamahirap na araw.
Magiging maayos din ang lahat, pati ang tirahan natin.
-Magkakakubeta tayo. -…mas maganda.
Magkakakubeta tayo.
Sa ilalim nitong dalawa.
-Ng dalawa? -Oo, apat na beses papaikutan ang tali.
-Okay. -Grabe, gamit mo talaga ang hinaharap mo.
-Hinaharap? -Gamitin mo ang hinaharap mo, Jimmy.
Lalaki sina Drew at Drake.
Kaya padalos-dalos sila, minsan immature.
-This is Sparta! -Boom.
Ang sinasabi ko, normal lang sa mga lalaki 'yon.
Napulikat ang bayag ko.
Sumasakit 'yong bayag mo?
Ano…
Okay lang.
-Susuka yata ako. -Susuka yata ako.
First time na may nakasama ako na mga gano'ng lalaki.
One, two, three.
Ayos. Kumusta ang hawak mo, Drake?
-Ayos lang dito. -Ililipat ko 'to. Hawak lang.
Okay. Hawakan n'yo lang, ha.
Alin 'yong ipupuwesto do'n?
-Ayos. -Galing, bro.
-Ayos, mga bro. -Ganyan nga, pare.
Galing, a, pare.
Natae yata ako.
Nakakatawa 'yan.
Sa hilagang dako ng bay,
naniniwala ang Delta Team na nakahanap sila ng magandang lokasyon.
Aba, ang ganda dito.
Amoy mushroom kahit saan.
-Gusto ko 'yon. -Ang ganda dito.
Grabe talaga.
Sampung taon na akong chef.
Magaling akong mag-forage.
Yellow-footed chanterelles nga pala ang mga 'yan.
Masarap 'yan.
Sa Midwest, traditional ang pagpapalaki sa akin.
Dinadala ako ng lolo ko sa kakahuyan.
Nagtutunton ng mga usa.
Ayun. Tingnan n'yo, o.
Buck rub 'yan.
Tinuruan niya kami tungkol sa iba't ibang mushroom, halamang makakain,
di makakain.
-Kailangan natin ng patag na lugar dito. -Oo.
Maganda siguro kung teepee na wickiup.
Tingin ko, magiging magaling na leader ako sa gagawin namin.
Ayos lang sa akin na maging alpha sa pack.
Grabe, mukhang maganda nga dito.
Oo. Patag, maganda, walang gaanong aalisin.
Walang gaanong aalisin.
-Pero… -Maganda ang cover sa paligid.
Dito na nga tayo.
Home sweet home.
Simulan na nating magtayo ng shelter.
Gusto ko dito.
Sige, tingnan natin…
Pakanan pa nang konti. Pakanan.
Gusto mo ng tulong?
-Siguro. Salamat. -You're welcome.
Di ko inasahang ako ang magiging leader.
Ang naisip ko, "A, petiks lang ako dito."
-Uy, Tina. -O?
Kunin mo nga ang mushroom dito bago matapakan.
Sige ba.
Si Eric na 'yong naging leader.
Ako naman 'yong parang sidekick niya.
Ayan.
Aba, hedgehog.
-Hedgehog? Isama mo sa ibang hedgy. -Sige ba.
Di ko iniisip na leader ako, kaya okay lang sa akin na siya.
Apoy naman ang sunod.
-Sige. -Sapat na 'yong panggatong para makagawa.
Sige ba.
Masasagad din kasi sila, e.
Oo nga.
Ayan. Palubog na ang araw.
Ayos na siguro 'to. Tapos na tayo.
-Hahampasin sana 'yong puno… -Uy, bukas na lang tayo sisibak ng kahoy.
Masasagad kayo n'yan.
Ito na 'yong huling puwedeng panggatong.
May mahahanap pa tayo bukas.
Sinusubukan talaga ni Eric na maging leader.
Basta sinabi mo, sir.
Pero loner ako, e.
Di pa ako nagkakaroon ng boss.
Kaya medyo hindi okay sa akin na inuutus-utusan ako.
Pupunta ako do'n. Titingnan ko kung may kahoy pa ba.
Sama ka?
Sige ba, buti pa nga.
Sige.
Malaki ang tsansa na magbanggaan kaming dalawa.
Di ko alam kung pasaan na tayo.
Parang masayang pamilya lang tayo, 'no?
Parang gano'n nga.
Sa iisang dalampasigan ay naroon ang Team Charlie…
Ganda ng napili mo, Julio.
…na nakaisip gumawa ng shelter sa mas mataas na lugar.
-Do'n ang pinakamaganda nating mapipili. -Oo, parang do'n nga ang pinakamaganda.
Oo.
Ganito ang teamwork.
-At walang nag-away. Ayos 'yon. -Tumpak.
Walang mag-aaway dito.
Gusto ko na ngayon pa lang, nag-uusap na tayo.
-Nagpapalitan ng ideas. -Tama.
-Walang leader dito. Leader tayong lahat. -Tama.
Hindi tayo kagaya no'ng mga alpha na 6'3" at naka-camo na taga-West Texas.
Pero lahat tayo, may magagawa.
-Basta mag-usap lang tayo. -Gano'n tayo mananalo.
Kung may ikinaiinis kayo, pag-usapan natin.
Kasi kapag nakakaisa tayo,
at kung postive lang tayo at laging nakangiti…
-Gamot ang pagngiti, e. -Okay.
-…kabaligtaran. -Sige na.
Kung kukuha na kayo ng panggatong, sisimulan na namin ang shelter.
Kung sa structure…
Ano, A-frame ang naiisip ko.
-Maganda 'yong hemlock na… -Puwedeng A-frame kung kakayanin.
Kailangan nating maghukay. Dapat may panghukay tayo.
Magandang gamitin ang mga sanga ng hemlock para gumawa ng nakaangat na mahihigaan.
Last na lang…
Lagi akong nagbabanyo. Pakitandaan n'yo na lang.
Cedar ba 'to? Tingin n'yo, ano 'to?
-Amuyin mo. -Guys, may apat na oras na lang tayo.
-Kulang na ang oras. -Sige na, magsimula na tayo.
Shelter time.
Dito 'yong tulugan kasi dito 'yong pinaka-flat.
Six years ako sa military. Doon, dapat klaro kung sino ang leader.
May sinusunod kayo.
-Nasaan ang ridgeline? -Ha?
Gusto n'yo ba na dito? O dito?
Ay, akala ko nasa 'yo ang kutsilyo. Sorry.
Malinaw na hindi gano'n ang nangyayari sa Charlie Camp.
Bago mo putulin 'yang paracord, tingnan mo muna 'to.
Sige.
Okay. Ayos 'to.
Itali na lang natin nang mas mataas.
-Puwede. -Pero nakatupi pa din.
-Sige. -Sa ngayon lang.
-Okay. -Hanggang di pa natin kaya ng malaki.
Tingin ko, ako ang magiging leader
kahit wala pa akong gaanong experience sa buhay.
Nilagay ko malapit sa 'yo ang Y na stick.
-Puwedeng pakiabot? -Sige ba. Okay.
Kasi kung wala kaming leader, di namin mapapanalunan ang premyo.
-Para d'yan ang paracord? -Oo.
Hihilahin lang natin 'to.
Dapat siguro sa kabila nakaharap 'yong notch.
Iniisip ko talaga
na ini-imagine ni Bri na siya ang leader, at na gusto niyang maging leader.
Dapat siguro doon natin iharap. 'Yong stake, imbes na dito nakaharap…
Oo. Itatali kasi dito 'yong paracord.
-A. -Tapos…
Ang sinasabi ko, kung doon nakaharap
mas matibay siguro kung nakaharap sa direksiyon kung saan niya hinihila.
Gets mo ba?
Hindi.
Kasi parang lahat talaga, pinakikialaman, e.
Nasaan na 'yong palakol?
-Wala sa 'kin. -Mahahanap din natin.
Ilagay kaya natin sa iisang lugar ang mga gamit.
Kaya kung may itatago tayo, isama na lang natin sa ibang gamit natin.
Pero sa Charlie Team kasi,
roundtable kami, committee kami kung magdesisyon.
Guys, malapit na talagang gumabi.
Narinig n'yo ba ako?
-Tatlong oras na lang. -Kuha namin, oo.
Okay.
Sige.
Gumawa na tayo ng apoy bago pa dumilim, 'no?
Habang papalapit na ang gabi,
mas tumitindi ang karera sa paggawa ng apoy.
Kailangan nating kumuha ng kahoy.
Pero dito sa temperamental rainforest…
Dapat bilisan natin.
…may mga problemang di inaasahan.
Diyos ko, ang sobrang basa nito.
Itong di gaanong tuyo na stick ang pinakatuyong kahoy na nahanap namin.
Medyo matatagalan 'to.
Sige.
Ang kaalaman sa paggawa ng apoy…
Ayan, umuusok na.
…ay hindi sapat para malutas ang basang palaisipan nila.
-****. -Saglit lang…
-Hindi ba dapat doon? -Lalaki ang apoy, e.
Okay. Sorry, Meghan, pero kung ililipat mo 'yan do'n,
papatayin lang ng hangin kung mag-apoy man 'yan.
Maraming beses ko nang nagawa 'to. Pero ipapalipat mo talaga?
-E di, ilipat. -Ang ginagawa mo na lang.
Panangga dito.
Kumuha ako ng mga bato para sa fireplace.
May apoy na kaya ang ibang camp?
Wala akong makitang usok.
Sabi na, e. Mahirap dito.
Sige.
Kita mo? Magdadagdag pa ako ng ganito.
Lahat kami, nagtutulungan sa apoy.
Si Tre, mahabang oras ang iginugol niya.
Matatagalan, pero magkakaapoy din tayo.
Pinagtiyagaan ko din, e.
Kaya natin kahit ano.
Pero si Bayo talaga 'yong nagpursige at di tumigil.
Ayaw niya.
Ayos.
Sige lang.
-Ayos, a! -Dito.
Let's go!
Let's go! Ayan o, baby.
Pakiramdam ko na…
Nanalo ka sa lotto?
Oo, parang nanalo ako sa lotto.
Ganyan nga!
Nakakatuwang tingnan.
Habang nagdidiwang ang Alpha Team dahil sila ang unang nakagawa ng apoy,
sa katabi nilang Team Bravo…
May amoy nasusunog.
…paggamit ni Drew sa kaldero bilang panangga ng hangin…
Ayan na.
Ayos. Ayan na siya.
…ay nagbunga.
-Ayos. May apoy na tayo. -Galing!
Galing n'yo, guys.
Basa ang lugar. Alam kong malamig at mahirap ang lagay dito.
Lahat naman kami, may ginagawa at ginagalingan.
Ang galing natin.
Ganyan nga.
Sa kabilang dako ng bay,
nahihirapan pa rin ang team Charlie at Delta.
Diyos ko, pati shotgun, di gumagana.
Ituloy mo lang.
Mamamatay. Buwisit!
Dadagdagan ko lang 'tong hinihimay ko.
Ang technique ng Delta Team na gumamit ng mahahabang hinimay na kahoy
ay gumana.
-Magaling ang naisip ninyo. -Ang talino no'n.
Ang masasabi ko sa day one, solid 'yong team namin.
Gaya ng sinabi ko, ako 'yong naging leader at natutuwa akong nangyari 'yon.
Pinaghirapan ko talaga ang shelter namin,
pinaghirapan ko 'yong paggawa ng apoy. Nandito kami para manalo.
Buti naman may apoy na.
Ang gandang tingnan.
Habang pababa ang temperatura,
at ang malamig at basang hangin ay umiihip sa bay,
nagiging mas mahirap ang paggawa ng apoy.
Alam ko. Nakakawalang gana talaga, di ba?
Oo.
At walang apoy na magpapanit sa Charlie Team.
Guys, ang lamig ng lupa.
Di talaga komportable 'to.
Sobrang lamig.
Oo, sobrang nakakapanghina.
Parang gusto ko na lang umuwi kasi sobrang nalalamigan ako.
-Isuot mo'ng jacket ko, Emily. -Oo nga, magpainit ka.
Lumapit ka sa apoy.
Nag-aalala ako kasi sabi ni Emily, sobrang lamig at uuwi siya.
Oo nga, ipatong-patong mo muna.
Uy, kayo. Salamat. Sorry.
-Team tayo. -Wag kang mag-sorry.
-Magte-teamwork tayo. -Salamat.
Ay, shit.
Ang lamig ng lupa.
Nasa Alaska tayo, may apoy at shelter.
Nalutas na natin ang ibang problema.
Proud ako sa inyong lahat.
Lobo 'yan.
-Naku po. -Marami sila.
Nag-aalala ako kung may mga bear. "Da Bears".
"Da Bears."
Parang magyeyelo na 'ko. Ang lamig.
Guys, umaasa ako na may lecheng apoy na tayo bukas.
Tapos na ang unang gabi.
Sa unang gabi.
Walang umaming nilalamig sila. Gusto nilang magmukhang matibay.
Pero nilalamig lahat.
Marami pa tayong gagawin ngayon.
Kumuha ng panggatong.
Maghahanap din ako ng makapagbibigay talaga ng energy.
-Apoy. -Gusto ko ng squirrel.
-Nagyayakapan kagabi. -May mga humahagulgol.
May mga humahagulgol.
Malamig ang first night ko sa Charlie camp.
Nasa wind tunnel kami sa kaparangan ng Alaska, at walang apoy.
-Ang priority mamaya, makagawa ng apoy. -Ngayon.
-Ngayong. -Sorry, oo. Ngayon, dapat may apoy.
-Oo. -Trabaho na tayo.
Sige.
-Ang first night ang pinakamahirap. -Dude, ang lamig kagabi.
Dito kukunin ang lahat ng roofing material para sa shelter.
Sobrang importante 'yon ngayon.
Malapit na tayong maging at home dito.
No'ng paggising ko, tiningnan ko 'yong apoy.
Kinailangan kong hipan para di mamatay.
Okay talaga ang first night. Marami akong narinig na, "Ang lamig."
Medyo giniginaw ako. Hindi pa todo ang lamig.
Habang lumilipas ang oras, mas titindi at titindi lang ang lamig.
Okay, may 14 extra pounds ako. Gumaan yata ako ng 2 pounds kagabi.
May squirrel. Ayun, o. May squirrel.
-Ia-assemble ba natin 'yong pana? -Sige.
Maghihintay ako hanggang tumigil ka, kasi di pa ako naka-assemble ng pana.
Eto na, day two, tapos…
Pinili ko 'yong bow hunter na nagpakilalang bow hunter.
Patakbo-takbo lang 'yong squirrel do'n. Sorry, 'yon lang ang tinitingnan ko.
-Gusto mong hulihin? -Oo.
Puwede ba tayong humuli ng squirrel gamit ang kamay lang?
Di ba puwedeng panain?
Puwede, pero mahirap, e. Ang liit kasi.
Sa una, sabi niya, magaling talaga siyang mag-bow hunting.
Ayos talaga na sine-setup mo 'yong pana. First time ko 'to, e. Panonoorin kita.
Di siya marunong maglagay ng string sa pana.
Di rin ako marunong,
pero wala akong suot na sign na bow hunter ako.
Okay, eto na ang string.
Ikaw na.
Okay.
Arm guard ba 'to?
-Oo. -Okay.
Di ko mapigilang panoorin 'yong apoy. Ako parang, may apoy.
May shelter tayo.
Hindi na masama.
Dahil may apoy at shelter na,
ibang pangangailangan naman ang pinagtuunan ng Team Delta.
-Kung may tubig lang, ayos na 'ko. -Oo nga.
Magiging masaya 'ko.
Naubos na ang ibinigay na tubig
kaya kailangan na nila ng mapagkukunan ng sariwang tubig.
-Maghahanap kami ng tubig. -Kailangan namin ng lalagyan.
-Kailangan n'yo ang kaldero? -Puwede din 'yong lata.
Dalawa na ang dalhin n'yo.
Okay, sige. Kunin mo 'yong lata.
Kukunin mo din ang wallet mo?
-Handa na ako. -Sige na, pare.
Tingnan mo 'to.
Aba.
-Usa 'yan. -Lalaki.
Malaki.
-Tingnan mo, o. Bagong labas na ipot. -Siguro dapat tahimik tayo.
'Yong hayop ang magtuturo ng daan…
Di sila lalayo sa sariwang tubig.
Tara na.
-Tawag lang kung ang layo ko na. -Dadaan ako sa wala gaanong sagabal.
May naririnig ako.
Naririnig ko din.
Oo. Kung lalakad lang tayo, mapupuno natin lahat ng cup at kaldero.
Nag-o-overheat na naman ako.
Nabubuhay ka lang para magpawis. Natural lang 'yan.
Masyado akong hot para sa mundong 'to.
Hot ka din, pare.
Malaking tao. Masyadong mainit.
Ang kumpare ko, ang Mountain Man
Bakit Mountain Man ang tawag mo sa 'kin?
Parang tama 'yon, e.
Parang tama.
Naku, si Joseph.
Nakakatuwa talaga si Joseph.
Mabait siyang bata.
Parang gusto niyang magtrabaho.
Tingin ko malaki ang pakinabang niya sa team.
Mountain Man, tingnan mo, o.
Ayun! May tubig na tayo.
-Nakahanap ka? -Oo.
Pagkatapos ng ilang oras ng paghahanap,
nakahanap na sina Joseph at Brendon ng mapagkukunan ng sariwang tubig.
pero higit dalawang kilometro ang layo nito sa camp.
Ibig sabihin, tuwing kailangan nila ng refill
kailangan nilang mag-round trip nang isang oras para marating iyon.
Handa ka nang bumalik? Tingnan mo, o, sayang ang araw.
Nakakainis ang ganito para lang sa tubig.
Kompleto na ang pangunahing kailangan tulad ng apoy, tubig, at tirahan
kaya iniisip na ng Alpha kung nasaan ng pinakamalapit nilang mga kalaban.
-Sige. Tara na. -Tingnan natin.
Solid ang team naming apat. Pero…
Sa larong gaya nito,
Hindi lang ito tungkol sa survival. Dapat isipin mo din ang ibang team.
Magpakita kayo.
Nagtatago ba sila sa damuhan dahil takot sila?
Ayun, may dalawa. Dalawa ang nakikita ko.
-Naku. Tinamaan ka sa mukha. -Sa mukha talaga, pare.
Pasensiya na.
Hindi nga?
-May tao sa beach? -Oo.
May dalawa pa.
Maliban kung nag-flare na sila.
-Nakikita ko sila. -Nasaan?
Nasa twelve o'clock ko.
Kumusta?
-Alpha 'yan. -Sila 'yon.
Sigurado.
Apat pa din sila.
Oo, wala pang nag-flare.
Alam nilang okay ang lagay natin. Nakikita nila 'yong apoy.
Naniniwala ba ako na mas magtatagal kami kaysa sa iba?
Siyempre.
Pero laro 'to.
Kailangan naming magpaalis ng players.
Gusto kong i-scout ang Bravo.
-Dapat pag-isipan natin. -Oo.
Di ako takot na manggulo.
Pumunta tayo do'n na may dalang pagkain, na parang kakalabas lang natin sa McDo.
Oo.
Kami ang Alpha.
Kami ang naghahari sa Alaska.
Kailangan nating pumunta sa Bravo.
Bumalik na tayo.
Naririnig ko, parating na sila.
Ang bagal ko.
Kumusta naman?
Sinusulit ko ang oras.
Marami kaming nakuhang tubig.
-Bugbog na bugbog ako. -Oo nga.
Uhaw at pagod.
Ang unang tanong ko, may dala ba kaming lata?
Oo.
Sabi na, e.
Baka naiwan malapit sa tubig no'ng nilabas ko 'yong laman para mapuno.
Kung nandoon lang, kukunin natin sa susunod.
-Malakas ang kutob ko kung nasaan 'yon. -Di ko nakita.
Napagod talaga ako. Totoo.
Matutulog talaga ako mamaya.
Naiinis talaga ako dahil sa lata. Pagsasabihan ko.
-Okay. -Ngayon na.
Sorry kung magiging gago ako.
Ayokong maging ganito, pero, ina naman, nawala 'yong lata.
-Oo. -Tayong apat, iisa lang ang iinuman.
-Three to ten minutes 'yong… -Nandoon lang. Sa kabilang side ng burol.
-E di, kunin n'yo. -Ayoko.
-Di ako aalis. -Di ako aalis.
Masaya akong nakakuha kayo ng tubig, pero 'tang ina naman, pare.
'Tang ina.
Oo.
Gano'n talaga minsan, bro.
Oo, alam ko.
Isakripisyo ang isa kapalit ng isa.
Napapansin ko na si Chef, si pareng Eric,
may alam siya sa pagiging leader, pero ang alam ko, ha,
pag mabait ka makitungo at pag mabait kang makipag-usap,
mas maraming nagagawa 'yon kaysa kung sumigaw ka at manisi.
Kaya di ko nagustuhan 'yon.
Nagiging mainitin ang ulo niya.
Nagiging mainitin na siya.
Wala akong silbi ngayon.
Ako rin. Pagod na 'ko.
Pagod na rin ako.
Lintik naman. Nawala ko na naman ang flashlight.
Kagabi yata 'yong pinakamalamig.
Kahit papaano, walang nabasa sa loob.
Walang tigil ang ulan at sobrang lamig talaga.
Natamaan ko.
May karne na kami na pang-ulam.
Papakuluan ko 'to, para makakuha ng maraming nutrients.
Sarap.
-Diyos ko. -May squirrel tayo.
May squirrel tayo.
'Yong laban para magkaapoy,
hindi 'yon ang naisip ko na magiging problema namin sa day four.
Sige na. Sige na naman.
Alam mo? Babalikan ko na lang mamaya.
Sobrang bad trip.
'Yong team namin, puro salita lang tungkol sa kung ano'ng gagawin,
pero wala namang ginagawa.
Pakiramdam ko, wala din akong magawa.
Sa kabila ng bay, naghahanap ng shellfish ang Bravo Team…
-Ito, malaki. -Medyo kadiri tingnan.
…na marami pero mapanganib din dahil sa lason sa tubig.
-Lasang oyster. -Dude, ang sarap.
Samantala, ang Alpha Team, nakontento na muna sa sea slug…
Medyo juicy.
…habang naghihintay na mapakinabangan nila anng bow hunting experience ni Zach
para makakain ng mas ligtas na klase ng protein.
Pambihira.
Naiinis ako sa sarili ko na wala pa akong napatay na squirrels.
Ayokong biguin ang team ko. Natatakot ako, sa totoo lang.
Babalik na ako. Titingnan ko ang mga bitag habang pabalik ko ng camp.
Ano'ng ginagawa mo?
Kailangan natin ng kutsara.
Oo nga.
-Kailangan lang natin ng protein. -Oo. Dapat maraming protein.
Kailangan ko 'yon ngayon.
Si Zach, ang professional bow hunter.
Lagi niyang sinasabi na,
"Napatay ko ito at ito dati,
na magaling akong magpana."
Nagha-hunting nga siya…
Buwisit.
…pero pagbalik niya, wala namang dala.
-Oo. -Gusto ko hindi naman halaman.
Lahat gutom. Lahat gustong kumain.
Magha-hunting ako ngayong araw.
Trapper ako, kaya di ako nagpapana.
Di rin ako mahilig sa archery.
Pero kailangan kong mamuno.
Dito.
Uy.
-Okay na 'yong mga bitag? -Oo.
Kumusta 'yong apoy?
Okay naman.
Kumusta 'yong pagha-hunting mo?
-Ayos, pare. -Tingnan n'yo, o!
Nagulat talaga ako
kasi hindi pa siya nakatama sa squirrel, lalo na gamit ang pana.
Sabi niya.
Walang nakakawala kay Trapper Bayo.
Sigurado akong masaya siya na nakahuli siya bago ko magawa 'yon.
Pero kahit sino naman, puwedeng suwertehin.
Makakakain kami ng red meat. Sobrang saya ko.
Bayo.
Dito ka.
Patikim nga!
Aba, mukhang masarap, a.
-Tingnan mo, o. -Eto na, pare.
Aba, naku.
Sino 'yong totoong hunter dito?
Sino 'yong astig?
Hindi ikaw, pare.
Si Bayo, ang trapper.
Pambihira!
Lasang dark meat ng manok.
-Sarap. -Sobrang sarap.
Salamat, universe. Salamat, Bayo.
Kailangan ng kutsara. Kailangan natin ng kutsara.
Sige, guys.
Pagbaba ng tubig, gusto n'yong pumunta sa Bravo?
Sige ba.
-Kaya… -Ako ba'ng kausap mo?
Gusto mong pumunta sa Bravo?
Dapat may magbantay sa apoy.
Oo, dapat may maiwan dito.
-Okay. -Malay natin.
Baka pumunta kayo sa Bravo,
tapos may patago palang pumunta dito.
Tapos sila parang, "Uy. Nandito sila. Nakawan natin sila habang maaga."
Dude, dapat makita natin ang camp nila.
-Oo. -Gusto kong makita kung kumusta sila.
Gusto kong may strategy kasi nasa iisang side tayo…
Friendly ba?
Oo. Kakaibiganin natin. Maging mabait tayo.
Tingin mo magiging mabait sila sa atin?
Mabait sila!
Sa ngayon, di ko muna hinuhusgahan si Zach.
Sinusubukan niya naman,
kaso laro 'to, e.
Dapat laruin mo din.
Oras na para maglaro ako ayon sa gusto ko.
Gusto kong bumuo ng alliance.
Kung maganda ang lagay nila,
mas gusto kong may alliiance tayo sa team na mukhang malakas.
Wala tayong kakampi sa side natin
na makakatulong sa amin, o matutulungan namin.
Kung may alliance, mas marami ang makukuha naming pagkain
at mas magtatagal kami sa competition.
Maraming masamang epekto ang pagtulog sa lupa.
A, ang sarap.
Parang subsob tayo sa trabaho.
Ang hirap din, lalo na walang calories.
Kailangan natin ng pagkain.
Kukuha ako ng tubig.
Okay.
Merong pitong angel wing mushrooms dito para sa 'yo, Sammy.
-Talaga? -Oo.
Hola.
-Kumusta, guys? -Kumusta kayo?
Malakas ang Alpha Team.
Kaya 'yong kaibiganin sila?
Ayoko no'n.
-Kumusta, 'tol? -Kumusta, pare?
-Ano'ng meron? -Kumusta kayo? May pagkain na din kayo?
-Wala. -May mga regalo kami.
Konting almusal.
-Talaga? -Ulo ng squirrel at mushrooms.
-Di nga? Nakahuli kayo ng squirrel? -Oo, si Bayo.
Kayo ba dito…
Grabe, dude. Paano mo nahuli?
-Galing. -Pinana ko.
-Patingin. -Dalawang archer.
Ang galing n'yo, dude. Tingnan mo, o.
-Naisip namin na mapapakuluan ninyo. -Salamat talaga.
'Yong mushrooms, di nila alam kung ano 'yan.
Pinakain ko muna sa kanila kahapon, tapos kumain din ako kanina.
-Okay naman sila? Ayos. -Ang dami ng ganyang mushrooms.
-Uy, ikaw si Julio? -Grabe. May taba sa ulo n'yan.
Hindi, si Bayo 'yan.
-Magiging masarap 'to. -Bayo?
-Oo. -Ay, sorry.
Diyos ko.
-Kayo lang ang bibisita? -Oo.
-Tingnan n'yo ang tirahan namin. -Nice. Welcome.
Kinukuha mo ang mga gamit namin?
Nasa akin na. Kompiskado na.
Parte ng laro.
Oo.
Uy.
E, saan…
Kinuha niya 'yong mga lata at kaldero,
Nasa akin na. Kumpiskado na.
Kumpiskado na.
Aba, naku.
Di mo puwedeng kunin. Babawiin lang din namin.
Tapos na tayo dito.
Uy, Drake. Dito ka muna, please. Ninanakaw ni Bayo ang gamit natin.
-'Tang ina mo. -Ina mo din.
-And'yan na. -Makakarma ka din.
Nagulat ako.
Di parte ng plano namin 'yon bilang team.
****** ***** gago.
Nagsalin ng Subtitle: J.M.B. Descalso