Kazanmaya geldim.
Bu kadar net.
Kazanmaya geldim.
Outlast'e hoş geldiniz.
Parmaklarımdan da olsam pes etmek yapacağım son şey.
Benzersiz bir hayatta kalma yarışması.
Para için ilkelerimden asla ödün vermem.
-Buradan anca zorlarlarsa giderim. -Gerekirse burada açlıktan ölmeye razıyım.
Sadece tek bir kural var.
Bir oyuncunun, kazanması için…
Sürüsünü arayan bir kurttum hep.
…bir takımda yer alması şart.
Yeteneklerime bu oyunu adil oynayacak kadar güveniyorum.
Ona güvenim kalmadı.
Birilerinden kurtulalım.
Onlara engel olalım.
Fişeği ateşlesinler.
Oynamak istediğim oyun bu.
Eşyamızı mı alıyorsun?
Aldım. El koydum.
Götüremezsin. Biz de geri alırız.
Bu oyun böyle.
Bu olay dışarıda olsaydı
şu an "Dur, yapma" diye ağlayıp ambulansı arıyor olurdun.
-Koş! -Hadi!
Bir milyon dolarlık ödül uğrunda
oyuncular onurlarıyla mı yarışacak…
Temiz oyun oynuyoruz.
-Bence onurlu bir adamım. -…yoksa…
Bu oyunda kural yok. İşler her an boka sarabilir.
-…işler çirkinleşecek mi? -Maskeler düşecek.
Fişek!
-Adilce oynamak istiyorum. -Ben de.
Güle güle hırsız!
Kazanmak…
Çok üşüyorum.
…ve bir milyon dolarlık ödülü paylaşmak için…
-Kahretsin. -Yaparsın Em. Çek!
…galip gelecek takım diğer takımlardan daha iyi avlanmalı…
Yakaladım.
--…daha zeki davranmalı… -Aman Tanrım.
-…ve daha iyi strateji kurmalı. -Hadi!
Ama hepsinden önemlisi
herkesten…
Tanrım!
…daha uzun dayanmalı.
16 OYUNCU
TEK BİR KURAL VAR
BİR MİLYON DOLARI KAZANMAK İÇİN
BİR TAKIMDA YER ALMAK ŞART
LITTLE DUNCAN KOYU ALASKA
16 oyuncu hayatta bir kez oynanacak bir hayatta kalma yarışması için
Alaska'ya geldi.
Alaska'da bulundum, burası çok sert olabiliyor.
Hava her an değişebiliyor.
Her yer yırtıcı hayvan dolu. Vahşi bir yer.
Ben daha önce Alaska'ya hiç gelmedim.
Doğrusu ilk kez uçarak bir yere geliyorum.
Oyun alanına doğru giden oyunculara
oyun öncesi birbirleriyle konuşmama konusunda talimat verildi.
Şu an yapabileceğimiz tek şey birbirimizi tartıp
en güçlü kim, en zayıf kim diye bakmak.
İnsanların kılık kıyafetine bakıp ne kadar sertler çözmeye çalışıyorsun.
Gideceğimiz yeri bilmiyoruz.
Zayıf görünmek istemiyorum ama içten içe titriyorum.
"Bayağı zormuş" diyorum.
Tüm oyuncuların sahip olduğu eşsiz bir özellik var.
Profesyonel tuzakçı olarak vaktimin %90'ını dağlarda geçiyorum.
Diğerlerini bilemem ama benim niyetim dürüstçe yarışmak.
Bize sataşan yoksa biz de kimseye sataşmayız.
Everest'e çıktım. Antarktika'ya gittim.
Çıktığım bu keşif gezileri
öyle böyle pahalı değil.
Burada hayatta kalacağımı biliyorum.
Çünkü sokakta yaşadım. Hayatın sillesini çok kez yedim.
Sıfırdan başlamayı öğrenmem gerekti.
Burada herkesten daha uzun süre dayanacak beceriye ve zihinsel dayanıklılığa
sahip olduğumu düşünüyorum.
Kendimi lider olarak görüyorum. İş bitirecek biriyim.
Katkı sağlarım ve şu an fena çulsuzum, para lazım.
Ama şimdilik oyun…
…yeni başladı.
"Outlast'e, tek kurallı oyuna hoş geldiniz.
Kazanmak için bir takımda olmalısınız.
Yarışmayı başladığınız takımda bitirmek zorunda değilsiniz.
Takım değiştirebilirsiniz.
İşaret fişeğiyle havaya ateş edip istediğinizde yarışmayı bırakabilirsiniz.
Takımsız kalırsanız başka bir takım bulmak için bir gününüz var.
Bulamazsanız işaret fişeğini ateşleyip oyundan çekilmelisiniz.
Ayakta kalan son takım kazanır.
Kazanan takım bir milyon dolarlık ödülü eşit olarak bölüşecek."
"Elinde balta bulunanlar…"
Ne?
Hadi canım.
Pekâlâ.
Vay be.
Sandığa ilk uzananlar tabii erkekler oldu çünkü bekleneceği üzere hepsi alfa.
"Elinde balta bulunanlar sırayla seçim yapıp takım kuracak."
Aşırı heyecanlıyım. Kendi takımımı kurmak büyük bir şey.
Niye seni seçelim?
Adım Drake. Batı Teksas'tanım.
Avcıyım, balık tutarım, inşaattan anlarım.
Pekâlâ.
-Kim… -Teksaslı dostum böyle gelir mi?
Peki.
Hemen Teksaslı koca adamı istiyorum dedim.
Kafa dengim biri gibi geldi, ne bileyim,
onu kendime yakın hissettim ve takımımda istedim.
-Sen kimsin? -Ben Tonia.
Çalışkanım, pes etmem ve herkesle iyi geçinirim.
Ben ceza avukatıyım.
Kolpacıyı gözünden tanırım ve Tonia bende pek güven uyandırmadı.
-Sen necisin? -Adım Brianna.
Altı yıl ordudaydım. Balık tuttum, okla avlandım.
Takımıma bir avcı almam gerektiğini düşündüm.
Ben avcı olmadığım için önceliğim bu.
-Böyle gel. -Yaşasın.
-Sen kimsin? -Central Idaho'dan Brendon.
Av rehberliği, tuzakçılık yaptım ve şerefli biriyim.
Gel böyle.
Gözüm önce Brendon'a gitti, çünkü…
-Memnun oldum. -…teknede sert duruyordu.
Ne eldiven ne şapka, sağlam yağmur yedi.
Sırılsıklam oldu ama bana mısın demedi.
Benim gibi Idaho'lu olan adamdaki özgüveni gördüm.
Havalı kovboy şapkasını görüp "Adam adanmış" dedim.
Yani kesinlikle seçmek istediğim tek kişi oydu.
Tanrım.
Sonrası için aklımda başka bir strateji yoktu.
Sakallı?
Adım Joe. Carenco, Louisiana'lıyım.
Tamirciyim, doğa insanıyım. Kocaman bir kalbim var.
Bendeki iş ahlakı zor bulunur. Hangi takıma gitsem faydam büyük olur.
KUIU montlu.
Ben Bayo. Florida Eyaleti'nde profesyonel avcı ve tuzakçıyım.
Böyle gel.
Sondaki dostum.
Ben Sammy, 10 yıldır ilkel yaşam becerileriyle uğraşıyorum.
Böyle gel.
-Memnun oldum. Drew. -Aynen.
-Şapkalı. -Selam, ben Meghan.
MacGyver usulü mühendisim
ve saçmalık seviyesinde pozitif enerji doluyum.
O pozitif enerjiyi buraya alalım.
Kanka mı olduk biz?
Sarı eldivenli.
Ben Tina. Toplayıcılık tutkum. Çocukluğumdan beri balık tuttum.
Böyle gel.
Modelim. Aptal ve âciz olduğumuz klişesini yıkmak için buradayım.
Sondaki dostum.
Selam, adım Tre.
Göçebe bir yaşam tarzım var.
Artılarım ağaç uzmanlığı, olta balıkçılığı.
Afet hazırlığına da ilgim büyük.
Ağaç uzmanını seçiyorum.
-Kimi seçeceksin? -Son kalanı almayacak mıyız?
Ha, doğru ya.
-Kimi istiyor? -İşlerin ucundan tutacak biri olsun.
Evet, lütfen. Teşekkürler.
-Mavi montlu kız. -Selam, ben Emily.
Açık alan eğitiminde formasyonum var
ve bu bölgeye özgü otuza yakın bitki tanıyorum.
Mükemmel. Gel böyle.
Oley.
-Bereli. -Adım Joey.
İnşaat sektöründe çalıştım. Balıkçılık ve doğada yaşam tecrübem var.
-İnşaatçımız. -Hadi bakalım.
İşte bu be.
Dördüncü de gelirim, sıkıntı yok.
Etrafıma bakıp insanların seçilişini izlerken
birdenbire bir ben, bir de yaşlı bir kadın kalınca
"Nasıl ya?" dedim.
Başarılı bir sporcuydum ben.
Çevremde o insanım.
Gel buraya.
Evet!
Ama şimdi kendimi kanıtlamalıyım. Olsun.
Ufak tefeğim ama güçlüyüm ve vicdanlı biriyim.
Göreceksiniz.
Son seçilmek germiyor.
Gel böyle. Hoş geldin.
Bekliyordum zaten.
Sarılalım.
-Sağ ol. -Kazanacağız.
Kim olduğumu, potansiyelimi biliyorum ve diğerleri de öğrenecek.
-Yapalım şu işi millet! -Rüya takım.
Oyuncular dört eşit takıma ayrılmış bulunuyor.
Alfa…
ALFA KAMPI
…Bravo…
BRAVO KAMPI
…Charlie…
CHARLIE KAMPI
…ve Delta.
DELTA KAMPI
-Hazır mıyız? -Evet.
Çoktan hazırım.
Buraya geldiğimden beri hazırım.
-Umarım o paraya açsınızdır. -Hem de nasıl.
-Hadi kampa. -Gidip kuralım.
Gün batımına birkaç saat kala
takımlar kamp alanı bulmak için
geniş oyun alanındaki bölgelerine doğru yola çıkıyor.
Suya bakarken kıyıda bir şeyler yiyen martıları gördüm.
-Kuşları takip edeceksin. -Aynen. Biliyorsun.
Alfa ve Bravo takımları aynı kıyı şeridini paylaşırken
diğer iki takım Charlie ve Delta karşı yakada olacak.
Alaska'daki koyun buz gibi suları aralarında olacak.
İki kıyı şeridinin de kendine özgü bir topoğrafyası ve mikrokliması var
ve yaban hayatı açısından farklı tehlikeler taşıyor.
Kupreanof Adası çok sayıda ayının habitatı
ama bu koyu, büyük bir kurt popülasyonuna ev sahipliği yapıyor.
Şurayı çıkıp şöyle geçebiliriz.
Kamp kurup hayatta kalmaları için her takıma bir malzeme çantası verildi.
Hadi bakalım.
Çantalarında…
Başlıyoruz.
…sekiz ok ve bir yay…
-…bıçak… -Keskin, güzel.
-…çakmak taşı… -İş görür.
…iki muşamba,
bir el feneri…
-Pili var mı? -Evet.
-…dürbün… -Bakacımız.
-…paraşüt ipi… -Kordonumuz.
-…küçük bir tencere… -Bana bunlarla gelin.
-İki tane var. -…iki yün battaniye…
Eyvah.
…iki kutu su var…
Yok, bu kalsın.
…ve bir işaret fişeği…
-Bize lazım olmayacak. -Yok.
…oyuncular oyunu bırakmayı seçerse kullanıma hazır.
-Suya atalım mı? -Yükselince atalım.
Güzel plan.
Alfa Takımı…
Düz bir kamp alanı bulmalı.
…henüz bir kamp yerinde karar kılıp barınak inşa etmeye başlamış değil.
Pekâlâ arkadaşlar. Bu bölge bizim.
Su yükseliyor, hızlı seçmeliyiz.
Evet.
Ada da bir seçenek çünkü düz ama günün yarısında mahsur kalabiliriz.
Adada mahsur kalmak da çok iyi bir fikir değil.
-Yani… -Şurada kara köprüsü var.
Kara köprüsü var ama bir saate sular altında kalacak.
-Evet. -O yüzden…
Çok riskli.
Oradan balık tutması güzel olur.
-Evet, tabii. -Aynen.
-Bir bakalım. -Öyleyse karadayız.
A tipi bir kişiliğe sahibim.
Hep liderlik yaptım.
Hangi işe elimi atsam liderlik rolünü üstlenirim.
Vaktiyle profesyonel MMA dövüşçüsüydüm.
Yani rekabet etmekte epey idmanlıyım.
Akşam yemeğimiz. İşte orada.
Belki şans yüzümüze güler.
Geyik öldürmeden yarışmayı bitirmem.
Doğada yaşamla ilgili her konu benden sorulur
ama açık ara usta olduğum şey avlanmak.
Yani yarın öbür gün sıkıştığımızda takımımı bu yarışmada aç koymayacağım.
Hadi bakalım.
Bacaklara ve bileklere dikkat.
Düz bir zemin bulmalıyız.
İçinde yaşayan var mı acaba?
Burası epey korunaklı. Ama üstü açık.
Güneş çıkarsa ışık alır en azından.
Evet.
Burada düz yer yok, tek seçenek bu.
Şöyle gitsek?
-Yok… -Şu ağaç?
Yok, buradayız dostum. Evet.
Peki.
Zach kesinlikle bir alfa erkeği.
Bence baltayı tuttuğu için kendini lider olarak görüyor.
Kafasına öyle bir fikir yerleşti yani.
Hadi barınak ve ateş işini halledelim, buradaki en elzem işler.
Tamam.
Zach takımdaki herkesi seçme şansını elde etti
ama sırf eline bir balta alıp takımını önce seçtin diye
lider falan olmazsın.
Balta burada. Çok yüklenme.
Ama bu sözde takım liderine bir şans tanıyacağım.
Barınak işini nasıl yapsak?
Bu akşamlık iki direk dikelim, bir de yere eğimli yarım çatı yapalım.
Evet, sonra geliştirebiliriz.
Evet, güzel olmuş dostum.
Alfa Kampı hazır.
Alfa, koyun güney yakasını 800 metre batıdaki Bravo'yla paylaşıyor.
Kamp için düz bir yer bulmalıyız.
Ve gün batımına sayılı saatler kala…
Gün batımı şu ara 18.15'te.
Gün her gün beş dakika kısalıyor.
-Beş dakika mı? -Evet.
…takım bir falezde uygun bir kamp yeri bulduğunu düşünüyor.
Şurası iyi duruyor.
Evet, bence yerimizi bulduk.
-Bilemedim, siz ne dersiniz? -Yukarıdan su alabilir.
-Başlangıç için iyi. -Kazıp çalı çırpıyı temizleriz.
-Evet. -Yalıtım için kullanırız.
Güzel. Herkes nereli?
-Ben Teksaslıyım. -Hadi be! Neresinden?
Shiner civarı, birasıyla meşhur.
-Ben batısındanım, Midland'den. -Süper.
Bu yarışmayı iki Teksaslının kazanması fikri çok heyecan verici.
Teksaslıyız, ha?
Evet, bu çocuklar Teksaslı.
Bence Drew'la hızlıca arkadaş olacağız.
Teksaslı olduğumuz için.
Bence en güçlü takım biziz. Goygoyuna demiyorum.
Teksas insanı biraz daha haşin olur, sözünü sakınmaz.
Bence bu yüzden kaynaştık.
Bu diğer eyaletlerden gelenlerin anlayamayacağı bir durum.
-Barınağı nasıl yapsak? -Barınağı mı?
Hava bir süre daha aydınlık.
Bu gecelik basit bir şey yapıp sonra da geliştirebiliriz…
Kütük kabin tarzı da olur. Ya da…
-Üçgen çatı mı? -Üçgen çatı.
Onu bugün yapmasak?
Doğada hayatta kalma konusunda sahip olduğum geniş bilgi ve becerileri
takımla paylaşmak istiyorum.
Ben bunu okulda okudum. Dersler aldım, gezi rehberliği yaptım.
Kariyerimin parçası hâline getirdim.
Teepee tarzı yapabiliriz.
Teepee tarzında tek çekincem yeterince geniş olmama ihtimali.
Ama kimseyi kırmamaya çalışıyorum.
Bence zamanla sesimi çıkarmayı daha iyi öğreneceğim.
Bence böyle bir yerde yapabileceğimiz en iyi şey wickiup olur.
Ateş çukurunu da ortaya yaparız, duman direkt yukarıdan çıkar.
Tamam. Ben denemeye varım.
Ben önce biraz odun keseyim.
Güzel.
Ben daha çok içine kapanık biriyim.
Doğada hayatta kalma deneyimlerimde genelde hep yalnızdım.
Grupla hareket etmeye alışık değilim.
-Hazır mısın? -Evet.
Tamam. Bir, iki, üç.
Ama buna uyum sağlamak benim sorumluluğum bence.
Mükemmel oldu dostum.
-Güzel tüy çubuğu. -Göründüğü kadar kolay değil.
Hayatta kalma senaryolarında, hele ki bir gruplaysan,
en zoru hep ilk gündür.
Zamanla hepsi olacak. Barınak düzelecek.
-Helamız olacak. -Moda gireceğiz.
Helamız olacak.
İkisinin de altından.
-İkisinin de mi? -Evet, dört kez bağlayacağız.
-Tamam. -Kamışınla düşündün.
-Kamış mı? -Kamışınla düşün Jimmy.
Drew ve Drake erkek işte.
Yani biraz düşünmeden, hatta çocukça davranıyorlar.
-Burası Sparta! -Güm.
Erkek geyiği çeviriyorlar.
Apış arama kramp girdi.
Taşakların mı sızlıyor?
Yani…
Sorun yok.
-Sanırım kusacağım. -Sanırım kusacağım.
Ama şamatacı bir erkek tayfayla takılmak benim için çok yeni bir şey.
Bir, iki, üç.
Tamam. Drake, iyice tuttun mu?
-Ben rahatım. -Şunu oynatıyorum. Tutun.
Tamam, tutmaya devam.
Hangisi şunun üstüne gelecek?
-Güzel. -İşte bu kardeşim.
-İşte bu kardeşlerim. -İşte bu kardeşim.
İşte bu kardeşim.
Galiba altıma sıçtım.
Güldürdün.
Koyun kuzey yakasında
Delta Takımı mükemmel kamp yerini buldukları fikrinde.
Tanrım, burası inanılmaz.
Her yer mantar kokuyor.
-Bayılırım. -Burası çok güzel.
İnanılır gibi değil.
Son 10 yıldır şeflik yapıyorum. Ormandan bitki toplamak benden sorulur.
Bu arada şuradakiler sarıkız mantarı.
Tadı çok güzeldir.
Ortabatı'da çok geleneksel bir şekilde yetiştirildim.
Dedem bizi ormana götürürdü.
Geyik izi sürerdik.
Şuna bakın. Geyik, boynuzunu sürtmüş.
Bize mantar çeşitlerini öğretti,
hangi bitki yenir, hangisi yenmez.
-Bize burada düz zemin lazım. -Evet.
Bence teepee tarzı bir wickiup güzel olur.
Bence bu yarışmada liderlik rolünü üstleneceğim.
Sürünün alfası olmaya hayır demem.
Burası bayağı iyi duruyor.
Evet. Gayet düz, güzel, açıklık.
Güzel, açıklık.
-Ama… -Etrafı da korunaklı.
Evimizi bulduk bence.
-Evim güzel evim. -Evim güzel evim.
Burada inşaata başlıyoruz galiba.
Beğendim.
Pekâlâ, bir bakalım…
Biraz daha sağa doğru. Sağa doğru.
Yardım lazım mı?
-Lazım gibi, sağ ol. -Ne demek.
Liderlik yapmayı beklemiyordum.
Rahat rahat takılırım diyordum.
-Tina. -Evet?
Biri şuna basmadan mantarı koparır mısın?
Olur.
Eric liderlik rolünü üstlendi.
Ben de yancısı gibi bir şey oldum.
Orada.
Bu bir sığırdili.
-Öyle. Diğerlerinin yanına koy. -Tamamdır.
Kendimi lider olarak görmediğim için liderliği üstlenmesine aldırış etmiyorum.
Sırada ateş var.
-Evet. Tamam. -Ateş için yeterli kuru çıramız var.
Tamamdır.
Bu gidişle pilleri bitecek.
Evet.
Evet. Gün batımı.
Bence oldu. Bu kadar yeter.
-Ağacı yere seriverdim… -Hey, yarın devam edelim.
Bu gidişle piliniz bitecek.
Bu yakmalık son iyi ağaç.
Eminim yarın daha buluruz.
Eric kesinlikle liderliğe soyunmaya çalışıyor.
Peşinizdeyim efendim.
Ama ben tek tabanca takılırım. Hiç patronum olmadı.
Yani başkalarından direktif almayı pek hoş karşıladığımı söyleyemem.
Ben şöyle yürüyüp odun var mı diye bakacağım.
Emin misin?
Evet, nedir yani…
Evet.
Onunla sürtüşmemiz olası duruyor.
Nereye gittiğimizi bilmiyorum.
Mutlu bir aile gibiyiz sanki.
Mutlu bir aileyiz zaten.
Aynı kıyıdaki komşuları Charlie Takımı ise…
Güzel seçtin Julio.
…çok daha yüksek bir yere barınak yapmayı seçti.
-Bence şurası en iyi seçeneğimiz. -Evet, burası açık ara en iyi yer.
Evet.
Takımca çözdük.
-Kimse kavga da etmedi. İnanılmaz. -Hayır, yok.
Burada hırgür yok.
Şimdiden böyle iletişim kurmamız, fikir alışverişi yapmamız çok güzel.
-Tek lider yok. Hepimiz lideriz. -Katılıyorum.
1,90'lık, kamuflaj montlu, Teksaslı alfa tipler olmayabiliriz
ama hepimizin sunacak bir şeyi var.
-Konuşmaya devam edelim. -Zafer formulü.
Canımızı sıkan bir şey olursa konuşalım.
Çünkü biz birbirimize kenetlenip, pozitif kalıp gülümsersek…
-Gülümsemek ilaç yani. -Evet.
-…zıddı. -İşe koyulalım.
Siz ateş için bir şeyler toplayın, biz de barınağa başlayalım.
Barınak olarak…
Benim aklımda üçgen çatı bir barınak var.
-Tamam. -Bence üçgen çatı yapabilirsek iyi fikir.
Toprağı biraz kazmak gerekecek. Bir kazma yaparız.
Çam dallarıyla daha güzel, yüksek yataklar yapılabilir.
Son dediklerinize istinaden…
Gece sık tuvalete çıkıyorum. Haberiniz olsun.
Bu sedir mi sizce? Cinsi ne?
-Kokla. -Arkadaşlar, dört saatimiz var.
Evet, vakit dar.
Tamam, yapalım şu işi.
Barınak zamanı.
Bence uyuma alanı şurası olmalı çünkü en düz kısım.
Altı yıl orduda görev aldım. Orduda lider bellidir. Bir düzen vardır.
-Gergi ipin nerede? -O ne?
Buraya mı yapalım diyorsunuz? Yoksa şuraya mı?
Bıçak sende sanıyordum. Pardon.
Ama Charlie Kampı'nda böyle bir düzen olmadığı açık.
İpi kesmeden şuna bir bakabilir misin?
-Olur. -Tamam.
Bu olur.
Daha yükseğe bağlarız biz de.
-Evet. -Bir kısmı katlı durur.
-Evet. -Şimdilik.
-Tamam. -Barınağı büyütene kadar yani.
Hayat tecrübem daha kısıtlı olsa da lider olarak öne çıkacağım bence.
Dal parçasını yanına koymuştum.
-Verebilir misin? -Tamamdır. Vereyim.
Çünkü kimse liderliği üstlenmezse büyük ödülü kazanmamız imkânsız.
-Paraşüt ipiyle mi? -Evet.
Burasını çekeceğiz.
O zaman çentik diğer yöne bakmalı.
Hiç şüphem yok ki
Bri kendini lider olarak görüyor ve lider olmayı istiyor.
Bence şu tarafa baksa daha iyi olur. Yani kazık şu yöne değil de…
İp bunun etrafına dolanacak ama.
-Evet. -Sonra da…
Ama diyorum ki, bu şu yöne bakarsa
brandayı çektiği yöne baktığında tutacağından daha sıkı tutar.
Anlatabildim mi?
Hayır.
Çünkü en ufak şeylere bile sürekli karışıyor.
Balta nerede?
-Bende değil. -Buluruz.
Eşyalarımızı bir yerde tutmaya çalışalım.
Bir şeyi bir yere koyacaksak diğer eşyaların yanına koyalım lütfen.
Ancak Charlie Takımı'nda hiyerarşi yok, herkes eşit söz hakkına sahip,
Arkadaşlar, güneş battı batacak.
Duydunuz mu?
-Üç saatimiz var. -Duyduk. Evet.
Tamam.
Pekâlâ.
Hava kararmadan şu ateşi yakalım hadi.
Gece hızla yaklaşırken
ateş yakma telaşı iyice artıyor.
Gidip odun toplamamız lazım.
-Ama güvenilmez yağmur ormanı… -Hızlı çalışmalıyız.
…beklenmedik engeller çıkarıyor.
Çok ıslak yahu.
Bulabildiğimiz en kuru odun bu pek kuru olmayan çalı.
Biraz vakit alacak.
Güzel.
Temel ateş yakma becerisi…
Duman çıkıyor.
…bu ıslak bulmacayı çözmeye yetmeyecek.
Ben de bir an…
-Şurada yapsak daha iyi değil mi? -Ama alevler yükselecek.
Üzgünüm Meghan, ama sen onu şuraya taşırken
kıvılcımlar onun rüzgârıyla sönebilir.
-Böyle bin kez yaptım. -Peki.
-Ama buraya koyalım diyorsan tamam. -Senin yöntemi deneyelim.
Duvarımız.
Ateş için taş yerleştirmeye başladım.
Diğer kamplarda ateş yakan olmuş mudur?
Etrafta duman yok.
Zor olacağını biliyordum.
Tamamdır.
Şunu gördün mü? Devamı gelecek.
Hepimiz ateş yakmaya çabalıyorduk.
Bir süre Tre denedi.
Vakit alacak ama yapacağız.
Ben uzun bir süre denedim.
Her şeyi başarabiliriz.
Ama inat edip devam eden kişi Bayo'ydu.
Pes etmedi.
İşte bu.
Devam et.
-Heyt be oğlum! -Getir.
İşte bu be!
İşte bu! Şuna bak.
Kafam…
-Bir milyon mu oldu? -Mutluluktan bir milyon oldu cidden.
Aynen öyle!
Çok güzel bir manzara dostum.
Alfa Takımı oyunda ateş yakan ilk takım olmayı kutlarken
-komşuları Bravo'da… -Yanık kokusu var.
…Drew'un rüzgârı kesmek için tencere kullanma fikri…
Tutuşuyor.
Şimdi yanıyor işte.
…işe yarıyor.
-Evet. Ateşimiz var. -Süper!
Bravo beyler.
Islak bir yerdeyiz. Hava soğuk ve acımasız, evet.
Ama şimdilik herkes üzerine düşeni yapıyor.
Bayağı iyi gidiyoruz.
İşte böyle.
Koyun karşı yakasında
Charlie ve Delta takımları hâlâ zor durumda.
Of, barutla bile olmuyor.
Devam et.
Sönecek. Lanet olsun!
Ben sana yonga koparmaya devam edeceğim.
Delta Takımı'nın uzun, ince ağaç yongalarını kullanma yöntemi
sorunu çözüyor.
-Bu iyi bir fikirdi millet. -Harika bir fikirdi.
Daha ilk gündeyiz ve takımımız çok sağlam.
Dediğim gibi liderliği üstlendim ve iyi ki üstlendim.
Barınağımızı inşa etmek için, ateşi yakmak için çok uğraştım.
Kazanacağız.
Ateş görmek ne hoş.
Pek bir güzel.
Sıcaklığın azalmasıyla
soğuk ve nemli hava koyu sararken
ateş yakmak daha da zorlaşıyor.
Sorma. Çok sinir bozucu, değil mi?
Evet.
Ve Charlie Takımı'nın bir ısı kaynağı yok.
5° - 22.37
Çocuklar, zemin çok soğuk.
Çok ama çok rahatsız.
Çok soğuk.
Evet, iflahım kesiliyor sanki.
O kadar üşüyorum ki neredeyse kalkıp eve döneceğim.
-Benim montumu giy Emily. -Evet, ısın.
Ateşe yaklaş.
Emily'nin eve dönmekten bahsetmesi beni endişelendirdi.
Evet, biraz ısıt kendini.
Arkadaşlar, sağ olun. Çok pardon.
-Biz bir takımız. -Ne pardonu?
-Biz bir takımız. Takımlar böyle yapar. -Sağ olun.
Lanet olsun.
Yer aşırı soğuk.
Alaska'dayız. Ateşimiz ve barınağımız var.
En önemli kısmı hallettik.
Sizinle gurur duyuyorum.
Kurt var.
-Eyvah. -Hem de birden fazla var.
Ayılar beni korkutuyor.
Ayılar.
Aşırı soğuk. Çok üşüyorum.
Arkadaşlar, umarım yarın şu lanet ateşi yakarız.
2. GÜN - BULUTLU 8°- 07.25
İlk geceyi atlattık.
İlk gece.
Kimse üşüyorum demedi, herkes sert gözükmek istedi ama üşüdük.
Bugün çok işimiz var.
Yakacak odun bulacağız ve…
Ben de bize geçek kalori bulacağım.
-Ateş. -Sincap yemeye hazırım.
-Dün gece epey sarıldık. -İnildedik de.
İnildeme de oldu.
Charlie Kampı'ndaki ilk gecem en hafif tabirle soğuktu.
Alaska'da ateşimiz olmadan bir rüzgâr tünelinin ortasındaydık.
-Bu gece için önceliğimiz ateş. -Bugün için.
-Pardon, bugün için önceliğimiz.
-Evet. -İşe koyulalım.
Pekâlâ.
-En zor gece ilk gece. -Kanka, dün gece çok soğuktu.
Barınak için çatı malzemelerini şöyle koyacağım.
Günün en önemli görevi.
Yuvamız gibi olması an meselesi.
Gece her uyandığımda ateşi kontrol ettim.
Harlatmak için üflemem gerekti.
İlk gece çok iyi geçti. "Üşüyorum" diyen çok oldu.
Şu an bile ürperiyorum ve henüz soğuk da değil.
Yarışma ilerledikçe giderek daha da kötüleşecek.
6,5 kilo fazlam vardı, dün iki kilo verdim bence.
Sincap var. Şurada sincap var.
-Yayı hemen bir kursak mı? -Olur, kuralım.
İşinin bitmesini bekleyeceğim çünkü daha önce hiç yay kurmadım.
Yarışmanın ikinci günündeyiz
ve ben takımıma bir okçu avcı seçmiştim, bu kişi bana kendisini öyle tanıttı.
Sincap şu taraflarda koşturuyor. Pardon, ona takıldım.
-Avlamak ister misin? -Evet.
Elimizle sincap avlayabiliyor muyuz?
Vuramaz mıyız?
Vurabiliriz ama zor. Çok küçük bir hedef.
Başta avcılık becerileri hakkında çok net konuşmuştu.
İyi ki sen varsın da hallediyorsun. Ben hiç kurmadım, seni izleyeyim.
Daha yay kurmayı bilmiyor,
ben de bilmiyorum ama okçu avcıyım diye dolaşmıyorum.
Tamam, kiriş burada.
Gerisi sende.
Tamam.
Kol koruyucu mu bu?
-Evet. -Peki.
Gözümü ateşten alamıyorum. Ateş yakıldı. Barınağımız var.
İyi gidiyoruz.
Ateş ve barınak sorunu ortadan kalkınca
Delta Takımı'nın dikkati başka önemli bir ihtiyaca yöneliyor.
-Suyumuz olsa ne sevinirim. -Evet.
Ne sevinirim…
Kendilerine temin edilen su bittiği için tatlı su kaynağı bulmaları gerek.
-Su aramaya çıkıyoruz. -Taşıyacak bir şey lazım ama.
-Tencere lazım mı? -Ya da konserve kutu?
İkisini de alın.
Yani, olur, kutuyu alalım.
El çantanı da alacak mısın?
-Hazırım ben. -Hadi adamım ya.
Bir gel bak.
Şuna bak.
-Geyiğe ait bu. -Erkek.
Büyük de.
Baksana ne kadar taze.
Belki de sessiz olmalıyız.
Hayvanları takip etmeli. Tatlı sudan uzaklaşmazlar.
Hadi gidelim.
Çok uzaklaşırsam seslen. En sıkıntısız yolu arıyorum.
Bir şey duydum.
Duyuyorum.
Evet. Yürümeye devam edersek bu kap kacağı suyla dolduracağız.
Yine sıcak bastı.
Bu dünyaya terlemeye gelmişsin. Olayın o.
Bu dünya için fazla ateşliyim.
Çok ateşlisin dostum.
Koca oğlan yanıyor.
Dağ Adamı kankam.
Bana niye Dağ Adamı diyorsun?
Sana yakışıyor.
Yakışıyor.
Ha, Joseph'i diyorsunuz.
Joseph'e çok kanım ısındı.
İyi kalpli bir genç. Kaytarma peşinde değil.
Bence takıma çok faydalı bir eleman olacak.
Dağ Adamı, bak.
Budur! Suyumuzu bulduk.
-Buldun mu? -Evet.
Dört saatlik arayışın ardından
Joseph ve Brendon sonunda bir tatlı su kaynağı buldu.
Ama kamplarından iki kilometre uzaklıkta.
Yani suları her bittiğinde
buraya gelip dönmek bir saatlerini alacak.
Dönelim mi?
Gündüzü heba ediyoruz.
Su için bu kadar yürünmez.
Ateş, su ve barınak gibi temel ihtiyaçlarını halleden Alfa
en yakın rakiplerinin konumunu merak ediyor.
-Hadi gidelim. -Gidip bakalım.
Dördümüz sağlam bir takım olduk.
Ama böyle bir oyunda iş hayatta kalmakla bitmiyor.
Rakiplerinle de ilgilenmen lazım.
Çıkın ortaya.
Korktukları için mi saklanıyorlar?
İki kişi görüyorum çocuklar. İki kişi.
-Oha. Çat diye yüzüne çarptı. -Çat diye kanka.
Pardon ya.
Yok artık.
-Sahilde birileri mi var? -Evet.
-İki kişi daha olmalı. -İşaret fişeğini ateşlemedilerse.
-Onları görüyorum. -Neredeler?
Tam karşımda.
Nasıl gidiyor?
-Alfa bunlar. -Onlar.
Net.
-Dört oyuncuları da orada. -Daha kimse fişeği ateşlemedi.
Başarımızın farkındalar. Ateşi görüyorlar.
Diğer herkesten daha uzun süre dayanabileceğimize inanıyor muyum?
Kesinlikle.
Ama bu bir oyun.
Yarışmacı elememiz lazım.
Bravo Kampı'nı kolaçan etmek istiyorum.
-Ama akıllıca davranmalıyız. -Evet.
Ortalığı karıştırmaktan korkmuyorum.
Sanki McDonald's'tan gelmişiz gibi yanımızda yemek götürmeliyiz.
Aynen.
Biz Alfa'yız. Alaska'ya hükmediyoruz.
Bravo'ya gitmeliyiz.
Hadi dönelim.
Geliyorlar, duyuyorum.
Kağnı gibiyim ha.
Nasıl geçti?
Acele edemiyorum.
Epey bir su getirdik.
-Dövülmüş köpek gibiyim. -Evet.
Susamış bir köpek.
Öncelikle, kutuyu yanımıza almış mıydık?
Almıştınız.
Biliyordum.
Su doldururken her şeyi çıkardığımda unuttum herhâlde.
Oradaysa tekrar gidince alırız.
-Nerede olduğunu tahmin ediyorum. -Ben görmedim.
Yalan yok, canım çıktı.
Bu gece bebek gibi uyurum.
Konserve kutuya canım sıkıldı. Konuşacağım.
-Evet. -Şu an.
Gıcıklık ediyorsam pardon.
-Susayım dedim ama kutu kaybettiniz ulan. -Evet…
-Yani dört kişi bir kutudan içeceğiz. -Kutu orada.
Üç ila 10 dakika arası uğraşıp…
-Kaybolmadı, orada. -Gidip alalım o zaman.
-Hayır, hiç gidemem. -Hiç gidemem.
Su getirmenize sevindim ama böyle de olmaz ki ya.
Böyle de olmaz.
Evet.
-Bu iş bazen böyledir kardeşim. -Biliyorum.
Elindekini feda edip kazanırsın.
Fark ettiğim kadarıyla şefimiz, Eric kardeşim
lider olacak kadar bilgili biri ama şunu da biliyorum ki
bir şeyleri hoşlukla yapmak, insanlarla güzel güzel konuşmak
bağırıp çağırmaktan, insanları suçlamaktan çok daha etkili.
Yani tavrı hoşuma gitmedi.
Çok mızmızlandı.
-Hı? -Mızmızlanıyor.
Şu an benden hayır gelmez.
Aynen. Benden bu kadar.
Yok, benden de.
Lanet olsun. Feneri yine kaybettim.
3. GÜN - YAĞMURLU 4° - 08.40
Galiba en soğuk gece dün geceydi.
En azından içerisi ıslak değil.
Bir süredir aralıksız yağmur yağıyor, hava da çok soğuktu.
Yakaladım.
Bu akşam menüde et var.
Kaynatıp besin değerini coşturacağız.
Çok iyi.
-Tanrım. -Sincap yakaladık.
Sincap yakaladık.
4. GÜN - RÜZGÂRLI 4º - 15.25
Ateş mücadelesi
dördüncü günde hâlâ vereceğimizi düşündüğüm bir mücadele değildi.
Yansana ya. Hadi be.
Neyse ya, ben biraz ara vereceğim.
Çok canım sıkkın.
Takımımız sürekli ne yapmamız gerektiğini konuşuyor
ama harekete geçmiyor.
Bunu çok kısıtlayıcı buluyorum.
Koyun karşısında Bravo Takımı kabuklu deniz ürünü arayışında.
-Şu büyükmüş. -O hiç hoş durmuyor.
Bolca da var ama sudaki toksinlerden ötürü riskli.
-Tadı istiridye gibi. -Kanka, iyiler ya.
Alfa Takımı ise deniz salyangozuyla yetinip…
Biraz sulu.
…karadan gelecek güvenli protein için
Zach'in avcılık tecrübesinin meyvesini vermesini bekliyorlar.
Öf be.
Hâlâ sincap öldüremediğim için kendime kızgınım.
Takımımı hayal kırıklığına uğratamam. Bundan korkuyorum.
Artık döneyim, yoldaki tuzakları da kontrol ederim.
5. GÜN - YAĞMURLU 5º - 11.24
Ne yapıyorsun?
Kaşık lazım.
Evet.
-Proteine ihtiyacımız var. -Evet. İyi proteine ihtiyacımız var.
Şu an ihtiyacım var.
Zach, profesyonel okçu avcımız.
Sürekli "Yok ben şu hayvanı öldürdüm, yok ben bu hayvanı öldürdüm,
ok ve yayla şov yaparım" falan diyor.
Ama bir süredir ava çıkıyor…
Lanet olsun.
…ve eli boş dönüyor.
-Evet. -Bitki harici bir şey istiyorum.
Herkes aç. Herkes yemek yemek istiyor.
Bu yüzden bugün ava çıkıyorum.
Bir tuzakçı olarak ok ve yay kullanmıyorum.
Okçulukla aram yok.
Ama müdahale etmeliydim.
Burada.
Pekâlâ.
-Tuzaklarda ilerleme var mı? -Var.
-Ateş ne durumda? -İyi.
Av nasıl geçti?
-Evet dostum. -Şuna bak!
Gerçekten şoktayım çünkü oku bırak, daha önce tüfekle bile sincap vurmamış.
Öyle demişti.
Tuzakçı Bayo'nun elinden hiçbir şey kaçamaz.
Benden önce sincap öldürdüğü için sevindiğine eminim
ama herkesin şansı yaver gidebilir
ve kırmızı et yiyeceğimiz için aşırı mutluyum.
Bayo. Gel.
Tadına bakayım.
Enfes gözüküyor yalnız.
-Şuna bak. -Al bakalım.
Tanrım.
Gerçek avcı kimmiş?
Gerçek serseri kimmiş?
Sen değilsin koçum.
Tuzakçı Bayo.
Vay be!
Eti koyu renkli tavuk gibi.
-Tadı güzel. -Çok güzel.
Teşekkürler evren. Teşekkürler Bayo.
6. GÜN - YAĞMURLU 5º - 07.21
Kaşık lazım, kaşık.
Pekâlâ arkadaşlar.
Su biraz çekildiğinde Bravo'ya gitmek ister misiniz?
-Bana uyar. -O zaman…
-Bana mı dedin? -Bravo'ya gitmek ister misin?
Biri ateşi korumalı.
Evet, biri burada kalmalı.
-Tamam. -Hiç belli olmaz.
Siz Bravo'ya giderken onlardan biri sinsi sinsi buraya gelir.
"Herkes burada. Gidip şunları soyalım" derler falan.
Kamplarını görmemiz şart.
-Evet. -Durum ne, görmek istiyorum.
Aynı yakada olduğumuz için bence onlara yaklaşımımız…
-Dostça mı yaklaşalım? -Evet, dostça. Tatlı dille konuşalım.
Sence onlar bize iyi davranacak mı?
Tabii ki!
Şimdiye kadar Zach'e bir şans tanıdım.
Uğraşmasına uğraşıyor
ama bu bir oyun.
Taktik yapman lazım.
Oyunu kendi kurallarımla oynama vakti geldi.
İttifak kurmaya sıcak bakıyorum.
Eğer iyi durumdalarsa
güçlü bir takımla ittifak kurmak isterim.
Şu an karşılıklı yardımlaşabileceğimiz bir müttefikimiz yok.
Ve bir müttefikinin olması daha fazla yiyecek bulmak için
ve bu yarışmada daha uzun dayanmak için bir araç.
Yerde uyuyunca insan yamuluyor.
Çok iyi geldi.
Çalışmaktan helak olduk resmen ya.
Kalorisiz de çok zor.
Yemek yememiz lazım.
-Ben su doldurmaya gideceğim. -Tamam.
Yemek istersen yedi tane küçük mermer mantarımız var Sammy.
-Gerçekten mi? -Evet.
Hola.
-N'aber arkadaşlar? -Nasılız?
Alfa Takımı çok iyi durumda.
Yani dostluk…
Bir seçenek değil.
-N'aber dostum? -N'aber abiciğim?
-Nasıl gidiyor? -Ne yaptınız? Siz de mi yemek topladınız?
-Yok. -Size hediye getirdik.
Kahvaltı.
-Sahi mi? -Sincap kafası ve mantar.
-Hadi be. Sen mi avladın? -Bayo avladı.
Peki siz…
Vay be, nasıl başardın?
-Müthiş. -Yay ve okla.
-Bakayım mı? -İki okçumuz var.
Çok etkileyici. Şuna baksana.
-Haşlayıp suyunu içersiniz dedik. -Çok sağ olun.
Şu mantarlar da ne mantarı meçhul.
Dün önce onlar bir yesin dedim, ben de bu sabah yedim.
-Kimseye bir şey olmadı mı? İyi. -Bu mantarlardan çok var.
-Sen Julio musun? -Kafasında yağ da vardır.
Hayır, Bayo.
-Süper olacak. -Bayo mu?
-Evet. -Pardon.
Tanrım.
-Sadece ikiniz mi geldiniz? -Evet.
-Bizim evi görün bir de. -Hoş geldiniz.
Eşyalarımızı mı alıyorsun?
Aldım. El koydum.
Oyunun parçası.
Evet.
Hey.
Nereye…
Kutuları ve tencereyi aldı.
Aldım. El koydum.
El koydum.
Aman Tanrım.
-Alamazsın. Geri alırız. -Burada işimiz bitti.
Drake, gelir misin lütfen? Bayo eşyalarımızı çalıyor.
-Bok ye. -Seni yiyeceğim.
-Geliyorum. -Belanı bulacaksın bak.
Dumura uğradım.
Takım olarak böyle bir planımız yoktu.
Geri zekâlı herif.
Alt yazı çevirmeni: Ünal Ataman