Di gano'n ang napag-usapan natin, bro.
Hindi tayo gano'n maglalaro.
Dahil kay Bayo, nagkaproblema kami sa kalapit na team,
at sila lang 'yong makakapunta sa amin.
Okay lang tayo.
-Ayos lang. -Okay pa din.
Magiging okay lang tayo.
Mali 'yon sa tingin ko. Maghihiganti sila, kaya…
Di namin sila napaalis. Ginalit lang namin.
Diyos ko naman! Nakakaasar talaga.
-Oo nga. -P***** ina!
Ang **** ni Bayo!
Sa sobrang galit ko, gusto ko siyang habulin at sibatin.
Di ako nandito para mang-agrabyado, pero kung mauuna ka, gaganti ako.
'Yong captain na si Zach, nagalit.
Ewan kung ba't siya galit, kasi dapat umatake kami, e.
Magiging mas malakas kami, may dagdag pa kaming panluto.
Tapos ang mission.
Binilisan ko ang pagbalik sa Alpha.
Dapat makausap ko ang lahat sa camp bago makabalik si Bayo
para masabi ko na may teammate kami na di mapagkakatiwalaan.
Ang magagawa lang namin, ang paalisin siya
at puwersahin siyang gamitin ang flare niya.
ISANG PATAKARAN LANG
DAPAT MIYEMBRO KA NG ISANG TEAM
PARA MANALO KA NG ISANG MILYONG DOLYAR
Hola.
Mag-usap tayo.
Kinuha nila si Bayo?
Sana.
-Sana nga gano'n na lang. -Ay.
Hulaan n'yo ang ginawa ni Bayo.
Pumasok siya, kinuha niya 'yong kaldero at lata nila.
Naku, ***** ***.
Ang tanga talaga.
Panalo 'yon.
Success ang mission.
Di naman kailangan na isa lang ang gamitin namin.
Binigay niya 'yong may ulo ng squirrel, kaya isa lang talaga ang nakuha niya.
Kailangan na nating maging alerto sa lahat ng oras.
Dapat gumanti tayo.
-Sige. -Sirain natin ang camp nila.
Oo. Babawiin natin 'yong gamit natin at sisirain 'yong ***** ***** gamit nila.
-Ipinahamak tayo. -Galit na sila sa 'tin.
Wala naman siyang ginawa, ipinahamak lang tayo.
'Yong ginawa niya, gawain 'yon ng mga duwag, pare.
Ako, gumaganti talaga ako.
Kung nanakawan mo 'ko, babalikan kitang ***** ka.
Aayusin ko ngayon ang problema.
Naiinis ako.
Wala na akong tiwala sa kanya.
Ayoko na siya sa team ko.
Mananalo lang talaga tayo kung tatanggalin natin siya.
Ipaliwanag mo nga sa 'min, pare.
Kailangan kong malaman kung bakit mo naisip 'yon.
Bakit mo ba naisip 'yon?
Ano…
Una, wala akong balak.
Tapos may nakita akong oportunidad, e.
Di ko gusto na inasar mo 'yong team nila, at gumawa ka ng sarili mong desisyon.
Kailangan nating laruin 'to, e.
Pero di naman kailangang gumawa ka ng kabobohan.
-Kabobohan? -Oo.
Ganito, ha…
-Ayoko sa mga sinabi mo. Totoo. -Wala akong pakialam.
Ang usapan, malinis tayong maglalaro.
Ngayon, buong araw na tayong magbabantay.
Ang aga pa, nagsimula ka na ng giyera.
Di magandang makipag-away sa iba kung sila lang ang makakausap mo.
Uy, and'yan na sila.
-Papunta dito? -And'yan na sila, bro.
-Lintik naman. -And'yan na sila.
-Lagot na tayo. -Ang bobo talaga.
Ibabalik ko ang gamit nila.
Halos magkulang na ang supply ng panggatong,
at malapit nang maubos 'yong pagkain.
Kaya kung makikipaggiyera kami, may malaking target na sa ulo namin,
at di namin mapoprotektahan ang mga sarili namin.
'Yong pinakamalala pa talaga ang ginawa mo.
Nang-away ka na bago pa natin malaman kung paano ba 'yong gameboard.
Kakausapin ko muna sila, aalamin ko kung kumusta ba.
Alam mo 'yon, sa ngayon, lahat ginagawa ko para maging okay,
para kalmado lang.
May naglalakad papunta dito.
Mas ligtas kami kapag gano'n.
'Musta, mga taga-Texas?
Bago pa tayo magpalitan, di gano'n ang galawan namin.
Kami din naman, e.
Oo nga, kaya ibabalik namin ang mga 'to.
At pangako, 100%, hindi gano'n ang intensiyon namin.
Ayaw namin ng away.
-Tayo-tayo lang ang nandito, e. -Tama.
Yo, ang masasabi ko lang, may ahas kayong kasama.
-Masama siya. -May sarili nga siyang galawan.
Bago pa siya makapagpaliwanag, sinabi ko nang ibabalik ko.
Di kami gano'n sa Texas.
-Hindi nga talaga. -Hindi.
Kaya ngayon, pinag-uusapan namin kung gagamitin na niya 'yong flare.
-Gusto n'yo ng patas na laro? -Oo.
Ipakita n'yo ngayon.
-Kapag may makita kaming flare, 'yon… -Magiging magkasangga ang teams natin.
Alpha at Bravo ang dalawang matitirang team, bro.
Pero kailangang ninyong magdesisyon.
Ngayon din, ngayon mismo.
Sige. Ganito. Kinausap ko sila…
Una, natuwa talaga sila na ibinalik natin.
Kaya kahit na may gano'ng nangyari,
willing sila na, alam mo 'yon, kumalma.
Alam mo 'yon? Na wala lang muna hanggang mawala ang Delta at Charlie.
Pero mangyayari lang daw 'yon kung gagamitin mo 'yong flare.
Kaya…
-Ayan na. -Sabi nila, kinuha mo 'yong mga gamit.
Pero 'yong tumayo ka sa harap nila, at sinabi mong,
"O, ano na'ng ipangluluto n'yo?" at asarin sila?
Di gano'n ang usapan natin, bro.
Sa simula pa lang, di na gano'n ang usapan.
Pero parte 'yon ng laro, e.
Ano, e.
Di ko makitang pinagplanuhan nang mabuti o kung may strategy.
Ano ba kasi ang plano mo?
Maniwala kayo, dapat maging agresibo tayo.
Nakakalimutan na ng team ko na game 'to.
Dapat pahirapan natin sila.
Pahinain natin sila,
itulak na gamitin 'yong flare.
Ang boto ko, di kita mapagkakatiwalaan ngayon.
Tanggal ka na.
-Ano 'yon? -Tanggal ka na sa team.
'Yon ang boto ko.
Pabor ako kay Zach, kasi hindi din ako naniniwala
na 'yong gagawin mo, para sa ikabubuti ng team.
Nasa Alpha Team ang puso at kaluluwa ko.
Puwedeng nasa Alpha Team nga,
pero iba naman ang mga ginagawa mo.
Tre?
Di mo inisip 'yong team.
Kung nandito ka, kakalabanin nila kami.
Gamitin mo na ang flare, pre.
Puwera kung makakapasok ka sa iba sa loob ng 24 oras.
Sige.
Kailangan kong tanggapin ang desisyon ng team.
Pakiramdam ko, tinraydor ako.
Akala ko may team ako,
pero wala pala.
Hindi sila ang team ko.
Pagkakamali man 'yon o hindi, dapat hindi nang-iiwan ang team.
Dapat lumalaban nang magkasama kahit anumang mangyari.
Na-a-appreciate ko lahat.
'Yong apoy, 'yong squirrel, lahat ng magagandang kuwento at usapan.
Di ko sinasabi na hindi ka namin mahal.
Ano lang, para sa game na 'to,
di namin magawa.
May 24 oras ako ngayon mismo.
Nakuha ko. Game 'to.
Sige.
'Yong si Bayo, sana malayo ang marating niya,
pero kami ang mapapahamak sa huli kung di siya papaalisin.
Sa isang team, sobrang importante ng tiwala.
Nandito ako para manalo.
Di sulit na sumugal para lang manatili siya sa team.
Kung alam mo na di ka makakapasok sa Bravo,
at nasa kabilang side ng bay 'yong ibang team,
ano'ng gagawin mo?
-Ano'ng meron do'n? -May nakikita ba kayo?
Nando'n ang buong team nila.
Gano'n ang nangyayari.
'Yong team ko,
'yong team ko kuno,
akala nila, parang tea party lang 'to.
Pero ang manalo ang layunin namin.
At 'yong klase ng team na mananalo sa larong 'to
'yong team na handang gawin ang kahit ano para manalo.
Gusto n'yo man o hindi,
maglalaro ako sa paraang gusto ko,
at tanggap ko ang sarili ko.
Wala akong pinagsisisihan.
May flare!
Bye-bye na, magnanakaw!
Flare 'yon!
Yo! May flare! Yo!
-Hindi galing sa 'tin! -Nakita mo?
Ayos, baby!
Ayos!
-Ayun siya! -Ano'ng meron, team?
May taga-Alpha na gumamit ng flare.
Ayos!
Hindi galing sa atin, pare!
Ayos!
Fifteen na lang.
Ang sayang panoorin no'n.
Nakarma siya, pare.
Sa parehong araw pa.
-Ayos 'yon. -Wow.
Ang hirap pakinggan.
Pero gets ko.
Gano'n din naman ang gagawin natin kung tayo ang nasa position nila.
Di ko sila masisisi, pero ang sakit pa din.
Sa hilagang bahagi ng bay…
Pinalawak ng Team Delta ang shelter nila gamit ang bird's nest,
isang structure na hinabi para mailapit ang apoy sa tulugan nila.
Baliktad ka. Sa kabilang direksiyon ako.
Oo nga.
Sa baba nakaturo ang pine needles kaya 'yong tubig…
Pababa din. Okay.
Bini-braid ko lang itong mga maliliit na sanga.
-Magiging astig 'to. -Alam ko.
Pupunta ako sa 'yo, ikaw din sa 'kin, tapos magtatagpo tayo sa gitna.
Teamwork.
Teamwork makes the dream work.
Natutuwa talaga ako na nasa team kita, pare.
Ako din.
-Dapat kalmado lang tayo. -Oo.
Makikita mo naman na medyo okay na ako ngayon.
May ilang pagtatalo sa camp, pero no'ng nakita namin 'yong flare,
naging malinaw ang isip namin at nagkaisa uli kami.
Kailangan talaga ni Eric ng gano'ng motivation.
Kasi parang siya 'yong pinakamalungkot sa 'min.
At para sa kanya, 'yong flare parang,
"Sige. Totoo na 'to, at siguro kakayayanin ko naman."
-Ang ganda ng birdhouse, a. -Oo nga.
-Mainit na clam mamayang gabi. -Mainit na clam ang hapunan.
Tatlong kilometro mula sa dalampasigan…
-Hihipan ko na ba? -Tingin ko, wag muna siguro ngayon.
-Sapat na 'yong hangin. -Ang lakas ng hangin.
anim na araw na, wala pa ring apoy ang Charlie Team.
Sa bilis ng pagbaba ng temperatura,
nagdadala ng panganib ng hypothermia ang bawat araw na wala silang apoy.
Lintik.
Subukan mo uli.
-Tama naman ang ginagawa natin. -Makakagawa din tayo.
Sapat na ba ang feather sticks para makapagsindi?
Papa'no kung baliktarin natin,
at sindihan natin nang nakagano'n?
Puwede din, o sindihan muna saka natin baliktarin.
Okay. Puwede din. Pareho lang.
-Oo, baka lang mas madali. -Baka mas madali.
Sa ngayon yata, maraming may idea kaya nagkakagulo.
Sa itaas lang 'yong feather stick.
Ilalagay ko lang dito.
-Ayos lang bang ganyan? -Ano…
-Maghihintay ako. -Oo, ako din.
Masyadong maraming nagbibigay ng idea nila.
Teamwork 'yon. Sinusubukan nating lahat, lahat tayo umaambag.
Medyo nakakainis kasi
kung puro salita, pero wala masyadong ginagawa.
Pupunta sana ako doon at ilalagay ang jacket ko para harangan ang hangin…
Dapat siguro, tabunan pa ng konting sanga dito.
'Yong wala talaga sa Charlie Team, 'yong maituturing na leader.
Dapat yata, tigil muna nang five minutes, pahinga muna, mag-unat-unat.
Balikan natin pagkatapos ng ilang minuto.
Gusto ko lang tumulong.
Ayokong pabigat ako.
May mas gaganda pa ba kaysa sa pagpapakain sa iba?
Kung nasa Alaska ka at walang pagkain, maghahanap ka talaga araw-araw.
Kung wala kang mahahanap, matutulog ka'ng gutom.
Ayos, nakuha ko siya.
Akin na 'to.
Country boy ako sa Louisiana.
Malayo ako sa mga swamp at tubuhan, sa panghuhuli ng baboy, ng hito, sa lahat.
Pero kasi, Bird Dog ang palayaw ko.
Bird Dog ang tawag nila sa akin
kasi alam ng kahit sinong nangangaso na mataas ang energy ng mga bird dog,
at marunong silang maghanap ng kahit anong ibon na nasa lugar.
Kung hahanapin nila, mahahanap nila.
Bird Dog ang tawag sa akin kasi kapag naghanap ako ng makakain,
lagi talaga akong may maiuuwi sa team.
Dapat maghanap ka ng maliit na butas, pasukan mo ng daliri,
tingan mo kung saan papunta ang butas,
at hukayin mo.
Ayun, ang juicy mo.
Panglimang gabi na.
Di na kami nilalamig.
Nasolusyunan na namin.
'Yong apoy, nasa gitna ng… ano nga 'yon, Sammy?
Wickiup.
Ang daming nangyari ngayong araw.
-Ginamit na ang unang flare. -Hay, naku. Si Bayo.
Sa puntong 'to, sa tingin ko, wala akong pagkakatiwalaan.
-Oo nga. -Dapat ilagay natin lahat sa shelter.
Sa loob, oo.
May squirrel tayo, may alimango.
Sa lakas ng apoy, puwedeng tig-iisang kaldero bawat tao.
Patapos na ang structure namin. Isa araw ng paggawa na lang, tapos na.
Nasa gitna 'yong apoy. Napupunta sa itaas 'yong usok.
Nagpapatuyo ng gloves at medyas.
Ang ganda sa pakiramdam. Walang hangin.
-Alam mong tayo ang winning team, di ba? -Oo.
Sana.
Di ako pumunta dito para matalo.
Basa yata ako.
Basang-basa ako. Nakahiga ako sa tubig.
-Kaya pala ang lamig. -Seryoso ka?
Oo, may tubig talaga.
-May naipong tubig? -Oo, sa hinihigaan ko.
Naku, pare. Basang-basa ako.
Di ko gaano maramdaman 'yong init.
Tatlo na lang kami,
kaya nag-aalala ako tuwing gabi.
-Sa lamig. Oo. -Sa init tuwing gabi. Oo.
Giniginaw ako.
Malamig talaga.
Kasi bawat araw na dumadaan, lumalamig lang.
Magpahinga ka naman. Masasagad ka niyan.
Sige na, higaan mo.
'Yan ang sinasabi ko. Ang komportable. Dapat punuin natin nito 'yong tent.
Ayos lang sa 'kin basta di babaho.
Sobrang baho ng paa ko kagabi.
Ang asim no'n.
'Yong dynamic ng team namin, magkasundong-magkasundo kami.
Masayahin lang kami, mga kenkoy,
at 100% na team effort sa lahat ng bagay.
Manghuli tayo ng squirrels.
Dumadaan sila sa dulo ng linyang 'yon tuwing umaga.
Magkakapareho ang kakayahan namin,
pero magkakaiba din ang naitutulong namin.
-Mojave scissor trap ang tawag. -Gusto ko 'yong matutunan.
-Puwede 'yon sa squirrel. -Okay.
Gusto ko talaga si Joseph. Gusto ko ang attitude niya.
Ginagawa niya ang lahat ng kaya niya.
Ganito ang gagawin mo, kukuha ka ng dalawang stick,
at itatali mo 'yong sa ibaba dito, magiging parang lever.
at kapag na-trigger, sasara lang to na parang ganito
at maiipit ang ulo nila sa gitna.
-Talaga? -Oo, nakakapatay 'to, pare.
Professional tapper ako. Trabaho ko 'yon.
Medyo iba lang 'to,
hindi steel trap ang gamit kundi ang nakikita sa paligid.
May kumpiyansa ako sa kakayahan ako.
Sapul na sapul, baby!
Ang galing mo, 'tol.
Salamat, pare.
Ang galing natin.
Chicken of the woods ba 'yan?
Oo, chicken of the woods.
Di na masama. May nakita kaming chicken of the woods!
Parang pinagpala talaga kami.
-Pinagpala tayo. -Sobrang pinagpala.
-Di ako naniniwala… -Maniniwala ka na pagkatapos nito.
Aba…
Okay ang amoy.
Ilalagay ko 'to sa menu mamaya.
Walang pagkain.
Masaya naman kahit papaano.
Sa tingin ko talaga… Di na tayo tatagal nang dalawang araw.
O kahit isa man lang.
Kailangan ng apoy.
Simula pa lang, palpak na tayo.
Dapat yata, tingnan natin 'yong sa Delta,
at tingnan 'yong camp nila.
Kung may apoy sila do'n, baka may matutunan tayo sa kanila.
Wala siguro sa amin ang nakaisip
na mahihirapan kami nang sobra sa paggawa ng apoy,`
pero siguro dapat ibahin namin ang ginagawa namin.
Pupunta tayo sa Delta at magtatanong, "Delta, ano ba'ng ginagawa n'yo?" Okay.
Kayo, gusto n'yong maging representative?
Matalino kayo, magaling makipag-usap, marunong makipagkaibigan.
Dapat siguro sabihin ma… Sabihin nating may apoy tayo.
-Tama. -Sige.
Kung wala kaming apoy,
at kung wala kaming alliance sa ibang team,
lagot na kami.
-Good luck. -Bye.
Sige, adventure 'to.
-Tingnan mo 'yong apoy, o. -Ang lakas.
Okay, nakakaramdam na uli ang mga daliri ko.
Naku, ang bilis kong pumayat.
Pare, wag kang tumingin.
Kada dalawang araw, kailangan kong sikipan 'yong sinturon ko.
Maluwang din 'yong sinturon ko kanina.
Sa sobrang gutom namin,
maririnig na 'yong mga tiyan namin at sumasakit din 'yon buong gabi
noong nasa loob kami ng shelter.
Nitong mga nakaraang araw, gusto ko talagang kumain ng karne.
'Yong protein na nakukuha namin sa mushrooms,
nakakatulong talaga,
pero madami pa ang kailangan namin.
Karne talaga.
Gusto kong maglagay ng mga bitag.
Titingnan ko kung may mahuhuli ako.
Maraming pagkain sa paligid, dapat lang matiyaga at magaling ka.
'Yong passion ko sa survival, nagsimula noong high school
noong pumupunta-punta kami sa Appalachian Trail.
Lagi ako umaalis para hasain ang galing ko,
at pinag-aaralan ko ang mga halaman at fungi.
Ang maganda, sobrang sensitive ng mga 'to. May nakuha akong limpet.
Sana may squirrel na kumuha nito.
Matutumba 'tong bait stick, mapakawalan ang toggle, matumba ang bato.
Pak. Hapunan.
Mukhang ayos na.
Sa hilagang dalampasigan ng bay,
sinisikap nina Meghan at Bri ng Team Charlie na makipag-usap
sa pinakamalapit nilang kapitbahay sa Camp Delta.
Kinakabahan ako. Ikaw?
-Hindi. -Magpakilala tayo.
Mangangamusta lang naman tayo.
Magsisimula ng relationship,
tingnan ang mga bagay, makipag-usap.
Wala kaming nakitang signs ng ibang team.
Ayun na ang entrance. Doon.
-Papasok doon? -Oo.
Delta Team yata ang kahati namin sa pampang.
-Sige lang. -Okay.
Medyo alam namin kung nasaan sila,
pero di namin sila nakita.
Lintik, nasaan sila?
Maraming napag-usapan sa Team Charlie
kung ano ba ang itsura ng ibang team.
Kung ano'ng meron sila na wala sa amin, ginawa nila na hindi namin ginawa.
-Nakakaamoy ako ng apoy. -Oo.
-Oo, apoy nga. -Ako din. Oo.
Oo.
Baka okay na 'to.
Patapos ka na sa palakol?
Oo, ilang hampas na lang.
Tatambay lang ako, kakain, iinom, at magiging masaya.
Nakikita ko na sila.
Hello. Nandito ang Charlie Team. Puwedeng pumasok sa camp ninyo?
Puwede naman.
'Yong unang naisip ko, "Naman, wag n'yo akong istorbohin ngayon."
May mga kasama tayo.
Nandito ang Charlie Team. Dalawa sila.
Masaya tayo kung nasaan tayo, marami tayong nagagawa.
Kumakain tayo, umiinom.
Wag tayong makialam sa problema ng iba.
Hi, guys.
Pangako, di kami manggugulo.
Nandito lang kami para magtanong ng, "Kumusta dito? Ano'ng meron?"
Gusto ko ang ginawa n'yo sa tirahan n'yo.
Ang ganda-ganda.
Ayos naman kami. Okay naman ang nagawa namin. May apoy.
-Chef ako kaya magluluto ako at iba pa. -Di namin alam.
Ang galing.
May alder kami, kaya magsu-smoke kami ng ilang bagay.
-Aba. Wow. -Nag-hunt ba kayo? May nahuli na kayo?
-Wala pa, maglalagay kami ng bitag. -Oo, maglalagay ng bitag.
Pinapanood namin 'yong mga squirrel.
Ang sarap nila.
Tinitira lang namin sa puno.
-May napatay ako sa second day. -A.
Ang galing. Excited ako para sa inyo. Ayos 'yon.
Noong tiningnan namin ni Bri 'yong camp
napansin ko na ang dami na nilang nagawa.
Sobrang lakas no'ng apoy nila,
nakasampay 'yong mga damit,
at maganda 'yong tinitirhan.
At parang ang dami nilang nakakain.
May malaking timba sila ng mga clam.
No'ng first day, gaano katagal bago kayo nakagawa ng apoy?
Wala kaming apoy no'n.
-Ano? -Wala.
-Natulog kayo nang walang apoy? -Oo.
Hindi. May apoy kami, kaya lang kasi…
Sobrang mahangin do'n sa amin.
Sobrang mahangin.
Kaya ayun.
Ganito, makakatagal ka naman ng isa o dalawang gabi kahit walang apoy…
Nagdikit-dikit lang kami. Ayos lang kami. Oo.
Sa totoo lang, di naman gano'n kasama.
Grabe siguro ang pagdurusa nila sa Team Charlie. Di ko lubos maisip.
Konti lang ang mga berry doon.
Nakahanap kami ng mga pito, tapos sabi ko, "Ife-ferment ko para gawing wine."
No'ng narinig ko 'yong pinagdaanan nila parang hindi talaga solid 'yong team nila.
-Oo. Sige, ano… -Aalis na kami.
Kailangan na naming umalis. Marami pa kaming gagawin, e.
Wala sila masyadong makain, wala silang napatay na squirrel.
Mahangin sa tinayuan nila ng shelter.
-Nice to meet you. -Ingat kayo sa pagbalik ninyo.
-Mag-iingat kami. -See you, guys.
Parang makakakita na naman kami ng flare sa mga susunod na araw.
-Nice meeting you, ha. -Nice to meet you din.
See you soon, ha.
-Sige, guys. Ingat. -Ingat kayo. Good luck.
May motivation na tayo.
-Ayun pala. -Tama.
Isang timba ng mga clam.
May isang timba sila ng mga clam.
May maliliit na parte ng crab.
Mahal ko ang team ko,
at gusto kong isipin na magkasama naming matatapos 'to.
'Yong reaction nila sa, "Wala kaming apoy no'ng unang gabi."
Oo nga. Di na kailangang sabihing, "Bawat gabi."
Pero kung walang apoy, di kami makakapagluto.
Di makakapag-init ng tubig. Di makakakain.
Pagkatapos naming makita 'yong sa Delta,
Puwedeng tumayo na lang ako at manood sa mga nangyayari,
o puwedeng gumawa ako ng decision para sa sarili ko.
Masasaktan talaga si Joey kung…
Malulungkot talaga 'yon.
Alam ko. Dapat dahan-dahanin natin.
-"May masamang balita kami sa 'yo, Joey." -"May apoy sila."
"Hindi lang basta apoy, ang lakas-lakas pa."
"Ang lakas-lakas ng apoy."
Di natin puwedeng hayaan na malugmok tayo dahil doon.
Dapat magpatuloy lang tayo. Dapat kayanin natin.
Tiwala ako.
Uy, Zach, gusto mong mag-almusal?
Sige ba.
Ang sarap pala no'ng yarrow seed.
Nanguha kami ng mga kabute.
Simpleng pagkain lang na niluto ko.
-Parang tray ng iba't ibang mushrooms. -Oo nga.
Meron tayong gummy bears ng gubat.
Zach, gusto mo nito?
Sige, titikim ako ng isa.
-Sige. -Oo, ang tindi.
Kumusta 'yong lasa, Mr. Ayaw Sa Gulay?
Parang Jell-O.
-Parang Jell-O na Jell-O talaga. -A. Di ba, 'no?
Kapag nakahanap tayo ng blueberries at mga ganyan,
tapos i-mash natin, may blueberry Jell-O na tayo.
-Oo. Ang sarap siguro no'n. -SIge.
Sa totoo lang, gusto kong tatlo kami sa team.
Mas maganda. Mas malaki ang space sa tent.
Ikaw ang bahala sa apoy?
Siyempre naman, trabaho ko 'yon.
Di nag-aaway 'yong dalawang lalaki na pinaka-alpha.
Sa totoo lang, sa tingin ko, mas maganda na 'yong team namin.
-Babalik akong may dalang pagkain. -Mga usa, squirrel, ibon…
Gano'n ang hinahanap natin.
Maraming kayang gawin si Zach. Magaling siyang hunter.
Positive ang personality niya.
Ngayong wala na si Bayo, aasa ako kay Zack, sa pana at palaso niya.
Ang ganda dito.
Ibang iba 'yong paligid kumpara sa mga napuntahan ko na.
Malapit siguro sa beach ang mga squirrel, nasa malalaking puno,
pero baka suwertehin kami.
May trail dito na madalas dinaanan ng mga malalaking hayop.
Matagal na 'to, sobrang tagal na, pero usa ang may gawa nito.
Ang pinakamahirap sa competition na 'to,
'yong malayo ako sa pamilya ko.
May tatlo anak kami, isang six-year-old, isang four,
at may three-month-old na baby girl. Asher ang pangalan niya.
Alam mo, wala ako sa ilang firsts niya,
at di ko na maibabalik 'yon.
Naririnig ko ang batis.
Mababago talaga ang buhay mo, kapag nanalo ka sa show.
Dahil dito magkakaroon o mawawalan ng pagkain ang mga anak ko.
Kaya dahil doon, sobrang gagalingan ko pa.
Sige lang nang sige.
Maglaro nang patas, tapos i-enjoy 'to at ipanalo.
May squirrel. Kanina ko pa naririnig.
Ayun nga. May squirrel.
-Ano 'yon? -May nakuha ako.
-Ayos! -Ganyan dapat!
Grabe, ang bigat niya. Sige.
Gumanda ang mood ko kasi may squirrel na naman ako.
Nagbago talaga ang confidence ng team namin.
Diyos ko.
Ang galing mo, pare.
'Yong kumain kami ng red meat, pagpapakita 'yon ng dominance.
Pare, ang galing.
Masarap ang pagkain mamaya.
Kami ang alpha dogs, ilalampaso namin ang iba.
Wag ninyo kaming balewalain.
Okay lang 'yan. Huminga ka kung gusto mo.
Nakagawa ako ng maliit na apoy.
Sobrang pinanghihinaan na talaga ako.
Kahapon no'ng pumunta kami sa Delta,
tiningnan talaga namin 'yong camp nila,
at napansin namin na malaki 'yong fire pit nila.
Kaya ginawa namin 'yong pit,
at sana makatulong.
-Lintik. -Uy.
Isipin mo kung gaano kasarap sa pakiramdam pag nagawa natin.
Wag tayong sumuko.
Ang iniisip ko talaga…
Hindi, basa 'to.
…kung di makakagawa ng apoy ang Charlie,
malungkot na katapusan na 'to ng buong Charlie squad.
Sa ilalim, muntik nang umapoy.
May mga baga na tayo.
Parang ang lapit na natin.
Ito na.
Hindi. Tingin ko, dapat mag-apoy talaga.
Dito gagawin 'yong apoy.
Lahat kami nagtutulungan, parang surgery.
-Ayan. -Maliliit na piraso muna.
Isang feather stick lang muna,
tapos unti-unting tatambakan.
Hayaan mong lumaki.
Nag-apoy lang nang nag-apoy.
Oo, gagawin kong parang teepee.
Tapos, lumagablab na.
Ayos, pare.
Nauusukan ang mukha ko.
May milagrong nangyari ngayon.
Ang init-init.
Napapaso ako.
-Feather sticks lang. -Ayos!
Ito na 'yong pit.
Tama 'yong pagdagdag ng panggatong. Gano'n ang teamwork.
Parang Bruce Springsteen lang, baby.
Asan si Bri?
-Bri! -Bri!
-May apoy na tayo! -May apoy na tayo!
Kaya nagdesisyon ako kahit sobrang hirap…
Iniwan ko ang Charlie Camp.
NATITIRANG ORAS BAGO MATANGGAL SI BRI
Ang sama ng loob ko na umalis ako nang hindi sila sinasabihan.
Pero dapat isipin ko na game 'to.
Nandito ako para mag-compete, at makihati sa one million dollars.
Umalis si Bri sa Charlie Camp nang hindi napapansin.
Natatakot ako. Dapat lang.
Hindi pumunta si Bri sa Delta, ang pinakamalapit na camp,
kundi nagdesisyon siyang maglakad ng 12 kilometro, papunta sa kabilang dako
sa pag-asang makahanap siya ng team na kailangan ng dagdag na player.
Naku naman.
Siya ang unang player na sumubok maglakbay
sa pagitan ng hilaga at timog na dalampasigan ng bay.
Dalawang gabi ang nakakaraan, gumamit ng flare ang Alpha Team.
Kaya doon ako pupunta.
Kulang sila ng isang tao para magtrabaho.
Kailangan siguro nila ng tulong.
Kasi kung sasali ako sa Delta o Bravo,
dapat isipin ko din na 'yong prize money
mahahati sa lima imbes na apat lang.
Hindi ko alam kung tatanggapin nila ako,
pero tatlo lang ang member ng Alpha Team.
At 24 hours lang ang meron kami para makahanap ng bagong team.
Kaya tatapusin ko talaga ang paglalakbay ko.
Wala nang atrasan.
Umalis na 'ko. Dapat mapuntahan ko sila. Di ako aatras.
-Ayos. -Dalawa lang.
Ay, tatlo.
'Yong pinakaproblema namin ngayon,
'yong makakuha ng pagkain na makakabusog,
'yong magkakalaman talaga ang tiyan namin.
Ayos, pare.
'Yong mga alimango.
Okay na sila sa ngayon, pero palamig na ang panahon.
Kung mas maraming klaseng pagkain ang mahahanap namin at makakain,
mas malaki ang tsansang tatagal kami dito.
Twenty-nine na alimango at dalawang bato. Di na masama.
Diyos ko po.
Alam kong medyo sawa na si Sammy,
pero magandang may makakain pa din.
Makakain pa din naman 'to.
Nakahuli ng daga 'yong Paiute deafall ko, kaya naka-motivate.
Mukhang masarap.
Salamat, pare.
Di kita sasayangin.
Ibibigay ng kalikasan ang lahat ng kailangan mo
kung may kakayahan kang mamuhay nang simple at may karanasan,
gano'n lang ang kailangan namin para umabot hanggang sa dulo.
Mukhang malinis na.
Si Sammy, marami siyang alam, at importante siyang asset.
Pare, mukhang masarap.
Di ko naman talaga gusto 'yong daga, pero mukhang masarap siya.
Alam niya ang ginagawa niya.
Magaling din siyang team player,
at handa siyang umako ng responsibilidad.
Pare, ang sarap.
-Diyos ko po. -Wow.
Konting red meat.
Ang galing mo, Sammy.
Uy, Joey, dito ka nga.
Umalis na siya. Sigurado ako.
Ano'ng sinasabi mo?
Si Bri.
Napansin mo? Wala na ang mga gamit niya.
Hindi.
Di na ako nagulat. Alam naming lahat na mangyayari 'to.
Naman.
'Yong mawalan ng isa pang tutulong sa puntong 'to,
kung kailang ang dami naming gagawin…
Malaking bagay 'yon. Lahat mahalaga, e.
-Pero may problema. -Oo.
Paano siya nakikipag-usap sa ibang team
nang di natin alam?
Paano natin malalaman kung tinanggap na siya ng iba?
Oo nga.
Baka gano'n ang ginagawa niya ngayon.
Pagkatapos naming pumunta sa Delta, naiintindihan ko kung naisip niya na,
"Iiwan ko ba sila?" kasi nahihirapan kami.
Naglalaro lang din siya kagaya ng iba.
Lahat kami nakakaramdam na ng pagod
dahil sa konti lang ang tulog, konti lang ang tubig, walang pagkain.
-Lahat naghihirap. -Di niya lang naiisip na pabigat din siya.
-Tama. -Nakagawa ba siya ng apoy?
'Yong bow hunting?
Tama.
Kailangan niyang maglakad papunta doon at ibida ang sarili niya.
At ang masasabi ko,
magaling siyang magbida ng skills niya.
Di ko pa ng lang nakikita ang lahat ng mga 'yon, pero…
Sasabihin ko lang 'to.
Sumusugal siya sa pagpunta niya doon para sabihing,
"Puwedeng kunin n'yo ako?"
Kung tanggihan siya,
ang choice niya lang, ang bumalik o maghanap pa ng iba.
-Di ko siya tatanggapin, ha. -Naku, wag.
Lahat tayo, may choice.
Pero sana siya na ang sunod na gumamit ng flare.
-Oo nga. -Sige, magtrabaho na tayo.
Oo. Kamao?
NATITIRANG ORAS BAGO MATANGGAL SI BRI
Malapit na ako sa side ng Alpha at Bravo.
Sa wakas.
Sa kanluran, inikot ni Bri ang gulf ng bay ang 12 kilometro niyang paglalakbay.
Ang tinding journey.
Nag-risk talaga ako at inilagay ko sa masamang position ang sarili ko.
Para marating ang pinakamalapit na camp sa dalampasigan sa timog,
may pitong kilometro pa siyang lalakbayin,
at nararamdaman na niya ang epekto ng sobrang nakakapagod na hike.
Iniwan ko ang Charlie nang walang pagkain at tubig,
at alam kong sobrang mahihirapan ako.
Bigla-bigla na lang akong napapagod.
Biglang bumibilis ang tibok ng puso ko. Nararamdaman ko na lang na kumakabog.
Naririnig ko din. Naririnig ko 'yong kabog ng puso ko.
At sa puntong 'yon, sobrang uhaw na 'ko,
kaya tubig lang talaga ang naiisip ko no'n.
Naghahanap ako ng maiinuman,
at narinig ko 'yong maliit na batis.
Kaya tiningnan ko.
Hay, ayos.
May nakita akong tubig na dumadaloy sa mga lumot para mainom.
Ayos.
Baka makasama sa 'kin 'to. pero iinumin ko pa din.
Ewan kung magkakasakit ako dahil sa tubig
o dahil may patay na hayop sa dinadaanan ng tubig.
Pero sobrang linaw naman.
Hindi din stagnant.
Ang sarap.
Kahit magkakasakit ako, hindi ko pa din pagsisisihan.
Pero oras na para umalis ako.
Mabilis na bumababa ang araw, at lumalamig na din.
Sobrang pagod na ako sa huling kalahating milya.
Nadadapa na ako sa kahit ano.
Ang inaalala ko lang, di ko alam kung aabot ako sa Alpha Team.
Pero alam kong mas malapit 'yong Bravo.
At ang naiisip ko lang,
please, tanggapin ninyo ako, please.
Wala akong team.
Hi.
Uy.
Ano'ng meron? Ikaw si Brianna, tama?
-Oo. Ano'ng pangalan mo? -Sammy.
-O. Saan ka nanggaling? -Aba. Hi!
-Galing sa Charlie Camp sa kabila. Hi. -Uy.
Sa kabilang dako?
-Oo. -Grabe. Ano?
Inikot ko 'yong bay.
-Talaga? -Oo.
Uy, may bisita tayo. Halikayo.
Sabi ni Bri, nilakad niya mula Charlie Camp papunta sa amin.
DI ko nga alam na puwede 'yon.
Grabe. Buong araw kang naglalakad?
Oo. Pagod na pagod na ako.
Naku. Gusto mo ng tubig?
-Sige ba. Salamat. -Pasok ka.
Magpapakulo na sana ako ng tubig.
Makikita mo talaga na pagod na pagod siya.
Ako naman, "Diyos ko, girl."
"Dito ka at aalagaan ka namin. Pasok. Umupo ka."
Nagulat talaga ako, pero sobrang excited na nakita ko siya.
Brianna, iniwan mo na ba talaga ang team mo
o naglakad ka lang?
Ay, hindi. Umalis na ako.
100 calories lang siguro ang nakain ko this week.
-Tapos… -Ano ba kasi ang kinakain ninyo?
Limang araw silang walang apoy.
-Sabi na, walang apoy sa Charlie. -Wala kaming nakitang usok.
Lahat sa team, nag-iisip nang gumamit ng flare.
Tama ang desisyon mo.
Kung di ka pa handang umalis, nirerespeto ko 'yon.
Ayokong ma-pressure kayo, pero kung willing kayong tulungan ako…
Dapat siguro, mag-team meeting muna kami.
Mabilis lang.
Okay.
Naiisip n'yo ba kung gaano kalala 'yong morale doon sa kanila?
Maganda 'yon para sa atin.
-Oo nga. -Magandang balita.
Ano, e.
Desidido na tayo na apat lang tayo.
Ako din, di na magbabago 'yon.
Alam ko ang sitwasyon ko.
Kaya kung mapipilitan akong gumamit ng flare mamaya…
Ang sama lang.
Nandito tayo ngayon. Masaya tayo. Alam mo 'yon…
Handa nang umalis lahat, at…
-Top priority 'yong matapos ang shelter. -Ako ang bahala sa shelter.
Dapat masara natin.
-Nilamig tayong lahat kagabi. -Hindi lang talaga maganda ang gabi natin.
Ang susunod, 'yong paghahanda.
Kailangan namin ng magandang shelter
na mananatiling mainit buong gabi.
'Yong naiisip ko lang para sa chimney, 'yong punuin ang gap na 'to.
Itutulak palikod para sarado 'yong likod,
at kapag umusok na, dadaan sa bato.
Dapat di mamatay 'yong apoy.
Magpuputol ako ng kahoy.
Dapat 'yong mas maganda.
Tatlo na lang kami, pero nagtutulungan pa din at nag-uusap.
Di ako natatakot. Mananalo kami.
May tiwala ako kina Zach at Tre.
Tanggap nila ako kung sino ako, at ayos 'yon.
Nagsusumikap ako. Ginagawa ko ang trabaho ko.
Matalino si Zach.
Kung siya ang leader…
kakayanin namin.
***** ***.
Nagsalin ng Subtitle: J.M.B. Descalso